Search for posts by ALot

Re: O) Some of the best moments in life are the ones you can't tell anyone about.

Jack
Na jaren hard werken en zijn helen ziel en zaligheid in zijn werk te stoppen was hij opgeklommen van een simpele journalist tot de SEO van het bedrijf. Op dat punt was zijn werk zo belangrijk geworden dat hij bijna nooit thuis te vinden was. Hij arriveerde vaak als eerste of als laatste met nog wat anderen werknemers. Dat was de reden geworden dat zijn vrouw Jennifer enorm was gaan klagen. Ze zei steeds dat ze haar man een beetje bij beetje uit het oog verloor. Iets wat misschien ook wel echt zo was gegaan. De twee kenden elkaar al bijna heel hun leven en op de middelbaren school toen ze zo'n zestien en zeventien jaar oud waren sloeg de vonk echt over. Nu was hij al zo'n zes jaar met haar getrouwd en duurden de relatie al zo'n tien jaar lang. Hij had alles wat hij maar wilde en toch voelden het lang niet meer zo goed aan als eerst. Een diepe zucht rolde over zijn lippen heen terwijl hij plaats nam in de taxi die hem naar zijn werk zou begeleiden. Hij moest vandaag behoorlijk veel regelen en hij zou zijn nieuwe persoonlijke assistente Victoria ook maar meteen een lijst mee geven met verschillende taken. Hij moest vandaag langs de eindredactie om alles na te lopen voor het blad die aankomende week uit zal komen. Alle foto's, vormgeving, interviews en overige teksten waren er in verwerkt en nu zou hij alles door nemen met Heleen en Vincent. Ook had hij waarschijnlijk wat afspraken met adverteerders en moest er nog media afspraken geregeld worden. Het blad stond al goed onder de aandacht, maar het kon geen kwaad om er voor te zorgen dat ze boven aan stonden. Ondanks dat ze aan meerderen magazines werkten en ook online blogs hadden kon hen geen kwaad om verder te kijken naar nieuwe investeringen. Natuurlijk moest Jack het ook niet vergeten dat hij eens moest gaan eten met Alexander, een van zijn beste vrienden en zakenpartners van dit moment.
"Meneer we zijn bij uw bestemming." In de verte hoorde hij de stem van de taxi chauffeur en dat was het moment dat hij weer in de realiteit terug keerden. Hij bedankte de man, betaalde hem met een fooi en stapte de taxi uit. Rustig streek hij zijn jasje recht en keek hij omhoog naar het gebouw, het was iets waar hij elke dag nog altijd enorm trots op was. Hij bracht zichzelf in beweging en liep met rustige maar stevige stappen het gebouw in. "Goedemorgen meneer Williams." Hoorde hij een bekende dames stem klinken waardoor hij haar een zwakke glimlach schonk. "Goedemorgen Harper." Sprak hij tegen de blondine rond de veertig. Harper was al lang een onderdeel van het bedrijf die altijd de mensen hielp achter de balie met hen vragen. "Jack." Hoorde hij achter zich. Zonder op te kijken begon hij klein te grijnzen. "Alexander." Klonk er van zijn eigen kant. Jack begon rustig te lopen richting de liften, hij zou zien of Victoria al aanwezig was. Net toen hij de lift in stapte keek hij Alexander aan die al weer een heel verhaal aan het ophangen was over de laatste en zeker niet de minste deals. "Oh en hoe was het weekend met je vrouw?" Dat was een vraag die hij niet had zien aankomen, ondanks dat het ook wel weer te verwachten was. Om eerlijk te zijn had hij haar niet gezien of gesproken omdat ze momenteel een weekendje weg was met haar zus. "Goed." Was daarom het enige weerwoord wat hij hierop gaf. De details kregen ze toch niet te horen en als hij de schijn hoog kon houden van zijn goede relatie en daardoor zijn reputatie hield hij dat zo.

Be scared and do it anyway.

Re: O) Even the devil was once an angel.

