Search for posts by Dyer

Re: ORPG || Her skin smells of vintage books and pale moonlight, exotic things, forbidden loves and rainy nights.

from Dyer on 06/03/2018 05:37 PM

Zonder enige woorden kwam Alex op haar afgelopen, een verbaasd geluidje glipte naar buiten toen hij ruw haar benen beet pakte en haar had bureau opschoof. Ze sloot haar ogen toen ze zijn lippen tegen haar nek aan voelde en zuchtte tevreden, dit was wat ze wilde.Ze spreidde haar benen zelfs nadat hij ze uit elkaar had geduwd en sloeg deze om zijn middel heen, zodat hij nog dichterbij haar stond.
Sophie kende Alex als meneer Brown in de collegezaal, behulpzaam en intelligent kwamen altijd als eerste bij haar op als ze aan hem dacht. Nu kwam daar zeker verandering. Alex leek wel een heel ander persoon, hoe hij op haar af kwam lopen en zonder enige waarschuwing haar beet pakte. Het wond haar op, dat kon ze zeker niet ontkennen. Hij had altijd zo onschuldig geleken tijdens hun bijlessen, maar als hij dat daadwerkelijk was geweest dan waren ze dit nu niet aan het doen.
Sophie leunde een stukje naar achteren zodat hij haar nek niet meer kon kussen en pakte de onderkant van haar shirt beet om deze over haar hoofd heen uit te trekken. Nadat ze haar shirt op de grond liet vallen, hielp ze Alex met de laatste knoopjes van zijn overhemd. Zodra deze los waren, gleden haar ogen over zijn ontblootte bovenlichaam. Ze had hem nog nooit zo gezien, volgens mij had ze hem niet eens in een T-shirt gezien. Het was een zonde om zo'n lichaam te bedekken. Ze liet haar handen over zijn ontblootte bovenlichaam glijden en leunde naar hem toe om hem te kussen. 

You will love him to ruins

Re: ORPG || Her skin smells of vintage books and pale moonlight, exotic things, forbidden loves and rainy nights.

from Dyer on 06/03/2018 03:16 PM

Waren Sophie's weerleggingen wanhopig overgekomen? Toen ze ze had gesproken, had ze er niet zo bij stil gestaan. Maar nu ze wachtte op Alex' reactie, begon ze er anders over te denken. Het was niet zo dat ze hem zó graag het bed in wilde krijgen, zo was ze niet. Maar ze kon niet ontkennen dat ze het niet wilde. Het was niet zo dat ze een oogje op hem had, hij was gewoon aantrekkelijk en het feit dat hij ouder was en ook nog eens haar docent.. gaf er wat extra's aan. Ze kon er niet precies haar vinger op leggen.
Sophie volgde zijn bewegingen toen hij opstond van zijn bureaustoel, haar hart begon wat sneller te kloppen toen hij achter haar kwam staan en ze niet kon zien wat hij ging doen. Ze was maar al te bewust van hoe dicht hij bij haar stond, ze kon zijn adem tegen haar huid aan voelen. Rillingen liepen over haar rug heen toen hij sprak, toen ze zijn vingers over haar schouder voelde glijden. Onbewust hield ze haar adem in, toen hij overeind kwam ontspande ze weer. Zijn houding was compleet veranderd en het bracht haar zeker in de stemming.
Met een speelse glimlach kwam Sophie overeind toen Alex naar de deur toe liep. Ze draaide zich om zodat ze tegen zijn bureau aan leunde en liet haar handen aan beide kanten naast zich rusten op het bureau. 'Ik beloof dat ik het niemand zou vertellen.' Zei ze met nog steeds dezelfde speelse glimlach. 'Geen zorgen, ik doe dit niet omdat ik denk dat jij het verwacht.' Ze had wel opgemerkt dat hij haar nog een tweede kans gaf om na te denken, maar dat hoefde ze niet. 

You will love him to ruins

Re: ORPG || Her skin smells of vintage books and pale moonlight, exotic things, forbidden loves and rainy nights.

