Search for posts by Asset
First Page | « | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 ... 16 | » | Last
Search found 156 matches:
Re: O ♥ What's it worth?
from Asset on 12/02/2018 04:18 PM
Julia
Vandaag was de jongedame druk bezig geweest met een schrijfsessie. Momenteel was ze bezig met het schrijven en opnemen van haar nieuwe album, hier was ze nu enkele maanden mee bezig. Het hele proces verliep eigenlijk vrij soepel en zoals het er nu uitzag, zou het album over zo'n twee maanden volledig afgerond zijn. Het zou hierna niet lang duren voordat er een tour gepland zou worden. Gezien het feit dat ze vanavond nog een nummer zou zingen, had ze tijdens de schrijfsessie nog niet te veel gezongen om haar stem enigszins te sparen voor vanavond. Zo had ze de melodie en de akkoorden van een nummer bedacht en had ze een deel van de bijbehorende tekst klaar. Julia was er nog niet over uit of ze het lied op de piano of een gitaar zou willen uitbrengen. Inmiddels kon ze allebei de instrumenten vlekkeloos spelen, wellicht zou haar manager weten op welk instrument het nummer het beste uit zou komen. Zo had ze ook geen idee of er eventueel nog een drummer bij het lied kon komen, of niet. Dit waren allemaal overwegingen die gemaakt dienden te worden in het hele schrijfproces, iets wat dus vrij intensief was. Hetzelfde stuk werd vaak opnieuw gespeeld om tot de meest perfecte eindvariant te komen. Het schrijven van een lied leek dan wel erg eenvoudig proces, maar er moest juist veel over nagedacht worden. Bovendien was het ook belangrijk om inspiratie te hebben, zonder inspiratie kon ze zichzelf wel forceren om iets te bedenken, maar werd het nooit zo goed als de dingen die ze bedacht wanneer ze wél inspiratie had. Zo waren er dagen dat Julia maar wat riedeltjes speelde op haar piano en gitaar, zonder dat dit echte nummers werden. Julia streefde naar perfectie en wilde geen nummers uitbrengen als opvulling van haar album. Elk nummer moest perfect zijn.
Er was een zwakke glimlach op haar gezicht verschenen na het horen van de woorden van Nathaniel. Ze reageerde niet op deze woorden. Hoogstwaarschijnlijk meende hij er helemaal niets van; de jongeman bevond zich in het modellenwereldje, waar hij ongetwijfeld de zonodige aantrekkelijke dames in zijn omgeving had. Deze modellen genoten de hele avond van een spa rood met citroen, aten graag quinoa en superfoods als avondeten of sterker nog, aten helemaal niets als avondeten. Julia was wat dit betreft het tegenovergestelde, zo dronk ze het liefste iedere avond een (of twee, of drie) glaasjes wijn en kon ze op z'n tijd echt genieten van een ongezonde hap als avondeten. Julia probeerde een keer in de week te gaan hardlopen, maar hier kwam het er vaak niet echt van. Misschien was dit ook wel een van de redenen waarom ze Nathaniel en het hele modellenwereldje niet kon uitstaan. Hun hele beroep bestond uit hun uiterlijk, Nathaniel was zich er vast van bewust dat hij er goed uitzag en dacht dat dit hem een goed mens maakte. Als enorm gespierd of dun model werd je gewaardeerd, maar Julia vond dit overdreven. Zelf had ze dan ook niet echt veel vormen in haar lichaam en kon ze niet 'plussize' genoemd worden, maar Julia stond wél achter de plussize modellen die in opkomst waren. De huidige modellenindustrie was gewoon niet voor haar weggelegd en zat naar haar idee tegen het randje van gestoord aan, zeker nu jongeren zichzelf begonnen te vergelijken met deze modellen.