Mayson
Een diepe zucht rolde over zijn lippen heen terwijl hij zijn tas over zijn schouder heen sloeg. Zijn schoenen voelden zelf aan als lood op dit moment. Puur door de tegenzin om hier überhaupt te moeten lopen, al was hij enkel onderweg naar zijn kluisje. De school was nog maar enkelen weken begonnen en al zijn vrienden zaten nu een jaar hoger dan hem. Alleen omdat hij behoorlijk wat uren had gemist, door simpelweg te spijbelen, moest hij het jaar maar even over doen. Het was ook niet dat hij de toetsen had gemaakt, hij kwam er vaak wel mee weg als hij zijn zinnen er op zetten. Zijn blik gleed rustig de ruimte door en een paar kleine knikjes met een zwakke glimlach volgde als een begroeting. Zin om te praten had hij al helemaal niet op dit moment. Dan kwam er waarschijnlijk alleen maar gemopper en wat gemompel van zijn kant af. Zijn stappen leken wat sneller te gaan toen hij bij zijn kluisje aan kwam waar een van zijn beste vrienden stond, Alexander. "Goedendag Mayson." sprak hij op een veel te lief toontje. Wetende dat Mayson er niet tegen kon. "Alex." siste hij zijn hand kwam iets omhoog met een zwaai beweging volgend. Alexander leek de hint te begrijpen en ging aan de kant staan.
Hij griste de sleutels uit zijn zak en maakte zijn kluisje open om een paar boeken uit zijn tas er in te gooien en vervolgens zijn leren jack er maar in op te bergen. Het was immers niet zo koud om hem aan te houden, een simpel T-shirt was hierbij genoeg in dit zomer seizoen. Zijn er nog wat leuke eerstejaars?" klonk er al snel. Langzaam draaide Mayson zijn hoofd naar zijn vriend toe, als hij iemand kon doden met zijn blik was het zojuist gebeurd. "Houd toch je mond." Verzuchtte hij nu. Het was niet eens maandag meer, maar deze dinsdag leek niet beter te kunnen beginnen voor de jongeman. Na de verschillende gebeurtenissen op de vroegen morgen na was hij ook niet bepaald een ochtend persoon. Vrienden maken was nu ook niet iets wat hij op zijn lijstje had gezet, hij bewaarde graag de afstand terwijl hij opnieuw maar alle aantekeningen over nam en probeerde zo vriendelijk mogelijk de engelen docenten te behandelen. Nog zo iets. Hij kreeg les in een gemengde klas of te wel met engelen en demonen. Dat alleen al vroeg om verdoemenis, dat kon gewoon niet goed gaan. Het was alleen en schouwspel voor zijn ogen als de demonen de engelen weer aan het kleineren waren als er even geen docent te bekennen was. Die simpele zielen die enkel vreugde wilden zien kwamen vaak niet zo snel voor zichzelf op, waar je nu wel goed misbruik van kon maken. De puren goedheid en de duisteren kanten gingen niet voor niets nooit samen in alle verhalen en dan wilden ze nu jongeren in dezelfde klas plaatsen.
Mayson sloot zijn kluisje en draaide het zonder op te kijken op slot. De bel drong langzaam tot hem door. "Succes hé." Grijnsde Alexander die enkel een duw van hem kreeg. Zonder nog een woord te zeggen liep hij regelrecht naar het juiste lokaal. Daar nam hij achterin plaats en haalde zijn boeken van tafel. Het eerste lesuur zou niet echt tot hem door gaan dringen en aangezien dat het een vak was waar hij zelf geen moeite in hoefde te steken was dat iets wat hij ook niet van plan was. Enkelen minuten verstreken terwijl de docent Geschiedenis het lokaal in liep met verschillende notities en boeken om zijn les te kunnen beginnen.

Be scared and do it anyway.

O) Some of the best moments in life are the ones you can't tell anyone about.

Be scared and do it anyway.

O) Even the devil was once an angel.

Be scared and do it anyway.

Re: O) And I'd choose you; In a hundred lifetimes, in a hundred worlds, in any version of reality, I'd find you and I'd choose you.

Anna
Als ze eerlijk moest zijn was ze lichtelijk verrast door zijn opmerking. Hij zou graag de titel willen weten, maar eigenlijk vond ze dat alles behalve erg. Zo had ze een extra excuus om hem eens op te zoeken. "Dat zal ik zeker doen." sprak ze iets te enthousiast. Meteen voelden ze een blos op haar wangen verschijnen en keek ze neer op haar handen. Als ze meer op haar gemak was bij iemand en niet steeds zo in het publiek haarzelf zo netjes moest voor doen kon Anna wel eens erg vrolijk en enthousiast uit de hoek kunnen komen. Puur omdat ze er dan niet bij stil hoefde te staan wat de rest van de wereld van haar dacht. Het was niet dat ze er zelf veel om zou geven wat ze van haar zouden vinden, het was meer iets waar haar ouders haar op gewezen hadden om een beetje een goede echtgenote te kunnen vinden al was iedere jongedame zich daar bewust van geworden. Hij vond haar interessant? Ze had bijna meteen antwoord willen geven in welk opzicht en waarom, maar ze wilde het niet te veel over haar zelf hebben.
Ze begreep het volkomen, zelf werd ze vaak ook aangesproken met u door dienaren of wie dan ook. Het liet je al snel oud voelen en zo hoog stond ze zelf ook niet voor haar gevoel. "Dat begrijp ik volkomen." sprak ze met een lach. "Gelukkig zijn we nog lang niet zo oud." rolde er over haar lippen heen. Er kon zo tien tot twintig jaar verstreken zijn en dan, zou ze dan getrouwd zijn en kinderen hebben en vooral met wat voor iemand en waar ze dan zou wonen. Al hoewel ze vooral toch in het nu leefden. Een klein knikje volgde, ze zou het wel vragen aan Jennifer, ze was wel benieuwd naar haar antwoord al hoewel ze wist wel een beetje dat haar hart niet bij hem lag. "Dat zal ik zeker doen, als ik meer weet laat ik het je weten." Opnieuw pakte ze het kopje vast en nam ze er wat slokjes uit. Het was na een tijdje goed drinkbaar geworden en dat zorgde er voor dat ze het beetje bij beetje rustig op dronk. Rustig genieten van de thee in de mooie tuinen was iets wat ze wel vaker zou willen doen, maar om dat alleen te doen vond ze altijd wat zielig uit zien ondanks dat je met een goed boek ook al ver kwam. Ze plaatste het kopje neer op het schoteltje en haalde haar haren een beetje uit haar gezicht. "Een huwelijk zonder liefde lijkt me geen fijn huwelijk al is er inderdaad weinig aan te veranderen." Het was gewoon niet eerlijk, al kon ze het begrijpen uit de politieke stand punten. Al hoopte ze altijd dat ze zelf en iedereen om haar heen hun grootste liefdes konden vinden.
Oh wat zou ze graag mee gaan mocht het zo ver zijn, dan zag ze alle mensen weer en kon ze naar de leukste en fijnste plekjes gaan waar ze opgegroeid was. "Dat is een aanbod die ik niet snel af sla." grinnikte ze zachtjes. Het zou nooit gebeuren, al bleef het een leuke gedachten. Haar blik gleed rustig door de tuin heen over de velen bloemen en bomen tot dat hij haar aandacht opnieuw trok. "Mijn zusje, Lilly is tien en mijn broertje Chris of te wel Christopher is zeven." Haar moeder was vrij jong bevallen van haar en dat was de reden waarom haar zusje en broertje een stukje jonger waren dan haar. "Ja, maar dat maakte het alleen maar leuker om voor ze te zorgen en met ze te spelen." gaf ze toe. Haar ouders werkte vaak en dan was Anna degenen die oppaste of ze ruilde met haar moeder. 'Als ik daar aan denk mis ik ze alleen maar meer." zei ze met toch een grote glimlach, puur omdat ze alle herinneringen zo voor haar kon halen. Ze voelde haar mond gewoon bijna open vallen door zijn aanbod. Haar ouders betalen in de tijd dat ze hier waren? Het zou geweldig zijn al had ze het idee dat haar vader het nooit zou aanvaarden door zijn enorme trots. "Charles, dat zou geweldig zijn!" sprak ze nog altijd wat overdonderd. Ze stond zonder na te denken op en omhelsde de kroonprins, al snel merkte ze op dat dit ongepast was en liet ze hem los "Oh sorry." sprak ze hem toe. Dit was niet helemaal haar bedoeling geweest. "Alleen denk ik niet dat ze het aan kunnen nemen, mijn vader is een man met een enorme trots." vertelde ze hem meteen maar. Het was een geweldig idee, maar ze wist eigenlijk al dat het niet zou gebeuren en dat zorgde toch voor een kleine teleurstelling.

