Search for posts by Asset

Re: ORPG ◈ Now here you go again, you say you want your freedom. Well, who am I to keep you down? It's only right that you should play the way

Diana
Nu Diana hier zo zat en verteld had wat er de afgelopen dagen gebeurd was, merkte ze eigenlijk al dat ze echt intens gelukkig was. Diana besefte zich dat dit haar eigen keuze was. Ze had voor zichzelf gekozen. Ze had aan haarzelf gedacht. Het leek alsof haar verstand langzaam haar gevoel was gaan volgen, alsof dit door de ene avond duidelijk was geworden. Ergens was deze maand ook wel een klein experimentje. Ze zou erachter gaan komen of ze hier gelukkig van werd. Deze maand zou ze haar verstand laten hangen en haar gevoel gaan volgen. Mócht ze eens behoefte hebben om haar ouders te bellen of om simpelweg langs te gaan op het kantoor, dan zou ze dit doen, maar mocht het niet zo zijn dan gebeurde dit ook echt niet. Het contrast tussen nu en vorige week, maar het omslagpunt was zonder twijfel de ruzie geweest. Diana had oprecht genoten van het avondje met Ross, maar haar verstand begon naar haar gevoel te trekken. Het was niet gezond om op 21'jarige leeftijd niet om 3 uur thuis te mogen komen. Om überhaupt niet uit te gaan.
Nu ze hier zo met Ross zat merkte ze ook dat haar goede gevoel echt gewoon bleef aanhangen. Uiteindelijk was hij toch degene die niet alleen tijdens het diner, maar ook tijdens hete kroegavondje, door had weten te dringen. Stiekem was ze dan ook benieuwd hoe het met zíjn leven stond en hoe híj bezig was met het bereiken van een vorm van onafhankelijkheid. Misschien moest hij binnenkort nog wel eens optreden in een kroegje, dan zou ze hoe dan ook gaan kijken. Diana had genoten van het avondje dat Ross op het podium had gestaan.
Ross reageerde enthousiast op haar lijstje, waardoor ze zelf ook automatisch lachte. ,,Prepare yourself" grinnikte ze, terwijl ze haar tas erbij pakte en hier een schriftje bij pakte. Diana opende de laatste pagina uit het schriftje, hier stond in haar welbekende handschrift de bucketlist op papier. Zo draaide ze het schriftje om naar Ross en las ze zo andersom nog een beetje mee.

The list:
- Get drunk
- Go on a little roadtrip
- Go to a Damien Rice concert
- Visit AMFI
- Visit a fashion show
- Have a one night stand
- Get a tattoo (a small one) (a really small one)
- Jump off a cliff
- Swim with a school of fish
- Dye my hair in a crazy color (for at least one day)
- Skinny dip
- Sleep in a treehouse
- Climb a tree

Sommige dingen waren echt compleet uit haar comfort zone. Met name het dronken worden, de tattoo, de one night stand en het haren verven waren dingen waar ze echt amper ervaring mee had. Seks had ze dan wel gehad met haar ex-vriend, maar het was absoluut niet dat hun relatie destijds enkel uit de seks had bestaan. Het Damien Rice concert of het klimmen in een boom waren dingen die meer binnen haar comfort zone lagen, maar ook alles behalve standaard waren. Met een glimlachje gleden haar ogen over de woorden en nam ze een slokje van haar thee. ,,Sylvia made some of the things up" grinnikte ze er wat waarschuwend bij.

why do you hesitate?

Re: ORPG ◈ Now here you go again, you say you want your freedom. Well, who am I to keep you down? It's only right that you should play the way