Zodra ze in de auto zat, merkte ze dat ze diep in haar eigen gedachten zat. Julia had geen zin om met Nathaniel te praten, maar wist dat dit wel zou moeten. Wanneer de chauffeur enige vermoedens zou krijgen over spanningen, zou dit morgen in de dagelijkse krant kunnen staan. Zo gleden haar ogen van het raam, naar haar 'vriend'. ,,How was your day?" vroeg ze zachtjes, terwijl ze kort door zijn haren streelde. Het was de bedoeling dat ze de illusie wekten dat ze een perfecte relatie hadden, dus deed Julia haar best om dit maar zo goed mogelijk over te brengen. Dit hield niet alleen dat ze in het openbaar verliefd moesten acteren zoals nu, maar ook bij het sturen van berichtjes. Nathaniel stond inmiddels als 'Nath', uiteraard met een hartje hierbij, in haar telefoon. Het was echt afschuwelijk, maar het maakte de relatie wel zo echt mogelijk. Zo stuurden ze elkaar in de loop van de dag ookzo nu en dan een zoetsappig berichtje, maar spendeerde Julia hier nooit zo veel aandacht aan. Zo nu en dan wist ze een plagerige of gemene opmerking te versturen, maar het was niet de bedoeling om dit continue te doen, was hen al duidelijk gemaakt door het management. Zij hielden een oogje in het zeil of alles wel verliep zoals dit hoorde te verlopen in een 'perfecte relatie'. Natuurlijk was Nathaniel aantrekkelijk, was hij geen verkeerde zoener en waren alle kleine handelingen soms best fijn, maar Julia kon niet zeggen dat er gevoelens bij betrokken waren. Wanneer ze zoenden, zoenden ze. Dit mocht er voor de ogen van anderen dan wel passievol uitzien, maar het was niets meer dan lippen die elkaar raakten. Erg romantisch was het niet echt.
why do you hesitate?
ReplyRe: ORPG] He's more myself than I am...
from Asset on 12/01/2018 10:21 PMFynn
Hij besloot niet meer op Noralie te reageren. Hij begreep dat ze tot dit moment niet betrokken was geweest in de criminele wereld. Uiteraard wilde Fynn dit op zekere hoogte ook zo houden, dus diende ze ook te realiseren dat het niet iets was waar grapjes over gemaakt konden worden of waar zo hard in het openbaar over gepraat kon worden. Dit was niet alleen onverstandig, maar ook erg gevaarlijk. Fynn hoopte dat hij duidelijk had gemaakt dat hij best bereid was haar te helpen, maar dat ze zich dan wel wat volwassener mocht gaan gedragen. Hij begreep niet waarom haar ouders haar niet veel hadden verteld over de bendes. Fynn mocht hopen dat ze een béétje zou weten over de huidige verhoudingen binnen het wereldje, al vreesde hij voor het ergste. Het was waarschijnlijk een goede bedoeling om Noralie uit de onderwereld te houden, maar hij vond het persoonlijk was hypocriet. Haar ouders wilden haar uit de bendewereld laten, terwijl ze haar wel forceerden om met hem te trouwen. Ze wisten dondersgoed dat híj wel actief was in de bendewereld, ze zou er dus hoe dan ook voor een deel in betrokken worden.
Fynn had zijn handen om de thee en roerde hier vervolgens goed in, zodat de smaak van het gemberblokje dat in het hete water zat, gewoon goed verspreidde. Zo nam hij zijn eerste slok; het was behoorlijk heet, zoals hij dit graag had. Hij dronk zijn koffie en thee – bij wijze van spreken – het liefste wanneer deze net niet meer kookten. Hij hield zijn vingers nog altijd rondom het glas, waarna hij naar Noralie keek na haar woorden. Het gesprek leek plotseling een andere wending te krijgen. Wat het was, wist hij niet. Of het wat flirterig plagen was? Ja, zonder twijfel. Natuurlijk zouden ze ooit seks (moeten) hebben, daar konden ze niet omheen. Natuurlijk had Fynn hier geen moeite mee, Noralie was een aantrekkelijke dame en ze had een mooi lichaam. Wel wist hij, dat hij wellicht het een en ander zou moeten gaan veranderen aan zijn gedrag in bed. Fynn was iemand die seks had voor de lust, wellicht zou het in de toekomst iets passievoller verlopen. Zo niet, dan had hij er ook geen probleem mee. Zolang Noralie maar niet verwachtte dat ze na de seks als een romantisch en schattig koppel knuffelend in bed zouden gaan liggen. Ho maar, nee. Er was een grijns op zijn gezicht verschenen. Ze zou een uitzondering kunnen maken op haar eigen gewoonte. Fynn vond dit geen probleem. ,,Oh, that's great news" grijnsde hij. ,,Because I never make exceptions" Wanneer een scharrel eerder voorstelde of probeerde om bovenop te zitten, draaide hij de rollen al snel om, het kostte niet veel moeite om een dame van hem af te halen en vervolgens weer bovenop te gaan. Hij had gewoon graag de controle, óók als het om seks ging.
Noralie leunde naar hem toe, ze fluisterde wat. Gezien er verder in de zaak een jonger meisje zat, was het niet heel gek dat ze fluisterde. Er waren inderdaad genoeg standjes gaande in de seksindustrie. Fynn prefereerde de ietwat standaard, of de goede oude doggystyle. Verder vond hij het altijd wat zonde van zijn tijd om zich in allemaal vreemde richtingen te draaien om een bepaalde positie in te nemen. Hij vond het prima om seks te hebben, maar had nooit echt behoefte om een heel boek aan verschillende standjes af te gaan. ,,Well, I guess we've got plenty of time to figure out some positions" sprak Fynn Noralie toe, hierbij doelde hij op het hele huwelijk. Until death do us part...
why do you hesitate?
