O || she wore a thousand faces, all to hide her own
1 | 2 | 3 | » | Last
[ Go to bottom | Go to latest post | Subscribe to this topic | Oldest posts first ]
xMirima
Deleted user
Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from xMirima on 02/08/2018 08:12 PMEen flauwe glimlach sierde Josiah al snel. ''Ja.'' was zijn simpele antwoord. ''Uiterlijke kenmerken maar ongetwijfeld ook innerlijke.'' verklaarde hij zijn antwoord maar iets nader. Hij kon er waarschijnlijk al een paar noemen, maar dat deed hij om vele redenen niet. Hij had zichzelf tegen het keukenblad aangeplaatst terwijl hij wachtte tot de oven klaar was en deed hetzelfde terwijl hij wachtte tot de pizza klaar was. Die hoefde maar tien minuten in de oven immers. Even had hij een moment genomen om haar wat onderzoekend in zich op te nemen. Hij gokte zo dat ze vanzelf wel weer in zou gaan zien wie ze was en dan kon ze ook weer doelen stellen in het leven. Het was hem niet ontgaan dat haar ouders overleden waren en dat ze hier daarom was, waarschijnlijk omdat ze niet stabiel genoeg was om op haarzelf te wonen. En hoewel zijn ouders ook niet over de vloer waren, was het hele idee waarschijnlijk dat er tenminste iemand thuis was. Hij dus.
Toen de pizza klaar was, had hij het ding in zes stukken gesneden. Drie op haar bord en drie op de zijne. Wat ze niet op at, zou hij wel opeten gokte hij zo en anders kon dat de volgende dag ook wel koud geserveerd worden. Josiah was naast Rose gaan zitten en haar haar bord gegeven. Hij had net een hap in zijn mond toen ze hem ineens bedankte en verassend had hij haar even aangekeken. ''Geen dank.'' kwam er wat stamelend uit toen ze ook nog wat van zijn kin wegplukte. Hij gokte zo dat de drank bij hem niet meespeelde, maar de vermoeidheid ook. Hij kon niet eens meer eten. Niet fatsoenlijk dan toch.
Zoals verwacht was Josiah sneller met eten dan Rose, waarop hij zijn bord op de tafel had geschoven. Hij dronk het nog weg met de glazen water die hij ergens halverwegen het 'diner' had gehaald. En daarbij was water goed als je alcohol had gehad. Vanuit zijn ooghoeken had hij naar Rose gespiekt, vooral hij overeind kwam toen ze haar bord ook leeg had. Hij bracht die dingen naar de vaatwasser en vulde zijn glas nog even bij. ''Laten we het bed op zoeken, het is een lange nacht geweest.'' belsoot hij. Hoe ze het precies gingen doen, wist hij nog niet maar dat zou hij op de kamer wel zien. Toen Rose op was gestaan, was hij haar ook voor gegaan naar boven toe. Zijn kamer was nog steeds een rommel, maar het was zijn kamer dan ook. Als het schoon was, was er iets mis.
De gordijnen trok hij dicht en zijn glas water zette hij aan zijn kant van het bed op het nachtkastje neer. ''Je, eh, kan een shirt van mij pakken als je niets hebt om in te slapen.'' stelde hij wat onhandig voor. Ze had amper wat uitgepakt, om nu haar koffers door te spitten was ook zoiets. Hij haalde een hand door zijn warrige haren voor hij de badkamer in dook om zijn sportbroek op te duikelen want om nou in enkel zijn boxershorts naast haar te kruipen vond hij ook zoiets.
