O || she wore a thousand faces, all to hide her own

xMirima
Deleted user

Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own

from xMirima on 02/08/2018 01:33 PM

Josiah was op zijn motor gaan zitten toen hij buiten was met Rose, en had geduldig gewacht tot zij achterop was gekropen. Pas toen ze he goed beet had, had hij het ding van de standaard gehaald en gestart om weg te kunnen rijden. De straten waren nu best leeg, dus ze hoefde geen omweggetjes te nemen om niet vast te komen staan. Ze konden aan één stuk doorrijden en dat vond hij ergens wel prettig, omdat ook hij het gewicht van de schone witte lakens wel op zijn lijf kon gebruiken. Nu was zijn ritme sowieso verrot, dus het bed leek altijd een goed idee te zijn in zijn geval. Studeren deed hij immers niet, vrienden zag hij in het pand en overdag hield hij zich bezig met slapen, tv kijken en eten wanneer hij honger had. Hoewel hij ook nog wel tijd vond om te sporten, dat deed hij dan weer wel.
En eerlijk? Zo erg was het niet om deze rit af te leggen met Rose, ze was een minder slecht gezelschap geweest dan hij gedacht had. Misschien dat het tij nog wel keerde in dit geval.
Terug in de garage had hij zijn motor stil laten vallen en wachtte hij tot Rose af was gestapt, zodat hij zelf ook af kon stappen. De helmen hing hij aan het stuur terwijl hij zijn sleutels in zijn zak wegstopte. ''Mhh. Pizza misschien? In de vriezer. Hoop ik.'' merkte hij wat onhandig op terwijl hij haar voor ging richting de deur die hen meteen in de keuken bracht. Hij trok zijn jas uit en hing deze over een stoel aan de eettafel, voor hij naar de vriezer toe liep en daar inderdaad nog een pizza lag met mozzarella, veel kaas en pesto. En kleine stukjes salami. Ideaal. Hij verwarmde de oven voor en legde de doos open op het aanrecht zodat de pizza straks sneller klaar zou zijn.
''Mhh.'' mompelde hij op haar vraag terwijl hij even naar zijn armen keek. ''Ik weet niet zo goed waarom ik ze heb. Maar ik heb er geen spijt van. Het is niet veel anders dan besluiten om een tongpiercing te nemen of zo.'' schokschouderde hij. Hoewel je die eruit kon halen en tattoo's permanent waren dan toch. Hij had immers ook een tongpiercing, wat in zijn neus hangen en in zijn oren. Tja... Hij was nu eenmaal niet de zoon die zijn ouders verwachtte; netjes in de kleding en helemaal 'schoon'. ''Ze maken me tot wie ik ben, net zo goed als jij dingen hebt die jou Nura Rose maken.'' glimlachte hij.

Bane
Deleted user

Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own

from Bane on 02/08/2018 01:59 PM

Rustig had ze plaatsgenomen op de bank toen Josiah met zijn hoofd de vriezer in gedoken was in de hoop daar nog een pizza te kunnen vinden. Pizza was wel het beste om te eten op dit soort momenten. Nu had ze sowieso al een zwak voor pizza, als het gezond geweest was had ze het iedere dag gegeten. Vaak moest ze zich inhouden niet drie keer per week pizza te gaan eten. Maar haar ouders waren daar altijd heel streng op geweest, gelukkig maar. Anders was ze nu tonnetje rond geweest. Wanneer hij antwoord geeft op haar vraag waarom hij tattoos heeft, bekijkt ze deze nog eens goed op zijn armen en knikt vervolgens op zijn woorden. Tattoos vond ze zelf ook wel mooi maar ze had het nooit gemogen omdat het te permanent was. Nu wilde ze waarschijnlijk toch eentje laten zetten, maar dan ter ere van haar ouders. Een kleintje, maar met veel betekenis.
Zijn volgende woorden lieten haar lichtjes glimlachen. “Ik heb dingen die me tot Nura Rosa maken?” herhaalt ze mompelend zijn woorden en kijkt even van hem weg. Ja, misschien had hij wel gelijk. Maar op dit moment voelde ze zich nog steeds niet de persoon die ze geweest was voor haar ouders overlijden.
Uiteindelijk zaten ze naast elkaar op de bank van de pizza te eten. Rustig pakte Rosa een punt van de pizza en begon er rustig van te eten terwijl ze haar benen voor het gemak en de comfort naast zich op de bank gelegd had. “Bedankt voor deze avond” zegt ze vervolgens zachtjes en grinnikt wat wanneer er een sliertje kaas aan Josiah zijn kin blijft plakken. Rustig brengt ze haar hand naar zijn gezicht en veegt het sliertje kaas bij hem weg voor ze zelf weer verder gaat met eten. Het was net alsof ze hem al jaren kende. Alsof hij een goede vriend van haar was. Maar ze kende Josiah eigenlijk totaal niet, net zo min als hij haar kende. Het was gek hoe goed het desondanks dat toch klikte tussen hun. Ze zou nooit naar zo iemand als Josiah toegestapt zijn als het leven doorgegaan was zoals het eigenlijk had horen gaan.
Nadat ze haar eerste pizzapunt op gegeten had, pakte ze haar tweede en ook die begon ze gelukzalig op te peuzelen. Het was toen ook haar maag die eindelijk tot rust kwam nu het wat meer inhoud kreeg dan de overvloed aan alcohol.

