Search for posts by Asset

Re: ORPG ◈ Now here you go again, you say you want your freedom. Well, who am I to keep you down? It's only right that you should play the way

Diana
Ook met kerstmis vond ze het geven van cadeautjes heerlijk. Goed, haar ouders waren feitelijk mensen die alles al hadden wat hun hartje begeerde en voor hen bleef het dan ook vaak bij een lekker parfum of voor haar moeder een nieuwe tas of iets dergelijks. Nee, haar beste vriend, haar beste vriendin en neefjes en nichtjes waren mensen waar ze echt graag cadeautjes voor kocht. Dan zat ze na te denken over dingen die ze het beste kon geven, met dingen waar ze hen oprecht blij mee kon maken. Zo had Diana haar beste vriend destijds een platenspeler gegeven met een aantal platen erbij. Haar beste vriend had haar ooit eens een verhaal verteld over een platenspeler van zijn opa en dat hij het altijd een bijzonder fenomeen vond. Ze was toen allemaal tweedehands winkels afgegaan, op zoek naar een nog functionerende platenspeler die niet uit de huidige tijd kwam. Hij was er dolblij mee geweest, iets waar Diana op haar beurt dan weer van kon genieten. Ook voor haar jongste nichtje vond ze het heerlijk om een leuk cadeaupakketje te regelen wanneer ze op bezoek kwam. Dan zorgde ze voor inpakpapier met matchende lintjes en een leuke strik. Waar deze liefde voor cadeautjes inpakken vandaan kwam wist ze niet, wellicht gewoon omdat het toch een vorm van creatief bezigzijn was.
De quasi-serieuze opmerking van Ross liet haar grinniken. Misschien was het wel jammer dat hij nu al had kunnen zien, maar aan de andere kant: Het was toch niet zo'n big deal. Ze kon niet zeggen dat dit één van de leukste cadeautjes was, ze had het echt last minute bedacht voordat ze vertrok en had daarbij dus snel wat inpakpapier, een schaar en wat plakband meegenomen. Na het uitpakken van de eerste fles merkte hij op dat hij het nooit zou kunnen raden, iets waardoor ze grijnsde. ,,Hey, I've done my best" plaagde ze hem lachend, terwijl ze even met haar hoofd schudde.
De woorden van Ross lieten haar opkijken, om vervolgens weer naar de flessen drank te kijken die nog uit het papier moesten. Ze zouden dit nooit allemaal op krijgen, maar inderdaad: alcoholvergiftiging, het was iets waar ze wel mee op moesten pakken. Diana kende genoeg verhalen van mensen die in coma beland waren door te veel te drinken en die er écht schade aan hadden opgelopen. Aangeschoten was Diana zeker al eens geweest en zo wist ze dat, wanneer ze zich dronken zou voelen, ook zéker op een iets lager tempo zou gaan drinken. Hoewel ze nu dan wel 'vrij' was van haar ouders, hield dit niet in dat ze graag in het ziekenhuis wilde belanden. ,,Believe me, I would never want that... I prefer waking up here over a hospital or so" merkte Diana op, hierbij toch even glimlachend. Ergens was dit echt niet iets waar je vóór een avondje zuipen aan moest denken. Natuurlijk moest je er wel even bij stil blijven staan, maar Diana kende haarzelf nu goed genoeg om te weten dat dronken worden al één ding voor haar was. Ze zou echt niet zo dronken willen zijn dat ze uiteindelijk meer en meer bleef drinken.
Om toch even op een ander onderwerp te komen en omdat Ross ondertussen nog altijd bezig was met het uitpakken van de flessen, keek ze even op naar hem. ,,What's your favorite liquor?" vroeg ze dan ook nieuwsgierig. Afgezien van bier, was ze wel benieuwd wat nou écht het favoriete drankje was. Op internet had ze dan wel al het een en ander gelezen, maar buiten limoncello en wat rum in een mojito had Diana echt zero ervaring met sterke drank.

why do you hesitate?

