O l BFS - Best Friend&#039;s Sister

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 12:25 AM

Rabia
Eigenlijk had ze haar ogen moeten rollen, toen Mateo en Ross elkaar grijnzend aankeken voordat er een antwoord op haar vraag werd gegeven. Al was dit niet het gevoel wat het in haar op riep; was er iets waar ze zelf geen weet van had? Of, sterker nog, wat wisten de jongemannen haar over haar vriend te vertellen? Dat het geen goede jongeman was, dat zeker, maar wisten ze meer? Ze glimlachte daarom een beetje onwennig toen Ross zijn blik weer op haar liet vallen, al had dit onbewust meerdere redenen. Hij stemde in ieder geval in, en niet veel later haar broer ook. Eigenlijk zou ze het vervolgens hierbij moeten laten, maar ze kon het niet laten er naar te vragen. "You know more than i do, isnt that so?" Ze tikte Ross zachtjes tegen zijn schouder en keek hem vervolgens met vragende ogen aan. "Or do you just like staring and smirking at your boyfriend like that?" Pretoogjes, inmiddels bekeek ze hem met deze. Haar glimlach was ook iets breder geworden, door haar opmerking en door de glimmende ogen waar ze in keek. Maar die waren niet belangrijk, dus die gedachte probeerde ze uit te zetten. "But i'm keeping this whole conversation away from you, and i don't mean to. You know you can stay right, no matter what that asshole tells you." Ze grijnsde, stak haar tong uit naar haar broer en maakte een opgeschrokken geluid toen ze een kussen tegen haar hoofd aan kreeg. Abrupt stond ze op, pakte ze het kussen en gooide ze deze terug. "You are mean to me, suck it." Ze grinnikte, schudde zachtjes met haar hoofd toen ze weer ging zitten. Per ongeluk net half op Ross zijn schoot - het was alsof het geluk bij haar in handen lag. Niet dus. Snel stond ze weer op, verzette ze stappen naar links voordat ze dus naar de keuken liep. Haar mok stond ondertussen al weer in de magnetron.
Ross had zijn zus er wel een enkele keer over horen fangirlen. Tenminste nog iemand met goede smaak bedacht ze zich. Het gaf haar echter een goede kans om de volgende opmerking te maken. "Perfect, you must know something about it then, you can watch it with me. Unless you two have manly things to do?" Misschien wilde de twee heren zich terug trekken in de kamer van haar broer, iets wat Rabia ook prima vond. Dan zou ze zelf wel kijken, voordat ze haar bed in zou duiken. Ze was echter niet vergeten waarom Ross hier was gekomen, en ondanks het feit dat wat afleiding geen kwaad kon wilde ze hem niet het gevoel geven dat ze niets om de situatie gaf. Ze keek hem dan ook met een vriendelijke glimlach aan terwijl ze wachtte op het piepje van haar melk.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 12:25 AM

Ross
Een bepaalde onzekere glinstering lichtte op in Rabia's ogen. Wellicht ging dit over haar vriend en dat ze vond dat hij verdacht gedrag vertoode, zoals ze net aangekaart had. Of het had te maken met de blikken die Mateo en Ross hadden uitgewisseld, waar de dame geen raad mee wist. De vragende ogen van Rabia waren hem niet ontgaan. 'I know nothing.' zei hij, onschuldig, terwijl hij verzoenend zijn handen de lucht in stak. Een grijnsje trok aan zijn mondhoeken bij het zien van de speelse glinstering in haar ogen. Hij genoot wel van zijn uitzicht, al zou hij dat nooit hardop toegeven. Het was maar goed dat zijn gedachtes niet te horen waren, dan was hij er meteen bij. Rabia maakte grijzend een opmerking, wat een aanleiding was voor Mateo om een kussen naar haar hoofd te smijten. Ross keek met een lachje op zijn gezicht toe hoe de twee elkaar te grazen probeerden te nemen op speelse manier. Hij miste dit, deze sfeer. Maar hij was blij dat hij erbij was om het waar te nemen. Het leidde hem toch een beetje af van de harde realiteit. Dit leek hij dan ook nodig te hebben. Rabia was van plan opnieuw plaats te nemen op de bank, maar belandde in plaats daarvan half op Ross' schoot. Hij reageerde er maar niet op, maakte er ook geen flauw plagerijtje van, aangezien hij aan de dame kon zien dat ze het al ongemakkelijk genoeg vond. Ze baande zich dan ook al gauw een weg richting de keuken. Hierna deed Ross maar alsof het niet gebeurd was en ook Mateo leek het niet eens opgemerkt te zijn. Niet dat het uit zou maken. De stem van Rabia vulde zijn gehoorgang weer. Hij grinnikte kort om haar woorden. 'Should've kept my mouth shut.' mompelde hij, zogenaamd alsof hij hier erg van baalde, maar het kleine grijnsje op zijn gezicht maakte duidelijk dat hij niet serieus genomen moest worden. Toch zette Ross voor even een stop op de plagerijtjes en antwoordde hij nu serieus op haar voorstel, vraag, of wat het ook geweest was. 'Actually, I think I'm gonna call it a night, if you guys don't mind. I'm kinda tired.' Normaalgesproken was hij een persoon die vrij laat op bleef en ook erg goed zonder slaap kon, maar hij merkte gewoon dat de vermoeidheid zich steeds verder door zijn lichaam begon te verspreiden en hij geen zin meer had hier tegen te vechten. Misschien wilde hij ook de realiteit ontsnappen door naar dromenland te vertrekken, ook al was dit maar voor even.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:04 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 12:27 AM

