Search for posts by Blanc

Re: O ♥ We were drifting all night, losing hold of the light. But I saw in your eyes I was never alone.

Nathaniel
De middag had de jongen genomen om alles in een rustig tempo voor te bereiden. Het was het einde van de zomervakantie en er was nog niks gepland geweest. Gezien de ouders van de jongeman een tijdje weg waren was het huis volledig leeg en voor hem kon dat maar een ding betekenen. Toen hij eerder in de week met wat vrienden was wat gaan hangen was er voorgesteld om nog een laatst feest te geven voor het laatste jaar begon en dat was iets dat hem wel had aangetrokken. Gezien hij toch iets van serieus dit jaar moest worden, vond hij het een goed idee om tenminste dit jaar op een goede manier in te luiden. Aangezien dit gemakkelijk kon in het appartement waar hij woonde was dit geen probleem geweest. Zonder problemen waren er genoeg mensen gesms't over de plannen en hadden ook enkele mensen geholpen met de spullen bij elkaar krijgen. Er was geen toezicht van ouders, en hoewel zijn ouders het allemaal maar weinig uitmaakte, kon hij nu tenminste alles uit de kast halen om dit succesvol te laten worden. Vanaf eind van de middag waren alleen zijn vrienden uitgenodigt om te helpen met te zorgen dat er drank was en muziek en konden ze buiten in de warmte van de zon nog chillen terwijl er eten zou worden gebracht om de mensen te voeren. Pas op het latere gedeelte van de avond werd er verwacht dat er mensen binnen zouden lopen. Voor dit feest zouden er grotendeels alleen mensen komen van zijn jaar, maar ondertussen was er ook een stel uitgenodigd die niet zozeer hierbij paste. Het was sowieso niet dat hij verbood dat andere mensen kwamen aangezien hij mensen met gemak vrienden lieten meenemen zolang het onder controle bleef. Nu echter had zijn jongere broer ook alleen lang genoeg gezeurd over het feit dat hij ook mocht komen met een plus een. Normaal had de jongeman hierop simpelweg nee gezegd en had hij geld gegeven zodat Christopher zijn tijd ergens anders kon besteden, maar dit keer had hij meegegeven. Daarom zat zijn jongere broertje nu ook in zijn kamer met zijn beste vriendin.
Nadat alles klaar was gemaakt voor de avond was Nathaniel zelf naar zijn kamer gegaan en had een schoon t-shirt aangetrokken en had tenminste zijn haar nog wat gedaan. Aangezien de middag voorbij was getikt en het nu iets later begon te worden kwamen er al wel mensen binnen. Omdat hij in een appartement woonde had hij de deurman instructies gegeven om alleen maar de mensen binnen te laten die bedoeld waren om hier te zijn en voor de rest niemand naar boven te laten. Op deze manier konden mensen met gemak via een lift naar boven komen zonder de moeite dat iemand dit in de gaten moest houden. Zo hoefde niemand oppas te spelen en kon hij ook zelf genieten van de warmte van de avond, het gezelschap om hem heen en de vele drankjes die nog zouden komen.
Toen Nathaniel klaar was in zijn kamer stapte hij naar buiten en sloot de deur via het slot. Vervolgens liep hij door de hal naar de woonkamer waar de muziek al klonk en het al drukker begon te worden. Zelf besloot hij eerst een beker met wat bier te halen voordat hij bij zijn vrienden ging staan of iemand anders opzocht. Eenmaal bij de tafel keek hij kort om zich heen om een blonde jongedame net een van de ode bekertjes te zien pakken. Terwijl hij zijn eigen bekertje pakken keek hij toe hoe ze hem maar voor de helft volschonk, iets waardoor hij lichtelijk moest grijnzen. "Niet meer gewend?" Zei hij iets wat plagend waarna hij zelf zijn beker volledig vulde.

Re: O ♥ Another story of girl meets boy.

