O || she wore a thousand faces, all to hide her own
1 | 2 | 3 | » | Last
[ Go to bottom | Go to latest post | Subscribe to this topic | Latest posts first ]
Bane
Deleted user
O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from Bane on 01/10/2018 02:10 PM- prob.18+
- met Cisjeeee
Nura Rose Gouraud - 20 years
Het leven zat vol met onvoorspelbare wendingen. Zelfs de beste waarzegger had dit niet aan kunnen zien komen. Dat hield ze niet voor mogelijk. Ze voelt hoe de druppels langzaam uit de lucht komen vallen. Met elke druppel extra die er valt, kleuren de stenen voor haar voeten langzaam donkerder. Voorzichtig schoof ze de capuchon van haar jas over haar hoofd heen. Dat ze hier nu lagen nam ze zichzelf ontzettend kwalijk. Haar ouders trotseerden wind en weer om bij haar te komen. Nura Rose had een lange dag gewerkt en had haar ouders die avond uitgenodigd om te komen eten in het café - waar ze dus zelf ook werkte.
Maar ze zijn nooit aangekomen bij het café, van de weg gereden door een dronken bestuurder, en lieten daarbij hun 20-jarige dochter achter. - Was een zin uit de krant die het ongeluk beschreef.
Snikkend veegt ze wat tranen van haar wangen weg. Ze waren nog veel te jong geweest. Echt kunnen genieten van het leven hadden ze dus ook nog niet gekund. Haar greep rond de bos rode rozen in haar handen nam nog wat meer toe, tot haar knokkels wit kleurden, kwaad vanwege de willekeur van het leven. Pas zodra een hand op haar schouder gelegd werd, schrok ze op uit haar gedachten. “We.. euhm, we moeten gaan” spreekt de oudere vrouw zachtjes tegen haar.
Het was de vrouw die haar had opgevangen nadat het nieuws haar bekend gemaakt was - daar hadden haar werkgevers dan weer voor gezorgd. Voor Nura Rose was ze geen bekende geweest, maar slechts een hulp van een of andere instantie. Nura Rose knikte dan ook kort en ging door haar hurken heen om de bos rozen in de vaas tussen de twee graven te zetten.
~
Haar verschillende tassen werden een voor een achterin de auto gezet terwijl Nura Rose met muziek in haar oren door de ruit aangrenzend aan de achterbank naar buiten keek. Het zou geen lange reis zijn. Er was beloofd dat ze binnen een half uur rijden met de auto bij het graf van haar ouders kon komen. Toch leek het eeuwig te duren, net zoals alles hedendaags eeuwig leek te duren. Desondanks het aandringen van de vrouw, had Nura Rose haar joggingsbroek en dikke vest aangehouden. Ze had er onverzorgd bij gelopen, de vrouw had haar daarop gewezen. Waar Nura Rose altijd iemand was geweest die gaf om haar uiterlijk, stelde dat nu niet meer veel voor in haar leven.
In stilte stapte ze uit toen de auto tot stilstand gekomen was. Met een zuchtje trok ze de oortjes uit haar oren waarna haar capuchon van haar hoofd gehaald werd door de vrouw. “Probeer jezelf te zijn” waren de woorden die haar toegesproken werden voor de vrouw naar de voordeur liep en aanbelde. Alsof ze door een keuring heen moest...
ReplyxMirima
Deleted user
Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from xMirima on 01/10/2018 06:11 PMJosiah 'Josh' Burnan - 22yo
xMirima
Deleted user
Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from xMirima on 01/10/2018 08:45 PMJosh was thuis, wéér, en zijn ouders waren deur uit, wéér. Hij zuchtte eens en draaide zich nog eens om in zijn veel te grote bed, in zijn veel te grote kamer, in het veel te grote huis. Eerlijk, het was fijn om een beetje status te houden en ouders te hebben die zonder na te denken met hun creditcard konden zwaaien, maar zo speciaal was het nou ook wel weer niet. Het enige speciale wat hier plaats vond, was het rare gedrag van zijn ouders en het idee om hun huis open te stellen voor iemand die een thuis nodig heeft. Hij hoopte maar dat het een beetje fatsoenlijk persoon was, waar hij niet teveel naar om hoefde te kijken en hem bovenal geen irritaties bezorgde. Josh was immers makkelijk op zijn tenen getrapt, helemaal als iemand tegen gas durfde te geven en graag ongelijk hebben had hij dan ook niet. Het was dan ook op het moment dat de deurbel ging, dat hij zuchtte en zijn hoofd even optilde. Maar het was niet eenmalig, de deurbel ging nog een keer toen de deur niet open gedaan werd. Met tegenzin duwde hij zichzelf overeind en trok hij een shirt over zijn hoofd zodat hij niemand echt zou laten schrikken. Niet dat hij iets had om zich voor te schamen, maar hij zou het ook vinden dat iemand aangekleed was als diegene de deur open deed.