ReplyBane
Deleted user
Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from Bane on 02/08/2018 01:59 PMRustig had ze plaatsgenomen op de bank toen Josiah met zijn hoofd de vriezer in gedoken was in de hoop daar nog een pizza te kunnen vinden. Pizza was wel het beste om te eten op dit soort momenten. Nu had ze sowieso al een zwak voor pizza, als het gezond geweest was had ze het iedere dag gegeten. Vaak moest ze zich inhouden niet drie keer per week pizza te gaan eten. Maar haar ouders waren daar altijd heel streng op geweest, gelukkig maar. Anders was ze nu tonnetje rond geweest. Wanneer hij antwoord geeft op haar vraag waarom hij tattoos heeft, bekijkt ze deze nog eens goed op zijn armen en knikt vervolgens op zijn woorden. Tattoos vond ze zelf ook wel mooi maar ze had het nooit gemogen omdat het te permanent was. Nu wilde ze waarschijnlijk toch eentje laten zetten, maar dan ter ere van haar ouders. Een kleintje, maar met veel betekenis.
Zijn volgende woorden lieten haar lichtjes glimlachen. “Ik heb dingen die me tot Nura Rosa maken?” herhaalt ze mompelend zijn woorden en kijkt even van hem weg. Ja, misschien had hij wel gelijk. Maar op dit moment voelde ze zich nog steeds niet de persoon die ze geweest was voor haar ouders overlijden.
Uiteindelijk zaten ze naast elkaar op de bank van de pizza te eten. Rustig pakte Rosa een punt van de pizza en begon er rustig van te eten terwijl ze haar benen voor het gemak en de comfort naast zich op de bank gelegd had. “Bedankt voor deze avond” zegt ze vervolgens zachtjes en grinnikt wat wanneer er een sliertje kaas aan Josiah zijn kin blijft plakken. Rustig brengt ze haar hand naar zijn gezicht en veegt het sliertje kaas bij hem weg voor ze zelf weer verder gaat met eten. Het was net alsof ze hem al jaren kende. Alsof hij een goede vriend van haar was. Maar ze kende Josiah eigenlijk totaal niet, net zo min als hij haar kende. Het was gek hoe goed het desondanks dat toch klikte tussen hun. Ze zou nooit naar zo iemand als Josiah toegestapt zijn als het leven doorgegaan was zoals het eigenlijk had horen gaan.
Nadat ze haar eerste pizzapunt op gegeten had, pakte ze haar tweede en ook die begon ze gelukzalig op te peuzelen. Het was toen ook haar maag die eindelijk tot rust kwam nu het wat meer inhoud kreeg dan de overvloed aan alcohol.
xMirima
Deleted user
Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from xMirima on 02/08/2018 01:33 PMJosiah was op zijn motor gaan zitten toen hij buiten was met Rose, en had geduldig gewacht tot zij achterop was gekropen. Pas toen ze he goed beet had, had hij het ding van de standaard gehaald en gestart om weg te kunnen rijden. De straten waren nu best leeg, dus ze hoefde geen omweggetjes te nemen om niet vast te komen staan. Ze konden aan één stuk doorrijden en dat vond hij ergens wel prettig, omdat ook hij het gewicht van de schone witte lakens wel op zijn lijf kon gebruiken. Nu was zijn ritme sowieso verrot, dus het bed leek altijd een goed idee te zijn in zijn geval. Studeren deed hij immers niet, vrienden zag hij in het pand en overdag hield hij zich bezig met slapen, tv kijken en eten wanneer hij honger had. Hoewel hij ook nog wel tijd vond om te sporten, dat deed hij dan weer wel.
En eerlijk? Zo erg was het niet om deze rit af te leggen met Rose, ze was een minder slecht gezelschap geweest dan hij gedacht had. Misschien dat het tij nog wel keerde in dit geval.
Terug in de garage had hij zijn motor stil laten vallen en wachtte hij tot Rose af was gestapt, zodat hij zelf ook af kon stappen. De helmen hing hij aan het stuur terwijl hij zijn sleutels in zijn zak wegstopte. ''Mhh. Pizza misschien? In de vriezer. Hoop ik.'' merkte hij wat onhandig op terwijl hij haar voor ging richting de deur die hen meteen in de keuken bracht. Hij trok zijn jas uit en hing deze over een stoel aan de eettafel, voor hij naar de vriezer toe liep en daar inderdaad nog een pizza lag met mozzarella, veel kaas en pesto. En kleine stukjes salami. Ideaal. Hij verwarmde de oven voor en legde de doos open op het aanrecht zodat de pizza straks sneller klaar zou zijn.