Re: ORPG] He's more myself than I am...
from Asset on 11/30/2018 10:34 PMFynn
Ergens kon hij begrijpen dat Noralies moeder haar verboden had om te leren hoe ze moest schieten, zeker wanneer ze dit al vanaf haar 6e had gedaan. Waarschijnlijk moest er op deze leeftijd duidelijk gemaakt worden dat pistolen geen kinderspeeltjes waren. Haar ouders wilden natuurlijk niet dat ze 'per ongeluk' de trigger overhaalde en hierbij per ongeluk iemand vermoorde, nee, dit zou een verhaal zijn joh... Fynn knikte maar even toen Noralie vertelde dat haar vader eigenlijk volledig achter haar moeder stond. Bij hemzelf was dit omgekeerd. Zijn vader gaf vooral de bevelen en zijn moeder gehoorzaamde. Natuurlijk had haar moeder ook wel wat te zeggen, maar over het algemeen was zijn vaders wil de wet. Dit was al zolang hij zich kon herinneren. Over het algemeen zaten zijn ouders wel op dezelfde lijn en hadden ze dezelfde mindset en dezelfde normen en waarden wat betreft opvoeding.
Fynn knikte. Noralie had gelijk. Hij zou haar kunnen leren hoe ze een pistool moest gebruiken. Haar laatste grinnikende woorden zorgden ervoor dat hij fronste en van mening veranderde. I'm dying to learn how to shoot a gun. Deze woorden waren vreselijk gekozen. Plotseling leek het hem toch niet zo verstandig, misschien was ze nog niet klaar om het te leren. ,,Shooting is serious business, Noralie. It's not something you should enjoy and I don't want you to shoot someone or something, only if it's a matter of life and death... And please, lower your voice about topics like this" mompelde hij zacht. Ze zat nu te grinniken over iets dat écht niet zo grappig of leuk was. Naar zijn idee was het noodzakelijk. Daarbij was het gevaarlijk om het hardop over deze onderwerpen te hebben in het onderwerp, dus was met deze laatste woorden, dit onderwerp afgesloten. Hij zou binnenkort eens kijken of er iets mogelijk was wat betreft het leren te schieten voor Noralie.
Ho, nam ze écht eerst alle pitjes uit een aardbei voordat ze deze at? Hoofdschuddend keek hij haar aan. ,,You barely taste the pits..." mompelde hij hoofdschuddend. Er verscheen een kleine grijns op zijn gezicht, oh ja, hij begreep wel waar ze op doelde. Fynn haalde zijn schouders op toen Noralie vroeg naar zijn vreemdste gewoontes. Hij nam zijn glas thee in zijn handen en dacht na. ,,I don't have strange habits" zei hij. ,,But I'm always on top" zei hij hierna uit op dezelfde toon als Noralie. Zij begon met het uitdagen en het doelen naar seks, hij sprak hier alleen nog even zijn gewoonte over uit. Hij was de dominante in bed, hij nam de leiding en híj zat bovenop.
why do you hesitate?
Re: O ♥ What's it worth?
from Asset on 11/30/2018 10:06 PM
Julia
Wellicht had ze voor de verkeerde carrière gekozen, bij nader inzien zou ze het niet slecht doen als actrice. In eerste instantie had ze wat verbluft gereageerd op het plan van haar management. Een neprelatie beginnen als publiciteitsstunt, het klonk even absurd als het daadwerkelijk was. Liefde viel niet te forceren, al bleek liefde wel iets waar mensen snel in geloofden. Julia had nu zo'n anderhalve maand een 'relatie' met Nathaniel. In de oren van de meeste mensen klonk dit perfect en ideaal; hij was een model en Julia kon niet ontkennen dat hij er goed uitzag. Wel was gebleken dat liefde niet iets was dat te forceren viel. Nathaniel en Julia konden elkaar niet uitstaan, ze verachtten elkaar en het liefste zou ze het direct uitmaken met de jongeman. Dit kon niet. De afgelopen weken waren zowel Nathaniel als Julia meer in de spotlights gekomen, vooral door elkaar en door het hebben van een relatie. De mensen leken hun relatie te idealiseren, ze waren gek op de kleine kusjes die ze elkaar zo nu en dan gaven en ze vonden het geweldig om foto's te zien. Er waren nu al meerdere fanaccounts ontstaan, waarbij echt gesproken werd over 'couplegoals'. Ze moesten eens weten... In het openbaar leek het stelletje hecht, leek het stelletje perfect en leek het alsof ze echt van elkaar hielden. Een-op-een waren ze eerlijk tegen elkaar; ze haatten elkaar, al haatten ze vooral de relatie die ze noodgedwongen met elkaar hadden, waardoor ze elkaar eigenlijk weer indirect haatten. Als klap op de vuurpijl hadden ze vandaag te horen gekregen dat ze over enkele weken samen zouden moeten wonen in een appartement, vreselijk, als je het aan haar vroeg.