Re: ORPG ◈ Now here you go again, you say you want your freedom. Well, who am I to keep you down? It's only right that you should play the way

Diana
Hoewel Diana helemaal niet zo wist hoe het wat het drinken betreft zo zou gaan, had ze er wel echt ontzettend veel zin in. Oppervlakkig zou het hoe dan ook niet worden, ze was met Ross. Met een muziekje op zou er sowieso wel gezelligheid ontstaan en misschien konden ze ook iets doen met een spelletje of iets dergelijks. Ze zag op Pinterest soms van de zogenoemde 'drinking games' voorbij komen, die vond ze dan altijd wel grappig om te zien.
Diana vond het leuk om de welbekende grijns op het gezicht van Ross te zien. Het zorgde ervoor dat een goed gevoel door haar lichaam ging, gewoon, omdat ze het leuk vond om hem weer te zien. En dit, terwijl het nog geen twee dagen geleden was dat ze hem gezien had. Misschien gaf dit ook wel aan dat hun vriendschap gewoon heel goed was. Diana voelde zich goed bij Ross en zo leek dit andersom, naar haar idee, ook zo te zijn.
Een bredere lach was op haar mond verschenen door de woorden van Ross zijn reactie. Ze was wel benieuwd hoor. Op internet had ze gelezen over verhalen van mensen die erg vervelend werden wanneer ze iets hadden gedronken, er waren zelfs mensen die agressief werden wanneer ze wat hadden gedronken! Dat kon ze zich van zichzelf echt niet voorstellen.
Haar jasje had ze al opgehangen op de kapstok en zo liep ze met Ross mee de woonkamer in. Haar tas nam ze gewoon mee, die zou vanavond wel ergens boven belanden. Een leuk muziekje klonk door de woonkamer en zo glimlachte Diana automatisch alweer. Het leek alsof Ross zijn aanwezigheid iets met haar humeur leek te doen, want oh, ze voelde zich gelukkig. ,,I brought you some presents!!" sprak ze enthousiast uit. ,,Or no, wait: I brought us some stuff for tonight" Diana zette haar tas op de eettafel en haalde hier de flessen drank uit, die uiteraard nog in het inpakpapier zaten. Het was inpakpapier met blauwe streepjes, dat vond ze wel leuk. Eigenlijk viel nú al te zien dat het ging om drank, maar ach, het ging om het idee. Het inpakken en geven van cadeautjes was echt iets wat ze graag deed. Diana haalde alle flessen en het sixpackje bier eruit en zette deze ingepakte drank op de tafel, zodat Ross het kon uitpakken. ,,It's quite a lot for just tonight, I couldn't decide" grinnikte ze er eventjes klein achteraan. No way dat dit op zou gaan.

why do you hesitate?

Re: ORPG ◈ Now here you go again, you say you want your freedom. Well, who am I to keep you down? It's only right that you should play the way

