ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 ... 10 | » | Last
[ Go to bottom | Go to latest post | Subscribe to this topic | Latest posts first ]
xMirima
Deleted user
ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from xMirima on 01/21/2018 01:30 AM-met spectrum
-can contain 18+
Noralie Rozalynn Jemson.
ReplySpectrum
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from Spectrum on 01/21/2018 01:42 AM Chris Lannis.
Spectrum
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from Spectrum on 01/21/2018 02:02 AMEen dag waar de uniformen weer aan moeten en de rugzakken op de rug worden genomen. Een klassieke maandag. Iets waar Chris altijd een hekel aan had. De maandagen kon hij maar niet normaal beginnen want een dag van te voren - zondag, gebeurde er altijd wel iets wat hem zijn routine gewoon verstoorde en hem op elke manier niet goed affecteerde. En nu stond hij dan voor de ingang van de prive school, waar hij al een tijdje opzat. Een kleine zucht rolde vanuit zijn lippen terwijl hij een hand door zijn natte haren haalde. In de vroege morgen had hij nog gedoucht vandaar dat zijn haren nog klets nat waren. Voor even trok hij zijn uniform jasje recht en liet zich meeslepen door de menigte studenten die via de ingang naar binnen probeerden te gaan.
De jongeman liep meteen door naar zijn eigen kluisje toe en haalde zijn rugzak van zijn schouder waarna hij de genodigde boeken verwisselde met de onnodige die in zijn tas zaten. Daarna sloot hij de ‘deur’ van het kluisje en liep door de gang tussen alle studenten door naar het loklaal waar hij zodadelijk les zal hebben. Hij had geen idee hoelang hij zijn dagen zo kon gaan want hij werd het echt beu, om tussen alle rijke lui te zitten en luisteren wat voor auto ze krijgen van hun vader. De jongeman had eigenlijk ook een eigen moderne sportwagen maar hij hield er niet van om er telkens over te praten want uiteindelijk werd het gewoon saai en wilde hij over iets anders praten. Of die meiden die over kleding praatten, of juist iets heel bekends in deze generatie; make-up. Jongens gebruikten het en soms wist Chris niet wat hij met zijn leven deed. Hij was gewoon ‘standaart’ in zijn eigen weg, en was altijd iemand die alleen in de hoek zat met niemand naast hem of om hem heen. Want hij was gewoon te awkward om met mensen te praten, of hij kwam verkeerd over, of ze verstonden hem niet omdat hij dingen altijd in een andere weg probeerde te vertellen, en mensen stonden altijd van hem op een afstand. Maar het was wel beter voor Chris zelf, hij had altijd wel een jongeman naast hem waarmee hij praatte, en die ook zoals hem was qua karakter.
Chris liet zijn rugzak op de grond vallen als hij aankomt op zijn plek, de tafel in het hoekje, en laat zich tevreden neer zakken op zijn stoel. Het lokaal was nog aardig leeg en dat kwam puur omdat de jongeman gewoon te vroeg was. Zijn vader had hem vandaag naar school gebracht omdat hijzelf naar het vliegveld moest gaan. Hoefde de jongeman zijn eigen auto niet te gebruiken.
xMirima
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from xMirima on 01/21/2018 11:26 AMNoralie zuchtte even diep terwijl ze achter een ietwat kleine, maar mollige man aan liep wiens hoofd zo kaal was dat ze het als spiegel kon gebruiken in de ochtend. Het feit dat ze hier liep, betekende dat ze wederom van huis was weggestuurd onder het mom 'dat het beter was' en dat het 'veiliger was' omdat meer van haar leeftijd en daarmee gelijksoortige leefsituaties hierheen gingen. De vorige school was niets geworden omdat de beveiliging daar nogal wat steken had laten vallen, welke haar vader niet had gepikt. De school was dan ook nét niet gesloten, maar had grote verliezen geleden met meer families die hun kinderen daar weg hadden gehaald toen de mankementen bekend waren geworden. Zo zij dus ook. En nu stond ze hier. Of liep ze eigenlijk hier, door de gangen van die veel te grote en luxe gebouw. Het leek eerder een Estate dan daadwerkelijk op een Boarding School, ze had zich dan ook afgevraagd wat er hier nog meer gebeurde dan slechts school.