Rabia
Hij wist niets, en hier moest ze het mee doen. Iets wat ze ook durfde te geloven, en waardoor ze uitging van haar volgende gedachtegang; de jongens mochte haar vriend net zo in. Ze grijnsde zachtjes, keerde zich tot de magnetron toen deze eindelijk zijn piepje liet horen. Haar melk was weer warm en klaar om te drinken, precies zoals ze het graag zag. Met een glimlach haalde ze de mok dan ook weer uit het kastje, sloot ze haar handen om de mok om deze op deze manier een beetje te warmen. Nogmaals, het waren niet de warmste dagen. Ze wilde niet eens weten hoe koud het buiten was, waar de jongeman vandaan was gekomen. Al was dat gedeeltelijk waar, hij was van huis uit gekomen. Al leek het haar dat het daar niet veel warmer voelde dan buiten.
Hij had zijn mond dicht moeten houden. Rabia haar ogen lachte voor haar, terwijl ze een slok van haar melk dronk. Weer te warm, weer brandde ze haar mond. Wellicht een kwaaltje waar ze aan moest werken. Ooit ergens, in de toekomst, wanneer ze dit wel onthield. Tegen de tijd dat de jongeman echter daadwerkelijk antwoord had gegeven was ze alweer bij de bank gekomen, was ze bijna gaan zitten. Ross was echter opgestaan, deelde haar en haar broer mee dat hij het een dag zou noemen en naar bed zou gaan. Iets wat ze overigens wel begreep, en ook leek ze te kunnen achterhalen waar zijn vermoeidheid vandaan kwam. Zo had hij het even geleden in een antwoord gebruikt. Ze stelde dan ook geen vragen, ging simpelweg zitten en hield haar mok dicht bij haar hoofd. "That's alright, ask when you need something?" Mateo had gesproken, Rabia had geknikt. Hij moest zich hier immers op zijn gemak voelen, pas dan leek het haar dat hij wat thuis was gebeurd kon vergeten. "Sleep well," zei ze nog met zachte stem, voordat de jongeman naar boven was vertrokken. De aflevering die ze had gekeken voordat de jongeman naar binnen was gekomen had ze af willen kijken, en dit was haar voor een goede tien minuten ook gelukt, totdat haar broer was gaan zeuren. Hij wilde een of andere sport zien, want 'de wedstrijd is belangerijk'. Ze had gezucht, de afstandbediening naar hem gegooid en haar melk opgedronken. "I'm off too, peanut." Ze had gezwaaid voordat ze de trap op was gegaan, haar broer en haar telefoon liet ze achter. Voor beide had ze even geen puf meer. En even dacht ze dat ze helemaal geen puf meer had, dat ze simpelweg naar bed wilde gaan. Dit veranderde echter op de overloop, toen haar ogen op de deur van de gastenkamer viel. Waarom ze niet gewoon door liep, wist ze niet. Al wist ze ook niet zeker of ze de reden wilde weten. Ze opende de deur in ieder geval, klopte zachtjes voordat ze daadwerkelijk naar binnen liep. "Ross?" fluisterde ze, gezien ze niet wist of de jongeman nog wakker was. Ze wilde hem immers niet storen in zijn rust, als hij sliep zou ze hem met rust laten.

i bet your momma named you goodlookin'

Reply Edited on 01/06/2018 12:27 AM.

