ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
First Page | « | 1 ... 3 | 4 | 5 | 6 | 7 ... 10 | » | Last
[ Go to bottom | Go to latest post | Subscribe to this topic | Latest posts first ]
Spectrum
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from Spectrum on 01/24/2018 10:22 PM“I have no idea.” Zei hij terwijl hij het eten in zijn mond stopte en keek voor zich uit terwijl hij verder at. Zijn aandacht werd weer afgetrokken door Noralie die zijn verzoek accepteerde wat hem wat liet glimlachen. “But Japanese food is so nice, my mother used to make it herself at home and it tastes damn good.” Zei hij met een lachje er daarna en at zo zijn eten verder. Hij keek op toen Noralie weer over het groepje had, en Chris had in de gaten dat ze het irritant vond door haar toon en haar gezichtsuitdrukkingen. “Let me look again.” Zei hij en keerde zijn hoofd naar die kant op waarna hij weer zag dat het groepje probeerde te doen alsof hij hen niet zag. “Well... guess they’re checking a beautiful women like you out...” zei hij en dacht na. “By calling my name?” “Nah that’s unlogical, maybe I should ask them don’t you think?” Zei hij en drukte een kus op haar wang en kwam weer overeind terwijl hij naar het groepje liep en zijn handen in zijn zakken zette. “Don’t know what you’re gossiping about, and really I don’t give a shit, trust me. But it worries that girl.” Zei hij terwijl hij met zijn vinger Noralie liet zien. “And that means that you should fuck off. Right now.” Zei hij met een glimlachje op zijn gezicht en boogde uit respect naar ze toe waarna hij zag dat een van de jongemannen van het groepje overeind kwam en hem uitdagend aankeek. Hij was veel korter dan Chris en jonger ook, dat kon hij door de uniform zien die hij aanhad. “Who are you?” Zei de jongeman met een vuile gezicht wat Chris lachend naar zijn schoenen liet kijken. “Dude you should shut down, that’s Chris.. from the Lannis’ Companies.” Fluisterde het meisje tegen de jongeman. “I don’t care, he can’t talk like that to us.” Zei de jongeman nog kwaad en gaf Chris een duw tegen zijn schouder aan wat Chris meer liet lachen terwijl hijzelf zijn kaak vasthield en de ogen van Noralie opzocht. “What will you do then, little gentleman? Trying to impress your girl?” Zei Chris lachend terwijl hij een hand door zijn frisse haren haalde terwijl hij omzich heen keek waar er al een kring om hen gevoerd was. “Ok everybody go to your places, mind the business boys?” Zei de eigenaar van de eethal die tussen de dalende kring ging staan. “Chris just let the little one go.” Dat liet Chris glimlachen. “I just warned him because he didn’t do something respectfull. You know my understanding of respect.” Zei hij tegen de oude man en knikte terwijl hij langzaam zijn plek naar Noralie zette en naast haar ging zitten. “So that’s fixed.” Zei hij en nam zijn vork weer beet terwijl hij verder at.
ReplyxMirima
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from xMirima on 01/24/2018 10:45 PMNoralie fronste door het antwoord wat ze van Chris kreeg, al glimlachte ze even wegens het Japanse-eten onderwerp wat ze hadden. Veel kans kreeg ze niet om te antwoorden omdat hij al opstond en zichzelf richting het groepje begaf. Haast geïnteresseerd stopte ze de achterkant van haar plastic lepeltje, wat in haar kopje thee had gezeten met het eten, tussen haar lippen en klemde ze het tussen haar tanden. Haar elleboog had ze op tafel geplaatst, terwijl ze haar hoofd ondertsteunde met de rug van haar hand. Met een kleine glimlach volgde ze het gesprek, meer omdat ze het wel wat vond hebben dat hij het op deze manier probeerde op te lossen. Noralie zou hetzelfde gedaan te hebben, maar dit scheelde haar opstaan. Haar oren stonden echter gespitst bij de bedrijfsnaam die viel, waarop haar glimlach alleen maar breder wet en hoewel ze het jammer vond dat de man die dit alles runde, zich erin mengde, was het misschien maar goed ook. Voor het uit de hand ging lopen. De jongeman was msischien klein, hij leek nogal opvliegend en het laatste wat ze wou was een ijszak moeten plaatsen tegen iemands kaak of zo.
