ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Aurora
Het lijkt me ontzettend leuk om aan de slag te gaan in zijn woning en hem te helpen met een huis die aanvoelt als een echt thuis. Een huis waar je met liefde naar toe keert na een lange werkdag of na een uitje met vrienden. "Sounds like a plan. I'm already exited to get my hands on your home. If that's really what you want." zeg ik grinnikend. De woning van Eli en mij wordt ook nog altijd verandert. Zo nu en dan voegen we decoratie aan een kamer toe of veranderen we iets anders kleins omdat het ons niet meer aanstaat. Maar er zullen voorlopig geen grote veranderingen plaatsvinden. Pas op het moment dat hij wat over de drankjes zegt dringt het tot me door dat mijn glas inmiddels ook al weer leeg is. "Yes, of course." antwoord ik en neem zijn aangereikte hand aan. Ik laat me door hem begeleiden naar binnen. Gelukkig weet ik wel hoe ik cocktails moet maken. Dat ik het kan is min of meer noodzakelijk. Eli en ik drinken regelmatig thuis eigen gemaakte cocktails en dan in het speciaal mojitos. Het komt ook eigenlijk veel te vaak voor dat we samen thuis een drankje doen.
"And what do you want to drink?" vraag ik, niet wetende wat hij zonet eigenlijk heeft gedronken. De fles rum pak ik uit zijn handen. Al snel raap ik de ingrediënten bij elkaar en voer ik de handelingen uit om een mojito te maken en terwijl ik bezig ben laat ik hem mij helpen. Achteraf neem ik een ieniemienie slokje uit het glas. Ik ben er tevreden over. De troep ruim ik snel enigszins op. Tegen de tijd dat Julian mij antwoord heeft gegeven maak ik ook zijn drankje voor hem klaar. "Do you think you can make a mojito yourself the next time?" plaag ik hem, gevolgd door een knipoog. Ik loop voor hem uit, terug naar de woonkamer. Het glas plaats ik op de tafel en ik zet een playlist aan. Voorzichtig laat ik mijzelf achterover op de zachte bank vallen. Mijn blik glijdt naar buiten. Eli en Andrew zijn nog buiten, maar zitten sowieso om het hoekje want ze zijn niet meer in zicht. "I wonder what they are talking about." mompel ik. Ik weet dat ze het bed hebben gedeeld, dat is iets wat – zo ver ik weet – Julian natuurlijk niet wist. Naar voren leunend pak ik het glas weet beet en druk ik het tegen mijn lippen aan en mijn blik vestig ik op Julian.

Andrew
Zoals het klinkt hebben beide meiden evenveel tijd en moeite in het huis gestoken. Het is echt ingericht naar de smaak van beide. Ik kan eerlijk ook wel zien dat het een mix is van beide meiden. De ene decoratie past net iets meer bij Elizabeth en de ander dan weer bij Aurora. Maar er zijn ook wel dingen die bij beide passen. Op sommige opzichten zijn ze erg verschillend, maar die verschillen zie je niet zo snel terug in hun woning.
"Well, it's not nearly close to this beautiful house. My appartement is very simple. Very manly I think." zeg ik en hoop haar daarmee iets meer te informeren over wat voorn appartement ik heb. "You are welcome to come over and see it yourself." voeg ik aan mijn vorige woorden toe. Er valt een korte stilte waarin ik de tijd neem om mijn blik weer eens rond te laten glijden en ondertussen neem ik nog een paar kleine slokken van de wijn. Het is zo stil dat ik de golven van de zee kan horen. Genietend sluit ik voor enkele seconden mijn ogen voor ik ze weer open om Eli weer aan te kijken. "I'd love to see you in another country." zeg ik met een knikje. Het lijkt me alleen maar leuk om haar weer eens tegen het lijf te lopen in een ander land. Wie weet gebeurt dat nog weleens een keer. De kans is natuurlijk maar klein, maar het is altijd mogelijk. Ze besluit voor mij om te gaan zitten. Ik voel haar hand de mijne beetpakken en het volgende moment zit ik op mijn billen. "I'm also glad that we run into each other. It feels good. I've missed you." zeg ik. Ik vind het niet erg dat haar hand op mijn bovenbeen rust, integendeel vind ik het alleen maar fijn. Het voelt fijn aan. "No. Sadly. These upcoming weeks I'm just working at the office." geef ik antwoord op haar vraag. "Tell me about your upcoming weeks and big things." spoor ik haar aan om mij te vertellen wat ze allemaal van plan is. Met mijn hand reik ik naar haar bruine lokken. Eentje schuif ik achter haar oor, omdat die voor haar gezicht hing. Ik drink het glas leeg en zet het neer op de tafel die bij de lounge set hoort. "Should one of us go and get new drinks?" zelf lust ik nog wel een glas wijn, ondanks dat ik al aardig wat alcohol op heb. Maar ik weet van mijzelf hoeveel ik op kan en nog een glas kan geen kwaad.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Eli
"Well, there's always room for improvement. But we take things slowly with decorating, we never change anything when the other one is away, to be fair." zeg ik dan lachend. Soms kunnen onze smaken nog al verschillen, maar het huis lijkt een perfecte combinatie van onze smaken te zijn. En het is altijd fijn om te horen dat andere mensen onder de indruk zijn van de stijl en inrichting. Een klein schouderklopje, wat het leven een stuk leuker maakt. "I'm still really curious about your place and whether I need to redecorate it or not.' grap ik dan, maar laat dan een stilte vallen waarin ik mijn ogen naar de zee laat glijden.
Hoe vaak je dit uitzicht ook ziet, elke keer is er iets wat je opvalt. Of het nu mensen zijn die in het water zwemmen, mensen zijn die aan watersport doen of zelfs kleine bootjes.. Bijna iedereen komt hier uit vrije wil, in zijn of haar vrije tijd. Het strand is een plek waar mensen komen om te genieten, uit te waaien en hun eigen gedachtes op een rijtje te zetten. Ik kan er soms ook intens van genieten om gewoon op het strand te zitten met mijn tenen in het zand, starend naar de zee. Andrew zijn stem is hetgeen wat me uit mijn gedachten haalt, maar al gauw ontstaat er een glimlach rond mijn lippen. "I'd like that too. Very much." geef ik dan toe, waarna ik een slok van mijn mojito neem. "And maybe we'll see each other again in another country, just like the last time." zeg ik dan met een glimlachje, maar pak dan zijn hand vast. "Come sit with me." zeg ik dan zacht, waarna ik mezelf op de loungeset laat zakken. Deze staat om de hoek geplaatst, waardoor er geen zicht op is als je binnen staat. Op het moment dat hij naast me komt zitten voel ik mezelf relaxen, waarna ik nog een slok van mijn drankje neem. "I'm so glad that we saw each other again after all those years and that we're here now. It feels comfortable, effortless." zeg ik dan zacht en laat mijn hand kort op zijn bovenbeen rusten. Mijn ogen laat ik dan naar zijn gezicht glijden, waarna ik glimlach. "But tell me, do you have any fun trips coming up?" vraag ik dan geïnteresseerd.
Soms zou ik willen zeggen dat dit soort ontmoetingen door het lot komen, maar anderzijds vind ik dit iets te zweverig. Door het reizen in de verschillende landen heb ik kennis kunnen maken met vele verschillende religies en heb ik hier ook respect voor gekregen. Van huis uit ben ik christelijk opgevoed, maar ik heb mezelf er niet helemaal in kunnen vinden. Ik ben mijn ouders dankbaar voor de normen en waarden die ze me hebben bij gebracht, maar meer dan dat ook niet. Als God zo machtig is, waarom gebeuren er dan zulke verschrikkelijke dingen in de wereld?

