ORPG] Play every game as if it is your last one.

Re: ORPG] Play every game as if it is your last one.

Jason grijnsde licht. "I'm lucky," zei hij. Hij had immers heus wel gekeken hoe ze de vaatwasser had uitgeruimd en hoe haar shirtje wat omhoog was gegaan, waardoor hij het zwarte lingerie setje eronder had gezien.
Hij vond het dan ook absoluut niet erg dat Zhana haar best deed om er mooi uit te zien, al zou hij haar nog net zo mooi vinden als ze met ontploft haar in een joggingsbroek rond liep.
Hij lachte om Elijah's opmerking en vertelde er maar niet bij dat Zhana voor een tweede keer had geprobeerd weg te rennen. Jason bestelde wat te drinken en een bakje met water voor Zelda. Het was een warme dag en dan wilde hij wel dat zijn hondje genoeg vocht binnen kreeg. Gelukkig leek de serveerster dat geen enkel probleem te vinden aangezien ze vertederd naar Zelda had lopen kijken. Jason was ook wel trots op het feit dat hij zo'n mooi hondje en vrouw in zijn leven had. Daar pronkte hij graag mee.
"Dus hoe is het met jullie? Ik neem aan dat jullie ook wel een langere revalidatie tijd hebben gehad."
Jason pakte zijn cola van de tafel toen deze werd geserveerd en zette het kommetje met water op de grond neer voor Zelda. Nu hij toch gebukt was aaide hij ook even tussen haar oortjes. "Ik moet zeggen dat ik er nog aardig goed vanaf ben gekomen. Eén operatie en daarna een paar weken rust."
Aan de littekens die hij vanaf zijn plek kon zien bij Karou had hij zo het vermoeden dat ze een langere tijd nodig had gehad dan hem. Al helemaal toen hij naar haar benen keek en zag dat ze nog niet van gelijke dikte waren. Daar had sowieso gips om gezeten. Hij keek even om naar Zhana. "Wil je ook nog wat eten bestellen?"
Ze hadden we afgesproken te lunchen, maar aangezien ze wat later hadden gegeten had hij zelf nog niet zo'n honger.

Karou was blij dat ze het voorstel had gedaan. Als ze alleen met Julian was dan nam ze hem ook vaak mee naar buiten, al was dat vooral bij de speeltuin of het park om de hoek. Het strand hadden ze nog niet echt opgezocht aangezien ze meer in de bergen woonden dan vlakbij het strand. Te gokken aan Jason en Zhana had ze het gevoel dat die twee juist wel dichterbij de zee waren gaan wonen. Glimlachend had ze hen dan ook begroet en had ze Zelda ook even gekriebeld. Ze was een super schattig beestje. Als ze het niet zo druk had gehad met Julian dan zou ze haast zelf ook een hond willen, maar met een jong kind die veel tijd nodig had was het geen goed idee. Een hond had ook de tijd en aandacht nodig. Aangezien de twee later aan waren gekomen had zij en Elijah al drinken gekregen. Gelukkig duurde het niet lang voor de drankjes van Jason en Zhana om te arriveren. Ze wreef een beetje over haar arm en benen toen ze Jason had zien kijken. "Ik had een aardige opknap beurt nodig ja," glimlachte ze. "Ik ben twee maanden geleden eindelijk van mijn laatste gips af en nu is het vooral weer aansterken." Een metro ongeluk was dan ook niet niks. Als de game er niet was geweest dan had ze nu tussen zes planken in de grond gelegen. "We kunnen desnoods ook iets delen?" opperde ze aan de groep.
"Bittergarnituur of iets anders?" Zelf had ze ook nog niet enorme honger, maar een klein hapje kon er wel in. Ze haalde een hand door haar losse haren en keek even om naar de zee. Zelf wist ze ook niet zo goed wat voor houding ze moest aannemen. Veel contact had ze niet met Jason gehad en met Zhana... Haar afstandelijkheid in de game schrok Karou gewoon wat af. Al kon Karou ook wel zien dat Zhana geheel anders nu was dan in de game.

Re: ORPG] Play every game as if it is your last one.

((Ik wil hem best vaker porren, als je dat graag hebt? :) Kidding tho.))

''Als ik niet stres, hadden we nu nog op bed gelegen.'', wierp ze hem toe waarna ze het puntje van haar tong naar hem uitstak. Zhana was van mening dat haar gestress haar juist scherp hield, ze vond het dus wel prima. Anders waren ze nu nog niet wakker geweest, want geen van beide had eraan gedachten om een wekker te zetten. Betreft dat had hun huishouden nog wel een upgrade nodig, voor de rest ging het prima. Ze was nog nooit te laat geweest op haar werk, dat was dan ook wel echt een wonder. ''En hun misschien niet, ik wel. Je weet hoe ik ben. Als ik iets af heb gesproken, wil ik dat nakomen. Ik hou niet van gebroken beloften, ook geen kleintjes.'', knikte ze vast besloten terwijl ze nog wat schone vaat uit de vaatwasser had gehaald en deze in de kastjes boven de keuken had gezet. Het scheelde dat ze niet verschrikkelijk klein was en haar hakken maakten het nog makkelijker dan het al was, ze kon overal gelukkig bij zonder Jason's hulp. Ze duwde de vaatwasser weer dicht met haar voet, terwijl ze de laatste hap van haar toast naar binnen werkte en wegdronk met wat van haar sap. De twee borden en glazen die ze gebruikt hadden, zette ze in de gootsteen. Die kon ze gewoon met de hand doen als ze terug kwamen.
Terwijl Jason Zelda inlaadde, nam ze zelf de kans om nog snel een tandenborstel door haar mond te halen. Voor ze haar belangrijke dingen pakte en in haar tas gooide, zodat ze in elk geval het belangrijkste bij haar had. Ze sloot de deur en draaide het slot om, vooral ze naar Jason's auto toe liep. Haar Panda had ook wel een upgrade gehad, hoewel ze niet voor zoiets luxe als Jason was gegaan. Maar het was onnodig om met dubbele auto's te gaan, het was vooral om op haar werk te komen in het weekend, want ze woonde nu een stuk verder weg. Misschien moest ze eens wat zoeken wat dichterbij was? Bedenkelijk fronste ze even voor ze haar hoofd schudde en in de auto instapte. Hoewel het dus een korte zit was...
De geur van strand en zee kwam Zhana al tegemoet toen ze uitstapte en verwoed stopte ze een verwilderde pluk haar achter haar oren, vooral ze haar zonnebril in haar haren plantte. Zo moest het wel blijven zitten en ietwat verbaasd keek ze op toen ze ineens een stel lippen tegen de hare aanvoelde. ''Ik doe maar voor één iemand mijn best.'', knipoogde ze hem toe waarna ze nog vlug een tweede kus op zijn lippen drukte. Ze kon het niet laten, hem iets uitdagen was gewoon geweldig. Samen met hem liep ze dan ook naar de afgesproken plek, waar ze Jason los liet omdat hij Elijah eerder herkende dan zij deed.
Zhana vond het wel iets lastiger dan Jason dat leek te vinden, maar ze drukte toch een kus op Elijah's wang en vervolgens op die van Karou. Ergens had ze Karou groter voorgesteld, maar daar ging ze niets over zeggen. ''Wel, één ding is dan in elk geval niet veranderd. Hm?'' wierp ze in de lucht waarna ze Jason toch een beetje waarschuwend aankeek. Ze hadden dat gesprek zo vaak gehad, ze had niet eens geweten dat Jason uit de Game was gekomen.

