ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Eli
Grijnzend kijk ik naar mijn beste vriendinnetje op het moment dat ze aangeeft dat ik haar enthousiast maak om daadwerkelijk naar Lissabon te gaan. Bij de vraag die daar op volgt kan ik niets anders doen dan glimlachen. "Oh trust me, I've seen plenty of good looking men, it almost convinced me to move overseas.' grap ik dan, proberend om in eerste instantie Andrew nog niet te noemen in het gesprek. Ik denk dat we daar beide iets meer alcohol voor nodig hebben, of ik in ieder geval.
Met verbazing kijk ik dan naar Aurora, is ze echt naar de reünie geweest? Op het moment dat ze dan over Julian begint ontstaat een glimlach op mijn gezicht, de jongeman is altijd een goede vriend geweest, een waar je mee om kon gaan, zonder bang te zijn dat hij iets meer wilde dan vriendschap. Terwijl Aurora haar verhaal doet drink in van mijn mojito, maar ben ietwat teleurgesteld als ik hem sneller op heb dan ik had gewild. Ik bestel dan nog twee mojitos zodra er een serveerster langs komt en kijk naar Aurora. "I would really like that! Julian was such an amazing person back in high school." stem ik dan in, waarna ik toekijk hoe er twee nieuwe mojitos neer worden gezet op de tafel. Zelf pak ik dan ook een stukje stokbrood, waarna ik deze besmeer met pesto. Genietend eet ik dit dan op, maar kijk dan naar Aurora.
"Okay listen, when I was in Lisbon, I ran into a man, one we both know and went to high school with.. We bumped into each other at a bar and one thing led to another.. We ended up sleeping together and he kinda was one of our best friends?' grinnik ik dan terwijl ik met het rietje in mijn mojito roer, om mezelf een houding te geven. Ik schaam me er zeer zeker niet voor, maar het is gek om te vertellen, helemaal omdat we beide nooit iets uit hebben gespookt met onze vrienden in high school. Tuurlijk, eens gezoend jawel, maar meer dan dat ook niet. "Do you remember Andrew, or Andy?' vraag ik dan met een grijns en pak mijn telefoon erbij. We hebben nummers uitgewisseld met onze aangeschoten hoofden, en zijn profielfoto is niet mis. Mijn telefoon overhandig ik dan ook aan Aurora, waarna ik op mijn lip bijt. "I could message him? Maybe he'd like to come along for drinks, just like the old times?' grinnik ik dan, maar maak dan ruimte zodat de serveerster de twee gevulde borden op onze tafel neer kan zetten. De meest overheerlijke geuren komen er vanaf, waardoor ik me pas besef hoeveel honger ik heb. Normaal gesproken had er wel iets meer ruimte mogen zitten tussen het broodmandje en ons hoofdgerecht, maar ik kan Aurora haar reactie niet zo goed voorspellen, waardoor ik blij ben dat er een afleiding ontstaat.

 

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Aurora
"I wouldn't allow you to just pack your stuff and move overseas. Not even for the good looking men." Plaag ik haar, ondanks dat het deels ook de waarheid is. Natuurlijk zou ik haar niet laten gaan. We zijn al zo lang bevriend en wonen nu al een langere tijd samen dat ik me geen leven zonder haar kan voorstellen. Zij maakt een groot deel van mijn leven uit en ik zou echt niet zonder haar kunnen. Ons vriendschap is een sterke vriendschap, die naar mijn idee nog jarenlang aan zal houden. Eerlijk zie ik het al helemaal voor me dat we zelfs nadat we getrouwd zijn met eventuele kinderen in een speeltuin zitten of dat we als twee oude vrouwtjes nog ergens wat gaan eten of een drankje gaan doen.
Het glas breng ik naar mijn lippen en neem er een paar achtereenvolgende kleine slokken van. Het glas is sneller op dan gepland, maar gelukkig heeft Eli alweer nieuwe mojitos voor ons beide besteld. Ik grijns. Ze is er gelukkig net zo enthousiast over als ik, dus dat betekent dat we zeker met Julian wat gaan drinken deze week. "He still is an amazing person. It just felt good to talk to him." - "But that's settled. I'll give him a call this week and pick out a date when we can all get together." Zeg ik en reik mijn hand uit naar een volgend stukje stokbrood. Dit keer smeer ik er niets op en eet ik hem droog. Ter bedankje knik ik naar de serveerster, die twee nieuwste mojities neerzet op ons tafeltje. Geïnteresseerd, en vooral benieuwd, luister ik naar Eli omdat ze begint over een man. Een man die we beide kennen van High school en ze vertelt min of meer, zonder details, dat ze met hem naar bed is geweest. Verrast kijk ik haar aan. Het is wel heel toevallig dat ze een oude bekende, wie een van ons beste vrienden is geweest, helemaal in Lissabon is tegengekomen. Het verrast me dat ze met hem naar bed is geweest. Ik kan me echter wel bedenken om welke persoon dit gaat. Naast Julian is er nog een andere persoon met wie we close waren en dat is Andrew. "Of course, I do remember him. Just wow. Didn't expect that you two would ever meet again and end up in bed together. But how was it? Was he any good in bed?" Vraag ik, half grinnikend. Als beste vriendinnen moet het kunnen om zulke vragen te stellen. Ik veroordeel haar er niet voor en vind het leuk voor haar dat ze hem tegen is gekomen. Ik neem haar telefoon aan en bekijk de profielfoto van Andrew. Hij is knap geworden, dat zeker. "He looks really good, though. Better than he did when we went to school with him." Goedkeurend knik ik naar Elizabeth en schuif ik haar telefoon terug, voor haar neus. "Yeah, send him a message and invite him to come along. Do you think I should text Julian to inform him? Or should we surprise him?" Vraag ik. Het kan leuk zijn om hem te verrassen, als Andrew überhaupt ermee instemt. Ik neem aan dat Julian het niet erg zal vinden. We waren allemaal bevriend met elkaar en misschien is het wel goed dat we met elkaar zouden afspreken om elkaar bij te kunnen praten.
Twee borden worden voor ons neuzen neergezet. "Thank you." Bedank ik de serveerster. Het eten ruikt werkelijk waar verrukkelijk. Ongeduldig pak ik het bestek beet. "Bon appetit." Wens ik haar eet smakelijk toe, in het Frans omdat ik dat leuker vind klinken. Ik neem een eerste hap van mijn gerecht. Zoals verwacht is het net zoals alle voorgaande keren een heerlijk gerecht.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Die zaterdag
Eli
Gefocust heb ik mijn blik gericht op mijn laptopscherm, verscheidene foto's zijn niet goed genoeg voor het artikel dat ik wil publiceren, maar al gauw vind ik de perfecte foto. Ik bewerk deze dan ook zodat het goed afgedrukt kan worden op het juiste papier, zodat deze maandag gepubliceerd kunnen worden. Mijn artikel met de bijgevoegde foto's verstuur ik dan ook naar mijn werkgever, Dan. Met een tevreden glimlach lees ik het artikel nog een keer over, wat nu voor het eerste onderwerp van Portugal vooral gaat om de mensen en de gastvrijheid hiervan. Al gauw krijg ik een mail terug waarin staat dat het er geweldig uitziet en hij blij is met mijn werk, waardoor mijn humeur alleen maar beter wordt, wat bevordelijk is voor straks. Over anderhalf uur hebben Aurora en ik afgesproken met Julian, maar als verrassing gaat Andrew met ons mee. Aurora was duidelijk verbaasd, maar toch wel enthousiast, toen bleek dat Andrew en ik met elkaar geslapen hadden. Met een zucht sluit ik mijn laptop dan af, leg deze in het la van mijn bureau neer en kijk voor een kort moment op mijn telefoon, waarna ik me besluit klaar te maken.
Als het een date was geweest met een jongeman had ik het wel geweten, maar voor zoiets? Wat trek je nou aan voor het weerzien van je beste vrienden? Met enige twijfel kijk ik dan ook naar de twee opties die ik heb uitgestald op mijn bed. Optie nummer een bestaat uit een paar high heels, high waisted jeans met een opgeknoopt wit t-shirt met een rode tas. Optie twee bestaat uit een rood jurkje, de nodige sieraden en een paar hoge hakken, gecombineerd met een zwarte clutch. Beide casual en beide staan me leuk, echter is voor in een bar misschien optie 1 beter. Een jurkje in een bar vind ik kunnen, maar dit is meer een jurkje die je op een terrasje aan zou trekken. Ik besluit het rode jurkje dan op te ruimen, waardoor ik maar een optie overhoud.
Eenmaal aangekleed kijk ik naar mijn spiegelbeeld en naar mijn licht krullende haren, waarna ik een rondje draai. De nodige sieraden heb ik om, maar veel meer tijd om te twijfelen heb ik ook niet. "Aurora? Are you ready to go?" vraag ik dan ook zodra ik in de woonkamer sta, wetende dat ze me kan horen zodra ik haar roep. Voor de gelegenheid hebben we besloten een taxi te nemen, zodat we beide ook daadwerkelijk een drankje kunnen drinken. Op het moment dat mijn telefoon gaat check ik deze, lees het berichtje en roep naar Aurora dat de taxi er is. De ketting die ik rond mijn nek heb hangen hang ik dan ook nog snel even recht, waarna ik lippenbalsem op mijn lippen aanbreng. Eenmaal in de taxi kijk ik naar buiten, waar het avondleven langzaam van start gaat.