Vanavond stond in het teken van een benefietgala, dit gala stond in het teken van geld inzamelen voor het kankerfonds. Julia wist daarbij wel dat het voor vele celebrity's ook een kans was om hun imago wat op te krikken, om te 'socializen' of om de wereld te laten zien wat voor perfecte relatie je wel niet had, dit laatste was het geval voor Nathanial en Julia. Het was allemaal wat hypokriet, vond ze. Julia wist dat de meeste bekendheden vooral waarde hechtten aan de prijs van hun dure avondjurken, geld dat men beter kon besteden aan het kankerfonds, vond Julia. Zo droeg ze zelf een jurk die ze al eens eerder tijdens een eerder gala aangetrokken had. Voor veel mensen zou dit 'not-done' zijn, maar naar haar mening was dit geheel logisch. Anderen zouden zich moeten schamen wanneer ze speciaal voor deze avond iets nieuws zouden kopen. Dit nam niet weg dat ze de jurk die ze aanhad mooi vond. Hij had een donkerblauwe kleur en had een vrij diepe v halslijn. Enkele artiesten waren gevraagd om tijdens de avond een optreden te geven, zo ook Julia, hier had ze uiteraard ja op gezegd. Het leek haar mooi om geheel gratis voor een goed doel te spelen en ze zou een nieuw nummer spelen. Haar gitaar stond als het goed was klaar om bespeeld te worden.
Zoals afgesproken zou een chauffeur Nathaniel en haar ophalen. Ze zouden hem eerst ophalen. Zo had Julia haar tasje gepakt, had ze hier haar telefoon en enkele andere benodigdheden ingestopt en was ze vervolgens naar buiten gegaan zodra ze de zwarte auto stil zag staan. Natuurlijk was het niet echt de bedoeling om een jas of iets dergelijks aan te trekken, waar ze eigenlijk direct spijt van had zodra ze buitengekomen was. De kou bezorgde haar meteen een laagje kippenvel, dus had ze meteen dankbaar geknikt zodra de chauffeur de autodeur voor haar opengehouden had. ,,Thankyou" knikte ze hem met een glimlach toe. Zodra ze eenmaal wat charmant zat met haar lange avondjurk, forceerde Julia een brede glimlach op haar gezicht en keek ze naar haar oh zo geweldige vriend. ,,Hey, you look great darling" sprak ze met een glimlach uit, oh, wat heerlijk zoetsappig was het toch. Zo merkte ze dat de chauffeur een glimlach op zijn gezicht had, hij dacht ongetwijfeld hoe lief en romantisch dit koppeltje wel niet was. Nathaniel zou ongetwijfeld weten dat ze er niets van meende, de blik in haar ogen maakte duidelijk dat deze opmerking sarcastisch was. Het was best vermoeiend om continue te doen alsof er een serieuze relatie gaande was, terwijl dit allesbehalve het geval was. Wel was gebleken dat zowel Nathaniels, als haar eigen acteerkunsten vrij goed waren.
why do you hesitate?
Re: ORPG] He's more myself than I am...
from Asset on 11/30/2018 08:09 PMFynn
Op Noralies woorden had hij geknikt. Ze hadden nu eenmaal een compleet andere opvoeding gehad, dit was nu eenmaal zo. Hij was opgevoed met het idee om de leider te zijn van de bende, net zoals Noralie opgevoed was met gedachte om mooi te zijn als 'perfecte dame' te staan. Hij kon er niet echt iets tegenin brengen, puur omdat het waarschijnlijk waar was. Fynn kwam zelf vrijwel nooit dames tegen in de onderwereld, wat dat betreft was het gewoon echt verboden terrein voor dames. Hij kon er niet veel beters van maken.
