ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.

ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.

Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.

Connor James

Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.

Xsayah en haar ouders waren deze week verhuisd naar een nieuwe buurt. Wel, de grote spullen waren gisteren over gebracht en nu waren de kleine, persoonlijkere dingen aan de beurt. De dozen dus, die ze zelf mocht uitpakken. Leuk vond ze het echter niet, want ze moest alles achter laten; haar vrienden en vriendinnen, ze moest op een nieuwe universiteit beginnen, ze moest weer vriendelijk doen tegen elk nieuw gezicht... Ze had er helemaal geen zin in gehad en daarom was ze de auto nog net niet uitgestormd toen deze tot stilstand was gekomen. In haar handen had ze een doos waar allemaal persoonlijke dingen in zaten, die ze zelf wou tillen. Haar lichtblauwe ogen gingen kort even omhoog, waarbij ze het gigantische huis voor haar neus even tot het dak bekeek. Het huis was wat oud victoriaans, maar modern genoeg leek het. Gigantisch dus. Er was zelfs een toren en daarmee wist ze al welke kamer van haar ging zijn, er was haar immers gezegd dat ze als eerst een kamer uit mocht zoeken als compromis voor het feit dat haar ouders haar uit haar sociale leven hadden geplukt. Dat was ook wel het minste in haar beleving.
Met grote stappen was ze richting het huis gelopen, waarbij ze eerst een grindpad moest volgen tot aan de voordeur, waarbij ze nog een veranda over had moeten lopen dan toch, waar nog een ouderwetse deurbel te vinden was. Het enige wat ze dan ook leuk leek te vinden aan deze buurt, was het feit dat het niet volstond met moderne villa's, maar dat de iets oudere sfeer behouden was. Ze duwde met haar elleboog de deurklink naar beneden, waarna ze met haar voet de deur open geduwd had. Haastig stapte ze naar binnen en had ze meteen de trap naar boven genomen. Ze had ondanks haar tijd genomen om alles even te bekijken, van tot het iets donkere behang, tot aan de ijzeren spijlen die de trapleuning vormden. Dat tot ze de juiste deur had gevonden van de toren, die godzijdank een balkon had. Xsayah had de deur open geduwd en glimlachte even in haarzelf toen het een gigantische kamer bleek te zijn.
Zachtjes had ze de doos op het bed neer gezet. Zo te zien hadden haar ouders wel verwacht dat ze deze kamer zou nemen, anders had het bed altijd nog verplaatst kunnen worden. Vluchtig keek ze even rond vooral ze richting het balkon was gelopen. De gordijnen dansten zachtjes door het briesje wat zich er doorheen duwde, wat maakte dat ze beide gordijnen beet had gepakt en enorm enthousiast de dingen open had getrokken. Maar in plaats van een prachtig landschap als uitzicht, had ze uitzicht op het huis wat naast hen te vinden was en had ze recht een andere kamer ingekeken. Het was ochtend, mensen moesten zich om/aankleden, maar wat ze niet verwacht had was dat ze recht in de kamer keek van iemand die zo te zien haar leeftijd had en schijnbaar met zijn ochtendroutine bezig was. Het besef dat ze aan het staren was, kwam pas toen ze oogcontact kreeg met de persoon in kwestie en daarmee had ze de gordijnen nog net niet met een gil dicht getrokken. Fijn! Not.

Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.