Julian
Zodra ze me toestemming geeft om jaloers te zijn grinnik ik zachtjes, maar luister dan naar haar reactie op mijn voorstel. "Well, why don't you? I'd love a home that actually feels like home." zeg ik dan lachend zodra ze enthousiast reageert. "I'll let you boss me around and move the furniture, so your body doesn't have to feel sore." zeg ik grijnzend, maar luister dan weer naar haar aangename stem. Ik kan me voorstellen dat zo'n groot huis erg raar is als je hier alleen verblijft, maar zoals ze nu wonen met zijn tweeën kan het prima, lijkt me. Zodra ze dan begint over mijn appartement lach ik zachtjes. "Well, after seeing this house I'm a bit scared to show you around." Uiteraard zou ik haar graag mijn appartement laten zien, maar ik ben bang dat haar handen gelijk beginnen te kriebelen om dingen te kunnen veranderen. "But you're welcome any time, except when I'm not home." lach ik zacht, maar glimlach dan zodra ze zegt dat ze van deze avond geniet. Hoe moet ik dit opvatten? Haar rode wangen doen me vermoeden dat ze iets met de opmerking bedoelt, maar dat kan ook door de drank komen. "I'm glad to hear that, Aurora." zeg ik met een glimlach, maar zie dan dat onze beide glazen leeg zijn. "Okay, I'd offer to make us another drink, but I have got no clue how I can make a mojito. So will you be my assistant for this matter?' knipoog ik haar toe, waarna ik haar mijn hand aanreik. Een beetje geflirt is niets mis mee toch? Ik zou vanzelf merken of ze het vervelend vindt, maar zoals ik het nu zie lijkt ze het niet erg te vinden. Zodra ze mijn hand dan ook vast neemt neem ik haar mee naar de bar, waar ik haar vragend aankijk terwijl ik een fles rum vast pak.

 

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Aurora
Eli neemt de keuken van mij over, waar ik geen problemen mee heb. Zij is altijd al de betere gastvrouw. Ze denkt namelijk echt aan alles; van sfeerverlichting tot drankjes en hapjes. Ik ben meer iemand die alleen denkt aan wat te drinken aanbieden en wellicht een rondleiding. Ik vergeet altijd die kleine extraatjes om het mensen comfortabel te maken in mijn woning. Gelukkig heb ik niet zo vaak mensen over de vloer en als er mensen over de vloer zijn dan is Eli hier om het die mensen comfortabel te maken.
De jongens begeleid ik door de woning heen, door alle kamers. Alleen de kamer van Eli betreden we pas als ze erbij is. Terug in de woonkamer laat ik mijzelf op de bank zakken. Mijn hand reikt naar de mojito die voor mij is klaargemaakt. Ik neem een slokje. Even kijk ik Eli en Andrew na, die naar buiten gaan. Vervolgens kijk ik terug naar Julian. "You're allowed to be jealous." Zeg ik, zacht lachend. Iedereen die hier over de vloer is heeft aangegeven een beetje jaloers te zijn. In hun positie zou ik ook jaloers zijn geweest. "I'd be totally in for that." Reageer ik terug op hem. Als hij het vraagt zou ik het ook echt met liefde voor hem doen. Een huis, kamer of ruimte inrichten vind ik heel leuk al kan het ook lastig zijn en heel vermoeiend. Tijdens het inrichten van ons strandhuis heb ik ook zoveel twijfels moeten overwegen en keuzes moeten maken. Uiteindelijk is al die moeite het wel waard geweest, want ik ben meer dan tevreden met hoe het huis er nu uit ziet.
"Yes, there are times that It's just me in this house. I have to admit that it can feel lonely." De keren dat ik hier alleen ben moet ik toegeven dat het eenzaam kan voelen. Maar vaak ben ik zelf ook weg en laat ik Eli ook weleens alleen thuis. ''I'm still curious to see how you live." Merk ik op en neem een volgende slok van de mojito, die zoals altijd heerlijk is. "I really enjoy this night. Especially with you." Ik glimlach met rode wangen naar hem.