Noralie haalde haar enen been van de andere af en wisselde ze om toen Chris weer bij haar ging zitten. ''Lannis' Companies, huh?'' merkte ze vermaakt op. ''Then our fathers do business together. Although I must admit, my mom does the most. My dad keeps himself busy with more.. Ehm.'' even tikte ze tegen haar lippen met het lepeltje om de juiste woorden. ''Dark business.'' besloot ze toen maar. Ja, dat was wel een goede verwoording en opnieuw krulden haar mondhoeken. ''Noralie Rozalynn Jemson. Everything with 'Jemson' in it, is my family's.'' grinnikte ze omdat ze best mocht laten weten wie zij dan was. ''Nora wil do from now on.'' knipoogde ze nog vooral ze overeind kwam en hun lege dienbladen op elkaar schoof en achter liet bij de tafel. Dat zou iemand anders wel opruimen.
''Oh!'' merkte ze nog op. ''And I don't think they where watching me. I think they are jealous.'' merkte ze haast giechelend op. ''He is shorter than his girlfriend.'' verklaarde ze maar wat ze bedoelde, omdat ze zelf zeker wel een kop kleiner was dan Chris was. Hard genoeg om voor het viertal om te horen vooral ze tevreden in beweging kwam, om de zaal te verlaten. Ze moest nog steeds iemand vinden voor haar sleutel omdat ze zich anders niet kon omkleden. ''Do you still think you can fix the relationship problems between my key and lock?'' vroeg ze daarom ook maar. 
Spectrum
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from Spectrum on 01/25/2018 12:08 AMHij lachte breed toen ze hun bedrijf naam zei en moest knikken. “That’s right, Lannis’ Companies.” Zei hij op haar reactie en draaide zijn hoofd en lichaam wat naar haar toe om haar zo beter aan te kijken. “Our fathers do business? Wow okay that’s a coincidence.” Zei hij met een knikje en nam een slokje van zijn drinken maar moest weer lachen door haar andere zinnen. “My my dark business.” Zei hij terwijl hij met zijn wenkbrauw wiebelde. “Jemson’s ofcourse I know them, or you, a company my father keeps his busy conferences all the time.” Moest hij toegeven, dus hun families waren toevallig met elkaar gaan werken, dat vond hij wel fascinerend. “Is that a name I should call you with? Nora.” Glimlachte hij, “Chris Lannis by the way.” Zei hij knipogend en kwam overeind toen ze beide hun eten ophadden en Noralie hun dienbladen op elkaar had gelegd. Hij liep uiteindelijk naast haar en moest telkens om haar opmerkingen lachen, maar ze had gelijk. “I thought so, that girl could defend him better than he did for himself.” Zei hij er bij en stopte zijn handen weer in zijn zakken terwijl ze richting de trappen liepen en hen ze betreden. “I will see what can be done.” Merkte hij op haar haar vraag over de sleutel en slot. Het gaf hem een warme rilling door zijn lichaam heen.
Als ze in hun hal komen loopt Chris naar haar deur toe en haalt zijn mobiel uit zijn zak terwijl hij het zaklampje er van aan zette en het slot controleerde. “I see the problem. Be right back.” Zei hij na een kleine 5 minuten en liep terug naar zijn eigen kamer waar hij met een schroevendraaier vanuit kwam en weer naar haar deur liep. Hij schroefde wat hier en daar en het deed hem even, maar toen de deur automatisch openging moest Chris glimlachen en kwam overeind terwijl hij zijn kleding afklopte omdat hij met zijn benen op de grond had gezeten. “That’s done.” Zei hij en maakte een gebaar dat ze naar binnen kon en keek haar ook zo aan. “Do you think that it’s enough for today for seeing my face?” Vroeg hij terwijl tegen de muur naast haar deur leunde en haar nieuwsgierig aankeek.
xMirima
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from xMirima on 01/25/2018 10:19 AM''Everyone knows the Jemson's and Lannis', even the McGhill's. We only don't know how we look, or even our names. So far business together huh..'' merkte ze op. Uiteindelijk werkte de bedrijven wel samen, maar dat was het ook. Je leerde elkaar niet persoonlijk kennen en daarom was het niet gek dat ze Chris niet herkend had of andersom. Ergens was het wel toevallig, maar erg kon ze het niet vinden. Het maakte haar juist nieuwsgierig naar het wereldje waar Chris vandaan kwam, hoewel het met elkaar te vergelijken was, was het compleet verschillend van elkaar.