Diana
Met haar tas in haar handen stond ze gewoon rustig voor de deur te wachten. Ah goed, rustig... Diana moest toegeven dat ze best een geduldig persoon was. Wanneer ze aangesproken werd op straat om een enquete of iets dergelijks in te vullen vond ze het nooit echt een probleem om tijd te nemen om dit in te vullen en over het algemeen had ze best veel geduld. Nu ze hier zo weer voor de deur stond te wachten, leek dit geduld compleet verdwenen te zijn. Diana wiebelde wat op haar voeten, nam haar tas van de éne hand in de andere en wierp een korte blik op straat. Waarom dit geduld opeens verdwenen leek te zijn wist ze niet. Wat Diana wél zeker wist, was dat ze zin had om Ross weer te zien. Het leek gewoon erg goed te klikken tussen het tweetal en ze kon dan ook met zekerheid zeggen dat ze een zekere vorm van een band aan het opbouwen waren. Gedurende de afgelopen dagen hadden ze elkaar tussendoor wat berichtjes gestuurd, ze hadden in het cafeetje goed bijgepraat en het feit dat ze twee dagen later weer afspraken, zei eigenlijk al genoeg.
Kort haalde ze nog een hand door haar haren heen. Ze had nog wat getwijfeld over haar outfit: Hey, ze bleef iemand die graag met mode bezig was. Uiteindelijk had ze maar gekozen voor een eenvoudig, los, zwart jurkje. Dit leek haar perfect. Diana kon niet zeggen dat het direct haar meest sexy jurkje was, maar het was gewoon een eenvoudig zwart jurkje. Over het algemeen vond ze jurkjes met een diepe decolleté sowieso niet echt iets voor haar. Lange benen had ze dan wel, maar erg veel vorm in haar lichaam had ze dan weer niet. Ach, het leek haar niet echt een gelegenheid waar ze héél netjes voor hoefde te ogen. Dit jurkje was prima.
Het duurde niet lang voordat de deur open gedaan werd. In haar gedachten had het dan wel lang geduurd, maar wanneer ze er even realistisch naar keek, had het echt niet erg lang geduurd. Een brede glimlach was direct op haar verschenen toen de blondharige jongen in haar oogopslag was verschenen. Het feit dat ook op zíjn gezicht een brede glimlach stond, liet haar mondhoeken wat verder omhoog gaan. En daar waren ze weer. De woorden van Ross zorgden ervoor dat een hoorbare lach haar mond verliet. Diana omhelsde hem eventjes kort, hiermee er wel even oplettend dat ze de tas recht hield. Ze schatte in dat Ross geen zin had in sterke drank over de vloer.
,,Oh, more than ready" bracht ze uit, ditmaal ook met een grijnsje. Het korte koosnaampje, sunshine, zorgde er wederom voor dat een goed gevoel haar lichaam doorstroomde. Misschien was dit ook wel gewoon het gevoel dat er door haar lichaam ging: Een goed gevoel. Ze ging wat nieuws doen vanavond, ze ging het éérste ding van haar bucket list afstrepen, maar dit deed ze niet alleen. Ze deden het samen. Misschien was dat ook wel de rede dat het gewoon goed aanvoelde. ,,And what about you, blondie? Are you ready for the 'drunk me ?" vroeg Diana, terwijl ze haar spijkerjasje gewoon uittrok en op de kapstok hing. Oké, voor Ross zou dit waarschijnlijk niet echt een big deal zijn. Dronken worden was meestal iets wat je op jongere leeftijd al eens deed om je grenzen te ontdekken.

why do you hesitate?

Re: ORPG ◈ Now here you go again, you say you want your freedom. Well, who am I to keep you down? It's only right that you should play the way