Sloffend daalde hij naar beneden terwijl hij een hand door zijn haren haalde. De bel ging nog een keer en dat maakte dat Jamie even kreunde vooral hij de deur open deed. ''Sommige mensen slapen overdag.'', merkte hij op zonder nog echt op te kijken. Het kwartje viel dan ook pas toen hij daadwerkelijk opkeek en de jongedame voor zijn neus even bekeek, voor zijn aandacht naar de oudere vrouw ging. ''Ah..'', merkte hij op. ''Jij bent...'', daarmee knipte hij even in zijn vingers omdat hij haar naam niet meer herinnerde ondanks dat zijn ouders het gezegd hadden. ''Mijn ouders zijn nog niet thuis, maar kom vooral verder.'', besloot hij toen maar, waarop hij aan de kant ging voor het tweetal en de deur weer achter hen sloot. De tegels van de hal voelden koud aan onder zijn blote voeten, maar dat was even niet anders. Hij kon nu niet meer in bed kruipen. Uiteindelijk kon het hem weinig interesseren wie ze was, als hij maar geen last van haar had. Daarbij was er nog niet eens besloten welke kamer ze zou krijgen,laat staan dat er spullen zouden staan. Dit ging nog een probleem worden, want zelf woonden ze ook nog niet lang in dit huis. Ze waren enkele weken geleden verhuisd en hadden enkel de noodzakelijke kamers aangekleed. De rest zou later wel komen, al was het nu handig geweest om een logeerkamer te hebben. Een zucht volgde dan ook. 
Bane
Deleted user
Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from Bane on 01/10/2018 09:19 PMHet duurde maar en het duurde maar voor de deur open ging. De vrouw had ondertussen al meerdere keren op de bel gedrukt en begon het nu zelfs af te reageren op Nura Rose, afreageren in de zin van dat ze ook als de wiedeweerga naar de voordeur moest komen. Een zachte zucht verliet haar lippen toen ze eenmaal voor de deur stond en keek op naar de sierlijke bogen die zich boven de deur bevonden. Het huis was gigantisch en duidelijk van een behoorlijke leeftijd, te zien aan de talrijke decoraties die het huis kende wat niet bepaald eigentijds te noemen was.
Na ruime tijd, toen de hoop eigenlijk al opgegeven was, werd er uiteindelijk toch open gedaan. Een jongeman verscheen in de deuropening - die duidelijk nog niet echt wakker was. Nura Rose wilde zich al omdraaien met het idee dat ze hier verkeerd waren maar nog voor ze een beweging daartoe had kunnen maken, begon de jongeman te praten. Ergens leek hij moeite doen om haar naam op te halen, maar dat was tevergeefs. “Ze heet Nura Rose en ik verwacht dat jouw ouders hier spoedig zullen arriveren om nog wat details door te kunnen spreken?” Merkt de vrouw op voor ze Nura Rose al richting binnen begint te duwen.
Lang duurde het in ieder geval niet voor het koppel ook binnen kwam. Met een hoop lawaai en gestommel stond het paar dan uiteindelijk in de woonkamer. De volgende gebeurtenissen gingen volledig langs Nura Rose heen. Ze had een kopje thee gekregen waaraan ze haar handen warmde en waarvan ze kleine slokjes nam. Na een hoop gesprekken over en weer verliet de vrouw die haar hier afgezet had, na nog een paar bemoedigende woorden, het huis. Haar spullen waren ondertussen binnen gezet door de vader van het gezin. Al snel zat de blonde vrouw naast haar op de bank en begon ze van alles te vertellen - wat opnieuw volledig langs Nura Rose heen ging. Zo nu en dan reageerde ze wel, met een glimlach of met een knikje, maar wat ze precies gezegd had - God mag het weten.
