ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
First Page | « | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 ... 10 | » | Last
[ Go to bottom | Go to latest post | Subscribe to this topic | Oldest posts first ]
Spectrum
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from Spectrum on 02/01/2018 12:21 AMHij keek voor zich uit toen Noralie dit keer in het schrift schreef. En voor even bracht hij niks uit totdat het schrift weer naar zijn kant geschoven werd. Zijn ogen las de zin die ze geschreven had en het liet hem wat glimlachen. Hij knikte naar Noralie toe als een kleine bevestiging. In zulke emotionele gevallen was de jongeman nooit goed met woorden en daarom was hij nu ook aan het glimlachen. Omdat hij niet wist wat voor reactie hij werkelijk moest geven. En het was ook fijn dat Noralie haar hoofd op zijn schouder had gelegd en haar armen om hem heen, hun vingers verstrengeld. Het voelde allemaal goed aan. En zo kon de jongeman zich ook helemaal op de les focussen terwijl hij van Noralie’s warmte genoot.
En zo ging de les ook voorbij. Waar hij in het begin niet kon opletten maar daarna wel nadat Noralie zo lekker tegen hem aanlag. Hij zag via zijn ooghoeken hoe iedereen zijn spullen oppakte en langzaam het lokaal verliet, maar Chris wilde nog eventjes gaan blijven zitten. En dat deed hij ook totdat iedereen uit het lokaal was gegaan. Langzamerhand kwam hij overeind en liep naar het raam toe waar hij naar buiten keek. Hij zei niks en wilde gewoon wat van de stilte genieten terwijl hij bekeek hoe de witte wolken langzamerhand donker werden en het hem zijn lippen liet bijten. Het was weer fijn weer aan het worden. Regen. Net zoals zijn mood. Regen. Wat zuchtend keerde hij zich om zodat hij naar Noralie keek. Hij wist niks meer. Wat hij wilde, hoe hij het wilde. Zijn leven was helemaal op zijn kop. Hij wist gewoon echt niet wat hij moest doen.
Zijn hand glijd naar zijn mobiel toe als hij het voelt trillen, zijn donkere ogen kijken naar de foto van Chanel die ze hem verstuurd heeft wat hem zijn hoofd wat liet schudden. Waarom moest Chanel dit nou weer doen? Hij beslootom gewoon die berichten niet te openen en liet zijn mobiel in zijn zak glijden waarna hij weer terug naar de tafel liep waar ze zaten en pakte zijn spullen op en stopte het in zijn tas waarna hij die om zijn rug sloeg. “I’m not gonna take the other lectures, something like a skipping day.” Zei hij tegen Noralie en keek haar aan.
ReplyxMirima
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from xMirima on 01/31/2018 09:00 PMIn een normale situatie had ze gelachen om zijn reactie toen hij erachter kwam dat Lily verdwenen was en dat Noralie haar plaats had ingenomen. Nu bleef haar gezicht echter neutraal en keek ze hem alleen even aan terwijl ze afwachtte wat hij in het schrift schreef. Hoewel ze niet meteen de kans kreeg om het te lezen omdat hij het weer terug trok om er nog iets in te schrijven. Ze besloot maar geduldig te wachten en er niets van te zeggen, omdat ze geen aandacht wou trekken en om die reden keek ze af en toe ook even naar het bord om de leraar het idee te geven dat ze enorm goed op zat te letten. Hoewel... Alles ging langs haar heen en ondanks dat ze de stof kende, snapte ze er op dit moment even niets meer van. Ze had grotere zorgen. Ze pakte het schrift dan ook weer toen het voor haar neus lag en bladerde naar de juiste bladzijde, om te lezen wat Chris geschreven had. Kort fronste Noralie even, maar ze moest toegeven dat hij een punt had. Zachtjes zuchtte ze even voor ze haar pen weer pakte en weer naar voren boog om te schrijven.
''True..'' schreef ze waarna ze even na moest denken. Ze was echter wel van mening dat het niet per definitie verkeerd hoefde te zijn, maar ze moesten wel een weg vinden waarbij ze elkaar juist aan zouden trekken, en niet zouden afstoten zoals wanneer je de verkeerde kanten van twee magneten naar elkaar toe dwong. ''I suppose we need to talk more, so that we will understand eachother.'' besloot ze te schrijven, vooral haar ogen naar de tweede regel schoten die hij had geschreven. Een kleine glimlach verscheen alsnog voor ze weer wat krabbelde. ''I love you, and I want to know you better than just the few days we had untill now.'' Daarna sloot ze het schriftje weer en schoof ze het zijn kant weer op. Hoewel ze de woorden nog neit uit kon spreken, had ze het aardig makkelijk opgeschreven. Ze hield van hem, dat was één ding wat zeker was.