Het was een zomerochtend waar via de gordijnen een lekkere windbries naar binnen kwam blazen. Het was ook lekker frisjes omdat het nog erg vroeg in de morgen was, waar Connor al zijn sportroutine had voldaan. Hij was op een vroege tijdstip wakker geworden om zijn dagelijkse sport te gaan uitvoeren op het grote stuk veld voor hun gigantische huis was uitgelegen, je kon het wel een paleis noemen, hun huis. Ze waren hier een paar weken eerder verhuisd en alle familieleden vonden het helemaal geweldig dat ze zonder te wachten meteen het huis, of beter gezegd ‘paleis’ hadden genomen. En nu leefde Connor samen met zijn twee kleinere zusjes en ouders in dit gigantische huis, waar hij elke morgen vroeg wakker werd en gewoon zijn dag zo begon. Dus vandaag was dat ook weer van pas. De sport sessie was voorbij en hij was in de douche gestapt en had een handdoek om zijn middel heen geslagen toen hij klaar was met douchen en was weer zijn slaapkamer in gegaan, een eigen badkamer hebben was altijd een pluspunt geweest.
Connor liep door de kamer heen om zijn setje voor vandaag uit te kiezen en legde het uitgekozen setje ook op bed terwijl hij even in de spiegel keek en diep adem haalde, met de handdoek om zijn middel heen geslagen liep hij eventjes door naar het raam die naar het andere huis keek, het huis die victoriaans was ingericht en hij vond dat ook een superieure huis, maar het was gewoon te groot, al was het huis waar ze nu inleefden ook groot maar dat andere huis was inderdaad ietsjes groter. Zijn ogen keken naar het raam die tegenover die van hem was en voor even kneep hij zijn ogen wat dicht omdat hij probeerde uit te maken of hij nou open of dicht was. Met verbazing was hij naar het gordijn gaan kijken toen hij die zag bewegen en schrok toen hij plotseling een jongedame in de raam zag. Het meisje leek ook geschrokken te zijn want ze had het gordijn meteen dichtgetrokken. Met rode wangen een beetje betrapt in een handdoek liep Connor meteen door naar zijn badkamer en kleedde zich daar om terwijl hij met nogsteeds zijn verbazingwekkende blik naar het huis tegenover hem keek. Hij had inderdaad gehoord dat er een nieuwe familie zou gaan komen verhuizen en dat ze ook een indrukwekkende reputatie en al hadden. Nieuwe buren meende dat, ze zouden nieuwe buren krijgen. En dat was ook wel nodig anders was het gewoon te stil, nu Connor ook op een nieuwe Universiteit begonnen is moet hij nog alles wat verkennen.

Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.

Met iets gekleurde wangen was Xsayah haar kamer uit gestormd, weer naar beneden. Het beste was nu om de rest van haar persoonlijke spullen naar boven te zeulen en de rest van de dag haar kamer niet meer uit te komen. Ze haalde een hand door haar blonde lokken, waarna ze deze achter haar oren stopte. Ze nam de grote wenteltrap naar beneden, waarna ze langs haar ouders heen glipte richting de auto waar nog een hoop in de kofferbak en op de achterbank stond. Zelf had ze maar vier dozen of zo, dat scheelde weer. Ze had niet zo heel veel aan spulletjes. Voornamelijk foto lijstjes, wat tekeningen, boeken, twee dozen met kleren dan toch. Haar inboedel was immers al met de verhuiswagen gekomen dus al die dozen stonden al in haar kamer, los van de meubels. Maar ze wou nog wel wat verplaatsen omdat het niet helemaal naar haar zin was. En ze wou haar slinger aan lichtjes weer aan de muur boven haar bed hangen. Dat gaf altijd een warme sfeer, vond ze zelf. Ze mocht haar kamer graag gezellig maar warm inrichten. Daar moest ze dus alleen nog wel wat werk voor verrichten, maar aan de andere kant zou het Xsayah zeker twee dagen bezig houden en daarmee kon ze het weekend wel doorkomen. Maandag zou ze gewoon naar school moeten immers. Hoewel haar rooster wel fijn was, omdat ze op de universiteit zat, maakte dat ook dat ze vele dagen af had omdat ze gewoon thuis moest werken aan haar essays en dergelijke.
Zelf was de enigst kind en dat was opzich wel fijn, hoewel er dan ook een hoop druk op je schouders kwam te liggen. Haar ouders hadden hoge verwachtingen van haar en haar studie, dus soms was het ook zeker wel teveel en er waren ook zeker tijden dat ze had gewild dat er een broer of zus was geweest, om die druk weg te halen. Zachtjes zuchtte ze even bij die gedachte, dat terwijl ze had gezocht naar een doos waar haar naam ook op stond. Deze had ze uit de kofferbak geplukt en stevig bij de gaten beet gepakt, waar je vingers doorheen konden zodat je de doos makkelijker kon tillen. Dat bleek echter niet zo makkelijker te zijn toen de onderkant uit elkaar viel en ze stokstijf bleef staan bij het horen van dingen die braken. Glas in de fotolijstjes en nog meer. Heel even was ze zo blijven staan, voor een diepe zucht haar ontsnapt was. Dit moest juist haar overkomen. Heel even keek ze dan ook even langs de doos heen naar de grond waar inderdaad kapotte fotolijstjes lagen. De foto's leken ongedeerd dan toch, welke voornamelijk foto's waren met twee vriendinnen. Op vakantie, tijdens leuke momenten, en enkele van haar en haar ouders.
Xsayah had de doos ook neer gezet, waarna ze eerst de onderkant goed dicht vouwde en het tape wat in de auto lag gebruikt om deze extra dicht te plakken. Zo moest het goed komen. Ze haalde haar handen even langs de achterkant van haar benen, zodat ze de rok van haar jurk veilig tussen haar benen had terwijl ze neer hurkte. Zwijgend begon ze aan het oprapen van de foto's, de lijstjes en het glas. Ze gooide alles gewoon de doos weer in terwijl ze de foto's op een stapeltje in haar schoot legde. Er hadden nog wat andere spullen tussen gezeten, die ongedeerd waren gelukkig. Deze zette ze ook terug in de doos.

Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.

Connor had zijn favo cologne opgespoten en nog wat deo opgedaan voordat hij naar beneden liep en zijn familie leden begroette die allemaal al aan tafel zaten. “Goeie morgen!” Riep Connor blij. Hij nam plaats naast zijn kleinste zusje Sasha en vulde zijn bord vol met allemaal lekkernijen die op de tafel lagen. Zijn ouders waren druk met het krant lezen terwijl Connor met zijn zusjes praatten en vroeg hoe school ging. Zijn zusjes waren een stuk kleiner dan hij was, zijn kleinste zusje was 14 jaar terwijl de grotere nog maar net 16 was. Ze zaten allebei op de middelbare en hadden grote verwachtingen van hunzelf, dat had Connor ook van zijn zusjes. Die studeerden net zoals hem dag en nacht om een goede cijfer te kunnen halen en gewoon de studie op een goede manier te voltooien. Dat was het enigste wat zijn ouders ook van hen wilden: Een goede studie afmaken. De rest kwam wel vanzelf als ze allemaal hun scholen uit zouden hebben.
Connor smeerde wat van het jam op zijn brood terwijl hij van zijn Engelse Melange dronk en ze gezamenlijk over hun plannen vertelden, een voor een vertelde iedereen zijn plannen en doelen voor vandaag. En daar onder zat Connor te denken aan wat hij precies kon doen. Het was een lekkere zaterdag en hij had zijn aantekeningen al op donderdag voltooid en wist het hele hoofdstuk die in de examen zou voorkomen uit zijn hoofd. Dus daae hoefde hij niet meer aan te denken. Misschien wilde hij vandaag wel een wandeling maken terwijl hij doorging met het schrijven zijn gedichten, en misschien wilde hij ook verder gaan met zijn halve tekeningen. Hij wilde vandaag eigenlijk wel in de natuur deze dingen willen doen want het was lekker weer en er werd geen regen verwacht. Al had hij wel zo’n zin om de nieuwe buren te gaan ontmoeten, maar die moesten nog druk bezig zijn, dacht hij. Want ze waren pas vandaag hier gaan verhuizen, en dat huis was énorm. De buren kwamen zelf wel naar hun toe. Terwijl Connor zijn broodje op had en zijn theeglas ook leeg was kwam hij overeind, bedankte de bediener en nam het bord mee naar de keuken die hij op het aanrecht legde en zijn familie leden gedag nam. Hij verdween even naar boven toe terwijl hij zijn kladder gedicht schriftje erbij pakte met een potlood en gum erbij. Hij pakte zijn middelgrootte schrift er ook bij waar zijn tekeningen in waren, met een grote etui erbij waar al zijn potloden enzovoort inlag. Met zijn spullen in zijn hand liep hij het huis uit terwijl hij hun tuin uitliep en iemand voor het victoriaans ingerichte huis zag. Het ene meisje vannet? Zijn ogen keken even waarmee ze bezig was en had pas na een paar seconden in de gaten dat ze glas was aan het opruimen. Hij besloot om haar te helpen en liep daarom ook op haar af terwijl hij zijn spullen naast zich op de grond lag en een paar stukken glas in het doosje legde waar ook andere stukken glazen inlagen. “Hi! Ik neem aan dat je onze nieuwe buurmeisje bent?” Vroeg hij en stak ondertussen zijn hand naar haar uit, terwijl hij met de andere opruimde. ”Ik ben Connor.” Zei hij tegelijk terwijl hij eventjes opkeek om het meisje aan te kijken. Hij kon zijn ogen eventjes niet die van haar afhalen waardoor er een stuk glas in zijn hand ging en hij eventjes wat kreunde door de pijn. “Damn.” Zei hij zachtjes en keek meteen naar zijn hand waar hij een klein stuk bloed zag komen.

Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.

Het waren allemaal kleine rotscherfjes en Xsayah deed haar best om haar handen niet open te halen. Maar ze wou het ook niet laten liggen, omdat hier ongetwijfeld anders mensen liepen. Met kinderen en huisdieren misschien. Ze wou het niet op haar geweten hebben dat iemand glas in zijn voet kreeg omdat zij het niet goed opgeruimd had of het wel dacht te kunnen laten liggen om het later op te ruimen. Waarom moest ze dan ook zoveel fotolijstjes in één doos stoppen? Ze had kunnen bedenken dat dat zwaar werd en daarom kon ze haarzelf ook wel voor haar hoofd slaan. Blond, letterlijk!
Met een zucht pulkte ze kleinste stukjes dan ook tussen de stoeptegels vandaan vooral ze iets verbaasd opkeek naar een onbekend persoon die ineens bij haar neerhurkte en haar zowaar hielp met het opruimen van de benden. Fronsend had ze dan ook omhoog gekeken om tot de conclusie te komen dat die persoon niet geheel onbekend meer was. Hij woonde in het huis naast hen en ze had hem half naakt voor het raam gezien ook zonet. Heel even staarde ze hem dan ook aan met haar smaragdgroene ogen aan, voor zijn woorden tot haar doordrongen en haar blik even naar zijn uitgestoken hand ging. Heel even was Xsayah uit het veld geslagen door de vriendelijkheid waarmee deze jongeman haar aansprak, en hielp overigens. Dat was iets wat ze niet gewend was vanuit haar vorige woonplaats. Daar was iedereen zo uit de hoogte gedaan dat ze nog niet eens 'hoi' konden zeggen bij het passeren van elkaar. Ze had het daar altijd verschrikkelijk gevonden. Hoewel ze haar studie en vriendinnen wel had gehad, dus dat was weer een enorm gemis.
''Xsayah.'', had ze dan ook wat verbaasd gemompeld zonder zijn hand aan te nemen, vooral haar groene ogen naar zijn hand schoten toen hij nog net niet vloekte door een glas scherf wat in zijn hand belandde. Natuurlijk moest zoiets weer gebeuren. Zonder na te denken had ze hem bij zijn pols gepakt, zodat hij er zelf niet aan kon peuteren. Voor zover zij wist waren haar ouders boodschappen doen om de koelkast te vullen (scheelde dat beide ouders ieder een auto hadden), dus ze zou in elk geval niet haar ouders te woord moeten staan, dat was zoiets waar ze niet op zat te wachten.
Zonder verdere instructies of dergelijke, had ze hem zowaar haar huis in geduwd en zittende gedwongen op een stoel die tot de ronde eettafel behoorde. ''Ga het er alsjeblieft niet zelf uit proberen te plukken. Ik wil niet verantwoordelijk zijn voor een infectie die je hand er af laat vallen.'', glimlachte ze wat ongemakkelijk. ''Ik ben zo terug.'', knikte ze waarop ze naar een andere kamer toe liep en de juiste verhuisdoos zocht. Haar moeder had altijd een goed gevulde EHBO-doos in huis, dus dat was in dit geval een meevaller en kon ze voorkomen dat Connor zijn hand er dus af viel (niet letterlijk natuurlijk).
Met de grote witte doos was ze terug naar de eetkamer gelopen, welke ze op tafel legde. Ze schoof een stoel richting Connor, waar ze zelf plaats op nam. Xsayah zocht een pincet, betadine en een gaasje bij elkaar zodat ze het goed schoon kon maken. Er lag allemaal bende op straat qua bacteriën, dus het was goed om het goed schoon te maken. ''Probeer je hand stil te houden oké.'', gebood ze hem met haar zachte stem vooral ze zijn hand wat naar haar toe trok en met de pincet op zoek ging naar de scherf die zijn huid in was gedrongen.

Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.

Haar uitsprak van haar naam liet Connor eventjes stijf staan terwijl zijn ogen alles eventjes in zich op nam. Hij werd meteen meegenomen naar haar huis en hij liet zich toen maar ook mee trekken want Xsayah leek erg paniekerig te zijn, zelf moest ze ook verbaasd zijn omdat Connor haar opeens hielp. Maar hij had dat gewoon aangeleerd van zijn ouders, netjes tegenover anderen zijn én ze helpen als er hulp nodig was. En nu had hij dat ook gedaan, proberen te doen, maar had een klein ongelukje opgelopen. Het was niet eens zo erg? Maar hij kon niet laten om op zijn onderlip te bijten toen hij uiteindelijk op een stoel zat die aan een ronde tafel zat. Hij keek naar Xsayah toen ze hem zei dat hij de scherf er niet zelf vanuit moest halen. Zijn hand eraf laat vallen? Hij moest glimlachen door haar reacties en zinnen. Het was gewoon zo grappig maar tegelijkertijd ook leuk om haar paniekerig te zien, het was niet nodig om zo te zijn! Toen de jongedame vertelde dat ze zometeen terug zou zijn bekeek Connor eventjes de kamer waar hij zich nu in bevond en haalde diep adem. Wat een prachtig huis was dit ook. Het was precies ingericht hoe het hoorde te zijn. De eetkamer was ook enorm net zoals hij verwacht had, en had gewoon de bijpassende kleurenrijk en was heel luxe. Het was gewoon te mooi. Nu hij eventjes aan de ontmoeting van hem en Xsayah dacht moest hij glimlachend zijn hoofd schudden, het was niet de beste ontmoeting maar dat maakte niet uit. Ze waren nu toch elkaars buren dus zouden ze elkaar nog vaak genoeg zien.
De stem van de jongedame liet hem wat schrikken, waardoor zijn ogen wat groter waren geworden omdat hij eventjes bij moest komen van alles. Zijn bruine ogen keken naar de handelingen die ze toonde, een grote EHBO doosje had ze meegenomen en was voor hem gaan zitten terwijl ze zijn hand vast had en het glas met een pincet eruit probeerde te halen. Hij beet hard op zijn onderlip toen ze bij de scherf kwam en hem eruit haalde. Hij haalde diep adem toen hij uiteindelijk eruit was en keek even op naar Xsayah toe. “Hè, niet zo’n zorgen maken. Het is maar een scherf.” Zei hij uiteindelijk toen er helemaal geen geluid tussen de twee was en je het glas die eruit was gehaald wat hoorde heen en weer gaan op de tafel. Zijn ogen namen haar inzich op en hij moest glimlachen omdat hij nu pas het idee had dat er een prachtige jongedame voor zich zat op dit moment. Oké niet weird doen Connor.

Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.