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 12:28 AM

Ross
Het tweetal leek het niet erg te vinden dat Ross alvast naar boven vertrok. De hele situatie had nou eenmaal veel energie van hem gevergd en hij had weer wat in te halen. Als hij überhaupt in slaap zou komen met zoveel gedachtes die rondspookten in zijn hoofd. 'Thank you guys, truly.' bedankte hij het tweetal nog een laatste keer voor hun oneindige gastvrijheid waar Ross ze misschien nooit voor terug zou kunnen betalen. Hij hoopte oprecht dat ze wisten hoe dankbaar hij de twee was. Het paar woorden die Rabia uitsprak zorgden ervoor dat zijn blik naar haar toe getrokken werd. Hij wierp haar een warm glimlachje toe. 'Goodnight.' Hierna was hij de woonkamer uitgelopen, had hij vanuit het halletje zowel zijn gitaar als de andere tas opgepakt en was hij hiermee de trap op gestapt. Voor anderen was het misschien iets raars, maar Ross wist niet hoe lang hij hier zou blijven en had zijn gitaar niet achter kunnen laten. Voor hem was muziek een uitlaatklep, eentje die hij hard nodig had op dit moment. Ross had een serieus probleem met het hebben van te veel en een te chaotische gedachtegang - vond hij zelf - en het deed hem altijd goed hier tijdelijk een pauze op te zetten. Hij kon zijn gedachtes en gevoelens even mee laten voeren met de melodieën, zijn enige moment van rust. Voor de rest zat rust er niet echt voor hem in. Hij was een erg productief persoon en zat niet graag stil. Ross stapte de drempel over van de gastenkamer en klikte het licht aan. Hij zette zijn spullen op een willekeurige plek neer, viste hierna zijn mobiel uit zijn broekzak. Deze zette hij uit en wierp hij in een boogje het bed op. Hij had geen zin om gebeld te worden door wie dan ook van het thuisfront, dit zat er bovendien dik in. Ross maakte zich klaar voor bed, dit had hij liever gedachteloos gedaan, maar hij was onderhand meer dan bekend met de overspoelende hoeveelheid gedachten. Hij was in het bed gaan liggen en had zijn ogen gesloten, wat eigenlijk het moment was waarop hij zich al meteen besefte dat het nog wel even zou duren voordat hij zichzelf in slaap zou krijgen. Enkele minuten verstreken, tergend langzaam. Hij wist zijn gedachtes in geen mogelijkheid uit te schakelen. Op een gegeven moment hoorde hij geklop op de deur, die niet veel later open ging. In de deuropening belichtte een straaltje licht een gedaante, die duidelijk toebehoorde aan Rabia. Ook de stem die zijn naam uitsprak maakte hem duidelijk dat zij het was. 'Yeah,' zei hij, om haar duidelijk te maken dat hij wakker was. 'Come on in.' verzocht hij haar en zette zich heen over zijn verbazing van haar aanwezigheid. Hij duwde zichzelf omhoog in een zittende houding en klikte het lichtje naast het bed aan, waardoor onder anderen zijn ontblootte bovenlichaam oplichtte. Hij haalde een hand door zijn blonde lokken en vestigde zijn blik op de dame voor zijn neus.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:05 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 12:28 AM

