ORPG] He's more myself than I am...

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Noralie haar wenkbrauwen gingen weer omhoog bij het horen van Fynn's 'termen'. Toch luisterde ze en ergens was het jammer dat ze niet dronken genoeg was, aangeschoten weliswaar, maar niet dronken genoeg om dit gesprek te vergeten. Even kneep ze met haar ogen, voor ze toch haar elleboog weer op de bar zette en haar hoofd ondersteunde met haar hand. ''Trust me. My father will have me murdered if I take the lead. But loose from that fact.. I don't even care for having the authority over our little family, that we will form.'' liet ze hem maar weten. ''Do as you please, as long as I can keep my head in all this; I am happy.'' verzuchtte ze. Ze hoefde hem niet te vertellen dat ze na dit alles alleen elkaar als gezelschap zouden hebben en ze konden maar beter zorgen dat ze in elk geval door één deur konden. Toch? Als dat al een probleem werd, werd het een eenzaam bestaan voor hen beide. Zodoende kon zij niet tot haar 'scharrels' wenden en hij niet tot de zijne. Simpel. Iets anders kon ze er niet van maken en dat hadden ze maar te accepteren, omdat het risico te groot was dat ze in de gaten gehouden werden of dat er iemand binnen kwam stormen met zogenaamde 'belangrijke dingen die niet konden wachten'. Stel je voor dat Noralie dan met iemand anders haar tijd verdeed, of Fynn. Het zou bloed laten vloeien en ze had liever niet dat het haar bloed was. Of die van hem, dat gunde ze hem dan ook wel weer niet omdat hij hier net zo min op had zitten wachten. 
''I'll find a way.'' besloot ze. ''One way or another, even if it is just to please myself with the sight of you laying on the ground.'' glimlachte ze tevreden. Het was een soort klein doel wat ze voor haarzelf zette, ware het maar om haarzelf te plezieren en hem weliswaar wat dwars te bomen. Dan wel niet op een zeer vervelende manier, ze wou het haarzelf niet ondraagelijker maken met hem. Maar dergelijke onschuldige dingen kon hij vast wel tolereren, toch? Anders was hij nog stijver dan ze gedacht had, maar die gedachte liet ze maar gauw gaan. ''I can make a good pasta carbonara.'' liet ze hem dan ook weten. ''With little tocino's and such. Bacon, right?'' vroeg ze ook meteen. Soms was het makkelijker om Spaans te praten dan Engels eigenlijk, omdat ze thuis niets anders deed en het klonk in vele opzichten beter. Tocino en bacon waren twee woorden die dezelfde betekennis hadden, maar de toon maakte het al heel anders. ''Pizza, I dislike. I don't like cheese.'' mompelde ze. Onnodige informatie, maar goed, het was er nu al uit. 
Met een opgetrokken wenkbrauw had Noralie Fynn aangekeken toen hij haar maar één slokje gunde. Eentje. Het was toch niet te geloven. Ietwat beteuterd keek ze dan ook toe hoe hij de rest op dronk. ''But we are engaged, if you like it or not. That is pretty much like being married, because our fathers will arrange the rest very, very soon. I suppose I need to begin with packing things.'' verzuchtte ze. Nu had ze niet overdreven veel dingen, genoeg kleren dat wel. Maar niets overdreven waarvoor hij een extra inloopkast hoefde te bouwen of zo. 