Noralie had haar pen weer neer gelegd, omdat ze niets meer te schrijven had en straks wel met hem zou praten. Dus voor nu kon ze het niet laten om haar hoofd tegen zijn schouder aan te leggen en dat maar als steuntje te gebruiken voor haar hoofd. Haar armen sloeg ze rond de zijne, van de schouder waar ze tegen aan zat, en met haar goede hand had ze zijn vingers opgezocht zodat ze die kon vervlechten met die van haar. Meer dan dit kon ze nu even niet doen, anders kon de hele klas mee genieten. 
Spectrum
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from Spectrum on 01/31/2018 08:49 PMDe jongeman voelde zich echt zo raar op dit moment. En hij had niet echt in de gaten waar dit allemaal overging. Het liet hem wat verbaasd voor zich uit kijken terwijl hij zag dat de leraar al begonnen was met de les. Daarom ging hij wat recht zitten en zag dat Lily niet meer naast hem zat, ze had een wat zwaardere fysiek die hij niet kon zien vanuit zijn ooghoeken, dus keerde hij zijn hoofd naar de zijkant toe waar hij opeens Noralie zag zitten wat hem wat liet schrikken. Hoe en wanneer kwam ze nou naast hem zitten? Hij keek om zich heen om Lily te zien die dit keer in de achterkant van het lokaal zat en hem wat bang aankeek. Hij knikte naar haar toe zodat ze rustig moest zijn en keerde weer naar zijn normale positie. Er werd een schrift naar zijn kant geschoven via Noralie. En zijn ogen keken naar de pen die erop lag. Hij opende het schrift en bladerde wat door om te zien wat ze precies had opgeschreven, kwam een paar aantekeningen tegen en stopte uiteindelijk met het bladeren toen hij het juiste op had gezocht. Zijn ogen keken naar de woorden een voor een, hij las alles een paar keer voordat hij even nadacht. / We can not get along with each other — even though we like each other a lot. We’re both very different, and it’s not that we’re like magnets. We do not attract each other, we push us away from ourselves. \ Schreef hij op en keek naar Noralie toe voor eventjes. En kon de zorg in haar ogen zien, hoe erg ze nu was. Hij beet op zijn lip en keek naar het schrift toe. En schoof het naar haar kant toe en tussen die tijd keek hij naar het bord toe waar aantekeningen op werden gemaakt.
Zo keerde hij zijn hoofd ook naar haar toe en pakte het schrift weer op terwijl hij de pen weer vast pakte. / I can’t face to lose you. And i won’t let that happen. So, we have to be careful about the things we do, or say. \ schreef hij weer op en schoof het schrift weer naar haar toe.
xMirima
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from xMirima on 01/31/2018 08:11 PMNoralie had over haar arm heen gespiekt toen de rest van de leerlingen binnen druppelden, inclusief de persoon waarvan ze niet wist wat ze tegen hem moest zeggen. Óf doen. Zwijgend volgde ze hem met haar bruine ogen, tot hij naast Lily ging zitten. Wel, dat hij haar ontweek was duidelijk, maar ze snapte wederom niet zo goed waarom. Ze hadden beide niets verkeerd gedaan? Dit alles ging helemaal nergens om uiteindelijk en dat was weliswaar hetgeen wat het meest pijn deed aan deze hele situatie. De leraar kwam ook al snel binnen wandelen en zette wat onhandig zijn tasop het bureau neer, om vervolgens zijn rommelige spullen uit te pakken. Voor de les zou beginnen, zouden ze al tien minuten verder zijn en met die gedachte was Noralie dan ook overeind gekomen. Met haar spullen in haar armen was ze naast de tafel van Lily gaan staan en had ze slechts een wenkbrauw opgetrokken om het meisje weg te jagen en haar plek in te nemen. Haar spullen legde ze weer voor haar neer en zonder een woord te zeggen verder, had ze een schrift gepakt tezamen met een pen.