Rabia
Hoe ze had gedacht dat ze de jongeman zou aantreffen, dat was haar compleet ontgaan toen ze voet had gezet in de kamer. In het begin zag ze niet veel, had ze enkel Ross zijn zachte stem gehoord die haar had verteld dat hij nog wakker was. Iets dat een van haar motieven voedde; hij zat er waarschijnlijk wel mee. En gezien haar broer niet ontzettend meelevend was, had ze het hef in eigen handen genomen. Al waren er zonder dat ze het wist nog zoveel meer motieven. Hoewel, sommige werden akelig duidelijk toen Ross het lampje naast zijn bed aan knipte. Het verlichte zijn bovenlichaam, en man zou ze liegen wanneer ze zei dat deze niet prachtig was. Gespierd, glad, en het leek zelfs een beetje te glimmen. Het bracht haar vrijwel meteen terug naar die ene avond, toen ze haar vingers over die plek had laten glijden en van dichtbij had beleefd hoe de jongeman eruit zag. Intiemer dan nu, al brachten haar gedachtes voor haar precies dezelfde sfeer te weeg. Het kon echter niet, en het was ook niet de reden dat ze de kamer binnen was gelopen. Wel was het de reden dat ze, omdat ze niet aan het opletten was en haar blik bij zijn torso lag, ze haar teen stootte aan de deur. Zachtjes schold ze, voordat ze naar binnen stapte. Ze hoopte dat de jongeman niet aan haar lichaam dacht, en dat hem niet was opgevallen dat ze voor even in een soort trans was geweest. Het was niet de reden waarom ze naar binnen was gestapt, dat kon simpelweg niet. Ze glimlachte, ietwat ongemakkelijk, voordat ze plaats nam aan het voeten einde van zijn bed. "I figured i should check on you, didnt feel like you were really okay.." Ze knikte, haalde een snelle hand door haar haren heen en likte over de hoekjes van haar lippen. Hier zaten immers nog restjes van haar opgedroogde melk. Koud, niet enorm lekker, even rilde ze. "I'm.. i'm really sorry for you - don't worry i wont be all sad and everything, but i dont think we should silence it either, and since Mateo isnt always that smart with his heart.." Ze knikte, keek hem met vriendelijke ogen aan voordat ze ook de glimlach aan deze blik toe voegde. "So Riker, huh, do you think he has a reason?" Ze was gaan fluisteren, betrapte haar ogen op het afdwalen naar zijn torso, voordat ze keer op keer net op tijd zijn ogen weer vonden. Al werd het voor haar met de seconde wat moeilijker om hem aan te kijken, en haar hoofd niet te verliezen en talloze gedachtes. Ze had niet verwacht dat ze na deze tijd nog zo'n 'moeite' zou hebben. Al had hij ook niet verwacht dat de jongeman een naakt bovenlichaam had gehad, en dat deze nog meer gevormd zou zijn dan de bewuste, foute avond.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 12:29 AM

Ross
Hij had zeker niet verwacht dat Rabia hem deze avond op zou komen zoeken, of welke avond dan ook. Hij dacht niet dat ze zo direct contact met elkaar zouden hebben, zonder dat Mateo in de buurt was. Echter vond hij dit wel prettig. Hij had altijd al stilletjes genoten van haar aanwezigheid, die hem een bepaalde rust bracht. Ross wist niet precies wat het was, maar de dame had een bepaalde werking op hem die hij niet uit de weg kon gaan, noch kon hij het beschrijven of onder woorden brengen. Hij vroeg zich af wat haar het besluit had laten nemen bij hem naar binnen te lopen, maar hij was blij dat ze het gedaan had. Wellicht kon ze zijn gedachtes even van de situatie afhouden. Alleen wist hij niet wat beter was; moeten dobben over wat er gebeurd was tussen hem en zijn broer of moeten dealen met gedachten die hij eigenlijk niet mocht hebben, met betrekking tot Rabia zelf. Hij snapte nog steeds niet waarom hij haar na hun nacht samen nog steeds niet in de ogen aan kon kijken en daarbij niet terug dacht aan het moment. Hij vervloekte zichzelf er zo af en toe om, omdat het gewoon fout was, maar de herinneringen die hij eraan had waren niets anders dan fijn, moest hij toegeven. Ross moest een klein glimlachje bedrukken toen hij hoorde hoe Rabia - hij gokte - haar teen stootte en hier binnensmond wat scheldwoorden op los liet. Vervolgens naderde Rabia de jongeman en nam uiteindelijk plaats aan het voeten einde van het bed. Ross nam waar hoe zij een keer over haar lippen heen likte en had niet weten voorkomen dat zijn ogen een kort moment naar deze volle lippen afdwaalden. Hij kon zich nog goed voor de geest halen hoe zacht deze hadden gevoeld toen ze zich tegen de zijne gedrukt hadden. Ross schudde het idee van zich af en bewoog zijn ogen gauw terug naar haar ogen. Hij luisterde aandachtig naar wat ze hem duidelijk maakte. Hij vond het schattig dat ze nog even langs kwam, om hem onder anderen wat steun te bieden. Dit was iets aan Rabia dat hij heel erg bewonderde. 'Yeah, he can be a little bit ignorant.' grinnikte Ross. Rabia stelde hem een vraag, waarbij hij zijn ogen door de kamer liet glijden, maar uiteindelijk uit lieten komen bij de dame. Heel even dacht hij na. 'Moving out of my parents' house was quite hard for me. Not like I didn't want to leave, I did, but I had just always hoped things would turn out alright in the end.' legde hij uit. Ross merkte nu pas op dat hij pas echt losliet over zichzelf. Hij deed het omdat hij haar vertrouwde, en het voelde als het goede moment. 'But they didn't, and that had a really big influence on me at such a young age. I was just always wondering why the people who were supposed to love me more than anything, didn't.' Als hij dit verhaal een tijd terug had moeten vertellen wist hij zeker dat het een stuk moeilijker voor hem geweest was. Nu voelde het normaler en hij kon erover praten zonder dat dit al te veel met hem deed. 'And my siblings noticed this, Riker did the most, I believe.' Hij had even naar het dekbed gestaard, terugdenkend aan dit specefieke moment. 'The directions he gave me were extremely supporting back then, I needed it, but it's been four years now and he never stopped doing it I guess.' Zijn ogen vonden opnieuw die van Rabia. Riker was gewoon bezorgd om hem, bang dat het voorval met zijn ouders hem nog steeds erg beïnvloedde, dat wist Ross, maar zijn broer uitte het in alle verkeerde manieren.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:06 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 12:29 AM