from Dyer on 06/03/2018 01:02 PM

Sophie lachte om zijn reactie, maar ze wist niet precies hoe ze die moest opvatten. Het leek niet écht op een afwijzing, meer alsof hij alleen redenen op noemde waarom zij niet met hem zou moeten slapen. En hij klonk niet erg overtuigend. Hij zei niet letterlijk dat hij het niet wilde, of dat ze het niet moesten doen. En dat was nog niet alles, hij noemde haar een prachtige blondine. Dat betekende toch niet niks?
'Alex, je bent alles behalve een vieze, oude leraar. Je bent niet eens tien jaar ouder,' lachte ze. Dat laatste was maar een gokje, zijn echte leeftijd wist ze niet zeker. Het zou haar oprecht verbazen als hij tien jaar ouder was, ze zou wel nog kunnen geloven als hij haar vertelde dat hij dertig was. Sommige mannen van dertig zagen er nog jong uit, of misschien dacht ze dat alleen maar omdat ze oudere mannen knapper vond dan jongens van haar leeftijd.
'De jongens van mijn leeftijd zijn onvolwassen en kunnen niet eens een goed gesprek voeren.' Ze dacht aan de vele keren dat ze midden in de nacht een sms'je kreeg met alleen maar WYD er in. 'En bovendien, ik zie dit niet als onethisch. Jij hebt vast ook wel eens eerder met vrouwen van mijn leeftijd.' Het zou ook niet Sophie's eerste keer zijn dat ze met een ouder iemand naar bed zou gaan, ze had wel eens een leuke man ontmoet toen ze uit ging. Haar vriendinnen keurde het soms af, maar dat hield Sophie niet tegen. 

You will love him to ruins

Re: ORPG || Her skin smells of vintage books and pale moonlight, exotic things, forbidden loves and rainy nights.

from Dyer on 06/03/2018 12:18 PM

Soms zat er een nogal duidelijke, achterliggende tweede betekenis bij zijn woorden. Het was een onderwerp die ze niet zou moeten bespreken met haar docent, maar ze bespraken het dan ook niet letterlijk. Het was alleen maar in de vorm van woordgrapjes die Sophie wel kon waarderen, ze voelde zich meer op haar gemak en niet zo stijfjes. Ze voelde geen druk, waardoor ze hopelijk beter presteerde. 'Oh, ik vind het niet erg, hoor.' Lachte ze. 'Je zou eens moeten weten wat sommige jongens hier zeggen als ze flirten, en dat ze ook echt denken dat het werkt.'
Een tijdje terug had Sophie de jongens op campus volledig afgezworen. Ze waren, bijna, allemaal hartstikke kinderachtig en vulgair, vooral als ze wat op hadden. Zoals ze al tegen Alex had gezegd, hun manieren van flirten waren vreselijk beroerd. Of ze zaten al aan je voordat ze hun mond hadden opengetrokken. Er waren wel een paar degelijke jongens, maar die waren weer te stijfjes of hielden zich alleen bezig met studeren en hun toekomstige baan. Er moest wel wat plezier in zitten. Nee, Sophie ging daar niet aan beginnen. Misschien had ze wel te hoge eisen, dat kon ook.
'Een andere soort roleplay zou ik ook niet erg vinden,' ging Sophie in op zijn opmerking. Toen ze het zei, realiseerde ze zich dat het misschien een beetje te ver ging. Ze kon het alleen niet meer terug nemen en moest Alex reactie maar afwachten. Ze moest ook wel eerlijk zijn tegen haarzelf, Alex was ongelooflijk aantrekkelijk en ze zou het helemaal niet erg vinden als hij positief op haar reactie zou reageren. Maar als hij dat niet deed, kon ze wel door de grond heen zakken.

You will love him to ruins

Re: ORPG || Her skin smells of vintage books and pale moonlight, exotic things, forbidden loves and rainy nights.

from Dyer on 06/03/2018 10:57 AM

Bij het horen van Alex' reactie aan de andere kant van de deur, opende Sophie de deur naar zijn kantoor en sloot deze weer achter zich. Ze werd enthousiast begroet en moest automatisch glimlachen door het warme welkom.
'Jij bent in een goede bui,' Lachte ze toen ze plaats nam op de inmiddels vertrouwde stoel tegenover zijn bureau. Haar tas zette ze naast haar stoel neer, nog zonder hem te openen voor haar gebruikelijke pen en kladboek. 'Roleplay?' Herhaalde ze met een lach, dat woord had ze nog nooit een docent horen gebruiken. Aan Alex te zien, wist hij zelf ook wel wat voor soort ideeën het bij Sophie opbracht als hij dat woord gebruikte. 'Oké, wat voor roleplay had je dan in gedachten?' Probeerde ze serieus te zeggen, maar het lukte haar niet eens om niet te glimlachen.
Iedereen vraagt zich wel eens af wat mensen doen in hun vrije tijd, waar ze zich mee bezig houden. Soms maakten mensen er een soort spelletje van, om levens te bedenken voor vreemdelingen die je in een café zag zitten. Die man daar met een veel jongere vrouw, dat is zijn affaire die hij verborgen houdt van zijn vrouw die thuis op de kinderen past. Dat soort dingen. Het zelfde vroeg Sophie zich soms af bij docenten, vooral bij Alex, waarschijnlijk omdat hij maar een paar jaar ouder dan zijzelf was. Wat deed hij als hij geen les gaf, en ook niet patiënten hielp? Misschien was hij wel een grote Star Wars nerd, of besteedde hij een groot deel van zijn tijd in de sportschool. Had hij een vriendin? Hij droeg in ieder geval geen trouwring, dus niet verloofd of getrouwd. 