''Dat weet ik wel zeker.'', glimlachte Elijah. Het verbaasde hem ook niets, want Karou was nog steeds bezig met haar herstel. Hoewel het dus zeker tien maar beter ging dan in het begin. Elijah nam ook afscheid van zijn zoon, waarna hij samen met Karou de deur uit stapte richting de auto. Het was dan ook zeker een stukje rijden, maar ze kwamen dus wel te vroeg aan. Hij had zijn auto geparkeerd en deze op slot laten springen toen Karou er ook uit was gekomen. Heel even keek hij om zich heen. Hij was hier één keer eerder geweest geloofde hij, maar dat was best wel een tijdje terug dus daarom kon hij zich niet precies heugen waarom. Het was misschien wat gek, maar de Game had wel invloed gehad op bepaalde herinneringen. Alsof hij een te grote klap had gehad met het ongeluk en misschien was dat ook wel zo, maar als de Game hem een nieuwe kans had kunnen geven, dan had het ook wel iets met die herinneringen kunnen doen. Hij besloot het maar gauw los te laten, voor hij weer ging piekeren, had hij nog steeds nachten dat hij echt slecht sliep erdoor.
''Dat lijkt me een goed idee, dan kunnen we de omgeving nog even verkennen en een eigen plan trekken daarna. Misschien.'', stelde hij voor. Het hing vooral van de tijd af, ze konden het niet maken om twee uur in de nacht thuis te komen natuurlijk. Julian zou dan allang slapen, maar Mrs. Peterson zou minder te spreken zijn dan. Hij waardeerde die vrouw dan wel genoeg om dat niet te doen, zo gemeen was hij niet.
Elijah wikkelde zijn vingers rond die van Karou en hield haar hand stevig beet, zoals altijd, terwijl hij haar op de voet volgde. Daarnaast was het inderdaad wel even fijn om over het strand te lopen en even te genieten. Zelf had hij dan ook zeker wel een luchtige broek aan getrokken met een simpel shirt erboven. Hij was hier niet om zaken te doen immers, dus dan stapte hij al gauw wat sneller in comfortabelere kleren. ''Mhh.'', mompelde hij toen hij Karou haar voorstel hoorde. ''Dat kunnen we vast wel eens inplannen.'', glimlachte hij. ''We controleren de kalender wel zodra we thuis komen dan.'', knikte hij vast besloten. Dat was inderdaad een goed idee.
Heel even waren ze blijven hangen, voor ze besloten om terug te gaan, omdat ze niet te laat wouden komen. Ergens vond hij het wel wat raar om iemand te ontmoeten waar je zo lang mee overleefd had. Maar goed, het was het proberen waard en als het niet was wat ze gezocht leken te hebben, dan kon iedereen altijd nog hun eigen weg gaan. Elijah zat echter nog maar twee seconden of zo, toen hij ineens zijn nickname hoorde en hij niet eens de kans kreeg om een gezicht te plaatsen bij de bekende stem op zich. Hoewel het automatisch ging om te reageren op de omhelzing die hij kreeg, waarna Zhana ook volgde. ''Ongetwijfeld. Ik doe geen moeite om weg te lopen.'', greens hij wat flauwtjes. Het was bekend dat Zhana nogal van Jaz weg was gelopen elke keer, in de Game al. Dus het verbaasde hem allemaal niets.

Re: ORPG] Play every game as if it is your last one.

Karou trok een pruillipje voor Elijah. "Ik heb niets gehoord. Ik heb denk ik als een blok geslapen," zei ze glimlachend en ze drukte nog een kusje op Julian's hoofdje. Karou was dol op hem en ze vond het zo vreselijk leuk om tijd met hem te spenderen. Natuurlijk had hij ook zijn moeilijke tijden bij haar, maar het viel haar eveneens op dat Julian het moeilijker had met Elijah. Karou had haar ontbijtje opgegeten en keek op toen de nanny binnen kwam. Ze stond op zodra Elijah Julian aan haar had overgedragen en pakte haar schoudertasje waar haar belangrijke dingen in zaten. "Tot zo, Juul," glimlachte ze en ze gaf de jongen nog een knuffel. Toen ook Elijah gedag had gezegd liep ze met hem naar de auto waar ze plaats nam op de passagiersstoel. De weg naar het terrasje toe was rustig en daarom waren ze ook zeker een kwartier te vroeg op de parkeerplaats. Karou stapte uit en genoot van de zachte zee wind die haar tegemoet kwam. Het terrasje was op een boulevard langs het strand. "Laten we anders nog een beetje lopen over het strand. We zijn toch te vroeg."
Glimlachend nam ze Elijah's hand vast en maakte ze hun weg naar het strand. Het was een goede oefening voor haar benen want het vergde meer kracht. Toch vond ze het leuk om het te doen want het voelde wel een beetje romantisch aan. Met Julian was het lastig om romantische dingen te doen. Ze hield van het jongetje, maar soms wenste ze toch voor een moment alleen met Elijah. Nu was het de afgelopen maanden niet alleen Julian's schuld. Ze had zelf dingen te doen met haar benen en Elijah was ook erg druk geweest, maar nu dit minder was... 's Avonds was ze oprecht te moe om nog iets te doen als ze een hele dag op Julian had gepast. Het jongetje had erg veel energie en eiste ook een hoop aandacht zoals elk ander kind.
Karou had haar sandaaltjes uit gedaan en stopte toen ze bij het waterrand waren. "Misschien moeten we een keertje naar het strand gaan met Julian. Zandkastelen bouwen en schelpen zoeken, ofzo?"
Ze liep een klein beetje de zee in en genoot van het koele water. In Los Angeles werd het vaak zo warm dat verkoeling enorm welkom was. Nog even had ze zo gestaan en zich daarna omgedraaid. "Ik denk dat Jason en Zhana zo wel komen." Samen met Elijah liep ze daarna terug naar het boulevard, waar ze haar voeten afklopte en haar sandaaltjes weer aan deed, om daarna door te lopen naar het afgesproken terras.