''Nora.'' bevestigde ze hem. ''Everyone that knows me, calls me that way.'' liet ze hem weten. ''But only if you want, Noralie or Nora is both fine.'' knikte ze vast besloten terwijl ze haar pas iets inhield, zodat ze naast hem kon lopen terwijl ze op weg waren naar hun kamers. Een zachte giechel ontsnapte haar nog wel. ''I'm sure that girl would have punshed you a whole lot harder than he would've.'' grinnikte ze. Dit vermaakte haar wel, vooral omdat Chris het aan had gepakt en zij niet op had hoeven te staan. Dat vond ze wel wat hebben, als iemand voor zichzelf op kon komen.
Noralie had toe staan kijken terwijl Chris wat rondprutste met haar deur, iets wat ineens heel makkelijk leek. Kort kantelde haar hoofd even toen haar deur open ging en ze haar sleutel tevoorschijn haalde, om deze toch even in het slot te steken en om te draaien. ''Well, that was quick.'' merkte ze op toen het ding weer op- en van slot ging. ''Hmm.'' merkte ze bedenkelijk op terwijl ze haar lippen wat tuitte. ''Maybe, maybe not. I never said you couldn't come in or that I didn't want to see you anymore for today.'' schokschouderde ze terwijl ze naar binnen stapte en het licht aanklikte. Ze had niet heel veel spullen staan, enkel de belangrijkste dingen eigenlijk. Hier en daar wat foto's, eigen prulletjes, een laptop en een goed gevulde kledingkast dan toch. ''I'm gonna change real quick. Act like you're at home.'' gebood ze hem terwijl ze wat uit haar kast plukte en naar de badkamer verdween om haarzelf om te kleden in een simpele sweatpants en een top erboven. Haar haren bond ze slordig bovenop haar hoofd vast. 
Spectrum
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from Spectrum on 01/25/2018 10:48 AM“Well maybe you just want time for yourself?” Gaf hij antwoord terug op haar opmerking en kwam overeind toen ze naar binnen liep en hij sloot uiteindelijk ook de deur achter zich en keek om zich heen terwijl hij Noralie’s stem hoorde. “Don’t worry I will do that.” Gaf hij met een glimlachje aan en liep verder naar binnen toe terwijl hij haar kamer bekeek. Het was een normale kamer en het zag er best leeg uit, ze kwam nog nieuw dus was het geen wonder dat het nu zo eruit zag. Toen Chris hier nieuw kwam had hij alleen een bed en sofa in de kamer liggen. Nu was zijn kamer meer een plek geworden waar hij ook uithing in zijn eentje dus was het een wat gezelligere sfeer. Chris liep door naar de ramen toe en ging en voor even zo voor staan. Het regen werd wat minder en dat was fijn ook dan konden ze morgen tenminste een betere dag hebben. Een zonnetje erbij, dan zou het heerlijk zijn ja.
Zijn donkere ogen keken uiteindelijk weer door de kamer heen terwijl hij dit keer naar het kastje liep waar hij een flesje parfum zag en zonder te wachten pakte hij het op en rook eraan. Damn wat een geur. Hij sloot zijn ogen omdat het gewoon te goed rook. Uiteindelijk liep hij naar de sofa toe en nam zijn plaats daarom waarna hij zijn jasje uittrok en het naast hem legde terwijl hij zijn lichaam uiteindelijk liet uitrusten door zijn ogen dicht te doen. Hij kon nu wel uren lang zo liggen, want hij was gewoon te moe door de activiteiten die vandaag plaats gevonden hadden. Maar die stilte werd verbroken toen zijn mobiel afging wat hem gefrustreerd zijn ogen liet openen. Meteen haalt hij het uit zijn zak en hield het tegen zijn oor aan zonder te bekijken wie hem nou precies belde. “Yeah?” Zei hij meteen terwijl hij in zijn ogen wreef en een hand door zijn haren haalde. “Chris? It’s me. Chanel. From your neighbourhood.” Hoorde hij een vrouwelijke stem zeggen wat hem even liet nadenken maar meteen had hij door wie hem belde. Zijn buurmeisje thuis! “Chanel?! Oh hey didn’t recognize your voice.” Gaf hij aan en ging wat meer relaxed zitten. “How’s everything going?” Vroeg ze wat hem zijn ogen even liet sluiten. “Everything’s the same you know. What about you, how are thing going on?” vroeg hij terug, en zo praatte hij even met Chanel die hem voor morgen had uitgenodigd voor een diner met de familie — onder anderen zijn ouders zouden er ook zijn. En dat kon hij niet afzeggen nee... Chris had gezegd dat hij zou proberen om te komen. Maar hij wist dat hij moést gaan. Als zijn vader er niet bij was dan kon hij het gemakkelijk afzeggen, maar dit was een etentje met hun buren die Chris al jaren kende. Al had hij wel eens gehoord dat Chanel een oogje op Chris had.