...”Dus tot jouw kamer klaar is, moet je maar bij Jamie slapen. Zijn kamer is groot genoeg en een extra matras hebben we al” Die woorden drongen echter meer dan goed tot haar door. “Heb ik dan geen eigen kamer?” Vraagt ze zachtjes. “Wanneer de kamer tegenover zijn kamer klaar is, mag je daar in en is dat volledig voor jou alleen. Kom, ik zal je de kamer van Jamie laten zien” Zwijgend en sjouwend met het gros van haar tassen, liep ze achter de blonde vrouw de trap op. Na de eerste trap, moesten ze er nog eentje op - naar de tweede verdieping - waar de haast oneindig-lijkende trappen dan eindelijk ophielden.
Bijna volledig buiten adem, strompelde ze achter de vrouw aan Jamie’s kamer binnen waar het een enorme zwijnenstal was. Beiden waren ze op de voet gevolgd door de vader van Jamie die het matras naar binnen gooide. “Waar wil je liggen?” Vraagt hij vervolgens aan haar waarop Nura Rose kort naar de jongeman keek en ze naar een voor haar idee geschikte plek in de kamer wees.
xMirima
Deleted user
Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from xMirima on 01/10/2018 09:54 PMJosh fronste even om de ijzige stilte die van de andere kant kwam, waarop hij enkel inwendig zuchtte en zijn hand nog eens door zijn haren haalde. Hij had ze maar wat te drinken aan geboden en godzijdank arriveerde zijn ouders ook al snel genoeg. Hij had zich niet eens met het gesprek bemoeid, gewoonweg omdat het hem niet interesseerde en zijn moeder het allemaal beter leek te weten. Zelfs over hem, sinds ze hem al voor hem voorstelde. Wel, dat scheelde hem weer een hoop gepraat en bespaarde zijn stem dan ook weer. Hij had tegen de deurpost aan gestaan met zijn rug en zijn armen over elkaar geslagen, terwijl hij de oudere vrouw na had gekeken en niet eens moeite had gedaan om een 'dag' te laten vallen. Echter was zijn aandacht snel ter plekke toen zijn moeder mededeelde dat Nura Rosa bij hem op de kamer zou verblijven, dat was niet iets wat hem onbekent was want dat was hem eerder die week al opgedrongen. De andere kamers moesten nog gevloerd en geverfd worden, en bovendien gemeubileerd. Hij trok kort zijn wenkbrauw op, maar wou eerst maar de reactie zien als zijn moeder erachter kwam dat er helemaal geen ruimte was voor een extra matras op zijn kamer.
Met een flauwe glimlach stond hij dan ook achter zijn moeder en de jongedame die naar een plek wees die helemaal vol lag met papier en andere zooi waarop hij had lopen krabbelen in een poging een lyrics te schrijven met zijn keyboard erbij. ''Ik ga dat niet opruimen.'', liet hij dan ook weten. ''Net zo goed als dat ik mijn gitaren collectie niet ga verhuizen, of ook maar een stoel. Dit was niet mijn idee.'', deelde hij mee. ''Als ze zonnodig een slaapplek nodig heeft, kan ze de linkerkant van het bed hebben.'', bromde hij vervolgens, vooral hij langs de twee heen stapte en de gordijnen weer dicht trok. Hij was immers nog niet uitgerust genoeg en had niet veel zin om al haar spullen hier te stallen, hij verwachtte dan ook dat zijn houding rede genoeg was om enkel het hoognodige uit haar koffers te plukken tot haar kamer gereerd was. Het was dan ook weinig moeite voor hem, om het matras weer van de grond te plukken en de hal weer in te schuiven zodat het kleine beetje vloer wat hij nog over had, weer vrij had. Hij vertikte het om op de bank aan de andere kant van zijn kamer te gaan slapen, dat ding was zelfs te klein om zijn moeder te huizen en die was al enorm klein in lengte. Hij zuchtte diep en zakte neer op het voeteneinde van zijn bed, evenmin blij met de situatie als Nura Rosa dat schijnbaar was.