Jason trok een wenkbrauw op toen hij haar hoorde zuchten. Dat was niets voor haar. Een beetje bezorgd keek hij haar dan ook aan, maar dat verdween direct na de kus op zijn wang. Hij genoot er enorm van als ze hem kusjes gaf. Vaak als hij haar moest wekken voor werk dan wekte hij haar met overal kusjes. Helaas moest hij het doen met een por van haar kant. Dankbaar knikte hij naar haar en nam hij het glas jus aan. Hij had zijn mond vol dus dankjewel zeggen ging een beetje lastig. Hij slikte zijn hap door. "Twee uur ja," zei hij. "Stress niet zoveel Zhana. Het zijn maar vrienden. Als we een minuut te laat zijn dan vinden ze dat vast niet erg."
Desnoods kon hij altijd nog een berichtje sturen, maar ze hadden nog tijd genoeg. "Eigenlijk niet zoveel. Ik heb geen idee wat ik kan verwachten dus geen verwachting is het beste dan toch?"
Toen ze beiden hun ontbijt verorberd hadden, ruimde hij alles op in de vaatwasser. Hij poetste nog snel zijn tanden en floot daarna op zijn vingers. Zelda kwam als een speer aanrennen. "Ik ga jou eens meenemen," grijnsde hij en hij deed haar aan de lijn. Zelda kon prima rustig liggen en aangezien het terras aan het strand was kon hij misschien na de afspraak nog even met haar op het strand spelen. Jason pakte Zelda's favoriete frisbee en liep met haar alvast naar de auto. Hij had een speciaal mandje die goed vast zat waar ze in kon, zodat zijn bekleding mooi netjes bleef. Hij tilde Zelda erin. Toen ook Zhana ingestapt was ging Jason achter het stuur zitten en reed hij naar een dichtstbijzijnde parkeerplek. Het was gelukkig niet zo ver voor hun. Met de auto was het strand op tien minuten afstand, maar als hij ging lopen dan was hij iets van twintig tot dertig minuten bezig. Als hij met Zelda liep dan was het twintig minuten want die wist al direct waar ze heen zouden gaan en dan kon ze er niet snel genoeg zijn. Eenmaal geparkeerd tilde Jason Zelda eruit en hield haar riem vast. Na zijn auto op slot te hebben gedaan, sloeg hij zijn arm even om Zhana's middel en drukte hij een liefdevolle kus op haar lippen. "Je ziet er prachtig uit."
Elke dag vond hij dat ze er geweldig uit zag en dat wilde hij ook laten weten. Samen liep hij naar het terrasje en keek hij even rond. Zijn oog viel op een Aziaat met een blondine. Een grijns kwam rond zijn lippen. "Eli," zei hij en hij liep naar het tafeltje toe. Toen hij was opgestaan gaf hij hem een omhelzing met een klop om de rug en gaf Karou gewoon een hand. "Dit is Zhana en Zelda."
Hij nam een stoel en schoof een andere wat meer van de tafel weg, zodat Zhana erop kon zitten. Zelda kwam bij zijn voeten liggen en hield zich mooi koest. "Ik moet zeggen dat je makkelijker te vinden was dan Zhana," grijnsde hij licht naar Elijah.

Re: ORPG] Play every game as if it is your last one.

Genoeg tijd voor hem, ja, dacht Zhana waarna ze even met haar ogen rolde. Zelf had ze echt wel wat meer tijd nodig met haar lange haren en dergelijke. Haar uiterlijk was altijd een ding geweest die ze op orde wou hebben, het was een soort tik geworden. Ze smeerde haarzelf niet vol, maar wou haar mascara er wel netjes op hebben en haar haren probeerde ze ook wel altijd in een soort model te proppen. De rest was natuurlijk en dat was wel goed zo ook, ze wou er niet als één of andere glazen pop bij lopen wie takken op haar wimpers had geplakt. Met die gedachte had ze haarzelf maar gewoon gedoucht zonder haar verder druk te maken om wat dan ook. Ze redde het wel in de twee uurtjes die ze nog had. Plus twintig minuten dan waarin ze zich douchte. Ze hoorde Jason dan ook wel bezig, maar om te voorkomen dat ze zelf zeep in haar ogen kwam, zou ze hem deze keer niet pesten.
Nadat ze haar haren gewassen had en haar lichaam ook weer fris aanvoelde, had ze de kraan uitgedraaid, een handdoek gepakt en die rond haar middel gewikkeld. Het ding was ook maar net lang genoeg en dat herinnerde haar eraan dat ze nog grotere lakens wou halen. Ze vergat het elke keer. Zhana haalde een borstel door haar natte haren, om de klitten eruit te halen, waarna ze het invlecht en over haar schouder heen dwong. Uit de kast haalde ze een zwart lingerie setje, welke ze aan trok, voor ze een donkerblauwe jeans ergens vandaan viste met een wit bloesje erboven. Pumps eronder en klaar. Het was een kwestie van nog wat mascara op haar wimpers en dan de zon maar genoegen laten nemen met haar zwarte haren die in een vlecht over haar schouder lagen. Dat zou wel drogen met hoe warm het altijd was.
''Ik kom al.'', verzuchtte ze terwijl ze haar best deed om niet door haar enkel te gaan op de trap. Pumps waren leuk, maar niet op trappen of van die kleine steentjes. Toch was het gewoon haar ding om aan te trekken, ze had niets met sneakers. ''Dank je.'', bedankte ze hem maar wel meteen voor ze nog ondankbaar klonk ook, tezamen met een kus op Jaz's wang. Ze pakte het toast van haar bord en nam er een hap van terwijl ze richting de koelkast liep en twee glazen met orangejuice vulde, waarvan ze eentje zijn kant op schoof.
Zhana moest toegeven dat ze het zelf ook wel een beetje spannend vond, hoewel ze het graag af wou schuiven op dat ze dit voor Jaz deed. Zelf was ze stiekem ook wel nieuwsgierig naar de échte Elijah en Karou. Van wat ze had begrepen leefden die twee ook samen en had Elijah zelfs een kleine, wat haar al liet concluderen dat de moeder niet meer in het spel was om wat voor reden dan ook. De details wist ze niet, maar het leek haar geen onderwerp om aan te kaarten dus. Dat was goed om te onthouden. ''Twee uur toch?'' vroeg ze voor de zekerheid. Voor ze het nog gedroomd had ook. ''Wat verwacht je er zelf van?'' Zhana kon het niet laten om die vraag te stellen, vooral omdat ze niet wou dat hij teleurgesteld werd gokte ze zo.

Elijah ontving Karou haar kus met volle mond, waarop hij even knikte. ''Het kostte moeite, maar hij heeft alles op gegeten.'', verzuchtte hij toch wel een beetje tevreden. Hoewel hij het fijn vond dat Karou er was, en dat Julian nog een soort van moeder in zijn leven had, betekende dat ook dat het kind meer naar de vrouw trok. Dat betekende voor hem op z'n beurt dat hij moeite had met het jongetje eten te geven, aan te kleden of in bad te doen als het hem even niet uit kwam. Julian had ook slechte dagen en heus dat hij dagen had dat hij liever zijn vader had, toch leek Karou wat... natuurlijker met hem om te gaan. Elijah kon er nog wat van leren als het erop aan kwam, hoewel hij er nog niet achter was wat haar 'geheim' voor dat succes was. Als er al een geheim was, iedereen had voorkeuren in zijn leven natuurlijk.
Zijn bruine ogen volgden hoe Karou door de keuken paradeerde, een aanzicht waar hij – sinds ze weer op eigen benen stond, letterlijk – geen genoegen van kon krijgen. Hij genoot van dit soort momenten, vooral omdat de laatste maand behoorlijk druk waren geweest met allerlei meetings en belangrijke dingen waarbij hij zijn hoofd wel moést laten zien. Maar dat was nu weer even over, tot het volgende moment dat dat weer van start zou gaan dan toch. Hij probeerde zoveel mogelijk aan huis te doen en dat kon ook, maar een vergadering kon je niet online bijwonen of via facetime, dat was gewoon ongepast en daarbij ook raar. Zeker bij een bedrijf zoals die van hem, wanneer ze met cijfers bezig waren. Dat was dan ook hun hele inkomen, cijfers. Hoewel het bedrijf steeds beter liep, als het al nóg beter kon gaan dan het al ging.
Elijah knikte even. ''Helaas wel.'', was zijn antwoord. ''Julian besloot dat het nodig was om te schreeuwen, in plaats van netjes te wachten.'' De reden dat hij het gewoon hardop zei, was omdat het jongetje gewoonweg grenzen nodig had en hij kwam nu toch echt wel op een leeftijd dat hij moest begrijpen dat hij met schreeuwen nergens ging komen. Elijah had hem dan ook zeker wel een beetje streng aangepakt, voor hij hem mee naar beneden had genomen voor een ontbijtje. De nanny zou hem in bad stoppen en een wandeling met hem maken, of in de tuin spelen. Eventueel een middagdutje als de lunch een langere tijd in beslag nam. Ze zouden wel zien hoe laat ze thuis zouden komen.
Toen de voordeur te horen was, had hij opgekeken van de eettafel. Mrs. Peterson kwam binnen lopen, die had gewoon een voordeursleutel natuurlijk. ''En daar was onze redding.'', glimlachte hij. Elijah was van zijn stoel af gekomen en had de lege borden van tafel geplukt, zodat hij ze achter kon laten in de gootsteen. ''Zullen wij gaan dan? Voor ons is het nog een stukje met de auto.'', stelde hij voor terwijl hij Julian van Karou's schoot plukte en over gaf aan Mrs. Peterson. Julian was gelukkig altijd blij om haar te zien en klemde zijn armpjes dan ook meteen rond haar nek terwijl hij met grote ogen naar zijn vader en 'moeder' keek.