Diana
Er waren de afgelopen dagen zo veel dingen gebeurd in haar leven, dat ze ergens een beetje het gevoel had alsof alles wat onwerkelijk was. Dat ze alles niet echt kon geloven, betekende overigens niet dat ze het niet fijn vond. Nee, sterker zelfs, Diana zat echt ontzettend goed in haar vel. Ze zou een dikke maand hebben om haar lijstje uit te voeren en had, vanaf gisteren, officieel een maand vakantie. De dag hiervoor had ze nog wat dingen geregeld. Zo was ze rond de middag nog thuis geweest om nog wat spullen mee te nemen en had ze gewoon een gezellige dag gehad met haar tante. Sylvia was meegegaan, iets dat de autoreis ook gewoon heel gezellig maakte. Het was heel bijzonder om iemand al een tijdje niet gezien te hebben, maar om toch een klik te hebben die niet weg leek te gaan. Diana voelde zich goed en wilde vanavond een beetje gaan plannen, ze wilde leuke dingen doen en oprecht en genieten. Tot nu toe, nu ze bezig was met de 2e dag van de maand, leek dit al erg goed te lukken. Natuurlijk dacht ze wel wat na over haar ouders en over het feit dat ze normaal gesproken op het kantoor was, maar dit probeerde ze los te laten. Diana ging deze maand alleen dingen doen die ze zélf graag wilde.
Blijkbaar leek ze haar goede gevoel ook uit te stralen, want Ross zei direct dat ze er goed uitzag. Het was dan ook wel een immens verschil met de vorige keer dat ze hem had gezien. Diana had het einde van de avond echt vreselijk gevonden en was Ross dan ook heel dankbaar. Het feit dat ze hem had mogen bellen was iets waar ze al blij mee was, laat staan dat hij haar kwam ophalen. Ergens was dat achteraf ook wel wat ze nodig had. Sylvia had ook al op een grappende manier uitgesproken dat ze wel benieuwd was naar de jongeman. Ha, dat zouden haar ouders eens moeten weten...
Diana trok haar jas en sjaal uit en hing deze zo gewoon over de rugleuning van haar stoel. Ze ging zitten en grinnikte even toen Ross haar wat plagend vroeg wat de rede was voor de lach op haar gezicht. ,,Well, eh... A lot of stuff happened. Do you have a minute?" lache ze even hoofdschuddend. In het kort vertelde ze Ross over de afgelopen dagen: Dat ze met open armen was ontvangen bij Sylvia en dat het er nu uiteindelijk op neerkwam dat ze een maand vakantie had. Ze vertelde over het feit dat haar moeder en tante wel behoorlijke ruzie hadden aan de telefoon, maar dat haar ouders er uiteindelijk mee ingestemd hadden dat Diana een maand vakantie zou hebben. Ze diende over een maand dan wel écht aanwezig te zijn, maar op een of andere manier had Sylvia haar ouders kunnen overhalen om even 'uit te rusten'.
,,We actually made a bucketlist for this month. Sylvia wanted to know everything that I wanted to do this month, so we turned it into a list. Would you like to see it?" vroeg ze hierna, toch wel een tikkeltje enthousiast aan hem. Inmiddels was iemand uit de bediening gekomen en had Diana haar handen lekker om een glas verse muntthee liggen. Dit zou, buiten Sylvia, de eerste persoon zijn aan wie ze het lijstje zou laten zien.

why do you hesitate?

Re: ORPG ◈ Now here you go again, you say you want your freedom. Well, who am I to keep you down? It's only right that you should play the way

Diana
De afgelopen dagen waren voorbij gevlogen. Diana had een treinreis gemaakt naar haar tante, die haar hartelijk had ontvangen. De hele middag had ze met haar tante gesproken, gesproken over haar leven. Diana had haar tante verteld over de hele ontmoeting met Ross, de avond waarop ze zo had genoten, de ruzie toen ze terugkwam... Uiteindelijk hadden Lydia en zij een oplossing bedacht. Diana zou een maand vakantie nemen. In deze maand zou Diana een bucketlist opstellen; een lijst met alle dingen die ze graag in deze maand wilde doen, zonder dat ze er rekening mee hield wat haar ouders ervan zouden vinden. Lydia had haar zus gebeld, en dit was ook weer uitgelopen tot een grote ruzie. Natuurlijk ook; haar tante wilde haar moeder erop aanspreken wat voor afstand ze aan het creëren was tussen hen, maar dit leek haar moeder niet zo te waarderen. Na een hele avond wat gebrainstormd te hebben onder het genot van een glaasje wijn, had Diana haar bucketlist af. Wanneer er nog iets in zou vallen, zou ze het erbij zetten, maar voor nu was hij klaar. Er stonden wat normalere dingen op die iedere tiener wel eens had gedaan, maar ook wat bijzondere dingen. Diana werkte immers bij het bedrijf van haar ouders met toch wel een behoorlijk loon; dat ze behoorlijk wat geld verdiende, kwam nu goed van pas. Haar ouders hadden met veel gemok ingestemd. Ze zou deze maand bij haar tante wonen, maar wanneer ze in de stad van haar ouders was, zou ze gewoon in een goedkoop hotel slapen, iets waar Diana totaal geen moeite mee had.
De maanden die ze in het vooruitzicht had gaven haar een goed gevoel. Inmiddels zat Diana in haar Mini'tje te rijden richting het cafeetje waar Ross en zij hadden afgesproken. Ze wilde ook hem even updaten, want wat er nu gaande was in haar leven, was natuurlijk een stap in de goede richting. Diana werd vrolijk van de gedachte aan deze bucketlist, al waren sommige dingen natuurlijk ook wat eng. Wat voor dingen er dan op haar lijst stonden? Tja, ze waren nogal verschillend. Sommige dingetjes had Diana zelf direct opgeschreven, andere had Sylvia bedacht: Dan waren het dingen die iedere tiener zou moeten doen. In eerste instantie had Diana niet zo staan springen om een one night stand, maar Sylvia had gezegd dat het wél iets was dat bij de meeste twintigers hoorde. Of dit echt nog ging gebeuren, wist Diana nog niet zo zeker. Misschien zou ze de lijst ook wel aan Ross laten zien, en had hij nog leuke dingen voor erop. Dit zou haar maand worden.
Zodra Diana een parkeerplekje had gevonden zette ze hier de auto neer en sloot ze hem even af. Ze haalde nog kort een hand door haar haren en pakte vervolgens haar tas. Zodra ze het cafeetje binnen gelopen was, liet ze haar blik door het cafeetje glijden, om te zoeken naar de welbekende blonde haren. Yes, al snel vond ze deze. ,,Helloo!" glimlachte ze breed, terwijl ze even haar armen opende voor een knuffel. Ze kon echt niet wachten om te vertellen wat er allemaal op haar lijstje stond. Diana had zin in deze maand.