De mompeling die op het gesprek volgde liet haar even verbaasd opkijken echter. Dat was het laatste wat ze verwacht had van hem te horen. ''Well.. I suppose we just need to make it work. And not for ourselves, but to make sure we get as soon as possible everything our fathers own. See it is an payback for destroying our lives.'' besloot ze vervolgens. Als ze konden zorgen dat ze met elkaar overweg konden, konden samenwerken en elkaar konden tolereren dus; was het veel makkelijker om hun vaders van hun 'troon' te stoten en die mach te vergaren die Fynn maar al te graag leek te hebben. ''Unless you have a better idea? Because I am not the person to stand on a sideline and watch how our fathers get more powerfull by our marriage. We better make sure we get what will compensate with everything we have to give up because of them.'' liet ze haar mening maar weten.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Aandachtig luisterde hij naar Noralie's woorden. Dat hij misschien iets te veel gedronken had en behoorlijk aangeschoten was, betekende niet dat hij deze gesprekken niet wilde onthouden of dat hij hier geen moeite in wilde steken. Ze hadden allebei het een en ander gedronken, maar het was vaak gebleken dat mensen die iets gedronken hadden eerder de neiging hadden om de waarheid te vertellen. De woorden van Noralie deden haar wel goed. De leiding zou ze dus nooit gaan nemen, enkel al om de rede dat haar vader haar zou vermoorden, zo gezegd dan. Fynn had hierdoor dus maar even geknikt en had fronsend geluisterd naar de zinnen die volgden. ,,Okay then" mompelde hij. Dat was dan weer duidelijk. Fynn had stiekem al geweten dat het aandeel van vrouwen in bendes altijd minimaal was, zeker wanneer het ging om onderhandelingen en dergelijke, maar toch kende hij een aantal dames die wél actief waren binnen de bendes. Norah, om hier maar een eenvoudig voorbeeld van te geven. Ze werkte dan wel voornamelijk achter de schermen met analisten aan de missies, maar dit vond Fynn beter dan iemand die er niets mee wilde. Aan de andere kant viel het ook wel te begrijpen. Dit was iets van hun ouders. Noralie had er al het recht toe om te zeggen dat ze er niets mee te maken wilde hebben, maar alsnog was dit niet iets wat Fynn kon. Het was hem al vanaf jongs af aan toegesproken, hij was opgegroeid met het hele idee en wist dat zijn normen en waarden verdraaid waren door zijn ouders. Hij zou alles over gaan nemen. Succesvol. Misschien zelfs succesvoller dan zijn vader.
Hij schudde zijn hoofd, terwijl er toch een klein grijnsje op zijn gezicht stond. ,,You'll find a way? No way" grijnsde hij breed. ,,Rise to the challenge" daagde hij haar dan ook uit. Het zou haar nooit lukken, echt niet. Dit geplaag kon Fynn op z'n tijd wel waarderen, zeker wanneer hij het een en ander gedronken had. Nuchter zou hij deze gesprekjes 'koetjes en kalfjes' gesprekjes noemen, maar diep van binnen wist hij dat hij hier stiekem wel van kon genieten.
Gek genoeg reageerde Noralie dat ze goede pasta carbonara kon maken. Ze gooide een Spaans woord ertussen, waar Fynn uit haalde dat ze zogenoemde spekjes vlees bedoelde. Fynn had eenvoudig geknikt. Lichtelijk verbaasd had hij opgekeken toen Noralie zei dat ze niet van pizza hield, omdat ze niet van kaas hield. Deze verbazing was niet omdat hij het gek vond dat ze geen kaas lustte, nee, sterker nog: Hij vond kaas zelf ook niet lekker. Een verbaasde blik was het ook niet écht te noemen: Zijn mond was strak gebleven en hij had één wenkbrauw opgetrokken. ,,I also don't like cheese" mompelde hij ter reactie. ,,I can handle melted cheese, so pizzas are fine if it's not too much. I hate people who order pasta Bolognese and add cheese on top of it" Ook dit was echt onnodige informatie, maar voor nu gaf hij de alcohol maar de schuld.
Zonder iets te zeggen keek Fynn toe, zodra Noralie weer wat uit begon te spreken. Wat ze zei klopte: Zijn vader kennende, zou het niet lang duren voordat de bruiloft eraan kwam. Erg veel reageerde hij er niet op. Het had geen zin om er nog meer woorden aan vuil te maken. Hoewel zijn gemompel, zijn aardige gemompel, hemzelf ook nog wat verbaasde, leek dit Noralie ook wat te verbazen. Ze was niet de enige hoor. Fynn had geen idee waar deze aardigheid vandaan kwam, maar wist dat dit voor zijn doen écht een aardig woordje was. Deze verbaasde blik veranderde in een andere blik, een blik die hij niet echt kon plaatsen. Er stond dan wel een zachte glimlach op haar gezicht, maar haar ogen stonden juist uitdagend. ,,Payback..." sprak Fynn bedenkelijk uit. Eigenlijk zou hij zijn vader juist moeten respecteren, iets dat hij uiteraard ook deed, maar dit hele 'trouwgebeuren' had zijn hele inzicht wel wat veranderd. Voornamelijk de laatste zin die Noralie uitsprak, klopte in zijn ogen. Het zou absurd zijn wanneer hun vaders al meer macht kregen van hun huwelijk. Deze macht hoorde naar ze zelf te gaan. Fynn knikte uiteindelijk, nadat hij enkele secondes nagedacht had. ,,Good idea, Flores" knikte hij haar toe. ,,But no one can hear about this. No one. Íf this is some sort of shitty way to prove my disrespect towards my father, it will cost you your head" waarschuwde hij haar hierna op. Hoewel hij niet dacht dat dit het geval was, wilde hij duidelijk maken dat hij alles behalve naïef was. ,,We have to take over Pop's and The Twilight Drive-in at first place. I know a lot of people over there, I get there quite often and it won't be too suspicious" mompelde hij hardop.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

''I will.'' sprak Noralie nog even zeker. ''On a moment you don't expect it.'' glimlachte ze zoetsappig maar zeker wel vermaakt. De enige reden waarom ze zo los was, was wegens het feit dat ze genoeg alcohol had gehad en haar irritaties richting haar vader. Die waren groter dan haar irritaties richting Fynn. En uiteindelijk zouden ze toch door één deur moeten, voor de wereld een gelukkig stel ogen en laten zien dat ze kunnen samenwerken. Ze zouden niemand anders hebben dan elkaar en dat was op zich al een trieste gedachte, vooral omdat je zou denken dat je in de hedendaagse wereld vrij genoeg was om te trouwen met wie je wou. Of het bed te delen met wie je wou. En als je niet meer verliefd was, vroeg je een scheiding aan en kon je verder met iemand anders. Hun niet. Ze waren op elkaar aangewezen, maakte niet uit of ze elkaar niet leuk vonden of niet. Het kon hun vaders niet eens schelen of ze elkaar met de tijd wél gingen waarderen of juist niet. Macht was alles. 