Re: ORPG] Play every game as if it is your last one.

Jason was meer dan blij geweest met hun nieuwe huis. Het had ruimte, er was een tuin en genoeg kamers. Er stonden zelfs nog een paar kamers leeg waar ze eventueel een hobby kamer van konden maken of iets anders. Het waren kamers die wellicht gebruikt konden worden door kinderen later, maar dat was niet iets waar Jason nu over nadacht. Desalniettemin waren de afgelopen maanden erg stressvol geweest met het vinden van een huis en verhuizen, maar nu was er eindelijk weer rust nu het achter de rug was. Hij kon zich weer volledig focussen op zijn werk wat hij fulltime deed. In de avonden en weekenden was hij vrij. "Mh?" mompelde hij toen hij opeens een por kreeg van Zhana en gaapte daarna een beetje bij haar verklaring. "Genoeg tijd."
Hij rolde zich nog even om toen Zhana uit bed stapte, maar zuchtte zacht toen Zelda vrolijk en blaffend bij het bed stond. Jason spiekte over het bedrand heen naar zijn hondje en grijnsde toen hij de tong al uit haar bekje zag hangen. "Goed, goed. Ik ga mij eerst scheren en aankleden en dan gaan we een blokje om."
Zelda blafte er vrolijk op en begon direct met kwispelen. Jason kwam uit bed en trok een simpel zwarte jeans aan met een wit shirt. Zhana stond dan wel onder de douch, maar hij liep gewoon naar binnen om zich bij de wasbak te scheren en om zijn haar een beetje te stijlen met een stijltang. Jason hield er wel van als hij er goed uit zag voor zijn vrouwtje. "Ik ga Zelda even uitlaten, tot zo!"
Hij had nog wat deo opgedaan en een neutraal parfum zodat hij lekker rook. Met Zelda wandelen was een van zijn favoriete bezigheden. Hij hield enorm veel van het beestje en ze was altijd zo vrolijk dat ze hem altijd wel uit zijn slechte humeur kon halen. Die had hij niet vaak, maar soms zat het werk niet altijd mee. Zelda leek dat altijd door te hebben en kwam dan bij hem liggen in zijn werkkamer. De deur stond immers altijd open voor haar.
Na een blokje om kwam Jason weer terug en liet hij Zelda los in de tuin. Hijzelf ging naar de keuken toe om nog snel iets van een ontbijtje in elkaar te flantsen. Dit keer was het een kaas omelet met wat groenten erin op toast. Hij zette het klaar en liep daarna naar de trap toe. "Oh, schoonheid? Het ontbijt staat voor u klaar!"
Jason wist immers wel dat Zhana enorm lang kon doen over haar uiterlijk, maar het ei zou niet warm blijven als ze lang op zich zou laten wachten.

De afgelopen twee maanden waren snel voorbij gegaan, maar dat maakten ze niet minder zwaar voor Karou. Ze had zoveel moeite gehad met de fysio en haar oefeningen. Zelfs zwemmen was moeizaam gegaan. Nog vaak had ze Elijah's hulp nodig gehad, maar zodra haar spieren weer begonnen te werken ging het haar steeds makkelijker af. Na een paar weken liep ze met krukken en de laatste weken liep ze al zonder. Het enige wat ze wel had was dat ze na een lang stuk behoorlijk moe kon worden. Elke dag zwom ze in het zwembad om conditie en spier op te bouwen. Het verschil tussen haar twee benen werd dan ook steeds minder. Elijah had er nog grapjes om gemaakt en zelf had ze er ook om moeten lachen. Vooral toen het gips er net vanaf was.
Gapend kwam ze het bed uit want ze had er wel lang genoeg in gelegen. Daarnaast wilde ze Elijah helpen met Julian. Hij kon best opstandig zijn tegen zijn vader, maar met haar erbij ging het een stuk makkelijker. Karou nam snel een douche en trok een leuk jurkje aan. Ze deed haar haren en wat make-up, aangezien ze hadden afgesproken met Jason en Zhana wilde ze er wel leuk uit zien. Met nog een beetje moeite liep ze rustig de trap af. Trap lopen ging ook steeds beter, maar vaak genoeg viel ze nog wel. Daarom nam ze ook haar tijd om het rustig te doen. Het was nog vroeg dus er was nog alle tijd. Glimlachend kwam ze binnen lopen en keek ze naar haar twee knappe mannen. Ze gaf Elijah een kus en Julian een aai over zijn bol. Het jongetje schaterde het meteen uit. "Heb je lekker gegeten Juul?" vroeg ze hem dan ook. Ze had hem heus wel vanaf boven gehoord, maar het jongetje knikte enthousiast. Karou liep door naar de keuken om zelf een getoast broodje te nemen met een plakje kaas. In de tijd dat ze bij Elijah was, was ze weer wat aangekomen door het gevarieerde eten. Dat gaf haar ook een goed gevoel want ze wist dat ze aan de magere kant was geweest. Ze voelde zich nu veel beter in haar vel. Karou ging bij Elijah aan tafel zitten en nam Julian op schoot toen hij bij haar stoel stond. Hij legde zijn hoofdje tegen haar borst en speelde met zijn autootjes op haar arm. "Je was vroeg wakker of niet?" vroeg ze aan Eli. Ze nam een hap van haar toast en aaide rustig over Julian's rugje.

Re: ORPG] Play every game as if it is your last one.

TS.