Met een diepe zucht legde hij zijn telefoon naast zich en keek wat voor zich uit. Misschien moest hij Noralie ook daar naar toe brengen? Maar zou dat nog niet te vroeg zijn? Misschien wilde ze dat niet, maar wat zal hij gaan missen as hij het aan haar ging vragen? “Nora, I asked you earlier about a date or something like that, but I’m afraid that I have to suspend that a bit because my neighbours called me and invited me for a dinner, and my parents would also be present there. So I have to go without excuse. So i wanted to ask you if you want to come with me because i don’t want you to stay here while i’m away. Ofcourse i don’t oblige it so you can choose if you want it.”
xMirima
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from xMirima on 01/25/2018 11:11 AMNoralie haalde haar schouders even op. ''Alone is just alone.'' was haar antwoord waarop ze besloot er verder niet op in ging. Ze was naar de badkamer verdwenen om haarzelf om te kleden in iets makkelijkers en haar haren bovenop haar hoofd in een warrige knot. Netjes ging ze dat toch niet krijgen, want het was teveel om te handelen. Een beetje water in haar gezicht fristte haar wat op, vooral ze de badkamer weer uit kwam en even fronste om hetgeen wat Chris haar toewierp. Ze had hem wel horen bellen, maar ze had niet gehoord waar het om gegaan was. Onderzoekend keek ze hem dan ook aan voor ze haar hoofd iets kantelde en even glimlachte. ''Sure, a diner is a diner. Right?'' merkte ze op. ''I'll come along.'' besloot ze vastbesloten. ''It is not like something else can be more boring than a private school. It is still school.'' grinnikte ze zachtjes.
Ze was richting haar balkon gelopen om de deur te sluiten, omdat het wel erg koud werd. Ze sloot daarop de vitrages ook en ruimde nog wat prulletjes op terwijl ze wat nadacht. ''Is it a diner-diner as in wearing a dress, or is it just a family-friend diner where you wear jeans?'' vroeg ze. Ze hoopte maar dat haar vraag niet al te stom over kwam, maar het was fijn om te weten wat de dress-code was zodat ze het klaar kon leggen, zodat ze na school morgen meteen om kon kleden. Op die manier zou ze hem niet te lang laten wachten, want ze was goed in treuzelen. Maar goed, je moest er goed uit zien toch? Dat kostte tijd.
Noralie zette haarzelf naast hem neer en leunde met haar elleboog op de rugleuning, zodat ze haar hoofd kon ondersteunen met haar hand. ''You know...'' was ze begonnen. ''If you really want, you can sleep here?'' stelde ze voor. Of zij bij hem, wat dan ook. Maar haar lakens waren nog helemaal schoon en wat was er lekkerder dan onder schone, katoenen lakens kruipen met een dikke deken erin? Ze had het idee dat hij niet graag alleen was, dus ze had gewoon de drang om hem bij haar te houden en hem te voorzien van gezelschap. ''Just sleeping, promise.'' grinnikte ze. Nee, meer dan dat moest echt niet want dan zou ze zelf ook breken. Het was niet zo alsof Noralie voorbereid was op dergelijke... beweging. Ze was fit, maar dat was andere inspanning dus ze wou het wel even op eht hart gedrukt hebben dat ze met slapen ook echt slapen bedoelde. 
Spectrum
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from Spectrum on 01/25/2018 12:03 PMHij lachte meteen toen ze zei dat ze meekwam en keek haar daarna na, en ging uiteindelijk echt relaxed op de sofa zitten. Hij trok zijn schoenen uit en zette ze op de tafel terwijl hij wat voor zich uit keek. “It’s more a family-friends diner but everyone is supposed to look formal.” “When it comes to my mother she always has a dress on which is always so beautiful. So i don’t think we can get there dressed-up with jeans.” Zei hij terwijl hij wat gaapte sjeez, hij had ook niet kunnen slapen gisteren daarom dat hij zichzelf zo moe voelde.
