Search for posts by Elio
First Page | « | 1 ... 4 | 5 | 6 | 7 | 8 ... 13 | » | Last
Search found 122 matches:
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from Elio on 01/06/2018 01:31 AMRabia
Zelfs nadat de jongeman de kamer in was gegaan, onder de leiding van twee agenten - zoals ze al langere tijd had gewild, had ze niet bewogen of gesproken. Niet alleen omdat ze niet zo goed wist wat ze hem moest zeggen, en hoe ze deze woorden wilde uitspreken. Al was het haar duidelijk dat de jongeman haar begreep, en andersom. Minuten gingen wellicht voorbij, waardoor ze even compleet tpt rust leek te komen. Het was dan ook door die rust, dat ze uiteindelijk de woorden 'I told them,' over haar lippen. Ze wilde hem liever niet alles vertellen, hoe het was gegaan en waar ze over hadden gesproken. Ze wilde er helemaal geen woorden meer aan vuil maken. Iets vertelde haar echter, de hand die de hare vasthield - om maar een voorbeeld te noemen - dat de jongeman hier geen probleem mee had. Al nam het haar ook even mee naar een andere gedachte, die ze vandaag al eerder had gehad voordat alles verkeerd was gelopen. Of, nouja, voordat al het verkeerde boven de tafel was komen drijven. Haar blik gleed af naar haar hand, hoe de zijne deze vasthield. Wat wilde ze graag zijn, en wat waren ze? Gewoon vrienden die tot nog toe twee keer het bed hadden gedeeld - vrienden die een vreselijke fout hadden gemaakt, al twee keer. Al was ze er niet zeker van of ze hem überhaupt vriend mocht noemen, gezien Mateo deze titel met veel meer eer zou moeten horen dragen. Door haar kleine beweging was ze echter anders komen liggen, zo ook de jongeman. Ze kon zijn ademhaling horen - hetgeen wat haar daadwerkelijk leek te kalmeren. Ze volgde die van hem op, ademde in en uit op de momenten dat Ross dit ook deed. Haar ogen sloot ze, haar gespannen lichaam liet langzaam los. Ze zou er niet naar vragen, niet vandaag en waarschijnlijk ook morgen niet - al kwam er van binnen een 'does he love me' opborrelen. Een fijne gedachte was het, eentje om nu over na te denken, eentje die haar haast een glimlach op haar gezicht zou toveren. Ze hoopte ergens dat de jongeman haar gedachtes kon horen, of in ieder geval aan haar hand kon voelen dat zichzelf ietwat had los gelaten door zijn aanwezigheid.
i bet your momma named you goodlookin'
ReplyRe: O l BFS - Best Friend's Sister
from Elio on 01/06/2018 01:30 AMRabia
Uiteindelijk had ze geknikt, was haar hoofd langzaam naar beneden gevallen voordat ze deze weer omhoog had laten komen. Ze had enigzins verwacht dat er wat steun zou komen, maar naast wat sussende 'het komt wel goed' woorden, bleef het op dat onderwerp volledig stil. Zo gingen ze immers over op vragen, wat hij had gedaan - wanneer en hoevaak. Of ze hier nog bewijs van had, of de jongeman wellicht zelf zo dom was geweest om bewijsmateriaal te maken. Op alles ontkende ze, puur omdat ze het simpelweg niet wist. Iets wat haar echter ook begon te kwellen, omdat het bij haar begon door te dringen dat haar ex daadwerkelijk zo ziek was dat dit nog niet eens gestoorde vragen waren. Haar lichaam trilde een beetje - dat hadden ze wel opgemerkt. Ze kreeg een bekertje water, al nam ze hier geen slokken uit. Gedurende de rest van het gesprek was ze stil blijven zitten, had ze gedaan waarom gevraagd werd. Al kwam ze pas echt in beweging toen haar werd verteld dat het gesprek over was, dat ze weer naar buiten mocht en hier mocht wachten. Al twijfelde ze even toen ze haar hand op de klink van de deur had geplaatst - wilde ze wel naar buiten? Weer naar haar ex? Ze rilde ervan, al probeerde ze heel haar lichaam strak te trekken toen ze de eerste stap door het gat heen zette. Haar ogen vielen meteen op Ross, al kon er zoals eerder ook al het geval was geweest, geen glimlach van af. Haar ogen hield ze oo hem, toen ze plaats nam in een stoel die enkel aan die van Ross grensde. Ze leunde niet tegen hem aan, sprak geen woorden. Ze wilde niets meer laten in het blijken van de jongeman, en was enigzins bang voor de eventuele vuile blik die hij haar zou schenken op het moment dat ze haar ogen wel met die van hem zou laten kruisen. Hij zou haar zelfs kunnen uitschelden, voor joost mocht weten wat, omdat hij zich wellicht bewust aan het worden was van alle dingen die hij had gedaan. Pas toen de jongeman de kamer in werd geroepen, eerder dan de jongeman waar haar hart werkelijk lag. Pas toen de deur in het slot viel liet ze haar hoofd tegen zijn schouder aan leunen, liet ze een zucht klinken. Verder liet ze echter niet veel weten.