Xsayah had zo voorzichtig als ze kon de scherf uit de bal van zijn hand geplukt. Het was precies dat stuk van je hand waar je ook leunde als je bijvoorbeeld je computermuis beet had, of aan het schrijven was. Tekenen, wat hij ook mocht doen of niet doen. Misschien was hij helemaal wel niet een persoon die zich bezig hield met computers, laat staan tekenen of iets anders. Schrijven wel, dat was al opgevallen door de etui die hij eerder bij zich had gehad met het boekje. Deze lagen nu ook op tafel en kort had ze er even naar gekeken, voor ze iets rechter ging zitten en haar wenkbrauwen even fronste door de reactie die ze kreeg van de jongeman tegenover haar.
''Handen zijn instrumenten waar je zuinig op moet zijn.'', was haar tegenreactie geweest. Zelf speelde ze piano sinds ze een jaar of vier was en ze had haar handen op de harde manieren leren waarderen. Ook haar vingers, met wondjes en dergelijke kon ze niet spelen. Net zo min als Connor dan kon schrijven in zijn schrift. Wat hij ook mocht schrijven dan toch, misschien was het wel huiswerk. Dat was ook mogelijk. Ze had de scherf op een ander gaasje op tafel neer gelegd samen met de pincet, waarbij ze wat watjes had gepakt en daar wat ontsmettingsmiddel op had gedaan. Zodat ze het wondje schoon kon maken. Een nieuw plukje watjes volgde, samen met een gaasje en twee stukjes tape zodat het bleef zitten.
Heel even had ze op haar onderlip gebeten, dit was een rare situatie op zich. Ze had zijn hand terug in zijn eigen schoot gelegd, waarop ze weer overeind was gekomen en een losgekomen lok haar achter haar oor stopte. Ze maakte de pincet schoon, waarna ze alles terug in de doos stopte en die weer dicht klikte. Ze kon het ding wel op tafel laten staan want haar moeder wou het ding in een kastje in de keuken hebben. Dat was de meest centrale ruimte en boven in de badkamer zou ook nog eentje komen. Al had ze gelukkig haar eigen badkamer waardoor ze niet met iemand anders hoefde te delen.
Heel even had Xsayah naar zijn bruine ogen gekeken, voor ze haar blik van hem los had getrokken. ''Ik.. Uh..'', stamelde ze wat onhandig. ''Ik moet verder met het uitpakken van de dozen. Anders kan ik vanavond niet slapen.'', bekende ze maar. Ze zou het verschrikkelijk vinden als ze in een kamer volgestapeld met dozen moest slapen. Ze wilde zoveel mogelijk uitpakken en dan zoveel mogelijk in de badkamer wegstoppen eigenlijk, zodat ze er niet naar hoefde te kijken.

Re: ORPG] But then, I saw love, deeply hidden in his eyes.

Voor even waren zijn ogen nogsteeds op haar gericht terwijl hij knikte op haar opmerking. “Dat klopt ja.” Zijn handen waren inderdaad belangrijke instrumenten van zijn lichaam, want hij gebruikte die het meest. Voor zijn gedichten én voor het tekenen. En nu hij zo over dacht wist hij niet wat hij kon doen als hij inderdaad niet zijn handen had. Oke ze leek op een slimme jongedame en dat was fijn om te weten. Hoefde hij tenminste geen moeite te doen om haar te begrijpen of te verstaan.
Hij keek naar haar handelingen hoe ze het gaasje en watje en al op zijn wond deed en het allemaal bij een maakte, hij had letterlijk de heletijd naar de sessie gekeken en toen zijn hand uiteindelijk op zijn schoot gelegd werd keek hij op toen hij haar stem weer hoorde. “Is prima hoor. Ik heb ook een kleine taakje die ik moet voltooien.” Zei hij knikkend en kwam toen overeind en knikte naar haar toe. “Bedankt voor alles.” “En als je hulp nodig hebt mag je gewoon bij ons komen hoor.” Zei hij en wees naar de kant toe waar zijn huis was. Nog een laatste keer knikkend pakte hij zijn spullen beet van de tafel en verliet het huis uiteindelijk.
Toen hij weer op de stoep was begon hij verder met lopen richting het bos en terwijl hij liep moest hij glimlachen en schudde telkens zijn hoofd. Waarom hij deze actie deed wist hij niet, maar hij had in de gaten dat hij dat telkens deed op dit moment. Toen hij uiteindelijk in het kleine bos was liep hij naar het bekende plekje toe waar hij altijd was en nam zijn plaats daar. Hij legde alle spullen even neer voor zich en leunde met zijn rug tegen de boomstam aan en keek voor een paar seconden voor zich uit. Connor wist niet wat er nou zonet precies was gebeurd, want hij dacht er telkens aan. Alsof een magneet dat moment de heletijd voor zich haalde en het liet denken. Hij pakte zijn tekenschrift vast en haalde een potlood erbij vanuit de etui en terwijl hij aan Xsayah haar mooie gekleurde ogen dacht begon hij een jongedame te tekenen... hij had dus niet in de gaten dat hij haar even getekend had en dus legde hij het tekenschrift op het gras en staarde ernaar. Wow dat was erg creepy. Hij schudde zijn hoofd eventjes en keek voor zich uit.