Het was eventjes stil geworden en daarom was Chris alweer in de slaap positie gaan zitten. Zijn hoofd hing naar beneden toe terwijl zijn lichaam heel comfortabel op de bank lag met zijn ogen gesloten. Totdat Noralie hem vroeg of hij hier bij haar wilde blijven. Terwijl zijn ogen gesloten waren moest hij glimlachen waarna hij zijn ogen uiteindelijk opende. “I’m already sleeping so... don’t think i can do anything else.” Mompelde hij wat en liet zijn hoofd weer hangen en sloot zijn ogen. Maar dat werd hem ook teveel gezien want opnieuw ging zijn telefoon af wat hem liet zuchten. “Really, why does everyone call me when i try to sleep.” Zei hij weer gefrustreerd. En hield het zonder weer naar het scherm te kijken tegen zijn oor aan. “Chris! You already have been informed of a diner right? I suggest that you go there earlier to talk with Chanel because she want to see you so much.” Zei zijn moeder via de andere kant van zijn mobiel. “Mom... i was trying to sleep. But that’s okay I will see you tomorrow and talk with Chanel too..” “And i also will bring a special guest.” Dat laatste zinnetje zei hij terwijl een glimlachje naar Noralie wenkte. “Oh who will you bring?” Vroeg zijn moeder nieuwsgierig wat Chris liet lachen. “You will see tomorrow, i promise, but i have to sleep because i’m tired. Take care mom.” Zei hij en nadat zijn moeder hem ook gedag zei liet hij zijn mobiel op de bank vallen en pakte een kussen die hij tegen zijn borstkas trok. “What a curious mother do i have.” Fluisterde hij meer tegenzichzelf.
xMirima
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from xMirima on 01/25/2018 12:14 PM''Mhh.'' mompelde Noralie. ''I suppose I have to wear a dress then.'' zuchtte ze alsof het het meest verschrikkelijkste was. Nu had ze heus wel mooie jurken, maar een jeans was toch comfortabeler, maar zo erg als ze het deed klinken vond ze het niet. Ze wist al welk jurkje ze dan aan zou trekken. Even dacht ze na over de accessoires en de schoenen die ze erbij aan moest trekken, dat moment had ze mooi toen Chris in leek te dommelen. Dat deed haar even glimlachen, schijnbaar had hij meer last van alles wat er vandaag was gebeurd dan zij dat had. ''You aren't sleeping, because you are talking. But you are tired.'' bevestigde ze hem waarbij ze overeind was gekomen en besloot om de gordijnen maar dicht te trekken. Dit ging geen late avond worden, daarbij kon zij de rust ook wel gebruiken, maar slapen op de bank ging ze niet doen.
Fronsend luisterde ze naar het gesprek wat gaande was toen Chris wederom gebeld werd. Haar wenkbrauw ging dan ook even omhoog toen ze hier en daar wat opving. ''A curious mother ánd a Chanel. I wonder what her deal is.'' glimlachte ze breed. Jaloers was ze niet snel, maar het was duidelijk dat die 'Chanel' nogal een rol speelde. ''A crush from your childhood?'' vroeg ze dan ook terwijl ze haar hand in haar zij zette en naar Chris keek. ''I wonder who has the crush and how far it goes.'' grinnikte ze. Ze kon het niet laten om hem te pesten, omdat ze gewoonweg geen problemen had met dit alles. Ze kreeg altijd wat ze wou hebben, dus nee... het kon haar niet interesseren dat er een ene 'Chanel' was. Het feit dat zij zijn eerste was geweest, maakte dat ze meteen al tien stappen voort had.
Een zachte grinnik verliet haar lippen nog even voor ze haar hoofd schudde. ''If you want, I can always talk with her. I have that effect that I scare people when I am serious about something. Or someone, in your case.'' lachtte ze zachtjes terwijl ze hem aan zijn handen omhoog trok. ''Alrigh, you need to crawl under the blankets. Out with everything and off to bed.'' gebood ze hem terwijl ze hem een duwtje richting het bed gaf en zelf ook diekant op liep. 22.25 was het op dit moment, maar Noralie had wel om vroegere tijden geslapen dus dit was nog best laat op een doordeweekse dag. 
Spectrum
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from Spectrum on 01/25/2018 12:38 PMChris opende zijn ogen om de ‘Chanel’. Duss ze had zijn buurmeisje wel in de gaten. Dat was ook wel normaal want de heletijd ging Chanel’s naam rond. “Precisely i think.” Zei hij toen ze zei dat het mogelijk een childhood crush was. “I never had a crush so don’t look at me like that mrs. Jemson.” Vertelde hij en keek naar haar hand in haar zij. Oh oh was dat een soort van jaloezie zetje? Het maakte hem wel aan het glimlachen want het klonk fijn in zijn oren om haar zo te horen praten. Haar volgende woorden lieten zijn ogen wat groter maken, en dat terwijl hij nog zo moe was. “Nah, you really don’t have to, I suppose we can figure everything out once we’re there.” Zei hij met een slappe lachje er achter aan. Damn wat was dit gevoel toch anders, iemand waarvan je hield die jaloers om je werd. Maar natuurlijk wist hij niet of ze nou echt jaloers was geworden, maar iets in zich zei dat Chanel voorzichtig moest doen. Hij kon Noralie al met Chanel zien praten wat hem even zijn hoofd liet schudden om wakker te worden van die gedachten.