Diana
,,Baby you light up my world like somebody else" zong Diana uit volle borst mee, terwijl ze de laatste kilometers in haar auto reed. Vandaag was het dé dag: Ze zou het eerste ding van haar bucketlist gaan afstrepen. Diana en Ross hadden twee dagen geleden bedacht dat ze eigenlijk net zo goed sámen eens goed kunnen gaan drinken. Om in de stemming te komen had Diana haar foute hits al de hele autorit al aanstaan. Deze lijst had ze ooit eens gemaakt met haar beste vriend, dit was dan ook de rede dat ze lekker hard aan het meezingen was met de oh zo foute nummers van One Direction. Was dit haar guilty pleasure? Ja, zonder twijfel. Momenteel was het kwart over zeven. Diana en Ross hadden rond half acht afgesproken bij hem thuis. Wanneer ze gewoon direct naar zijn huis zou rijden zou ze binnen enkele minuutjes aankomen, maar Diana had extra tijd ingecalculeerd. Ze wilde natuurlijk niet met lege handen aankomen.
Goed, goed, Diana moest toegeven dat ze het een en ander had opgezocht op Google rondom het dronken worden en alcohol. Zo was ze perfect voorbereid: Ze had goed avond gegeten, ze had géén sushi of rijst gehad en voelde zich gezond. Daarbij had ze nog het een en ander opgezocht wat alcohol betreft: Wat de lekkerste sterke drank zou zijn, of de lekkerste mixdrankjes. Diana was perfect voorbereid. Ze had het één en ander van slaapspullen meegenomen en had zélfs inpakpapier, een schaar en wat plakband meegenomen om de flessen drank nog in te pakken. Gewoon, als een cadeautje voor Ross. Uiteindelijk was ze de supermarkt ingelopen en waren haar ogen langs de flessen drank gegleden. Uiteindelijk had ze één fles Bacardi, één fles Sambucxa, één fles van haar favoriete rode wijn en een sixpackje met bier meegenomen. Dit zou méér dan genoeg zijn voor tijdens het zogenoemde 'indrinken', maar Diana kon simpelweg niet kiezen. Wannéér ze dan eens dronken wilde worden, wilde ze wel ook wat keuze hebben wat de drank betreft. Limoncello of iets dergelijks had ze dan wel eens gehad, maar Bacardi of Sambucca waren compleet onbekend voor haar.
Zodra ze de drank afgerekend had, was ze naar de auto gelopen en had ze hier het inpakpapier tevoorschijn gehaald om deze flessen zo in te pakken. Cadeautjes geven was iets waar Diana véél meer plezier in had dan het krijgen van cadeautjes. Gewoon van het hele uitzoeken, het inpakken tot aan het geven. Nu waren deze flessen drank en de blikjes bier niet echt iets extreem bijzonders, maar Diana was van mening dat deze bést ingepakt mochten worden.
Rond half 8 reed ze weg vanaf de supermarkt. Ze zou binnen enkele minuutjes bij Ross zijn. ,,I've got the magic in me" Zong ze nu nog eventjes mee met het welbekende liedje. Diana had oprecht zin in deze avond. Ze hadden afgesproken dat ze sowieso bij Ross zou slapen. Naar haar tante rijden zou immers behoorlijk onverantwoord zijn en haar ouders zouden waarschijnlijk ook niet al te blij zijn met haar komst. Diana merkte dan ook aan haarzelf dat ze zin had om de jongeman weer te zien, en dit, terwijl ze hem eergisteren nog had gezien. Wat ze vandaag en gisteren had gedaan, was reisjes plannen. Diana had kaartjes gekocht voor een concert van Damien Rice, die over twee weken plaats zou vinden. Het vond plaats in Rome, dus had hier ook direct een reisje mee gecombineerd. Perfect dus.
Met een glimlachje kwam Diana aanrijden in de juiste straat. Ze zocht eventjes naar een parkeerplek en verlaagde haar snelheid om de auto in te kunnen parkeren. Diana vond vooruit inparkeren geen probleem. Achteruit was een ander verhaal, maar ze had nu meer dan genoeg plek om de auto voor in te parkeren. Zo reed ze deze het juiste vakje in, zette ze de handrem erop en haalde ze de sleutel eruit. Hoewel ze zich had voorgenomen om niet ál te veel mee te nemen, was dit door de flessen drank wat anders uitgepakt. Haar weekendtas zat dan niet heel vol. Ze droeg al een zwart jurkje met hierover haar spijkerjasje, dus ze had enkel haar kleren voor morgen, een shirt om in te slapen en wat toiletspulletjes mee. De cadeautjes voor Ross, ofwel de flessen drank, zorgden er echter al voor dat haar tas wat dikker en zwaarder leek.
Nadat ze deze tas van de achterbank had getild, liep ze richting de deur en drukte ze op de deurbel. Ze was héél benieuwd hoe deze avond haar zou gaan bevallen.

https://www.polyvore.com/cgi/set?.locale=nl&id=232846538

why do you hesitate?

Re: ORPG ◈ Now here you go again, you say you want your freedom. Well, who am I to keep you down? It's only right that you should play the way