Andrew
De meiden zijn net zulke wijndrinkers als ik dat ben. Haar antwoord moet me dan ook niet verbazen. Gelukkig verwacht ze niet serieus dat ik iets zou opnoemen om een keuze te maken. Ik heb wel een beetje verstand van wijn, maar niet zodanig dat ik van allerlei wijnen het jaar en land kan benoemen. Maar ik drink wel genoeg wijn om er wat van af te weten.
Samen met Julian achtervolg ik Aurora door de woning heen. Alle kamers zijn mooi ingericht. Het is een prachtig huis van binnen én van buiten. Ik kijk mijn ogen uit. Vrouwen hebben meer gevoel voor het inrichten van huizen dan mannen. Of dat ligt aan mij. Ik zou een huis nooit zo mooi als deze kunnen inrichten. Ik glimlach als Eli zich ook bij ons aansluit en haar kamer laat zien. Haar kamer ziet eruit zoals ik in een beetje in mijn gedachten had. Een beetje rommelig, maar tegelijkertijd ook weer netjes. En de witte met grijze tinten geven een rustgevend gevoel. We lopen terug naar de woonkamer, waar ik meteen het wijnglas van de tafel af pak. Mijn hand wordt gepakt en Eli begeleid mij door de glazendeuren heen, naar buiten. Buiten kijk ik naar de zee die in de verte golft. Een weerzinwekkend uitzicht. "I love it. Your house is amazing. It's perfect." Geef ik toe met een brede grijns. Het wijnglas druk ik tegen mijn lippen en ik neem een grote slok uit het glas. Haar haren dansen rond haar prachtige gezicht. Ik kan mijn ogen niet van haar afhouden. Ze is een prachtige verschijning. Altijd al geweest en dat zal ze altijd blijven. "That's true. There is no place like home." Ik vind het ook altijd fijn om terug te keren naar huis, al is mijn huis niet zo verwelkomend als deze. Dit huis is gewoon een huis waar iedereen verliefd op wordt.
"We should see each other more. I like spending time with you." Zeg ik. We zijn beide veel weg voor werk, maar als we tegelijkertijd hier zijn wil ik haar graag vaker zien. Het lijkt me leuk om het contact meer op te pakken en weer zo close te worden als vroeger.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Eli
Nadat Aurora de sleutels uit haar broekzak heeft gehaald en de deur heeft geopend, stap ik rustig naar binnen toe. Mijn tas leg ik op het dressoir in de hal neer, waarna ik de glazen deur open die naar de grootste woonruimte uit het huis leidt. Terwijl Aurora naar de keuken toe loopt zet ik hier en daar wat sfeerverlichting aan, evenals een plateau dat op tafel staat die gevuld is met waxinelichtjes in allemaal verschillende houdertjes. Mijn schoenen trap ik dan ook uit, waarna ik deze aan de kant schuif. De koude tegels in het huis voelen aangenaam aan, waardoor er een glimlach op mijn gezicht ontstaat. "Do we have wine? Oh please. Pick a year and the land of origin and we'll have something." grinnik ik zachtjes. "Why don't I fix us some drinks and join you guys after I'm done? Than you can show them around a bit." zeg ik dan tegen Aurora, waarna ik mijn ogen op Andrew richt. "Well, we've been living here for about two years now." geef ik hem dan ook als reactie. De fles wijn neem ik over van Aurora, wetende dat zij deze bedoelde voor Andrew. Kort kijk ik naar de wijn, maar glimlach dan als ik me herinner dat dit een van zijn favoriete wijnsoorten is. Rustig schenk ik deze in, maak de drankjes voor Julian en Aurora dan ook klaar. Voor Aurora en mezelf maak ik een mojito, waar ik genietend een slokje van neem. De mannen zouden wel verliefd moeten worden op dit huis, dat kan gewoon niet anders. Nadat ik een kaasplankje, nootjes en de drankjes op de salontafel heb gezet besluit ik Aurora en onze gasten te vergezellen. "Ha, nobody enters my bedroom without me." lach ik dan zachtjes, waarna ik de deur open. Een grote inbouwkast is aanwezig, evenals een gigantisch bed en een zit hoekje. Mijn bureau is rommelig, maar voor de rest is de slaapkamer redelijk netjes. Veel grijs en wit tinten, wat er voor zorgt dat ik rustig kan worden zodra ik hier ben. Mijn kamer is zeker gevuld, maar niet te overheersend. Het enige stuk kleur dat er is, is een gigantische wereldkaart waar ik allemaal foto's op heb vastgemaakt met punaises.
Zodra de tour door het huis heen afgerond is neem ik mijn mojito in mijn handen, maar besef me dan dat Andrew de veranda nog niet heeft gezien. "Come with me." zeg ik zacht en wenk hem, waarna ik zijn hand vastpak en de glazendeuren naar buiten open. "Tell me you love it, I won't believe you if you don't." grinnik ik dan zachtjes, waarna ik met mijn armen op de balustrade leun terwijl mijn haren rond mijn gezicht dansen. "No matter where I travel to, there's no place like home." verzucht ik dan en kijk de jongeman aan. Hij blijft aantrekkelijk, zelfs in het schemerende licht dat de buitenverlichting veroorzaakt. Geen idee waarom ik hem alleen maar mee heb genomen naar buiten, misschien wil ik wel gewoon even alleen met hem zijn.

Julian
Met grote bewondering loop ik rond in het huis, nog steeds kan ik me niet voorstellen hoe deze twee vrouwen het voor elkaar hebben kunnen krijgen om dit plekje te bemachtigen. Zo dicht bij het strand, maar toch dicht bij het centrum van de stad.. Dit moet zo'n hoge vraagprijs hebben gehad, dat ik er niet eens over na wil denken. "Well, you sure know how to pick and decorate a house, it just feels like a place you want to live." zeg ik tegen Aurora, terwijl ik toekijk hoe Eli Andrew mee naar buiten neemt. Rustig pak ik mijn glas dan van de tafel af, maar neem wel plaats op de bank. "I would not be honest if I said I wasn't jealous." zeg ik dan lachend, waarna ik een van de nootjes van tafel pak en deze in mijn mond stop. Wat huizen betreft kan ik zeker nog wat leren van Aurora en Elizabeth, vooral qua inrichting. Vergeleken met het huis van de meiden is mijn appartementje een sfeerloos zielig geval. Misschien komt het ook wel door het feit dat ik gewoon amper in het appartement ben, of ik een man ben. "Maybe I should just ask you girls to decorate my apartment?" grap ik zachtjes, waarna ik mijn ogen over Aurora laat glijden. Vroeger had ik je waarschijnlijk hard uitgelachen als je me had verteld dat ik over een aantal jaren nog contact zou hebben met klasgenoten, of zelfs mijn beste vrienden van toendertijd. En nog steeds zit ik hier met verwondering. Geen idee waarom, maar ik had überhaupt niet verwacht dat Aurora naar de reünie van de klas zou komen. Maar eigenlijk mag ik van geluk spreken dat ze dat wel gedaan heeft. "And you both travel a lot, so you sometimes just live alone in such a house? Unbelievable. Really."

 