Fynn had verbaasd opgekeken toen Noralie zei dat ze niet eens met een eenvoudig pistool kon werken. Hij opende zijn mond om wat te zeggen, maar schudde zijn hoofd. Het was onverantwoord dat dit haar nooit geleerd was. Natuurlijk was het niet de bedoeling dat ze deze écht zou gaan gebruiken en hierdoor onbewust betrokken zou gaan worden in de hele onderwereld, maar het verbaasde hem wel. Wanneer ze zou weten hoe ze een pistool moest gebruiken, kon dit in geval van nood gebruikt worden als zelfverdediging. ,,Are you serious?" vroeg hij dan ook voor de zekerheid. ,,That makes no sense. You should be able to protect yourself with a gun. I could teach you, without your mother knowing ofcourse" sprak hij uit. Natuurlijk zou hij nooit willen dat Noralie deze dan ook echt zou gebruiken. Als onschuldig persoon was het vast vreselijk om iemand te vermoorden. Toch leek het hem een veilige gedachte, mócht dit ooit van pas komen. Better safe than sorry.
Het duurde niet lang voordat ze in het strandtentje waren aangekomen. Het was echt meteen een groot verschil in temperatuur vergeleken met buiten. Direct kwam een warme lucht hem tegenmoet, een aangename temperatuur. Noralie had een plekje uitgekozen in de hoek, gewoon rustig, prima dus. Fynn had zijn jas uitgetrokken, zijn beanie liet hij op zijn hoofd. Het kleine beetje warmte op zijn hoofd was voor nu echt perfect en waarschijnlijk zouden zijn haren ook all over the place zitten wanneer hij deze af zou doen. Het was prima om deze even op te laten.
Noralie bestelde een espresso, zelf had hij meer zin in thee. Zodra Fynn een gemberthee besteld had, bracht hij zijn handen naar voren richting de gasbranders, hier kwam meteen al wat warmte vandaan. Hij wist niet zo goed wat hij zou moeten zeggen, dus bleef hij maar gewoon stil. Hij was niet echt iemand die gesprekken zou voeren omdat hij dit moest. Goed, eigenlijk wist hij dat hij wel moeite moest doen, dus terwijl hij naar de gasbrander keek, dacht hij na. ,,What's the strangest habit you have?" vroeg hij Noralie na een korte stilte. Hij wist dat het een willekeurige vraag was, maar hij moest nu eenmaal zijn best doen om een beetje moeite te doen. Misschien zou hij zo nog wat dingen over haar leren.
why do you hesitate?
Re: ORPG] He's more myself than I am...
from Asset on 11/29/2018 05:09 PMFynn
Noralie beweerde dat ze altijd bezorgd kon zijn, zelfs wanneer ze iemand haatte, zou ze nooit willen dat iemand gekwetst werd. Fynn kon enkel fronsen door deze woorden. Wanneer je iemand haatte, dan zou het niet uit moeten maken wanneer iemand pijn had. Wanneer je iemand niet kende, dan zou het niet uit moeten maken wanneer iemand pijn had. Alleen als je écht om iemand gaf, dan zou je niet willen dat die desbetreffende persoon geen pijn had. Haar woorden klonken vreemd in zijn oren. ,,So if anyone would kill your parents, or if anyone would kill somebody close yo you, just hypothetically of course, you wouldn't want the person who did it to get hurt?" vroeg Fynn. Hij zou dit niet kunnen begrijpen. Fynn doodde mensen die dit verdienden, die anderen al genoeg aangedaan hebben en die een gevaar waren voor hemzelf. Nu had hij zelf nog niet veel mensen vermoord, maar wist hij inmiddels wel hoe dit moest en wist hij welke mensen nog op het lijstje stonden. Fynn kon zich niet voorstellen dat Noralie niet één iemand zou hebben waarvoor dit anders zou zijn, hij kende inmiddels genoeg gekken en psychopaten die rondliepen op de wereld, hij zou deze stuk voor stuk met alle liefde willen vermoorden, al kon dit natuurlijk niet. Het vermoorden van anderen zorgde ervoor dat je zelf ook een pijl boven je kreeg. Het was belangrijk om altijd te blijven opletten in de wereld, zo diende er niet alleen gelet te worden op je eigen acties, maar ook op de acties van anderen.
Zijn handen bevonden zich inmiddels weer in zijn jaszakken, gewoon omdat dit net wat warmer was. De snijdende wind zorgde echt voor wat extra kou, zeker nu ze op het strand waren, hier leek de wind nog wat extra aanwezig te zijn. Aha. Goud. Fynn moest toegeven dat hij zilver zelf wat mooier vond, maar wanneer Noralie een gouden ring zou willen, dan zou hij hier uiteraard voor zorgen. Hij had echt totaal geen verstand van sieraden, ringen of wat Noralie mooi zou vinden, maar hij zou maar moeten vertrouwen op zijn eigen smaak. Wanneer ze het niet mooi zou vinden, dan kon ze de ring zelf nog altijd ruilen of dan zou ze het er maar mee moeten doen. Uiteindelijk was Noralie degene die er non-stop mee rond zou lopen.