Harvey
De woorden van zijn moeder bleven even hangen en voor een moment leek hij gewoon aan de grond genageld te staan. Hij had er geen inbrengen op en hij wist dat ze het eigenlijk moesten stoppen nu het nog zou kunnen. Niemand anders wist dit tot nu toe na een poos samen stiekem te hebben afgesproken. Zijn blik gleed naar Jennifer waar door hij direct naar de realiteit werd getrokken. Haar woorden kwamen langzaam maar zeker binnen waardoor hij moeizaam slikte. Ja wat nu? Hij wist het zelf niet eens zo goed als hij eerlijk was. "We komen hier wel uit, we verzinnen wel iets." zei hij met een kleine glimlach rond zijn lippen om haar een beetje vertrouwen te geven. Hij ging iets meer tegen over haar staan en pakte zachtjes haar handen beet. "We kunnen het altijd bekennen aan Charles?" opperde hij op. Wetend dat zijn broer hier redelijk over kon zijn en het feit dat hij geen oog had voor de prachtige jongedame voor hem. Ook kenden ze genoeg hoge mensen die misschien iets konden betekenen, al was dat het aller laatste redmiddel. "Ik wil ook de rest van mijn leven met jou doorbrengen Jennifer, ik wil niet dat dit stopt." sprak hij terwijl hij zachtjes haar gezicht vast pakte en met zijn duimen haar wangen streelden. "We komen hier samen wel uit, dat beloof ik je." - "Des nood gaan we er even vandoor naar Schotland." volgde er met een kleine grijns. Hij wist dondersgoed dat dit niet haalbaar was, maar het was een leuke fantasie voor zo lang het kon duren. Hij schoof iets opzij en nam haar hand beet terwijl hij haar mee trok op zijn schoot. Hij kwam op het bed terecht en sloeg zijn arm even om haar heen. "Ik laat het beste in mijn leven niet weg nemen door mijn broer." Dat was hem wel al vaker gebeurd al was het niet aan Charles. Zijn moeder had er wel voor gezorgd dat het recht gezet werd en dat zijn broer bijvoorbeeld met de eer kon strijken. Puur omdat hijzelf geen kroon prins was en hierbij iets minderen waarden had wat ook voor zijn reputatie gold.
"Zullen we anders iets gaan doen? Even weg van hier." Weg van het kasteel voor enkele uren en daarna weer terug keren. Al was het meer de vraag of Jennifer hier wel weg kon voor haar zaken of anderen bezigheden als koningin. Ergens was hij blij dat hij zelf meer vrijheid had dan zijn broer en zo vaak weg kon als hij zelf zou willen. Mochten ze hem echt nodig hebben wisten ze hem heus wel te bereiken. Rustig wachtte hij haar antwoord af en liet hij zijn blik kort afdwalen door de ruimte. Hij zou zijn blouse zo kunnen aandoen en zijn haren fatsoeneren om hier weg te kunnen in tegenstelling tot Jennifer met die jurken en korsetten of wat daar ook weer bij kwam kijken. Het was niet dat hij er dagelijks bij stil stond wat de vrouwen allemaal moesten doen om zich klaar te maken in de ochtend, hij had ook nooit echt een vriendin gehad waarna hij op een andere manier keek zoals bij Jennifer. Hij zag haar de laatste tijd steeds meer voor een geweldig persoon in plaats van zijn toekomstige schoonzus.