--
The list:
- Get drunk
- Go on a little roadtrip
- Go to a Damien Rice concert
- Visit AMFI
- Visit a fashion show
- Have a one night stand
- Get a tattoo (a small one) (a really small one)
- Jump off a cliff
- Swim with a school of fish
- Dye my hair in a crazy color (for at least one day)
- Skinny dip
- Sleep in a treehouse
- Climb a tree

why do you hesitate?

Re: ORPG ◈ Now here you go again, you say you want your freedom. Well, who am I to keep you down? It's only right that you should play the way

Diana
Ook Ross leek haar grap wat te versterken. Oh nee, de joggingbroek en veel te grote trui zagen er eigenlijk echt belachelijk uit, vooral omdat ze echt groot waren. Het was geen oversized meer, nee, dat stadium waren ze voorbij. Het was gewoon echt te groot. Ach, wat Diana voor nu echt het belangrijkste vond was dat het warm was, en dat het gewoon lekker zat. Over dit laatste kon ze heel kort zijn; het zat echt heerlijk. Waarschijnlijk wilde ze sowieso niet weten hoe ze eruit zag. Wallen zouden hoe dan ook aanwezig zijn en hoe goed ze zich gedurende deze hele avond had gevoeld, sinds de ruzie met haar ouders was haar hele gevoel omgeslagen. Natuurlijk hadden hun woorden haar in zekere vorm onzeker gemaakt over de keuze om met Ross mee te gaan. In haar hart wist ze dat ze intens van dit avondje had genoten, maar haar ouders hadden zo'n sterke mening over de hele avond dat dit haar natuurlijk liet twijfelen. Inmiddels begon ze sowieso te twijfelen aan haar eigen normen en waarden, en die van haar ouders, al was dit iets om morgen over na te denken. Nu verlangde ze naar slaap.
Zodra ze eenmaal in het bed lag sloeg de vermoeidheid erger toe. Ze was het echt niet gewend om tot zo laat op te blijven en hoopte dat ze morgen niet rond een uur of 7 wakker zou worden, al was ze er erg bang voor dat ze over een paar uur weer wakker zou worden, zo zat het simpel gezegd in haar ritme. Zo hoorde ze Ross zijn woorden nog, dat hij het ook een leuke avond vond, waardoor ze even een kleine glimlach op haar gezicht kreeg. Ze dacht nog wat na over de hele avond, met hierbij ook zijn optreden. Ja, ze had oprecht van de gitaarklanken en zijn muziek genoten. Diana vond het echt leuk om nu ook een beeld van zijn muziek te hebben en durfde met veel zekerheid te zeggen dat deze jongen het hoe dan ook zou gaan maken. Misschien stond ze dan wat te optimistisch in een carrière, maar ze wist dat hij he talent ervoor had. Ze kon niet de enige zijn die het zo goed vond klinken.

De woorden van Ross over Adelaide lieten Diana zitten met een groot vraagstuk. Wat bedoelde hij? Nee, Adelaide zou die arm om haar middel heen zéker niet leuk vinden. Waarom deed Ross het dan? Diana moest toegeven dat het alles behalve verkeerd aanvoelde hoor, ze déden in principe niks verkeerds, maar Diana zou het heel goed begrijpen wanneer Adelaide dit niet leuk zou vinden. Wanneer ze zelf in een relatie zou zitten en haar vriend zomaar met een vriendin in bed lag, wist ze eigenlijk ook niet zo goed hoe leuk ze het zou vinden. Natuurlijk zou er een vorm van vertrouwen moeten zijn, maar Diana wist niet zo goed hoe het met Adelaide en jaloezie zat. Ze begreep niet zo goed wat Ross probeerde te bereiken met zijn woorden en handeling. Hierna legde hij wat verder uit dat ze zo niet samen waren. ,,Hmm" bracht Diana hierdoor knikkend uit, half begrijpend wat Ross nu eigenlijk bedoelde. Ze had nog wel wat willen reageren, maar haar lichaam begon echt om slaap te roepen en Diana wist dat wanneer ze nu nog uitgebreid zou reageren, er toch niet veel diepe woorden uit haar mond zouden komen. Dus in plaats van hier nog uitgebreid op door te gaan, kroop Diana wat dieper in de dekens en verkleinde ze haarzelf wat; een vaste positie waarin ze altijd sliep. ,,Goodnight" bracht ze nog zachtjes uit, niet echt wetend of dit helemaal duidelijk te verstaan was. Het duurde dan ook niet lang voordat ze in een diepe slaap viel.

why do you hesitate?