Fynn keek Noralie verward aan toen ze voorstelde om weer naar huis te gaan. Haar voorstel klonk prima; de openhaard aan, een fles wijn, de verwarming wat hoger dan normaal... Een korte blik op zijn horloge zorgde ervoor dat hij even grinnikte. ,,Are you sure? We just got here" sprak hij uit. Ze waren hier echt nog geen 10 minuten. Hij vond het ook prima om eerst wat te gaan drinken in een strandtentje, deze zagen eruit alsof ze nog open waren. ,,I don't really care; going home sounds nice, but we could also have a drink in one of the restaurants over there" zei hij. Het maakte hem niet veel uit. Wel was het misschien wat leuker om hier nog wat te drinken, anders waren ze hier echt maar voor nog geen 7 minuutjes heen gereden. Waarschijnlijk wist Noralie het beste wat het 'normaalste' was om te doen.
why do you hesitate?
Re: ORPG] He's more myself than I am...
from Asset on 11/29/2018 01:55 PMFynn
Ze hadden inderdaad een jeugd gehad die vergelijkbaar was. Terwijl Noralie vooral nanny's in huis had, waren dit bij hemzelf beveiligers, maar voor de rest leek het vrij erg op elkaar. You turned out fine, Fynn... Het waren woorden die nog kort door zijn hoofd spookten en waar hij over nadacht. Was dit wel echt zo? Hij kon zich niet voorstellen dat ze dit vond. Fynn was zich ervan bewust dat hij niet als elke man was. De situatie op zich was al niet echt doorgaans. Het kwam erop neer dat ze uitgehuwelijkt waren. Wat viel dan nog te bestempelen als 'normaal' en 'niet-normaal'.
Wist Noralie hoe ze moest voetballen? Daagde ze hem uit voor een voetbalpartijtje? Fynn keek opzij en keek de dame naast zich met opgetrokken wenkbrauwen aan. ,,Are you sure you do?" vroeg hij nogmaals, even voor de zekerheid. ,,If so, I'm challenging you to play a match against me" sprak hij hier met een kleine glimlach achteraan. Hij had zelf al best lang niet meer gevoetbald, sinds hij zijn 15e had hij vooral in de sportschool gestaan en was hij bezig met bepaalde oefeningen, die hij van de trainer van zijn vader geleerd had. Zo wist Fynn dat zijn conditie echt in topvorm was en dat hij ook behoorlijk wat spierkracht had. Dit nam niet weg dat Noralie er ook gewoon fit uit zag; hij onderschatte haar zeker niet, al bleef ze natuurlijk wel een dame die hij met gemak op zou kunnen tillen. Het leek hem leuk om weer eens zoals vroeger te kunnen voetballen, hij had destijds vele trucjes geprobeerd en hij had geen idee of hij deze trucjes inmiddels nog zou kunnen uitvoeren.
Fynn stopte met lopen toen Noralie zich naar hem omdraaide en ook stopte met lopen. Hij keek de dame voor zich gewoon aan, hierdoor moest hij ietwat naar beneden kijken. Het was maar goed dat zijn ouders een relatief kleine jongedame 'uitgekozen' hadden, al hadden ze dit vroeger natuurlijk niet kunnen weten. Fynn was zelf vrij lang, waardoor hij wat kleinere dames altijd wel zag zitten. Dat nam niet weg dat hij lange benen aan de andere kant ook weer erg mooi vond.
Haar woorden zorgden ervoor dat hij knikte. Hij begreep haar wel, maar hij nam het zelf ook enorm serieus. Hij was opgevoed om bendeleider te worden. ,,Don't you worry about it, I'm extremely careful and I was raised to be a leader of a gang and to be a businessman" sprak hij uit. Fynn was niet echt goed in het geruststellen van mensen, meestal sprak hij gewoon de waarheid uit. Zo ook nu. Hij kon niet zeggen dat hij nooit dood zou gaan of dat het geen gevaarlijk vak was, het was juist enorm gevaarlijk. Het had echter geen zin voor Noralie om zich hier zorgen over te maken, daar schoot ze niets mee op. ,,I'll do the best I can to stay alive, that's all I can offer you" mompelde hij. Verder kon hij geen beloftes of woorden uitspreken die ervoor zouden zorgen dat Noralie zich minder druk zou maken.
