O - Neglecting.

O - Neglecting.

with a sweety <3

[can contain +18]

Jimmy Ruel.

Re: O - Neglecting.

Re: O - Neglecting.

Jimmy.
Het was een zonnige morgen met een lichte windbries die je door je kleding heen voelde. Maar het was niet een bries die je gek maakte van de kou, het was precies gebalanceerd als het erop kwam. In de morgen was de jongeman al lekker vroeg wakker geworden en had wat gelopen. Het was fijn om op zichzelf te leven en gewoon zijn eigen dingen kon handelen zonder dat er wat gezegd werd tegen hem. Nu zat hij met een sigaretje in zijn hand en een rugzak op zijn rug op de campus plein te lopen door de gebouwen heen zoekend naar de juiste waar zometeen zijn les zou plaatsvinden. Zelf leefde hij al twee jaar op zichzelf maar was aardig nieuw op deze nieuwe school. Het was nog maar de derde dag van de week waar de school mee begon. Nog niemand echt kennend probeerde hij de aanwijzingen te volgen van de campus kaart die in zijn hand werd gelegd op de eerste dag wanneer hij begon. Jim had eigenlijk nog geen idee hoe alles enzo werkte maar dat zal wel erop komen. Hij wist in ieder geval dat hij lessen had op bepaalde tijden. En hij zal het heus wel overleven. Alleen zijn de eerste dagen altijd wel moeilijk en saai. En nu hij ook alleen was vond hij het júist fijn om zo soms te verdwalen en aanwijzingen te vragen aan de mensen die naar zijn kant op leken te gaan — Het zal allemaal wel goed komen.
Hij toste de peuk in een grijze vuilnisbak die erg hoekig leek en beende door het pad die hem naar zijn bestemming bracht. Zijn bruine ogen keken om zich heen toen hij het juiste gebouw binnen kwam. Het leek erg rustig en misschien iets te stil, maar wat maakte het uit. Hij moest naar zijn les en daarom liep hij door de aula door naar de hal waar de klassen zich bevonden. Zijn ogen keken naar de klasnummers die naast de deur stonden gedrukt in zwarte koeienletters. Voor even checkte hij nog even de klasnummer waar hij zich in moest bevinden en liep de klas binnen. Het was erg leeg en hij gokte dat hijzelf wat vroeg was gekomen al was hij verdwaald geraakt en had de verkeerde bus genomen, het zal wel goed komen ja. Hij keek even rond en nam een plekje ergens in het midden en aan de raam kant. Meteen toen hij zat haalde hij een kleine schrift en een zwarte pen uit zijn rugzak en hing hem aan de stoel waar hij aan zat. Hij had gemerkt dat de klas wat frisjes was en dat hij het misschien wat koud had gekregen.
Zijn bruine ogen daalden af naar buiten toe en even haalde hij een hand door zijn haren heen en schoof een plukje haar achter zijn oren. Hij had vandaag niet veel lessen en dat betekende dat hij lekker kon lezen in de avond en tijd voorzichzelf zou hebben.

Re: O - Neglecting.