xMirima
Deleted user

Re: O || she wore a thousand faces, all to hide her own

from xMirima on 02/08/2018 08:12 PM

Een flauwe glimlach sierde Josiah al snel. ''Ja.'' was zijn simpele antwoord. ''Uiterlijke kenmerken maar ongetwijfeld ook innerlijke.'' verklaarde hij zijn antwoord maar iets nader. Hij kon er waarschijnlijk al een paar noemen, maar dat deed hij om vele redenen niet. Hij had zichzelf tegen het keukenblad aangeplaatst terwijl hij wachtte tot de oven klaar was en deed hetzelfde terwijl hij wachtte tot de pizza klaar was. Die hoefde maar tien minuten in de oven immers. Even had hij een moment genomen om haar wat onderzoekend in zich op te nemen. Hij gokte zo dat ze vanzelf wel weer in zou gaan zien wie ze was en dan kon ze ook weer doelen stellen in het leven. Het was hem niet ontgaan dat haar ouders overleden waren en dat ze hier daarom was, waarschijnlijk omdat ze niet stabiel genoeg was om op haarzelf te wonen. En hoewel zijn ouders ook niet over de vloer waren, was het hele idee waarschijnlijk dat er tenminste iemand thuis was. Hij dus.
Toen de pizza klaar was, had hij het ding in zes stukken gesneden. Drie op haar bord en drie op de zijne. Wat ze niet op at, zou hij wel opeten gokte hij zo en anders kon dat de volgende dag ook wel koud geserveerd worden. Josiah was naast Rose gaan zitten en haar haar bord gegeven. Hij had net een hap in zijn mond toen ze hem ineens bedankte en verassend had hij haar even aangekeken. ''Geen dank.'' kwam er wat stamelend uit toen ze ook nog wat van zijn kin wegplukte. Hij gokte zo dat de drank bij hem niet meespeelde, maar de vermoeidheid ook. Hij kon niet eens meer eten. Niet fatsoenlijk dan toch.
Zoals verwacht was Josiah sneller met eten dan Rose, waarop hij zijn bord op de tafel had geschoven. Hij dronk het nog weg met de glazen water die hij ergens halverwegen het 'diner' had gehaald. En daarbij was water goed als je alcohol had gehad. Vanuit zijn ooghoeken had hij naar Rose gespiekt, vooral hij overeind kwam toen ze haar bord ook leeg had. Hij bracht die dingen naar de vaatwasser en vulde zijn glas nog even bij. ''Laten we het bed op zoeken, het is een lange nacht geweest.'' belsoot hij. Hoe ze het precies gingen doen, wist hij nog niet maar dat zou hij op de kamer wel zien. Toen Rose op was gestaan, was hij haar ook voor gegaan naar boven toe. Zijn kamer was nog steeds een rommel, maar het was zijn kamer dan ook. Als het schoon was, was er iets mis.
De gordijnen trok hij dicht en zijn glas water zette hij aan zijn kant van het bed op het nachtkastje neer. ''Je, eh, kan een shirt van mij pakken als je niets hebt om in te slapen.'' stelde hij wat onhandig voor. Ze had amper wat uitgepakt, om nu haar koffers door te spitten was ook zoiets. Hij haalde een hand door zijn warrige haren voor hij de badkamer in dook om zijn sportbroek op te duikelen want om nou in enkel zijn boxershorts naast haar te kruipen vond hij ook zoiets.

First Page | « | 1 | 2 | 3