ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Eli
Iets in mij zorgt er voor dat ik rustiger wordt op het moment dat Andrew aangeeft dat hij best een keer langs wil komen, aangezien hij het huis van Aurora en mij perfect vindt klinken. Een strandhuis is soms zo fijn om naar terug te keren nadat je weken, of misschien zelfs maanden voor je baan in een klein appartementje hebt gezeten, waar je amper ruimte hebt gehad. Dan kan je niet wachten om de veranda op te stappen, of om zelfs maar het water in te duiken met een surfboard. "I will! I'm curious to see where one of my friends live these days!' zeg ik dan vrolijk, maar laat mijn blik dan naar het dienblad glijden. Een echt verstandig idee is het misschien niet, maar een aanlokkelijk idee is het zeker. De shotjes sla ik dan achterover, waarna ik kort mijn ogen samen knijp. Vanaf het moment dat ik ben gaan drinken heb ik nooit een liefde gehad voor dranken die in je keel branden, maar voor deze keer heb ik er vrede mee. "Well, what if we take this elsewhere? But we'd have to ring a cab first. So if one of you can manage that, I will get us another round." zeg ik dan met een glimlachje, waarna ik Aurora aankijk. "Our house is perfect for this little party of ours." knipoog ik haar toe, waarna ik het dienblad mee neem naar de bar. Niet alleen hebben we thuis drank, maar het helpt ook dat het 'gratis' is, voor de gedachte.
"Can I help you, sweetheart?' vraagt de jongeman dan, waarna ik een glimlach rond mijn lippen tover. "As a matter of fact, you can. Could you give us some shots? 12 in total please.' deel ik hem dan mede, waarna ik toekijk hoe hij alle shotglaasjes stuk voor stuk vult. Als ik hem dan wil vragen hoeveel het kost, krijg ik te horen dat de shotjes gratis zijn. Voor een kort moment trek ik dan mijn wenkbrauw op, maar neem dan het dienblad in mijn handen. "Well, thank you very much." zeg ik met een knipoogje, waarna ik terug loop naar onze tafel, met het dienblad op een hand. Tijden heb ik in een bar gewerkt, dus dit soort dingen kosten mij totaal geen moeite.
Als me dan wordt verteld hoe lang het nog duurt voordat de taxi arriveert, ontstaat een glimlach rond mijn lippen. "Enough time to do these." zeg ik met een grijnsje, waarna ik de shotjes verdeel. "Ready? 3,2,..1" tel ik dan ook weer af, waarna ik de shotjes achterover sla. Tevreden schuif ik de lege glaasjes dan voor me uit, waarna ik opkijk zodra ik een taxi zie verschijnen.

Julian
Het spreken met Aurora doet me goed, ik heb geen idee waarom, maar het voelt nog altijd natuurlijk om een gesprek met haar te hebben. Het enige jammere is, is dat doordat Aurora en ik verwikkeld zijn geraakt in een gesprek, Andrew en Elizabeth ook automatisch met elkaar praten. Maar erg vind ik het niet, al met al hoop ik dat dit een vervolg krijgt, dat we beter en meer contact met elkaar houden.
De shotjes worden achterover geslagen, waarna ik met een tevreden glimlach de lege glaasjes op het dienblad zet, wetende dat dit echt een leuke avond is én zal blijven. "Oh, I would like to see that palace of yours, I mean you both keep gushing about it, so it must be pretty amazing?' grinnik ik dan, waarna ik besluit om een taxibedrijf te bellen. Er wordt me verteld dat er over een aantal minuten een taxi zal arriveren, waardoor ik glimlach. We zouden ook prima naar mijn appartement kunnen gaan, maar het idee om bij hun thuis te kijken is aantrekkelijk. Niet dat ik het hier niet leuk vindt, verre daarvan.
"Yes baby." grijns ik zodra ik de shotjes zie en sla deze tegelijk met de anderen achterover. "I hope everybody got immune to alcohol in the past few years?' grinnik ik dan ook, maar trek mijn jas aan zodra ik de taxi zie. "After you." zeg ik dan rustig terwijl ik de deur open houdt voor Aurora, gevolgd door Elizabeth en Andrew.
Eenmaal in de taxi luister ik hoe Elizabeth het adres doorgeeft, waarna ik de taxichauffeur aan de rit begint. Het zal niet lang duren, waardoor ik eigenlijk ook niet echt de moeite doe om een gesprek te beginnen in de taxi. In plaats daarvan kijk ik naar buiten, waar de verschillende type huizen me voorbij schieten. Als enige zit ik voorin, waardoor ik goed zicht heb op waar we langs gaan. Al gauw komen we dan dichter bij het strand, wat voor een glimlach op mijn gezicht zorgt. Zodra de chauffeur aangeeft dat we er zijn, haal ik het geld uit mijn portemonnee en overhandig het aan de man, waarna ik uitstap. De deur open ik voor Aurora, waarna ik haar mijn hand aanreik zodat ze beter uit kan stappen. "Well, I think wow is the right word to describe this place?' verzucht ik dan, genietend van de frisse wind die me tegemoet komt. Op de een of andere manier ruikt het dichtbij een oceaan of zee toch altijd anders, maar wel lekker. "Show us the way ladies." zeg ik dan met een glimlachje, waarna ik samen met Andrew achter de vrouwen aan loop.

 