Victoria
In de tussentijd was de dame begonnen met haar shift. Voor haar geluk viel het vandaag wel mee, want hoewel het enigzins druk was kon ze het toch met redelijk gemak bijhouden. De klanten die binnen waren, waren voor het grootste gedeelte al bediend dus ze met gemak kijken of ze buiten nog nodig was voor enige klanten. Daarom was de dame ook naar buiten gelopen naar het terras en vond al gauw enige gasten die nog een bestelling wilde doen. Op deze manier liep ze zo rond tot een bepaalde tafel. Echt opgekeken had de dame nog niet eens echt dus eerst had ze niet eens gemerkt wie er aan de tafel zat. Pas op het moment dat ze opkeek vanwege het feit dat haar naam werd genoemd, merkte ze op wie er opnieuw hier weer zat. 
"Dustin." Glimlachte de dame naar hem. Voor haar zat de broer van een van haar beste vrienden. Waarschijnlijk kon je zijn jongere broer ook wel haar enige beste vriend noemen. De rest van haar vrienden was ze lang niet zo close mee en zag ze ook lang niet zo vaak. Het was ook de persoon die ze deze avond zou ontmoeten naar haar shift. Maar door die vriendschap die ze met die jongeman had opgebouwd, kende ze ondertussen ook zijn oudere broer. Om eerlijk te zijn kende ze Dustin niet geweldig, ze zag hem genoeg op school en ook bij hem thuis maar meer dan een kort vriendelijk gesprek hadden ze nooit echt. Het meeste zag ze hem echter wel hier. Na school of zelfs in het weekend kwam hij vaak genoeg naar dit café voor wat te drinken. Aangezien zij toch hier nog redelijk wat uren werkte betekende dit dat ze hem vaak genoeg zag en dus hier ook kort met hem sprak. 
Op het moment dat hij zijn bestelling doorgaf voordat ze het aan hem kon vragen noteerde ze dit op haar schrijfblok. Dit echt nodig hebben voor zijn bestellingen had ze niet, maar aangezien ze meer dingen had moeten onthouden zette ze dit er bij voor het gemak.
"I will but I'm meeting him after my shift at you guys' home so he should be back by then, otherwise he's leaving me hanging." Antwoordde ze met een glimlach. Ze wist dat Kaleb graag verdween zonder wie dan ook te zeggen en waarschijnlijk kon ze hem zonder moeite vinden als het nodig was, maar het leek haar voor nu genoeg om te zeggen dat de jongeman waarschijnlijk wel vanzelf zou verschijnen. Natuurlijk zou dit zijn als hij zich zou kunnen herinneren dat hij haar vandaag zou ontmoeten en dat was maar de vraag aangezien hij het vaker wel vergat. 

Re: O - She wore flowers in her hair and carried magic secrets in her eyes.

Victoria
De zomer was snel gegaan, te snel als je het aan haar vroeg. het vorige jaar had ze nog hard gewerkt aan haar schoolcarrière zodat ze naar een universiteit kon die aan de verwachting voldeed van haar ouders, maar de vrije tijd die ze nu had gehad had ze ook enkel willen besteden aan de dingen die haar plezier brachten. In plaats van de meeste van haar dagen thuis te zitten, was ze bijna elke dag weg geweest naar vrienden om te kunnen genieten. Meestal had dit betekend dat ze tot laat bij feesten was geweest of ergens in een club had gezeten. Ook had de warmte ervoor gezorgd dat ze vaak buiten in de stad was geweest of zelfs haar dagen op het strand had besteed. Op deze manier waren de dagen snel voorbij gegaan en kwam ze weer steeds dichterbij realiteit. De laatste week van haar vakantie was ondertussen voorbij en nu zat ze al in het weekend voordat ze aan een nieuwe school begon. Van haar middelbare school was ze gemakkelijk bij een universiteit gekomen die haar ouders prefereerden. Hier zou ze enkele jaren doorbrengen totdat ze geslaagd was en in de voetstappen kon volgen van haar vader. Aangezien ze enigskind was wilde haar vader graag dat zij degene was die het familiebedrijf overnam. De dromen van haar ouders waren voor haar geweest om de beste educatie te krijgen en het bedrijf over te nemen. Het was niet hetgene wat zij had gewild maar veel had zij er niet in te zeggen. Niet dat dat nu ook veel uitmaakte want het waren nog niet de dingen waar zij zich zorgen over wilde maken. Hoewel ze niet meer veel vrije tijd had en de tijd voorbij tikte, had ze nog altijd dit weekend. Daarom had ze ook met wat vriendinnen gepland om naar een club te gaan die vlakbij het strand was. 
Met een kleine zucht nam de dame plaats aan een bar. Eerder op de middag was ze thuis met een kleine groep gaan drinken, maar ondertussen hadden ze dit verplaatst naar de club waar ze van plan waren geweest heen te gaan. Tot dan toe had ze op de dansvloer gestaan vanaf het moment dat ze was aangekomen, maar nu had ze toch het verlangen om kort te zitten met een drankje in haar hand. Daarbij splitste de groep waar ze mee was gekomen zich langszaam op. Hoewel ze samen waren gekomen was het waarschijnlijk van niemand de bedoeling om met dezelfde mensen terug te komen. Haar maakte het niet echt uit. Ze moest toegeven dat ze aandacht van anderen niet kon waarderen, maar dat betekende niet dat ze er continu naar zocht. Het was voor haar ook geen probleem geweest om met precies dezelfde mensen terug te gaan als waar ze mee was gekomen. 