 

Julian
"Right, so just lean on me for this assignment, okay? I know you're still a bit wobbly and don't trust yourself, so just trust me." zeg ik rustig terwijl ik Rick aankijk. De jongeman is maanden geleden terecht gekomen in een auto-ongeluk waarbij zijn onderlichaam een grote klap heeft gekregen en hij dus opnieuw moet leren om zijn benen te gebruiken na al die weken bedrust. De jongeman kijkt me nu dan ook aan, angstig omdat hij denkt dat zijn eigen benen hem niet kunnen houden. Voorzichtig help ik hem overeind, waarna ik hem met zijn handen de balken vast laat pakken, zodat hij nog enige vorm van houvast heeft. "Just try and step toward me, after that we are done for today." zeg ik dan rustig, waarna ik toekijk hoe de jongen voorzichtig zijn ene voet voor de andere zet. Zodra hij echter door zijn benen dreigt te zakken ondersteun ik hem, waarna hij zich puffend verontschuldigt. "Don't say that. I'm here to help you, there's no need for saying sorry." zeg ik dan.
Een uur later ben ik eindelijk thuis, waar ik een pizza in mijn oven heb gegooid. De tijd die de pizza duurt om gaar te worden, is genoeg voor mij om me klaar te maken. Ik douche me in deze tijd, waarna ik me omkleed. Een spijkerbroek gecombineerd met een simpel overhemd die me strak rond mijn spieren zit. Een paar simpele, zwarte schoenen trek ik er bij aan, waarna ik mijn riem nog omdoe. Een geurtje doe ik op, waarna ik mijn haren fatsoeneer. Zodra ik dan in de keuken ben haal ik de pizza uit de oven, eet hier een groot deel van op en stop de twee punten die ik over heb in de koelkast, zodat ik eventueel morgen nog iets heb om mee te ontbijten. Mijn blik laat ik dan naar mijn horloge gaan, waarna ik besluit dat het wel tijd is om te gaan. Een jas besluit ik niet mee te nemen, waardoor ik alleen mijn portemonnee en huissleutels bij me heb. Rustig loop ik dan de stad in, aangezien ik toch ruim de tijd heb. Lopen door de stad is iets wat ik altijd prettig vind, vrolijke mensen, een bepaalde vibe die er hangt.. Perfect. Eenmaal aangekomen bij de bar waar we hebben afgesproken stap ik naar binnen en kijk even rond, totdat ik Aurora zie. Is dat dan Elizabeth? Ik stap op de meiden af, waarna ik ze beide een kus op hun wang geef als begroeting. "So nice to see you two again." zeg ik dan met een glimlach, waarna ik de meiden bekijk. "I still can't believe that we're hanging out again." grinnik ik dan zacht, waarna ik vraag aan Elizabeth hoe het met haar gaat. "Ah, Eli ofcourse. I'll make sure I don't call you by your real name again." zeg ik dan met een knipoog, maar laat mijn ogen dan naar een man glijden die op ons afkomt gelopen. "Andy?' zeg ik dan grijnzend, waarna ik hem voor een kort moment omhels en hem een klap op zijn schouder geef. "What a surprise!" zeg ik dan, waarna ik Aurora zie grijnzen. "Still planning things secretly I see?" grinnik ik dan zachtjes, waarna ik in haar blauwe ogen kijk.
 