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Aurora
Het voorstel van Eli om dit feest naar huis te brengen vind ik een prima voorstel. Thuis kunnen we comfortabel op ons veranda of in ons woonkamer zitten. Overigens hebben we ook genoeg alcohol in de kast staan, dus daar komen we ook niet tekort aan. "You will love it." Zeg ik tegen Julian, nadat hij een opmerking heeft gemaakt over dat hij ons strandhuis graag wilt zien, zeker omdat wij er zoveel over hebben gesproken. Ik vind het stiekem ook wel leuk dat we de mogelijkheid krijgen om de jongens mee te nemen naar ons huis om hun kennis te laten maken met het strandhuisje waar wij zo verliefd op zijn.
Eli komt terug met een dienblad op haar hand. Op dat dienblad staan aardig wat shotjes. Ik hoop dat het wel dat het shotjes zijn met een lekkere smaak. Shotjes met een lekkere smaak krijg ik toch makkelijker door mijn keel heen. Instemmend knik ik. We hebben nog net genoeg tijd om de shotjes achterover te slaan en dan zal de taxi er wel al zijn. Net zoals de andere sla ik alle drie de shotjes achter elkaar naar achteren. Achteraf knijp ik even mijn ogen samen. Van sterke alcohol blijft mijn gezicht nog steeds vertrekken. Vervolgens kom ik langzaam overeind en loop ik achter Julian aan, naar de in- en uitgang. Als een gentleman opent Julian de deur en laat hij mij voor zich uitlopen. Als bedankje glimlach ik verlegen naar hem. Bij de taxi aangekomen trek ik het portier van de taxi open en laat ik mijzelf op de achterbank zakken.
Gedurende de taxirit heb ik een beetje naar buiten gekeken, wetende dat het een korte taxirit is. Binnen no time stopt de taxi alweer. Het portier wordt voor mij geopend door Julian en ik neem zijn hand aan, die hij aanbiedt om mij uit te taxi te helpen."It is." Knipoog ik naar hem. Ik kan niet ontkennen dat ik graag opschep over ons huisje. Het voelt goed om weer thuis te zijn. Ook al zijn we maar een paar uurtjes weg geweest is het altijd fijn om hier weer naartoe terug te keren. Samen met Eli loop ik naar ons woning. Mijn hand glijd in mijn broekzak, op zoek naar de sleutel waarmee ik de voordeur open. "Welcome in our home." Verwelkom ik de jongens. Onderweg naar binnen leg ik mijn sleutels op een kastje in de gang neer. Ik trap mijn schoenen uit en schuif ze met mijn voet naar de zijkant. "What do you guys want to drink? Or do you first want a house tour?" Vraag ik, als een nette gastvrouw. "This is our living room. And over there is the kitchen and dining room." Vertel ik en maak mijn weg naar de keuken. Ik trek een van de kastjes open en pak alvast een aantal glazen. Als ze nu niets wilden drinken willen ze vast straks wat te drinken.

Andrew
Elizabeth stelt voor om naar hun huis te gaan, waar iedereen het mee eens is. Dit is voor mij ook de ideale kans om hun strandhuis te zien. Ik ben nieuwsgierig naar hoe hun woning eruit ziet, van binnen en van buiten. Ik vraag me oprecht af of het heel vrouwelijk is ingericht omdat ze als twee vrouwen daar wonen of dat ze alles strak hebben ingericht. Ik zie beide meiden wel voor me als types dat voor een strak ingericht huis kiezen, maar aan de andere kant lijken het me ook wel weer typische meisjes die alles vrouwelijk inrichten. Ik ben benieuwd wat ik straks met mijn eigen ogen zal ondervinden.
Grijnzend kijk ik naar Elizabeth, die aan komt lopen met een dienblad vol met shotjes. We gaan er dus nog even tegenaan voor we de taxi nemen naar hun strandhuis. Ik pak de shotjes die voor mij zijn besteld. Na het aftellen sla ik ze een voor een, achter elkaar, achterover. De lege shotglaasjes liet ik op de tafel staan. Iedereen maakt aanstalten om te gaan. Zelf kom ik ook overeind en loop ik achter de groep aan, naar buiten waar de taxi ons al op wacht. Ik ga samen met de meiden op de achterbank zitten.
Tijdens de rit kijk ik naar buiten. Ik zie hoe we steeds dichterbij het strand komen. Zodra de taxi voor een woning stopt vergroten mijn ogen. De meiden overdreven zeker niet. Het is een geweldige woning, alleen al van buiten. Ik stap uit en houd het portier voor Elizabeth open. Als ze uitgestapt is sluit ik het portier en volg ik mijn weg achter de meiden aan, naar binnen toe. Vanaf de gang tot aan de woonkamer kijk ik geïnteresseerd om mij heen. "Now I definitely understand why you girls love it here." Merk ik op. Een strandhuis klinkt alleen al geweldig, maar zoals ik hier nu sta is het meer dan geweldig. Het is werkelijk perfect. Het ligt niet in de drukte van de stad, al kan het naar mijn idee wel in de zomer druk zijn. Maar de rest van het jaar zal het hier lekker rustig zijn. Eerlijk zie ik mezelf hier zo wonen. Al moet ik toegeven dat ik soms ook wel van de drukte van een stad houd.
"Yes, please. Do you have wine?" Vraag ik en loop een stukje de woonkamer in. "I'm up for a house tour." Vanaf het raam kijk ik naar buiten toe. Van deze afstand kan ik de golven van de zee zien. Het is een rustgevend en prachtig uitzicht. Ik draai mezelf om en kijk naar het gezelschap waar ik mee ben. "How long have you been living here?" Ik vraag het aan zowel Eli als Aurora, ligt er maar net aan wie mijn vraag als eerste beantwoord.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Eli
Iets in mij zorgt er voor dat ik rustiger wordt op het moment dat Andrew aangeeft dat hij best een keer langs wil komen, aangezien hij het huis van Aurora en mij perfect vindt klinken. Een strandhuis is soms zo fijn om naar terug te keren nadat je weken, of misschien zelfs maanden voor je baan in een klein appartementje hebt gezeten, waar je amper ruimte hebt gehad. Dan kan je niet wachten om de veranda op te stappen, of om zelfs maar het water in te duiken met een surfboard. "I will! I'm curious to see where one of my friends live these days!' zeg ik dan vrolijk, maar laat mijn blik dan naar het dienblad glijden. Een echt verstandig idee is het misschien niet, maar een aanlokkelijk idee is het zeker. De shotjes sla ik dan achterover, waarna ik kort mijn ogen samen knijp. Vanaf het moment dat ik ben gaan drinken heb ik nooit een liefde gehad voor dranken die in je keel branden, maar voor deze keer heb ik er vrede mee. "Well, what if we take this elsewhere? But we'd have to ring a cab first. So if one of you can manage that, I will get us another round." zeg ik dan met een glimlachje, waarna ik Aurora aankijk. "Our house is perfect for this little party of ours." knipoog ik haar toe, waarna ik het dienblad mee neem naar de bar. Niet alleen hebben we thuis drank, maar het helpt ook dat het 'gratis' is, voor de gedachte.
"Can I help you, sweetheart?' vraagt de jongeman dan, waarna ik een glimlach rond mijn lippen tover. "As a matter of fact, you can. Could you give us some shots? 12 in total please.' deel ik hem dan mede, waarna ik toekijk hoe hij alle shotglaasjes stuk voor stuk vult. Als ik hem dan wil vragen hoeveel het kost, krijg ik te horen dat de shotjes gratis zijn. Voor een kort moment trek ik dan mijn wenkbrauw op, maar neem dan het dienblad in mijn handen. "Well, thank you very much." zeg ik met een knipoogje, waarna ik terug loop naar onze tafel, met het dienblad op een hand. Tijden heb ik in een bar gewerkt, dus dit soort dingen kosten mij totaal geen moeite.
Als me dan wordt verteld hoe lang het nog duurt voordat de taxi arriveert, ontstaat een glimlach rond mijn lippen. "Enough time to do these." zeg ik met een grijnsje, waarna ik de shotjes verdeel. "Ready? 3,2,..1" tel ik dan ook weer af, waarna ik de shotjes achterover sla. Tevreden schuif ik de lege glaasjes dan voor me uit, waarna ik opkijk zodra ik een taxi zie verschijnen.