You will love him to ruins

Re: O - Desire is the kind of thing that eats you and leaves you

from Dyer on 05/23/2018 11:59 AM

Bella ging voorlopig niet terug naar Kisa, als ze haar überhaupt kon vinden in de menigte studenten. Het was, gelukkig, niet zo dat iedereen dicht op elkaar stond zoals in de metro tijdens het spitsuur om in het huis te kunnen passen, maar het kon toch een behoorlijke klus zijn haar vriendin weer terug te vinden. Het zou haar ook niet verbazen als ze ergens tijdens de avond een sms'je kreeg waarin stond dat ze niet op Kisa hoefde te wachten met naar huis gaan, want ze had een andere slaapplaats voor de nacht gevonden. Bella wist dat Kisa hoopte dat de avond zo zou verlopen, of dat er eens wat meer tussen haar en Michael gebeurde. Kisa was al een tijdje met de jongen aan het praten en sms'en, Bella werd bijna doodgegooid met hoe vaak Kisa begon te zeuren over dat er nog steeds niks anders is gebeurd dan praten. Het ging haar allemaal iets te langzaam.
Een jongen die ook bij de tafel vol drankjes stond, sprak haar aan over de wijn die ze in haar handen had. Ze keek van de wijn naar de jongen en haalde haar schouders op. 'It's college wine, but it's good for college wine.' Lachte ze. De jongen had ze nog nooit eerder gezien, hij kwam haar niet eens vaag bekend voor. Misschien studeerde hij iets heel anders dan Bella, dan zou ze hem niet kennen van haar colleges. En bovendien was de campus zo groot, ze zou nooit echt iedereen kunnen kennen. 'I don't think I've seen you before? I'm Bella. Do we go to the same school?' Ze wisselde haar beker naar haar linkerhand zodat ze haar hand naar hem kon uitsteken. 'And what about yours? How's your wine?' Vroeg ze met een lach.

You will love him to ruins

Re: O - Desire is the kind of thing that eats you and leaves you

from Dyer on 05/21/2018 09:43 PM

Bella keek de menigte mensen rond, op zoek naar de jongen waar Kisa de afgelopen weken alleen nog maar over kon praten. Zelf had ze hem nog nooit ontmoet, ze had wel foto's gezien van Kisa waarvan ze beweerde dat hij veel knapper was in het echt, zoals het altijd ging. Ze had wel tientallen keren gehoord wat voor leuke en aanstekelijke lach hij had, dat hij de 'perfecte' lichaamsbouw had, enzovoort. Bella vond het natuurlijk leuk voor haar vriendin, maar soms werd het allemaal iets te zoetsappig beschreven voor haar doen. 'Don't look, but he's coming this way.' Fluisterde Kisa naast haar. Natuurlijk kon Bella het niet laten om te kijken, precies toen hij aan kwam lopen. 'Hey! It's so nice to see you.' Bracht Kisa enthousiast uit en gaf de jongen een knuffel.
'I'm glad you could make it,' Lachte de jongen, hij keek van Kisa naar Bella alsof hij haar nu pas zag staan. 'You must be Bella, Kisa told me about you. I'm Michael.' Zei hij terwijl hij zijn hand uitstak. Bella wierp een blik naar haar vriendin, maar richtte zich snel weer op Michael met een glimlach en schudde zijn hand. 
'I hope they were good things.' Waarop de jongen moest lachen. 'I'm gonna grab a drink, I'll be right back.' Een niet zo subtiele manier om hen alleen te laten, zodat ze samen wat tijd konden doorbrengen. Ook een niet zo subtiele manier om niet het derde wiel uit te hangen, ook al was dat het eigenlijk de reden waarom ze met Kisa mee was gegaan. 
In de keuken stond de tafel vol met verschillende soorten drank, allemaal alcoholisch als je het Bella zou vragen. Er zaten wat mix drankjes tussen, maar ook wijn. Alleen dan niet in de standaard fragiele glazen waaruit je het hoort te drinken, die zouden veel te snel kapot gaan. Bella pakte één van de bekertjes en rook er aan voordat ze een slokje nam. Het was niet echt goede wijn, maar wat verwacht je dan op een feest vol met studenten waar de drank gratis is. 