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Aurora
De eerste uren van vandaag heb ik doorgebracht in een studio in de stad, voor een fotoshoot. Naderhand ben ik teruggekeerd naar huis en ben ik meteen onder de douche gesprongen, om de make-up eraf te wassen en mijn lichaam te reinigen. Na die verfrissende douche heb ik comfortabele kleding aangetrokken. Momenteel zit ik met mijn MacBook op schoot, in een kleermakerszit, op bed. Ongeveer al een uur lang ben ik bezig met het beantwoorden van mails en het bekijken van mijn agenda. De aankomende tijd is het gelukkig was rustiger rondom werk. Ik heb wat tijd om door te brengen thuis en vooral tijd om mijn eigen dingen te regelen. Naast het model zijn en het werk eromheen heb ik natuurlijk nog altijd mijn eigen leven, waaronder een sociaal leven. In de tijd dat ik thuis ben - ben ik zoveel mogelijk met vrienden en familie en regel ik alles wat geregeld moet worden. Bepaalde dingen kan ik ook buitenhuis regelen, maar dat vind ik persoonlijk allemaal te veel moeite. Als ik voor werk bijvoorbeeld in New York ben wil ik mij geen zorgen hoeven maken over dingen.
Iet wat geschrokken door de tijd klap ik mijn MacBook dicht en leg ik hem op mijn nachtkastje neer. Ik ben helemaal vergeten de tijd in de gaten te houden. Mijn benen slinger ik van het bed af en binnen enkele passen sta ik voor mijn kledingkast. Gelukkig heb ik al eerder bedacht wat ik aantrek. Ik verwissel mijn joggingbroek voor een donkerblauwe high waisted skinny jeans en mijn shirt verruil ik voor een een blouse met verticale strepen. Vervolgens keer ik mij tot mijn kaptafel. Ik houd mijn make-up simpel. Op de alledaagse producten, die ik op mijn gezicht smeer. Het enige wat ik af en toe verwissel is de kleur van mijn lippen. Vandaag kies ik voor een nude kleur lippenstift. De stem van Eli klinkt door het huis. "Almost!" Roep ik terug en bind snel de helft van mijn haar in een knot. Ik pak mijn telefoon en schuif hem in mijn broekzak. Precies wanneer Eli roept dat de taxi er is laat ik mijn voeten in zwarte schoentjes glijden, trek ik mijn handtas van een stoel af en kom ik Eli tegemoet om in de taxi te stappen.
In de bar hebben we een plekje uitgekozen. We zijn iets te vroeg dus hebben alvast drankjes voor ons twee besteld, met de gedachten dat de jongens het ons niet kwalijk zullen nemen dat we niet netjes op ze hebben gewacht. We zijn met elkaar in gesprek, tot Julian als eerste in beeld verschijnt. Ik kom overeind om hem te begroeten. "I also can't believe it. It still kinda feels unreal." Grinnik ik. Het duurt niet lang voordat ook Andrew aan komt lopen. Mijn ogen achtervolgen zijn bewegingen, terwijl ik hem in mij opnam. Het voelt goed om met z'n vieren weer met elkaar te zijn, net zoals vroeger. Om hem netjes te begroeten kom ik overeind. "Andrew." Zeg ik, ter begroeting en krijg twee kussen op beide wangen gedrukt. Ik laat mezelf op de stoel zakken en kijk met een grijns naar Julian, die natuurlijk verrast is met de komst van Andrew. "Yeah, still doing that. It's way too much fun to plan things secretly." Antwoord ik en til het wijnglas op om een slok eruit te nemen. "So, here we are." - "Four olds friends hanging out." Mijn blik glijd langs alle vier. Nog steeds voelt het onrealistisch aan. "Hows life been for you, Andrew?" Vraag ik gericht aan hem. Van Julian wist ik het ongeveer al en van Eli natuurlijk helemaal. Nu wil ik ook wel weten hoe Andrew er in het leven voor staat.



Andrew
Er zijn een paar dagen verstreken sinds mijn thuiskomst. Het voelt goed om terug te zijn in californië en in mijn eigen appartement te zijn en al helemaal om in mijn eigen bed te slapen. En terwijl het goed voelt om terug te zijn vind ik het stiekem ook wel weer jammer dat ik terug ben. Ik mis het relaxte leventje waarbij ik niet in de ochtend, middag en avond zelf mijn eten moet voorbereiden. Natuurlijk kan ik hier ook gewoon buiten de deur eten, maar dat hoort niet. In het buitenland kan ik het me veroorloven om de hele dag buiten de deur te eten omdat hotels geen keuken hebben, maar thuis heb ik gewoon een grote keuken met gevulde kasten. Voorlopig ben ik de aankomende weken thuis. Vrij van werk ben ik dan weer niet. Ik moet gewoon weer vijf keer per week op kantoor verschijnen om mijn werk te verrichten. Al kan het wel zo zijn dat er onverwachts weer een zakenreis op de planning zou komen. Het komt wel vaker voor dat er op het laatste moment nog iets tussen komt waarvoor ik, als het onder mijn werk valt, naar het buitenland word gestuurd.
Al de hele dag heb ik uitgekeken naar de avond. Straks ga ik na jaren weer wat drinken met drie oude vrienden. Heel onverwachts had ik vorige week een berichtje binnen gekregen van Elizabeth. In Lissabon hebben we die geweldige avond ons telefoonnummers uitgewisseld. Eerlijk heb ik niet gedacht dat ik zo snel een bericht van haar zou krijgen. Ik was verbaasd toen het bericht binnenkwam. In het bericht heeft ze mij gevraagd om wat te gaan drinken met haar, Aurora en Julian. Het groepje dat we samen op High school hebben gevormd. Het aanbod heb ik meteen aangenomen. Het is lang geleden dat ik Julian en Aurora heb gezien. Eli heb ik onlangs nog gezien, maar het kan zeker geen kwaad om haar weer te zien. Nu kunnen we als oude vrienden elkaar bijpraten over het leven. En heel misschien kunnen we zelfs na vanavond onderling contact houden. Het lijkt me leuk om weer contact met ze te hebben. Het is sowieso zonde dat het contact in eerste instantie is opgehouden.
In de auto krijg ik een paar vragen van mijn zusje, Alicia, naar mijn hoofd geslingerd. Vragen over of ik er zin in heb om mijn oude vrienden weer te zien. Ik heb de dag met mijn zusje doorgebracht en ze zet me nu af bij de afgesproken plek. Om thuis te komen zal ik later vanavond een taxi moeten bellen. Een paar minuten later stopt ze voor de bar. Ik open het portier, druk nog een vlugge kus op Alicia's wang en stap vervolgens uit de auto. "Thanks." Zeg ik, nadat ze me veel plezier toe wenst. Voordat ik naar binnen ga trek ik mijn pullover recht. Voor vanavond heb ik niets bijzonders aangetrokken. Gewoon mijn dagelijkse kleding. Ik heb een witte blouse aan met daaroverheen een pullover en als broek draag ik een simpele zwarte broek en een paar schoenen.
Binnen hoef ik maar even rond te kijken en ik zie het drietal al zitten. Met een glimlach op mijn gezicht loop ik op ze af. Zodra Julian mijn bijnaam benoemt rol ik met mijn ogen. Ik heb het zeker niet gemist om Andy genoemd te worden. Tegenwoordig noemt iedereen mij gewoon bij mijn volledige naam. "Good to see you, Julian." Zeg ik, tijdens de korte omhelzing. Ik knuffel Aurora kort en druk twee kussen op haar wangen. En tot slot keer ik mij tot Elizabeth, wie ik ook twee kussen op de wang geef. Zoals de andere neem ik ook plaats op een stoel. "Life has been good. I studied economics and now I'm working for a big company. There's further not much to tell, honestly. My life isn't that interesting." - "And what about your lives?" Vraag ik aan de anderen. Een serveerster komt aangelopen met de vraag of Julian en ik wat wilde drinken. Ik bestel voor mijzelf een rode wijn. "I'm glad that Eli invited me. It's really good to see you all." Deel ik mee. Ik vind het nu al leuk om hier te zijn en ik ben er pas een paar minuten. Dit zal vast een gezellige avond worden.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Eli
De dagen die ik in Portugal heb door mogen brengen hebben er voor gezorgd dat ik iets getinter ben geworden, ook al ben ik van mezelf al licht getint. Nu ben ik niet iemand die non-stop op het strand kan liggen, het tegendeel. Het liefste ben ik altijd onderweg, nieuwe dingen ontdekken en proberen. Nieuw voedsel, nieuwe drankjes! Niets maakt me gelukkiger dan dat. Nieuwe mensen ontmoeten, andere culturen proberen te begrijpen ook al verschilt het zo van de cultuur waar je zelf in bent opgegroeid.. Mijn achternaam verklapt al dat ik Latino roots heb, waardoor ik sowieso opgegroeid ben met andere normen en waarden. Familie zal voor mij altijd erg belangrijk zijn, evenals genieten van het leven.
Op de een of andere manier ben ik sinds ik contact heb gehad met Andrew via WhatsApp al blij om hem te zien. In eerste instantie had ik helemaal niet verwacht dat hij zou reageren op mijn berichtje, al helemaal niet positief, mocht hij wel reageren. Echter heb ik een enthousiaste reactie terug gekregen, waardoor ik deels het idee heb dat hij mij ook weer wil zien. Natuurlijk zullen Julian en Aurora er bij zijn, maar als hij mij niet had willen zien had hij vast nee gezegd. De martini die ik bestelt heb wordt al snel gebracht, waarna ik er een slokje van neem. Ik kan niet wachten om de jongens weer te zien en ik ben erg benieuwd naar Julian, aangezien Aurora zo enthousiast was na de reünie. Zodra deze jongeman dan ook binnen komt gelopen laat ik mijn ogen over zijn lichaam heen glijden. Bij een fysiotherapeut is je droombeeld altijd een gespierde, knappe man.. Maar ik had niet verwacht dat Julian er zo goed uit zou zien. Ik begroet hem dan ook, maar niet veel later komt Andrew naar binnen. "Hey, good to see you again." zeg ik dan met een glimlachje, maar probeer niet te afgeleid te raken door zijn lippen die ik zacht tegen mijn huid voel. Zijn ietwat ruwe lippen.. Voordat ik af begin te dwalen herinner ik mezelf er aan dat we hier met zijn vieren zijn en ik dus niet kan gaan zitten dromen.
Zodra Andrew vraagt hoe onze levens zijn grijns ik. "Well, I just turned in this huge article for a magazine, about Portugal. It will be the first of the series, so I'm really curious how people respond to it.. I mean, I already got Aurora to come with me, the next time I'm going to Portugal.. And I mean, you've seen first hand what kind of country it is." zeg ik dan rustig, waarna ik een slok van mijn martini neem. "And my next trip will be to New York, in a few weeks." zeg ik dan met een glimlach. Een keer eerder ben ik in deze stad geweest, en het is me goed bevallen. De verschillende mensen die door die stad te vinden zijn, de rust en de creativiteit.. Ik kan echt niet wachten.