i bet your momma named you goodlookin'
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from Elio on 01/06/2018 01:30 AMRabia
Hij zou gaan bekennen, daar verzekerde Ross haar van. De vraag 'hoe' rolde vrijwel meteen door haar hoofd, al voelde ze zich nog wijs genoeg om deze niet over haar lippen te laten rollen. Al had ze, als ze eerlijk was, ook niet al teveel zin in het uitspreken van vragen, of in het luisteren naar informatie. Ze had, als ze eerlijk was, al veels te veel aan haar hoofd. Ze protesteerde dan ook niet toen de jongeman haar van de tafel af hielp, of toen ze met handen gebonden naar buiten probeerde te lopen. Ze waren onderweg naar de plek waar ze zich in ieder geval minder bekeken zou voelen. Al leek iets of iemand haar deze veiligheid niet te gunnen; de stem sprak immers over twee personen. Haar benen stopte met lopen, en even voelde het alsof ze door de grond heen zou zakken. Ze had geen zin in een lang en breed gesprek over wat er was gebeurd - ten eerste wist ze haast niets over wat er rond die foto was gebeurd, en ten tweede wilde ze liever in haar moeders armen kruipen, hopend dat ze haar geen vragen zou stellen. Dat ze daar mee zou wachten totdat Rabia zelf zou beginnen. Deze mensen immers, waar ze haar ogen nu op gelegd had, zouden haar vragen blijven stellen totdat ze zou antwoorden. Ze gaf geen reactie op hen, deels omdat ze er een tikkeltje intimiderend uitzagen. Niet zoals de mensen, waarvan ze dacht dat ze haar zouden kunnen of moeten helpen. Tegen de tijd dat Rabia zich weer bewust werd van waar ze waren, voelde ze hoe Ross zijn hand net iets strakker om de hare paste. Ze keek op, in eerste instantie om hem vragend te bestuderen, al vonden haar ogen iets anders. Groot werden ze, alsof ze een of ander angstaanjagend wezen uit een horror film hadden gezien. Ze nam een stap achteruit, stortte haar blik op de directeur - iemand die niet veel later ook haar naam uitsprak. Ze mocht als eerste. Ze knikte, had het er voor over als ze hierdoor uit het gezelschap van haar ex kon komen. Voorzichtig liep ze in de richting van de deur, om Ross te volgen, met haar hand nog in de zijne. Al werd dit stukje veiligheid haar ook niet gegund. Zijn hand had ze los gelaten, een tikkeltje verslagen door de woorden. Ross ging er op in, net zoals de directeur dit even later deed. Ross zijn hand vond toen de hare weer terug, waardoor haar ogen weer in die van hem vielen. Hij zou niet winnen. Glimlachen kon ze niet, dus knikte ze in plaats van dit gebaar voorzichtig met haar hoofd. Eenmaal binnen nam ze verlaten, aan de lege kant van het bureau plaats. De directeur zat in het midden van de tafel, aan de overkant, en naast hem twee agenten. Met ietwat trillerige handen schoof ze een plukje haar achter haar oor en luisterde ze naar de stemmen die haar de situatie ietwat probeerde te verduidelijken. Ze zat in ieder geval niet in de problemen - dat had ze ook niet verwacht. De eerste vraag ging over de foto, zoals ze ergens al had aan zien komen. Deze beantwoorde ze zo goed mogelijk, al was ze moeilik te verstaan met haar zachte stem. "I found out after Ross went back inside," bracht ze uit. Toen ze vroeg of de jongeman eerder foto's had gemaakt, schudde ze haar hoofd. "Not that i know of." Nog meer vragen volgde, of ze een goede of slechte relatie hadden gehad, hoe de jongeman in elkaar stak. Deze beantwoorde ze allemaal zo goed mogelijk - en wellicht iets te goed. Zo kwam er uiteindelijk, na nog heel wat vragen, of de jongeman haar ooit had misbruikt. Haar blik viel naar beneden, en haar vingers friemelde ze aan elkaar. Het duurde even, en het zou nog langer duren, voordat ze deze vraag fatsoenlijk zou kunnen beantwoorden. Al dacht ze aan de jongeman die buiten deze muren zat, en aan de woorden van Ross. Hij verdiende dit, om gepakt te worden. Dat er geen bewijs was, moest ze even buiten weten laten.