Met haar boeken stevig tegen haar borst geklemd probeerde ze haar uniform maar te negeren. Het bloesje, het colbertje daarboven en stropdasje wat haar kraag sierde irriteerde haar verschrikkelijk. Ze ging het nog niet eens over de rok daaronder en de kousen hebben, want ze had op z'n minst haar eigen laarsjes aan mogen trekken, zoland ze maar zwart waren en dus niet tegen de regels van de school in gingen. Dat was haar heel duidelijk gemaakt toen ze hier gisteravond aan was gekomen. Bij een klasdeur bleven ze staan, waarop het kleine, mollige mannetje zich naar haar om had gedraaid. ''If you need something else, Miss Jemson. I will be in my office, you know where to find me. Enjoy your first day!'' had hij veel te enthousiast gesproken. Noralie moest haarzelf inhouden om niet met haar ogen te rollen en slechts even vriendelijk te glimlachen als antwoord. Een snelle blik op haar horloge, welke bruine leren bandjes had en ingelegd was met een goudkleurig randje, vertelde haar dat ze zeker tien minuten te laat was door de rondleiding die de man haar zonnodig had willen geven. En hoewel het haar eerste dag was en niemand het haar kwalijk kon nemen, irriteerde het haar mateloos als ze te laat kwam.
Met een diep zucht, om haarzelf wat tot rust te manen, had ze tweemaal op de deur geklopt voor ze naar binnen was gestapt. ''Ah! Miss Jemson!'' kierde het vrouwtje bij het bureau. ''Sorry I wa...'' - ''Take a seat, so we can continue with the lesson of today.'' ratelde ze meteen verder voor Noralie haar zin af kon maken. Het zorgde voor een opgetrokken wenkbrauw, maar ze perste haar lippen wijselijk op elkaar om problemen op haar eerste dag te voorkomen. Ze volgde de smalle vinger van het vrouwtje naar de tafel en stoel die nog vrij waren, waarop ze opnieuw een zucht in moest houden. Achterin, fijn. Dat was nu net een plek waar ze niet wou zitten omdat ze haar vader had beloofd meer haar best te doen. Bij het tafeltje aangekomen had ze haar bruine ogen kort naar de jongeman aan de andere tafel laten afglijden, voor ze echt plaats had genomen en haar spullen op het tafeltje voor haar neer had gelegd. Hoewel ze de drang om haar rokje meer naar beneden te trekken om haar bovenbenen meer te bedekken - zodoende had ze toch een voorkeur aan jeans - kon ze het niet laten om meteen een pluk van haar bos bruine haren beet te pakken, om haarzelf van dat idee af te leiden, en die rond haar vinger te wikkelen. Ze voelde zich ongemakkelijk, bekeken en compleet nieuw terwijl ze nergens voor de vrezen had. 
Spectrum
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from Spectrum on 01/21/2018 01:04 PMZijn bruine ogen keken via het enorme raam naar buiten toe terwijl hij hoorde dat het lokaal steeds voller werd. Niemand zat naast hem, alleen als er echt geen plek was. Maar dan trok die persoon zijn tafel ook meer van hem af aangezien het twee individuele tafels waren die alleen tegen elkaar geschoven waren. Voor even had hij het bedwang om gewoon weg te gaan naar huis om daar te luieren want school op een maandag was echt niet voor hem.
O en nu helemaal niet toen hij zag dat hun leerkracht het lokaal binnen stormde met haar vrolijke attitude, hoe kon die vrouw toch zo vrolijk zijn op de eerste dag van een maandag morgen? Het liet hem dus echt niet denken en daarom besloot hij maar gewoon op te letten in de les want anders zou hij vandaag echt niets voor niets gekomen zijn, en dat was niet nodig. Zijn cijfers waren het hoogste in de klas en dat terwijl hij sommige lessen niet eens oplette of naar ze luisterde. Hij kon het gewoon doen zonder enige support van iemand te krijgen, wat altijd een mysterie voor hem en zijn ouders gebleven.
Als de deur opeens openspringt kan Chris het niet laten om van zijn concentratie wakker te worden. Al helemaal als hij ziet dat het een jongedame is die... er best goed uitzag. Nou, haar uniform leek haar te strak en te kort uit te zien, wat hem op zijn onderlip liet bijten. Ze zag er gespierd uit, een jongedame die aan sport deed. Dat zag hij niet op deze school, zij was de eerste. De jongeman was best wel onder de indruk en voor even kon hij het niet laten om zijn bruine ogen over haar heen te laten gaan. En al helemaal als ze naast hem komt zitten. Om niet verkeerd en awkward over te komen keek hij meteen weer weg terwijl hij de laatste aantekeningen van het bord opnam in zijn schrift. De jongeman had opeens een bedwang om zichzelf voor te stellen, puur omdat ze een nieuwe student was. En hier kwamen niet heel vaak nieuwe studenten, het was een dure school met studenten van rijke en belangrijke mensen. Dus zij moest er ook een van zijn. Dus om geen slechte impressie te geven draaide de jongeman zich naar haar toe, terwijl hij keek hoe ze een plukje haar door haar vinger krulde, stak hij zijn hand naar haar uit. “Welcome to our school, they call me Chris.” Zei hij terwijl hij haar bekeek, en jonge, ze was een pracht.