Bane
Deleted user
Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from Bane on 01/10/2018 10:34 PMUiteindelijk verliet het stel lachend de kamer, tezamen met het matras, met de woorden ‘de rest vechten jullie zelf maar uit’. Pas toen Nura Rose helemaal niets meer hoorde op de trappen, kwam ze uit haar tot dan toe aangenomen houding, met haar handen in de zakken van haar vest en haar gezicht richting de deuropening gericht. Langzaam verschoof ze zich richting de grootste tas die nu in de kamer stond en maakte de rits open terwijl ze de ogen van Jamie in haar rug voelde branden. Erg prettig vond ze het niet, maar dat liet ze niet merken. De afgelopen tijd had ze meer dan goed geleerd hoe ze haar emoties het beste kon afschermen. Zolang je niet aan de buitenwereld kenbaar maakte dat je zwak was, zagen ze je niet staan. Onzichtbaar worden was iets waar ze goed in was geworden. In deze situatie ging haar dat echter niet volledig lukken.
Voorzichtig pakte ze een fotolijstje uit haar tas voor ze naar de foto keek. Opnieuw sprongen de tranen haar in haar ogen bij het zien van deze foto. Het waren haar ouders, nog geen week voor hun overlijden. Ondertussen was hun begrafenis alweer een maand geleden. Toch leek het alsof de tijd voor Nura Rose stilgestaan had. Langzaam kwam ze weer overeind voor ze plaats maakte op het nachtkastje aan de linkerkant van het bed en zette daar het fotolijstje neer. Zodra ze zich omdraaide, gleden haar ogen voor het eerst ter observatie door de ruimte heen voor haar ogen op Jamie stopten. “Je bent muzikant?” vraagt ze aan hem waarna ze twee stappen zet en zich op de zijkant van het bed laat zakken. Langzaam gleden haar handen over de ontzettend zachte dekens heen. “En je hebt het zwaar gehad gisteravond?” merkt ze niet veel later op. Ze wist zelf ook wel hoe het ging bij leeftijdsgenoten. Nura Rose was nooit iemand geweest om uit te gaan. Toch was het misschien nu wel dé manier om alles te kunnen vergeten. Jezelf een maand lang opsluiten in huis zonder iemand te spreken of te zien hielp niet - dat had ze nu wel ondervonden. Het verdriet leek alleen maar erger te worden. Weliswaar kon ze een poging wagen.
Langzaam liet ze haar vingers als een soort kam door haar lange haren glijden terwijl ze hem aan bleef kijken, wachtend op zijn antwoord. Jamie was geen lelijke jongen en dat wist hij zelf ongetwijfeld ook wel. Nura Rose had altijd al een hekel gehad aan dat soort types. Toch zou ze Jamie niet op voorhand beoordelen, misschien verbaasde hij haar en wist hij zo haar stereotype om zeep te helpen.
xMirima
Deleted user
Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from xMirima on 01/11/2018 09:10 AMJosh had zijn ouders nagekeken en moest even diep adem halen, om dit alles te kunnen verwerken. Alleen het idee al dat zijn kamer gedeeld diende te worden, was al iets waar hij niet graag over na dacht. Maar als ze dan moesten delen, dan kon ze dus het linkerkant van zijn bed gebruiken en niet ergens een matras neergooien, omdat hij daar dus geen ruimte voor had. Niet dat hij een kleine kamer had dus, hij had veel spullen en dat maakte dat hij serieus eens na moest denken over opruimen maar niet nu. Niet speciaal voor háár. Of omdat zijn ouders dat wensten. Zwijgend volgde hij de dame dan ook en fronste hij hier en daar even, omdat hij haar niet zo goed kon peilen. Maar goed, ze kenden elkaar dan ook helemaal niet op elkaars naam na dan. Kort keek hij naar het fotolijstje die hij meteen kon plaatsen, het was dan ook niet zo dat zijn ouders hem helemaal niet in hadden gelicht. Hij had gewoon niet opgelet en enkel wat dingen opgeslagen in zijn geheugen, dingen die misschien van belang konden zijn. Zijn blauwe ogen gingen al snel weer naar de brunette, vooral hij flauwtjes even glimlachte. ''Meer een hobbyist.'', verbeterde hij haar. ''Ieder z'n hobby, is het niet?'', vroeg hij zich af. Zij zal vast ook wel een uitlaat hebben in iets waar ze goed in was of leuk vond? ''En niet zo zeer... Meer een verpest ritme en een kléin beetje zwaar weliswaar.'', wist hij met een glimlach uit te brengen waarop hij zijn wijsvinger en duim net van elkaar hield om het een beetje aan te geven.