i bet your momma named you goodlookin'
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from Elio on 01/06/2018 01:29 AMRabia
Met doorweekte ogen keek ze hem aan - de jongeman was voor haar geknield, zodat ze geen ander excuus had om hem niet in de ogen te kijken. Weg kijken zou onbeleefd zijn, zelfs nu, gezien de jongeman haar niets had misdaan. Haar tranen haalde ze ietwat ruw van haar gezicht af, voordat ze hem haar aandacht gaf. Ze wilde niet huilen - hard zijn, dat wilde ze, en boven haar ex staan. Iets waar Ross ook een voorstander van was, dat bleek uit zijn woorden. Al had hij haar eerst willen verzekeren van het feit dat de jongeman niet had gewonnen, en dat hij ook nooit zou winnen. Iets waarin ze mee stemde, al leek ze het nu niet zo te kunnen voelen. De jongeman had haar, om het maar zo te noemen, zes keer overmeesterd. Zes keer had hij iets genomen wat van haar was, zonder überhaupt enig pardon. Al had ze dat ook niet verwacht, toen hij haar de eerste keer op bed had weten te krijgen. Gewoon, wat zoenen - daar was ze in ieder geval van uit gegaan. Ze hadden wat gedronken, en de woorden die de jongeman toen had uitgesproken hadden het haar 'onmogelijk' gemaakt om hem tegen te houden, zo dwingend en dringend hadden ze geklonken. Dit wilde ze echter niet delen, deze gedachtes wilde ze niet hardop uitgesproken. Het was wellicht ietwat negatief, als ze de rest niet zou uitspreken. Toen de jongeman echter sprak over het aangeven van wat er was gebeurd, vergat ze waar ze eerder over had gedacht. Ze zou het niet kunnen, dat was haar eerste gedachte. Haar tweede gedachte was dat er wellicht helemaal geen aanwijzingen van waren. Haar lip trilde een beetje, vlak voordat ze dit naar hem bekende. "We last did it the night before you came, i don't think there is any evidence," ze had het gefluisterd. "You didn't see anything yesterday," voegde ze eraan toe, net weer iets zachter dan de woorden die ze daarvoor had uitgesproken. Voorzichtig nam ze zijn hand, stond ze op. Haar hand liet ze door haar haren heen glijden, om vervolgens een plukje achter haar oor te zetten. "I don't want people to see me, can we walk?" Lopen wilde ze ook niet, niets wilde ze - maar naar huis moest ze, dat was iets wat zeker was. "He would never confirm, he wouldnt - i don't have any evidence of it being true, Ross." Ze jammerde een beetje, iets wat haar nog slechter liet voelen, gezien ze niet wilde toestaan dat dit was wat de jongeman met haar deed. Ze beet dan ook haar lip, dusdanig hard - gedurende een tijdje, dat hier wat bloed uit kwam zetten. Al ging dit aan haar voorbij.