Kort had ze even naar de leraar gekeken toen die de les op startte, waarop Noralie in haar schrift begon te krabbelen. Hoewel het misschien leek dat ze aantekeningen maakte, was dat niet waar. Ze had een wat slordig handschrift, maar dat was het dan ook wel. 'I'm sorry if you're hurt because of the things that where said. I suppose everything is more difficult for me than I want to admit, that I like you more than I let myself believe. I suppose that's what it means to love someone?' had ze opgeschreven vooral ze het schriftje dicht deed en met de pen er bovenop naar hem door schoof, waarop ze haar elleboog weer op tafel zette en haar hoofd ondersteunde met haar hand. Als ze nu gingen praten, zou ze haar stem niet laag kunnen houden omdat ze gewoonweg overstuur was van dit alles. Ze wou niet dat het zo ging, en hoewel ze niet geloofde op 'liefde op het eerste gezicht' of 'iemand met de tijd leren kennen' liet Chris haar geloven dat beide dingen bestonden. Ze vond hem al leuk vanaf moment één en ze leerde elkaar nu eigenlijk pas echt kennen.
Toen de les niet meer interessant voor haar was, omdat ze deze stof al op haar andere school had behandeld, had ze haar hoofd wat gedraaid en Chris weliswaar wat afwachten en onderzoekend aangekeken. Wachtend op een antwoord, of het nou in het schrift was of gewoonweg met stemgeluid. Als hij haar maar een kans gaf om dit goed te maken, wat er ook goed te maken viel. 
Spectrum
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from Spectrum on 01/30/2018 10:08 PMLangzamerhand werd de jongeman wakker doormiddel van zijn wekker die hem aangaf dat hij nu uiteindelijk moest opstaan om niet te laat te komen voor het lesuur die ze zometeen hadden. Zijn lichaam voelde zwaar voor zijn hoofd maar toch had hij het voor mekaar gekregen om uit bad te stappen. En uiteindelijk zijn stappen naar de badkamer te zetten om zijn ochtendroutine te doen. Waar hij binnen een paar seconden met zijn uniform aangekleed in de keuken stond met een smoothie bowl in zijn hand. Hij was binnen een paar seconden in de gang gaan lopen door naar de uitgang toe die doorliep naar het plein. Er verliet een openlijke zucht zijn lippen toen hij in de aula stond om zijn boeken eruit te halen van zijn kluisje. Hij wist even niet of gisteren een droom was geweest want er waren zoveel stomme dingen op een gebeurd en dat vond hij helemaal niet fijn. Nu stond hij met een verwarde blik naar de onnodige boeken te staren die in het kluisje lag. Hij voelde de paar blikken op zich luren, maar hij zei er niks over. Want hij voelde gewoon niks op dit moment en wilde gewoon zosnel mogelijk weer terug naar zijn eigen huis gaan waar hij de heledag wilde slapen. Deze dag leek helemaal niet gebruikelijk. Maar hij zal deze dag doorkomen. Dat wist hij we.
Dus met wat snelle stappen zette hij zich voort naar het lokaal toe en had zijn ogen even nergens heen gericht, totdat hij in het achterste gedeelte van het lokaal een jongedame bij het raam zag zitten. Hij kende dat verschijnsel uit duizenden. Noralie. Voor even wist hij niet echt waar hij moest zitten of hoe hij zich voelde. Maar het leek voor hem het beste dat ze niet gingen praten, dus liep Chris naar de middelste gedeelte van het lokaal toe en vroeg of hij naast Lily - het slimste meisje uit de klas - mocht gaan zitten die het ook meteen accepteerde. Dus liet Chris zijn boeken op tafel liggen en rechtte zijn kleding terwijl hij keek hoe Lily haar schrift enzo er al bij gepakt had en al helemaal geconcentreerd voor zich uit keek. Voor eventjes wilde Chris alle awkwarde gevoelens weg schudden, maar dat leek niet zo makkelijk te zijn.
xMirima
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from xMirima on 01/30/2018 09:23 PMNoralie was richting de bar gegaan die avond en had enkele glaasjes achterover getikt, net genoeg en net te weinig om niet dronken in haar bed te belanden. En hoewel het voor haar wat eenzaam had aangevoeld, had ze redelijk kunnen slapen. Ware het niet dat haar hoofd vooralsnog zeurde toen ze uit bed was gestapt om een douche te nemen en haarzelf in het uniform van de school te hijsen. Ze had haar zwarte hakjes weer onder haar kleding aangetrokken en haar boeken strak tegen haar borst aangedrukt terwijl ze het gebouw uit was gelopen, het plein over en richting het eerste locaal wat ze hadden. Wiskunde, dat was één ding waar ze wél goed in was in tegenstelling van het ordenen van haar eigen gevoelens en emoties. Met een zuchtje was ze bij het raam gaan zitten, achterin en legde ze haar boeken voor haar neus. Haar elleboog zette ze op tafel neer en met haar hand ondersteunde ze haar hoofd. Ze hoefde alleen maar te luisteren om de informatie op te slaan.