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Aurora
Het voorstel van Eli om dit feest naar huis te brengen vind ik een prima voorstel. Thuis kunnen we comfortabel op ons veranda of in ons woonkamer zitten. Overigens hebben we ook genoeg alcohol in de kast staan, dus daar komen we ook niet tekort aan. "You will love it." Zeg ik tegen Julian, nadat hij een opmerking heeft gemaakt over dat hij ons strandhuis graag wilt zien, zeker omdat wij er zoveel over hebben gesproken. Ik vind het stiekem ook wel leuk dat we de mogelijkheid krijgen om de jongens mee te nemen naar ons huis om hun kennis te laten maken met het strandhuisje waar wij zo verliefd op zijn.
Eli komt terug met een dienblad op haar hand. Op dat dienblad staan aardig wat shotjes. Ik hoop dat het wel dat het shotjes zijn met een lekkere smaak. Shotjes met een lekkere smaak krijg ik toch makkelijker door mijn keel heen. Instemmend knik ik. We hebben nog net genoeg tijd om de shotjes achterover te slaan en dan zal de taxi er wel al zijn. Net zoals de andere sla ik alle drie de shotjes achter elkaar naar achteren. Achteraf knijp ik even mijn ogen samen. Van sterke alcohol blijft mijn gezicht nog steeds vertrekken. Vervolgens kom ik langzaam overeind en loop ik achter Julian aan, naar de in- en uitgang. Als een gentleman opent Julian de deur en laat hij mij voor zich uitlopen. Als bedankje glimlach ik verlegen naar hem. Bij de taxi aangekomen trek ik het portier van de taxi open en laat ik mijzelf op de achterbank zakken.
Gedurende de taxirit heb ik een beetje naar buiten gekeken, wetende dat het een korte taxirit is. Binnen no time stopt de taxi alweer. Het portier wordt voor mij geopend door Julian en ik neem zijn hand aan, die hij aanbiedt om mij uit te taxi te helpen."It is." Knipoog ik naar hem. Ik kan niet ontkennen dat ik graag opschep over ons huisje. Het voelt goed om weer thuis te zijn. Ook al zijn we maar een paar uurtjes weg geweest is het altijd fijn om hier weer naartoe terug te keren. Samen met Eli loop ik naar ons woning. Mijn hand glijd in mijn broekzak, op zoek naar de sleutel waarmee ik de voordeur open. "Welcome in our home." Verwelkom ik de jongens. Onderweg naar binnen leg ik mijn sleutels op een kastje in de gang neer. Ik trap mijn schoenen uit en schuif ze met mijn voet naar de zijkant. "What do you guys want to drink? Or do you first want a house tour?" Vraag ik, als een nette gastvrouw. "This is our living room. And over there is the kitchen and dining room." Vertel ik en maak mijn weg naar de keuken. Ik trek een van de kastjes open en pak alvast een aantal glazen. Als ze nu niets wilden drinken willen ze vast straks wat te drinken.

Andrew
Elizabeth stelt voor om naar hun huis te gaan, waar iedereen het mee eens is. Dit is voor mij ook de ideale kans om hun strandhuis te zien. Ik ben nieuwsgierig naar hoe hun woning eruit ziet, van binnen en van buiten. Ik vraag me oprecht af of het heel vrouwelijk is ingericht omdat ze als twee vrouwen daar wonen of dat ze alles strak hebben ingericht. Ik zie beide meiden wel voor me als types dat voor een strak ingericht huis kiezen, maar aan de andere kant lijken het me ook wel weer typische meisjes die alles vrouwelijk inrichten. Ik ben benieuwd wat ik straks met mijn eigen ogen zal ondervinden.
Grijnzend kijk ik naar Elizabeth, die aan komt lopen met een dienblad vol met shotjes. We gaan er dus nog even tegenaan voor we de taxi nemen naar hun strandhuis. Ik pak de shotjes die voor mij zijn besteld. Na het aftellen sla ik ze een voor een, achter elkaar, achterover. De lege shotglaasjes liet ik op de tafel staan. Iedereen maakt aanstalten om te gaan. Zelf kom ik ook overeind en loop ik achter de groep aan, naar buiten waar de taxi ons al op wacht. Ik ga samen met de meiden op de achterbank zitten.
Tijdens de rit kijk ik naar buiten. Ik zie hoe we steeds dichterbij het strand komen. Zodra de taxi voor een woning stopt vergroten mijn ogen. De meiden overdreven zeker niet. Het is een geweldige woning, alleen al van buiten. Ik stap uit en houd het portier voor Elizabeth open. Als ze uitgestapt is sluit ik het portier en volg ik mijn weg achter de meiden aan, naar binnen toe. Vanaf de gang tot aan de woonkamer kijk ik geïnteresseerd om mij heen. "Now I definitely understand why you girls love it here." Merk ik op. Een strandhuis klinkt alleen al geweldig, maar zoals ik hier nu sta is het meer dan geweldig. Het is werkelijk perfect. Het ligt niet in de drukte van de stad, al kan het naar mijn idee wel in de zomer druk zijn. Maar de rest van het jaar zal het hier lekker rustig zijn. Eerlijk zie ik mezelf hier zo wonen. Al moet ik toegeven dat ik soms ook wel van de drukte van een stad houd.
"Yes, please. Do you have wine?" Vraag ik en loop een stukje de woonkamer in. "I'm up for a house tour." Vanaf het raam kijk ik naar buiten toe. Van deze afstand kan ik de golven van de zee zien. Het is een rustgevend en prachtig uitzicht. Ik draai mezelf om en kijk naar het gezelschap waar ik mee ben. "How long have you been living here?" Ik vraag het aan zowel Eli als Aurora, ligt er maar net aan wie mijn vraag als eerste beantwoord.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Eli
Nadat Aurora de sleutels uit haar broekzak heeft gehaald en de deur heeft geopend, stap ik rustig naar binnen toe. Mijn tas leg ik op het dressoir in de hal neer, waarna ik de glazen deur open die naar de grootste woonruimte uit het huis leidt. Terwijl Aurora naar de keuken toe loopt zet ik hier en daar wat sfeerverlichting aan, evenals een plateau dat op tafel staat die gevuld is met waxinelichtjes in allemaal verschillende houdertjes. Mijn schoenen trap ik dan ook uit, waarna ik deze aan de kant schuif. De koude tegels in het huis voelen aangenaam aan, waardoor er een glimlach op mijn gezicht ontstaat. "Do we have wine? Oh please. Pick a year and the land of origin and we'll have something." grinnik ik zachtjes. "Why don't I fix us some drinks and join you guys after I'm done? Than you can show them around a bit." zeg ik dan tegen Aurora, waarna ik mijn ogen op Andrew richt. "Well, we've been living here for about two years now." geef ik hem dan ook als reactie. De fles wijn neem ik over van Aurora, wetende dat zij deze bedoelde voor Andrew. Kort kijk ik naar de wijn, maar glimlach dan als ik me herinner dat dit een van zijn favoriete wijnsoorten is. Rustig schenk ik deze in, maak de drankjes voor Julian en Aurora dan ook klaar. Voor Aurora en mezelf maak ik een mojito, waar ik genietend een slokje van neem. De mannen zouden wel verliefd moeten worden op dit huis, dat kan gewoon niet anders. Nadat ik een kaasplankje, nootjes en de drankjes op de salontafel heb gezet besluit ik Aurora en onze gasten te vergezellen. "Ha, nobody enters my bedroom without me." lach ik dan zachtjes, waarna ik de deur open. Een grote inbouwkast is aanwezig, evenals een gigantisch bed en een zit hoekje. Mijn bureau is rommelig, maar voor de rest is de slaapkamer redelijk netjes. Veel grijs en wit tinten, wat er voor zorgt dat ik rustig kan worden zodra ik hier ben. Mijn kamer is zeker gevuld, maar niet te overheersend. Het enige stuk kleur dat er is, is een gigantische wereldkaart waar ik allemaal foto's op heb vastgemaakt met punaises.
Zodra de tour door het huis heen afgerond is neem ik mijn mojito in mijn handen, maar besef me dan dat Andrew de veranda nog niet heeft gezien. "Come with me." zeg ik zacht en wenk hem, waarna ik zijn hand vastpak en de glazendeuren naar buiten open. "Tell me you love it, I won't believe you if you don't." grinnik ik dan zachtjes, waarna ik met mijn armen op de balustrade leun terwijl mijn haren rond mijn gezicht dansen. "No matter where I travel to, there's no place like home." verzucht ik dan en kijk de jongeman aan. Hij blijft aantrekkelijk, zelfs in het schemerende licht dat de buitenverlichting veroorzaakt. Geen idee waarom ik hem alleen maar mee heb genomen naar buiten, misschien wil ik wel gewoon even alleen met hem zijn.