i bet your momma named you goodlookin'
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from Elio on 01/06/2018 01:28 AMRabia
Hij zou haar naar huis brengen, precies zoals ze het had gewild. Al wist ze vrijwel meteen naar zijn woorden waarin hij de belofte had afgelegd niet meer zeker of thuis was, wat ze wilde. Ze had geen zin om haarzelf in een kamer op te sluiten vol met slechte herrineringen. Overigens wilde ze niet alleen zijn - al kon ze ook niet wachten op een douche. Praten wilde ze niet, al wilde ze dat haar moeder wist wat er door haar hoofd heen ging. Wat ze had mee gemaakt en waar ze al maanden mee zat. Iets wat haar meerdere malen was overkomen, iets wat na de eerste paar keer normaal was geworden. Iets waarvoor ze zichzelf deels de schuld gaf, omdat het woord nee nooit over haar lippen nooit over haar lippen was gekomen. Niet dat ze uberhaupt had kunnen spreken op dit soort momenten - maar wie zou dit moeten kopen, naast de blonde jongeman die, nadat ze hem had gezien was dit wel in haar op gekomen, gebroken leek door het nieuwtje dat zojuist tot hem door was gedrongen. Ze glimlachte zachtjes, al kon ze het niet voor elkaar krijgen om van de tafel af te komen. Haar armen sloeg ze om zichzelf heen, voordat ze met een kleine glimlach naar de jongeman keek. Ze hield van hem, werkelijk. Hij zou eigenlijk eens moeten weten. "I don't want anything," opperde ze. Dat was wat ze voelde - al liet ze haar dubieuze gedachtes hier verder buiten. "I dont want to stand and i don't want to be alone, i want to crawl up in my sheets but i dont want to be in my room, and i want to be honest but i cant without lying.." Een kleine snik, eentje die ze enige tijd geleden al had verwacht. "I don't want him to win, i'm the boss.." Zachtjes schudde ze met haar hoofd. "He took that from me, six times." Zes keer, als ze het goed had geschat. Ze wilde het niet nagaan, niet nu en waarschijnlijk nooit niet. "He won," zachtjes grinnikte ze. Met haar handen wreef ze over haar armen heen, voordat ze haar ogen weer naar beneden liet vallen. Ze wist niet wat ze van Ross verwachte, en ze wist ook niet of ze zich opgeluchtte gevoel wilde toekennen - haar gedachtes had ze uitgesproken maar gestild waren ze nog altijd niet.
i bet your momma named you goodlookin'
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from Elio on 01/06/2018 01:28 AMRabia
Ze had hem nieteens zien knikken - haar ogen waren stil gevallen op de stenen muur, belegd met tegeltjes die wit hoorde te zijn. Smerig waren ze, en langzaam maar zeker begon ze zich precies zo te voelen. Smerig, een soort smerig dat ze met geen enkele hoeveelheid zeep en water weg zou kunnen krijgen. Ze had er nooit zo bij stil gestaan - wanneer ze duidelijk had gemaakt dat ze zijn zin niet deelde en de jongeman haar op het bed dwong had ze haar gedachtes vaak langs de kant van het bed laten rusten. Ze had overigens ook niets gekend op zulk soort momenten, niet praten, niet huilen. Op dat soort momenten lag ze enkel stil, precies zoals ze nu ook zat. Ross zijn aanraking liet ze over zich heen komen, daar reageerde ze niet meteen op. Vooral omdat de aanraking haar eerst terug nam naar een aantal beelden van Josh - beelden die het heropstarten van haar ademhaling niet perse leken te helpen. Al raakte ze in ademnood en nam ze wat paniekerig een grote hap binnen, voordat ze haar lichaam weer wat aanspande. Ze wist het wel, wat zijn antwoord was geweest. Ja - dat was wat er was gebeurd. Anders speet het hem ook niet, al waren die woorden niet geheel tot haar door gedrongen. Niets deed dit nog op het moment. Enkel dat het was gebeurd, en dat het nu een naam had - dat alles weer omhoog kwam en haar langzaam liet stikken. Ze begon dan ook ietwat onregelmatig naar adem te happen, en had haar lichaam hier verder geen reden voor. "I want to shower," waar maakte haar niet meer uit, al miste ze haar huis en de veiligheid die het haar vroeger altijd had gebracht enorm. De jongeman ook natuurlijk, ze voelde zich beschermt van al wat haar eerder pijn had gedaan, in zijn armen. "I want to go home, now, please." Tranen stroomde nogsteeds niet, ze vertikte het. Al was er deels niets in haar dat nog naar buiten wilde komen. Tegen hem aanleunen, of meer in zijn armen komen, deed ze niet. Haar lichaam stond nog altijd strak, met alles aangespannen en weer een gevoel van verzuuring in haar spieren. Iets waarvan ze zeker wist dat het ook nog wel even stand zou houden. "I want my mom."