Na een korte stilte was hij dan toch overeind gekomen en keek hij kort op zijn telefoon die aan de lader had gelegen op het bureau. ''Dus... Nura Rosa, hm? Kan ik er Rosa van maken, of zo? Ik ga het nooit onthouden.'', fronste hij toch wel ernstig. Hij had immers wel voorgenomen om de schuld van dit alles niet op haar af te schuiven, zij kon er uiteindelijk niets aan doen dat haar ouders met dit soort gekke ideeën kwamen. ''En weliswaar moet ik ruimte maken in de kledingkast.'', mompelde hij nog bedenkelijk. Zijn ouders hadden dit werkelijk waar beter moeten bedenken, regelen of wat dan ook. Al had ze alleen maar een verwarming gehad die aan stond tezamen met een bed en een kast, zodat ze in de logeerkamer terrecht had gekunt. Maar ze werkten veel te veel om dat alles in een korte tijd voor elkaar te krijgen, dus dat betekende dat ze hier voor langere tijd in zijn kamer zou huizen of dat hij aan het werk mocht en beide stonden hem niet aan eigenlijk. Josh was nou eenmaal liever lui dan moe, maar hij wou wel van zijn leven genieten. Op zijn maneir. Daar behoorde een kamer opknappen niet toe.
Josh was naar de kledingkast gelopen en had de grote, zware deuren open getrokken. Even keek hij kort naar de planken die rommelig vol lagen, waarop hij maar een bult kleding van een plank afhaalde en dat bij een andere bult, op een andere plank achter liet. ''Je kan het hoognodige daar kwijt, mijn kamer is een rommel, maar ik heb liever geen rommel op mijn rommel.'', Pas toen hij het uitgesproken had, bedacht hij zich hoe stom dat geklonken moest hebben. ''En de badkamer is daar.'' wees hij richting een witte deur aan de linkerkant van zijn kamer. De handdoeken lagen in het zicht, dus daar ging hij niet eens over beginnen.
Bane
Deleted user
Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from Bane on 01/11/2018 10:05 AMEen kleine ‘Ah’ verliet haar mond toen hij op haar antwoordde dat hij maar een hobbyist was. Het was erg serieus, te zien aan de hoeveelheid muziekinstrumenten en bladmuziek dat verspreid over de grond lag. Lichtjes knikte ze op zijn volgende opmerking. Ieder zo zijn hobby, dat was zeker een feit. Maar op dit moment kon Nura Rose zich niet zo goed bedenken wat de hare dan moest zijn. Langzaam gleden haar lichtbruine ogen zijn kant op toen hij met zijn vingers aangaf hoe zwaar hij het gehad had - naast het verpeste ritme waar hij vooral de schuld aan leek te geven voor zijn alom vermoeide houding. Als antwoord glimlachte ze slechts lichtjes naar hem maar greep al snel met haar tengere vingers richting de ketting rond haar hals terwijl ze naar haar schoot staarde. Het was een ketting met een hangertje eraan in de vorm van een hartje. Haar naam stond erop en achterop stond een roos gegraveerd. Deze had ze voor haar verjaardag gekregen van haar ouders toen ze 16 werd en droeg ze al een aantal jaar. Nu deed ze deze echter nooit meer af. Ze sliep er nu zelfs mee, bang dat ze de ketting kwijt zou raken.