Een kleine glimlach sierde Noralie toen Fynn toe gaf ook niet van kaas te houden. ''Same.'' mompelde ze. Het was haast gek te noemen dat ze iets 'normaals' gemeen leken te hebben. Behalve een gestoorde mafia-familie met twee gestoorde vaders. Dat was niet iets om trots op te zijn naar haar mening. Haar glimlach verdween dan ook al gauw weer met die gedachte en ze richtte haar bruine ogen maar weer voor zich, voor een moment dan toch. 
Noralie kantelde haar hoofd iets en had Fynn wat onderzoekend aangekeken. Hij leek te begrijpen waar ze het over had, maar ze kon ook zonder woorden bedenken wat hem tegen hield in zijn reactie in eerste instantie. Ze had haar woorden ook zorgvuldig uitgekozen en expres zachter uitgesproken zodat het alleen voor Fynn bedoeld was geweest. Respect, dat zat met alles in de weg. Beide vaders waren enorm gerespecteerd, niet alleen door de leden die aangesloten waren bij de familie, ook door de familie zelf. En dat respect kon je maar beter hebben om je hoofd op je romp te kunnen behouden. Beide vaders zouden er niet om schromen om hun kind een kogel te gunnen als het hun naam redde, want macht was alles. Ze zouden over een ravijn springen als dat betekende dat ze het konden behouden. Een nieuwe glimlach sierde Noralie toen hij op haar in ging en haar zelfs waarschuwde op een manier die ze niet anders verwacht had. Iets schuivelde ze naar voren op haar barkruk, zodat ze wat naar hem toe kon buigen en fluisteren mogelijk was met haar bruine ogen strak op die van hem gericht. ''Why would I do something that will get me killed, hm?'' vroeg ze zich af. ''In the end I have profit of it, if you get more power - all power - since I will be your lovely wife in a very short time. And I hate one thing more than everything else that I hate; seeing others getting profit of something that needs to be mine. Ours.'' liet ze hem weten. 
Noralie ging weer recht zitten - gedeeltelijk dan, want ze leunde nog steeds op haar handen welke ze op het randje van de kruk had gezet tussen haar benen - en bekeek zijn gezicht nog even voor ze opnieuw glimlachte. ''Pop's sounds cute. What kind of place is it?'' vroeg ze zich af. Ze was er nog nooit geweest en was nogal benieuwd nu. Maar ze merkte ook dat ze moe begon te worden, maar naar huis wou ze niet. Daarom legde ze ook gauw haar hand voor haar mond toen ze moest geeuwen. Ze zou één van de kamers hierboven gaan inpikken, dat was één ding wat zeker was. ''Although I suggest we do this marriage and moving in first, after that we can discuss further plans, don't you agree?'' vroeg ze zich af. ''We wouldn't like that people where thinking we want to take over so that we can stop this marriage, because that will cost us our heads anyway.'' knikte ze.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Er was nog een kleine grijns op zijn gezicht gekomen door de zoetsappige glimlach en woorden van Noralie. Op een moment deat hij het niet zou verwachten. Hmm. ,,We'll see about that" sprak hij er nog als laatste over uit. Dit speculeren en praten over koetjes en kalfjes was echt niets voor hem. Natuurlijk praatte hij wel eens met een dame over zaken die hem eigenlijk vrij weinig interesseerden, mar nu, bij dit gesprekje, vond hij het ook wel amuserend. Voor nu gaf Fynn de alcohol maar even de schuld.