i bet your momma named you goodlookin'
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from Elio on 01/06/2018 01:27 AMRabia
"Something fun?" Een schorsing vond ze overdreven - dat ten eerste, al begreep ze ook niet waar de jongeman aan dacht. Het liefste zou ze binnen blijven, om daar op haar gemak in haar kamer te zitten en de afgelopen dagen te laten bezinken. Ze had geen idee hoe moeilijk dat zou zijn - al leek het haar makkelijker met de jongeman aan haar zijde. Zichzelf ziekmelden zou ze dus sowieso, dat verzoek zou ze zonder enige twijfel van de jongeman aannemen. Al verwachtte ze niet, dat haar ouders haar naar school zouden sturen. Haar moeder in ieder geval niet, dat wist ze - die dame zou haar begrip tonen. Haar vader zou het deels op haar verhalen, en gezien ze niet wist wat ze hen uberhaupt zou moeten vertellen zouden dat enkel meer leugens worden. Leugens die ze hen wilde besparen, maar ook zichzelf. Al leken dat op het moment zorgen die ze aan de kant moest zetten, zodat ze plaats konden maken voor degene die Ross wilde aankaarten. Ze glmlachte kort op het moment dat hij over haar handen heen streek, wist ergens echter dat dit een afleiding was. Bang was ze, door zijn woorden die zijn vraag hadden aangekondigt. Toen hij op keek bevroor ze even, fixeerde ze sterk op zijn pupillen. Deze vertelde haar dat ook hij de vraag niet fijn vond - iets wat haar zorgen niet stilde, enkel verergerde. Iets wat na het horen van de vraag, terecht was. Haar handen waren gestopt met het natuurlijke trillen, haar ademhaling sloeg een paar happen lucht over - eveneens als haart hart, die een paar hartslagen vergat. De vraag alleen al was verkeerd, eentje die eigenlijk nooit gesteld zou moeten worden. Eentje die hoe dan ook pijn deed. Al bracht het bij haar, alles overhoop. Hij wist het, of hij had het wellicht verwacht. Iets wat ze al die tijd had verzwegen en had weg gedrukt, wat ze een paar keer had laten gebeuren. En hij had gelijk, zonder dat ze het had gewild. Tranen kwamen er niet, al was haar ademhaling er ook nogsteeds niet. Kaars recht zat ze, met haar ogen die strak in die van Ross keken. Ze probeerde de beelden buiten te houden, al vlogen er tegen haar wil in een paar over haar netvlies heen. Haar kaken verzuurde - pas op dat moment realiseerde ze zich dat ze haar tanden stevig op elkar had gezet. Deze greep verslapte ze, waarmee ook heel haar lichaam tot rust kwam. Haar handen vielen uit die van Ross, landde met een doffe klap op de tafel waarop ze zat. Haar ogen namen een vragende blik in, net voordat er een traan over haar wang heen rolde. Ze had het nooit gewild, dat was ook zeker - maar niet wat hij vroeg. Voorzichtig knikte ze, haast alsof ze bang was om het tegenover zichzelf te bekennen. De stilte heerste hierna even, voordat haar stem - die overigens precies liet horen hoe gebroken en verloren ze zich vanbinnen voelde - op een zachte toon vroeg; "Was i raped?" Ze had nooit ja gezegd, maar een daadwerkelijke en duidelijke 'nee' had ze nooit uitgesproken. Haar toestemming echter ook niet. Verloren staarde ze weer in Ross zijn ogen, voordat ze deze naar de vloer liet vallen.