''Mhh.'' mompelde hij op haar vraag terwijl hij even naar zijn armen keek. ''Ik weet niet zo goed waarom ik ze heb. Maar ik heb er geen spijt van. Het is niet veel anders dan besluiten om een tongpiercing te nemen of zo.'' schokschouderde hij. Hoewel je die eruit kon halen en tattoo's permanent waren dan toch. Hij had immers ook een tongpiercing, wat in zijn neus hangen en in zijn oren. Tja... Hij was nu eenmaal niet de zoon die zijn ouders verwachtte; netjes in de kleding en helemaal 'schoon'. ''Ze maken me tot wie ik ben, net zo goed als jij dingen hebt die jou Nura Rose maken.'' glimlachte hij.
Bane
Deleted user
Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from Bane on 02/08/2018 01:08 PMDe tijd verstreek sneller dan verwacht. Ze had eigenlijk niet eens door gehad dat mensen al bezig waren om naar huis te gaan. Pas toen Josiah haar iets van zich weg duwde, viel haar op dat het een stuk leger was dan in het begin. Het was lang geleden dat ze de tijd had kunnen vergeten. De laatste tijd leek ze namelijk elke minuut bewust mee te maken en dat maakte dat de tijd zo ontzettend langzaam ging. Zijn woorden lieten haar rustig knikken. Nu pas voelde ze hoe moe haar lichaam was, ze was niet meer gewend om zo lang zo actief te zijn. Tenminste, op deze manier. Dansen vroeg toch meer van je lichaam dan als serveerster rondlopen.
Samen met Josiah liep ze naar de garderobe toe en gaapte zachtjes toen hij haar jas omhoog hield. Ze draaide zich met haar rug naar hem toe en stak haar armen in de gaten van haar mouwen. Al snel knoopte ze haar jas dan ook dicht en wreef wat in haar ogen. Dat Josiah wat gedronken had, boeide haar op het moment niet zoveel. Hij wist zelf wel wat hij wel en niet kon en ze vertrouwde erop dat hij de juiste keuze maakte voor hun beiden. Zodra ze bij de motor aankomen, pakt ze al snel haar helm weer aan en zet deze op waarna ze wacht tot Josiah zit. Iets onhandig weet ze haar been over de motor heen te leggen en gebruikt Josiah vervolgens dan als steun om zich verder op de motor te trekken. “Sorry” mompelt ze dan ook wanneer ze eenmaal achterop zit na wat gestoei. Met wat drank op en een vermoeid lichaam ging dat allemaal nu eenmaal niet meer zo makkelijk.
De rit ging naar haar idee veel sneller dan de heenweg. Ze had haar armen om hem heen gelegd en haar hoofd tegen zijn rug aan laten leunen. Het koele briesje hield haar wakker, maar wanneer ze straks op bed zou liggen zou ze ongetwijfeld vrijwel direct in slaap zijn - dacht ze tenminste.
Eenmaal thuis had ze echter nog behoorlijke trek en ze zou niet gaan slapen voor ze wat gegeten had en haar maag weer rustig zou zijn. Haar schoenen had ze uitgetrapt toen ze van de motor af was en de helm had ze aan Josiah gegeven. “Heb jij ook zo’n trek?” vraagt ze hem waarna ze even gaapt. “Mijn maag is in staat iemand te vermoorden voor wat eten” lacht ze zachtjes. Een beetje doelloos staart ze hem vervolgens aan terwijl hij de laatste handelingen aan zijn motor verricht. “Waarom heb je eigenlijk zoveel tattoo’s?” vraagt ze vervolgens. “doet dat geen pijn?”