Dat hij Noralie's idee niet gek vond, had hij wel direct laten blijken, ja. Het feit dat hij het niet direct afkeurde en dat hij er niet direct tegenin ging, was al enigszins positief. Hij had er kort over nagedacht, voor hoever dit kon uiteraard, want er zat wat drank in het spel. Toch had hij naar zijn idee nog goed over het plan nagedacht. Hij begreep het hoor. Noralie wilde de macht van hun vaders meer richting hunzelf toe zetten, zeker wanneer ze hun als middel gebruikten om meer macht te ontvangen... Wat haar doel en plan was, was dus eigenlijk glashelder. Het respect, dáár zat Fynn meer mee in. Het was respectloos om nu al zo over hun vaders te praten. Noralie was er dan mee begonnen: Hijzelf had nog geen enkel negatief woord over zijn vader uitgesproken. Dit zou hij ook nooit doen. Denken mocht, maar hardop uitspreken was veel te riskant. Zijn eerste woorden waren dan ook waarschuwend. Fynn kende Noralie nog niet goed genoeg om te weten hoe haar persoonlijkheid in elkaar stak. Dat ze met dit plan kwam, kon twee kanten hebben. Voor nu moest hij dan ook voorzichtig zijn en had hij besloten haar direct te waarschuwen. Deze waarschuwing kwam blijkbaar niet onverwachts. Sterker zelfs, er verscheen een glimlach op het gezicht van de dame naast hem. Stil keek hij toe hoe Noralie wat meer in zijn richting kwam en zo luisterde hij naar haar fluisterende woorden. Zijn ogen stonden strak in de hare. Fynn had wel wat mensenkennis. Dit was heel belangrijk in het bendeleven. Mensen leren lezen. Hij kon in één oogopslag zien of iemand iets met een manipulatieve manier bedoelde, of juist op een relatief onschuldig toontje. Fynn leek door haar woorden al iets nieuws over de dame te ontdekken. Ze wilde er zelf voordeel uit halen. Wellicht wilde ze zelf een deel uitmaken van het hele wereldje, wilde ze haar vader laten zien dat ze geen object was. Fynn knikte. ,,Hmm-hmm" knikte hij daarom ook. ,,We'll talk about it later" mompelde hij hierna. Het had geen zin om het er nu al over te hebben.
,,Pop's is a diner. It's open 24 hours a day and it's like a meeting point for locals. You can enjoy a milkshake or some French Fries and it's... very American, I guess" begon hij. ,,It's the perfect place for youth to just hang out... The cellar is the place where, hmm, the magic happened" vervolgde hij hierna zijn woorden. Hier kon Noralie zelf wel uit concluderen wat hier gebeurde.
Fynn had na zijn korte uitleg een hand door zijn haren gehaald, had zijn blik kort door de ruimte laten glijden en was vervolgens weer naar Noralie gaan kijken. Precies op het moment dat ze moest geeuwen. ,,Am I that boring to you, Noralie Flores?" sprak hij wat plagend uit, er stond een grijnsje op zijn gezicht. ,,What a shame! We aren't even married yet and I'm too dull for you" vervolgde hij hoofdschuddend, dit iets meer in haar richting op een zachtere toon.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Natuurlijk zou het in haar voordeel werken. Als Fynn langzaam aan de boel over nam, werd het automatisch óók de hare. En hoewel ze niets wist van zaken doen of zo, wist ze wel andere dingen, zo kon ze rekenen en kon ze hem heus helpen aan goede dealtjes op zich. Hij zou echter alleen het praten moeten doen dan, ze was bang dat haar tong haar nog een keer vermoordde op een bepaald punt. Net als nu, ze zat eigenlijk over iets te praten wat niet kon, niet mocht. Wie wist wie er mee luisterde en daarom was het ook maar goed dat Fynn besloot er niets meer op te zeggen. Het was goed om te weten dat ze in elk geval op één lijn zaten, dat het hen beide niet aanstond dat hun vaders machtiger werden met dit huwelijk. Ja, ze had heus repsect voor haar vader op een dochter-vader niveau, maar al dat andere respect was hij verloren op het moment dat hij had besloten - met Fynn's vader dan toch - om haar aan iemand te binden die ze slechts van haar jeugd kende, enkele keren op diners na dat alles. Nooit serieus, nooit vriendschappelijk zelfs. Kon je überhaupt wel iets samen opbouwen als er nooit interesse op zich is geweest? Ze achtte de kans heel klein, vooral omdat ze wist dat ze enorm koppig was en haar mening niet voor haar hield. Het was in elk geval correct dat ze haarzelf niet als een koe op de markt wou laten behandelen, alsof ze verhandeld kon worden. 
