O' Two persons, one thoughts to survive and to find love♥

O' Two persons, one thoughts to survive and to find love♥

Yes, yes, nog een orpg met Crystallie ^^

Het kan 18+ bevatten


Rain Mulder

Re: O' Two persons, one thoughts to survive and to find love♥

Fifty shades of fucked-up

Re: O' Two persons, one thoughts to survive and to find love♥

Staande op het balkon, met haar handen steunend op de balkonrand, keek Aveline over de stad heen. De stad waarin ze tegenwoordig leefde was zoveel malen mooier in de avond dan in het daglicht. De lucht was deze avond donker, maar helder. En lichten van huizen en lantaarnpalen verlichtten de stad. De avonden hier waren mooi. Mooi, maar gevaarlijk. Gevaarlijker dan de normale mensen uit de stad zouden denken. Zij wisten niet af van de downworlders. Zijzelf was een downworlder, behorend tot de warlocks. Al sinds haar geboorte – honderden jaren terug – leefde ze met speciale krachten, die ze zelf alleen gebruikte voor goede dingen. Ze was een van de goede. Iemand die de shadowhunters bijstond wanneer ze het nodig hadden. En iemand die zich voor de rest het liefst op de achtergrond hield. Toen ze nog jonger was, had ze haar gave niet altijd gewaardeerd. Maar met de jaren mee was ze het gaan accepteren en trotser op geworden. Ze was nou eenmaal een warlock, die in het bezit was van magische krachten. Het was niet iets om zich voor te schamen. Het maakte wie ze was.
Het geluid van haar ringtone klonk, waardoor ze al snel haar telefoon uit haar broekzak viste. Bij het zien van de naam Rain, op haar beeldscherm, rolde ze met haar ogen voordat ze op nam. Het was een kort gesprek. Hij had haar nu direct nodig voor een of andere missie. Rain was een shadowhunter. Geboren en getraind om de demonen te bestrijden. Persoonlijk had ze hem vanaf hun eerste ontmoeting al niet echt gemogen, maar dat deed er niet toe. Ze had ermee ingestemd om de shadowhunters te helpen wanneer zij haar voor haar krachten nodig hadden. Het was iets dat ze uit de goedheid van haar hart deed. Dus of ze hem wel of niet mocht, zette ze zich eroverheen. En ergens diep vanbinnen moest ze toegeven dat hoe vaker ze met hem optrok op missies, dat ze hem steeds iets meer leek te mogen.
Het gemak van een warlock zijn, was dat ze zich kon transporteren. Haar bekende thuisomgeving werd vervangen door een donkere straat. Haar heldere, groene, ogen vielen op Rain. In eerste oogopslag zag ze niet wat er aan de hand was en waar hij haar voor nodig had. "Waar heb je me voor nodig?" stelde ze hem de vraag, maar direct daarna zag ze vanuit haar ooghoeken iets aankomen. Direct draaide ze zich om. Ze keek een paar keer om zich heen, maar wat het ook was leek alweer weg te zijn. Althans, voor nu. Het zou hier ergens nog rondzwerven, daar was ze van overtuigd. Het probeerde het tweetal alleen uit te lokken. "Heb je al herkend wat dat was?" vroeg ze, aangezien ze het zelf niet goed heeft kunnen zien. Vanuit haar ooghoeken keek ze rond. Wat het ook was, ze moesten het bestrijden.

Fifty shades of fucked-up