xMirima
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from xMirima on 01/21/2018 01:55 PMHoewel ze eerder vooraan had willen zitten, was ze blij dat ze toch achterin was beland. Nu pas bedacht ze zich hoe makkelijk het was om op deze manier priemende blikken te ontwijken. Jezelf gewoon achterin wegstoppen, dus bij deze had Noralie de stoel waar ze nu op zat ook geclaimd. Ze had haar schrift open geslagen en haar pen tussen haar vingers genomen om alles over te nemen, wat op het bord staan. Voor ze op haar eerste dag ook nog achter liep ook. Gelukkig was ze een vlotte schrijver en was het niet lastig om haar eigen aantekeningen te snappen. Toen het erop leek dat ze bij was met hetgeen wat al op het bord was geschreven, had ze de achterkant van de pen tegen haar wang aan getikt, een tikkeltje bedenkelijk terwijl ze met een half oor de belangrijkste dingen van de uitleg van de les opving.
Het was pas toen er een onbekende stem haar gehoorgang vulde, dat ze op leek te kijken uit die concentratie. Haar bruine ogen schoten naar haar ooghoeken, waarop ze jongeman naast haar aankeek voor ze haar hoofd echt draaide en daarmee haar lichaam ook wat zodat zehaar arm fatsoenlijk op haar tafel kwijt kon en haar ene been over de ander kwijt kon. Ze nam even haar tijd om het gezicht van de jongeman te bekijken, de contouren van zijn gezicht te volgen, voor haar ogen op die van hem inhaakten en een glimlach haar sierde. Aardig doen, Noralie. Aardig doen. Dat heb je beloofd. had ze voor zichzelf herhaald in haar gedachten bij die glimlach. ''Noralie.'' besloot ze haar introductie simpel te houden waarop ze slechts kort zijn hand had geschud voor ze die ook weer los had gelaten.
Noralie haar bruine ogen gingen even langs de jongeman, welke zich voorgesteld had als Chris, naar het raam toen het buiten ineens grijs leek te worden en het begon te regenen. Fijn, ze hoopte maar dat dat niet te lang duurde want om in haar kamer te komen straks moest ze over het plein heen. Ze zat in een van de losse gebouwen, gewoonweg omdat haar vader het zich kon veroorloven om haar die privacy te gunnen. Ze moest er niet aan denken dat ze op het campus gebouw bij de school moest verscharen. ''Did I miss anything else?'' vroeg ze na een stilte. ''Or is this the first lesson about this subject?'' verklaarde ze haar vraag iets nader terwijl zehem wat vragend aan had gekeken. Als dat zo was, zou ze aan het einde van de les de leraar maar lief aan moeten kijken voor enkele aantekeningen. 
Spectrum
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from Spectrum on 01/21/2018 05:23 PMToen ze haar naam had verteld en uiteindelijk zijn hand had geschudden kon de jongeman het niet maar laten om naar haar te staren. Van dichtbij was ze echt veel mooier dan hij dacht dat ze idd was. Maar hij moest normaal doen want hij wilde niet als een creep voor haar overkomen. Daarom haalde hij ook diep adem en rechtte zijn positie doormiddel weer notities van het bord te nemen. Als de jongedame vraagt of ze iets had gemist of het de eerste les was schreef hij het laatste nog op en keerde zijn hoofd toen uiteindelijk naar haar toe. “It’s just the first lesson, you can note everything that you missed down from me.” Vertelde hij en hield zijn schrift in de lucht als teken. Nadat de les af was gelopen zal hij zijn schrift wel aan haar geven. Als de bel ook na een twintig minuten gaat komt de jongeman overeind en pakt zijn tas van de grond op. Stopt daarna zijn boeken en schriften eventueel zijn etui in zijn rugzak en slaat het om zijn schouders heen. “If you need any help with anything just ask.” Gaf hij aan Noralie en bekeek haar nog eventjes. Gaf zijn schrift aan haar. “I need to go to my locker to switch my books for the next lecture, you’ll find me at the canteen.” Zei hij nog met een knikje en verliet het lokaal nadat hij de jongedame nog had bekeken. Hij wilde geen stalker zijn dus was het beter dat ze voor even opsplitsten. Misschien vond zijzelf dat ook beter inplaats om met een creep te lopen.