Re: ORPG ◈ Now here you go again, you say you want your freedom. Well, who am I to keep you down? It's only right that you should play the way

Diana
Ze had naar Ross geluisterd bij zijn uitleg over de gitaar. Blijkbaar was het geluid de factor die het verschil maakte. Zo zorgden blijkbaar de vorm en de soort snaren voor het verschil dat de gitaar zo speciaal maakte. Diana knikte even glimlachend en keek nog even naar de gitaar die Ross ophing aan de muur. Over het algemeen hield ze van de klanken die gitaren konden maken. De akoestische gitaar leek altijd wat rustigere en kalmere klanken te kunnen maken, terwijl elektrische gitaren het juist in bands heel leuk konden doen, vond Diana. Welke ze prefereerde kon ze niet zeggen. Dat was dan eigenlijk een keuze maken tussen bands, en akoestische muziek, een keuze die niet te maken viel. Het lag echt aan haar mood. Diana kon van de zachtste gitaarmuziek genieten, maar ook echt van het wat heftigere bandmuziek zijn. Nu was dit niet echt rock, maar het leven van Radiohead of The Arctic Monkeys vond ze altijd lekker. Dit was echt niet rock te noemen, maar ook zeker wat alternatiever dan de popmuziek van tegenwoordig. Deze willekeurige feitjes over gitaren vond Diana echt interessant. Ze had geen persoon in haar omgeving die héél veel met muziek bezig was, goed, behalve haar tante dan, maar ontdekte deze bands vaak gewoon wat onverwachts via Spotify op YouTube.
Met een glimlachje had Diana een trui en joggingsbroek aangenomen van Ross. ,,Thanks" glimlachte ze. Zo was Diana op het bed gaan zitten en had ze haar laarsjes uitgetrokken. Het was absoluut niet zo dat ze heel preuts was, of erg onzeker over haar lichaam, maar dit omkleden gebeurde niet op een manier waarop ze haar lichaam op welke manier dan ook 'te koop' gaf. Nee, het gebeurde echt zonder verdere bijbedoelingen en ze deed dit ook echt absoluut niet op een sletterige manier. Diana had haar broek gewoon uitgetrokken, had de joggingsbroek aangetrokken en even grinnikend naar beneden gekeken naar het aanzicht. Hij was, tja, behoorlijk wat te groot. Heel erg kon ze hier zelf niet echt mee zitten, hij was lekker warm en comfortabel, daar ging het haar nu om. Daarbij kwam dan wel kijken dat het er waarschijnlijk wat gek uit moest zien.
Na de joggingsbroek knoopte Diana gewoon haar blouse open en trok ze, zodra haar blouse uit was, de sweater over haar hoofd. Het was echt absoluut niet haar bedoeling om dit op welke manier dan ook sexy of wat dan ook te doen. Nee, doelgericht, dat was het. Zo had ze de sweater over haar hoofd getrokken en wederom grijnzend naar beneden gekeken. ,,I think this would rock the runway" grijnsde ze even hoofdschuddend. Ze ging even met haar vingers door haar haren heen en maakte vervolgens een losse staart met het elastiekje dat nog om haar pols heen zat. Diana had geen idee waar de badkamer was, maar ze wilde zo wel nog even de restjes make-up van haar gezicht afwassen en haar tanden poetsen met haar vinger of wat dan ook.

Nog geen tien minuutjes later lag ze in bed. Inmiddels had ze zich ingewikkeld tussen de dekens en lag ze heerlijk comfortabel in het bed. Ross zijn véél te grote trui en joggingsbroek vergrootten dit comfortabele effect nog wat extra, leek het wel. Ross had net het licht uitgedaan en was ook in het bed gekropen. Hoewel ze het gevoel had dat ze ieder moment in slaap kon vallen, wilde ze wel nog even wat zeggen. ,,Thank you for this evening, except for the ending, I really enjoyed it" sprak ze dan ook zachtjes uit. Hoewel het helaas tot een minder leuk einde gekomen was, had ze oprecht genoten van het eerste deel van de avond. Diana had haar ogen gesloten, had zich nog wat beter in de dekens genesteld en was zo ook wat naar Ross toegekropen, hij zorgde immers een extra vorm van warmte, die ze nu niet verkeerd vond.
Ze was even stil, dacht na, en bedacht zich nu pas wat erg ze eigenlijk geweest was. Adelaide! Diana wist al niet hoe dame had gedacht over het feit dat ze met Ross meegegaan was naar het kroegje, laat staan dat ze nu zo met Ross in bed lag. Vanmiddag had ze het vermoeden gehad dat Adelaide Ross wel zag zitten, het moest vreselijk voor haar zijn wanneer ze te horen zou krijgen dat Diana hier lag. Of dat ze überhaupt naar het kroegje waren gegaan. Er was dan wel niets vreemd gebeurd, maar wanneer Adelaide de jongen naast haar zag zitten, was dat écht niet netjes. Schuldgevoelens kwamen ergens dan ook wel opborrelen. ,,I don't think Adelaide is going to like this" bedacht ze zich zachtjes. ,,You shouldn't tell her... Or you should, but just that nothing happened"

why do you hesitate?