Julian
Met grote bewondering loop ik rond in het huis, nog steeds kan ik me niet voorstellen hoe deze twee vrouwen het voor elkaar hebben kunnen krijgen om dit plekje te bemachtigen. Zo dicht bij het strand, maar toch dicht bij het centrum van de stad.. Dit moet zo'n hoge vraagprijs hebben gehad, dat ik er niet eens over na wil denken. "Well, you sure know how to pick and decorate a house, it just feels like a place you want to live." zeg ik tegen Aurora, terwijl ik toekijk hoe Eli Andrew mee naar buiten neemt. Rustig pak ik mijn glas dan van de tafel af, maar neem wel plaats op de bank. "I would not be honest if I said I wasn't jealous." zeg ik dan lachend, waarna ik een van de nootjes van tafel pak en deze in mijn mond stop. Wat huizen betreft kan ik zeker nog wat leren van Aurora en Elizabeth, vooral qua inrichting. Vergeleken met het huis van de meiden is mijn appartementje een sfeerloos zielig geval. Misschien komt het ook wel door het feit dat ik gewoon amper in het appartement ben, of ik een man ben. "Maybe I should just ask you girls to decorate my apartment?" grap ik zachtjes, waarna ik mijn ogen over Aurora laat glijden. Vroeger had ik je waarschijnlijk hard uitgelachen als je me had verteld dat ik over een aantal jaren nog contact zou hebben met klasgenoten, of zelfs mijn beste vrienden van toendertijd. En nog steeds zit ik hier met verwondering. Geen idee waarom, maar ik had überhaupt niet verwacht dat Aurora naar de reünie van de klas zou komen. Maar eigenlijk mag ik van geluk spreken dat ze dat wel gedaan heeft. "And you both travel a lot, so you sometimes just live alone in such a house? Unbelievable. Really."

 

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Aurora
Eli neemt de keuken van mij over, waar ik geen problemen mee heb. Zij is altijd al de betere gastvrouw. Ze denkt namelijk echt aan alles; van sfeerverlichting tot drankjes en hapjes. Ik ben meer iemand die alleen denkt aan wat te drinken aanbieden en wellicht een rondleiding. Ik vergeet altijd die kleine extraatjes om het mensen comfortabel te maken in mijn woning. Gelukkig heb ik niet zo vaak mensen over de vloer en als er mensen over de vloer zijn dan is Eli hier om het die mensen comfortabel te maken.
De jongens begeleid ik door de woning heen, door alle kamers. Alleen de kamer van Eli betreden we pas als ze erbij is. Terug in de woonkamer laat ik mijzelf op de bank zakken. Mijn hand reikt naar de mojito die voor mij is klaargemaakt. Ik neem een slokje. Even kijk ik Eli en Andrew na, die naar buiten gaan. Vervolgens kijk ik terug naar Julian. "You're allowed to be jealous." Zeg ik, zacht lachend. Iedereen die hier over de vloer is heeft aangegeven een beetje jaloers te zijn. In hun positie zou ik ook jaloers zijn geweest. "I'd be totally in for that." Reageer ik terug op hem. Als hij het vraagt zou ik het ook echt met liefde voor hem doen. Een huis, kamer of ruimte inrichten vind ik heel leuk al kan het ook lastig zijn en heel vermoeiend. Tijdens het inrichten van ons strandhuis heb ik ook zoveel twijfels moeten overwegen en keuzes moeten maken. Uiteindelijk is al die moeite het wel waard geweest, want ik ben meer dan tevreden met hoe het huis er nu uit ziet.
"Yes, there are times that It's just me in this house. I have to admit that it can feel lonely." De keren dat ik hier alleen ben moet ik toegeven dat het eenzaam kan voelen. Maar vaak ben ik zelf ook weg en laat ik Eli ook weleens alleen thuis. ''I'm still curious to see how you live." Merk ik op en neem een volgende slok van de mojito, die zoals altijd heerlijk is. "I really enjoy this night. Especially with you." Ik glimlach met rode wangen naar hem.