You will love him to ruins

Re: O - Desire is the kind of thing that eats you and leaves you

from Dyer on 05/21/2018 09:15 PM

Het gebeurde vaak dat Bella haar ouders nog steeds om toestemming moest vragen voor bepaalde dingen. Ze was inmiddels een student, ging naar één van de beste universiteiten in die wereld en toch woonde ze nog thuis. Misschien was het omdat ze niet beter was gewend en het vertrouwde huis waar ze was opgegroeid niet wilde verlaten, misschien genoot ze ook een beetje te veel van de aandacht die ze van haar ouders kreeg. Het was zeker niet omdat ze het geld niet hadden, ze wist dat als ze er om zou vragen zo een apartement kon krijgen en pas terug hoefde te betalen als ze haar diploma op zak had. Als ze het überhaupt moest terugbetalen. Ze was enigskind, haar ouders gaven haar alles wat ze nodig had en meer sinds ze een baby was. Toch zag ze zichzelf liever niet als verwend of egoïstisch, ze zag in dat er mensen waren die het minder hadden en het veel harder nodig hadden dan zij. Maar ze realiseerde zich dat anderen haar wel als verwend kunnen zien. Bella had veel te danken aan haar ouders, zonder hen was ze nooit zo ver gekomen. Toch hoopte ze dat ze haar snel niet meer als hun kleine meisje zouden zien, het begon een beetje raar te worden als ze nu nog steeds haar vrienden moest vertellen dat ze niet mee kon aangezien haar ouders haar geen toestemming hadden gegeven.
'I swear it's gonna be fun,' Kisa had Bella meegenomen naar een feest van een of andere jongen op de universiteit waarop ze een oogje had, Bella ging met haar mee voor emotional support. Ze wist dat als het goed zou gaan, ze alleen gelaten zou worden op een feest waar ze zo goed als niemand kent. Maar ja, je hebt alles over voor je vrienden, toch?
'As long as you don't ditch me, it will be fun.' Grapte Bella. Er waren veel meer mensen dan ze had verwacht, veel gezichten kwamen haar vaag bekend voor. Ze zag iemand die ook één van haar klassen volgde, maar ze hadden nooit een echt gesprek samen gehad. 

You will love him to ruins

Re: ORPG | I am prepared for the worst, but hope for the best

from Dyer on 05/14/2018 09:40 PM

De man in de deuropening nam het stukje papier van haar over en hij moest het handschrift hebben herkend anders had hij haar nooit naar binnen gelaten. De last was nog niet van haar schouders verdwenen toen hij haar zijn huis in liet, nu kwam nog het belangrijkste.. en gevaarlijkste gedeelte. Ze moest hem gaan vertellen waarom ze hier was, proberen woorden te vinden die niet al te veel vrij gaven en toch de boodschap over konden brengen met wellicht een klein beetje verbeelding om de gaten in haar verhaal op te vullen.

tbc

You will love him to ruins

Re: ORPG || Her skin smells of vintage books and pale moonlight, exotic things, forbidden loves and rainy nights.

from Dyer on 05/14/2018 12:30 PM

Ze waren er achter gekomen wat het probleem was, maar dat probleem moest Sophie nu nog zien te verhelpen. Het enige wat ze kon doen was blijven oefenen, zoveel mogelijk oefenen en hopen dat het haar ging lukken om voor het einde van het semester haar onvoldoende te veranderen in een voldoende.
Sophie knikte bij Alex' voorstel om vrijdag weer af te spreken voor hun volgende bijles. 'Dank je, Alex. Ik zal m'n best doen.' Zei ze terwijl ze haar stoel naar achteren schoof en op stond. 'Dan zie ik je vrijdag.' Het was nog vreemd om hem bij zijn voornaam te noemen, ze was het zo gewend om hem meneer Brown te noemen zoals ze de afgelopen maanden deed, maar over een paar dagen zou het zijn alsof ze hem altijd zo had genoemd.
Sophie oefende zo vaak ze kon voordat ze Alex weer zag, vooral met haar kamergenoot Maisie die rechten studeerde. Ze werd gek van haar, maar bleef haar toch helpen. Sophie had ook nog een paar keer met wat van haar studiegenoten kunnen oefenen, ze gaven haar allemaal weer tips over wat ze kon verbeteren of hoe ze het moest doen. Soms was het allemaal te veel om op te nemen en gaven ze tips die tegenstrijdig waren, het leek haar het beste om gewoon te luisteren naar Alex. Ze wist dat haar vrienden het allemaal goed bedoelden met hun tips en trucjes, maar soms bracht het haar in de war. 
Op vrijdag om drie uur stond Sophie weer voor het kantoor van Alex en klopte op de deur. Ze had vandaag een goed gevoel, tijdens het oefenen had ze het idee gehad dat ze er op vooruit aan het gaan was en ze hoopte dat Alex het zelfde zou opmerken.

You will love him to ruins