i bet your momma named you goodlookin'
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from Elio on 01/06/2018 01:26 AMRabia
Ze vroeg zich af waar het gesprek over ging, hoe deze verliep. Hoe het de jongeman afging, of hij straf kreeg en tot hoeverre deze zou worden toegekend. Als ze zelf de leiding had gehad, had ze hem niets gegeven, en al het mogelijke op Josh af gegooid. Ergens hoopte ze dat dit zou gebeuren, dat de jongen wellicht een strafblad zou krijgen en dat het zijn leven zou verzuren, zoals hij dit met de hare had gedaan. Nooit zou ze hem kunnen pakken zoals hij haar had gepakt, maar iets dat eraan tipte zou ze niet uit de weg slaan. Hij had immers een poging gedaan tot het publiekelijk storen van haar leven - waarom zou ze dit niet met dezijne mogen doen? Wat zou het hem schelen als mensen zouden weten wat hij met haar had gedaan - hij wou hetzelfde immers met haar doen, met Ross, hij zou geluk moeten hebben wilde hij dit ontkennen. Ross had bewijs, hard bewijs.
Bewijs dat mensen zouden moeten zien. Ze gruwelde door het idee, kon er niet bij dat volwassenen naar haar lichaam en hetzijne zouden moeten kijken, niet alleen omdat dit een verhouding was die ze niet aan hadden mogen nemen. Ook omdat de naaktheid van deze slechts voor de jongeman was bedoeld, en andersom. Preuts was ze niet, maar het laten zien van haar lichaam paste ook niet in haar straatje. In ieder geval, ze kon er niet bij, en haar gezicht vertrok iets met het idee dat de directeur niet de enige zou zijn die het plaatje onder ogen zou komen. Al wist ze dat de jongeman zich net zo moest voelen als haar. Daar ging ze toch van uit, al kon ze er ook niet perse over twijfelen. Al helemaal niet toen de jongeman weer terug kwam, sneller dna verwacht. Waarschijnlijk was hij ook snel klaar geweest met het gesprek dat hij had gevoerd. Voorzichtig glimlachte ze, hief ze haar hoofd een stukje omhoog zodat haar ogen de zijne konden ontmoeten. "How did it go?" Haar stem klonk nog altijd zacht, misschien een beetje hees door de eerdere tranen en de prop die hier, denkbeeldig, had gezeten. Haar haren stopte ze weer achter haar oor, voordat ze wat meer plaats maakte op de speciale tafel waar ze tijdens het wachten op was gaan zitten. Ze wilde zijn lichaam dicht tot het zijne, om zichzelf weer wat veiliger te voelen. Dit effect had hij immers nogsteeds, en ze zou zich verwonderen als dit ooit nog weg zou gaan. "Tell me that they wont charge you," fluisterde ze. "Or else i want a talk, too."
i bet your momma named you goodlookin'
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from Elio on 01/06/2018 01:25 AMRabia
Ze maakte zich zorgen, natuurlijk maakte ze zich zorgen. Het kwelde haar dat ze er niet bij kon zijn, wellicht als enkel meer bewijs voor het verhaal dat hij de man zou vertellen. Dat haar ex een foto had gemaakt, en hier mee had gedreigd. Ze hoopte werkelijk dat er begrip getoond zou worden, dat ze hem niet te hard zouden straffen voor wat hij had gedaan. Natuurlijk, het was fout dat hij de situatie zo had behandeld en het was fout dat Josh zijn bloed zelfs over zijn gehele shirt was gelopen - maar heel de jongeman was fout. Dat moesten ze beseffen, en mochten ze dit niet doen dan zou ze zichzelf hier hard voor maken. Al was er nu, tot haar verdriet, weinig wat ze kon doen. Voor zichzelf, of voor de jongeman. Ze liet de minuten wegtikken, pinkte zo af en toe nog een traan weg. Eigenlijk had ze haar moeder willen bellen, zodat ze haar stem kon horen die haar altijd zo gerust stelde. Ze wilde echter geen paniek zaaien, het verhaal liever in persoon vertellen. Tevens ook omdat ze hierna vrijwel meteen in haar armen zou kunnen rusten. Nu hield ze zichzelf vast, met haar armen losjes rond haar middel. Haar hoofd liet ze tegen de muur aan leunen terwijl ze probeerde Ross even achter haar te laten, vooral omdat ze er op het moment niet voor hem kon zijn. Mateo zou ze ook kunnen appen, om hem in te lichten over de situatie en dat de jongeman hoogstwaarschijnlijk niet mee zou komen na school. Al zou dit nu teveel vragen opleveren die ze wellicht nog niet konden beantwoorden. En dus bleef ze zitten, alleen en zonder haar telefoon erbij te pakken. Het feit dat ze liever ook met niemand wilde praten speelde mee, en dat ze het liefst in Ross haar armen wilde liggen. Zitten, leunen, steunen, het maakte haar niet uit. Ze had hem nodig, misschien net zoveel als hij haar nodig had. Dat hoopte ze, stiekem, zonder dat ze het hem zou vertellen. Ze wilde hem immers niet het gevoel geven dat hij een verplichting had, dat was wel het laatste wat ze hem wilde laten voelen. Liefde, warmte, dat waren de twee voornaamste dingen die hij, volgens haar, op het moment nodig had.