Re: ORPG ◈ Now here you go again, you say you want your freedom. Well, who am I to keep you down? It's only right that you should play the way

Diana
Ross zei nog dat het aanbod er nog altijd stond, iets wat voor Diana een zwakke glimlach had opgeleverd. Het aanbod was echt ontzettend lief, maar aannemen deed ze het toch niet. Natuurlijk was het rijden in een auto wat comfortabeler dan de trein, maar in dat geval zou Diana net zo goed langs haar huis kunnen gaan om daar haar auto op te pikken. Haar ouders hadden haar op haar 17e al op rijles gedaan en had zo een versnelde cursus gedaan, waardoor ze binnen no-time haar rijbewijs had. In eerste instantie hadden ze een bmw voor haar willen kopen, iets wat Diana absoluut niet wilde. In plaats daarvan waren ze 'akkoord' gegaan met een Mini Cooper voor haar 18e verjaardag, iets wat overigens ook een belachelijk duur cadeau was. Haar vader had al gezegd dat een auto echt een statussymbool was. Een Mini Cooper kón dan nog, gezien haar leeftijd en rijervaring. Haar vader had er dan wel op gestaan om direct de nieuwste uitvoering met álles erop en eraan te kopen. Nu reed ze inmiddels al een paar jaar in haar Coopertje rond, waar ze eigenlijk gewoon heel blij mee was. Dát was iets waarvan ze wel weer blij was van het vermogen van haar ouders, haar autootje. Daarbij wist ze wel dat het echt absurd was dat ze haar eigen auto al had op deze leeftijd, het was abnormaal, dat wist ze echt maar al te goed. Inmiddels had ze dan ook behoorlijk wat rijervaring en vond ze het autorijden niet vervelend, ze deed het zelfs graag. Nu was het niet zo dat ze echt op de snelweg scheurde en binnen no-time kon fileparkeren, maar het was echt niet zo dat ze het autorijden verschrikkelijk vond.
Diana had doorgehad dat ze weer wat verdwaald was geraakt in haar gedachten. Dit had ze door toen ze Ross weer wat hoorde zeggen. Ze keek op naar hem, en trok een pruillip. ,,Party virgin? Is that my new nickname?" vroeg ze met opgetrokken wenkbrauw. ,,I can't deny it tho" grijnsde ze er wel even achteraan. Ja, ze was moe én ze was nieuw in het hele feestleven. Ross knikte met zijn hoofd naar de trap en zo liep Diana gewoon achter hem aan, de trap op. Ze merkte inderdaad aan haar ogen dat deze steeds kleiner begonnen te worden en dat ze steeds meer moeite kreeg met het openhouden van deze. Ze hoopte maar niet dat ze morgenvroeg al rond half 7 wakker zou worden en niet meer in slaap zou kunnen vallen, dan had ze geen idee hoe ze de dag zou moeten overleven zonder liters aan koffie te drinken.
Zodra ze bij de kamer waren aangekomen, glimlachte Diana bij het zien van deze. De woorden van Ross lieten haar ietsjes breder lachen en zo liet ze haar blik glijden over de gitaren die aan de wand hingen. Ze liep wat verder de ruimte in en keek zo naar de gitaren die aan de muur hing. Twee elektrische gitaren, één basgitaar en twee lege rekjes. ,,What's the difference between these two?" vroeg Diana, puur omdat ze echt geen verstand had van gitaren. Ze wist niet of het enkel de kleur en het uiterlijk was, of de ene wellicht wat meer functies had of dat het geluid gewoon anders klonk. Nadat haar blik nog over de platen waren gegaan die aan de muur hingen, was haar blik weer terug naar Ross gegaan. ,,Could I borrow a sweater and some sweatpants or so?" vroeg Diana. Hoewel ze het in de zomer en met haar ex-vriend niet erg had gevonden om gewoon in lingerie te slapen, vond ze dat voor nu een stap te ver gaan. Bovendien zou dat veel te koud zijn.

why do you hesitate?

Re: ORPG ◈ Now here you go again, you say you want your freedom. Well, who am I to keep you down? It's only right that you should play the way