Julian
Het spreken met Aurora doet me goed, ik heb geen idee waarom, maar het voelt nog altijd natuurlijk om een gesprek met haar te hebben. Het enige jammere is, is dat doordat Aurora en ik verwikkeld zijn geraakt in een gesprek, Andrew en Elizabeth ook automatisch met elkaar praten. Maar erg vind ik het niet, al met al hoop ik dat dit een vervolg krijgt, dat we beter en meer contact met elkaar houden.
De shotjes worden achterover geslagen, waarna ik met een tevreden glimlach de lege glaasjes op het dienblad zet, wetende dat dit echt een leuke avond is én zal blijven. "Oh, I would like to see that palace of yours, I mean you both keep gushing about it, so it must be pretty amazing?' grinnik ik dan, waarna ik besluit om een taxibedrijf te bellen. Er wordt me verteld dat er over een aantal minuten een taxi zal arriveren, waardoor ik glimlach. We zouden ook prima naar mijn appartement kunnen gaan, maar het idee om bij hun thuis te kijken is aantrekkelijk. Niet dat ik het hier niet leuk vindt, verre daarvan.
"Yes baby." grijns ik zodra ik de shotjes zie en sla deze tegelijk met de anderen achterover. "I hope everybody got immune to alcohol in the past few years?' grinnik ik dan ook, maar trek mijn jas aan zodra ik de taxi zie. "After you." zeg ik dan rustig terwijl ik de deur open houdt voor Aurora, gevolgd door Elizabeth en Andrew.
Eenmaal in de taxi luister ik hoe Elizabeth het adres doorgeeft, waarna ik de taxichauffeur aan de rit begint. Het zal niet lang duren, waardoor ik eigenlijk ook niet echt de moeite doe om een gesprek te beginnen in de taxi. In plaats daarvan kijk ik naar buiten, waar de verschillende type huizen me voorbij schieten. Als enige zit ik voorin, waardoor ik goed zicht heb op waar we langs gaan. Al gauw komen we dan dichter bij het strand, wat voor een glimlach op mijn gezicht zorgt. Zodra de chauffeur aangeeft dat we er zijn, haal ik het geld uit mijn portemonnee en overhandig het aan de man, waarna ik uitstap. De deur open ik voor Aurora, waarna ik haar mijn hand aanreik zodat ze beter uit kan stappen. "Well, I think wow is the right word to describe this place?' verzucht ik dan, genietend van de frisse wind die me tegemoet komt. Op de een of andere manier ruikt het dichtbij een oceaan of zee toch altijd anders, maar wel lekker. "Show us the way ladies." zeg ik dan met een glimlachje, waarna ik samen met Andrew achter de vrouwen aan loop.

 

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Aurora
De glimlach rondom mijn mondhoeken trekt iets meer op bij het horen dat het hem gelukkig maakt om de resultaten aan het einde te zien. Hij vindt zijn werk leuk en heeft er plezier in en dat is uiterst belangrijk bij een baan. Veel mensen voeren - op eigen keuze of juist omdat hij of zij geen keuze heeft - banen uit waar ze niet gelukkig mee zijn en dat werkt in hun nadeel, want dan zijn ze zelf ook altijd wat ongelukkig. Gelukkig heb ik zelf het geluk dat ik momenteel ook doe waar ik gelukkig van word. Maar zelfs als het modellenwerk niets voor mij zou zijn geweest zou ik alsnog een baan hebben gehad wat ik met plezier zou uitvoeren. Eigenlijk ben ik ook nog steeds van plan om na mijn modellencarrière als advocaat aan de slag te gaan. Ik heb mijn diploma behaald en wil er nog steeds iets mee doen, maar wel pas tegen de tijd dat mijn modellencarrière op z'n hoogste punt is geweest. Eerst ga ik mij bezighouden met mijn modellen leventje voor ik die grote overstap zal maken.
"Sounds like she's a perfect match for your brother. Congratulate him for me." Zeg ik en neem een slok van mijn drankje. Toegevend knik ik zijn kant op. De tijd vliegt inderdaad voorbij. Mijn zusje mag dan wel elk jaar een jaar ouder worden, maar voor mij zal ze altijd mijn baby zusje blijven. "It does." - "She isn't the cute girl you remember." Breng ik zachtjes lachend uit. Nee, Hannah is niet meer het schattige onschuldige meisje van vroeger. Wat natuurlijk logisch was, want ze is door de jaren heen ook opgegroeid en ontpopt tot een jongedame. Tegenwoordig is ze een jongedame die sterk in haar schoenen staat en van het leven geniet en daarbij hier en daar fouten maakt, zoals het hoort.
Het nummer dat gespeeld wordt komt me bekend voor, maar het duurt een paar seconden voor ik door heb waaraan het me moet denken, precies wanneer Julian erover begint. Hevig schud ik mijn hoofd. Ik wil niet terug denken aan die avond. "Yes, I remember. But I'd rather not remember." Zeg ik, beschaamd. Ik weet nog precies dat mijn ouders mij niet hadden willen laten gaan en ik het huis toch was uitgeglipt, gewoonweg omdat mijn vrienden ook gingen en ik met ze mee wilden. Net zoals iedereen anders had ik ook te veel gedronken en omdat ik zowat niet meer kon lopen heb ik toen mijn ouders moeten opbellen om te vragen of iemand me kon komen halen. Daardoor waren ze er ook meteen achter gekomen dat ik zonder hun toestemming toch naar het feest was gegaan. Het was een beschamende avond, maar ook ochtend want die kater was verschrikkelijk. Ik heb gelukkig nooit straf gehad voor die avond. Mijn ouders vonden de kater van de volgende dag al straffend genoeg.
Tegen de tijd dat Julian met shotjes terugkomt heb ik mijn drankje op. "I'm in." Geef ik hem meteen als antwoord. Ik kan nu een stuk beter tegen alcohol dan die ene avond die we nu over zullen doen. De twee shotglaasjes die voor mij bestelt zijn zet ik alvast voor mij neer, zodat ik ze zo tegelijkertijd met de andere gemakkelijk achterover kan slaan.