Chris loopt door naar zijn kluisje en opent hem weer en verwisselt zijn boeken weer met de onnodige waarna hij het kluisje weer sluit en zijn richting naar de kantine zette. In de weekenden ging hij altijd naar huis gewoon omdat zijn ouders hem heel graag thuis wilden, zodat ze samen tijd konden doorbrengen, maar Chris was altijd met zijn vrienden - die ongeveer 10 jaar ouder dan hem waren. De gasten waarmee hij altijd mee was waren getrouwd en te oud gewoon. Maar Chris kon met die gasten omgaan, hij was nooit van dat kinderlijke gedrag daarom dat hij ook altijd alleen op school was.
Een kleine zucht verliet zijn mond toen hij aankwam bij de kantine en nam een Cappuccino waarna hij aan een tafel ging zitten die weer ergens in de hoeken was. Het hoekje was een plekje waar hij altijd zat, en het was gewoon letterlijk gemaakt voor hem. Want niemand zat er, en alleen was hij die enige die er zat.
xMirima
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from xMirima on 01/21/2018 06:13 PMNoralie's glimlach werd onbewust wat breder met de priemende ogen van Chris op haar gericht. Het streelde haar ego, ondanks dat ze er niets mee ging doen. Daarvoor was ze hier niet. De bedoeling was om haar studie af te maken en terug naar huis te gaan, zo snel mogelijk als het eventjes kon. Toch kon ze het niet laten om haar hoofd iets te kantelen bij haar vraag, vooral hem een beetje onderzoekend aankeek. Hoewel het zo ineens kwam dat hij haar zijn schrift aanbood, omdat ze daar niet om had gevraagd, ging ze het aanbod niet afslaan. Dit scheelde haar enorm veel werk, dus dankbaar nam ze het schrift dan ook aan van Chris. ''Thank you, I will return it properly.'' beloofde ze hem zowaar plechtig. Ze zou hem in elkgeval met deze les zien dus, dus kon ze haar schrift ook met een goed gevoel dicht slaan vooral ze overeind kwam en haar boeken, en Chris' schrift nu dus, weer tegen haar borst aanklemde met haar armen er stevig omheen.
Toch kon Noralie het niet laten om toch even te giechelen bij alles wat hij ratelde, vooral ze maar knikte op zijn woorden. Niet dat ze plannen had om in de kantine te gaan zitten maar goed. ''You will see me tomorrow again then, the other lectures aren't interessting for me.'' liet ze hem maar weten. Haar gemiddelde stond hoog genoeg om met enkele lessen enkel op te komen dagen met toetsen en examens. Het waren lessen die ze slapend nog zou kunnen halen. So far for a pretty face, ze had heus wel wat hersenen. Het enige wat haar misschien wat preuts maakte, was dat ze oprecht in zat over haar make-up nu het met bakken uit de hemel kwam regenen. Met een zuchtje wees ze haarzelf erop de volgende keer iets van een paraplu mee te nemen, zodat ze die in elk geval in haar kluisje had voor dit soort momenten.
Stilletjes was ze door de hal heen gelopen en had ze slechts een korte blik in de katine geworpen, om te zien hoe het eruit zag. Maar de drukte deed haar al beslissen daar nooit haar lunch te eten, of ook maar een kop koffie te drinken. Kort schudde ze haar hoofd even, vooral ze met een huppeltje gauw door liep. Voor de uitgang spiekte ze even naar buiten, maar de lucht was nog steeds te donker om in te schatten wanneer het ging stoppen met regenen. Om die reden trok ze haar colbertje dan ook uit waarop ze die om haar boeken en schriften heen wikkelde, zodat die er beter vanaf kwamen dan zij. Op hoop van zegen... Vlug rende ze de trappen dan ook af met het pakketje opnieuw tegen haar borst aan geklemd, vooral ze richting haar gebouw rende. Niet dat het veel nut had, omdat ze er niet droger van bleef, maar gelukkig had ze haar kleding al wel in haar kamer. Eenmaal onder het afdakje rilde ze dan ook even omdat alles aan haar lichaam plakte nu, zelfs haar bos haren viel haast doods langs haar gezicht. Fijn. 
Spectrum
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from Spectrum on 01/23/2018 12:26 AMSkippen, iets wat hem niet vaak voorkwam. Hij skipte de lessen bijna nooit, alleen als het weer zo’n stomme maandag ochtend was. Maar nu hij zo alleen in de hoek zat terwijl hij andere studenten zag lachen kon hij het niet laten om gewoon ook vandaag de lessen te gaan skippen, of school helemaal. Want nu was echt in een mode waar hij niks wilde doen, misschien wat alcohol drinken en wat muziek luisteren terwijl hij op zijn balkon zat van zijn studentenhuisje. Dat zal hem eigenlijk veel beter zijn want nu had hij het hoofd ook niet om verder te gaan met de lessen. En hij had Noralie ook gehoord, toen ze hem vertelde dat ze de lessen van vandaag zal skippen en dat hij haar morgen zal zien. Hij zal wel een weg zoeken om haar vandaag nog te zien, wat een creepy guy was hij toch soms.