Diana
Ze vond het echt hartstikke lief dat Ross haar zou willen brengen naar Lydia, maar dat zou echt te veel zijn. Ze was hem echt al ontzettend dankbaar dat hij vanavond al een luisterend oor was geweest, laat staan dat hij haar opgehaald had. Wanneer ze deze nacht op straat had overnacht, zou het er sowieso veel chaotischer aan toe gaan. Dan was ze waarschijnlijk hotels af gaan zoeken en belandde ze waarschijnlijk ergens bij een treinstation, om te wachten op de eerste trein die naar haar tante zou gaan, mocht ze zich dat dan bedacht hebben. Het feit dat Ross de telefoon enkel al had opgenomen, vond Diana echt ontzettend fijn. Zijn stem had al een minimale vorm van rust kunnen brengen, laat staan het feit dat hij haar gewoon had opgehaald. Zijn woorden hadden een gevoel in haar opgewekt, zeker wanneer ze hieraan dacht in combinatie met haar tante. Natuurlijk spookte de ruzie nog door haar hoofd, maar wel op de achtergrond. Haar ouders moesten weten dat ze 21 jaar waren, en hadden vroeger toch óók wel eens een avondje in een cafeetje gespendeerd? Daarbij had Diana hen tóch al teleurgesteld, wanneer ze morgen thuis zou komen zouden ze echt niet doen alsof er niks gebeurd was, nee, in tegendeel zelfs, het zou zonder twijfel uitlopen tot een tweede ruzie. Nee, daar had ze echt geen zin in.
,,I'm very sure Ross" grinnikte Diana. ,,You don't have to become my driver, even if you don't want to go to office" Nee, dit zou haar echt een stapje te ver zijn. Hij zou 4 uur onderweg zijn, enkel om haar dan af te zetten, nee, nee, nee. Dit was niets. Dan zou hij veel meer andere dingen kunnen doen.
Zijn ouders waren niet thuis, wat Diana even liet knikken. Het was dus niet nodig om zachtjes te doen of dus te fluisteren. Het leren jack van Ross, hing Diana maar gewoon om het bochtje aan de kapstok aan een hanger. Het licht had hij inmiddels aangemaakt en daardoor werden haar vermoedens bevestigd. Het was gewoon een standaard hal, zoals ze deze zelf ook had. Groot. Marmeren vloer. Bijzettafel met bloemen. Geen schilderijtjes of tekenen van leven. Alles schoon en netjes. Diana besloot maar niet te zeggen dat ze het een mooie gang vond, want om eerlijk te zijn, vond ze het altijd vreselijk als mensen dit bij haarzelf deden. Ze vond schilderijtjes en tekenen van leven júist leuk, iets wat ze altijd bij haar beste vriendin in huis zag.
Diana had even een hand door haar haren heen gehaald en gewoon even gewacht tot Ross het voortouw nam. Om eerlijk te zijn verlangde ze écht naar slaap, maar ze wist natuurlijk niet wat deze jongeman allemaal nog van plan was. Ze zou niet de leiding nemen in een huis, wat niet eens haar eigen huis was. Misschien had hij nog een huisdier dat eten gegeven moest worden, of een opruimtaakje, ze had werkelijk geen idee.

why do you hesitate?

Re: ORPG ◈ Now here you go again, you say you want your freedom. Well, who am I to keep you down? It's only right that you should play the way

Diana
Waarom ze opeens aan haar tante was gaan denken? De woorden van Ross lieten haar aan haar tante denken. Zoals ze al tegen haar op jonge leeftijd had gezegd, dat ze voor zichzelf moest gaan kiezen. Lydia had het haar een aantal jaar geleden al verteld, maar toen waren deze woorden nog niet echt tot haar doorgedrongen. Nu ze in haar hoofd deze afweging moest gaan maken, wilde ze gewoon graag naar haar tante. Stiekem wist Diana maar al te goed welk advies deze haar zou geven: Ze zou voor haar eigen dromen moeten gaan. Toch, zou haar tante ook weten met wat voor dilemma ze zat. Lydia kende haar moeder nog beter dan Diana zelf, had vroeger ontzettend veel momenten met haar beleefd en zou hopelijk iets van advies hebben over de manier van aanpak, wát ze dan ook wilde doen. Goed, daarbij had Diana absoluut geen zin om morgen terug naar huis te gaan. De gevolgen van de ruzie waren niet iets waar ze op zat te wachten, laat staan een tweede ruzie. Wanneer ze door zou geven dat ze bij haar tante was, zou haar moeder dit alles behalve leuk vinden, maar ergens zou ze het hopelijk ook goed vinden. Ze was bij familie, níet in één of andere coffeeshop, waar haar moeder hoogstwaarschijnlijk vanuit zou gaan na afgelopen avond.
Ross concludeerde dat ze de leuke tante was, iets wat Diana glimlachend liet knikken. ,,Yep, she is" knikte ze. Oh ja, dit was één van haar leukste familieleden. Ondanks al het geld dat ze dan wel niet mocht bezitten, showde ze hier niets van. Bij ieder verjaardagsfeestje waren veel familieleden wat aan het opscheppen over hun vermogen, terwijl Diana met Lydia gewoon echt leuke gesprekken kon voeren. Meestal gingen die gesprekken over van alles en nog wat, maar óók over de hele situatie bij haar thuis. Ross bood aan dat hij haar naar haar tante kon brengen, iets wat haar direct haar hoofd liet schudden. ,,Oh no, no" schudde ze dit direct weg. ,,After this one evening, I already owe you a lot" Ze wierp even een blik op hem. ,,Above that, It's a two-hour-drive. I'll just go by train" grinnikte ze. Nee, ze zou niet naar huis gaan om haar auto op te halen. De trein was een prima alternatief.
De auto werd gestopt en Ross gaf dan ook aan dat ze er waren. Diana had al door gehad dat ze in ongeveer dezelfde buurt waren als ze zelf woonde; veel te grote huizen, hypermodern en een nette buurt. Hoewel de meeste mensen dit geweldig zouden vinden, vond Diana juist de kleine herenhuisjes of de wat kleinere appartementen leuk. Ze vond deze gewoon net wat knusser. Inmiddels was ze erachter gekomen wat voor leegte zo'n groot huis kon brengen, al helemaal wanneer je iedere avond alleen op de bank zat. Diana opende de deur, voelde direct een koude windvlaag. ,,Brrr" bracht ze uit. Ze deed de deur dicht en liep vervolgens richting de deur, waar Ross ondertussen al heen was gelopen. Hij liet haar voorgaan, Diana glimlachte hierdoor even zwak en liep zo naar binnen.
Er was nog geen licht aan, dus erg veel viel er niet te zien, maar tot zover zag het er eigenlijk gewoon uit als haar eigen huis. Grote, langwerpige hal, marmeren vloer, groot... Diana haalde het leren jack van haar schouders af en haalde vervolgens een hand door haar haren. Nu pas bedacht ze zich dat Ross waarschijnlijk ook nog gewoon bij zijn ouders woonde, iets wat ze eerlijk gezegd niet echt had gedacht. ,,I guess your parents are asleep?" vroeg ze fluisterend. Oh jee. Ergens moest ze er ook voor zorgen dat zijn ouders er niet achter kwamen, dat zíj hier geweest was. Haar ouders en zijn ouders waren weer concurrenten geworden, iets wat ze zich ook pas nu bedacht.