Andrew
Waarom ik zonet heb gezegd dat ze het wel door zou hebben gehad als ik daadwerkelijk met de serveerster had geflirt weet ik eigenlijk niet, want natuurlijk weet Eli allang hoe ik flirt. Net zoals de twee andere aan tafel heeft ze me in het verleden wel vaker zien flirten. Het was me net alleen even ontgaan. Tegenwoordig ga ik immers met andere mensen om, die mij lang niet zo goed kennen als Eli, Julian en Aurora. Naast mijn familie zijn zij wel echt de enige die mij door en door kennen. Ik ben niet zo gemakkelijk met mij volledig open te stellen bij nieuwe vrienden. Ik ben gemakkelijk in nieuwe vrienden en contacten maken, maar stel mij niet open en bloot voor hun. Het heeft eigenlijk geen reden waarom ik mij niet open en bloot stel. Ik heb namelijk niets te verbergen, maar toch ben ik niet iemand die alles op tafel neerlegt.
Aan haar stem te horen is ze werkelijk dol op het strandhuis, want ze is er enthousiast over. Een strandhuis is ook wel een gave woonplek, maar eentje waar je veel geld voor neerlegt want aan het strand wonen is alles behalve goedkoop. "I definitely want to swing around sometime. It sounds so perfect.." Reageer ik meteen op haar voorstel. Het lijkt me meer dan leuk om een keertje langs te gaan en hun prachtige woonplekje met mijn eigen ogen te bezichtigen. Ze is geïnteresseerd naar mijn woonplek, maar zo bijzonder is het appartement waarin ik woon niet. Het is een simpel appartement in een appartementencomplex, weliswaar met een lobby waarin toezicht wordt gehouden door een beveiliger. Maar verder is het gewoon een tweepersoonsappartement dat strak ingericht is. "Well, I live in an apartment near the city. Nothing special.. But you could always visit me and see it with your own eyes." Zeg ik en nodig haar bij deze meteen ook uit om een keertje bij mij over de vloer te komen. Mijn aandacht wordt getrokken door Julian, omdat hij terugkeert van weg zijn geweest. Hij zet zo te zien een dienblad op de tafel. Zonet heb ik iets opgevangen van het gesprek tussen Julian en Aurora en het ziet er naar uit dat we oude tijden gaan herleven. Ik pak twee shotjes voor Eli en daarna ook twee voor mijzelf. Even kijk ik de groep rond om te zien of iedereen er al klaar voor is. "3,2...1" Tel ik hardop en het eerste shotje sla ik meteen achterover en de volgende volgt meteen. "Who's getting us another round? Or should we take this elsewhere?" Vraag ik. Misschien dat we van locatie kunnen veranderen en de gezelligheid naar iemand anders huis brengen, waar de drank gratis is.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Eli
Na hem antwoord te hebben gegeven op zijn vraag luister ik naar de suggesties die hij geeft, waarover ik eventueel mijn artikel zou kunnen schrijven. Een stuk schrijven over het toerisme zou inderdaad een mogelijkheid kunnen zijn, of juist de onderschatte plaatsen in New York, waar toeristen niet zo snel heen zouden gaan? Dat is ook een goed idee! Aandachtig luister ik dan weer naar zijn stem, die verder gaat over zijn werkzaamheden in Portugal. "Awh, too bad." stem ik dan ook in, waarna ik kort toekijk hoe de serveerster de drankjes neerzet.
Glimlachend neem ik dan ook een slok van mijn drankje, maar kijk dan toe hoe Andrew toch nog lichtelijk verbaasd kijkt door het nummer van de serveerster. "I know." grinnik ik dan zachtjes. Ik weet precies hoe hij zich gedraagt op het moment dat hij flirt, en dat is nu zeker niet zo, niet met de serveerster.
"Oh my god. Yes! It's amazing. It's not the cheapest house ever, but it's so worth it. Even if you wake up, you can be on the beach within minutes." verzucht ik dan, bijna zwijmelend. Het strandhuis is vanaf het begin mijn droom geweest, of beter gezegd, onze droom. De dag dat we daadwerkelijk de sleutels ontvingen voor het huis, hebben we elkaar nog vol ongeloof aangekeken. Maar zelfs het inrichtingen, verven en schoonmaken van het huis was geweldig. Alles bij elkaar zoeken, dingen op elkaar afstemmen.. En het hoofd van mensen op het moment dat ze voor de eerste keer bij je thuis komen.. Vol verbazing dat twee jonge vrouwen zich zoiets kunnen veroorloven. "Maybe you should just swing by the house some time? Than you can see how amazing it is, living there." zeg ik met een glimlachje. Op dit moment is het gewoon iets wat nonchalant ter sprake komt, maar wel een remedie om mijn enthousiasme over mijn huis te kunnen delen. En de gedachte aan Andrew bij mij thuis, is geen verkeerde."But what about you? Where do you live?" vraag ik dan geïnteresseerd, we hebben het in Portugal vluchtig over mijn huis gehad, maar ik besef me nu pas dat ik hem eigenlijk nooit heb gevraagd waar hij woont, of hoe hij woont. Waar zal hoogstwaarschijnlijk gewoon in de stad zijn.

Julian
Voor een kort moment laat ik mijn ogen naar Aurora glijden, zodra ze over mijn mogelijke studie begint te praten. Het is duidelijk dat ze een punt heeft, maar wat me aan het twijfelen brengt, is het twijfelen om het de studie niet te doen. Normaal gesproken weet ik heel snel wat ik wil en ga er dan ook volledig voor, maar dit? Dit is het eerste wat misschien mijn toekomstperspectief vast kan zetten, want door de studie te doen, creëer ik een mogelijk pad, wat aansluit op mijn huidige. "Thank you. The work itself is confronting, but seeing the results after a long time make me happy. Knowing what you're working for and seeing the progress in people." glimlach ik dan klein, maar zodra ik haar over mijn familie vertel zie ik haar gezichtsuitdrukking veranderen naar geschokt en daarna verbazing.
"Well, it's a real miracle. My mom keeps making jokes about him getting married, although she completely adores Jess." geef ik dan toe, waarna ik een slok neem van mijn nieuwe drankje. Rustig luister ik naar haar, aangezien Andrew en Elizabeth ook nog steeds verwikkeld lijken te zijn in een gesprek. "All sorts of changes." zeg ik dan glimlachend, waarna ik een wenkbrauw optrek zodra ze zegt dat haar zusje al is gaan studeren. "Really? Time really flies doesn't it? I remember her being this cute little girl?' grinnik ik dan zachtjes, maar zoals wij zijn verandert, is de rest natuurlijk ook verandert. Iedereen wordt ouder, gelukkig. Voor een kort moment word ik dan uit mijn gedachten getrokken, aangezien de eigenaar plotseling heeft besloten om de muziek aan te doen. Lachend kijk ik dan ook naar Aurora, waarna ik mijn hoofd schud. "Remember this song? They played it on that party where everybody got so drunk that everony could barely walk." grinnik ik zachtjes, maar besluit dan op te staan. "Be right back." zeg ik dan ook rustig, waarna ik naar de bar loop. Ik besluit om twee shotjes voor ieder van ons te bestellen, evenals nieuwe drankjes. Het dienblad neem ik dan ook mee, waarna ik deze op de tafel neerzet. "I guess we should repeat some of our memories?" grinnik ik, doelend op de shotjes.