Zhana was eigenlijk niet meer bij Jason weg te slaan en het was na hun 'mini vakantie' ook wel snel gegaan allemaal. Het was makkelijk gegaan ook, omdat zij gewoon een huurhuis had gehad en het contract gewoon had kunnen opzeggen. Het was echter wel een zoekwerk geweest om te bepalen wat er weg kon, wat ze eventueel voor de zekerheid op wou slaan en hetgeen wat ze absoluut niet kwijt zou willen. Het scheelde ook wel dat Zhana gewoon in het weekend lange nachten maakte, die betaalden dubbel immers, en dat ze door de weeks en in het begin van de dagen, in het weekend, gewoon tijd over had. Daardoor kon ze zich focussen op dingen die even iets belangrijker waren. Zoals het bemoeien met een plek die zij en Jason wouden hebben, wat uiteindelijk een huis was geworden wat bescheiden moest zijn. Voor Jason weliswaar, het was een improvement van 10/10 vergeleken met haar twee slaapkamers en dan had ze nog niet eens een eigen badkamer bij haar master bedroom gehad. Klagen deed ze echter niet en ze vond het fijn dat de muren gewoon wit waren, in het meest bezochte deel van het huis dan toch.
Zelda bleek ook wel een leuke toevoeging te zijn aan haar leven en ze vermaakte haarzelf ook wel met de wandelingen met het kortbenige hondje, wanneer Jason bijvoorbeeld gewoon thuis aan het werk was in het kantoor wat te vinden was doormiddel van een deur in de hal wanneer je binnen kwam. Zelf had ze geen behoefte aan zo'n plek, ze had haar laptop waarmee ze wat kon internetten en haar financiën op orde had kunnen houden. Hiervoor had ze het niet echt breed gehad en het was moeilijk om dergelijke gewoonten los te laten.
Daarnaast was het ook wel gek om te denken dat mensen dachten dat het allemaal heel snel ging met hun twee, zelfs haar vrienden dachten zo. Maar er hing natuurlijk een verhaal aan wat ze nooit met een ander konden delen. Ze kenden elkaar veel langer dan twee maanden, er had enorm veel gespeeld. Maar als mensen dat niet wisten, wat ze overigens ook niet zouden begrijpen (het zou ze misschien wel een plek geven in een mentaal ziekenhuis ook) dan zouden ze altijd blijven oordelen. Zhana had nu wel geleerd om het gewoon te negeren en haar schouders op te halen. Als zij maar wist waar ze het voor deed.
Tevreden draaide ze haarzelf nog een keer om onder de dikke, zware dekens van het gigantische bed waar ze tegenwoordig in sliep. Het was pas dat een zonnestraal recht in haar gezicht scheen, dat ze wakker werd en er een wekker in haar gezichtsveld tevoorschijn kwam. 11:40 en dat maakte dat ze bijna meteen rechtop zat. Om 14:00 hadden ze met Elijah en Karou afgesproken. Hij en James hadden de afgelopen tijd vooral app-contact gehad, maar vandaag hadden ze afgesproken een lunch te doen bij een leuk terrasje. Maar dan zou ze zich wel moeten gaan opknappen, want het duurde eeuwig voor haar haren droog waren.
''Jaz.'', mompelde ze dan ook terwijl ze hem een por tegen zijn schouder gaf. Het was zaterdag en ze was tot laat aan het werk geweest en Jaz... Die hield van uitslapen. ''Over twee uren moeten we in de stad zijn.'', deelde ze dan ook maar mee. Als ze nu niet wakker was geworden, waren ze misschien nog wel te laat gekomen ook. Met een zuchtje had ze de dekens van zich af geslagen en was ze in beweging gekomen richting de badkamer.

Het ging snel, veel te snel als het Elijah gevraagd werd. Zelf was hij op tijd op geweest omdat Julian zijn eten had moeten hebben. Straks zou de nanny dan komen, dus die mocht het middag eten op haar nemen. De nanny was overigens niet blij geweest toen Karou praktisch haar baan had overgenomen, maar ze bleef toch terug komen wanneer Elijah er om vroeg. Hij betaalde haar dan ook gewoon voor haar uren, vaak nog royaal ook. Sommige mensen moest je gewoon te vriend houden, omdat het gewoon makkelijk uit kwam. Dat was misschien een wat rare gedachte om het te beschrijven, maar zo zat de wereld in elkaar. Er was een verschil tussen nodige vrienden en daadwerkelijke vriendschappen als het aan hem gevraagd werd. Voor nu speelde Julian gewoon op zijn plek met zijn autootjes en was hij stil, dat gaf hem even de kans om rustig te zitten en zelf een boterham naar binnen te werken, omdat hij daar in de ochtend geen tijd voor had gehad. Julian had een verschrikkelijke bui gehad waarin hij wederom amper had willen eten, hoewel hij het er op een gegeven moment toch in had gekregen en alles ook op was gegaan.
Karou had hij maar uit laten slapen, hoewel hij niet wist of ze nog daadwerkelijk sliep. Het was een gewoonte geworden om haar in het huis te hebben maar om haar ook gewoon haar ding te laten doen. Hoewel er niet veel spannends tussen hen was gebeurd tot nu toe, dat ging nogal rustig aan, maar dat kwam ook door het herstel van Karou. Elijah had kunnen begrijpen dat je jezelf niet bepaald aantrekkelijk kon vinden met een spillebeentje, maar na twee maanden kon ze toch weer leuke jurkjes en dergelijke aan zonder dat mensen zich zouden afvragen waarom haar ene been wat meer op dikke Jan leek en de ander op magere Hein. Hij had haar dan ook zeker wel een beetje gepest met die verwoording, haar reacties hadden haar dan ook zeker niet teleurgesteld, maar hij had het nooit doorgedramd op een punt dat het niet meer leuk was. Ze moest zich er niet onzeker door voelen. Dat was niet het geval geweest, gelukkig.

Re: ORPG] Play every game as if it is your last one.

"Waarom niet?" antwoordde hij op haar vraag over Elijah. "Stel dat het niet klikt zoals in de game dan kunnen we altijd nog onze eigen weg gaan. Het minste wat we kunnen doen na zo'n tijd is in elk geval elkaar weer opzoeken." Dat was ook het moment geweest waarop hij het smsje had ontvangen. "Hij stemt in elk geval toe."
Jason smste hem nog snel terug dat Elijah snel van hem zou horen. Op het moment had hij een mini vakantie met Zhana en dat had toch wel even voorrang. "Ik denk dat je er snel genoeg aan went," zei hij met een grijns.
Het was gemakkelijker om aan luxe te wennen dan van luxe naar armoede. Jason werkte hard voor zijn geld en daar wilde hij dan ook wel van genieten. "Een tuin is prima te doen als dat je enige eisen zijn."
Jason's eisen waren wel een stukje hoger. Zo wilde hij een mooie grote garage voor zijn auto, een zwembad, een ruime badkamer met daglicht, een werk kamer en een grote keuken. Jason hield niet zo van nauwe volgepropte huizen. Daarom prefereerde hij ook ruimte. Ze zouden vast wel iets vinden wat binnen zijn budget paste en waar hij ook tevreden mee zou zijn. Hij had namelijk al een beetje rondgekeken, omdat hij zat werd van zijn appartement. Nu zou Zhana alleen met hem mee kijken en haar eigen eisen erbij toevoegen. Voor zover zijn zoektocht waren er in elk geval genoeg huizen die aan zijn lijstje voldeed. Daar zouden ze dan eens naar kunnen kijken als ze terug waren van hun mini vakantie.
"Zelda is een lieverd. Af en toe een beetje druk en vraagt graag om aandacht, maar ze is heel lief en gehoorzaam. Een tuin zal ze geweldig vinden."
Jason lachte toch een beetje om haar opmerking, maar zei er niets over. Wie weet dachten ze over een paar jaar anders. Zelf leek het hem wel leuk om een kindje te hebben, maar hun relatie was pas net begonnen dus dergelijke onderwerpen waren nog niet ter sprake. Eerst moesten ze eens op elkaar focussen en dan konden ze verder kijken. Na nog wat gepraat te hebben waren ze beide in slaap gevallen. De volgende ochtend hadden ze rustig aan gedaan met aankleden en eten. Het buffet was gigantisch en Jason wist letterlijk niet wat hij allemaal moest eten. Het scheelde enorm dat hij zoveel sportte en dus kon hij het zich ook veroorloven om meer te eten dan normaal. Niet veel later waren ze daarna op weg gegaan naar het park. Enthousiast liep hij met haar naar binnen. "Laten we de tour als eerst doen!" Dan kreeg ze ook een beetje een idee van de film wereld. Jason nam haar mee naar de rij, waar ze voor werden gelaten door hun VIP tickets. Hij nam plek in het karretje wat automatisch bestuurd werd en glimlachte toen Zhana naast hem kwam zitten. Jimmy Fallon verscheen op het beeldscherm en begon allerlei weetjes te vertellen, terwijl ze door verschillende scenes van een film reden. Zo was het strand van Jaws compleet nagebouwd en was er in het water de grote haai te zien. Of het enorme enge huis van de film Psycho, waar men bij het raam de enge moeder zag staan als schaduw.