why do you hesitate?

Re: ORPG ◈ Now here you go again, you say you want your freedom. Well, who am I to keep you down? It's only right that you should play the way

Diana
Inmiddels was haar lichaam weer op een normalere temperatuur gekomen. Het leren jasje en de verwarming hadden hier zeker hun bijdrage aan gehad. Haar handen voelden dan wel nog wat koud aan, maar dat zou waarschijnlijk ook wel zo blijven. Diana was iemand die altijd koude handen en voeten had, hoe dik ze zich ook zou aankleden en hoe warm ze haar thee ook dronk, ze bleven koud, wat ze er ook aan zou doen.
Er waren kinderen die tijdens een ruzie op jonge leeftijd wel eens wegliepen bij hun ouders. Of dit nu in de vroege tienerjaren was, of juist tijdens de puberteit, Diana had dit nog nooit gedaan. Over het algemeen had ze nooit echt ruzies gehad, ze nam nooit echt de moeite om in discussie te gaan en deed simpelweg gewoon wat haar ouders haar vroegen te doen. Dit was dan ook de eerste keer ooit dat haar vader zó boos tegenover haar had gestaan, en ja, het was echt intimiderend geweest. Ruzie vond ze sowieso iets vreselijks, wellicht werd ze dan ook iets te snel emotioneel bij zulke dingen. Diana kon droevige films ook niet zonder zakdoekjes en tranen doorkomen, zat wat dat betreft erg snel in het verhaal van een film of serie. Natuurlijk hadden veel films ook wel een 'Happy end', waardoor ze uiteindelijk toch met een glimlach de film af kon zetten, maar tijdens deze emotionelere momenten tussendoor kon Diana echt in huilen uitbarsten. Misschien was dit ook de rede dat ze dit soort films niet héél graag keek. Ze hield het meestal bij een comedy of een thriller.
De sarcastische reactie van Ross liet haar kort lachen. Het geplaag was iets dat Diana, ondanks de hele situatie, erg fijn vond. Het maakte de hele sfeer toch iets minder zwaar en het zorgde voor een fijne manier van afleiding. Het zorgde ervoor dat het gesprek een stuk luchtiger was, ondanks dat er toch een vrij zwaar gespreksonderwerp was. Ergens wilde ze ook niet echt weten hoe ze eruit zag. Ze had werkelijk géén idee of haar mascara waterproof was en hoe wild haar haren wel niet mochten zitten door de wind. Op een of andere manier maakte het haar ook niet zo veel uit: Het was diep in de nacht.
Ross beaamde haar woorden, maar veel tijd wilde Diana er ook niet meer aan kwijtraken. Ze hadden allebei dezelfde soort ouders, die exact een beeld hadden hoe hun kind eruit moest komen te zijn. Het was vervelend, maar gek genoeg, begon een vorm van optimisme door haar hoofd te gaan. Plannen, een toekomstbeeld, haar dromen. Nu waren dit allemaal fantasieën, en zou ze haar ouders nóóit zo kunnen achterlaten, maar het leek haar allemaal geweldig. Een rondreis maken, misschien óóit een eigen collectie kunnen beginnen, een merk starten.... Ross vroeg door naar haar tante, iets wat haar automatisch lichtjes liet glimlachen. ,,Oh, she's a wonderful person" begon ze glimlachend. ,,She's a schoolteacher and the best way to describe her is as eh... very enthusiastic and optimistic. About seven years ago, she moved to Tanzania and did some volunteer work over there for around a year. I still remember her telling stories about all the children and people over there" terwijl ze vertelde, keek ze ondertussen naar Ross. ,,She and my mother used to be very close, but my mother changed. Lydia always seemed to know exactly what was going on. One time, she told my mother we just had a girls-sleepover and eventually ended up at a Coldplay concert" grinnikte Diana.
Oh ja, geweldige herinneringen had ze aan Lydia. Ze zag haar inmiddels niet heel vaak meer. Naar familiefeestjes gingen haar ouders niet meer, evenals verjaardagen. Hun eigen verjaardagen vierden ze ook niet echt meer, dus inmiddels bleef het wat familie betreft bij eerste kerstdag. Daarbuiten belde Diana zo nu en dan met Lydia, die altijd éxact leek te zien wat er in haar hoofd omging. Lydia was dan ook degene die haar altijd erop wees om door te gaan met het ontwerpen van kleren, of zich in te schrijven bij het AMFI. Aan de andere kant was Lydia ook de zus, met wie haar moeder gigantische ruzie had. Hun normen en waarden botsten gewoon enorm. Er heersten altijd wat spanningen. Haar moeder sprak haar zus aan op haar 'roekeloze' gedrag, terwijl haar tante haar zus juist aansprak op haar levensstijl en opvoeding.