Julian
Vroeger hadden we met zijn vieren al een goede band, waar enkel vriendschap bij kwam kijken. Verhalen gaan wel de ronde dat we hier en daar wat uitgespookt hebben, maar alle vier weten we dat dit niet waar is. Vrienden en dat is het. Misschien zelfs wel een band die valt te vergelijken met broers en zussen? Ach, je begrijpt me wel. En het maakt me ontzettend gelukkig om te zien dat iedereen op een goede plaats belandt is. Iedereen heeft wat anders gedaan, maar toch hebben we elkaar altijd al weten te waarderen. Zelfs door de veranderingen heen. Door asociaal gedrag, puberaal gedrag en gedrag aangedreven door hormonen.
Grijnzend kijk ik naar Andrew zodra hij met zijn ogen rolt, ik kan niets anders doen dan daar om lachen. Typisch. Mijn ogen laat ik dan naar de blondine glijden, waarna ik glimlach. "Well, I'm looking forward to your next big stunt." zeg ik glimlachend, waarna ik luister naar Andrew die vertelt dat hij economie heeft gestudeerd. Eigenlijk hebben we allemaal iets anders gedaan, en uit Eli haar verhaal kan ik opmaken dat ze journalistiek heeft gestudeerd, of iets in die trant. Al gauw komt de door mij bestelde Bourbon bij de tafel, waarna ik een slok neem. "Oh wow. New York.. That's an amazing city." zeg ik dan met een glimlachje. "I've been there a few times myself.. My brother has an appartement, he travels a lot for work and he sometimes lends it to people." leg ik dan uit, waarna ik nog een slok van mijn drinken neem. "What about you, Aurora? Anything big coming up? I mean you're kind of a supermodel now, right?' zeg ik dan, maar voeg er een plagende knipoog aan toe.
Nog steeds kan ik er met mijn hoofd niet bij dat het meisje waarbij ik aan tafel zit een model is, als je kijkt wat voor toekomstperspectief ze in het begin had. Rechten studeren.. En dan eindig je als model? Ongelofelijk.

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Aurora
Mijn volledige aandacht is gericht op de vier personen, met wie ik aan tafel zit. Ik luister naar het antwoord dat Andrew geeft op mijn vraag. Hij heeft economie gestudeerd en werkt voor een groot bedrijf. Verder lijkt hij, volgens hemzelf, niets te vertellen te hebben. Het doet me goed om te horen dat we allemaal goed terecht zijn gekomen. Ondanks dat ik geen contact met de jongens heb gehad heb ik natuurlijk altijd gehoopt dat ze iets van hun levens hebben gemaakt en dat het goed met ze gaat. Sinds de reünie ben ik er onbewust over gaan nadenken over hoe het zou zijn geweest als we als vriendengroep contact hadden gehouden. Het zou heel anders geweest zijn. Maar goed, ik kan beter niet terugkijken op het verleden. ik kan niets aan het verleden veranderen. Ik kan me beter bezig houden met het heden en de toekomst die mij te wachten staat.
In mijn hand houd ik een wijnglas geklemd, terwijl mijn vingers over de rand heen glijden. "They're going to love it, I'm sure of it. You are one hell of a good writer." Zeg ik, compleet gemeend. Ik zeg dit niet omdat ze mijn beste vriendin is, maar omdat ik wel eens wat van haar heb gelezen. Ze is een fantastische schrijfster. En omdat ze een fantastische schrijfster is zal het een geweldig artikel zijn. Over een paar weken gaat ze naar New York, wie weet dat we tegelijkertijd daar moeten zijn. Voor werk moet ik regelmatig in het overweldigende New York zijn, en vaak onverwachts ook. Het zou leuk zijn als we daar tegelijkertijd moeten zijn. Dan kunnen we samen de straten, restaurants en al het andere leuke verkennen. Een groot deel van New York ken ik onderhand wel, maar er valt nog altijd zoveel meer te ontdekken. Ik denk dat je zelfs als je daar woont dat je nog wekelijks of maandelijks nieuwe dingen kan ontdekken.
Ik neem een slok van de witte wijn en zet het wijnglas neer op de tafel. "Just a model, not supermodel." Grinnik ik. Ik wil niet dat mensen mij vergelijken met supermodellen, want daar heb ik nog een lange weg voor te gaan. "I'm going to London in three weeks. I have some castings and two photoshoots. That's pretty much it for the upcoming month. I need the rest, I have had a few crazy weeks." Antwoord ik op zijn vraag. De afgelopen weken heb ik het erg druk gehad. Ik heb vooral in vliegtuigen gezeten om van plek naar plek te gaan voor allerlei verschillende shoots en castings.
"And do you have anything big of special coming up?" Vraag ik aan Julian en neem een grote slok wijn. Constant hangt een glimlach op mijn gezicht. Iets wat als vanouds voelt - voelt altijd goed. "How is your family?" Ik ben benieuwd naar hoe het met de rest van zijn familie ging. Op dit moment houd ik mij bezig met Julian, want zo te horen spreekt Andrew gericht op Eli. Ik drink het glas wijn op en bestel meteen nog een drankje. Dit keer kies ik voor een mojito, simpelweg omdat ik daar nu naar verlang. "How is your love life been?" Vraag ik aan hem. Stiekem ben ik benieuwd naar hoe zijn liefdesleven is. Vroeger hebben we ook vrijwel altijd van iedereen geweten hoe ieders liefdesleven was, vandaar dat ik het ook niet raar vind om naar zijn liefdesleven te vragen.