xMirima
Deleted user
Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from xMirima on 02/08/2018 11:59 AMJosiah trok zijn wenkbrauw op toen Rose aangaf dat ze zijn hulp niet nodig had gehad. ''Zijn plan was om je zo dronken mogelijk te krijgen zodat hij je mee kon krijgen naar waarschijnlijk de toiletten als je een beetje geluk had en anders was een vochtig steegje ook genoeg geweest. En hij was zeker niet van plan om je thuis te brengen daarna.'' liet hij haar maar weten. Hij kende Mike goed genoeg, maar hij kon niet iedereen behoeden ervan en zolang Mike geen stampei maakte had Josiah niet echt een reden om hem het pand uit te zetten wel. Hij betaald voor zijn drankjes en niemand had geklaagd tot nu toe, als ze dat al durfden dan toch want hij kon begrijpen dat de schaamte voor een jongedame iets anders in elkaar stak dan die voor een man. Hij fronste even bij zijn eigen gedachten voor hij het maar weg drong. Dat was in elk geval uit de lucht geholpen en verder wou hij er ook niet over praten eigenlijk. Het was goed zo, ruzie maken was niet iets wat op zijn planning stond. Helemaal niet met iemand die schijnbaar neit zo goed tegen drank kon.
Hij pakte Rose dan ook bij haar bovenarmen toen ze door haar benen zakte en glimlachte even flauwtes. ''Helemaal niet.'' gebood hij haar maar zachtjes om haar niet op haar tenen te trappen. Dansen was nu inderdaad wel de beste manier om de tijd voorbij te laten gaan en henzelf een reden te geven om de hele dag te slapen en zo dus zijn ouders te ontwijken. Als die al thuis waren, ooit. Hopelijk lag er nog pizza in de vriezer of zo, want uitgebreid koken ging hij niet doen.
Op de dansvloer liet hij de muziek zijn ding dan ook maar doen en kon hij het absoluut niet erg vinden toen Rose naar hem toe 'geduwt' werd. Uiteindelijk was ze zijn verantwoordelijkheid, dus op deze manier was hij er helemaal zeker van dat hij haar niet kwijt raakte. Daarnaast was ze geen verschrikking om mee gezien te worden, hoewel de situatie misschien niet mee zat voor hen beide op het moment. Dat waren echter gedachten die hij voor deze avond maar even los liet en te genieten van zijn tijd in de 'club' en het gezelschap van Rose. Zo dansten ze een hele poos en kon Josiah ook even wat dingen vergeten, tot hem opviel dat er langzaam mensen naar huis gingen. Dat was meestal voor hem een startsein dat het rond een uurt of drie á vier in de nacht moest zijn.
Zijn blauwgrijze ogen gingen vervolgens naar Rose, welke hij tot stoppen maande door simpelweg zijn handen iets naar haar onderrug te verplaatsen en haar iets voor zich uit te dwingen. ''Wat zeg je er van als we gewoon lekker naar huis gaan?'' stelde hij dan ook voor. Hij had zelf één á twee drankjes op, dus ze konden nog met de motor. Het was dan ook geen vraag geweest. Waarschijnlijk had ze de rust ook hard nodig na deze dag. Hij pakte hun jassen bij de gardarobe weg en trok zijn eigen aan voor hij die van Rose ophield, zodat ze haar armen erin kon steken. 
Bane
Deleted user
Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from Bane on 02/05/2018 02:56 PMDesondanks dat ze de jongeman had geprobeerd af te wimpelen, was dat niet echt een succes. Hij leek niet te begrijpen dat ze geen interesse had en kocht dan ook al snel weer een nieuw drankje voor haar toen ze de hare uit frustratie al had opgedronken. Om te voorkomen dat ze echter veel te snel veel te dronken zou worden, raakte ze dit drankje niet aan. Straks stemde ze nog in met de jongeman, die nu met wat drank op een stuk aantrekkelijker en grappiger was. Ze waren dan ook net in gesprek toen Josiah terug kwam en de hand van Mike weggreep. De dreigende woorden van Josiah lieten haar ogen een stukje groter worden en enigszins teleurgesteld keek ze de jongen na die als een verslagen puppy afdroop. Zo dreigend was Josiah nu toch ook weer niet? Of was ze gewoon niet leuk genoeg om er extra moeite voor te doen?