Diana
Het was een rare gedachte dat ze de komende maand echt vrij had. Geen invloeden van haar ouders, doen wat ze zélf leuk vond, alles zelf bepalen. Diana kon nog altijd niet echt wennen aan deze gedachte, al wist ze dat het toch echt waar was. Dit zou háár maand gaan worden. Ze zou haar lijstje gaan afwerken, ze zou waarschijnlijk morgen reisjes gaan plannen en puur gaan genieten. In tegenstelling tot de meeste twintigers, was geld geen probleem. Ze werkte nu al een aantal jaar bij het bedrijf, had hier al een behoorlijk spaargedrag mee verzameld, dat ze het ook wel een keertje van haarzelf mocht uitgeven. Het concert van Damien Rice wachtte op haar, een zonnig land óf juist een erg koud land... Ze kwam veel dingen tegenmoet en was ergens ook wel benieuwd hoe alles eraan toe zou gaan. Ze vroeg zich af hoe het was om te leven, om een leven te leiden zoals iedere 21'jarige.
Diana wist dat haar complimentje wat onverwachts zou komen, maar ze meende het wel oprecht. Zo meende ze het ook echt oprecht wanneer ze een vrouw in het bedrijf complimenteerde om een bepaalde jurk of rok. Ze was dan ook van mening dat er binnen het bedrijfsleven best wat vaker complimentjes gegeven mochten worden. Wanneer Diana presentaties bijwoonde binnen het bedrijf werden hier dan ook vaak commentaar gegeven op de inhoud, of inhoudelijke vragen gesteld, terwijl ze zelf dan vaker met andere dingen bezig was. Inmiddels begreep ze de cijfertjes allemaal wel, hier had ze immers een opleiding in gevolgd, maar óók een goede lay-out was iets wat ze kon waarderen. Zo keek ze liever naar een dynamische Prezipresentatie, dan dat ze een saaie PowerPointpresentatie bekeek.
Door de woorden die Ross na zijn bedankje uitsprak, keek Diana even op vanaf het theeglas, waar ze kort naar had gekeken. Er verscheen een glimlach op haar gezicht. Hij doelde op het lijstje en het feit dat het ook knap was dat zíj actie ondernomen had. ,,To be fully honest with you, some of the things kind of scare me" biechtte ze ietwat schuldig op. ,,I'm really looking forward to this month, but some of the things are completely out of my comfort zone. Like eh... getting drunk, I have never been drunk. I always stick to one or two glasses of wine"
Wie weet veranderde ze wel in één of andere irritante, agressieve dame. Of juist een véél te kleffe, overdreven vrouw. Of kreeg een overenthousiaste en te vrolijke bui... Ze was dan wel nog nooit dronken geweest, maar had regelmatig verhalen gehoord of iemand meegemaakt die nét iets te veel gedronken had. Dat was het probleem met dronken of aangeschoten zijn: Tot zekere mate was het hartstikke leuk, maar het overgeven of dingen vergeten vond Diana al weer een minder leuke kant eraan.

why do you hesitate?

Re: ORPG ◈ Now here you go again, you say you want your freedom. Well, who am I to keep you down? It's only right that you should play the way

Diana
Het gesprek met zijn ouders zou waarschijnlijk behoorlijk heftig gaan worden. Diana kreeg dan wel het idee dat Ross in het verleden véél meer voor zichzelf was opgekomen en de mening van zijn ouders niet echt waardeerde – en dit dus ook liet blijken -. Toch betekende dit niet dat het gesprek dat hij aan zou knopen makkelijk ging worden, nee, dit betekende het absoluut niet. Diana wist dat dit gesprek niet alleen betekende dat Ross op zichzelf ging wonen, maar ook deels inhield dat het tijd werd dat Ross écht op zoek ging naar zijn eigen leven. Dat Diana nu een maand vakantie kreeg had ze al ontzettend eng gevonden, laat staan écht op jezelf gaan wonen. Ook nu kon ze dan ook echt enkel bewondering hebben voor de hele aanpak waarmee de jongeman voor zich zijn leven probeerde in te delen. Dat hij nu een appartementje op het oog had, paste perfect binnen dit plaatje.
Er was een zwakke glimlach verschenen op haar gezicht door Ross zijn woorden. Dit gaf ook al aan hoe hij erover dacht: Dit zou hoe dan ook een heftig gesprek gaan worden. De manier waarop Ross het verwoordde onthulde er ook een grappig randje door, maar inmiddels leek Diana door deze opmerkingen te kunnen prikken. Het zou geen makkelijk gesprek worden.
Rustig liet ze hem even praten, wat Diana deed was puur goed luisteren en wat in te schatten hoe de blondharige jongeman er verder nog over dacht. De woorden die hij vervolgens uitsprak, leken dan weer op Ross zijn algehele standpunt. Hij deed het gewoon. Zijn beslissing stond vast. Zijn ouders hadden er verder niet veel inspraak meer in. Hier knikte Diana kort om. Dit was wederom iets waar ze Ross om kon bewonderen. Hoe moeilijk dit gesprek ook ging worden, zijn keuze stond vast.
De zachte glimlach die op haar gezicht stond veranderde in een breed grijnsje. ,,Oh, I've always wanted to be a cab driver" grijnsde ze wat plagend. ,,I'll be all yours"
Na haar woorden dacht ze nog kort na over de hele aanpak waarmee de jongeman voor haar in de hele situatie had, een aanpak waar ze oprecht veel bewondering voor had. Dit zou zijn hele leven behoorlijk gaan veranderen. Geen bedrijfsleven meer, geen verplichtingen die afkwamen van zijn ouders. ,,I admire your spirit, Ross. You should be proud of yourself" sprak ze dan ook uit, na hier nog kort over nagedacht te hebben. Ja, Diana vond best dat dit eens gecomplimenteerd mocht worden.