Andrew
De meiden zijn net zulke wijndrinkers als ik dat ben. Haar antwoord moet me dan ook niet verbazen. Gelukkig verwacht ze niet serieus dat ik iets zou opnoemen om een keuze te maken. Ik heb wel een beetje verstand van wijn, maar niet zodanig dat ik van allerlei wijnen het jaar en land kan benoemen. Maar ik drink wel genoeg wijn om er wat van af te weten.
Samen met Julian achtervolg ik Aurora door de woning heen. Alle kamers zijn mooi ingericht. Het is een prachtig huis van binnen én van buiten. Ik kijk mijn ogen uit. Vrouwen hebben meer gevoel voor het inrichten van huizen dan mannen. Of dat ligt aan mij. Ik zou een huis nooit zo mooi als deze kunnen inrichten. Ik glimlach als Eli zich ook bij ons aansluit en haar kamer laat zien. Haar kamer ziet eruit zoals ik in een beetje in mijn gedachten had. Een beetje rommelig, maar tegelijkertijd ook weer netjes. En de witte met grijze tinten geven een rustgevend gevoel. We lopen terug naar de woonkamer, waar ik meteen het wijnglas van de tafel af pak. Mijn hand wordt gepakt en Eli begeleid mij door de glazendeuren heen, naar buiten. Buiten kijk ik naar de zee die in de verte golft. Een weerzinwekkend uitzicht. "I love it. Your house is amazing. It's perfect." Geef ik toe met een brede grijns. Het wijnglas druk ik tegen mijn lippen en ik neem een grote slok uit het glas. Haar haren dansen rond haar prachtige gezicht. Ik kan mijn ogen niet van haar afhouden. Ze is een prachtige verschijning. Altijd al geweest en dat zal ze altijd blijven. "That's true. There is no place like home." Ik vind het ook altijd fijn om terug te keren naar huis, al is mijn huis niet zo verwelkomend als deze. Dit huis is gewoon een huis waar iedereen verliefd op wordt.
"We should see each other more. I like spending time with you." Zeg ik. We zijn beide veel weg voor werk, maar als we tegelijkertijd hier zijn wil ik haar graag vaker zien. Het lijkt me leuk om het contact meer op te pakken en weer zo close te worden als vroeger.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Eli
"Well, there's always room for improvement. But we take things slowly with decorating, we never change anything when the other one is away, to be fair." zeg ik dan lachend. Soms kunnen onze smaken nog al verschillen, maar het huis lijkt een perfecte combinatie van onze smaken te zijn. En het is altijd fijn om te horen dat andere mensen onder de indruk zijn van de stijl en inrichting. Een klein schouderklopje, wat het leven een stuk leuker maakt. "I'm still really curious about your place and whether I need to redecorate it or not.' grap ik dan, maar laat dan een stilte vallen waarin ik mijn ogen naar de zee laat glijden.
Hoe vaak je dit uitzicht ook ziet, elke keer is er iets wat je opvalt. Of het nu mensen zijn die in het water zwemmen, mensen zijn die aan watersport doen of zelfs kleine bootjes.. Bijna iedereen komt hier uit vrije wil, in zijn of haar vrije tijd. Het strand is een plek waar mensen komen om te genieten, uit te waaien en hun eigen gedachtes op een rijtje te zetten. Ik kan er soms ook intens van genieten om gewoon op het strand te zitten met mijn tenen in het zand, starend naar de zee. Andrew zijn stem is hetgeen wat me uit mijn gedachten haalt, maar al gauw ontstaat er een glimlach rond mijn lippen. "I'd like that too. Very much." geef ik dan toe, waarna ik een slok van mijn mojito neem. "And maybe we'll see each other again in another country, just like the last time." zeg ik dan met een glimlachje, maar pak dan zijn hand vast. "Come sit with me." zeg ik dan zacht, waarna ik mezelf op de loungeset laat zakken. Deze staat om de hoek geplaatst, waardoor er geen zicht op is als je binnen staat. Op het moment dat hij naast me komt zitten voel ik mezelf relaxen, waarna ik nog een slok van mijn drankje neem. "I'm so glad that we saw each other again after all those years and that we're here now. It feels comfortable, effortless." zeg ik dan zacht en laat mijn hand kort op zijn bovenbeen rusten. Mijn ogen laat ik dan naar zijn gezicht glijden, waarna ik glimlach. "But tell me, do you have any fun trips coming up?" vraag ik dan geïnteresseerd.
Soms zou ik willen zeggen dat dit soort ontmoetingen door het lot komen, maar anderzijds vind ik dit iets te zweverig. Door het reizen in de verschillende landen heb ik kennis kunnen maken met vele verschillende religies en heb ik hier ook respect voor gekregen. Van huis uit ben ik christelijk opgevoed, maar ik heb mezelf er niet helemaal in kunnen vinden. Ik ben mijn ouders dankbaar voor de normen en waarden die ze me hebben bij gebracht, maar meer dan dat ook niet. Als God zo machtig is, waarom gebeuren er dan zulke verschrikkelijke dingen in de wereld?

Julian
Zodra ze me toestemming geeft om jaloers te zijn grinnik ik zachtjes, maar luister dan naar haar reactie op mijn voorstel. "Well, why don't you? I'd love a home that actually feels like home." zeg ik dan lachend zodra ze enthousiast reageert. "I'll let you boss me around and move the furniture, so your body doesn't have to feel sore." zeg ik grijnzend, maar luister dan weer naar haar aangename stem. Ik kan me voorstellen dat zo'n groot huis erg raar is als je hier alleen verblijft, maar zoals ze nu wonen met zijn tweeën kan het prima, lijkt me. Zodra ze dan begint over mijn appartement lach ik zachtjes. "Well, after seeing this house I'm a bit scared to show you around." Uiteraard zou ik haar graag mijn appartement laten zien, maar ik ben bang dat haar handen gelijk beginnen te kriebelen om dingen te kunnen veranderen. "But you're welcome any time, except when I'm not home." lach ik zacht, maar glimlach dan zodra ze zegt dat ze van deze avond geniet. Hoe moet ik dit opvatten? Haar rode wangen doen me vermoeden dat ze iets met de opmerking bedoelt, maar dat kan ook door de drank komen. "I'm glad to hear that, Aurora." zeg ik met een glimlach, maar zie dan dat onze beide glazen leeg zijn. "Okay, I'd offer to make us another drink, but I have got no clue how I can make a mojito. So will you be my assistant for this matter?' knipoog ik haar toe, waarna ik haar mijn hand aanreik. Een beetje geflirt is niets mis mee toch? Ik zou vanzelf merken of ze het vervelend vindt, maar zoals ik het nu zie lijkt ze het niet erg te vinden. Zodra ze mijn hand dan ook vast neemt neem ik haar mee naar de bar, waar ik haar vragend aankijk terwijl ik een fles rum vast pak.