Be scared and do it anyway.

Re: O) What's meant to be will always find a way.

Niemand had het zien aankomen dat Morgan op een echte blind date zou gaan. De jongedame die het liefste elke avond met veel te veel drank zich op de dansvloer begaf en stond te dansen met allerlei vreemden om haar heen. Het feit dat ze niemand kende en daarbij zichzelf kon zijn was misschien wel het genen wat haar er van weerhield om te stoppen. Ze wist heus wel dat de drank en af en toe wat drugs niet goed voor haar waren, maar in dit saaie leven mocht ze toch wel eens het randje opzoeken? Ze stond er immers ook om bekend dat ze de enige echte 'Party Girl' uit de buurt was. Ze kende elke club en wist overal wel wat te scoren zonder dat ze er zelf te veel moeite voor hoefde te doen. Daarom leek het ook een grote grap dat ze er heen zou gaan en eerlijk gezegd had een van haar beste vrienden veel te veel moeite gedaan om het voor elkaar te krijgen. Hij bleef er maar over door zeuren en er op aan dringen dat er iets in haar leven moest veranderen en dan voornamelijk dat ze dan misschien wat rust vond. Het eerste wat ze zelf deed was de jongeman voor haar kei hard uitlachen. Ze was niet toe aan een relatie, ze hield niet van het helen settel gedoe en dan verloven, trouwen en dan kinderen krijgen. Kom op zeg, ze was net vierentwintig geworden en ze wilde nog de hele wereld ontdekken. Toch had ze in een zwak moment ja gezegd op de blind date en dat was het moment dat ze echt niet meer terug kon krabbelen.
Nu stond ze op het moment van vertrekken toch nog even voor de spiegel te twijfelen. Ze had een simpele blauwe skinny jeans aangedaan met daarop een leuke zwarte blouse en als toevoeging nog wat sieraden en haar blokhakken. Haar haren hingen losjes langs haar gezicht, het vast doen in een knot of een paardenstaart was dan toch niet echt haar ding en daarbij vond ze dat veel te net staan bij wat ze aan had, of zou ze het wel vast doen? Een beetje in haar gedachten verzonken over het feit dat ze misschien toch wat anders aan zou doen of gewoon niet zou op komen dagen... werd ze wakker geschud door de deurbel. Justin, een goede vriend van haar zou haar gaan ophalen en brengen naar de bioscoop waar de date zich bevond. Morgan liep naar de deur toe en opende hem vrij makkelijk waarna ze Justin onderzoekend aan keek. "Wauw ik zou je bijna niet herkennen met een fatsoenlijke broek." kwam er met een grijns van zijn kant af. "Ah houd toch op." zei ze waarna ze de deur weer dicht wilde doen, maar door dat Justin zijn voet er tussen had gedaan ging hij niet dicht. "Kom op prinses, je kan een simpele date toch wel aan?" Eigenlijk wist ze het niet zo goed, ze had al jaren niet echt een date gehad en ze wist daarom ook niet echt wat ze er bij moest verwachten. Toch wilde ze het niet laten merken en knikte ze terwijl ze haar handtas van het kastje af pakte met lerenjasje erbij. Ze deed het jasje snel aan en liep met Justin naar buiten en deed het appartement dicht. "Let's go." Sprak Justin die haar mee trok naar de auto.
Eenmaal aangekomen bij de bioscoop keek ze Justin een beetje onzeker aan "En hoe weet ik of diegenen mijn blind date is?" ze wilde gewoon niet de verkeerde persoon aanspreken. Justin wierp een blik naar binnen waarna hij grijnsde "De o zo knappe gozer op dat bankje." Kwam er plagend haar kant op. Ze gaf hem zachtjes een klap tegen zijn schouder waarna ze hem gedag zei en met een diepe zucht de bioscoop in liep. Haar blik gleed meteen richting de bankjes waar ze een jongeman rond eind twintig zag zitten met een mobiel in zijn handen. Ze moest toegeven dat hij er echt niet verkeerd uit zag ook al kon ze hem nog niet helemaal goed bekijken. Er verscheen een glimlach rond haar lippen terwijl ze op hem af liep. "Hey, wacht je toevallig op een blinde date of?" vroeg ze toch enigszins wat voorzichtig. Er zat ook een jongeman iets verder op een bankje, dus ze hoopte maar dat ze de goede had aangesproken.