why do you hesitate?

Re: ORPG ◈ Now here you go again, you say you want your freedom. Well, who am I to keep you down? It's only right that you should play the way

Diana
Misschien was ze net iets te optimistisch, maar ze had er echt vertrouwen in. Beter gezegd, ze had vertrouwen in Ross. Sinds ze erachter gekomen was hoe muzikaal hij wel niet en hoe heerlijk zijn stem klonk, was ze echt compleet overtuigd. Deze jongeman ging het hoe dan ook, op welke manier dan ook, maken in de muziekwereld. Diana zag hem echt al helemaal op een festival staan. Misschien begon hij dan wel niet op een hoofdpodium en stond hij op een kleiner podium, dan hield dit altijd in dat er nog ontzettend veel mensen zouden komen kijken. Mensen zouden zijn naam kunnen ontdekken en het zou écht een stap in zijn carrière zijn, maar waarschijnlijk ook gewoon voor zichzelf. Diana kon hier alleen echt ontzettend trots op zijn.
Even dacht Diana na. Zou Ross YouTube filmpjes online hebben staan? Gewoon, filmpjes waarin hij zong? Mochten mensen hem na het festival willen opzoeken, of simpel gezegd naar zijn muziek willen luisteren, dan hadden ze wel een bron waar ze hem zouden kunnen vinden. Omdat Diana niet wist óf hij al wat online had staan over zichzelf en omdat het nog niet zeker was dat hij op het festival stond, besloot ze er nog niets over te zeggen. Bovendien wist ze niet hoe het met zijn ouders zou uitpakken. Goed, om eerlijk te zijn wist ze dit wel. Diana wist hoe belangrijk 'een schone naam' en reputatie was. Waarschijnlijk zouden zijn ouders hem, helaas, niet zo op Google willen vinden. Dit bedacht ze zich dan wel echt uit haar eigen situatie.
Er verscheen een brede glimlach op haar gezicht zodra ze Ross hoorde. ,,What an honour" lachte ze. Ergens wist ze niet of het helemáál serieus was, hij had vast genoeg anderen die hij kon bellen. Goed, zijn ouders zouden niet hoog in dit lijstje staan, maar Ross zou vast genoeg andere vrienden hebben. Dit liet haar denken aan Adelaide. Haar handen kwamen weer om het warme glas thee te liggen en zo keek ze weer naar Ross. ,,Do your parents already know about this apartment thing?" vroeg Diana, omdat ze eigenlijk geen idee had hoe zijn ouders erover dachten. Natuurlijk had ze ergens al een idee hoe deze zouden gaan reageren, maar misschien was het hoge woord er al uit geweest. Dat gesprek zou hoe dan ook vreselijk gaan worden, beeldde ze zich in.

why do you hesitate?