Zwijgend keek ze dan ook naar Josiah die duidelijk blij leek te zijn met het feit dat hij de jongeman weggejaagd had. “Ik heb niemand nodig die het voor me opneemt” spreekt ze hem toe en zucht vervolgens zachtjes. “Ik ben oud en wijs genoeg om voor mezelf op te komen” Enigszins koppig neemt ze toch nog een slokje van het andere drankje en glimlacht lichtjes wanneer hij haar vraagt of ze kan dansen. Ze had alles verwacht, behalve dat hij haar dat zou vragen. “Natuurlijk” glimlacht ze dan ook al snel en springt van haar kruk af om vervolgens niet zo stabiel op haar benen te staan en tegen hem aan te zakken. “Oeps” grinnikt ze zacht. “Ik zal maar niet meer al teveel drinken”
Na zichzelf weer op haar eigen benen gebalanceerd te hebben, loopt ze met Josiah richting de dansvloer. Wanneer ze dan ook uiteindelijk een plekje gevonden heeft, tussen de mensenmassa door gewurmd, draait ze zich om naar Josiah die ze een brede glimlach schenkt. Nog zonder er woorden aan vuil te maken, begint ze te dansen. Ze was geen natuurtalent, maar goed genoeg om een paar danspasjes vloeiend te kunnen uitvoeren zonder dat mensen haar zouden uitlachen of belachelijk maken. Gek genoeg liet het haar ook al snel beter voelen. De drukte om haar heen en het vrije gevoel dat ze kreeg. Plots leek ze dan ook een beetje te kunnen vergeten in welke situatie ze zich eigenlijk bevond, al hielp de drank daar natuurlijk ook wel bij. Zo liet ze zich uiteindelijk dichter naar Josiah toe ‘duwen’ door de mensen om zich heen en draaide zich mef haar rug naar hem toe zodat ze op die manier verder tegen hem aan kon dansen.
xMirima
Deleted user
Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from xMirima on 01/22/2018 09:19 PMJosiah glimlachte even toen Rose in leek te stemmen met zijn verzoek. ''Ik ben zo terug.'' beloofde hij haar nog een keer, voor hij een andere kant op liep en hier en daar wat mensen begroette die met hem mee liepen. Alex en Dave waren de belangrijkste eigenlijk. Dit alles draaide op niets, en hoewel het eigen initatief was zodat ze niet aan de regels van clubs vast zaten, had het toch leiding nodig. Drank moest aanwezig zijn, er moest uiteindelijk toch iemand - of een paar - een oogje in het zeil houden, en ze moesten er voor zorgen dat ze geen aandacht trokken in het algemeen. Daarom was grotendeels ook alles geïsoleerd met wat ze bij elkaar hadden kunnen schrapen. Al met al was Josiah best tevredenmet het resultaat, je hoorde hem niet klagen in elk geval. Los van mensen die écht vervelend waren of als iets niet volgens zijn planning ging. Betreft dat hechtte Josiah best wel waarde aan de dingen die in zijn hoofd zaten en had hij er een hekel aan als het anders ging.