Ondertussen had Jamie zich naar zijn bureau bewogen, hij leek precies te weten waar hij zijn voeten wel en niet kon zetten in de rommel. Voor Nura Rose zou dit nog een behendigheidsparcour worden de eerste tijd, maar ze zou er vast snel aan kunnen wennen. Al hoopte ze natuurlijk in haar eigen kamer te kunnen slapen voor ze er überhaupt aan kon beginnen te wennen. Langzaam liet ze het hangertje, die ze tot dan toe tussen wijsvinger en duim inhield, vantussen haar vingers glijden toen hij weer tegen haar begon te praten. “Nura Rose, je mag me Rose of Nura noemen, dat maakt niet uit” antwoord ze. Vaak noemden mensen haar al Nura of Rose zonder dat ze er ooit naar hadden gevraagd of ze daar oké mee was. Uiteindelijk was Nura Rose haar naam, zij ging ook geen halve namen uitspreken als ze iemand zijn of haar aandacht wilde hebben. Maar ze had zich er maar bij neergelegd. Er moeilijk over gaan doen zou toch niet helpen, omdat de eerstvolgende weer hetzelfde zou doen. Dat Jamie claimde het niet te kunnen onthouden, vond ze hooguit merkwaardig te noemen. Maar ze negeerde dat gedeelte van zijn zin maar, alsof hij het nooit uitgesproken had.
In stilte kwam ze overeind toen hij wat ruimte vrijmaakte in zijn kast. Veel was het niet, maar het was genoeg voor haar shirtjes die dan in ieder geval niet zouden kreuken. Haar broeken kon ze wel in haar tas laten zitten. Stap voor stap liep ze naar haar tas, oplettend dat ze op niets breekbaars stapte. Dat zou hij haar ongetwijfeld niet in dank gaan afnemen als dat gebeurde. Met een stapeltje shirtjes liep ze naar de kast en legde deze op de vrijgemaakte plek. Langzaam keek ze richting de badkamer die hij aanwees - en aangrenzend was aan zijn kamer. Een eigen badkamer, zou zij dat straks ook hebben? Ze besloot dat ze haar spulletjes wel in de badkamer zou zetten wanneer ze ging douchen vanavond. In stilte sloot ze de lastdieren en keek toen weer richting Jamie. “Ik zal proberen je niet teveel tot last te zijn” mompelde ze zachtjes. Het voelde alsof ze een soort indringer was in zijn domein, ze kon goed begrijpen dat hij haar liever niet hier had.
xMirima
Deleted user
Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from xMirima on 01/12/2018 02:30 PMJosh fronste even toen ze hem corrigeerde betreft zijn naam. Rose dus, geen Rosa. Dat was iets wat hij dan maar moest onthouden, anders ging zelfs een korte naam niet goed komen. ''Rose dan.'', bevestigde hij dan ook. Hij had ook twee namen maar gebruikte ze ook niet allebei, dus het was wat raar voor hem om haar bij haar complete naam te noemen. Rose sierde haar wel ondanks, dus dat was de beste keuze geweest in zijn gedachten. Uiteindelijk hadden zijn vrienden, zelfs familie, ook wel bijnamen voor hem of van die afkortingen zoals 'J' en zelfs 'JJ' was al voorbij gekomen, waar die dubbele belettering vandaan kwam wist hij ook niet. Hij zei er echter maar niets van, want hij kon er niet mee zitten. Uiteindelijk wist hij dat ze hem bedoelden en dat was prima voor hem, maar weliswaar waren mannen daar iets makkelijker in. Zoals met vele dingen eigenlijk, bedacht hij zich. Of misschien was dat enkel een stereo-gedachte, dat kon ook nog natuurlijk.
Zwijgend keek hij toe hoe ze over zijn spullen heen stapte, wat hem deed denken dat hij misschien toch maar een soort van pad vrij moest maken richting de kast, slaapkamerdeur en badkamer deur weliswaar. Dan zou ze zich wel redden toch? Het was hem echter teveel moeite om echt een plek vrij te maken voor een matras wat er ook moest liggen, want hij had enorm veel op de grond liggen. Veelal onafgemaakte dingen eigenlijk, zoals lyrics, tekeningen zelfs. Simpele schetsjes van random personen en dingen die je in de natuur kon vinden. Niet veel speciaals maar het hield hem bezig en zo was hij zijn ouders niet al teveel tot last, want een studie volgen deed hij momenteel ook niet. Een tussenjaar noemde hij het maar, eentje die al twee jaar duurde dan toch. Zijn ouders waren echter te weinig aanwezig om hem daar echt op te wijzen. Ze vonden het allemaal wel best, want hun zoon zat tenminste niet aan de drugs of erger.