Fynn keek toe hoe Noralie haar handen uit haar jaszakken haalde. Zoals normaal gesproken, vielen deze kleine acties hem altijd op. Hij stond altijd op 'scherp', zoals hem aangeleerd was. Zo merkte hij dat haar handen tegen zijn gezicht aankwamen, een vrij aangename verrassing, aangezien haar handen een stuk warmer leken te zijn dan zijn gezicht. Op haar woorden reageerde hij niet, stiekem al wetende wat hij kon verwachten. Ze kuste hem. Hij haalde zelf een hand uit zijn jaszak en bracht deze naar haar heup. Zijn andere hand liet hij nog lekker in zijn jaszak zitten, puur omdat het gewoon behoorlijk koud was. Fynn was er in de club al achter gekomen dat ze een goede zoener was, dat ze zachte lippen had en dat het niet verkeerd was om met haar te zoenen. Toch kon hij niet zeggen dat deze zoen vanuit zijn kant liefdevol of vol passie kwam, hij zoende, er kwam misschien wat lust bij kijken, de zoen was fijn, maar het was niet zoals het hoorde bij een zo goed als verloofd koppel. Zo had hij zijn mond een beetje geopend, lieten ze hun lippen verder hun gang gaan, maar haalde hij hierna zijn lippen ook weer van de hare af. Het had geen zin om nog lang te staan zoenen; het was te koud om hier seks te hebben en daarbij wist Fynn ook niet of dit wel hoorde, nu ze een relatie hadden en nu dit zijn vrouw zou gaan worden. Hij kon haar niet behandelen zoals hij iedere andere dame behandelde.
Zo keek hij de dame tegenover zich aan. Natuurlijk was ze behoorlijk aantrekkelijk en het hij wat dat betreft echt geluk, maar hij kon niet zeggen dat hij haar zag zitten. ,,So, would you like your ring to be silver or gold?" vroeg hij haar. Dit was iets dat hij inderdaad nog zou moeten gaan doen; een ring kopen. Fynn had eigenlijk geen idee of dit er nu twee moesten zijn, één verlovingsring en één trouwring? Hij zou eens bij zijn eigen ouders en de ouders van Noralie moeten informeren wat hier eigenlijk de bedoeling van was. Het bleef een vreemde gedachte dat ze zouden gaan trouwen en eigenlijk de rest van hun leven samen zouden moeten doorbrengen.
why do you hesitate?
Re: ORPG] He's more myself than I am...
from Asset on 11/28/2018 09:28 PMFynn
Hoewel Noralie zich blijkbaar voor begon te stellen hoe afgevroren tepels er wel niet uit zouden zien, besloot hij hier zelf niet te lang bij stil te blijven staan. Het was nu eenmaal een standaard uitspraak. Wanneer je over alle uitspraken en gezegdes zou nadenken over de vreemdheid, dan waren ze waarschijnlijk allemaal even absurd. Het had geen zin om over deze onzinnigheden na te denken, al zette Noralie hem tegelijkertijd juist wel aan het denken.
Het zou dus gewoon een strandwandeling worden. Met zijn dikke jas aan en zijn handen in zijn jaszakken, was het nog enigszins oké. Goed, natuurlijk had hij koude wangen en waren zijn handen wat koud, maar hij kon niet zeggen dat hij het gevoel had alsof zijn lippen blauw aan het worden waren. Deze kou het des te beter maken wanneer ze straks thuis zouden komen, waarna ze een kop thee of rode wijn konden gaan drinken. Misschien kon hij de haard zelfs aanzetten. Hij had een openhaard in zijn appartement laten bouwen bij het ontstaan van het appartementencomplex, maar hij maakte hier eigenlijk veel te weinig gebruik van, bedacht hij zich nu. Fynn had kort naar zijn arm gekeken toen Noralie haar arm in de zijne wikkelde, maar hij liet zijn handen gewoon nog in zijn jaszakken. Het had geen zin om ze hier allebei uit te halen, waarschijnlijk zouden ze elkaars handen echt niet op kunnen warmen en zouden ze hier alleen maar koudere handen van krijgen.
Noralie begon te vertellen, nee, zij ging dus niet vaak naar het strand vroeger. Hij knikte. Aha. Ze was dus voornamelijk bezig geweest met het wegjagen van de nanny of ze was aan het spelen in de tuinen of in de speelkamer. Hijzelf herkende zich hier niet echt in. Fynn had nooit een broertje of zusje gehad, dus had hij geen idee hoe een relatie of band zo zou aanvoelen. Hij was vroeger vooral alleen geweest.