Hij, Dave en Alex, tezamen met wat anderen, waren een ruimte in verdwenen, waarvan ze de deur ook hadden gesloten. Zo konden ze wat beter met elkaar praten. Hoewel deze jongemannen niet echt direct vrienden waren, kon hij het wel goed met ze vinden. Goed genoeg om dit draaiende te houden en elkaar aan te spreken alsof ze elkaar gisteren nog gesproken hadden. Ze hadden gewoon een ding samen, Josiah had sowieso niet echt behoefte om 'echte vriendschappen' te sluiten. Dat was hem allemaal ingewikkeld, het zorgde altijd voor drama en drama had hij al genoeg in zijn leven. Weliswaar was dat ook wel de reden waarom hij enkel hier en daar wat om ging met enkele dames, maar dat er nooit iets serieus' uit voortkwam. Best zielig nu hij daar zo over na dacht, alsof hij helemaal niet stabiel was en zelfs ook niets stabiel kon houden. Het overleggen en plannen ging sneller dan verwacht, waarop hij wat meer tijd aan zijn avond/nacht kon besteden, iets waar je Josiah totáál niet over hoorde klagen!
Met een tevreden glimlach en wat centen rijker, was hij het 'club gedeelte' weer ingelopen. Zijn blauwe ogen gingen even langs alle dansende mensen, koppels maar ook gewoon los omdat ze gewoon los wouden gaan. Enkele stonden hier en daar wat te babbelen, ondanks de muziek. En enkele aan de bar, zo Rose ook. Echter beviel het beeld naast haar hem minder. Dat was Mike en hij wist precies wie dat was, rokjes jager. Niets meer en niets minder. Met een zucht wurmde hij zich tussen de mensen door waarop hij de jongeman bij zijn pols pakte toen hij zijn hand - tot Josiah's onprettige beeld - veel te laag op Rose haar lucht had geplaatst. ''Ze is hier gekomen met mij.'' bracht hij met een gemaakte glimlach uit en een stel brandende ogen. ''You touch her again and you leave here without a bone in your nose.'' fluisterde hij de jongeman toe waarop hij hevig knikte en zijn exit maakte. Zijn blauwe ogen volgde de jongeman vooral hij zich omdraaide naar Rose. ''Misschien had ik je moeten vertellen over enkele... personen.'' wist hij het netjes te houden met een glimlach. ''Ik gok zo dat niet elke dame het erg vind, maar het is misschien beter dat ik je dat bespaar de komende tijd.'' knipoogde hij haar toe vooral hij zelf ook wat bestelde. Hij ging het rustig aan doen, want hij moest hemzelf en Rose nog terug rijden immers. ''Dans je?'' vroeg hij dan ook, omdat het hem af zou leiden van het drinken, waarop hij een slokje nam van zijn simpele bier.
Bane
Deleted user
Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from Bane on 01/22/2018 04:22 PMRustig was Nura Rose achterop de motor blijven zitten tijdens de toch wel enigszins lange rit. Ze was blij dat uiteindelijk ze toch ergens tot stilstand kwamen en Josh aangaf dat ze er waren. Het was niet alsof ze het motorrijden erg vond, maar ze was toch meer iemand voor de auto. Ze stapte dan ook af om achtereenvolgens ook haar helm af te zetten. Zwijgend wachtte ze op Josh en gaf hem vervolgens haar helm zodat hij deze ook ergens kon opbergen.
Samen liepen ze het gebouw in waarop Rose onderzoekend om zich heen keek. Josh leek veel mensen te kennen maar dat was totaal niet het geval voor Rose. Van haar oude huis naar het huis van Josh was het immers al een half uur rijden en ook nu hadden ze er weer een ruime reistijd op zitten. Dat terwijl je met de motor ook nog eens sneller was want je kon tussen de auto’s door - wat betekende dat ze nog wel veel verder waren. In dit gebied kwamen dus geen bekenden van haar maar ze kon niet ontkennen dat ze dat stiekem niet eens zo heel erg vond. Bekenden zouden zich alleen maar met haar bemoeien omdat ze van haar situatie af wisten en dat was nu juist iets wat ze niet nodig zou hebben deze avond.