Re: O - She wore flowers in her hair and carried magic secrets in her eyes.

Victoria Elisabeth Enright

Re: ORPG | I don't have all the words to say. I'm still healing from my mistakes.

Jessica
Een ongeluk, dat was wat haar was verteld toen ze voor het eerst haar ogen opende. Een ongeluk die erg genoeg was om haar hoofd overhoop te halen en de herinneringen waar ze zich vast aan had gehouden te verliezen. Eerst had de dame er niks van willen weten. Ze had naar niemand geluisterd over wat er gebeurd was. Ze was te koppig geweest en had eerder wanhopig geprobeerd alles terug te krijgen. Ergens had ze vastgehouden dat het een wrede grap moest zijn, dit kon immers niet waar zijn. Het leven had immers maar vrij weinig dingen waar je je aan kon grijpen, vrij weinig dingen die hetzelfde bleven. Als je het enige verliest wat altijd bij je zou behoren te blijven, dan kan je je afvragen wat je überhaupt nog over hebt. Dat was dan ook waarom ze het weigerde te geloven. Op die manier was er tijd verstreken, met de dame al wel wakker maar nog niet klaar om de realiteit te accepteren. Toch kon dit niet te lang duren. De hoop was er geweest dat met de tijd die verstreek, langzaam dingen begon terug te komen. Het was niet dat alles weg was, alsof er een groot zwart gat zat in alles dat er ooit was gebeurd en alles dat ze behoorde te weten. Meer waren er grote gaten en over alles dat er nog wel was een grote waas waar ze niet doorheen kon kijken. Bepaalde dingen kon ze zich dan ook wel herinneren, alleen was het te weinig om haar gerust te stellen. De hoop die ze had gehad verdween dan ook steeds meer en in plaats van niks te willen weten liet ze zich dingen vertellen over wat er zou zijn gebeurd met haar. Dat was ook de enige reden dat ze niet meer in het donker zat, de enige reden dat ze wist waarom ze in een ziekenhuis bed lag en niet thuis. Al misschien was dat thuis nu niet helemaal een juist woord voor haar om te gebruiken aangezien ze niet eens wist waar dat thuis was. Woonde ze nog altijd thuis of woonde ze ergens zelf? Deelde ze misschien een woning met iemand of had ze hier plannen voor gehad? In watvoor huis woonde ze überhaupt? Elke keer als ze nadacht over wat ze nog wel wist, kwam ze er steeds meer achter wat ze niet wist en kon ze niks anders doen dan er een vraagteken achter te zetten.
Tot dan toe had Jessica gelegen op het bed, met haar ogen open kijkend naar het raam dat zich naast haar bed bevond. De precieze tijd wist ze niet, simpelweg omdat ze er te weinig interesse momenteel voor had, maar buiten was het ondertussen al vrij licht. Waarschijnlijk zou het dan ook beter voor haar zijn om langzaam uit het bed te komen en meer te doen dan enkel te liggen. Veel zin om iets te doen, al was het maar lopen, had ze niet maar zo blijven liggen was ondertussen ook niet meer heel aantrekkelijk. Ze liet haar benen daarom ook maar uit het bed glijden en zocht grip op haar voeten. Het was nu enkele dagen geleden dat ze in deze witte kamer was wakker geworden, alleen had ze zich nog amper bewogen. Ze deed wat er nodig was en hiervoor was ze ook wel omhoog gekomen, maar liever was ze gewoon blijven liggen zonder dat mensen haar stoorden. Dat betekende alleen niet dat ze in al die dagen de hele tijd alleen was geweest. Behalve het personeel van het ziekenhuis was er een persoon vaker geweest. Blijkbaar was deze jongeman ook veel in haar kamer geweest toen ze nog niet wakker was. In de tijd dat ze wel wakker was wist ze dat hij tegen haar sprak, contact met haar zocht. Veel interesse had ze niet getoond, eerder had ze haar mond gesloten tenzij ze het echt nodig vond. Ze moest ook toegeven dat ze het tot nu toe ook nog niet echt kon accepteren. Hoe moest ze dat ook doen? In plaats van alles op zichzelf weten moest ze vertrouwen op anderen om de juiste informatie te geven en moest ze zichzelf vertrouwen dat ze langzaam weer dingen zou herinneren. Of tenminste, behalve het opnieuw herinneren zou ze ook grote delen kwijt zijn en er nooit meer vertrouwd mee kunnen raken zoals ze dat ooit was geweest.

