O || she wore a thousand faces, all to hide her own
First Page | « | 1 | 2 | 3
[ Go to bottom | Go to latest post | Subscribe to this topic | Oldest posts first ]
xMirima
Deleted user
Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from xMirima on 01/10/2018 08:45 PMJosh was thuis, wéér, en zijn ouders waren deur uit, wéér. Hij zuchtte eens en draaide zich nog eens om in zijn veel te grote bed, in zijn veel te grote kamer, in het veel te grote huis. Eerlijk, het was fijn om een beetje status te houden en ouders te hebben die zonder na te denken met hun creditcard konden zwaaien, maar zo speciaal was het nou ook wel weer niet. Het enige speciale wat hier plaats vond, was het rare gedrag van zijn ouders en het idee om hun huis open te stellen voor iemand die een thuis nodig heeft. Hij hoopte maar dat het een beetje fatsoenlijk persoon was, waar hij niet teveel naar om hoefde te kijken en hem bovenal geen irritaties bezorgde. Josh was immers makkelijk op zijn tenen getrapt, helemaal als iemand tegen gas durfde te geven en graag ongelijk hebben had hij dan ook niet. Het was dan ook op het moment dat de deurbel ging, dat hij zuchtte en zijn hoofd even optilde. Maar het was niet eenmalig, de deurbel ging nog een keer toen de deur niet open gedaan werd. Met tegenzin duwde hij zichzelf overeind en trok hij een shirt over zijn hoofd zodat hij niemand echt zou laten schrikken. Niet dat hij iets had om zich voor te schamen, maar hij zou het ook vinden dat iemand aangekleed was als diegene de deur open deed.
Sloffend daalde hij naar beneden terwijl hij een hand door zijn haren haalde. De bel ging nog een keer en dat maakte dat Jamie even kreunde vooral hij de deur open deed. ''Sommige mensen slapen overdag.'', merkte hij op zonder nog echt op te kijken. Het kwartje viel dan ook pas toen hij daadwerkelijk opkeek en de jongedame voor zijn neus even bekeek, voor zijn aandacht naar de oudere vrouw ging. ''Ah..'', merkte hij op. ''Jij bent...'', daarmee knipte hij even in zijn vingers omdat hij haar naam niet meer herinnerde ondanks dat zijn ouders het gezegd hadden. ''Mijn ouders zijn nog niet thuis, maar kom vooral verder.'', besloot hij toen maar, waarop hij aan de kant ging voor het tweetal en de deur weer achter hen sloot. De tegels van de hal voelden koud aan onder zijn blote voeten, maar dat was even niet anders. Hij kon nu niet meer in bed kruipen. Uiteindelijk kon het hem weinig interesseren wie ze was, als hij maar geen last van haar had. Daarbij was er nog niet eens besloten welke kamer ze zou krijgen,laat staan dat er spullen zouden staan. Dit ging nog een probleem worden, want zelf woonden ze ook nog niet lang in dit huis. Ze waren enkele weken geleden verhuisd en hadden enkel de noodzakelijke kamers aangekleed. De rest zou later wel komen, al was het nu handig geweest om een logeerkamer te hebben. Een zucht volgde dan ook. 
ReplyxMirima
Deleted user
Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from xMirima on 01/10/2018 06:11 PMJosiah 'Josh' Burnan - 22yo
Bane
Deleted user
O || she wore a thousand faces, all to hide her own
from Bane on 01/10/2018 02:10 PM- prob.18+
- met Cisjeeee
Nura Rose Gouraud - 20 years
Het leven zat vol met onvoorspelbare wendingen. Zelfs de beste waarzegger had dit niet aan kunnen zien komen. Dat hield ze niet voor mogelijk. Ze voelt hoe de druppels langzaam uit de lucht komen vallen. Met elke druppel extra die er valt, kleuren de stenen voor haar voeten langzaam donkerder. Voorzichtig schoof ze de capuchon van haar jas over haar hoofd heen. Dat ze hier nu lagen nam ze zichzelf ontzettend kwalijk. Haar ouders trotseerden wind en weer om bij haar te komen. Nura Rose had een lange dag gewerkt en had haar ouders die avond uitgenodigd om te komen eten in het café - waar ze dus zelf ook werkte.
Maar ze zijn nooit aangekomen bij het café, van de weg gereden door een dronken bestuurder, en lieten daarbij hun 20-jarige dochter achter. - Was een zin uit de krant die het ongeluk beschreef.
Snikkend veegt ze wat tranen van haar wangen weg. Ze waren nog veel te jong geweest. Echt kunnen genieten van het leven hadden ze dus ook nog niet gekund. Haar greep rond de bos rode rozen in haar handen nam nog wat meer toe, tot haar knokkels wit kleurden, kwaad vanwege de willekeur van het leven. Pas zodra een hand op haar schouder gelegd werd, schrok ze op uit haar gedachten. “We.. euhm, we moeten gaan” spreekt de oudere vrouw zachtjes tegen haar.
Het was de vrouw die haar had opgevangen nadat het nieuws haar bekend gemaakt was - daar hadden haar werkgevers dan weer voor gezorgd. Voor Nura Rose was ze geen bekende geweest, maar slechts een hulp van een of andere instantie. Nura Rose knikte dan ook kort en ging door haar hurken heen om de bos rozen in de vaas tussen de twee graven te zetten.
~
Haar verschillende tassen werden een voor een achterin de auto gezet terwijl Nura Rose met muziek in haar oren door de ruit aangrenzend aan de achterbank naar buiten keek. Het zou geen lange reis zijn. Er was beloofd dat ze binnen een half uur rijden met de auto bij het graf van haar ouders kon komen. Toch leek het eeuwig te duren, net zoals alles hedendaags eeuwig leek te duren. Desondanks het aandringen van de vrouw, had Nura Rose haar joggingsbroek en dikke vest aangehouden. Ze had er onverzorgd bij gelopen, de vrouw had haar daarop gewezen. Waar Nura Rose altijd iemand was geweest die gaf om haar uiterlijk, stelde dat nu niet meer veel voor in haar leven.
In stilte stapte ze uit toen de auto tot stilstand gekomen was. Met een zuchtje trok ze de oortjes uit haar oren waarna haar capuchon van haar hoofd gehaald werd door de vrouw. “Probeer jezelf te zijn” waren de woorden die haar toegesproken werden voor de vrouw naar de voordeur liep en aanbelde. Alsof ze door een keuring heen moest...