 

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Aurora
Het lijkt me ontzettend leuk om aan de slag te gaan in zijn woning en hem te helpen met een huis die aanvoelt als een echt thuis. Een huis waar je met liefde naar toe keert na een lange werkdag of na een uitje met vrienden. "Sounds like a plan. I'm already exited to get my hands on your home. If that's really what you want." zeg ik grinnikend. De woning van Eli en mij wordt ook nog altijd verandert. Zo nu en dan voegen we decoratie aan een kamer toe of veranderen we iets anders kleins omdat het ons niet meer aanstaat. Maar er zullen voorlopig geen grote veranderingen plaatsvinden. Pas op het moment dat hij wat over de drankjes zegt dringt het tot me door dat mijn glas inmiddels ook al weer leeg is. "Yes, of course." antwoord ik en neem zijn aangereikte hand aan. Ik laat me door hem begeleiden naar binnen. Gelukkig weet ik wel hoe ik cocktails moet maken. Dat ik het kan is min of meer noodzakelijk. Eli en ik drinken regelmatig thuis eigen gemaakte cocktails en dan in het speciaal mojitos. Het komt ook eigenlijk veel te vaak voor dat we samen thuis een drankje doen.
"And what do you want to drink?" vraag ik, niet wetende wat hij zonet eigenlijk heeft gedronken. De fles rum pak ik uit zijn handen. Al snel raap ik de ingrediënten bij elkaar en voer ik de handelingen uit om een mojito te maken en terwijl ik bezig ben laat ik hem mij helpen. Achteraf neem ik een ieniemienie slokje uit het glas. Ik ben er tevreden over. De troep ruim ik snel enigszins op. Tegen de tijd dat Julian mij antwoord heeft gegeven maak ik ook zijn drankje voor hem klaar. "Do you think you can make a mojito yourself the next time?" plaag ik hem, gevolgd door een knipoog. Ik loop voor hem uit, terug naar de woonkamer. Het glas plaats ik op de tafel en ik zet een playlist aan. Voorzichtig laat ik mijzelf achterover op de zachte bank vallen. Mijn blik glijdt naar buiten. Eli en Andrew zijn nog buiten, maar zitten sowieso om het hoekje want ze zijn niet meer in zicht. "I wonder what they are talking about." mompel ik. Ik weet dat ze het bed hebben gedeeld, dat is iets wat – zo ver ik weet – Julian natuurlijk niet wist. Naar voren leunend pak ik het glas weet beet en druk ik het tegen mijn lippen aan en mijn blik vestig ik op Julian.

Andrew
Zoals het klinkt hebben beide meiden evenveel tijd en moeite in het huis gestoken. Het is echt ingericht naar de smaak van beide. Ik kan eerlijk ook wel zien dat het een mix is van beide meiden. De ene decoratie past net iets meer bij Elizabeth en de ander dan weer bij Aurora. Maar er zijn ook wel dingen die bij beide passen. Op sommige opzichten zijn ze erg verschillend, maar die verschillen zie je niet zo snel terug in hun woning.
"Well, it's not nearly close to this beautiful house. My appartement is very simple. Very manly I think." zeg ik en hoop haar daarmee iets meer te informeren over wat voorn appartement ik heb. "You are welcome to come over and see it yourself." voeg ik aan mijn vorige woorden toe. Er valt een korte stilte waarin ik de tijd neem om mijn blik weer eens rond te laten glijden en ondertussen neem ik nog een paar kleine slokken van de wijn. Het is zo stil dat ik de golven van de zee kan horen. Genietend sluit ik voor enkele seconden mijn ogen voor ik ze weer open om Eli weer aan te kijken. "I'd love to see you in another country." zeg ik met een knikje. Het lijkt me alleen maar leuk om haar weer eens tegen het lijf te lopen in een ander land. Wie weet gebeurt dat nog weleens een keer. De kans is natuurlijk maar klein, maar het is altijd mogelijk. Ze besluit voor mij om te gaan zitten. Ik voel haar hand de mijne beetpakken en het volgende moment zit ik op mijn billen. "I'm also glad that we run into each other. It feels good. I've missed you." zeg ik. Ik vind het niet erg dat haar hand op mijn bovenbeen rust, integendeel vind ik het alleen maar fijn. Het voelt fijn aan. "No. Sadly. These upcoming weeks I'm just working at the office." geef ik antwoord op haar vraag. "Tell me about your upcoming weeks and big things." spoor ik haar aan om mij te vertellen wat ze allemaal van plan is. Met mijn hand reik ik naar haar bruine lokken. Eentje schuif ik achter haar oor, omdat die voor haar gezicht hing. Ik drink het glas leeg en zet het neer op de tafel die bij de lounge set hoort. "Should one of us go and get new drinks?" zelf lust ik nog wel een glas wijn, ondanks dat ik al aardig wat alcohol op heb. Maar ik weet van mijzelf hoeveel ik op kan en nog een glas kan geen kwaad.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Eli
Zodra hij aangeeft dat hij de komende tijd geen reizen heeft, heb ik moeite om hem niet met verbazing aan te kijken. Ik begin na een aantal weken thuis te zijn geweest het reizen echt te missen. Op zulke momenten raak ik makkelijk geïrriteerd, heel verveeld en kan ik niet wachten om een reis te boeken. Maakt niet uit of het dan voor zaken zijn of privé. "Well, as I told you I'm scheduled to go to New York in the near future. After that I believe that I've got a big gala to attend to, forget what about actually." grinnik ik dan zachtjes. Ik ben door de eigenaar van het magazine uitgenodigd om samen met hem naar een gala te gaan, want ik ben een van zijn nieuwste, beste talenten, om zijn woorden even te herhalen. Echter is het lastig te onderscheiden of hij dit daadwerkelijk meent, of dat hij gewoon een jonge vrouw naast zijn zijde nodig heeft. Voor een kort moment ben ik dan afgeleid zodra hij een plukje haar achter mijn oor stopt, maar kijk op zodra hij vraagt of een van ons nieuw drinken moet gaan halen. "You drink way too fast." grap ik dan ook, maar sta op. "I'll just get another wine glass and the bottle." meld ik hem dan, waarna ik heupwiegend naar binnen toe loop. Mijn ogen laat ik dan kort over Julian en Aurora heen glijden, maar een speelse glimlach rust rond mijn lippen. Het is leuk om ze zo in gesprek te zien. Een schoon wijnglas pak ik uit de kast weg, waarna ik de fles wijn in mijn hand neem en op mijn blote voeten weer terug naar buiten loop. Eenmaal weer bij Andrew laat ik me neerzakken op de loungeset, maar schenk beide wijnglazen dan weer vol. Ik overhandig hem dan zijn glas en laat mezelf dan weer goed in de kussens zakken. Voor een kort moment sluit ik mijn ogen om van het geluid van de zee te genieten, maar ga dan anders zitten. Mijn benen leg ik over Andrew zijn schoot heen, en steun met mijn arm waar ik het wijnglas in heb op een van de kussens. "Tell me Andrew. Tell me something about you that would surprise me." grinnik ik dan zachtjes, maar kijk naar de prachtige verschijning die naast me zit.
Op dit moment zou ik echt uren met hem kunnen praten, om naar zijn stem te luisteren en de dingen die hij te vertellen heeft. Maar iets aan deze avond doet me terugdenken aan onze nacht in het buitenland. Onze lichamen die wel als magneten leken te zijn, door ons keer op keer naar elkaar toe te trekken. Het voelt bijna als een herhaling dat we hier zitten. Het enige wat nog ontbreekt zijn zijn lippen op de mijne en onze lichamen die samen smelten. Niet dat ik het erg zou vinden mocht de avond weer zo eindigen. In tegendeel zelfs.