Re: O ♥ When you said your last goodbye I died a little bit inside. I lay in tears in bed all night alone without you by my side.

Eleanor
Het plan was geweest om met enkele vrienden van haar een club binnen te glippen. Heel ongewoon was het niet voor haar om op plekken te komen waar ze niet behoorde te zijn, ze ging gewoon graag uit en ondertussen was het niet bepaald de moeite om ergens binnen te komen. Het geluk had ze daarbij ook dat ze nooit echt jong oogde, tenminste niet op dit soort momenten. De dagen die ze normaal door bracht zag ze er vaak genoeg heel anders uit. De kleren die ze dan droeg waren een stuk bedenkder, de make-up was licht als het überhaupt al aanwezig was en haar schoenen maakten haar nooit echt bepaald lang. Om eerlijk te zijn kon je haar op de dag een degelijk meisje noemen. Veel keuze daarin had ze ook niet aangezien ze flink onder de duim van haar ouders zat. Al enorm snel was de dame op zichzelf gaan wonen aangezien ze die kans kreeg, maar dat betekende niet dat ze ook iets van vrij was. De enige reden dat ze alleen woonde was omdat zij op een school zat die niet dichtbij haar ouders penthouse was en dus had ze een eigen plek gekregen. Maar omdat haar ouders nogal wat hoop voor de dame hadden, hield haar vrijheid daar ook wel op. Na haar middelbare school zou ze moeten studeren om daarna ingewerkt te worden op het bedrijf van haar vader. Het was het uitzicht dat ze altijd had gehad, ook al was dit totaal niet wat ze zelf had gewild. Toch wist ze op een of andere manier toch wel haar momenten te vinden dat ze haar eigen keuzes kon maken, zonder dat ze in de gaten werd gehouden. De avonden die ze thuis behoorde te zijn, besteedde ze vaak met grote groepen mensen. De ene keer ging dit in de vorm van een feest van een klasgenoot of een avond uit. Veel maakte haar het ook niet uit waar het was, zolang het maar iets was waar ze geen ogen op zich had. 
Eleanor haalde een hand door haar haar terwijl ze plaats nam aan een bar. Aangezien de avond al enige tijd bezig was, was ze ondertussen gescheiden van de mensen met wie ze was gekomen en had ze nu enkel nog haar zelf. Heel erg kon ze dit echter niet vinden. Ze wist dat ze hoe dan ook wel van haar avond kon genieten, of dit nou met bekenden was of niet. Wel had ze een bepaalde hoeveelheid drank nodig om zich comfortabel genoeg te voelen en dat was dan dus ook waar ze aan begon. Toen ze eenmaal de aandacht had van de barman bestelde ze een martini om te beginnen aan de grotere hoeveelheid drankjes die nog zou komen.

O ♥ When you said your last goodbye I died a little bit inside. I lay in tears in bed all night alone without you by my side.

Eleanor Maria Grey

O ♥ The sun will rise to better days and change will come it's on it's way. Just close your eyes and let it rain.

Re: O - They say a person needs just three things to be truly happy in this world:

Eleanor
Al enige tijd was de dame klaar geweest en om zichzelf iets van rust tegeven had ze zich op haar bed laten vallen met haar mobiel tussen haar handen. Een tijd was afgesproken dat ze opgehaald zou worden, maar al eerder was ze klaar. Aangezien de dame wist dat ze veel tijd aan haar uiterlijk zou besteden had ze flink wat tijd genomen om dit ook te doen, alleen was ze nu blijkbaar eerder klaar dan nodig was. Meestal was ze juist de dame die net te laat was met alles wat ze deed, al had bijna niemand dit ooit door. Op een of andere wonderlijke manier wist ze voor alles op tijd te komen, hoewel ze altijd te laat wegging of te laat opstond. Ze moest toegeven dat het voor de verandering wel prettig was dat ze eerder klaar was, maar nu was het een kwestie van wachten en daar was ze niet bepaald goed in. Daarom zat ze dan nu ook verveeld achter haar telefoon een beetje te staren terwijl ze vaak genoeg zuchtend haar arm weer liet vallen. Op een normale dag zou ze rond deze tijd nog altijd bezig zijn in haar kantoor met van alles en nog wat. Aangezien ze geboren was in een familie met een flink groot bedrijf had ze na haar studie een baan gekregen van haar vader. Ondertussen was het een reusachtig bedrijf die ging over verschillende grote magazines. Zelf had ze altijd willen werken bij een van deze magazines om ervoor te schrijven, maar haar baan hield zich hier totaal niet mee bezig. Haar baan was uiteindelijk een stuk minder interessant dan ze zich had voorgesteld als jong meisje. Altijd had ze zich met creatieve dingen bezig willen houden zoals schrijven of tekenen. Nu ze in haar twintig was een dus ook een volwassene, bleek hier echter totaal geen tijd voor te zijn. Vaak leek het niet zo, maar Eleanor zat nog flink onder de duim van haar ouders en ze deed dan ook wat haar werd opgedragen. Tot nu toe had de dame dit ook goed gedaan, al zou er langzamerhand een tijd komen waar ze zich niet meer aan de regels zou kunnen houden. Eerder hield ze een geheim die nogal haar leven op haar kop zou zetten op het moment dat ze haar mond erover zou openen. En zelfs al zou ze haar mond niet openen, dit was een geheim die uiteindelijk wel duidelijk zou worden aan haar lichaam als mensen haar zouden zien. 
De jongedame schrok op uit haar gedachtes toen haar telefoon een geluid maakte dat betekende dat ze een sms had. Kort keek ze naar het scherm van haar mobiel en vervolgens kwam ze al snel omhoog. Voordat ze haar kamer uitliep keek ze nog kort naar haar spiegelbeeld en haalde een hand door haar haar, maar te lang besteedde ze hier niet aan. Van de stoel in de hoek in de kamer pakte ze nog een lange zwarte jas en een tasje met haar spullen. Terwijl ze naar de voordeur liep trok ze haar jas aan, iets dat nogal onhandig ging. Toch lukte het haar om vrij snel bij de deur te staan en deze te openen zodat ze eindelijk Chris weer kon zien, iets waar ze toch nogal naar uit had gekeken.

Re: O ♥ Who am I to stand in your way?

Eleanor
Snel was Alex naar haar mening niet boos, tenminste niet echt. Het was haar altijd duidelijk dat haar zus niet altijd even aardig was in de woorden omdat het er soms anders uitkwam dan bedoelt, maar kwaad werd er nooit bedoeld. Nu echter leek de uitdrukking van Alex anders dan normaal, anders dan ze gewend was. Daarom liep ze dan ook na de woorden van haar zus achter haar aan en nam haar telefoon in haar hand om een sms te sturen naar James om te zeggen dat hij binnen moest glippen bij de tuin, al was het nodig dat hij niet zou worden gezien door een van de volwassenen. Meer aandacht aan haar telefoon besteedde ze niet teveel, aangezien dat nu niet van het grootste belang was. Het enige wat ze had willen bereiken was dat Alex iemand nodig had mocht het nodig zijn. Goede vrienden was Elle niet met James, maar het was haar duidelijk genoeg geworden dat hij meer dan een normale vriend was voor de blonde dame. Of haar ouders het zouden goedkeuren of niet maakte haar niet uit, dat was immers niet onmiddelijk wat de twee dames bij zouden maken.
Op het moment dat Alex haar zegje begon te houden nam ze plaats op een van de stoelen aan het zwembad en nam het alleen op zich om te luisteren. Goed in advies was ze namelijk totaal niet, niet in deze situatie tenminste. Eleanor was op dit punt totaal het tegenovergestelde van Alex. Hoewel niemand waarschijnlijk bij zou worden van een geforceerd huwelijk, had zijzelf nooit haar mond geopend naar haar ouders om ook maar een kik te geven. In die zin was ze blij dat zij nog niet in dit soort zaken werd betrokken, want weerstand bieden zou ze niet. Hoewel ze weinig gaf om haar ouders, was de loyaliteit voor haar familie groot. Als iets ten goede kwam voor de naam Grey zou ze dat ook dan zonder twijfel op zich nemen. Haar eigen gedachten waren op dat punt ook alleen voor zichzelf, niemand anders die mocht weten hoe ze in zo'n situatie zich echt voelde. Alex daarintegen leek totaal anders, aangezien zij geen blad voor haar mond nam.
"Het is niet alsof ze de persoon zouden aanbieden die jij zou willen... Dat zou nooit geslikt worden..." Mompelde Eleanor op het laatste geluid dat uit Alex kwam die ondertussen op een andere ligstoel zat. Meer dan dat kon ze nu ook niet zeggen, de twee werden namelijk langzaam gestoord door de rest van de wereld. Dit keer hield de rest van de wereld een jongeman in die vanuit het huis was gekomen. Lang hield ze haar blik echter niet op John, geïnteresseerd in hem was ze immers niet. Ze kon best begrijpen dat Alex tegen hem sprak, de twee zaten immers in hetzelfde schuitje, maar voor haar maakte dat niet al teveel uit. Hoewel zijzelf anders in het leven stond, kon ze geen aandacht besteden aan mensen die ongeluk bracht aan haar oudere zus. Weten dat de andere partij er niet veel aan kon doen wist ze echter wel, maar hoe kon dat voor haar van intresse zijn op dit moment?