Vanaf het moment dat Elijah haar gisteravond had gekust, was Karou zekerder geworden in haar handelingen bij hem. Zo hadden ze 's nachts in elkaars armen geslapen en had ze Elijah wakker gekust. Het maakte haar oprecht gelukkig om bij Elijah te zijn en om met z'n drieën te ontbijten. Ze hadden zich klaargemaakt en zodra de nanny was gekomen waren ze op weg geweest naar het ziekenhuis. Het gips eraf halen had gelukkig niet lang geduurd. Het gewricht was alleen erg stijf geworden, waardoor het buigen van haar knie erg lastig ging. Daarom hadden ze ook gelijk wat fysio afspraken gemaakt en had ze oefeningen voor thuis meegekregen. Het was een drukke ochtend want ze waren ook nog langs haar huisbaas gegaan om de schuld af te betalen en haar spullen te laten verhuizen. Een groot deel had Karou weg gedaan. Het waren goedkope meubels die de beste tijd hadden gehad. Alleen haar kleren en belangrijke spulletjes had ze in dozen meegenomen naar Elijah's huis. Die dozen waren in de garage gezet, zodat ze die kon uitpakken zodra ze weer beter kon lopen. Nu alles geregeld was, voelde Karou geen enkele stress meer. Ze hoefde alleen nog maar te herstellen.
Elijah liep met haar naar een park, zodat ze nog heel even een moment samen hadden voordat ze naar huis zouden gaan. Ze vonden een leeg bankje, waar Karou met de hulp van Elijah op ging zitten. Zacht pakte ze Elijah's hand toen hij naast haar zat. "Dankjewel voor alles, Eli," zei ze zacht en ze glimlachte naar hem. Genietend legde ze haar hoofd op zijn schouder en keek ze voor zich uit. Het was een prachtige zomerse dag. Gelukkig was het nog niet te laat en was het nog te doen buiten. Rond een uur of twee werd het altijd zo ontzettend warm. "Ik had nooit gedacht dat ik mij weer zo gelukkig zou voelen," zei ze zacht en ze haalde haar hoofd weer van zijn schouder, zodat ze hem aan kon kijken. Het was allemaal nog erg nieuw tussen hun en het was erg wennen, maar Karou had het niet anders gewild. "En dat komt allemaal door jou en Julian."
Glimlachend kwam ze iets dichterbij en drukte ze een kort kusje op zijn lippen. "Zonder jou zat ik waarschijnlijk nog vast in de game."

Re: ORPG] Play every game as if it is your last one.

''En er was zoveel wat mis kon gaan.'', had ze hem zachtjes toegefluisterd. Het enige wat ze hiermee duidelijk had willen maken, was dat ze hen beide van een hoop pijn had willen behoeden. De kans dat één van hun dood was gegaan, was zo groot geweest en ze weet echt niet of ze dat aan gekund had. Of ze dan nog wel verder had gewild. Wetende dat ze hem misschien nooit tegen was gekomen als hij alsnog dood was gegaan, besefte ze zich ook wel en daarom was dit ook zo dubbel. Het was goed dat ze het daarom maar gewoon lieten voor wat het was. Ze hadden elkaar nu en ze was heus niet van plan om hem nog los te laten. Jason was dé persoon waar ze graag haar leven mee door wou brengen. Er was nog nooit iemand in haar leven geweest waar ze zo mee geconnect had. Dit ging gewoon goed komen.
''Mhh.'', mompelde Zhana. ''Zou Elijah dat waarderen?'' vroeg ze zich fronsend af. ''Hoewel ik nooit die band tussen jouw en hem zal gaan begrijpen, in de Game niet en nu niet.'', glimlachte ze. De twee mannen hadden langer met elkaar doorgebracht dan ze met de dames hadden gedaan natuurlijk. Ze waren een lange tijd op elkaar aangewezen geweest, dat was gewoon anders geweest. Sowieso was een vriendschap tussen mannen iets waar je niet tussen kwam. Daarom zei ze verder maar niets, vooral niet op het Karou gedeelte. Zhana was anders dan in de Game, dus het was meer dan eerlijk om Karou dan ook een kans te geven. Dat wist ze heus wel, ze zouden het daarom wel gaan zien. Dit was misschien ook wel gewoon haar eigen onzekerheid, maar dat zou ze nooit hardop toegeven.
''Dat is de luxe die jij gewent bent.'', grinnikte ze zachtjes. ''Ik heb nooit zoveel te spenderen gehad, dus het is een beetje onwerkelijk te denken dat ik in zoiets zou wonen.'', glimlachte ze maar eerlijk. Zelfs met haar baan voor haar bar-werk, was het eigenlijk niet te doen in haar eentje. Vrouwen werden nog steeds onderbetaald vergeleken met mannen en dat was een feit waar ze nooit omheen had gekund. ''Maar een tuin zou fijn zijn.'', gaf ze toe. Dat zou haar ook wat om handen geven. Haar eigen mini tuintje was echt een bende, omdat het gewoon niet leuk was om er in bezig te zijn, er paste amper een tuinset in om fatsoenlijke op te zitten. Groter zou ze niet erg vinden, maar ze vond het niet nodig belachelijk groot uit te pakken.
Zhana had zelf wel een topje aangetrokken tezamen met een slip, omdat dat gewoon was hoe ze normaal ook sliep. Ze zei echter niets over Jasons gewoonten, want erg kon ze het niet vinden. Haar haren waren nog droog geweest, dus ze had het in gevlecht over haar schouder en er een elastiekje omheen gebonden. Ze rolde naast Jason het bed op en keek hem even wat onderzoekend aan, tot hij verklaarde wat 'Zelda' was. ''Dit word beter en beter.'', grinnikte ze. ''Dan zijn kinderen niet meer nodig.'', wierp ze hem toch wat plagend toe. Niet dat dat iets was waar ze nu aan dacht, maar ze kon het niet laten om hem wat te stangen.