Noralie knikte even toen Fynn aangaf er later over te willen praten. Dat was beter inderdaad. Ze bleef echter zitten zoals ze zat en haalde haar ogen niet van hem af. Het zat wel goed zo, omdat haar rug ook een beetje pijn deed van het feit dat ze geen rugleuning had op de barkruk. Ze hield haar handen dus tussen haar benen in, op het randje van de kruk. Voorover vallen wou ze nou ook niet. Zwijgend luisterde ze dan ook naar de uitleg die ze van Fynn kreeg over wat Pop's was, het had schattig geklonken en de beschrijving bevestigde dat. Hoewel het dus duidelijk was dat er in de kelder andere dingen aan de gang waren. Zoals het met deze club ook gebeurde, de drankkelder was niet alleen bedoelt voor opslag van drank. ''I suppose so.'' glimlachte ze. ''I must admit I never liked that whole American idea with restaurants and stuff.'' glimlachte ze flauwtjes. ''Too plain.'' verklaarde ze haar opmerking maar. ''But I suppose people like it to treat their love on a big, fat hambruger and a milkshake.'' grinnikte ze. Ze kon het nooit begrijpen hoe mensen met z'n tweetjes in zo'n restaurantje konden genieten. Maar weliswaar kwam dat omdat ze 'beter' gewent was? Ze wist het niet zo goed. Het voelde alsof ze compleet uit een andere wereld kwam af en toe, en dat was ergens ook wel weer vervelend, als ze heel eerlijk moest zijn. 
Een wenkbrauw rees omhoog bij Noralie. ''I never said you are borning nor that you are dull. You're completly the opposite if you ask me.'' mompelde ze. Wat ze nu precies gezegd had wist ze ook niet, het klonk haast als een compliment. Even fronste ze dan ook voor ze inwendig even zuchtte. ''I'm just tired of that whole diner we had, or half a diner actually. But I don't want to go home, because my mom won't leave my alone and my dad probaly wants to talk so that he can make it look less worse. So I'm gonna look if I can get a room upstairs.'' ging ze verder terwijl ze van haar kruk af kwam. ''It is not you, it is the idea that I'm just a cow they can sell to the highest bidder it seems..'' liet ze hem maar weten. Ze haalde een hand door haar haren en keek hem nog even aan. Ze wist niet zo goed wat ze daar verder nog op moest zeggen.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Dat Noralie zei dat ze nooit echt een fan was geweest van het hele Amerikaanse idee rondom de restaurantjes, fastfoodketens en natuurlijk de diners, zoals Pop's, knikte Fynn grinnikend. Dat verbaasde hem niets. De dame was zowel Spaans als Mexicaans, landen waar ze vele lekkerdere keukens hadden en wat hem betreft ook gezelligere restaurantjes. Hier vervolgde ze haar woorden mee dat ze aannam dat er mensen die hielden van een grote, vettige hamburger en hier een milkshake. Hier haalde hij lachend zijn schouders door op. ,,Hmm, I think I get you. I wouldn't say Pop's is a place where you can eat the best food or sit together" begon hij knikkend. ,,For that matter, Spanish and Mexican places would be perfect. I've been to Spain once when I was younger, that was great. Loved the patatas bravas and calamares" grijnsde hij hierachteraan. Ach, wat dat betreft was er weinig aan te veranderen. Pop's was een prima plek om lekker snel langs te gaan voor een diner, de perfecte plek om de sfeer onder de jongeren aan te voelen en om onopgemerkt naar de kelder te glippen. De zaak liep goed en het was een goede plek voor de jongeren en mensen van zijn leeftijd om elkaar te ontmoeten. Dat zou men in een Italiaans of Spaans restaurantje minder snel doen. Toch begreep hij helemaal wat Noralie probeerde te zeggen. Gaan eten bij Pop's was natuurlijk compleet wat anders qua kwaliteit betreft dan wanneer je in een authentiek Spaans, Italiaans of Mexicaans restaurantje ging eten. Bovendien waren zulke zaken ook compleet anders ingericht. Het boeide in Pop's helemaal niks wanneer jij in een oude sweater verscheen, terwijl het in andere restaurantjes vaak de norm was om een bepaalde blouse te dragen.