Lyle was veel te laat wakker geworden, waardoor ze haarzelf iets had moeten haasten en ze eigenlijk onderweg nog bezig was geweest met haar kleding en haren. Het was maar goed dat deze school niet een al te ingewikkeld schooluniform had, anders had ze nu nog voor de spiegel gestaan en dan mocht ze zich nog prijzen dat ze niet zo heel veel met make-up en dergelijke deed. Daar gaf ze maar weinig om. Maar ze ging wel op haar donder krijgen als ze deze week nog een keer te laat ging komen. Met een zuchtje was ze dan ook op weg gegaan naar haar lokaal, terwijl ze haar blonde haren nog achter haar oren stopte.
Onderweg was ze Bradley en Rosa tegen gekomen, twee van haar vrienden, die op haar hadden staan wachten zodat ze samen naar de les konden. De gangen waren al druk zat en het nam dan ook even om haar weg naar haar kluisje te vinden zodat ze haar boeken kon pakken voor deze les. Gelukkig waren het maar drie uurtjes vandaag, gezien het vrijdag was, waardoor het ook snel genoeg weer weekend zou zijn in haar beleving. Wat ze ging doen, wist ze nog niet precies.
Met haar boeken in haar armen, tegen haar borst aan geklemd, was ze naar haar lokaal toe gelopen en deed ze een poging om haar schoudertas ook echt op haar schouder te halen terwijl Rosa een heel verhaal tegen haar op hing over een probleem wat ze had met een jongen met wie ze al een tijdje aan het praten was via de telefoon. Lyle knikte maar en antwoordde soms met een 'mh-hm' om niet geheel ongeïnteresseerd over te komen terwijl ze het lokaal inliepen en iedereen al een plek op zocht om te zitten. Ondanks dat er geen vaste plaatsen waren, gebeurde dat toch onbewust en zag ze dat er een onbekend gezicht op haar stoel zat.
Ze had haar boeken op de tafel naast hem gelegd en hem even onderzoekend aangekeken, voor ze de vrije stoel aan de kant zette en hem bij zijn leuning pakte. Zodat ze hem met enige moeite opzij kon trekken zodat ze weer bij het raam kon gaan zitten en dat was precies wat ze deed. Met een vermaakte, tevreden glimlach keek ze de onbekende jongeman dan ook aan.
''We don't have names on our seats, yet everyone has his own seat and that one...'' daarmee wees ze naar de tafel waar hij nu zat. ''Was the only one free.'', glimlachte ze onschuldig. Ze pakte haar boeken beet en legde die voor haar neer terwijl ze haar tas naast haar tafel neer zette. Mensen keken niet op of om van haar handeling, omdat dit gewoon typisch Lyle was.

Re: O - Neglecting.

Jimmy.
Het leek erop dat er soort van ‘groepen’ waren in het lokaal en mensen af en toe vragen stelden aan elkaar. Jimmy was juist een persoon die best verlegen was maar het niet echt liet zien of merken. Zijn uiterlijk was meer eentje waarvan je dacht van ‘ja die gast kan alles op zichzelf handelen’. Maar soms wilde hij niet alle taken op zichzelf nemen omdat hij gewoon soms ietjes verlegen was. Eerder werd hij in zijn relaties verteld dat hij dan te schattig aankwam, maar hij wilde dus absoluut niet dat hij zo genoemd werd. Naja terug naar de realiteit.
Jimmy haalde even diep adem en zat maar wat voor zich uit te kijken naar het smartboard toe. Het toestel stond aan en het leek erop alsof de leraar het eerder aan had gedaan. Hij had even geen idee wat voor les hij zometeen zal krijgen maar wist nu al dat het interessant zou worden. Misschien zag hij er juist uit als iemand die geen interesse in school had, maar dat was een stomme feit die mensen maar niet uit hun hoofden, gedachten konden wissen. Jimmy was júist geïnteresseerd in school anders had hij niet eens de weg gekozen om te studeren, en een goed leven te leiden. Zijn ouders hadden het erg goed, dat was wel te verwachten van een moeder die een professionele chef was, werd geïnviteerd door belangrijke mensen, beroemde mensen en je vader een bekende zakenman die een van de beste wereldmerken aankondigde. Jim had geen moeite met de financies van zijn eigen studenten leventje, zelfs áls hij geen geld wou werd er een grote limiet naar zijn bank getrancheerd. Zijn ogen keken naar zijn schrift die voor zich lag en hij opende hem en schreef de datum van vandaag op en zuchtte even. Het was stom en awkward om de ‘nieuwe student’ op school te zijn. Je moet altijd niet verlegen zijn om met anderen te praten en dat was niet iets voor Jim. Daarom had hijzelf ook maar een goede vriend die ver weg van hem woonde, maar het goeie was dat ze elke dag wel contact hadden en soms zelfs afspraken. Hij tekende maar wat random dingen in het schrift zoals een olifant en een tijger erbij en moest zachtjes lachen door zijn eigen geklieder. Met een hand onder zijn hoofd had hij nog meer dingen getekend. Tekenen was iets wat hij erg leuk vond en misschien het ook goed deed - dat werd gezegd door zijn ouders, maar of het ook zo was wist hij niet. Hij was zó geconcentreerd dat hij niet in de gaten had dat het lokaal langzamerhand voller werd. De les zou zometeen beginnen, had hij gegokt.
Voor even legde hij zijn pen neer om zijn ‘kunstwerk’ te bekijken, maar werd verstoord door een stoel die naar een kant verschoven werd. Hij keek wat verbaasd en tegelijkertijd verward op toen zijn plek letterlijk ingenomen werd. De zinnen van de jongedame liet hem even fronzen en hij keek naar de tafel naast hem. Maar hij werd met stoel en tafel naar het gangpad getrokken. Wat fronsend had hij de jongedame aangekeken en haalde toen zijn schouders triomfantelijk op. “Uhm. Sorry.” Zei hij toen maar en had zijn ogen op zijn tafel gericht. Hij voelde zich erg ongemakkelijk nu en hij was zelfs verbaasd hoe de jongedame hem naar de andere kant had getrokken.