Re: ORPG ◈ Now here you go again, you say you want your freedom. Well, who am I to keep you down? It's only right that you should play the way

Diana
Sinds Diana Ross had zien spelen, was haar enthousiasme richting zijn passie meer en meer gegroeid. Tijdens het dinertje met hun ouders was al gebleken dat hij ontzettend veel instrumenten kon spelen. In het kroegje was ook echt gebleven dat hij deze instrumenten ook écht kon spelen, en goed ook. Diana vond zijn stem echt heel goed klinken en kon zich alleen maar verheugen op het moment dat ze hem weer kon horen zingen. Ze zou hoe dan ook naar het festival gaan en naar Ross zijn optreden gaan kijken. Goed, helemaal vooraan was dan wat overdreven, maar ze zou zéker een leuk plekje uitzoeken dan.
Dat het een muziekfestival zou zijn maakte alles nog veel beter. Mensen die geïnteresseerd waren in muziek zouden erheen gaan en zo zouden heel veel mensen hem kunnen ontdekken. Diana zag het echt al helemaal zitten. De woorden die Ross wél nog uitsprak lieten haar zuchten. ,,Oh, jep" knikte ze maar. ,,Well, I guess we'll just have to wait then" Stiekem, wist ze dat Ross uitgekozen zou gaan worden. Dat kon niet anders. Zijn stem klonk ontzettend goed en de grijnsjes die hij tijdens het zingen op zijn gezicht wist te toveren, zou zónder twijfel het hart van tientallen meisjes harder laten kloppen! Ze zouden gek zijn wanneer hij niet op zou mogen treden. Toch leek het Diana beter om geen valse hoop te hebben, dit zou alleen maar tot een teleurstelling kunnen leiden. Nee: Het zou blijdschap worden, wanneer bekend zou worden dat Ross op het festival op zou mogen treden. Ja, Diana had hier echt nu al zin in. Misschien ging hij in de tussenperiode nog optreden in een kroegje, ook dan, wilde Diana er eigenlijk gewoon zijn. Ze had het de afgelopen avond gewoon heel leuk gehad.
Toen Ross zijn telefoon erbij nam om de foto's te laten zien, boog ze wat naar voren toe en keek ze met hem mee naar het appartement. Goedkeurend knikte ze. ,,Looks good!" knikte goedkeurend, terwijl Ross door wat foto's scrolde. Uiteindelijk was het dan ook niet echt de plek die heel belangrijk was, maar meer het feit om onafhankelijk te wonen van je ouders. Wanneer Diana erover nadacht, viel van elke ruimte wel wat leuks te maken. Hoe klein of misschien groot het dan wel niet mocht zijn. ,,If you ever need help with moving or painting or so, I'm in" grinnikte ze. Diana had haar beste vriend zo'n twee jaartjes geleden geholpen met het klussen in zijn appartementje, iets dat ze echt heel leuk had gevonden. Dit liet haar er meteen aan herinneren dat ze nog af wilde spreken met haar beste vriend en vriendin. Ze had hen in een Skype gesprek wat bijgepraat over de hele bucketlist, maar ze was nu toch in hun buurt.

why do you hesitate?

Re: ORPG ◈ Now here you go again, you say you want your freedom. Well, who am I to keep you down? It's only right that you should play the way