Daar stond hij dan te wachten op zijn blind date in een of ander pretpark, eerlijk gezegd wist hij niet zo goed wie hij zo voor zich zou hebben. Het kon zo maar zijn dat dit een slechte grap van zijn vrienden was en hij straks met een of ander jongedame rond liep die totaal niet met hem op een lijn zou zitten. Daarbij had hij het nooit verwacht dat hij een date zou hebben in een pretpark, dit was iets wat of kon werken of afschuwelijk kon worden. Rustig haalde hij een hand door zijn haren heen en leunde hij een beetje tegen het muurtje aan. Ergens had hij dan ook wel willen betalen voor de jongedame, maar zijn vrienden dwongen hem om al naar binnen te gaan en daar te wachten omdat ze bang waren dat hij er anders vandoor zou gaan. Iets wat in eerste instantie ook wel een goed idee was geweest, maar hij bleef maar rustig achter bij de ingang van het pretpark. Hij wist niet of ze eerst gewoon het beste wat konden praten of gewoon een attractie uit konden zoeken en daar heen gaan en dan in de rij wat praten. In ieder geval zou hij het zo wel weer beleven als ze er aan kwam. Jack haalde zijn rugzak van zijn schouder af waarna hij even naar zijn mobiel zocht. Hij had gewoon wat eten en drinken mee genomen voor de zekerheid en een droog shirt voor de zekerheid mochten ze in iets gaan waar ze erg nat in zouden worden dan was iets extra's wel handig. Nu hij zijn mobiel in zijn hand had gooide hij zijn rugtas weer over zijn schouder heen. Hij wist niet zo goed wat hij anders kon doen tijdens het wachten. Iets halen was in zijn ogen nog niet zo'n handig idee omdat hij misschien zo gelijk de grootste fout kon maken en om nu meteen een blauwtje te lopen was toch niet echt fijn voor zo'n langen dag. Hij had totaal geen beeld bij zijn date, hoe zou ze der uit zien en houd ze van dezelfde dingen en waarom past ze volgens zijn vrienden juist bij hem? Om eerlijk te zijn had hij zelf al een tijdje geen vriendin meer gehad, hij was altijd druk met zijn baan en de sociale contacten te onderhouden. Zijn vrienden waren dan wel al getrouwd of verloofd maar Jack had gewoon nog niet die persoon gevonden waar hij de rest van zijn leven wel bij zou willen blijven. Vaak gingen zijn relaties na een aantal jaar wel over ook al snapte hij soms niet zo goed waar het dan aan kon liggen. Daarom kon een blinde date ook geen kwaad, hij had er niks op tegen en wie weet was dit wel juist een goede schot in de richting. Hij scrolden wat door zijn berichtjes heen en antwoorden zo nu en dan wat terug.
Jack hoorde opeens iemand tegen hem praten waardoor hij meteen met een kleine glimlach naar de jongedame voor hem keek. "Hey, ja ik denk dat ik dat ben." sprak hij haar met een klein lachje toe waarna hij zijn hand uit stak. "Ik zal me maar gelijk voorstellen. Ik ben Jack, Jack Williams." zei hij terwijl hij haar nog een keer wat onopvallend bekeek. Zijn eerste indruk was eigenlijk al vrij goed van de jongedame. Hij had niet verwacht dat zijn blind date zo knap zou zijn. Hij wachtte even af tot dat ze zichzelf had voorgesteld voordat hij de volgende vraag en of opmerking haar kant op zou sturen. "Oh en mag ik zeggen dat je er erg leuk uitziet?" hij wist niet of hij dit al had moeten zeggen, maar hij was ook niet heel gemakkelijk bij vrouwen in de buurt. Hij zou eigenlijk niet precies weten wat hij anders zou moeten zeggen aangezien hij toch wel een compliment wilde geven en iets wat hij toch ook wel meenden.

Be scared and do it anyway.

Re: O) And I'd choose you; In a hundred lifetimes, in a hundred worlds, in any version of reality, I'd find you and I'd choose you.

Anna
Eerlijk gezegd wist ze niet meer echt de titel van het boek, ze had er niet behoorlijk goed op gelet omdat ze er toch met een iets wat andere bedoeling heen gegaan. "Eigenlijk niet... iets van Op het eerste gezicht." kwam er toch lichtelijk twijfelend over haar lippen heen. Ze zou het zo na kunnen kijken als ze weer op haar kamer was, maar het schoot haar nu even niet te binnen. Zijn opmerking zorgde voor toch wel een kleine verlegenheid bij de jongedame al kon dat ook meer komen door de knipoog die er op volgde. "Dan kan dit nog een best leuke rustige middag worden."
"Nee, ik denk dat ze op persoonlijk gebied niet veel van me willen weten hier in Engeland." zei ze met een zwakke glimlach. Ze waren meer op anderen punten in haar geïnteresseerd en dat was iets waar ze zelf niet geheel blij mee was. "Oh sorry, het ging iets wat automatisch dat ik je met u aansprak." Het was puur uit respect voor de mensen die boven haar stonden en daarbij was ze als hofdame vaak niet in de positie om anderen als gelijken te zien. Zijn voorstel was iets wat ze totaal niet had zien aankomen, hij wilde haar en Jennifer eventueel mee nemen met de koets om heerlijk rond te rijden door de verschillende dorpjes en zo wat van het land te zien. Ze was meteen vrij enthousiast over het idee dat ze meer kon zien dan enkel de kasteel muren en bepaalde plekken kon bezoeken waar ze zonder pardon heen mocht gaan. "Dat lijkt me erg leuk, ik ben erg benieuwd naar wat Engeland te bieden heeft en daarbij denk ik dat als Jennifer de tijd heeft ook erg graag mee zou gaan." bevestigde ze. Eigenlijk was dit geen kwestie van tijd, maar ze wist niet of haar vriendin dit zag zitten ondanks dat ze zelf ook al had gezegd dat ze meer tijd me Charles moest doorbrengen. Als verloofdes werkte ze samen niet geheel goed aan een relatie. "Mag ik een brutale vraag stellen?" vroeg ze voordat ze daadwerkelijk al de vraag stelden. "Er hoeft geen antwoord op worden gegeven, maar uit nieuwsgierigheid wilde ik vragen of het werkt met Jennifer? of dat je denkt dat het wat gaat worden." ze wilde weten wat de kansen waren op echt gelukt voor haar koningin en vriendin. Zonder liefde was de koninklijke titel vast erg eenzaam, ze moesten aan elkaar optrekken al kon de koning zijn pleziertjes ook bij anderen dames kwijt. Een dame werd dit echter verboden. Het was zeker een tijd geleden dat de vader van Jennifer was overleden. "Als je een mogelijkheid vind kan ik best wat adviezen geven over wat leuke plekken?" stelde ze aan hem voor. De minder toeristische plekjes en de mooie gebieden van Schotland die niet iedereen zo snel zou uitkiezen, daar zat pas echt de schoonheid in. De vraag over haar familie viel eigenlijk best zwaar. "Ik is ze ontzettend, vooral mijn jongere zusjes en broertje." gaf ze toe. "Ik zou ze dol graag willen uitnodigen op het Engelse hof, maar mijn vader heeft zijn werk hard nodig om het financieel rond te kunnen houden." Gaf ze toe. Ondanks dat Anna zelf geld binnen bracht, het zou pas echt wat opleveren als ze ging trouwen met een man van adel en goede afkomst. "Ik denk niet dat ze blij zijn als ik ze hier heen haal, dat is het meer." Mompelden ze bijna. Ze nam opnieuw een slokje van haar thee, er waren zo veel dingen waar ze hier in Engeland aan moest denken en aan moest voldoen.