Re: O - Neglecting.

Lyle legde haar spullen goed en opende haar notities van de vorige lessen. De leraar was ook al binnen komen lopen en was de les dan ook gestart. Opletten deed ze echter niet zo, ze had een selectief gehoor en noteerde enkel de nodige dingen. Maar haar blauwe ogen waren in principe op het raam gericht en de enige reden waarom niemand er ooit wat van zei, was omdat haar cijfers gewoon oké waren. Boven gemiddeld zelfs en daarom was het niet nodig om op haar te fitten dat ze moest opletten. Haar ouders hadden haar niets voor niets naar deze school gestuurd, het vergrootte haar kansen alleen maar. Haar aandacht werd op een gegeven moment los getrokken van het raam, waarop ze haar hoofd had gedraaid en deze met haar andere hand had ondersteund.
''Lyle.'', merkte ze op. ''My name.'', glimlachte ze. Ondertussen had ze haar notities zijn kant opgeschoven zodat hij dat van de vorige lessen ook kon noteren als hij dat zou willen. Dit was gewoon een kwestie van aardig doen, niet meer. Ze was een allemans vriend en ze vond het vervelend als iemand niet mee kon komen in de les om wat voor reden dan ook, in dit geval omdat hij dingen had gemist omdat hij nieuw was. En gezien hij meer aan het tekenen was geweest in zijn schrift, had ze een vermoeden dat hij het goed kon gebruiken.
Haar blauwe ogen keken kort even naar het bord en de leraar die er uitbundig voor stond, met de nodige gebaren om zijn uitleg te verduidelijken. Zelf vond ze het maar een hilarisch gezicht eigenlijk, maar dat kwam omdat dit stof was wat voor haar oud nieuws was. Omdat het stil bleef had ze weer naar de jongeman naast haar gekeken, een beetje nieuwsgierig en onderzoekend tegelijk. Ze vond het interessant dat hij een grote muur om zich heen leek te hebben, vooral omdat ze zelf geen problemen had met contact leggen en dergelijke. Ze had een hoop vrienden om haar heen, kennissen, familie ook als ze weekenden vrij had.
''Your name?'' vroeg ze dan ook na een enige stilte omdat ze het wel fatsoenlijk vond om zijn naam ook te krijgen nadat ze de hare had gegeven. Dat was normale doen van zaken, toch? Jij stelde je voor, de ander stelde zich ook voor. Het betekende heus niet dat ze hem ineens zou bevrienden als hij dat niet wou. Zover had ze nog wel respect voor de medemens.

Re: O - Neglecting.