James
Lang duurde het niet voordat hij opnieuw bericht kreeg. Eigenlijk had hij gewacht op het rinkelen van een belletje, maar hij kon best begrijpen dat daar geen tijd voor was geweest. Nee, eerder had hij een sms ontvangen met enkel het bericht dat het tijd werd dat hij weer de tuin van huize Grey binnen zou sneaken zoals hij wel vaker had gedaan. Ergens had hij zich niet bedacht dat Eleanor van dit wist, dat hij vaker bij hun thuis was geweest voor Alex zonder dat de ouders het wisten, maar heel verbaasd kon hij niet zijn. Hoewel hij het meisje niet goed kende had hij wel iets van haar opgevangen. Naar zijn mening was het meisje veel te stil, bijna alsof ze wensde niet te bestaan. Haar hoofd leek echter altijd bezig te zijn, alsof ze altijd op haar tong beet en gewoon wachtte tot anderen haar vertelden wat ze moest doen. Natuurlijk kon hij hier flink fout zitten, maar zo heel vaak zat hij er niet naast als het op de inschatting kwam van anderen. Daarbij kon hij die persoonlijkheid ergens heel goed begrijpen. Ze had een paar ouders die meer om hun eigen naam gaven dan hun eigen kinderen en hoewel Alex genoeg om haar jongere zusje gaf, was ze altijd uitgesproken en overheersde ze al snel een gesprek. Niet dat onmiddelijk een slechte eigenschap was, want naar zijn mening was dat totaal niet zo. Eerder was het dat de dame van stapel liep en verwachtte dat anderen wel zouden inbreken om iets op te gooien als het nodig mocht zijn, ook al waren anderen hier niet altijd mee eens. 
Met een zucht kwam James uit zijn gedachtes en kwam uit de stoel waar hij in had gezeten. Gezien het warm genoeg was trok hij enkel een paar sneakers om zijn voeten en stapte vervolgens naar buiten. Hoewel zijn familie en de Grey familie geen vrienden waren, waren ze nog wel altijd buren, al zat er bij beiden nog wel flinke stukken land tussen. Voor hem maakte hem dat niet echt uit aangezien hij zonder moeite zijn weg kon vinden. Zo liep hij zonder problemen van het terrein van zijn ouders af en wist op het terrein van de Grey's te komen. Wel stond er nog altijd een hek tussen de twee, alleen was dit niet echt iets dat mensen tegenhield om er door te komen. 
Na enige tijd kwam het zwembad aanzicht waar hij mensen bij in de buurt zag, al waren er meer figuren dan verwacht. Door de sms wist hij dat Alex en Eleanor buiten zouden zitten, anders zou hij immers niet ontvangen konden worden, maar bij de twee vond hij nog een figuur die hem niet helemaal aanstond. De jongeman, waarvan hij wist dat hij John heette, stond bij de twee meiden. Om eerlijk te zijn was hij nooit echt vrienden geweest met andere kinderen die hier in de buurt woonden, hem kon het geld immers niet boeien en had dus ook nooit gezocht naar anderen met geld. Hij was altijd dat joch geweest dat problemen had gezocht en in gevecht raakten met mensen die hem ervoor aanspraken dat hij zich anders behoorde te gedragen, zeker aangezien dat van hem werd verwacht door zijn afkomst. Hij wist dat het geld hem de luxe gaf die hij had, maar langzamerhand had hij een afkeer ervoor gekregen. Het was dan ook een wonder geweest dat hij Alex wel had geaccepteerd, maar na dat wonder was het ook wel opgehouden. Goed zou het wel niet zijn, alleen weigerde hij met mensen om te gaan die hem als soortgelijk zagen dankzij het feit dat er veel geld stond op zijn bankrekening.