Andrew
Terwijl Elizabeth over haar artikel vertelt komt een serveerster aanlopen, wie twee drankjes op de tafel neerzet en weer weg loopt. Mijn hand reikt naar het wijnglas. Vrijwel direct neem ik een eerste slok. Het is niet de lekkerste wijn die ik ooit heb gedronken, maar het is zeker geen vieze wijn. Tevreden zet ik het wijnglas op tafel neer en kijk ik naar de prachtige verschijning van Eli. "I believe that you did great. I can't wait to get my hands on the magazine to read your article." Zeg ik, breeduit glimlachend. Ik ben natuurlijk van plan om het magazine te kopen zodra het beschikbaar is. Ik ben veel te nieuwsgierig naar haar werk. Ze begint over dat ze over een paar weken naar New York gaat. Zelf ben ik een absolute fan van New York. Ik ben er tot meerdere keren toe geweest en elke keer als ik weer weg moet baal ik daar ontzettend van. Het is een stad waar iedereen wel eens geweest moet zijn. In de stad hangt een leuke sfeer waar ik zelf nooit genoeg van zou kunnen krijgen.
"New York is really amazing. If I would move to another city it definitely would be New York." Zeg ik, nadat ik zowel Eli als Julian heb laten uitpraten. Ik hoor Julian iets vragen aan Aurora, over of ze wat groots opkomend heeft en daarbij concludeert hij dat ze een soort supermodel is. Ik frons. Bij het horen van haar antwoord kom ik erachter dat ze model is. Het verrast me om te horen dat ze model is. Niet omdat ze de look er niet voor heeft, want die heeft ze wel degelijk, maar omdat ze vroeger nooit in de spotlight heeft willen staan. Ze is heel wat veranderd, maar dat had ik bij binnenkomst al gezien. Je ziet aan haar dat ze het nu niet erg vind om in de spotlights te staan. Ze is er tegenwoordig zelfverzekerd genoeg voor.
Ik besluit verder te vragen over Eli's werk. Er is nog genoeg tijd om ook met de andere twee bij te kletsen. Het heeft geen haast. Ik heb de hele avond en eventueel de nacht nog de tijd. "So, New York." - "Have you ever been there before? And will it be the same kind of article or will you make a few changes and add some other things?" Stel ik haar twee vragen. Mijn ogen houd ik gevestigd op haar, ook bij het pakken van mijn drinken. Het is gek genoeg niet eens ongemakkelijk om tegenover haar te zitten. Ook niet nadat we het bed met elkaar hebben gedeeld. Ik schaam me er niet voor dat we samen in bed zijn beland. Evenals dat ik mij er ook niet schuldig over voel. Ik kijk erop terug als een gezellige en leuke nacht. Het is zeker een nacht die ik nooit van mijn leven zal vergeten.
Genietend neem ik een paar achtereenvolgende slokken van de wijn. Het is relaxt om een avondje te drinken en bij te kletsen met oude vrienden. Ik neem de laatste slokken uit het wijnglas op en zet het neer. Ik kijk om naar een serveerster, die mij meteen opmerkt. Ik bestel opnieuw een wijntje. "Does anyone else want another drink?" Vraag ik in het algemeen aan de vier. Ik heb al het besluit gemaakt dat ik aan het einde van de avond de rekening op me zal nemen.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Eli
Zou hij echt het blad gaan komen waar mijn artikel in wordt gepubliceerd? Een tevreden glimlach ontstaat dan ook rond mijn lippen, waarna ik naar hem luister. "I do hope it will be published the way I meant it." grinnik ik dan zacht, maar neem een slok van mijn drinken. Iedereen is dus blijkbaar al naar New York geweest? Zelf ben ik er uiteraard ook een keer geweest, maar heb mijn tijd eigenlijk niet goed ingedeeld toentertijd nu is dit een goed moment om informatie in te winnen over de leukste plekken. Natuurlijk heb je altijd de toeristentrekpleisters binnen een stad, maar ik wil plekken kunnen vinden waar alleen de lokale bevolking komt, wat New York echt tot New York maakt. Echter besluit ik eventjes te wachten met het vragen aan Andrew, aangezien Julian een vraag stelt aan Aurora en ik niet alle tijd van de jongeman in beslag wil nemen.
"I have been there once, and I've completely fallen in love with the city and its people." geef ik dan toe, maar luister dan naar de vraag die hij me stelt. "Well, I went to Portugal with a very clear purpose, but I haven't got a subject for New York so have you got any suggestions?' vraag ik dan grijnzend, waarna ik voor een enkele seconde mee luister met het gesprek van Julian en Aurora.
"Hmm, I'll have another martini please." bestel ik dan, waarna ik mijn blik weer richt op Andrew. "And what about you? How did everything end in Portugal? Positively or negatively?' vraag ik dan rustig, doelend op wat hij moest doen voor zijn werk, terwijl hij in Portugal was.
Sinds ik Andrew heb leren kennen, op de middelbare, heb ik hem al een aangename jongeman gevonden. Zo iemand die je met een gerust hart aan je ouders voor kan stellen, de perfecte schoonzoon. Hij is altijd een van de jongens geweest waarbij ik echt mezelf kon zijn, emoties kon tonen, zonder dat ik mezelf voorschut zette voor mijn gevoel. En nu pas, na ons weerzien in Portugal, besef ik me pas hoe erg ik de nuchterheid van mannen heb gemist. Uiteraard heb ik hier en daar weleens een scharrel gehad, of een relatie. Maar geen enkele man is er tot nu toe in geslaagd om mij een gevoel van veiligheid te bieden, of me kunnen motiveren om mijn dromen achterna te jagen. Altijd hetzelfde liedje. Ga je nu alweer weg? Ik zie je ook nooit! Echt verschrikkelijk. Alsof een vrouw nog steeds thuis haar man op zou moeten wachten en haar eigen dromen niet mag nastreven.. Tevens is een man op romantisch gebied natuurlijk ook anders, dan als het gaat om pure vriendschap.
Voor een kort moment ben ik verzonken in mijn eigen gedachten, maar drink dan mijn martini op. Net op tijd, want al gauw komt de serveerster een nieuwe brengen, waarna ik zie hoe ze Andrew een onderzetter toe schuift, met haar nummer er op. Met een opgetrokken wenkbrauw en een speelse lach kijk ik naar Andrew, waarna ik lachend mijn hoofd schud. "Quite the flirt, aren't you?' vraag ik dan plagend, me er niet aan storend. Ik kan haar namelijk geen ongelijk geven.