Diana
De plagende opmerkingen waren opmerkingen die Diana gewoon echt typisch iets voor Ross vond. De plagerige grijnsjes op zijn gezicht maakten deze opmerkingen echt op en top Ross. Misschien was dit ook wel datgene wat Diana zo aan hem waardeerde. Ze kon én serieus met hem praten, maar er was ook tijd en ruimte voor informeel en alles behalve diep gepraat, iets waar ze ook wel behoefte aan leek te hebben. Deze plagerige opmerking zorgde gewoon echt voor een ongedwongen sfeertje.
Met nog altijd het glas om haar vingers geklemd, luisterde ze naar de woorden van de jongeman voor haar. Een glimlach was verschenen op zijn gezicht, het leek een oprechte glimlach te zijn. Nieuwsgierig luisterde Diana en vergrootte ze haar ogen toen ze hoorde dat Ross zich had ingeschreven om als een act op een festival te spelen. ,,Oh my... Ross! That's amazing!" bracht ze direct uit, een brede glimlach stond al op haar gezicht al enkel bij het idee. Van een klein kroegje, naar een festival. ,,What festival is it?" vroeg ze hem. Diana kende dan wel niet ontzettend veel festivals die plaatsvonden, maar de basis kende ze wel nog. ,,I think you're gonna see me standing frontrow" grijnsde ze, ditmaal op haar beurt, wat plagerig. ,,I am definitely a fangirl" Deze grijns maakte alweer plek voor een brede glimlach toen ze er nogmaals over nadacht. Dit zou écht een grote stap in Ross zijn carrière kunnen gaan worden.
Diana had nog een nipje van de thee genomen en geluisterd naar het twééde nieuws, dat Ross leek te hebben. Toen ze bij hem thuis was geweest, had hij het al gehad over het feit dat hij op zoek was naar een kamer of appartement. Nu hij er een gevonden leek te hebben, leek dit plaatje ook compleet te zijn. Niet alleen in haar leven, maar ook in het leven van Ross, leek het op een of andere manier echt mee te zitten. Misschien ook wel omdat dit zaken omvatte die niets te doen hebben met het bedrijf of dingen die hun ouders wilden. De glimlach die op haar gezicht stond ging niet weg. ,,That's great to hear!" knikte ze hier op. ,,Have you got some pictures of it?" vroeg ze verder. Ze was dan wel benieuwd naar hoe het eruit zag, waar het lag en zulke zaken. Op jezelf gaan wonen was niet zomaar een stap, zeker niet wanneer het dan meten een appartementje was. Diana dacht wel dat Ross er foto's van moest hebben, er moest immers wat op het internet gestaan hebben.
Diana glimlachte nog even na van de twee mededelingen van Ross. ,,We are quite the lucky ones, aren't we?" grinnikte ze kort. Het leek echt even alsof het allemaal meezat.

why do you hesitate?

Re: ORPG ◈ Now here you go again, you say you want your freedom. Well, who am I to keep you down? It's only right that you should play the way

Diana
Het voelde weer goed om met Ross af te spreken. Hij was toch diegene die het ook een beetje had meegemaakt: De leuke avond samen, het minder leuke deel ervan en Diana was nog altijd heel dankbaar voor de hulp die ze van Ross had gekregen. Ze had zich niet in willen denken wat er wel niet kon gebeuren wanneer ze op straat was blijven dwalen.
Diana had een slokje van de thee genomen, roerde de muntbladeren er nog even doorheen en hield haar handen om de warme mok geklemd. Misschien zou ze deze maand wel naar het buitenland gaan. Een paar daagjes naar een warm land gaan. Of juist andersom: Een koud land. Misschien zou ze ergens heen gaan waar sneeuw lag, waar ze zou kunnen gaan schaatsen, skiën of zelfs snowboarden! Goed, misschien liep ze dan wel iets te hard van stapel. Dat ze vroeger eens met haar ouders op skivakantie was geweest betekende niet dat ze nog kón skiën, maar in haar hoofd dacht ze hier wel nog even over na. Deze maand leek niets onmogelijk te zijn.
Ze keek toe hoe een grijns op zijn gezicht kwam te staan. Diana kon het niet laten om ook een kleine grijns op haar gezicht te toveren. Ze voelde al een opmerking aankomen. Oh, ja hoor: Daar was hij al. Diana had de gedachte aan deze woorden al aan zijn gezicht kunnen aflezen, zijn gezicht sprak echt boekdelen. ,,Ha-ha I didn't see that coming" grijnsde ze hoofdschuddend. Nee, het tegendeel was waar: Het was echt van zijn gezicht af te lezen. Diana glimlachte breed. Dit zag eruit als een mooi lijstje die een mooie maand zou gaan veroorzaken, daar was ze van overtuigd.
,,But enough about me! What have you been up to?" vroeg ze verder naar Ross. Dat zij nu een paar leuke dagen achter de rug had en een leuke maand in het vooruitzicht had, betekende niet dat ze zich niet interesseerde in Ross zelf. Ook hij had het gedoe met zijn vaders op zich leunen. Misschien zou hij nog wat leuks in de richting van muziek gaan doen.

why do you hesitate?