Inmiddels was het leven in de nachtclub nog altijd volledig bezig. Er waren dan wel iets minder mensen dan toen hij aangekomen was. Waarschijnlijk allemaal met elkaar naar bed gegaan. De club liep nog altijd niet slecht. Alles behalve zelfs. Ondanks het late uur, liep het nog volledig z'n gangetje en was de moeheid bij de meeste bezoekers nog niet toegeslagen. Alhoewel, dit had hij gedacht, tot Noralie een gaap uit haar mond liet komen. Zijn opmerking was plagerig bedoeld. Hij ging er maar even niet van uit dat Noralie hem écht saai vond. De wenkbrauw die omhoog ging toonde aan dat ze hem toch net wat serieuzer opnam, dan dat hij had bedoeld. Ze mompelde direct dat ze nooit had gezegd dat hij saai of iets dergelijks was. Nee, sterker zelfs, ze zei erachteraan dat hij exact het omgekeerde was. Ditmaal was het aan hem om zijn wenkbrauwen op te trekken. Was dat een compliment? Fynn dacht na, fronste hierdoor automatisch maar besloot deze opmerking maar te negeren. Complimentjes waren niets voor hem, met name het ontvangen niet. Hij was geen goed mens of goed persoon. Dat hij nu ook eigenlijk toch gecomplimenteerd werd, besloot hij te negeren. Simpelweg omdat hij dit absoluut niet gewend was, maar ook omdat hij niet zo goed wist hoe hij moest reageren.
Fynn luisterde naar Noralie's volgende woorden. Hij knikte, was het met haar eens. Hij vond het hele dinertje ook niets. Het was de bedoeling dat Fynn zou blijven slapen bij het huis van Noralie, of ergens in de buurt. Dit was ook de plek waar al zijn spullen stond. Maar er was geen haar dat erover nadacht om terug te gaan naar zijn ouders. Misschien morgen. Maar voor vanavond zou het hoe dan ook een hotel worden. Fynn knikte. ,,I get it" knikte hij dan ook, om aan te tonen dat hij het begreep. ,,You're not a cow, I'm not a cow... Even though we're being treated like ones" grijnsde hij hier hoofdschuddend achteraan. Hij mocht er dan wel een grap van maken, maar wat hij zei klopte. Ze werden behandeld als vlees dat verhandeld werd voor macht.
Aan de woorden van Noralie leek ze te gaan slapen. Haar blik toonde een zekere vorm van nuchterheid en Fynn merkte aan zichzelf dat de alcohol ook zo langzaam wat minder werk deed. ,,Hmm... Well, I guess goodnight then, future-wife" mompelde hij maar. Erg goed was hij ook niet in zulke situaties. Hij had zijn vrienden, hij had zijn goede vriendin, hij had zijn bedpartners. Ook voor hem was dit iets nieuws. Hij was simpelweg geen 'trouwboyfriendmaterial'.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Noralie glimlachte even toen Fynn aangaf van de patatas bravas en calamares genoten te hebben toen hij een keer in Spanje was geweest. Vroeger, een hele tijd terug dus. Ze luisterde even naar hem en dacht kort na over zijn woorden. ''We should go to Spain for some time then, after the whole marriage is done.'' mompelde ze. ''I would murder to get away from my family for some time.'' verklaarde ze haarzelf maar iets ander. Maar nu ze verloofd was met Fynn en straks notabene met hem getrouwd, dan zou ze niet zomaar meer even een vakantie naar Spanje kunnen plannen zonder hem. Ergens was het ziek om te denken dat deze hele wereld, waarin ze zich bevonden (hoewel ze niet beter wisten), niet veel anders was dan de middeleeuwen. Je diende je echtgenoot trouw te zijn, hem bij te staan en vooral geen dingen te doen om hem te beschamen. De ene gevangenis werd dus voor de ander ingeruild en dat was niet iets waar wie dan ook om staat te springen. ''But I love to see Pop's one time, just to see what it is exactly instead of just hearing about it.'' knikte ze nog vastbesloten. 
Haar bruine ogen gingen naar die van Fynn toen hij de woorden uitsprak die zij constand al dacht, betreft de koe-vergelijking. Hoewel ze met hem in wou stemmen, wist ze ook dat er een kern van waarheid in zat. Even haalde ze dan ook adem. ''How much I'd like to think I am not some cow they can sell to the highest bidder.. They did.'' antwoordde ze zachtjes. ''Maybe that's why I am absolute to make sure something will work out between the two of us, not alone to make this marriage happen without us getting really unhappy the rest of our lives, but also to prove our parents wrong.'' liet ze haar bevindingen maar weten. Kort ging haar aandacht even naar de club die ook langzaam wat leegliep. Het was dan ook al enorm laat in de nacht en ze hadden uiteindelijk meer met elkaar gesproken dan elkaar ontweken. Misschien maar goed ook, want ze zaten in hetzelfde schuitje en hadden elkaar uiteindelijk gewoon nodig om overeind te blijven. ''I'm not the worst person to spend your life with.'' glimlachte ze. ''Sure, I will get on your nerves but you will grow to appreciate that.'' besloot ze. Ze zou het niet opzettelijk doen uiteindelijk, maar daar zou hij nog wel achterkomen. 