Julian
Voor een kort moment verontschuldig ik me dan, de fout makende dat ze een model is en geen supermodel. Echter begint Aurora al gauw over andere dingen te praten, waardoor er een glimlach op mijn gezicht ontstaat. Logischerwijs heeft ze het druk gehad met haar carrière, ik bedoel kijk naar haar. Wie zou haar nou niet in een blad willen hebben? Gehuld in prachtige designerkleding, sportkleding of lingerie. "I can't blame them for booking you this much, just make sure that you get enough rest. Your body isn't some kind of machine that just keeps going." grinnik ik dan zachtjes, maar luister dan naar haar vraag, waar ik kort over moet nadenken. "Nothing big really, my job is just really steady at the moment. We've got a lot of patients, learning how to walk or talk again. Or even learn the basics of living, like brushing your own teeth for example. Although my boss wants to see if I can fit in a study somewhere. The hospital will pay for it, they'd like me to study psychology. But I don't really know if that's just my thing, you know?' besluit ik mijn verhaal dan, waarna ik op mijn lip bijt. Uiteraard heb ik het altijd al interessant gevonden om uit te zoeken hoe mensen in elkaar zitten, en misschien is het voor mijn baan ook wel bevorderlijk. Ik bedoel, fysiotherapie is ook het omgaan met mensen, dus misschien leer ik door psychologie wel beter waarom sommige mensen zich afzetten tegen therapie, en leer ik ze beter begrijpen.
"My family is doing okay.. My dad's fine, my mom just got declared cancer free. Two years ago she was diagnosed with breast cancer, but she just has to come in for checkups every year, to be sure the cancer doesn't come back." zeg ik dan. Ik weet nog precies dat mijn moeder me opbelde na haar zoveelste bezoek aan het ziekenhuis, al huilend. Op dat moment waren alle herinneringen van vroeger en nu aan me voorbij gevlogen, bang dat ze niet meer te redden was. Echter weet mijn moeder me keer op keer te verbazen, zo ook deze keer. "And my brother is getting married in two months. Really surreal." zeg ik dan grijnzend, terugdenkend aan de reputatie van Alexander. Vroeger was hij een echte losbol, een die bijna elke week wel een ander meisje had, maar sinds hij Jessica heeft leren kennen is hij verandert, op een goede manier. Hij houdt nog steeds van uitgaan, drank en van een vrouw. "You should definitely meet Jess some day, she's really outgoing and fierce, no wonder that she of all people succeeded in taming my brother." lach ik dan. "And yours? How is your family? Still living around here?" vraag ik dan geïnteresseerd.

 

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Aurora
Mijn wangen beginnen een rode kleur te krijgen, van de warmte die binnen het café hangt en wellicht ook door de alcohol dat al door mijn bloed stroomt. "You're right, I'm not a machine that they can control. I assure you that I will take enough time to get my rest." Knik ik, ermee in stemmend. Het is dat ik het geluk heb dat mijn manager en ik goed overweg kunnen en dat hij vanaf dag een naar mijn voorwaarden en eisen heeft geluisterd. Ik heb aan het begin al gezegd dat ik niet maanden achter elkaar aan het werk zou willen zijn en dat ik ook mijn tijd thuis nodig heb. Zo gezegd, zo geregeld. Echter heeft mijn manager wel gezegd dat hij mij niet altijd kan verzekeren dat ik gedurende mijn carrière veel tijd thuis kan doorbrengen, maar hij zou er rekening mee houden.
Met een kleine glimlach op mijn gezicht luister ik met genoegen naar de stem van Julian. Zijn werk klinkt bijzonder. Als fysiotherapeut kan hij mensen op een bijzondere manier helpen om weer op het juiste been te komen. Ik vind het bewonderswaarzing werk, maar het zou niets voor mij zijn. Ik zou het geduld niet hebben om de vooruitgang af te wachten, want dat heeft tijd nodig. "I think your work is amazing. You help people to get their lives back on track, even in the smallest ways." - "And you shouldn't study psychology if you think that it doesn't suit you. You only should do it if you really want to do it." Geef ik hem het advies. Het is beter om ergens aan te beginnen waar je zeker van bent. Natuurlijk kan het onzekere een uitdaging zijn, maar zelf kies ik liever voor het zekere.
Het wijnglas breng ik naar mijn lippen voor een paar kleine slokken. "I would like another white wine." Zeg ik tegen de serveerster, die aan ons tafeltje staat. Vervolgens kijk ik terug naar de aantrekkelijke Julian. Zijn moeder heeft kanker gehad? Dat is iets heftigs. Ik slik. Gelukkig heeft zijn moeder het overleeft en is er verklaart dat ze niet langer kanker meer heeft. "I'm sorry to hear that, but thank god that she got declared cancer free." Reageer ik op het heftige nieuws. Het is voor zijn familie geheid een moeilijke tijd geweest Verrast kijk ik op, bij het volgende nieuws. Zijn broer is verloofd en gaat over twee maanden trouwen? Dat lijkt wel een wonder. Alexander is vroeger nogal een losbol ofwel player geweest die elke keer weer een ander had gehad om mee in bed te liggen. Hij is duidelijk heel erg veranderd. "That is surreal. I almost don't believe it." Grinnik ik, mijn hoofd schuddend. "I would like to meet her. I'm curious." Zeg ik, want het lijkt me leuk om de aanstaande - of misschien wel vrouw, tegen de tijd dat ik haar ontmoet - van Alexander te ontmoeten. "My family? My mom still lives here. My father got two years ago a new job offer in Paris so he moved there. And my little sister went off to college. That's pretty much it for my family." Antwoord ik op zijn vraag, over mijn familie. Zulke bijzondere dingen zijn er niet gebeurd en daardoor heb ik ook niet veel nieuws te vertellen.