Julian
Op de een of andere manier voelt het vertrouwd aan op het moment dat Aurora mijn hand vast neemt. "Hmm, I'm lucky that you're helping me, hmm? Well. Actually, you are. Without you your drink wouldn't have looked that good." zeg ik dan lachend, maar geef haar dan aan dat ik een gin tonic had zonet. Op het moment dat ze deze dan weer klaar maakt en er zelfs een schijfje limoen in doet, rust er een glimlach rond mijn lippen. "Well, I sure hope so. I don't want to dissapoint you with my mixing skills." reageer ik dan plagerig, maar neem dan mijn eigen glas mee de woonkamer in. "Well, probably catching up right? Just like we are." wuif ik het dan weg, op het moment dat Aurora zich afvraagt waar Andrew en Elizabeth over aan het praten zijn. Mijn glas breng ik dan naar mijn lippen, waarna ik een slok neem van het bittere drankje.
Dit soort dingen doen me echt denken aan vroeger, ook al is het duidelijk dat elk van ons nu veel beter tegen de alcohol kan dan toen. Er zijn te veel feesten geweest waarop een van ons, of soms zelfs allemaal, dronken waren. Ik kan me nog goed herinneren hoe ik Elizabeth ooit een keer thuis heb moeten brengen, maar gelukkig was toen dertijd alleen haar broer thuis, die er gelukkig makkelijk over deed. Gelukkig deed mijn broer Alexander er ook nooit moeilijk over als ik eens dronken thuis kwam. Vaak genoeg was hij het, maar hij nam het elke keer voor me op bij onze ouders. De wijze spelend, dat elke jongere zich moet ontdekken en grenzen moet opzoeken.
"Well, I'm glad that we all get along so well, after all this time. You read about old friendships not being the same after years of not seeing eachother. I'm not getting those vibes here, luckily." Pas op het moment dat Elizabeth weer naar buiten loopt merk ik op dat ze überhaupt binnen was. "Do you have time next week to meet for coffee? I'd like to see you again." stel ik dan ook voor, hopende dat ze hier positief op reageert.

 

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Aurora
"It takes some practice, but I'm sure that you can do it yourself the next time." zeg ik met een klein glimlachje op mijn gezicht. Natuurlijk kan ik niet met honderd procent zekerheid zeggen dat het hem volgende keer in een keer zal lukken, maar wie weet leert hij het wel snel. Hij reageert op mijn gemompel. Hij had het dus toch verstaan, wat niet zozeer de bedoeling is geweest. "Yeah." murmel ik en ga er niet verder op in, want ook Julian heeft het weggewuifd. Mijn vingers glijden over de rand van het glas, terwijl mijn ogen gericht zijn op het spul in het glas. Ik merk dat een gaap uit mijn mond wil ontsnappen, maar ik houd hem op tijd tegen. Alcohol maakt mij aan het begin altijd actief, maar op een gegeven moment zak ik ook een beetje in. Soms is het een tijdelijk inzak momentje, maar ik heb ook weleens meegemaakt dat ik dan gewoon doodop ben en niet meer verder kan. Ik denk dat ik nu zo'n kort inzak momentje heb en dat mijn energie – hopelijk – zo weer terugkeert.
Wat Julian zegt is ook zo. Je hoort en leest altijd over oude vriendschappen die niet meer hetzelfde zijn na het jaren elkaar niet meer zien. Tot nu toe lijken wij daar geen last van te hebben. "We are lucky. I love that we still are the same, even after all those years." stem ik erin mee in. Ik woel met een hand door mijn ,wat wild, hangende lokken. "I will make time to meet for coffee. Just say a day and a time and I'll be there." geef ik hem antwoord op zijn voorstel. Ik kijk er nu al naar uit om samen volgende week koffie te gaan drinken. We moeten contact blijven houden en niet elkaar weer uit het oog verliezen, dat zou gewoonweg zonde zijn. "I'm gonna change real quik." zeg ik en kom langzamerhand overeind. Ik neem nog twee grote slokken en zet het glas op de tafel neer. Met snelle passen verdwijn ik naar mijn slaapkamer. Op bed ligt mijn satijnen zwarte pyjama klaar. Ik trek mijn blouse, skinny jeans en sokken uit. Mijn pyjama trek ik aan en uit een lade haal ik een paar warme sokken om mijn voeten warm te houden. Een snelle blik werp ik op de spiegel op mijn weg naar buiten. "Do you already know when you will have time next week?" vraag ik en pak als eerste het glas van tafel voordat ik plaats neem op de bank. Ik vind het handig om ver van tevoren te weten wanneer de afspraak is zodat ik mijn andere plannen erom heen kan plannen. Ik kan er ook tijd voor vrij maken, maar ik heb liever dat ik de rest erom heen plan en niet iets moet verschuiven.