Elijah glimlachte tevreden toen ze alsnog met zijn plan instemde. Dat was goed, want hij zou haar absoluut niet met het OV laten gaan. Dat was gewoon te onhandig met een rolstoel en een been in het gips, mensen die er tegen aanstootte en wat dan ook. Amerika was druk en het OV was nog drukker, zelfs in een buurt zoals deze. Daarbij was de dichtstbijzijnde metro niet eens te voet te doen, laat staan met een rolstoel. Het was gewoon te ver weg. Daarnaast had ze bij hem thuis de mogelijkheid om te zwemmen, hij kon de bodem zelfs omhoog laten komen, zodat ze kon lopen in het water als ze zou willen. Door het water zou er totaal geen druk op komen, maar kon ze dus wel haar spieren opbouwen met die beweging. Het leek allemaal ideaal genoeg voor hem. Al zou de nanny minder blij zijn als die straks geen baan meer had bij hem omdat Karou er op had gestaan dat alles te willen doen tezamen met het huishouden... Maar Karou ging voor, dus die keuze was voor hem best snel gemaakt.
Elijah had zijn telefoon en dergelijke op het kastje aan zijn zijde van het bed gelegd en zag dat er een lichtje knipperde. Ietwat verbaasd opende hij zijn telefoon omdat hij het nummer niet herkende, maar het berichtje zei genoeg. Sneaky bastard. ''Jason heeft me een berichtje gestuurd.'', merkte hij dan ook op. ''Wanneer we afspreken. Dus ik heb het idee dat hij Zhana gevonden heeft, dat is zijn prioriteit geweest.'', deelde hij mee. Ergens was het leuk, maar het beangstigde ook wel? Met Jason had hij heel wat meer tijd doorgebracht dan met Karou en Zhana. Het voelde toch wat anders, vooral omdat hij zich afvroeg of diezelfde vriendschap – welke altijd gebaseerd was op overleven – er nog steeds was, maar dan zonder het overleven gedeelte. Het was het proberen waard en daarom typte hij ook wat terug; 'Laat maar weten wanneer, waar en welke tijd. E.' besloot hij terug te sturen. Nu hij Karou had, moest hij Jason ook een kans geven. En hij was enorm benieuwd of hij Zhana echt gevonden had.
Hij knoopte zelf zijn blouse ook los, terwijl hij het niet had kunnen laten om even over zijn schouder te spieken. Hij respecteerde Karou heus wel, hij zou nooit over haar grens heen gaan, maar hij zou geen man zijn die aangetrokken was tot haar, als hij niet gespiekt had. Stiekem voelde hij zich dan ook wel een beetje betrapt toen ze opkeek en trok kort een mondhoek op. ''Als je iets nodig hebt, moet je het laten weten. Hoewel ik er niet aan twijfel dat je snel genoeg je eigen weg vind vanaf morgen. Trek gerust alle laden open als je iets zoekt.'', merkte hij op. Hij had zijn blouse over de stoel heen gegooid, gevolgd door zijn broek en dergelijke. Zelf kende hij ook niet bepaald schaamte, omdat hij zeker was van zijn zaak.
Toch wou Elijah iets proberen, voor hij haar rust zou gunnen. Met die gedachte was hij op zijn zij gerold en ondersteunde hij zichzelf met zijn elleboog, zodat hij haar niet zou pletten in het proces, zodat hij zonder problemen naar haar toe kon buigen en zijn lippen passend kon maken op die van haar. Dat had hij veel eerder willen doen, maar de situatie was er nooit echt naar geweest. Misschien ook wel een beetje wegens zijn angst om haar af te schrikken.

Re: ORPG] Play every game as if it is your last one.

Jason had rustig gezeten, met beide armen op de rand van het bad. Stil keek hij haar aan en verplaatste zijn arm rond haar middel toen ze zo dichtbij hem kwam zitten. "Maar we waren zo dichtbij," fluisterde hij zacht. "Nog twintig punten en ik kon samen met je mee."
Het deed hem nog altijd zeer, ook al begreep hij het nu wel beter. Echter wilde hij het achter zich laten. Dat was het verleden. Ze waren samen uit de game gekomen en nu hadden ze elkaar gevonden. Ze deelden zoveel meer nu dat het eigenlijk niet meer uit moest maken. Toch was hij wel blij dat het uitgepraat was nu. De wond kon helen en ze konden beiden weer verder. Grinnikend schudde hij zijn hoofd. "Ik ga Elijah wel opzoeken. Je kan mee als je wil. Wellicht dat Karou er dan ook is. Misschien had je toen niet echt een band met haar, maar dat betekent niet dat ze je niet mag. En wat er nog niet is kan altijd nog komen."
Glimlachend keek hij naar hoe haar armen rond de zijne lagen en zacht drukte hij een kus op haar hoofd. Hij lachte zacht bij haar opmerking. "Natuurlijk niet. Maar iets met dezelfde luxe is wel fijn. Een huis met een mooie tuin. Het hoeft natuurlijk niet van kasteel grootte te zijn, maar een losstaand huis is wel fijn. Dan heb je ook niet zoveel last van de buren. Ik zit nu zelf in een appartement en ik zou een tuin erg leuk vinden."
Ze konden na hun kleine vakantie wel erop uit gaan om iets te zoeken voor hun twee. Jason had daar wel erg veel zin in. Eindelijk liep zijn leven weer op de rails en kon hij de juiste stappen gaan maken.
Hij en Zhana hadden nog een langere tijd in bad gezeten, maar op een gegeven moment werd het water koud en waren ze eruit gegaan. Jason droogde zich af en vouwde de handdoek rond zijn middel. Hij pakte de tandenborstel en poetste nog even zijn tanden, voor hij terug liep naar het bed, waar hij naakt in ging liggen. Schaamte kende hij niet en al helemaal niet als Zhana hem zo gezien had. Naakt slapen vond hij fijn want 's nachts had hij het vaak erg warm. "Je moet natuurlijk nog wel kennis maken met Zelda," zei hij met een grijnsje. "Ze is de liefste corgi." Voor de vakantie had hij Zelda in de handen gegeven van zijn ouders. Die waren ook dol op zijn hondje.

Karou glimlachte. "Oké," zei ze en daarna lachte ze zacht. "Ik zal er dan maar veel gebruik van maken nu het kan," zei ze breed glimlachend. Karou wilde immers zo snel mogelijk herstellen en als zwemmen daarbij hielp dan zou ze dat zeker wel vaak doen. Misschien gewoon één keer per dag om haar been spieren rustig te trainen en om weer te leren lopen. In elk geval de beweging van lopen. Ze kon zich het nog altijd niet helemaal beseffen dat ze uit de problemen en zorgen was, maar nu al voelde ze een enorme last van haar schouders vallen. Misschien dat ze eens eindelijk kon rusten en genieten. Het was wel even wennen, maar waar ze niet aan hoefde te wennen was Elijah. In het begin was ze onzeker geweest, maar nu begon haar muur langzaam af te brokken. Hij wist immers het hele verhaal nu. Ze liet zich op het bed zetten en keek op van de blouse die hij neerlegde. Aangezien Karou steeds zekerder werd van haar zaak met Elijah, vooral nu ze het zichzelf gunde om gelukkig te zijn, deed ze zonder schaamte haar shirt uit. Deze vouwde ze netjes op. Daarna kwam ze iets overeind om haar rokje van haar heupen af te laten glijden. Deze viel op de grond. Ze opende haar beha en legde deze weg op een stoel. Karou pakte het blouse op en trok het aan, ook al waren de knoopjes nog dicht. Het kwam net over haar billen en de eerste paar knoopjes waren nog open. Ze raapte haar rokje van de grond op en legde deze samen met haar shirtje op de stoel die dichtbij stond waar haar beha ook lag. Aangezien ze het gevoel had dat Elijah's ogen op haar lagen, keek ze naar hem op. Ze glimlachte en ging weer op het bed zitten. Morgen zou ze eindelijk het blok aan haar been verliezen. Dan zou ze er vast nog beter uit zien in het bloesje. Dat wilde ze graag voor Elijah. Karou ging liggen en trok de dekens over zich heen. In elk ander situatie zou ze zich behoorlijk ongemakkelijk voelen. Als een soort indringer in iemands z'n slaapkamer. Dat gevoel had ze nu niet. Elijah had het immers zelf voorgesteld en in de game hadden ze ook wel eens samen geslapen, dicht bij elkaar, ook al hadden ze elkaar daar nooit aangeraakt.