Andrew
"I hope so. When will your article be published?" Vraag ik dan aan haar, zodat ik ongeveer rekening kan houden met wanneer het juiste blad in de winkel ligt. Ik wil het namelijk niet mislopen. Naast haar bij staan is het blad kopen mijn manier van het steunen van haar. Mijn blik valt kort op Julian en Aurora, die nog steeds met elkaar in gesprek zijn. Het blijft een beetje onrealistisch aanvoelen dat we hier met z'n vieren zitten, in gesprek alsof we nooit uit elkaar zijn geweest. Het voelt gewoon goed.
Tijdens het luisteren naar de fijne en warme stem van Elizabeth blijft de glimlach rondom mijn mondhoeken hangen. Die glimlach waarmee ik binnen ben gekomen zal de gedurende avond niet verdwijnen, daar ben ik van overtuigt. "Journalism isn't my direction, but there is so much to write and tell about the city. Perhaps you could do a piece about tourism. Or about the sights." Zeg ik, maar het zijn maar twee voorstellen. New York heeft zoveel om over te schrijven, dus ze komt er makkelijk uit. Tenzij ze wat unieks wilt doen, dan zal ze wat langer moeten brainstormen omdat er al zoveel over New York is geschreven. Wat ze ook zal doen, het zal naar mijn idee een mooi artikel worden. Ik schud mijn hoofd, zodra ze vraagt over hoe het voor mij in Portugal is geëindigd. "I enjoyed my time in Portugal, but business didn't end well there. The company I met with backed out of the deal. Luckily did things go well in Paris." Geef ik antwoord op haar vraag. Zo nu en dan eindigen dingen negatief, maar dat hoort erbij. Niet alles kan goed verlopen. Het is jammer dat het Portugese bedrijf niet verder meer wilt met de deal, maar er zijn nog genoeg andere bedrijven waar het bedrijf waar ik voor werk mee samen kan werken. En wie weet dat we in de toekomst met een ander Portugees bedrijf werken.
De serveerster keert terug met de bestelde drankjes en plaatst elk glas voor de juiste persoon. Echter laat ze voor mij iets speciaals achter; een onderzetter, met haar telefoonnummer erop. Ik bekijk het voor een enkel moment en schenk de serveerster een kleine glimlach. Ze is aantrekkelijk, maar de kans is groot dat ik de onderzetter gewoon de prullenbak in flikker. Natuurlijk is het goed bedoelt van haar kant af, want ze toont duidelijke interesse in mij, maar persoonlijk ben ik nergens op naar zoek. En mocht het zo zijn dat ik haar nummer op zou bellen zou dat enkel voor een wilde avond zijn. Ze ziet er interessant genoeg uit om mee in bed te eindigen, maar verder denk ik ook niet na over of ze überhaupt date materieel is. Lachend schud ik mijn hoofd. "Apparently, but I didn't even flirt with her." Zeg ik, schouder optrekkend. "You would have known if I tried." Voeg ik er grinnikend aan toe. Ik til het wijnglas op en neem een grote slok. "Tell me more about your living situation. You two live in a beach house, right? How's that?" Ik ben nieuwsgierig. Vorige keer heeft ze me verteld dat ze in een strandhuis woont en eerlijk ben ik wel benieuwd naar hoe het is voor Eli en Aurora om zo te wonen. Het zal vast geweldig zijn, zeker met het warme weer van het prachtige California.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Eli
Na hem antwoord te hebben gegeven op zijn vraag luister ik naar de suggesties die hij geeft, waarover ik eventueel mijn artikel zou kunnen schrijven. Een stuk schrijven over het toerisme zou inderdaad een mogelijkheid kunnen zijn, of juist de onderschatte plaatsen in New York, waar toeristen niet zo snel heen zouden gaan? Dat is ook een goed idee! Aandachtig luister ik dan weer naar zijn stem, die verder gaat over zijn werkzaamheden in Portugal. "Awh, too bad." stem ik dan ook in, waarna ik kort toekijk hoe de serveerster de drankjes neerzet.
Glimlachend neem ik dan ook een slok van mijn drankje, maar kijk dan toe hoe Andrew toch nog lichtelijk verbaasd kijkt door het nummer van de serveerster. "I know." grinnik ik dan zachtjes. Ik weet precies hoe hij zich gedraagt op het moment dat hij flirt, en dat is nu zeker niet zo, niet met de serveerster.
"Oh my god. Yes! It's amazing. It's not the cheapest house ever, but it's so worth it. Even if you wake up, you can be on the beach within minutes." verzucht ik dan, bijna zwijmelend. Het strandhuis is vanaf het begin mijn droom geweest, of beter gezegd, onze droom. De dag dat we daadwerkelijk de sleutels ontvingen voor het huis, hebben we elkaar nog vol ongeloof aangekeken. Maar zelfs het inrichtingen, verven en schoonmaken van het huis was geweldig. Alles bij elkaar zoeken, dingen op elkaar afstemmen.. En het hoofd van mensen op het moment dat ze voor de eerste keer bij je thuis komen.. Vol verbazing dat twee jonge vrouwen zich zoiets kunnen veroorloven. "Maybe you should just swing by the house some time? Than you can see how amazing it is, living there." zeg ik met een glimlachje. Op dit moment is het gewoon iets wat nonchalant ter sprake komt, maar wel een remedie om mijn enthousiasme over mijn huis te kunnen delen. En de gedachte aan Andrew bij mij thuis, is geen verkeerde."But what about you? Where do you live?" vraag ik dan geïnteresseerd, we hebben het in Portugal vluchtig over mijn huis gehad, maar ik besef me nu pas dat ik hem eigenlijk nooit heb gevraagd waar hij woont, of hoe hij woont. Waar zal hoogstwaarschijnlijk gewoon in de stad zijn.

Julian
Voor een kort moment laat ik mijn ogen naar Aurora glijden, zodra ze over mijn mogelijke studie begint te praten. Het is duidelijk dat ze een punt heeft, maar wat me aan het twijfelen brengt, is het twijfelen om het de studie niet te doen. Normaal gesproken weet ik heel snel wat ik wil en ga er dan ook volledig voor, maar dit? Dit is het eerste wat misschien mijn toekomstperspectief vast kan zetten, want door de studie te doen, creëer ik een mogelijk pad, wat aansluit op mijn huidige. "Thank you. The work itself is confronting, but seeing the results after a long time make me happy. Knowing what you're working for and seeing the progress in people." glimlach ik dan klein, maar zodra ik haar over mijn familie vertel zie ik haar gezichtsuitdrukking veranderen naar geschokt en daarna verbazing.
"Well, it's a real miracle. My mom keeps making jokes about him getting married, although she completely adores Jess." geef ik dan toe, waarna ik een slok neem van mijn nieuwe drankje. Rustig luister ik naar haar, aangezien Andrew en Elizabeth ook nog steeds verwikkeld lijken te zijn in een gesprek. "All sorts of changes." zeg ik dan glimlachend, waarna ik een wenkbrauw optrek zodra ze zegt dat haar zusje al is gaan studeren. "Really? Time really flies doesn't it? I remember her being this cute little girl?' grinnik ik dan zachtjes, maar zoals wij zijn verandert, is de rest natuurlijk ook verandert. Iedereen wordt ouder, gelukkig. Voor een kort moment word ik dan uit mijn gedachten getrokken, aangezien de eigenaar plotseling heeft besloten om de muziek aan te doen. Lachend kijk ik dan ook naar Aurora, waarna ik mijn hoofd schud. "Remember this song? They played it on that party where everybody got so drunk that everony could barely walk." grinnik ik zachtjes, maar besluit dan op te staan. "Be right back." zeg ik dan ook rustig, waarna ik naar de bar loop. Ik besluit om twee shotjes voor ieder van ons te bestellen, evenals nieuwe drankjes. Het dienblad neem ik dan ook mee, waarna ik deze op de tafel neerzet. "I guess we should repeat some of our memories?" grinnik ik, doelend op de shotjes.