Hoewel ze gister misschien haar excuses had moeten aanbieden voor haar toon, had ze niet het idee dat ze het meost doen voor hetgeen wat ze gezegd had. Was het erg dat ze hem had gezegd dat hij niet haar bezit was? Dat hij moest doen wat híj wou? Ze was toch zeker zijn moeder niet? Fronsend tuurde ze naar buiten terwijl ze nadacht over gisteravond. Wel moest ze toegeven dat ze misschien een klein beetje schuldig was aan de ongemakkelijke ontmoeting en het feit dat hij zijn ouders geen gedag had kunnen zeggen. Maar wat had ze dan gemoeten? Hij had ook nee kunnen zeggen? Een nieuwe zucht volgde en Noralie legde haar armen op tafel neer, om vervolgens haar hoofd te verbergen erin. Een slechte poging om alle gedachten weg te dringen en weliswaar een klein beetje hopend dat er niet nog meer drama volgde. Dat kon ze er echt niet bij hebben. 
Spectrum
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from Spectrum on 01/29/2018 12:12 AMDe jongeman zat zo wat dromend voor zich uit te kijken. Zijn hoofd naar beneden gebogen terwijl zijn handen op zijn benen rustten. Zachtjes adem halend luistert hij naar de geluiden die hij door de hal komt komen. Ook het geluid van de deur die tegenover hem was. Wat hem langzaam op liet kijken toen hij Noralie’s stem hoorde. Haar woorden lieten hem geen reactie erop geven. En voor even dacht hij terug naar het moment waar ze net in de auto zaten en een soort van ruzie maakten? Hij bekeek haar lichaam waar een zwarte kante ochtendjas om haar middel gebonden was. Hij gaf geen enkele reactie en zag alleen hoe haar schaduw langzaam verdween. Naar beneden toe. Ging ze naar de bar? Zeker. Na een paar seconden kwam hij ook langzaam overeind en liep naar zijn eigen kamer toe waar hij van zijn mini koelkast een blikje redbull vanuit haalde en met het blikje door naar het balkon liep. Waar hij zich zachtjes liet ploffen op de marmeren vloer. Zijn ogen keken naar het pakje sigaretten die voor hem op de grond lagen. Soms rookte hij wel eens, wat hij nu ook wilde doen. Dus pakte hij er een sigaret van, stak hem aan met de aansteken die er toevallig bij lag en rookte het terwijl hij soms een slokje van de redbull nam. Zijn ouders wisten niet echt dat hij rookte, maar het maakte ook niet echt uit want niemand wist het. En hij vond het ook niet te doen voor iedereen zijn ogen. Het was veel beter voor hem dat niemand het wist, hoefde zijn naam niet telkens ergens rond te gaan bij het kleinste geval.
Zijn ogen keken weer naar zijn mobiel toe waar het lichtje van aan sprong. Weer een afbeelding van Chanel. Hoofdschuddend besluit hij om het niet te openen en gaat door met het roken. En als het op is laat hij het peukje in de prullenbak naast hem vallen en komt overeind. Buiten was het koud, dus naar binnen gaan was het beste. Doorlopend naar zijn kamer gaat hij op zijn bed liggen en sluit voor even zijn ogen. Totdat zijn mobiel dit keer afgaat en hij ziet dat zijn moeder hem belt wat hem eventjes laat schrikken. Misschien moest hij niet opendoen? Hij kon niet weten wat zijn moeder hem ging zeggen of doen. Het beste was dat hij haar morgen belde, en het was nu dus toch laat dus zou ze heus wel denken dat hij was gaan slapen.
xMirima
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from xMirima on 01/28/2018 11:57 PMNoralie had heus niet zo boos willen doen, maar het was er allemaal al uit geweest voor ze er erg in had gehad. Uiteindelijk wist Noralie helemaal niet zo goed hoe ze met haar gevoelens en emoties moest omgaan, ze had het nooit echt geleerd. Dat maakte ook dat ze een scherpe tong had en vooral geen blad voor haar mand, hoewel ze dan wel gevoelloos overkwam voor vele, alsof het haar niets kon schelen; kon het haar zeker wel wat schelen. Het interesseerde haar wél hoe mensen over haar dachten, wat ze van haar vonden, of ze wel leuk genoeg was en al die simpele dingen die elk persoon zou willen weten. Diep van binnen was ze half niet zo stoer als ze haarzelf voor deed en hoewel ze dat nooit toe zou geven, was het wel zo en dat wist ze. Ze kon het alleen niet helpen, niet veranderen. Dat had ze nooit gekunt en daardoor was het al moeilijk genoeg om haarzelf te openen voor iemand. Een nieuwe zucht volgde en opnieuw sloot ze haar ogen.