Hoewel Noralie ook moet toegeven dat dit hele gesprek wel een beetje een combinatie was geweest van nuchterheid en alcohol. Ze zou zich waarschijnlijk dingen herinneren maar zeker wel zwarte gaten hebben in haar geheugen morgen. Ze had aardig wat naar binnen gegoten. Maar ze wist wel dat Fynn heus niet de meest vreselijkste keuze was, ondanks dat hij zijn vader achterna ging en mannen over het algemeen wat dieper in deze hele zooi zaten. Maar ze had het erger kunnen treffen als het aankwam op keuzes die haar ouders maakten, het had zomaar een man van eind dertig kunnen zijn. Maar ze kon ook gerust met zekerheid zeggen dat ze haarzelf dan echt van kant had gemaakt. Of was gevlucht naar de andere kant van de wereld, dat kon ook. Ze had veel plekken gezien en ze zou op veel plekken wel een thuis kunnen maken. Ze gokte zo dat ze beide niet voorbereid waren op een dergelijke situatie. Uiteindelijk had ze nog helemaal niet aan trouwen gedacht, dat was een planning op lange termijn geweest. Ze had verliefd willen worden, naar elkaar toe willen groeien, elkaar leren kennen.. Die kans kregen zij en Fynn helemaal niet. Nee, binnen nu en een maand konden ze er U op zeggen dat ze een 'contract' zouden ondertekenen en dat ze heel blij moesten acteren op iets wat een huwelijk moest voorstellen. Natuurlijk was het een geweldige ervaring om een jurk aan te trekken, maar ze had het liever op een andere manier gehad. 
Onderzoekend had ze Fynn even aangekeken bij zijn mompeling. Waarschijnlijk ging ze haarzelf haten, maar goed, ze gooide het maar op de drank en het idee dat hij niet de meest verschrikkelijke persoon ooit was. Ze moesten een beetje hun best doen om het te laten werken toch? En íemand moest de eerste stap nemen om het te laten werken. Morgen zou ze zichzelf haten, sowieso. En toch boog ze naar voren toe, naar hem toe, om het beetje afstand tussen hen te overbruggen en haar lippen tegen dievan hem aan te leggen...

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Noralie stelde voor om eens naar Spanje te gaan, na het hele trouw gebeuren dan. Er verscheen een grijns op zijn gezicht en hij knikte. Dat klonk niet verkeerd. De woorden die ze er uiteindelijk aan toevoegde lieten hem knikken. Hijzelf zou het ook niet verkeerd vinden om een tijdje weg te zijn van zijn familie te zijn, al zat het bij hem natuurlijk anders. Hij woonde al op zichzelf en had al een vrij behoorlijke afstand weten te creëren toen hij zijn eigen appartement had gekocht. Ergens hadden zijn ouders dit ook geen verkeerde stap gevonden. Wanneer hij meerdere malen per week een dame meer naar huis genomen had om het bed mee te nemen, zou de kans natuurlijk groter worden dat iemand zou ontdekken dat de familie zich on het criminele circuit afspeelde. Bovendien vonden zijn ouders het ook nooit zo prettig wanneer hij een dame meenam. Genoeg redenen om een eigen appartement te kopen dus. Fynn haalde zijn schouders op. ,,Italy sounds like a great place for a honeymoon" sprak hij uit. Een huwelijksreis was niets geks wanneer je trouwde. Normaal waren deze tripjes dan ook echt uit liefde geboekt, maar voor nu zou dat dan anders worden. Ach, Italië sprak hen beide blijkbaar aan. Het leek hem leuk om het een en ander te leren en zo te horen zou Noralie dit ook geweldig vinden.