Andrew
Het is een rare gedachten dat ik de aankomende weken geen enkele zakenreis op de planning heb staan. Maar goed, nu heb ik de tijd om weer even tijd door te brengen in mijn eigen stad en mijn zaken in orde te krijgen evenals dat ik tijd heb om vrienden en familie te bezoeken. Eigenlijk is het dus niet zo erg dat ik een paar weken hier ben. Wel kan het altijd nog dat ik onverwachts weg moet en wekenlang niet thuis ben. Die ongeplande en onverwachtse zakenreizen vind ik toch het vervelendst. Dan heb ik liever dat ik het ver van tevoren weet en al mijn dingen in orde maak voor vertrek. Zo onverwachts moet ik altijd allerlei zaken half afgerond achterlaten en daar houd ik niet van, want het is vervelend om van alles te moeten wijzigen en annuleren.
"Already have a date or not yet?" vraag ik. Heel eerlijk ben ik wel jaloers op haar. Ze gaat naar New York en laat dat nou net een van mijn favoriete plekken op de wereld zijn. Ik heb zoveel favoriete plekken, maar New York staat wel hoog in het lijstje. Ik houd van de levendigheid daar en hoe de stad eruitziet. Ik hoop dat ik er voor werk binnenkort weer heen mag en anders dat ik misschien weer eens op vakantie ga daarheen. "A gala? Sounds fancy. Looks like someone is climbing to the top." knipoog ik haar toe. Ik moet lachen. Ja, ik drink snel en dat heb ik ook altijd al gedaan. Binnen een paar minuten is mijn glas altijd alweer leeg. Het komt maar weinig voor dat ik met een glas langer dan tien minuten doe. "You know me. Always drinking too fast, because I like it too much." komt er lachend uit mijn mond. Ik kijk haar na, maar laat mijn blik terugglijden naar de zee waar ik in verdrink.
Even later schrik ik op. Elizabeth is teruggekeerd met een nieuw wijnglas en een fles wijn. Een grijns rust op mijn gezicht. Ik kan wel de hele avond zo met haar hier zitten met wat wijn. Mijn handen laat ik voorzichtig op haar benen rusten, die op mijn schoot liggen. Ik schud mijn hoofd. "You already know everything about me. Nothing has changed." zeg ik, want ik zou niet weten wat ik haar nog niet heb verteld. "What do you want to know? Embarrassing stories? You even know almost all of those too." Ik kan me niet bedenken wat ik haar nog meer kan vertellen. Ik heb wel nieuwe beschamende verhalen, maar ik weet niet of ze wil luisteren naar verhalen waarbij ik vertel over een van mijn flings. Of dronken verhalen. Ik neem een klein slokje van de wijn.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Eli
Geen idee waarom, maar het woord 'gala' heeft altijd een chique gevoel bij me opgeroepen, alsof het heel bijzonder is dat je daar naartoe mag. Maar in dit geval is het ook zo. Niet zo maar iemand wordt uitgenodigd, wat zorgt voor een hogere druk om er goed uit te zien en vragen juist te beantwoorden. De eigenaar van het magazine mag me dan wel mee gevraagd hebben, maar ik weet nu al dat ik jaloerse blikken toegeworpen ga krijgen. Van collega's, maar ook van vrouwen die maar al te graag aan de zijde van Ed Mercury hadden gestaan. Erg oud is hij namelijk nog niet en het helpt ook niet dat hij geen vriendin of vrouw heeft. Als ik anderen moet geloven dan heeft hij de status van charmeur al jaren geleden bereikt, wat het moeilijk maakt om nee te zeggen.
"Nothing has changed, really?' vraag ik dan met lichte verbazing in mijn stem, maar grinnik zachtjes als hij zegt dat ik bijna al zijn gênante verhalen ook al ken. "That's true, but I'm sure that you've made a lot more mistakes in the years that we haven't seen each other." geef ik dan toe, waarna ik een slok van mijn wijn neem. Voor een kort moment moet ik aan de smaak wennen, maar dat is niets nieuws nadat je eerst een mojito en andere drankjes hebt gedronken. Ik denk dat iedereen grotendeels verhalen heeft die je liever geheim wilt houden, voornamelijk verhalen die over wilde nachten die je hebt gehad. Met of zonder bepaalde personen. Ik kan het niet laten om eventjes te glimlachen, maar neem dan nog een slok van mijn wijn. Het is duidelijk dat ik aangeschoten begin te raken, want normaal gesproken zou ik niet om dit soort dingen glimlachen, laatstaan grinniken.
"Maybe you should come to New York with me.. It would be nice to have a personal guide around town." grinnik ik zachtjes, waarna ik zacht mijn lippen in zijn hals druk. Op dit moment wil ik gewoon niets anders dan zijn aanraking voelen en het idee van hem mee op reis, binnen handbereik lijkt me nu alleen maar geweldig. Mijn wijnglas zet ik dan ook op tafel neer, zodat ik zeker weten geen rode wijn over hem, of mezelf, heen knoei en laat mijn hand afglijden naar zijn borstkas. Hij is gewoon onweerstaanbaar. De hele avond heb ik de neiging om hem aan te raken weten te negeren, maar nu? Nu is dat het enige waar ik aan kan denken. "You've got such a bad influence on me." fluister ik dan ook in zijn oor, waarna ik daar zacht een kus op druk. Enkele kusjes plaats ik dan ook in zijn hals, maar laat al gauw mijn lippen naar de zijne glijden. Om het mezelf iets makkelijker te maken, en rugklachten te voorkomen, kruip ik bij hem opschoot, om hem vol overgave te kunnen zoenen.

Julian
"Well, I hope you remember that you said that." grinnik ik zachtjes zodra ze aangeeft dat ik maar een tijd en een plaats hoef te noemen, voordat ze er is. Mijn ogen volgen haar bewegingen dan, maar het duurt een enkele seconde voordat ik besef wat ze eigenlijk zegt. "Sure. Take your time." zeg ik met een glimlachje, waarna ik mijn glas naar mijn lippen breng. Het doet me glimlachen, wetende dat Aurora zich blijkbaar zo comfortabel voelt, dat ze zich nu in wat makkelijkers om gaat kleden. Mijn telefoon neem ik dan ook in mijn handen, om mezelf bezig te houden. Om rond te gaan sneupen zou ik zelf asociaal vinden, vandaar dat ik ook netjes blijf zitten waar ik zit. "Well, to be fair.. I've only got time in the morning, I have to work from 2 till 8. So, just name a day and I'll put your name in my phone somewhere." grinnik ik zachtjes, waarna ik naar haar kijk. Zelfs gekleed in haar pyjama blijft ze een prachtige verschijning. Het maakt me zelfs niet uit dat Elizabeth en Andrew op dit moment buiten zijn, ik heb altijd al de beste connectie met Aurora gehad. Natuurlijk met de andere twee ook wel, maar op een andere manier. Aurora is altijd degene geweest waar ik diepe gesprekken mee kon voeren, lief en leed mee kon delen en die gewoon altijd een glimlach op mijn gezicht wist te toveren. "Isn't it hard? Maintaining friendships whilst you're away for work most of the time?" vraag ik dan plotseling, waarna ik haar aankijk. "I mean, I find it hard maintaining friendships and I just work in one place." leg ik mezelf dan uit, waarna ik mijn ogen op de prachtige blondine richt.
Van jongs af aan ben ik al sociaal geweest, maar nadat je studie tot een einde is gekomen en je begint aan het echte leven, merk je pas hoe lastig het is om verschillende ballen in de lucht te houden. Vriendschappen, relaties, familie en dan ook nog alles qua leefsituatie op een rijtje hebben? Ja echt, ik heb er soms moeite mee. Relaties zijn bij mij dan ook vaker dan een keer op de klippen gelopen, puur doordat ik familie en vrienden meestal voorrang geef. Altijd ben ik gaan daten met meiden, maar heb nooit eerst een solide basis van vriendschap opgebouwd.