 

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Aurora
Mijn wangen beginnen een rode kleur te krijgen, van de warmte die binnen het café hangt en wellicht ook door de alcohol dat al door mijn bloed stroomt. "You're right, I'm not a machine that they can control. I assure you that I will take enough time to get my rest." Knik ik, ermee in stemmend. Het is dat ik het geluk heb dat mijn manager en ik goed overweg kunnen en dat hij vanaf dag een naar mijn voorwaarden en eisen heeft geluisterd. Ik heb aan het begin al gezegd dat ik niet maanden achter elkaar aan het werk zou willen zijn en dat ik ook mijn tijd thuis nodig heb. Zo gezegd, zo geregeld. Echter heeft mijn manager wel gezegd dat hij mij niet altijd kan verzekeren dat ik gedurende mijn carrière veel tijd thuis kan doorbrengen, maar hij zou er rekening mee houden.
Met een kleine glimlach op mijn gezicht luister ik met genoegen naar de stem van Julian. Zijn werk klinkt bijzonder. Als fysiotherapeut kan hij mensen op een bijzondere manier helpen om weer op het juiste been te komen. Ik vind het bewonderswaarzing werk, maar het zou niets voor mij zijn. Ik zou het geduld niet hebben om de vooruitgang af te wachten, want dat heeft tijd nodig. "I think your work is amazing. You help people to get their lives back on track, even in the smallest ways." - "And you shouldn't study psychology if you think that it doesn't suit you. You only should do it if you really want to do it." Geef ik hem het advies. Het is beter om ergens aan te beginnen waar je zeker van bent. Natuurlijk kan het onzekere een uitdaging zijn, maar zelf kies ik liever voor het zekere.
Het wijnglas breng ik naar mijn lippen voor een paar kleine slokken. "I would like another white wine." Zeg ik tegen de serveerster, die aan ons tafeltje staat. Vervolgens kijk ik terug naar de aantrekkelijke Julian. Zijn moeder heeft kanker gehad? Dat is iets heftigs. Ik slik. Gelukkig heeft zijn moeder het overleeft en is er verklaart dat ze niet langer kanker meer heeft. "I'm sorry to hear that, but thank god that she got declared cancer free." Reageer ik op het heftige nieuws. Het is voor zijn familie geheid een moeilijke tijd geweest Verrast kijk ik op, bij het volgende nieuws. Zijn broer is verloofd en gaat over twee maanden trouwen? Dat lijkt wel een wonder. Alexander is vroeger nogal een losbol ofwel player geweest die elke keer weer een ander had gehad om mee in bed te liggen. Hij is duidelijk heel erg veranderd. "That is surreal. I almost don't believe it." Grinnik ik, mijn hoofd schuddend. "I would like to meet her. I'm curious." Zeg ik, want het lijkt me leuk om de aanstaande - of misschien wel vrouw, tegen de tijd dat ik haar ontmoet - van Alexander te ontmoeten. "My family? My mom still lives here. My father got two years ago a new job offer in Paris so he moved there. And my little sister went off to college. That's pretty much it for my family." Antwoord ik op zijn vraag, over mijn familie. Zulke bijzondere dingen zijn er niet gebeurd en daardoor heb ik ook niet veel nieuws te vertellen.