Met een zucht kwam hij overeind en gooide de lege karton in de prullenbak terwijl hij zijn rugzak weer om zijn schouders deed en uit de kantine liep door de hal heen. Waar hij binnen een paar seconden zich buiten bevond, en over het plein door naar het gebouw liep waar hij verbleef. Maar natuurlijk kwam hij daar niet droog aan, alles behalve droog. Zijn kleding was helemaal geplakt aan zijn lichaam en zijn haren zagen er niet uit. Damn wat een regen toch. Binnensmonds vloekend loopt hij door het gebouw heen. Een beetje zoekend naar Noralie eigenlijk. Was ze ook natgeregend? Voor even kon hij niet denken omdat zijn kleding echt gewoon plakte wat niet fijn zat. “Fuck it.” Zei hij hardop terwijl hij door de hal liep waar zijn kamer ook was. En met kleine stappen loopt hij door naar zijn deur waar hij even voor blijft staan, en zijn ogen door de hal laat gaan. Pas als hij in de gaten heeft dat er een jongedame niet veel deuren van hem ook voor een deur staat, het leek voor hem alsof ze de deur openmaakte. Misschien had ze hulp nodig? Chris liet zijn rugzak voor de deur liggen en liep naar de kant op waar de jongedame bezig was met de deur? Dacht hij. Maar zijn ogen kijken vol verbazing naar de persoon voor zich. Geplakte kleding. Nat haar, haar kleding was nu écht te strak je kon gewoon bijna alles zien. En.. spieren? “Noralie? Do you need any help?” Vraagt hij met een verbazende stem en kijkt naar zijn deur toe. “My room’s right there, so I guess we’re kinda room mates, we share the same hall.” Zei hij met een knikje en keek haar aan.
xMirima
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from xMirima on 01/23/2018 10:20 AMZeiknat was ze door de hallen gelopen, waarop ze een spoortje regenwater achter had gelaten. Maar dat was niet haar probleem, dat zouden de schoonmakers wel opruimen. Ze was allang blij als ze uit deze kleding kon kruipen en gewoon in een sweatpants en croptop op haar bed kon liggen, tot het weer beterde in elk geval en het weer oké was om naar buiten te gaan. Met een zuchtje sloot ze kort haar ogen vooral ze bij haar deur stopte. Nummer 21. Ze vistte haar sleuteltje uit de zak van haar colbert, die nog rond haar boeken gewikkeld zat, vooral ze deze in het slot stopte. Dat probeerde ze in elk geval. ''You're kidding me, right?'' fronste ze terwijl ze het slot nog een keer probeerde om te draaien.
Net toen ze een hele rits Spaanse vloekwoorden eruit wou gooien, drong een nu bekende stem haar gehoorgang weer binnen en keek ze vragend even opzij. Automatisch klemde ze haar armen wat beter rond haar pakketje in haar armen, ware het maar dat het haar het idee gaf dat ze zichzelf iets beter bedekte. Al moest ze zelf ook even haar ogen weer omhoog dwingen nadat ze hem even had bekeken van top tot teen - waarmee ze tot de conclusie was gekomen dat hij er zelf ook wel mocht zijn, waarop ze kleintjes glimlachte. ''I do, actually. My key doesn't fit.'' jammerde ze een beetje terwijl ze haar sleuteltje omhoog hield. Haar ogen lichtte dan ook iets op toen hij aangaf dat hij enkele deuren verderop zat. Alsof hij net haar redder in nood was geworden. ''Maybe it is a bit stupid to ask, but maybe I can lend a sweater then? And maybe a cup of tea? I'm freezing.'' vroeg ze waarop ze haar hoofd iets kantelde en hem vragend aankeek.
Even was het stil van haar kant. ''Only if it isn't too much to ask.'' wierp ze hem nog toe. Anders ging ze iemand zoeken die haar deur voor haar open kon maken, maar dan ging ze tegen die tijd een gigantische klacht indienen omdat ze dan geheid ziek was geworden. Ze had het koud en voelde alles aan haar lichaam tintelen, omdat het zich warm probeerde te houden. Iets wat niet echt mogelijk was als je er als een bezopen kat bij stond. 