Re: ORPG] Play every game as if it is your last one.

De zucht was Zhana niet ontgaan en daarom had ze zelf even diep adem gehaald. Het laatste wat ze wou, was hem constant een naar gevoel geven, maar weliswaar legde ze het niet helemaal goed uit. Ze was iets naar voren gekomen en had haar handen tegen zijn wangen aan gelegd, zodat ze hem een beetje doordringend aan kon kijken. ''De angst om je kwijt te raken was té groot. En met kwijt raken bedoel ik écht kwijt raken, als in dood. Zowel in de Game als daarbuiten. Ik weet niet of ik dat aan had gekund en het was beter om mijzelf eenmalig te kwetsen met een ondoordachte actie, dan mijzelf op te schepen met een mogelijke breuk in mijn hart voor de rest van mijn leven.'', probeerde ze het een beetje uit te leggen. De kus die avond, in de grot, was niet iets geweest wat van dat moment was geweest. Dat had langer gespeeld, maar ze had zo haar best gedaan om hem weg te duwen, dat ze hem weliswaar ook niet helemaal de kans had gegeven om eerder zijn gevoelens te uiten. Maar aan de andere kant had dat haar waarschijnlijk beïnvloed en heel eerlijk gezegd had ze ook niet echt hoop meer gehad om hem überhaupt terug te zien, zelf had ze niet de connecties noch de kennis gehad om iemand op te sporen. Geld om iemand in te huren was er ook niet geweest, gezien ze haar hele leven weer op had moeten pakken. Dat had gewoon geld gekost.
Zhana had hem los gelaten zodra ze haar zegje had gedaan en haalde heel even haar schouders op. ''Ons ontmoeten, als ze dat al wil. Ik weet namelijk niet eens of ik dat wel wil, omdat ik nooit echt een diepe band heb gehad met hun, zoals jij wel hebt met Elijah sinds jullie ruim een jaar samen overleefd hebben voor jullie mij en Karou tegen kwamen.'', was haar antwoord. Elijah was misschien ook wel terughoudend, maar dat was toch anders dan Karou. Maar weliswaar lagen zij en Zhana elkaar gewoon niet zo, hoewel ze niet kon oordelen of dat in de realiteit ook het geval zou zijn. In de Game had ze altijd het idee gehad dat Karou gewoon niet dé persoon was voor haar om mee op te trekken als het op overleven aan kwam. Heel even fronste ze dan ook, want ze had bij Elijah exact hetzelfde gevoel gehad. Ze zou gek zijn geworden van de stilte, hoewel ze haar rust heus kon waarderen. De conclusie dat ze altijd al meer had gehad met Jason, kon ze dan ook wel onbeschaamd trekken.
Met haar rug nu tegen Jason aan had ze heel even haar ogen gesloten, voor ze haar armen rond die van hem gevouwen had. ''Ik hoop alleen dat je niet letterlijk in een hotelsuite wil wonen, hoewel ik dit bad niet mis vind.'', glimlachte ze na een korte stilte. Als ze dat wouden doen, dan wou ze wel een normaal huis hebben. Het hoefde van haar ook niet abnormaal groot, hoewel ze echt niet zou klagen dan, maar gewoon een normaal huis en de mogelijkheid om daar ook echt te leven. Een tuin zou dus ook wel fijn zijn. Dat had ze nu allemaal ook wel, maar haar twee onder één kap woning had twee slaapkamers, een kleine voortuin en achtertuin en het hoognodige zoals een woonkamer, keuken en badkamer.

Elijah had even geknikt. ''Is een kleine moeite en als het enkel het gips eraf halen is, tezamen met een plan en afspraken voor de fysio.. dan zijn we zo klaar.'' Hij zat er niet zo mee, hij vond wel een oppas voor Julian, de nanny kon vaak wel, dus hij zat nergens over in. Hij ging de kleine niet meenemen naar het ziekenhuis namelijk, het was teveel gedoe om hem dan bezig te houden, dus dat deed hij gewoon liever niet. ''En daarbij ga ik je niet in een rolstoel onvriendelijke metro laten reizen.'', drukte hij haar nog op het hart, alsof ze iets heel geks had gezegd. Normaal had ze misschien niet anders gekund, maar nu zou ze met de auto kunnen en dat was gewoon veel makkelijker. De rolstoel kon zo in de kofferbak, dat was geen enkel probleem, sinds de auto groot genoeg was voor dergelijke dingen. Elijah zag gewoon niet in waarom Karou van zulke dingetjes een probleem leek te maken, ze zou het met beide handen aan moeten grijpen. Hij wou haar helpen en niets meer dan dat. Het zou haar gewoon wat rust geven, dat wist hij zeker.
''Wel, gelukkig is er een zwembad dan.'', glimlachte hij. Hij had ooit een vriend gehad met een gebroken been en die liep sneller dan voorspeld. Het was maar waar je wil lag, want waar een wil was, was een weg immers. Daarnaast zou ze niet zoveel hoeven te doen, dus ze zou gewoon kunnen zitten en dergelijke, en dan als ze ergens heen moest zou ze haar krukken kunnen pakken. Ideaal als je het hem vroeg. Hoewel hij wist dat hij akkoord was gegaan met haar voorwaarden, gingen die in zijn beleving pas in werking wanneer ze 200% weer oké was en er een arts hem dubbel had verzekerd dat het oké voor haar was om huishoudelijke klusjes te doen en dergelijke. Anders ging dat gewoon niet gebeuren.
Elijah had Julian weer in zijn bedje gestopt en had daarna Karou opgehaald. Of eigenlijk naar de trap gerold en haar daar uit haar stoel geplukt. Iets wat hem zonder problemen af ging. Hoewel hij moest toegeven dat hij wel een beetje verbaasd was dat ze toch besloot bij hem te willen verblijven. Klagen deed hij echter niet. ''Ik heb het zelf voorgesteld.'', was zijn antwoord, om aan te geven dat het goed was. Elijah liep samen met haar de trap op en was de juiste gang in gegaan, om vervolgens zijn kamer binnen te stappen. Daar had hij Karou op het randje van het bed neer gezet en had hij heel even om zich heen gekeken, voor hij een shirt vond wat hij eigenlijk nooit aan had. Dat legde hij dan ook voor haar neer. ''Dat moet wel passen, een keer of twee.'', glimlachte hij.