Al snel vroeg Josh haar te blijven waar ze was, omdat hij even weg moest. Rose knikte dan ook lichtjes en nam plaats op een barkruk voor ze wat om zich heen keek en zachtjes zuchtte. Iedereen had zoveel plezier. Het liefste zou ze zelf ook zoveel plezier hebben, maar ze voelde het gewoonweg niet in haar lichaam. Daarvoor was ze dan ook niet gekomen. Langzaam draaide ze zich om richting de barman en vraagt al snel om een cocktail. Niet veel later verscheen er een felroze drankje voor haar neus.
Desondanks dat ze wist niet goed tegen drank te kunnen, en dit drankje er waarschijnlijk al voor zou zorgen dat ze aan haar tax zou raken, hield dat haar niet tegen en nam ze er een klein slokje van. Het warme gevoel in haar lichaam was heerlijk. Rustig keek ze wat om zich heen terwijl ze met een plukje haar speelde. Al snel kwam er echter een eind aan haar verveling. Een blonde jongen met wilde krullen kwam naast haar zitten en glimlachte lichtjes naar haar. “Wat doet een schoonheid zoals jij hier helemaal alleen?” vraagt hij al snel waarop Nura Rose langzaam naar hem op keek. “Ik ben niet alleen hoor” wimpelt ze hem al snel af voor ze nog een slok van haar cocktail neemt. “ik ben samen met mijn vriend, een grote sterke bodybuilder” spreekt ze expres wat overdreven. Ze liet in ieder geval duidelijk blijken dat ze geen interesse had, daar konden ze haar niet op afrekenen.
xMirima
Deleted user
Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from xMirima on 01/19/2018 11:51 AMJosiah kon het niet laten om even ongezien een mondhoek op te trekken. Ze leek behoorlijk preuts te zijn met bepaalde dingen en dat intrigeerde hem ergens wel, meer omdat het hem op een goede én verkeerde manier kon vermaken. Uiteindelijk nam hij haar slechts mee omdat zijn moeder erop had gestaan dat hij aardig deed. Zijn best deed om haar thuis te laten voelen for the time being. Hij hoefde haar niet te babysitten, toch? Al zou hij haar niet stomdronken thuis laten komen natuurlijk, maar wat ze verder uitspookte zou hem gestolen worden. Al ging ze met een wildvreemde richting de toiletten, het was niet zijn probleem of verantwoording wat ze uitspookte. Of ze nu dat deed, of slechts ging staan dansen. Zodra Rose dan ook zat, had hij gas gegeven en was hij weg gereden richting het warenhuis waar alles gaande was.
De rit verliep goed en hij was blij dat hij verder geen gesprek had moeten voeren, laat staan dat ze hem fijn geknepen had. Hij kon gewoon op zijn gemak, zoals altijd, tussen het autoverkeer door zigzaggen vooral hij hier en daar weer wat gas bij had kunnen geven. Het was een goede twintig minuten, maar dat gaf ergens ook wel weer een beetje afstand omdat zijn ouders gewoonweg niet uitwisten waar hij uithing. Ze dachten altijd dat hij naar een club in de buurt ging, maar niets was minder waar. Niet dat hij verder gekke dingen uitspookte, want het was niets meer dan alcohol en goede muziek. Geen rare praktijken met deals en drugs, dat was iets wat hij ook niet tegen moest komen want dan zou de hel losbreken. Dat was iets wat hij niet wou hebben in het warenhuis waar hij dit soort dingen organiseerde met een vriend van hem.