Jimmy.
Jimmy was erg verward geraakt door de actie van de jongedame zonet. Ze had werkelijk zoveel kracht dat ze hem gewoon naar een andere plek had kunnen schuiven, zonder dat hij overeind van zijn stoel was gekomen, misschien was hij toch een beetje verbaasd dan verward. Maar ja, wat boeide het. Het was misschien een actie die werd geperforeerd door deze studenten, want niemand leek er wat van te zeggen. Het moest wel normaal zijn. Achja.
De leraar was meteen binnen gekomen en begon meteen met de les waardoor de jongeman meteen in een serieuzere positie ging zitten om beter te kunnen opletten en concentreren tegelijk. Hij had een nieuwe bladzijde opengeslagen en noteerde een paar dingen erin die hij de leraar hoorde zeggen. Hij was zó geconcentreerd geraakt dat hij niet echt in de gaten had dat er een schrift naar zijn kant toe werd gehouden en een naam werd gezegd. Hij keek naar de kant op waarvan hij de stem hoorde komen. Oh, het was dat meisje van zo net. Haar naam klonk interessant net zoals ze eruit zag. Ze had lichtblonde haren die bijna wit leken en haar huid was bleek. Misschien het tegenovergestelde van hem. Hij had bruin/oranje haren met donker bruine, een soort van zwarte kleurige ogen, en zijn huid was normaal, niet te bleek of tegenovergestelde van dat. Hij had knikkend de jongedame aangekeken en wat van haar notities gelezen, hm ze hadden wat meerdere dingen gezien dan hij al wist. Hij wist zeker dat hij het een keer las het prima zou gaan begrijpen. Dit was een makkelijke hoofdstuk dus zou het heus geen probleem voor hem zijn. Nadat hij de schrift van de jongedame naar haar toe hield keek hij haar aan, zijn naam werd gevragen. “Jim. Jimmy. I’m Jimmy.” Zei hij misschien een beetje verbaasd, hij had niet gedacht dat de jongedame zo vriendelijk zou zijn tegen hem. Misschien was dat ook normaal op deze school. “Thanks for the notes by the way.” Zei hij voordat hij wat in zijn schrift schreef.

Re: O - Neglecting.

Lyle had half op de leraar zitten te letten en half haar aandacht bij de nieuwe leerling gehouden. Ze had de blikken van haar vriendinnen ook niet gemist, die vonden immers dat ze wat minder aardig moest zijn. Zeker Rosa vond het 'onzin' om zo vriendelijke te zijn en notities te delen, laat staan om mensen maar gewoon altijd te bevrienden. Lyle wist echter wat het was om alleen te zijn tijdens je studie of wat dan ook, ze wist wat voor harde wereld het was tussen deze werelden en daarom wou ze juist een verschil maken. Aardig zijn was daar de eerste stap van en daarom wuifde ze Rosa haar mening ook altijd weg.
''Nice to meet you, Jimmy.'', glimlachte ze toen ze zijn naam verkreeg. Ze had eigenlijk ook geen andere naam bij hem verwacht, hij was geen typ voor een nette naam zoals Nathaniel maar ook zeker geen Peter. Ze stopte een losgekomen lok weer achter haar oren en nam haar schrift weer aan toen ze die terug kreeg. De stof die nu behandeld werd, wist ze al, dus ze hoefde niets te noteren. Het was dubbelzinnig.
''No problem at all.'', knikte ze op zijn bedankje. ''Just ask me if you need something, or when you want to lunch with someone in the breaks.'', gebood ze hem vooral ze haar spullen wegstopte omdat de les maar vijftig minuten duurde en het was nog welgeteld twee minuten tot de bel zou gaan. Ze hees haar tas weer over haar schouder en was overeind gekomen, waarop precies op dat moment de bel luidde en de rest ook overeind sprong. Ze zag Bradley en Rosa al afwachtend naar haar kijken en kort fronste ze.
''You know what, why not lunch together now? We always eat on the flat roof of the school.'' Daar had je een goed uitzicht, frisse lucht en het zonnetje stond hoog aan de hemel dus het was waarschijnlijk heerlijk warm. ''Yes or no?'' spoorde ze hem een beetje aan omdat Rosa ongeduldig leek te zuchten.

Re: O - Neglecting.