Hoewel de komende minuten er niet beter op werden, probeerde ze toch haar rust te pakken, tot ze op een bepaald punt overeind kwam en gefrustreerd haar handen door haar haren haalde. Misschien moest ze het anders proberen... Ze was van haar bed gekomen en had een ochtendjas gepakt, welke gewoon van zwart zijde was, en die rond haar middel geknoopt. Op haar blote voeten dribbelde ze door haar kamer heen, of appartement - hoe je het ook wou bekijken, richting haar deur, welke ze open trok met het idee meteen door te lopen maar in plaats daarna trok ze haar wenkbrauw op en keek ze even omlaag naar Chris die voor haar deur zat? ''I'm not gonna take my words back.'' liet ze hem meteen weten, vooral ze over hem heen stapte, anders ging ze niet bij de bar geraken. Alcohol, dat was het enige wat ze nu nodig had.
Hoewel ze misschien had moeten vragen hoe het was, dat ze het goed wou maken, had ze dat niet gedaan. Waarom wist ze niet. Misschien haar trots? Maar ook omdat ze wist dat ze alles meende. Hij was haar bezit niet, ze kon hem nergens toe dwingen en al helemaal niet claimen zoals ze vanavond had gedaan. Hij had zijn ouders niet eens gedag kunnen zeggen en ze wist zelf hoe erg dat gevoel was. Zeker als je een betere band had met je ouders als Noralie dat had. Zijzelf keek er niet meer van op, het leek haar niets meer te doen omdat ze het van zich af wist te sluiten. Met een zuchtje belandde ze bij de bar en wenkte ze Michael, welke achter de bar stond, meteen om een goed glas te vullen. 
Spectrum
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from Spectrum on 01/28/2018 11:28 PMGek genoeg had Chris dus niet in de gaten dat hij zo dramatisch deed al die tijd. Kwamen het allemaal door zijn emoties tegenover haar? Hij wist het dus niet en bleef nog zo kijken terwijl hij in de gaten had dat het wat kouder werd. En zuchtend kwam hij wat overeind om te kijken of zijn auto al weg was en daarvoor liep hij weer door het gras terug naar zijn auto toe, en fronsend keek hij naar zijn auto toe toen hij zag dat het aan de kant stond. Was Noralie er nou niet in? Want het verbaasde hem dat de auto’s lichtjes uit waren en er niemand in bleek te zijn. Dus meteen opende hij zijn mobiel en zag na een paar seconden het berichtje van Noralie. Hij keek omhoog en haalde diep adem. Dus ze ging met een taxi naar school toe. Ze had weer aan hem gedacht, soms was hij zo stom bezig waardoor hij zichzelf op zijn achterhoofd wilde slaan, alsof dat hem weer normaal maakte. Zuchtend opent hij het portier waar Noralie net zat en na een kleine zoeken had hij de sleutels van zijn auto’s er van uit gezocht. En ging in zijn auto zitten terwijl hij de sleutel in het contact stopte en de auto opstartte. Zijn hoofd ging even op het stuur omdat hij zich zo verontschuldigend voelde tegenover Noralie. Hoofdschuddend komt hij weer overeind en rijd dan met volle speed naar de school toe.
Waar hij ook op het plein aankomt en meteen een man hem helpt met zijn auto. En hij uiteindelijk met zijn handen in zijn zakken door de hal loopt waar hun kamers zaten. Hij stopte met lopen toen hij voor haar deur stond, was het wijs als hij nu op haar deur zal gaan kloppen? Diep ademhalend keert hij zich op naar de andere kant waar zijn kamer zat en opende de deur waarna hij hem zachtjes sloot. Zijn handen haalden zijn kleding van zijn lichaam af en hij gooide het in de wasmand die in zijn slaapkamer stond. Voor even kwam het in zich op hoe Noralie zijn kleding van zijn lichaam haalde, waardoor hij voor even zijn ogen sloot. Het deed hem pijn om over deze dingen te denken. En daarom stapte hij in een warme douche die ongeveer een uurtje deed. Hij had veel gedacht over de dingen die waren gebeurd.