 

Re: ORPG | Little girls with dreams become women with vision.

Aurora
Wanneer hij aan geeft dat hij alleen tijd heeft in de ochtend pak ik mijn telefoon erbij. Zelf heb ik werkelijk geen idee wanneer ik tijd heb, maar waarschijnlijk heb ik wel ergens een paar uur in de ochtend vrij die ik dan mooi met hem kan doorbrengen. Ik scrol door mijn agenda van volgende week heen en kom heel wat ingeplande afspraken tegen. Veel afspraken zijn in de ochtend, maar bij het zien van een vrije ochtend op dinsdag glimlach ik. "I have Tuesday morning time to grab some coffee." – "So Tuesday will be our coffee date." zeg ik en vergrendel mijn telefoon, die ik vervolgens op de salontafel voor mij neerleg. Hij begint over of het niet moeilijk is om vriendschappen te houden, terwijl ik zo vaak weg ben. En om eerlijk te zijn moet ik toegeven dat het inderdaad moeilijk is om vriendschappen te onderhouden. Ik zie mijn vrienden op de dagen dat ik thuis ben, maar omdat ik vaak weg ben, zie ik ze dus niet zo vaak als ik zou willen. Ik heb het alleen geaccepteerd. Aan het begin heb ik er wat moeite mee gehad, maar het is op een gegeven moment gaan wennen. Het is wel zo dat wanneer ik mijn vrienden en familieleden zie dat we altijd nog meer plezier hebben en de tijd koesteren die we met elkaar hebben. "It is hard. I only see my friends and family when I'm home, but when we see each other we have a lot of fun together. It is one of the disadvantages of being a model, but there are also a lot of benefits." beantwoord ik zijn vraag. "Do you still have contact with some of the people you studied with?" stel ik hem, nieuwsgierig, de vraag. Zelf heb ik nog een paar mensen waarmee ik contact heb gehouden. Tijdens mijn studie heb ik een meidengroepje gehad en we hebben onderling nog steeds contact. Af en toe spreken we elkaar af en kletsen we elkaar bij over ons levens. Het is eigenlijk grappig hoe we na dezelfde studie dat niemand exact hetzelfde werk doet nu.
Ik leun naar voren en klem mijn hand om het glas heen, dat ik naar mijn mond breng. Langzaam neem ik een klein slokje en plaats ik het glas terug op de tafel. De smaak van mojito blijft achter op mijn bevochtigde lippen.



Andrew
Lachend sla ik mijn ogen neer. Natuurlijk heb ik – net zoals ieder ander menselijk persoon – fouten gemaakt, maar aan die fouten wil ik niet graag herinnerd worden. Voor een paar van mijn fouten schaam ik me namelijk wel heel erg. Er zitten er ook een paar tussen die in eerste instantie geen fouten hadden hoeven zijn. Echter heb ik wel van al mijn, domme, fouten geleerd en zal ze niet snel weer maken. "I sure have made my mistakes through the years, but I honestly don't like to talk about my mistakes." zeg ik terug tegen haar. Op zich wil ik het haar best vertellen, maar als het niet hoeft dan liever niet. Ik heb niet echt geheimen voor haar. Er zijn dingen die ze niet weet en die ik misschien niet zo 1,2,3 uit mijn mond zal floepen, maar ik heb niet iets wat ik bewust van haar verborgen houd.
Haar idee klinkt veel te aanlokkelijk. Samen met haar naar het prachtige New York. Ik zie het al helemaal voor me. Ik zou haar meenemen naar allerlei plekjes die ik daar heb ontdekt. Zo'n gek idee is het niet; eventjes met z'n tweetjes er tussenuit gaan, al heeft ze wel verplichtingen. Misschien kan ik wat vrije dagen opnemen of anders met werk daar naar toe worden gestuurd. "I could take some days off, if you really want me to come." zeg ik. Als ze me niet vrij laten nemen, kan ik nog altijd voorstellen dat ik daarheen gestuurd kan worden, zodat ik daar op locatie even kan kijken of ergens mee kan helpen. Ik kan wel een manier vinden om het te regelen.
Het glas wijn zet ik ook maar aan de kant. Haar lippen in mijn nek voelen goed aan. Genietend sluit ik mijn ogen. Mijn lippen wijken iets van elkaar af. Dat zegt zij! Zij heeft ook een slechte invloed op mij, alhoewel het tegelijkertijd ook een goede invloed is. Ze haalt zowel goede dingen als slechte dingen in mij naar boven. Na enkele kusjes hier en daar voel ik haar lippen op de mijne. Mijn hand glijdt naar haar wang en met mijn duim streel ik over haar warme huid heen. Liefdevol en passievol zoen ik haar terug. Mijn andere hand leg ik op haar zij. Tijdens het zoenen verdwijnen mijn vingers naar haar huid, onder haar topje. Mijn andere hand verplaats ik uiteindelijk ook naar haar zij. Na die avond in Lissabon had ik niet verwacht dat dit nog een tweede keer zou gebeuren, maar ik geniet er volop van. Eli is een prachtige dame met een geweldig innerlijk. Ze is een persoon waar je als man makkelijk voor kan vallen. Ze is namelijk het totaal plaatje.

Fifty shades of fucked-up