Toen ze aankwamen had hij zijn motor tot stilte gemaand, vooral hij de standaard uitklapte en zijn voeten op de grond zette. Josiah plukte de helm van zijn hoofd en keek even naar het gebouw wat er verlaten uit zag. Maar de muziek was buiten al te horen. Afleiding. Het sleuteltje plukte hij uit het contact om het vervolgens veilig weg te stoppen voor hij van het voertuig af kwam, zodra Rose ook af was gestapt natuurlijk. ''Het is niet veel, maar het is gezellig. Gewoon muziek en wat drank.'', vertelde hij haar. Ze moest dan ook niets spectaculairs verwachten, gewoon gezelligheid. ''Deze kant.'', gebood hij haar waarop hij haar voor ging en richting een zijingang liep om het warenhuis binnen te lopen. Demuziek kwam hem tegemoet tezamen met de zoete geur van alcoholistische drankjes. Een grijnsje bekroop zijn gezicht. Hij begroette tijdens het lopen snel wat mensen, terwijl hij over zijn schouder in de gaten hield of Rose wel volgde. Bij de bar draaide hij zich om en keek hij even neer op haar. ''Just enjoy, ik moet even wat regelen. Maar ga alsjebelieft nergens heen verder, want ik hecht veel waarde aan mijn leven.'' glimlachte hij flauwtjes. ''Mijn moeder is een vurige vrouw, stel haar niet op de proef.'', verklaarde hij zijn verzoek maar. Hij zou haar wel weer vinden, maar hij moest nu eerst Alex zien te vinden. 
Bane
Deleted user
Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from Bane on 01/16/2018 09:58 PMZe had haar schouders opgehaald toen hij opmerkte dat ze zich sowieso altijd moest kunnen identificeren. Wanneer werd je nu überhaupt gecontroleerd? Daar kwam ook nog eens bij dat Nura Rose er vaak wel met een keertje lief kijken en wat extra met haar ogen knipperen vanaf kwam. Rustig liep ze dan ook achter Josh aan naar de garage toe die aan het huis verbonden was en keek kort haar ogen uit naar de niet minst dure auto’s die er veilig stonden. Deze mensen hadden een behoorlijk fortuin op hun naam staan kon ze wel merken. Het voelde dan ook gek dat ze hierzo rondliep en eigenlijk maar moest doen alsof het haar eigen familie was - zoals de blonde vrouw haar had gezegd. Josh’s moeder was erg aardig, maar toch kon Nura Rose nog niet echt haar vinger erop leggen waarom ze liever een beetje afstand hield tot de vrouw. Niet alleen tot de vrouw overigens, ook de man was iemand waarmee ze door een deur zou kunnen maar daar hield het wel mee op. Wat dat betreft was het met Josh totaal anders. Hij was de eerste waarmee ze écht gesprekken had na de dood van haar ouders. Zo kwam het waarschijnlijk niet op hem over, maar dat was zeker wel een grote stap voor haar geweest.
Rustig pakte ze de motorhelm dan ook van Josh aan en keek eerst even hoe ze die precies op moest zetten. Ze had nog nooit op een motor gezeten maar het leek haar zeker wel gaaf om een keertje te doen. Dat dit haar eerste keer achterop zou zijn hield ze dus maar gewoon voor zichzelf. Ondertussen was Josh al klaar met zijn voorbereidingen en was Nura Rose nog aan het treuzelen wat haar nogmaals een opmerking opleverde in de vorm van of ze nu eens zou komen. Ze zette de helm dan ook op en liep naar Josh toe voor ze achterop de motor stapte en haar armen stevig om Josh heen legde. Ze zou wel merken of ze deze greep iets kon laten verzwakken tijdens het rijden.
Tijdens de rit bleek dat dan ook het geval te zijn. Genietend had ze haar ogen gesloten terwijl ze de wind door haar haren voelde gaan en de adrenaline door haar lichaam voelde stromen. Er was zeker wel een soort spanning aanwezig in haar lichaam, maar Josh reed netjes waardoor ze zeker geen klagen had en mocht hebben. Toch vroeg ze zich af hoe ze terug gingen komen als ze wat teveel gedronken zou hebben. Nura Rose had nooit echt een hoge grens gehad wat alcohol betrof en ze was ook niet van plan daarop te letten deze avond als ze het daardoor gewoon naar haar zin kon hebben. Maar goed, dat was zorg voor later. Nu ging ze daar nog niet over nadenken. Dat zou de sfeer immers straks alleen maar bedrukken.