Rabia
Het was toen de avond haar bed geweest, waar ze eerst samen op hadden gezeten. Hoe het precies tot stand was gekomen, dat wist ze niet meer. Er was echter niemand thuis, behalve zijzelf. Haar broer was ergens op een feest, en haar ouders uit de stad. In dat opzicht was de avond dan ook perfect geweest, los van vele risico's en problemen die ze tegen hadden kunnen komen. Zoals haar broer, die hen had kunnen betrappen. Of natuurlijk haar ouders. Al kon ze nog altijd niet beslissen, wat het ergste geweest zou zijn. Natuurlijk, ze hoopte dat haar ouders haar nooit op die manier zouden zien. Dan zou de relatie beschadigt zijn, ondanks het feit dat ze haar toen ze klein was al zo vaak naakt had gezien. Maar ze was niet de enigste geweest die naakt was, en hem zouden ze ook zien. En de manier waarop. Al zou het hen wellicht op een geheel andere manier kwellen. Zijn broer zou immers zien, hoe zijn zusje met zijn beste vriend in bed lag. Bedrogen, door beide partijen. Het ongemak kon ze proeven nu ze er weer over na dacht en er bij stil stond, Het vormde op haar tong en zorgde voor een korte blik van afkeur, voordat ze de smaak door probeerde te slikken. Ze zou het wel over doen - hoe verkeerd het ook was. Ze wist niet of ze dat ook had gedacht als ze de jongeman niet nogmaals zonder shirt had gezien, als ze hem niet gezien zoals hij er nu bij zat. Ze had immers met zichzelf afgesproken er niet meer bij stil te staan, om zichzelf niet steeds over te geven aan de gevoelens en gedachtes die de gebeurtenis haar na hadden gelaten. Wellicht was dit dan ook de reden dat ze zo snel hierna een vriend had gevonden, en misschien was dit indirect de reden dat ze het niet uit kon maken. Want dan had ze niets meer, niets anders om bij stil te staan. Misschien dat de gedachtes die ze al die tijd had onderdrukt, op dat moment terug zouden komen. Al deden ze dit nu ook, voelde ze zijn vingers op haar heupen, en dit terwijl ze hier niet eens in de buurt waren. Ze sloeg haar eigen vingers dan ook om deze zijdes, streek hier langs om het gevoel weg te sussen. En ze moest haar gedachtes wel veranderen, de jongeman was gaan praten. En het was zo serieus, dat het zeer zeker niet meer gepast was om de gedachtes die ze had, te hebben. Sterker nog, hij gaf zichzelf eindelijk open. Iets wat voor hem, voor het deel dat ze hem kende, niet makkelijk was.
Hij had hem geholpen, toen zijn ouders hem hadden verlaten. De manier waarop hij het verwoorde raakte haar. Hij had immers gelijk, de mensen die van hem hadden moeten houden hadden dit niet gedaan. Ze had met hem te doen, met hem en de rest van zijn familie die onder het vertrek hadden geleden. Al verpeste het feit dat Riker de jongeman nu zo'n pijn deed het plaatje totaal. Hij was immers niet gestopt, leek Ross nog steeds richtlijnen te willen geven in het leven. En dit terwijl de jongeman het wellicht al een beetje had kunnen plaatsen. Vrijwel meteen na zijn laatste woord bracht Rabia een van haar handen naar zijn been, sloot ze zijn vingers hier omheen, voor hoever dit kon. "I know, i mean i don't 'know', but i think i can imagine.. i can't.. look, i dont know what it feels like, but i understand how you feel, or felt. But there are other people who love you, and i'm sure they all mean well. I think Riker does too, because he noticed.. and maybe he is affraid you'll take a wrong path, maybe he is affraid of losing you, too? And i get that, with the way he is behaving, that will be soon, i mean - you moved out. I'm just really sorry Ross." Ze knikte zachtjes, probeerde hem wat gerust te stellen door haar hand over zijn been heen te bewegen. Ook glimlachte ze vriendelijk en klein, vooral omdat ze op het moment niet te vrolijk wilde lijken. Niet dat dit op het moment het geval was. "I think you did well, i think that moving out for a little while will do you and Riker good? Perhaps it will give Rydel some rest as well.. It's stopping you from sleeping, isnt it?"