Harvey
Net toen hij haar kus wilde beantwoorden door zijn lippen opnieuw op de haren te drukken hoorde hij geklop op de deur. Wat een iets gefrustreerde zucht opleverden bij de jongeman. Hij had eindelijk tijd voor Jennifer en had hij er strikt op gelet dat niemand hem gevolgd was, maar iemand die zo maar zou storen was iets waar hij in dit geval niet op gerekend had. Toch merkte hij aan zichzelf dat hij behoorlijk nerveus was, ze konden en mochten niet betrapt worden samen in een kamer en dan niet in deze toestand. De waarschuwing die zijn kant op kwam zorgde voor een kleine grijns "Dat doe ik." verzekerde hij haar op een fluister toon. Terwijl de jongedame zich uit het bed wist te werken duwde Harvey zijn lichaam omhoog van het bed en probeerde hij zo stil mogelijk zijn kleding bij een te rapen. Als hij zich wist te fatsoeneren en hier weg kon sluipen zou er niks aan de hand zijn. De deur werd geopend en het eerste wat hij hoorde was de stem van zijn moeder. Hij stond zo wat aan de grond genageld, dit was de laatste persoon die hij hier verwachtte of wilde zien. Hij verplaatste zijn voeten iets naar achteren zodat hij zeker wist dat hij niet in de deur opening te zien was. De koningin was op zoek naar zijn broer, wat immers geen wonder zou zijn. Charles was immers de opvolger en daarbij was het aankomende huwelijk ontzettend belangrijk. Net toen hij zelf zijn blouse had aangetrokken werd de deur verder geopend en keek hij recht in het gezicht van zijn moeder die meer verbaasd dan kwaad leek te zijn op haar jongste zoon. Jennifer werd zonder pardon verder de kamer in geduwd en de deur ging met een toch behoorlijke klap dicht. "Wat heeft dit te betekenen?" siste ze terwijl ze de twee verafschuwend aan keek. "Is dit al lang aan de gang? En zo ja dan moet het per direct stoppen." Waren haar directe woorden. "Harvey James McAllister, dit is de verloofde van je broer en ik tolereer niet dat dit hoe dan ook naar buiten treed." Sprak ze eerst naar hem. Dit was iets waar het laatste woord nog niet over gezegd. Toch kwam er een weerwoord van zijn kant. "Maar moeder, als of Charles hierin zo trouw aan Jennifer? Daarbij kan ik mijn gevoelens echt niet onderdrukken." En met die woorden liep hij richting Jennifer en pakte hij haar hand beet. "Het huwelijk staat niet eens vast." Probeerde hij de boel nog enigszins te sussen.

Be scared and do it anyway.

O) What's meant to be will always find a way.

Samen met Femke!
Kan mogelijk 18+ dingen bevatten.

Morgan Victorica Scott


Jack Daniël Williams

Be scared and do it anyway.

Re: O) And I'd choose you; In a hundred lifetimes, in a hundred worlds, in any version of reality, I'd find you and I'd choose you.