Andrew
"I hope so. When will your article be published?" Vraag ik dan aan haar, zodat ik ongeveer rekening kan houden met wanneer het juiste blad in de winkel ligt. Ik wil het namelijk niet mislopen. Naast haar bij staan is het blad kopen mijn manier van het steunen van haar. Mijn blik valt kort op Julian en Aurora, die nog steeds met elkaar in gesprek zijn. Het blijft een beetje onrealistisch aanvoelen dat we hier met z'n vieren zitten, in gesprek alsof we nooit uit elkaar zijn geweest. Het voelt gewoon goed.
Tijdens het luisteren naar de fijne en warme stem van Elizabeth blijft de glimlach rondom mijn mondhoeken hangen. Die glimlach waarmee ik binnen ben gekomen zal de gedurende avond niet verdwijnen, daar ben ik van overtuigt. "Journalism isn't my direction, but there is so much to write and tell about the city. Perhaps you could do a piece about tourism. Or about the sights." Zeg ik, maar het zijn maar twee voorstellen. New York heeft zoveel om over te schrijven, dus ze komt er makkelijk uit. Tenzij ze wat unieks wilt doen, dan zal ze wat langer moeten brainstormen omdat er al zoveel over New York is geschreven. Wat ze ook zal doen, het zal naar mijn idee een mooi artikel worden. Ik schud mijn hoofd, zodra ze vraagt over hoe het voor mij in Portugal is geëindigd. "I enjoyed my time in Portugal, but business didn't end well there. The company I met with backed out of the deal. Luckily did things go well in Paris." Geef ik antwoord op haar vraag. Zo nu en dan eindigen dingen negatief, maar dat hoort erbij. Niet alles kan goed verlopen. Het is jammer dat het Portugese bedrijf niet verder meer wilt met de deal, maar er zijn nog genoeg andere bedrijven waar het bedrijf waar ik voor werk mee samen kan werken. En wie weet dat we in de toekomst met een ander Portugees bedrijf werken.
De serveerster keert terug met de bestelde drankjes en plaatst elk glas voor de juiste persoon. Echter laat ze voor mij iets speciaals achter; een onderzetter, met haar telefoonnummer erop. Ik bekijk het voor een enkel moment en schenk de serveerster een kleine glimlach. Ze is aantrekkelijk, maar de kans is groot dat ik de onderzetter gewoon de prullenbak in flikker. Natuurlijk is het goed bedoelt van haar kant af, want ze toont duidelijke interesse in mij, maar persoonlijk ben ik nergens op naar zoek. En mocht het zo zijn dat ik haar nummer op zou bellen zou dat enkel voor een wilde avond zijn. Ze ziet er interessant genoeg uit om mee in bed te eindigen, maar verder denk ik ook niet na over of ze überhaupt date materieel is. Lachend schud ik mijn hoofd. "Apparently, but I didn't even flirt with her." Zeg ik, schouder optrekkend. "You would have known if I tried." Voeg ik er grinnikend aan toe. Ik til het wijnglas op en neem een grote slok. "Tell me more about your living situation. You two live in a beach house, right? How's that?" Ik ben nieuwsgierig. Vorige keer heeft ze me verteld dat ze in een strandhuis woont en eerlijk ben ik wel benieuwd naar hoe het is voor Eli en Aurora om zo te wonen. Het zal vast geweldig zijn, zeker met het warme weer van het prachtige California.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Eli
Zou hij echt het blad gaan komen waar mijn artikel in wordt gepubliceerd? Een tevreden glimlach ontstaat dan ook rond mijn lippen, waarna ik naar hem luister. "I do hope it will be published the way I meant it." grinnik ik dan zacht, maar neem een slok van mijn drinken. Iedereen is dus blijkbaar al naar New York geweest? Zelf ben ik er uiteraard ook een keer geweest, maar heb mijn tijd eigenlijk niet goed ingedeeld toentertijd nu is dit een goed moment om informatie in te winnen over de leukste plekken. Natuurlijk heb je altijd de toeristentrekpleisters binnen een stad, maar ik wil plekken kunnen vinden waar alleen de lokale bevolking komt, wat New York echt tot New York maakt. Echter besluit ik eventjes te wachten met het vragen aan Andrew, aangezien Julian een vraag stelt aan Aurora en ik niet alle tijd van de jongeman in beslag wil nemen.
"I have been there once, and I've completely fallen in love with the city and its people." geef ik dan toe, maar luister dan naar de vraag die hij me stelt. "Well, I went to Portugal with a very clear purpose, but I haven't got a subject for New York so have you got any suggestions?' vraag ik dan grijnzend, waarna ik voor een enkele seconde mee luister met het gesprek van Julian en Aurora.
"Hmm, I'll have another martini please." bestel ik dan, waarna ik mijn blik weer richt op Andrew. "And what about you? How did everything end in Portugal? Positively or negatively?' vraag ik dan rustig, doelend op wat hij moest doen voor zijn werk, terwijl hij in Portugal was.
Sinds ik Andrew heb leren kennen, op de middelbare, heb ik hem al een aangename jongeman gevonden. Zo iemand die je met een gerust hart aan je ouders voor kan stellen, de perfecte schoonzoon. Hij is altijd een van de jongens geweest waarbij ik echt mezelf kon zijn, emoties kon tonen, zonder dat ik mezelf voorschut zette voor mijn gevoel. En nu pas, na ons weerzien in Portugal, besef ik me pas hoe erg ik de nuchterheid van mannen heb gemist. Uiteraard heb ik hier en daar weleens een scharrel gehad, of een relatie. Maar geen enkele man is er tot nu toe in geslaagd om mij een gevoel van veiligheid te bieden, of me kunnen motiveren om mijn dromen achterna te jagen. Altijd hetzelfde liedje. Ga je nu alweer weg? Ik zie je ook nooit! Echt verschrikkelijk. Alsof een vrouw nog steeds thuis haar man op zou moeten wachten en haar eigen dromen niet mag nastreven.. Tevens is een man op romantisch gebied natuurlijk ook anders, dan als het gaat om pure vriendschap.
Voor een kort moment ben ik verzonken in mijn eigen gedachten, maar drink dan mijn martini op. Net op tijd, want al gauw komt de serveerster een nieuwe brengen, waarna ik zie hoe ze Andrew een onderzetter toe schuift, met haar nummer er op. Met een opgetrokken wenkbrauw en een speelse lach kijk ik naar Andrew, waarna ik lachend mijn hoofd schud. "Quite the flirt, aren't you?' vraag ik dan plagend, me er niet aan storend. Ik kan haar namelijk geen ongelijk geven.

Julian
Voor een kort moment verontschuldig ik me dan, de fout makende dat ze een model is en geen supermodel. Echter begint Aurora al gauw over andere dingen te praten, waardoor er een glimlach op mijn gezicht ontstaat. Logischerwijs heeft ze het druk gehad met haar carrière, ik bedoel kijk naar haar. Wie zou haar nou niet in een blad willen hebben? Gehuld in prachtige designerkleding, sportkleding of lingerie. "I can't blame them for booking you this much, just make sure that you get enough rest. Your body isn't some kind of machine that just keeps going." grinnik ik dan zachtjes, maar luister dan naar haar vraag, waar ik kort over moet nadenken. "Nothing big really, my job is just really steady at the moment. We've got a lot of patients, learning how to walk or talk again. Or even learn the basics of living, like brushing your own teeth for example. Although my boss wants to see if I can fit in a study somewhere. The hospital will pay for it, they'd like me to study psychology. But I don't really know if that's just my thing, you know?' besluit ik mijn verhaal dan, waarna ik op mijn lip bijt. Uiteraard heb ik het altijd al interessant gevonden om uit te zoeken hoe mensen in elkaar zitten, en misschien is het voor mijn baan ook wel bevorderlijk. Ik bedoel, fysiotherapie is ook het omgaan met mensen, dus misschien leer ik door psychologie wel beter waarom sommige mensen zich afzetten tegen therapie, en leer ik ze beter begrijpen.
"My family is doing okay.. My dad's fine, my mom just got declared cancer free. Two years ago she was diagnosed with breast cancer, but she just has to come in for checkups every year, to be sure the cancer doesn't come back." zeg ik dan. Ik weet nog precies dat mijn moeder me opbelde na haar zoveelste bezoek aan het ziekenhuis, al huilend. Op dat moment waren alle herinneringen van vroeger en nu aan me voorbij gevlogen, bang dat ze niet meer te redden was. Echter weet mijn moeder me keer op keer te verbazen, zo ook deze keer. "And my brother is getting married in two months. Really surreal." zeg ik dan grijnzend, terugdenkend aan de reputatie van Alexander. Vroeger was hij een echte losbol, een die bijna elke week wel een ander meisje had, maar sinds hij Jessica heeft leren kennen is hij verandert, op een goede manier. Hij houdt nog steeds van uitgaan, drank en van een vrouw. "You should definitely meet Jess some day, she's really outgoing and fierce, no wonder that she of all people succeeded in taming my brother." lach ik dan. "And yours? How is your family? Still living around here?" vraag ik dan geïnteresseerd.