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 12:30 AM

Ross
Zijn gezinssituatie was eigenlijk nooit normaal geweest. Eerst zat hij opgescheept met een stel ouders dat incapabel was om van hun bloedeigen kinderen te houden. Ross vroeg zich erg vaak af waarom ze in eerste instantie al aan kinderen begonnen waren, en al helemaal waarom ze er vijf op de wereld gezet hadden, wetende dat ze niet geliefd zouden worden. Hij had ze zelfs nooit zijn ouders genoemd, omdat ze dit simpelweg niet waren. Misschien wel van bloed, maar familie kwam voort uit liefde, en die had altijd ontbroken. Nadat hij een aantal jaar geleden samen met zijn broers en zus besloten had dat ze niet langer tolereerden hoe er met hen omgegaan werd, en dat ze dan nog liever zonder ouders door het leven gingen, samen met familie die wél om hun gaf, was nog steeds niet alles opgelost. Toen de ouders dit te weten kwamen gingen ze door het lint, met name hun vader, ook dit had hij nooit begrepen. Die laatste momenten in het huis waren er nog aardig heftig aan toe gegaan, Ross kon het zich nog helder voor de geest halen, helaas. Uiteindelijk had het vijftal toch het huis weten te verlaten, een enorme opluchting, maar ze hadden allemaal in het achterhoofd zitten dat dit misschien niet het einde was. Zo hadden ze allen verwacht dat op z'n minst hun vader zou proberen ze te zoeken, naar de politie zou stappen, maar het bleef stil vanaf zijn kant. Dit tilde een hele last van de schouders van het vijftal af. En nu gingen ze al meer dan vier jaar door het leven zonder ouders. Het was zeker niet makkelijk geweest, vooral aan het begin worstelde het gezin met name met financiële problemen. Echter kregen de drie oudsten uiteindelijk allemaal een baan aangereikt: Riker, Rocky en Rydel. Ross was de één na jongste van het gezin en zat als enige met zijn 17-jarige broertje nog op school. Onderhand ging het finanieel een heel stuk beter, die zorgen waren de lucht uit gewerkt. Maar naarmate Ross ouder werd, waren die zorgen ingewisseld voor ruzies.
Hij probeerde het gevoel te negeren dat in hem omhoog kwam toen ze haar hand op zijn been legde, en focuste zich op haar stem. De behoedzame manier waarop ze zichzelf onder woorden bracht, waardeerde hij. Het was lang geleden dat hij het er op deze manier met iemand over had gehad, als hij dat überhaupt een keer gedaan had. Zelfs niet met Mateo. 'I know he does,' knikte Ross, als reactie op de uitgesproken zin dat Riker vast van hem hield. Dit wist hij ook wel, en hij wist dat de intenties van zijn broer alleen maar goed waren, maar hij begreep het niet. Hij begreep Ross niet, niet meer. Ross merkte op hoe Rabia haar hand over zijn been bewoog, waar zijn blik naar uit ging. Hij nam haar hand voorzichtig vast in de zijne, keek hier even naar en glimlachte. Vervolgens hoorde hij haar vraag en keek naar haar op, waarbij hij haar hand weer los liet, onder anderen omdat hij besefte dat hij zichzelf strakker aan het lijntje moest houden. Hij knikte, het weerhield hem er inderdaad van om zijn ogen te sluiten.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:06 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 12:31 AM