Anna
Er waren genoeg interessante boeken in de bibliotheek die ze nog niet gelezen had of die ze niet eens kenden. Alleen had ze er vandaag iets minder oog voor gehad. "Ja, ik heb er een paar op het oog gehad en uiteindelijk heb ik nog een roman mee genomen." sprak ze hem toe. Ze kon ook nog helemaal uitleggen waar het boek over ging, maar ze ging er eigenlijk niet van uit dat hij er echt in geïnteresseerd was hoe het boek verliep. Ze kon er helemaal in op gaan en dat vond ze er juist zo leuk aan. Het verhaal in je opnemen en de wereld om je heen vergeten in de kunst van het schrijven. Ook al waren velen boeken meer op de geschiedenis geschreven. Haar aandacht werd al snel weer getrokken door de stem van Charles, ze merkte aan hem dat hij het niet geheel had verwacht dat ze zijn vraag terug had gekaatst. "Een rustig dagje dan." sprak ze met een kleine glimlach rond haar lippen. Ze kon er moeilijk op doorvragen, zaken waren zaken en daarbij was er verder niet veel te bespreken over het ontbijt.
Ze bedankte hem voor het naar achteren halen van de stoel waarna ze plaats nam aan het tafeltje. Ergens moest ze haar best doen om hem niet continu aan te staren en dat ze ook eens weg moest kijken. Charles was gewoon een mooie verschijning om te zien en zijn karakter zorgde er voor dat ze haarzelf steeds meer tot hem aangetrokken voelde. Alleen het gedeelte van de aanstaande man of verloofde van haar koningin zorgde voor een ontzettende obstakel. "Eigenlijk heb ik zelf al mijn taken voor vandaag al gedaan dus ik heb deze middag niet direct iets te doen." gaf ze aan. As er iets te doen was kon ze die taken hoogstwaarschijnlijk nog naar de volgende dag verzetten. Haar blik gleed kort door de tuinen heen totdat hij de volgende vragen stelde. Vragen die ze eigenlijk totaal niet aan zag komen. De jongedame was hier niet heel lang, pas toen de verloving echt een feit ging worden was ze met Jennifer mee gekomen naar Engeland. Een voor haar nog best vreemd land met een iets wat anderen cultuur. Toch had ze het gevoel dat het al snel wende met de mensen om haar heen. "U bent de eerste die het vraagt." kwam er nog iets wat verbaasd van haar kant af. "Of ik al helemaal ingeburgerd ben weet ik niet, maar ik begin me wel al thuis te voelen." Voorzichtig pakte ze een kopje beet en nam ze een slokje van de nog warme thee. "Tot nu toe vind ik Engeland echt geweldig, maar ik heb natuurlijk nog niet veel gezien." Rolde er wat bedenkend over haar lippen heen. "Maar wat ik gezien heb staat me wel aan." Schotland was een stuk rustiger en had meer openvlaktes en anderen gebruiken, maar dat waren gewoon feiten die hij vast al wist. Het enigste wat ze een minpunt vond was dat ze haar familie niet zag. Ze had immers twee zusjes en een broertje thuis wonend met haar ouders in Schotland. "Bent u al eens in Schotland geweest?" vroeg ze uiteindelijk aan de jongeman voor haar. Ze wist niet zo goed wat ze allemaal kon zeggen, ze had er nog niet geheel over na gedacht hoe anders het was en hoe ze eigenlijk hier in de rol van hofdame rolde.

Harvey
Hij wist heus wel dat hij zijn gedachtes op een ding moest focussen en dat hij niet te veel over een echt plan moest nadenken op dit moment. Hij zou het gewoon even naast hem neer leggen en genieten van de middag die ze hier en nu nog hadden. Voordat het straks echt niet meer kon, nu konden ze het nog veroorloven om samen niet gezien te worden, maar als het echt zo was en het op zou vallen zouden de problemen beginnen. Zijn ogen haakte voor even in de haren, zij wist hem gewoon gek te maken met enkel en alleen al een blik. Hij had nooit geweten hoe het was om zo over je oren verliefd te zijn op een jongedame. Iets wat hij als prins ook niet echt voor elkaar zou kunnen krijgen. Al had hij er meer kans op dan een kroonprins of een koning. "Nee ik moet niks." sprak hij terwijl hij haar haar gang liet gaan om zijn broek los te krijgen. Zijn schoenen had hij ondertussen al zelf uit geschopt. "Gelukkig word het steeds beter." sprak hij terwijl hij iets omhoog kwam en een kus op haar voorhoofd drukte. "Mijn uitzicht kan ook alleen maar beter worden." volgde er met een knipoog. Harvey had het al opgemerkt dat de touwtjes van haar jurk niet geheel makkelijk los gingen ondanks haar poging. Hij liet haar ook rustig draaien waarna hij haar haren zachtjes over haar schouder heen legde. "Maar natuurlijk." fluisterde hij bij haar oor waarna hij bij elk touwtje wat hij los kreeg een kusje op haar blote schouder drukte naar haar hals toe.
Na enkele minuten kreeg hij de jurk los en liet hij haar opstaan om vervolgens het deel van de jurk van haar lichaam af te laten glijden. "Nu word het pas beter." Zei hij terwijl hij haar naar zich toe draaiden en zijn lippen weer even op de haren drukte. Zijn handen lagen nu op haar heupen terwijl hij de kus langzaam weer verbrak. "Het kan nog beter." sprak hij terwijl hij haar iets wat voorzichtig op pakte en op het bed voor hem legde. "Dit ziet er ook niet verkeerd uit." Sprak hij voordat hij over haar boog en zijn armen naast haar lichaam op het bed liet rusten zodat niet met zijn volle gewicht op haar ruste. In de verte leek hij voetstappen te horen, maar dat negeerde hij al vrij snel. Er liepen hier zo veel mensen door de gangen heen van bediendes tot soldaten je kon het zo gek niet bedenken.

Be scared and do it anyway.

Re: O) And I'd choose you; In a hundred lifetimes, in a hundred worlds, in any version of reality, I'd find you and I'd choose you.

