ORPG] Politeness is deception in pretty packaging.

Re: ORPG] Politeness is deception in pretty packaging.

Ze vond hem dus wel aantrekkelijk. Het was een compliment waardoor hij kort even glimlachte. Het was altijd leuk om zoiets te horen, vooral uit de mond van een prachtige dame. Hij had bij Noralie ook het gevoel dat ze best hoge standaarden had wat mannen betreft, aangezien ze gewoon rustig bij de bar bleef staan. Dat kon natuurlijk ook komen doordat ze op iemand aan het wachten was, maar toch.. De meeste vrouwen vonden het leuk om de dansvloer op te gaan en half tegen een aantrekkelijke man aan te rijden. Dat was niet iets waar hij warm van werd, maar iedereen moest zelf weten wat hij of zij deed. "Waarom ik niet? Dat is een goede vraag. Ik denk dat het gewoon komt, omdat ik het momenteel gewoon druk heb in mijn leven. Naar mijn mening moet een man een vrouw altijd goed behandelen en ik denk niet dat ik daar op dit moment tijd voor heb. Natuurlijk kan ik ook voor iets eenmaligs gaan, maar daar heb ik vandaag gewoon niet de behoefte aan,'' legde hij uit aan haar. Hij kon wel een smoesje op gaan hangen dat hij niet zo'n type man was die altijd onenightstands had en dat soort dingen, maar dat zou een leugen zijn. Onder 'vrouwen met respect behandelen' verstond hij ook dat hij eerlijk tegen iemand moest zijn. Al was hij dat sowieso altijd wel tegen iedereen. Ook tegen zijn cliënten was hij hartstikke eerlijk en dat maakte hem een goede advocaat. Hij loog niet als hij dacht dat een cliënt iets heel stoms had gedaan of als hij niet zeker wist of hij de zaak zou kunnen winnen. Cliënten moesten weten waar ze stonden en ze hadden er helemaal geen flikker aan als hij een mooi praatje zou houden over hoe alles allemaal wel goed zou komen.
"Ik denk dat ik dat ook zeker blijf doen,'' grijnsde hij, toen ze opmerkte dat het beter was als hij bij de bar bleef staan als zijn danskunsten echt zo erg waren als hij omschreef. Misschien dat hij wel een beetje aan het overdrijven was, maar ach.. Waarom ook niet? Hij had überhaupt geen zin om te dansen op dit moment en het zou ook heel wat moeite kosten, mochten zijn vrienden hem straks op de dansvloer wilden zien.
Benjamin knikte toen Noralie aan hem vroeg of hij met vrienden had afgesproken. "Ja, ik denk dat ze er ieder moment kunnen zijn,'' antwoordde hij. Hij zag hoe ze haar jas vastpakte, als teken dat ze waarschijnlijk zo wilde gaan. "Heeft iemand jou laten zitten of was je sowieso niet van plan om lang te blijven?'' Vroeg hij aan haar, toch met een zekere nieuwsgierigheid. Hij zou het toch best jammer vinden, mocht ze nu al gaan. Hij genoot van haar gezelschap en ondanks dat hij wist dat zijn vrienden er zo zouden zijn, was dat voor hem geen reden om het gesprek met haar af te kappen. Zijn vrienden zouden ook heus wel een paar minuten zonder hem kunnen, ze hadden tevens de rest van de avond nog. Genoeg tijd om bij te praten dus.