Rabia
Hij wist dat de jongeman van hem hield. Iets wat ze bewonderde, gezien de situatie waar ze nu in zaten. Koppige mensen hadden willen beweren dat dit niet zo was, dat degene die hem of haar verdreef het deed uit haat en bederf van niet alleen de familie band die ze hadden, maar ook de band tussen twee broers. Al was Riker op een groter oorlogspad, dat realiseerde Rabia zich ook. De gehele familie zat er immers onder, zijn plak waarmee hij volgens haar hoopte het gezin, wat er van over was, bij elkaar te houden. Ergens had ze dan ook met hem te doen, omdat de jongeman op veels te jonge leeftijd zo veel zorg op zijn schouders had gekregen. Hoe hij het had gedaan bracht haar respect, maar als ze dan naar Ross keek die zijn spullen had gepakt en het huis had verlaten, brokkelde deze stukje bij beetje af. De jongeman zat er duidelijk mee, het scheelde niet veel of hij zou breken. Iets wat ze overigens wilde voorkomen; ze zouden er rustig over kunnen praten zoals ze nu deden, hopend dat de jongeman het een beetje van zich af zou kunnen zetten. Hij verdiende een goede nachts rust voordat hij de volgende dag al zijn gevoelens weer zou kunnen en moeten trotseren. De eerste keer dat hij naar haar hand was gekeken was Rabia ontgaan, maar nu hij de hare in de zijne had genomen was er geen ontkomen aan. Even bevroor ze, voelde ze zijn aanraking via haar hand, door haar arm en torso, naar de rest van haar lichaam golven. Pas toen dit gevoel weer terug zat in zijn hand kon ze opkijken - haast was het alsof de tijd even stil had gestaan. Ze vond het niet bepaald fijn, dat de jongeman zo een effect op haar had. Met zo een simpele aanraking had hij haar even uit haar spel gehaald, en waarom? Allemaal door die ene avond. Iedere aanraking van de jongeman voelde inmiddels als vuurwerk, al kwam dat pas echt naar voren op momenten zoals deze. Momenten waarop ze de enige twee waren die het konden zien. Ze wist enkel niet waarom, en dat was een frustratie factor. Het kon toch niet zo zijn, dat ze naast de gevoelens die ze toen had gehad, nog andere gevoelens voor de jongeman had? Absurd, totaal, en ze moest het ook niet in haar hoofd halen. Ja, hij was mooi, in zijn gezicht en met de manier waarop hij glimlachte, en zeker nu met zijn torso bloot, voor haar om te bewonderen. Je zou denken, dat dit expres was gedaan. Maar dit was onzin, beide jonge mensen hadden immers geen idee waarom ze in zijn kamer zat. Maar goed, hij had los gelaten nadat ze haar laatste vraag had gesteld. Even liet ze haar hand liggen, al plaatste ze deze al snel weer op haar heup. Zijn vingers voelde ze nog steeds. Haar ogen vonden die van hem weer, zagen hoe hij zijn hoofd knikte. Hij kon er niet door slapen, en als er iets was wat haar een beetje brak.. Dit verdiende hij niet, slapenloosheid door een ruzie met zijn broer. Ze twijfelde even, bewoog een arm, maar liet deze toch weer terug vallen. Ze moest zichzelf steeds weer bedenken dat ze hem niet kon aanraken, niet op zulke manieren. Al vond ze, nu ze deze gedachtes had, haar woorden nog magischer. Waar had ze ze vandaan gehaald? "Perhaps you would feel more at ease if someone slept next to you?" Het had voor haar gewerkt vroeger, om in iemands armen te kruipen. Ze realiseerde zich na haar woorden pas, hoe ongemakkelijk dit zou zijn. Haar wangen kleurde dan ook iets rood, en ze hoopte dat de gloed van de lamp dit een beetje wist te verbergen.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female