''Mhh.'', mompelde hij op haar opmerking. ''Ik heb nooit gezegd dat je me tot last bent, of tot last zult zijn. Ik ben alleen niet bereid om dingen te verplaatsen omdat mijn ouders hun dingen niet voor elkaar hebben. Ondanks dat dit hun beslissing was en mij niet echt om mijn mening gevraagd hebben.'', schokschouderde hij. ''Uiteindelijk is het de bedoeling dat je je studie afmaakt, als je die al volgt, toch? Dan kun je werken en een eigen leven opbouwen. Dat is het hele doel van dit, heb ik begrepen.'', liet hij weten. Dat was de informatie die hij verschaft had van zijn ouders tenminste. Iets met dat ze momenteel te onstabiel was om een traject te volgen, zodat ze compleet op haar eigen kon wonen of zo. 
Bane
Deleted user
Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from Bane on 01/12/2018 10:34 PMZe knikte lichtjes op zijn antwoord, toch wel enigszins opgelucht dat hij haar niet als een last zag. Uiteindelijk wilde ze niemand tot last zijn, ze had het al moeilijk genoeg en wilde niet nog meer discussies erbij krijgen. Daarom was ze hier, om haar rust weer enigszins terug te krijgen. Hier hoefde ze zich nergens zorgen over te maken. Wat hij daarna zei, liet haar zachtjes zuchten. “Hmm ja, ik was bezig aan een opleiding” antwoord ze zacht. Op dit moment wist ze echter niet of ze daar nog wel mee door wilde gaan. Natuurlijk wist ze dat ze nooit een goed betalende baan zou krijgen als ze geen papiertje had van een opleiding die ze gevolgd had. Maar op dit moment was het voor haar geen prioriteit meer. Het liefste zou ze nu haar spullen pakken en met het geld wat ze had erop uit gaan. De komende jaren zou ze prima kunnen leven van het geld dat ze geërfd had - al was dat iets wat voor haar nu nog te ondernemend was. Het idee dat ze dat zou doen van het geld van haar ouders... dat ging er bij haar niet in.
“Als je nog eens een feestje hebt, mag ik dan mee?” vraagt ze na een korte stilte. “Niet dat ik dan een oppas nodig heb hoor, maar alleen om naar een club toe te gaan. Vanaf hier weet ik niet hoe je er moet komen en welke clubs een beetje aantrekkelijk zijn” Het klonk best wel als een goed idee. Het gesprek tussen Jamie en haar had ertoe geleid dat ze er serieus over aan het nadenken was gegaan. Uiteindelijk kon ze toch op z’n minst proberen te genieten.
Zachtjes beet ze op haar lip toen ze een glimp van zichzelf opving in de spiegel. Het was voor het eerst sinds tijden dat ze zichzelf weer had bekeken. In die paar weken tijd was ze behoorlijk afgevallen, iets wat ze ook wel aan haar kleding had gemerkt. Maar haar gezicht kende ook totaal geen kleur meer, om nog maar niet over haar diep ingevallen ogen te spreken. Ook haar haren hadden de glans verloren die ze altijd bij zich hadden gedragen. Van de oude Nura Rose was niet meer zoveel over. Ergens schaamt ze zich er zelfs voor, dat ze er nu zo uit ziet. Haar ouders hadden nooit gewild dat ze er zo uit kwam te zien. Ze besloot dan ook vandaag als een nieuwe start te zien - of deze middag dan, de halve dag was immers al voorbij.
“Ben je nog iets bijzonders van plan?” vraagt ze al snel geïnteresseerd aan Jamie zodra ze weer op de rand van het bed is gaan zitten. Natuurlijk vroeg ze het niet alleen maar uit interesse voor zijn leven. Misschien kon ze zelf zo ook iets bedenken wat ze deze middag kon gaan doen. Op dit moment had ze alle tijd van haar leven om iets te ondernemen wat haar haar gedachten op iets anders kon laten focussen.