De jongeman had zijn ogen weer op zijn schrift geworpen en een beetje door zijn eigen notites door gelezen. Zijn ogen keken meteen naar de jongedame toe die hem iets zei. Er vormde een kleine glimlachje op zijn gezicht. Puur omdat hij een beetje verbaasd was door dit alles. Hij was niet gewend om meteen met iemand te gaan praten. ''Me too.'' Zei hij met een knikje uiteindelijk. De les leek wel wat door te kunnen gaan, Jim kon zich wel concentreren op de professor die er alles aan deed om zijn eigen les te kunnen uitleggen. Hij vond dit geen moeilijke vak dus zou het de komende dagen niet zo gestrest gaan, zo'n vermoeden had hij eigenlijk wel ja. 
De jongedame leek ook erg geconcentreerd te kunnen zijn op de les, maar ze praatte ook met hem - wat hij geen probleem vond. Hij vond het eigenlijk wel prettig om met een verschillend iemand te gaan praten. ''That's really polite of you, thanks. I'll give you a holler don't worry.'' zei hij weer met een knikje. Ze wilde hem graag helpen met het socialiseren, wat hij ook nodig had. De les was zo snel voorbij gegaan dat hij niet eens in de gaten had dat de les al voorbij was en Lyle haar spullen opruimde. Hij bleef even zitten om ook alles bij te pakken en stopte alles in zijn rugzak. Toen hij net overeind kwam en de rugzak over zijn schouder gooide keek hij verrast op naar de blonde jongedame. Haar vraag had hij dus helemaal niet verwacht, maar hij vond het vriendelijk. Voor even keek hij even naar twee personen. Een jongeman en een dame, die op Lyle leken te wachten. Hij haalde uiteindelijk zijn schouders op. ''Don't see any reason to not come.'' Zei hij glimlachend en knikte. ''Let's go.'' zei hij en keek naar de deur toe en volgde Lyle. ''They must be your friends?''' zei hij uiteindelijk toen ze naast elkaar liepen in de gang, refererend naar de jongeman en dame die voor hen liepen.

Re: O - Neglecting.

Omdat ze gewoonweg drie ongezellig vond, was het geen verkeerd idee geweest om hem uit te nodigen voor de lunch. In haar ogen dan toch. Lyle had hem in eerste instantie dan ook afwachtend aangekeken, maar dat maakte al snel plaats voor een knikje en een glimlach. Goed, dan waren ze in elk geval met een even getal en hoefde ze niet persé mee te doen aan al dat relatiepraat van Rosa en Bradley. Ze hoefde immers niet te weten hoe die twee hun weekend samen gespendeerd hadden.
''Good. The more the merry!'', merkte ze opgewekt op. Ze was in beweging gekomen, om tussen de tafels door te paraderen en achter haar vrienden aan te stappen terwijl ze nog even kort omkeek of Jimmy wel echt volgde. Toen dat het geval was had ze haar blauwe ogen ook weer voor haar gericht, omdat ze anders nog ging struikelen over de zwarte hakken die ze aan haar voeten had zitten. Dat vond ze wel een nadeel aan deze school.. De uniforms en het stigma dat de meisjes nette hakken aan moesten, de jongemannen ook nette schoenen natuurlijk. Ze was blij als ze ze even uit kon schoppen.
''Yes.'', was haar antwoord toen ze weer opzij keek naar Jimmy. ''Rosa and Bradley, they've been together since the kindergarten if I'm right.'', glimlachte ze. ''Quit the love-story, a bit boring too.'', knipoogde ze hem toe. Het was misschien ook een beetje een waarschuwing om Rosa er niet naar te vragen, omdat ze anders niet meer zou ophouden met praten.
Ze had haar hand op de reling van de trap gelegd, terwijl ze met z'n viertjes naar boven klommen totdat ze het platte dak bereikten en ze even tevreden ademhaalde. Frisse lucht en het zonnetje, het was nog best warm en dat vond ze prettig. Lyle nam plaats op het bankje wat bij het hek stond, wat het dak omringde, waarop ze haar voeten ook uit haar hakken haalde en kort met haar tenen bewoog.
''So,'' begon ze terwijl ze haar lunchbox pakte. ''What's your story? Why did you come here?'' vroeg ze zich af. Niemand kwam zomaar binnen hier, het was een strenge eliteschool en de intakes waren pittig. Je cijferlijsten moesten op orde zijn, dat was misschien nog wel het belangrijkste om toegelaten te worden.