i bet your momma named you goodlookin'
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from Elio on 01/06/2018 01:25 AMRabia
Ze wilde meer zijn dan wat ze nu waren - ze zouden het niet eens vrienden kunnen noemen, gezien haar broer deze rol in zijn leven had gestolen. Ze was iemand die hij kende, en zo zou het altijd moeten wezen. Dat realiseerde ze, accepteeren was echter een heel ander verhaal. Ze zou haar hele leven toch niet spijt kunnen hebben, over het laten lopen van de liefde van haar leven? Ross was alles wat ze wilde, iemand waarvan ze hield en iemand waarvan ze wist dat de gevoelens die ze voor hem had, net zo hard terug gevoeld werden. Met hem waren daar geen zorgen over, en dat de jongeman voor haar door vuur zou lopen was voor haar dan ook al meer dan een simpel feit. Immers viel niet te ontkennen dat de jongeman het al had bewezen, op het moment dat hij haar ex te lijf was gegaan. Eigenlijk was het dan ook al wel duidelijk, met alles wat ze voor hem voelde, alles wat hij voor haar deed en zeker ook de twee rondes die ze hadden gedeeld - ze waren er beide klaar voor, om het meer te laten worden. Vooral ook om het te laten zien en te laten merken aan de buitenwereld - ze droomde er al een tijdje van, om met haar trots aan haar zeide de wereld te trotseeren. Haar ouders overigens ook, haar vrienden - alle mensen met wie ze wilde delen dat Ross de hare was, en zijzelf de zijne. Dat ze na maanden van tegenhouden, misschien zelfs al wel richting een jaar - ontkennen dat ze in het begin, toen ze nog jonger was, een zwak voor de jongeman had gehad kon ze niet - eindelijk konden laten zien wat ze al die tijd wel hadden gevoeld, maar niet hadden bekend. Heel even leek het moment overigens heel dichtbij, de spanning hing er, de juiste sfeer om deze woorden uit te spreken. Enigszins hoopvol keek ze hem aan, al werd het hen weer niet gegund. De deur ging open, Ross werd verwacht op het kantoor van de directeur. Het kneepje in haar hand bracht haar weer terug naar de werkelijkheid, met een kleine zucht. Nadat hij deze los had gelaten en was opgestaan, nam ze de zijne echter weer vast voordat hij de kans had de kamer te verlaten. "You have a reason Ross, thank you," ze knikte voorzichtig voordat ze zijn hand weer los liet, hem liet gaan. Moeilijk vond ze het, om hem te zien gaan voor iets dat hij nieteens was gestart. Ze ging er van uit dat hij geen problemen zou kijken, in ieder geval niet teveel, en dat hoopte ze voor de jongeman. Dat was immers wat hij verdiende, niets tot weinig - en haar ex verdiende alles wat ze eruit zou kunnen halen. Zuchtend haalde ze een hand door haar haren heen - ze zou blijven zitten, gezien ze zich niet kon inbeelden dat het ergens in de aula beter zou zijn.
i bet your momma named you goodlookin'