 

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Aurora
De glimlach rondom mijn mondhoeken trekt iets meer op bij het horen dat het hem gelukkig maakt om de resultaten aan het einde te zien. Hij vindt zijn werk leuk en heeft er plezier in en dat is uiterst belangrijk bij een baan. Veel mensen voeren - op eigen keuze of juist omdat hij of zij geen keuze heeft - banen uit waar ze niet gelukkig mee zijn en dat werkt in hun nadeel, want dan zijn ze zelf ook altijd wat ongelukkig. Gelukkig heb ik zelf het geluk dat ik momenteel ook doe waar ik gelukkig van word. Maar zelfs als het modellenwerk niets voor mij zou zijn geweest zou ik alsnog een baan hebben gehad wat ik met plezier zou uitvoeren. Eigenlijk ben ik ook nog steeds van plan om na mijn modellencarrière als advocaat aan de slag te gaan. Ik heb mijn diploma behaald en wil er nog steeds iets mee doen, maar wel pas tegen de tijd dat mijn modellencarrière op z'n hoogste punt is geweest. Eerst ga ik mij bezighouden met mijn modellen leventje voor ik die grote overstap zal maken.
"Sounds like she's a perfect match for your brother. Congratulate him for me." Zeg ik en neem een slok van mijn drankje. Toegevend knik ik zijn kant op. De tijd vliegt inderdaad voorbij. Mijn zusje mag dan wel elk jaar een jaar ouder worden, maar voor mij zal ze altijd mijn baby zusje blijven. "It does." - "She isn't the cute girl you remember." Breng ik zachtjes lachend uit. Nee, Hannah is niet meer het schattige onschuldige meisje van vroeger. Wat natuurlijk logisch was, want ze is door de jaren heen ook opgegroeid en ontpopt tot een jongedame. Tegenwoordig is ze een jongedame die sterk in haar schoenen staat en van het leven geniet en daarbij hier en daar fouten maakt, zoals het hoort.
Het nummer dat gespeeld wordt komt me bekend voor, maar het duurt een paar seconden voor ik door heb waaraan het me moet denken, precies wanneer Julian erover begint. Hevig schud ik mijn hoofd. Ik wil niet terug denken aan die avond. "Yes, I remember. But I'd rather not remember." Zeg ik, beschaamd. Ik weet nog precies dat mijn ouders mij niet hadden willen laten gaan en ik het huis toch was uitgeglipt, gewoonweg omdat mijn vrienden ook gingen en ik met ze mee wilden. Net zoals iedereen anders had ik ook te veel gedronken en omdat ik zowat niet meer kon lopen heb ik toen mijn ouders moeten opbellen om te vragen of iemand me kon komen halen. Daardoor waren ze er ook meteen achter gekomen dat ik zonder hun toestemming toch naar het feest was gegaan. Het was een beschamende avond, maar ook ochtend want die kater was verschrikkelijk. Ik heb gelukkig nooit straf gehad voor die avond. Mijn ouders vonden de kater van de volgende dag al straffend genoeg.
Tegen de tijd dat Julian met shotjes terugkomt heb ik mijn drankje op. "I'm in." Geef ik hem meteen als antwoord. Ik kan nu een stuk beter tegen alcohol dan die ene avond die we nu over zullen doen. De twee shotglaasjes die voor mij bestelt zijn zet ik alvast voor mij neer, zodat ik ze zo tegelijkertijd met de andere gemakkelijk achterover kan slaan.

Andrew
Waarom ik zonet heb gezegd dat ze het wel door zou hebben gehad als ik daadwerkelijk met de serveerster had geflirt weet ik eigenlijk niet, want natuurlijk weet Eli allang hoe ik flirt. Net zoals de twee andere aan tafel heeft ze me in het verleden wel vaker zien flirten. Het was me net alleen even ontgaan. Tegenwoordig ga ik immers met andere mensen om, die mij lang niet zo goed kennen als Eli, Julian en Aurora. Naast mijn familie zijn zij wel echt de enige die mij door en door kennen. Ik ben niet zo gemakkelijk met mij volledig open te stellen bij nieuwe vrienden. Ik ben gemakkelijk in nieuwe vrienden en contacten maken, maar stel mij niet open en bloot voor hun. Het heeft eigenlijk geen reden waarom ik mij niet open en bloot stel. Ik heb namelijk niets te verbergen, maar toch ben ik niet iemand die alles op tafel neerlegt.
Aan haar stem te horen is ze werkelijk dol op het strandhuis, want ze is er enthousiast over. Een strandhuis is ook wel een gave woonplek, maar eentje waar je veel geld voor neerlegt want aan het strand wonen is alles behalve goedkoop. "I definitely want to swing around sometime. It sounds so perfect.." Reageer ik meteen op haar voorstel. Het lijkt me meer dan leuk om een keertje langs te gaan en hun prachtige woonplekje met mijn eigen ogen te bezichtigen. Ze is geïnteresseerd naar mijn woonplek, maar zo bijzonder is het appartement waarin ik woon niet. Het is een simpel appartement in een appartementencomplex, weliswaar met een lobby waarin toezicht wordt gehouden door een beveiliger. Maar verder is het gewoon een tweepersoonsappartement dat strak ingericht is. "Well, I live in an apartment near the city. Nothing special.. But you could always visit me and see it with your own eyes." Zeg ik en nodig haar bij deze meteen ook uit om een keertje bij mij over de vloer te komen. Mijn aandacht wordt getrokken door Julian, omdat hij terugkeert van weg zijn geweest. Hij zet zo te zien een dienblad op de tafel. Zonet heb ik iets opgevangen van het gesprek tussen Julian en Aurora en het ziet er naar uit dat we oude tijden gaan herleven. Ik pak twee shotjes voor Eli en daarna ook twee voor mijzelf. Even kijk ik de groep rond om te zien of iedereen er al klaar voor is. "3,2...1" Tel ik hardop en het eerste shotje sla ik meteen achterover en de volgende volgt meteen. "Who's getting us another round? Or should we take this elsewhere?" Vraag ik. Misschien dat we van locatie kunnen veranderen en de gezelligheid naar iemand anders huis brengen, waar de drank gratis is.

Fifty shades of fucked-up