Pruilend liet hij zichzelf omhoog trekken terwijl hij al langzaam zijn kleding stukken uit begon te trekken terwijl hij een kleine duwtje van Noralie voelde die hem naar haar slaapkamer bracht. Om haar kamer te bekijken had hij geen genoeg energie voor en uiteindelijk was hij alleen in zijn boxer in de kamer gaan staan terwijl hij zijn sokken probeerde uit te trekken. “Son of a ...” vloekte hij tegen zijn sokken, hij was altijd al klunzig geweest met alles dus was het geen wonder. Maar zonder zijn sokken uiteindelijk te kunnen uittrekken liet hij zichzelf in het kingsized bedje vallen die heerlijk tegen zijn lichaam voelde. De lakens roken echt heerlijk, een nieuwe geur. En voor even moest Chris het deken aanraken om te voelen hoe zacht het werkelijk was. Uiteindelijk viel hij in een diepe slaap binnen een paar minuten.
xMirima
Deleted user
Re: ORPG] Make her yours. Everytime. In front of everyone.
from xMirima on 01/25/2018 02:55 PMZe rolde kort met haar ogen maar besloot er maar niet meer op in te gaan. Ze was zelf ook behoorlijk moe, ware het maar van de hele verhuizing eerder en alles van vandaag. Noralie legde haar hand dan ook voor haar mond toen ze toch even moest geeuwen. Het was inderdaad goed om het onderwerp te laten gaan, want als Noralie ergens haar zinnen op had gezet en iemand ging zich ermee te bemoeien, zou ze haar plek in de wereld zeker gebruiken om diegene ook weer onderuit te halen. Haar vader was machtig genoeg om dat te kunnen doen, zonder gevolgen. Haarmondhoek ging even omhoog, maar ze besloot niet te snel op de zaken vooruit te lopen, mede omdat het niet echt duidelijk was hoe het met die 'Chanel' zat.
Zachtjes had ze gelachen om Chris' struggle om zijn sokken. Ze hield echter wijzelijk haar mond en schudde even haar hoofd toen hij tussen de lakens rolde en vrijwel meteen vertrokken was. Deze dag had meer invloed op hem gehad dan hij misschien door had gehad. Het had wel iets. Ze knipte het licht uit, vooral ze zelf naar haar kant van het bed was gelopen en haar kleren op een hoopje naast het bed achter liet. Alleen een top was genoeg om in te slapen, anders kreeg ze het veel te warm. Haar benen schoof ze onder de lakens en deze trok ze omhoog toen ze op haar zij lag. Noralie had nog een keer naar Chris gekregen, voor ze haar rug naar hem toedraaide om op haar andere zij te kunnen liggen en het nachtlampje ook uit te doen. Met een zuchtje had ze haar ogen gesloten om zelf ook in slaap te vallen.
De volgende ochtend opende ze haar ogen ook pas weer toen het zonlicht tussen een kiertje van de gordijnen door piepte. Ze opende één van haar bruine ogen, waarop ze met een zucht de lakens weer over haar hoofd heen trok. Ze had helemaal geen zin om de twee lessen die ze hadden te volgen. Uiteindelijk had ze al mogen uitslapen, dus ergens had ze niet te klagen. Ze had uitstel van vele lessen, dus haar leven was nog helemaal niet zo erg gevuld met school. Hoewel het wat raar was om door te hebben dat ze Chris nog steeds naast haar had liggen, omdat ze zich niet kon heugen wanneer ze iemand had toegestaan in haar bed te slapen, deed het haar toch even glimlachen.
Noralie rolde naar haar andere zij onder de lakens, om haar hoofd op zijn borst/schouder te leggen en haar ogen nog even te sluiten. Het was warm op deze manier en dat vond ze fijn. Alsof ze haar eigen, persoonlijke verwarming had en daarnaast voelde het ook nog beter dan een kussen beet te moeten houden. ''Just a little longer, I don't care if we are late.'' mompelde ze met een zuchtje. Was het heel erg als ze wou blijven liggen?