Anna
Vrijwel meteen voelden ze zijn hand om haar bovenarm heen, hij zorgde er voor dat ze haar evenwicht hield en niet half over haar eigen voeten was gaan struikelen door deze kleine botsing. "Dankuwel." rolde er vrijwel automatisch over haar lippen heen. Voordat ze ook nog maar de kans had gehad om iets terug te zeggen hoorde ze zijn voorstel om samen wat thee te gaan drinken in de prachtige kasteel tuinen. De tuinen zagen er nog altijd mooi uit en werden ontzettend goed onderhouden en dat zorgde er voor dat ze zelf graag tijd door bracht. Een simpel boek lezen of juist een afspraak met een belangrijk iemand. Al snel volgde er een gebaar dat ze hem kon volgen en dat was ook iets wat ze meteen deed. "Het lijkt me erg leuk om thee te drinken in de tuinen." sprak ze met een enthousiaste ondertoon. Ze gooide haar bruine haren rustig over haar schouder heen terwijl ze na dacht over zijn volgende vraag. "Deze ochtend? sprak ze een tikkeltje na denkelijk. Ze was bezig geweest voor een feest het regelen van versieringen, jurken om door te passen voor Jennifer en dan nog allemaal gesprekken met en rond belangrijke mensen betreft sommige zaken. "Ik ben voornamelijk bezig geweest met het aankomende feest, uw vader wil de verloving wat meer onder de aandacht brengen." begon ze haar verhaal. "Daar rondom ben ik bezig geweest met versieringen, jurken en allemaal anderen dingen voor Jennifer." sprak ze in de trend van het feest. "Oh en ik ben nog in de bibliotheek geweest," merkte ze nog op terwijl ze hem volgde door de gangen heen. "En wat heeft u allemaal gedaan deze ochtend?" vroeg ze nu op haar beurt wat nieuwsgierig terug. Ze wist wel ongeveer wat een koning en koningin voor taken hadden, maar het was ook altijd wat anders of het was niet aan haar oren besteed. Op dat gebied waren er genoeg dingen voor haar verzwegen en taste ze een beetje in het duister.
Na enkele minuten waren ze in de tuinen aangekomen. Het was heerlijk weer met een prachtige blauwe lucht, een klein windje en een heerlijke warme zon die haar huid verwarmde. De zomer was niet voor niets haar lievelingsseizoen. Naar buiten kunnen lopen zonder de kou te trotseren en dan nog het feit dat ze wat gemakkelijker ter paard weg kon gaan en gewoon het feit dat het wat vrediger oogde in de wereld. Niet dat ze er veel van mee kreeg, maar als ze iets over de politiek hoorden was het enkel omdat het hoognodig was en er ontwikkelingen waren in de landen om hen heen. Zoals Spanje die nu weer bezig was met allianties enzovoort. Haar blik gleed vanaf de bloemen weer naar Charles "Heeft u de rest van de dag geen belangrijke dingen te doen?" vroeg ze toch enigszins voorzichtig.

Harvey
Hij had een lachje niet kunnen onderdrukken op haar opmerking, hij wist dondersgoed dat hij haar anders kon begroeten. Hij kon duizend manieren vinden om haar te begroeten. Met hoe prachtig ze was en hoe blij hij was dat hij haar weer kon zien. Want blij was hij hier zeker mee, hij kon even zichzelf zijn en genieten van de tijd die ze samen hadden. Het was ergens wel komisch dat hij als prins zijnde viel voor de verloofde van zijn broer en daarbij de koningin van Schotland. Ergens had hij zelf het vermoeden dat zijn broer ook nog eens iemand zag zitten van Jennifer haar hofdames. Als zijn ouders er nu niet waren geweest dan hadden de broers het geheel anders aangepakt, dan waren er anderen regels en dan konden ze kiezen voor de echte liefde en geen politieke macht. Al was dat tweede wel vrij belangrijk mocht je een goede koning of koningin willen zijn. Er waren te veel factoren die er voor zorgde dat er problemen ontstonden. "Als altijd?" vroeg hij nu toch wel een tikkeltje geamuseerd. Haar opmerking over het gescheiden reiden zou nog wel eens kunnen werken. Ze konden naar een plek in het bos gaan, of een plek die zij enkel kenden en waar überhaupt niemand zou komen. "Hmm, we kunnen het proberen." sprak hij haar toe. Ergens was hij nog een beetje half aan het nadenken terwijl zijn hand beet werd gepakt door Jennifer. Gewillig liet hij zich door haar mee trekken tot dat hij met zijn rug op het bed viel. "Deze dag word enkel maar beter." Zachtjes streelden hij met zijn hand over haar zij heen, de zachte lippen van Jennifer zorgde er voor dat hij voor enkele seconde zijn ogen genietend sloot. "Dan doen we dat toch, we kunnen eind van de middag des nood nog te paard." Met zijn andere hand trok hij haar zachtjes iets meer naar hem toe "Ik heb jou ook gemist hoor." grinnikte hij zachtjes. Hij keek voor even recht in de groenblauwe ogen van de jongedame die boven hem hing waarna hij mee ging in haar kus. Hij voelde hoe zijn shirt los kwam en zonder er een opmerking over te maken trok hij zijn shirt gemakkelijk over zijn hoofd heen. "Is het zo beter koningin?" fluisterde hij in haar oor. Al snel plaatste hij kusjes van haar oor richting haar lippen. "Weet je het zeker?" vroeg hij nu een beetje plagend.

Be scared and do it anyway.