Hoewel hij dit had kunnen verwachten, vroeg Noralie door over hém. Hij praatte niet graag over zijn kindertijd, puur omdat hij wist dat hij niet opgegroeid was zoals ieder ander. Hij was vanaf jongs af aan al opgevoed met de gedachte dat hij zijn vader over moest gaan nemen.
,,I don't remember a lot about it" mompelde hij, misschien in eerste instantie omdat hij niet echt graag praatte over zijn verleden of wat dan ook. Toch wist hij dat hij misschien wat kwijt zou moeten, zo haalde hij diep adem en besloot hij een zo subjectief mogelijk antwoord te geven. ,,I didn't have any siblings, so I spent a lot of time alone. I remember that there were some security guards inside and outside the house, but they didn't really talk to me, only if I needed them. When I was young, one of them helped me with cooking diner or making lunch and so, but they didn't do anything with me other than that. My parents weren't home that often, so I spent most of my childhood with the strict security guards, controlled by my parents - mostly my father" sprak hij uit. ,,I liked sports, so I'd play soccer in the garden on my own and played some games I made up by myself... When I was 11 years old, my dad and some other men began to teach me a lot of things about the gang; That's when I learned about strategies, about guns, about other gangs" Dit was toen het eigenlijk allemaal begonnen was.
why do you hesitate?
Re: ORPG] He's more myself than I am...
from Asset on 11/28/2018 03:56 PMFynn
Op Noralie haar redelijk zeurende woorden zei hij niets meer. Ze waren nu eenmaal met de motor gegaan, hier hadden ze nu eenmaal voor gekozen. Hij zou zich niet meer omdraaien om zijn auto te halen. Het was misschien verstandiger geweest om met de auto te gaan wegens de kou, maar soms was het ook leuk om in het leven wat 'uitdagingen' te nemen. Niet dat dit nu echt een uitdaging was. Het was gewoon niet vanzelfsprekend.
Zodra Noralie van de motor afgeklommen was, had Fynn de helmen aan het stuur gehangen en hij had vervolgens zijn handen in zijn broekzakken gestoken. Het was behoorlijk koud, maar Fynn had een beanie meegenomen, dus deze zette hij op zijn hoofd. Het scheelde wel een beetje met de kou. Vooral de snijdende wind die er hing, zorgde voor een behoorlijk koud gevoel.
Een lach rolde over zijn lippen bij het horen van de opmerking van Noralie. Skinny dipping? Hmm, nee, daar zou je hem waarschijnlijk ook geen plezier mee doen. Een warme douche klonk in zijn oren dan echt een stuk beter, al zou dit uiteraard pas kunnen wanneer hij thuis zou zijn. Misschien wilde Noralie van tevoren nog een warme douche nemen, waarschijnlijk wel. ,,Hey, you're the one who's suggesting it" sprak hij uit met een brede grijns op zijn gezicht. ,,But no, I wouldn't want my nipples to freeze off" grijnsde hij hier achteraan. Hij merkte nu al dat hij het vrij koud had, en dit, terwijl hij juist een van de mannen was die het gewoon lekker warm had normaal gesproken. Fynn wreef even kort met zijn handen over elkaar, maar stopte deze hierna ook weer in de zakken van zijn jassen.
Noralie vroeg hem of ze gewoon een wandeling zouden gaan maken op het strand, waarna hij knikte. ,,Yep" zei hij hierop. Hij had geen idee wat ze anders wilde gaan doen. ,,Unless you wanna take a dive in the sea" zei hij hier nog even droogjes achteraan. Noralie wilde het huis uit, hij zou haar wat dat betreft gewoon volgen in datgene dat ze zou willen doen. Het was waarschijnlijk ook geen verkeerd idee om nog een kop thee bij een strandtentje te gaan drinken uiteindelijk, al zou hij het ook geen probleem vinden om naar huis te gaan en hier de verwarming extra hoog aan te zetten.
Fynn begon gewoon met Noralie naast hem een richting in te lopen, gewoon door het zand. Hij droeg hogere schoenen, dus had hij gelukkig geen last van zand in zijn schoenen. Het was lang geleden sinds hij voor de laatste keer bij het strand geweest was. Hij kon het zich eigenlijk niet eens meer goed herinneren. Zijn ogen gingen naar beneden, hij keek naar het zand. Nog nooit had hij zoals andere kinderen een zandkasteel gemaakt of in het zand gerold. Zijn ouders waren eigenlijk nooit met hem naar het strand gegaan. Zijn ogen gleden vervolgens naar de zee, om hierna een vraag aan Noralie te vragen. ,,Did you go to the beach often during your childhood?"
why do you hesitate?