Al gekleed in een frisse joggingsbroekje en sweater met sneakers eronder aan verlaat hij zijn kamer, en loopt naar beneden toe waar de eethal zich bevond. Wat studenten bevonden er zich wat niet heel raar was. Ze kwamen hier om nog wat te drinken want na 22:00 uur was er nog een bar service waar je ook alcohol kon krijgen als je natuurlijk oud genoeg was. Maar Chris ging geen alcohol drinken. Hij wilde een kleine glas water drinken, en het in zijn kamer drinken bracht allemaal herinneringen in zich op wat hem niet echt op vrolijkte. Wat zuchtend kijkt hij naar zijn mobiel als hij het lichtje ziet branden. Een afbeelding van Chanel. En als hij hem opent schieten zijn ogen open. Wtf Chanel. Meteen sluit hij het berichtje en stopt zijn mobiel in zijn zak. Was ze helemaal wel wijs? Hoofdschuddend komt hij overeind als hij de helft van het glaasje opheeft en loopt terug de trap op, naar boven toe. En gaat tegen de muur aanzitten tegenover Noralie’s deur en haalt diep adem.
xMirima
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from xMirima on 01/28/2018 11:08 PMNoralie was verbaasd, boos en tegelijk verdrietig in de auto blijven zitten en had haar ogen op haar handen gericht gehad. Het verkeer had een weg om de auto heen gevonden, al had het haar niets kunnen schelen als ze een file hadden veroorzaakt. Nog verbaasder was ze toen haar telefoon ging. Ze kreeg nooit berichtjes, tot nu. Ze haalde het bericht naar voren en trok een wenkbrauw op waarop ze zuchtte. Ze moest nu moeite doen om geen lang bericht terug te sturen, waarin haar woede naar voren kwam. I will park the car on the side, I will take a cab and leave the keys under my seat. x besloot ze maar terug te typen. Ze drukte op versturen en ging meteen naar de app waarmee ze een taxi kon bestellen. Gek genoeg waren er twee in de buurt en zou ze maar vijf tot tien minuten moeten wachten. De auto aan de zijkant parkeren, was dan ook hetgeen wat ze deed, vooral ze het sleuteltje wegstopte onder de stoel waar ze eerder had gezeten.
Ze had acht minuten moeten wachten tot er een gele auto stopte bij haar en ze meteen instapte, met een simpele uitspraak om haar naar de privé school te brengen waar ze thuis hoorde. Ze besloot haar telefoon uit te zetten en weg te stoppen in haar tas terwijl ze haar bruine ogen op het raam naast haar richtte toen de taxi wegreed. Het leek wel alsof er alleen maar drama was sinds ze haar avond met Chris had gespendeerd, en de tijd daarna ook. Wat was dat toch? Uiteindelijk vond ze helemaal niet dat ze zich jaloers had gedragen of wat dan ook. Wel, het had gestoken toen ze voorgesteld was als 'gewoon een vriendin' en hij praktisch met zijn kin op de grond had gestaan toen ze Chanel zagen. Niet gesproken over het feit dat zijn moeder enorm hoog te spreken was over die meid tegenover haar zoon. Het zou Noralie dus niet verbazen als zijn moeder hem liever met de blonde dame samen zag dan met Noralie. Het was een feit dat ze niet goed was, voor wie dan ook. De wereld waar ze uit kwam, haar vader, het was niet goed. Zachtjes zuchtte ze.
Noralie had de taxi-man betaald toen hij haar afgezet had, vooral ze de school binnen was gelopen en onderweg haar sleuteltje had gezocht, om haar kamerdeur mee te open en weer achter zich te sluiten. Kort keek ze haar kamer even rond vooral ze haar hakken ergens halverwege de ruimte achter liet, haar tas op een stoel gooide en richting de badkamer verdween. Haar jurk ging uit, tezamen met de rest terwijl ze de douche aan had gezet - omdat ze nu geen geduld had voor een bad - waar ze ruim twintig minuten van genoot vooral ze haarzelf in een nachtjurkje had gewerkt en richting haad slaapkamer was verdwenen. Slapen, dat was het enige wat ze nu wou. Noralie kroop tussen de lakens en verborg zich er helemaal onder, terwijl ze een kussen tegen haar buik trok en haar best moest doen om niet teveel na te denken. 