why do you hesitate?

Re: ORPG ◈ Now here you go again, you say you want your freedom. Well, who am I to keep you down? It's only right that you should play the way

Diana
Ross leek haar gedachtes op een of andere manier nog te kunnen ordenen. Toen ze weggelopen was van huis en wat doelloos door de straten had gelopen, was het echt een grote chaos geweest in haar hoofd. Ze had verschillende gedachtes gehad, allemaal willekeurige dingen die door haar hoofd leken te spoken. Nu, was de chaos niet weg. Nee, haar hoofd zat nog vol met alle overwegingen en gedachten, maar ze had het kunnen splitsen in twee kanten: Haarzelf, of haar ouders. Alles kwam neer tot een keuze tussen deze twee, een keuze waarvan ze wist dat ze hem niet zonder goed te twijfelen, kon maken. Bij iedere kant die ze koos, kwamen er nadelen bij kijken. Een perfecte keuze bestond niet, misschien was dat ook wel datgene wat haar zo afschrikte. Zoals het er nu aan toe ging, wist ze dat ze niet haar hele leven kon leven. Ze wist dat het bedrijf overnemen háár niet geluk zou maken, maar haar ouders zonder twijfel. Dit verwachtten ze van haar, vanaf jongs af aan eigenlijk al. Het was al bijzonder genoeg dat ze kunst en beeldende vorming uiteindelijk tóch in haar vakkenpakket had mogen kiezen van hen, máár hierbij moest ze uiteraard ook de lastigste vorm van wiskunde, economie en management & organisatie bij kiezen. Dit was al gul geweest van haar ouders, toch?
Na haar gaapje was weer een speelse opmerking uit Ross zijn mond gekomen, woorden waardoor Diana kort had gelachen. ,,Hey, watch out, Lynch!" grijnsde ze even kort plagend. ,,I had to wake up at 6.30 this morning. The fact that I'm a party virgin has nothing to do with it" vulde ze hierna even aan, toch wel met een grijnsje op haar gezicht. Nee, ze was absoluut geen feestbeest en was het ook echt niet gewend om zo laat nog wakker te zijn. Ze kon wel tot een uur of 1 aan een outfit werken, maar moest vaak de volgende dag dan ook weer vroeg opstaan. Ze had zichzelf er uiteindelijk mee, want van haar ritme bleef dan niet zo veel over. Diana was iemand die per nacht echt minimaal 7 á 8 uur slaap nodig had. Als ze dit niet had gehad, merkte ze direct verschil. Zo ook nu, nu ze merkte dat het voor haar doen echt behoorlijk laat was, kon ze bij wijze van spreken per direct in slaap vallen. Dat deed ze natuurlijk niet, ze had gewoon een gesprek met Ross en vond het gesprek ook fijner dan die paar minuten slaap. Ross zijn woorden klonken logisch in haar oren, wisten haar gedachten te scheiden en wisten de chaos enigszins te verminderen.
Zo ook zijn antwoord op haar vraag, was een antwoord dat duidelijk was. Hij was zichzelf. Niemand zou zich schuldig moeten voelen, wanneer je enkel jezelf was. Dit waren echt wijze woorden, woorden die Diana weer aan het denken zetten. Helemaal in gedachten verdwenen keek Diana wat naar beneden. Wanneer ze haar hele leven haar ouders zou plezieren, uiteindelijk het bedrijf zou overnemen en dit hopelijk even succesvol zou gaan runnen, wat was haar toekomst dan? Zou zij haar kinderen ook moeten bevelen om het bedrijf over te nemen? Moest zij de opvoeding helemaal laten draaien om het bedrijf? Zou zij dan óók geen tijd hebben om met haar kinderen te besteden? ,,I don't want my children to grow up like I did" sprak Diana zachtjes uit, haar gedachte uitsprekend. Diana wierp een blik op Ross en beet even op haar onderlip. ,,I think I'm gonna go to my aunt tomorrow" glimlachte ze. Dit was ook de tante waarmee ze 'stiekem' naar de concerten was gegaan en die de familieverjaardagen altijd net wat verdraaglijker maakte. Zij wist van de hele situatie af en Diana wist zeker dat zij hoe dan ook, raad wist met de hele situatie. Ze was niets voor niks de zus van har moeder.

why do you hesitate?