Fynn had een hand door zijn haren gehaald, had kort door de club gekeken maar zijn blik was hierna weer naar Noralie gegaan. Wat ze beweerde was waar. Ze werden feitelijk als dieren verhandeld. Hij luisterde eenvoudig naar verdere woorden en grinnikte kort door de laatste paar woorden van haar. Ze gaf aan dat ze niet de slechtste persoon was om zijn leven mee door te brengen. Hij knikte. ,,Hmm, I figured, to be honest" gaf hij aan. ,,Loved the little 'Noralie is pissed'-show at your parents' place" plaagde hij haar kort. En ja, om eerlijk te zijn vond hij het wel amuserend dat deze dame wat pit in zich had. Hun huwelijk zou hoe dan ook niet saai worden, dat was iets waar hij zeker van was. Er was niets saaiers dan een dame die op alles 'ja' en 'amen' zei. Wat dat betreft had Fynn het nog goed getroffen. Natuurlijk hield hij niet van ruzies, maar hij niet ontkennen dat hij het amuserend had gevonden om Noralie zo boos te zien, al was hij zelf natuurlijk ook pissig. Daar hadden ze allebei alle redenen toe.
Eigenlijk had hij tijdens hun hele gesprek in de club al een bepaalde spanning gevoeld tussen hen. Hij merkte dat hij wat op een bepaalde blik had gekeken, maar ook Noralie had hem op deze manier aangekeken. Natuurlijk hadden ze allebei een vrij serieus gesprek met elkaar gehad, maar hier kwam ook het een en ander van geplaag tussen. Misschien kon hij de schuld op de drank leggen, maar Fynn kon ook niet ontkennen dat Noralie een aantrekkelijke dame had. Ze was redelijk klein, iets dat hij altijd leuk vond aan dames. Bovendien had ze mooie bruine lokken en goedgevulde lippen. Toen hij dan een soort van gedag had gezegd, hadden ze elkaar aangekeken. Fynn had haar diep in haar ogen gekeken en zo had hij gemerkt dat de afstand tussen hen steeds kleiner werd. Misschien zou hij hier morgen spijt van krijgen, maar ze zouden hoe dan ook ooit trouwen. Van tevoren gezoend hebben kon dan geen kwaad. Daarbuiten leek Noralie ook het eerste initiatief te nemen. Fynn boog nog wat naar beneden toe en zo maakten hun lippen zachtjes contact. Fynn zijn vingers waren richting haar onderrug gegleden. De zoen begon zachtjes, rustig, eigenlijk vol passie. Hier hielden vrouwen van, wist hij. Aangezien hij het toch niet kon laten om haar nog kort te plagen beet hij zachtjes op haar onderlip en opende hij vervolgens zijn mond een stukje, iets dat ze direct leek aan te voelen. Hij had het gelukkig wel getroffen met een goede zoenster, een hele goede zoenster. Dit was niet verkeerd.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Noralie had nog even een kleine glimlach getoond. ''A honeymoon, huh?'', merkte ze slechts op. Uiteindelijk was het geen gek idee om allebei even weg te komen van de druk van hun families. Een familie die straks één zou worden en dan pas zouden ze de druk was echt gaan voelen. De verwachtingen die de mensen hadden, hoe ze aangekeken werden op elke stap die ze maakten, de 'status' die ze zouden zijn dankzij dit huwelijk. Dit was een machtige verbintenis, zo ver was ze ook wel. En het was niet zo alsof haar ouders haar om een andere reden kwijt wouden, dat wist ze ook wel. Ze nam niet ieder weekend een ander mee naar huis, omdat ze gewoonweg nooit iemand mee naar huis nam. Ze had haar vaste scharrels gehad en daar bleef het ook wel bij, maar ze sliep dus altijd bij hen en niet andersom. Noralie zag het niet echt zitten om iemand mee naar huis te nemen en diegene te onderwerpen aan een kruisverhoor van haar vader. Want ondanks dit alles, ondanks haar woede richting hem – die ze nog steeds voelde, was ze op één of andere manier altijd zijn kleine meisje geweest en was het niet de bedoeling dat je zomaar je vinger naar haar uitstak. Niet zonder het risico om die te verliezen dan toch. Dus het was maar goed dat ze nooit iemand mee naar huis had genomen, want er was nooit zekerheid wat er zou gebeuren, als haar vader besloot diegene niet aardig te vinden. Niet goed genoeg voor zijn dochter.
Kort had Noralie met haar ogen gerold bij de opmerking van Fynn. ''That was the Noralie that was ready to murder someone in orde to safe her own ass from some arranged marriage.'', liet ze hem maar simpel weten. Uiteindelijk was het niet meer dan dat geweest, ze had serieus nagedacht om een sporttas vol te stoppen en er op haar motor vandoor te gaan. ''And I suppose I really hate my father and he needs to do more than giving me money and nice stuff to make this up, a lifetime thing.'', mompelde ze. Nee, dit was niet even een nachtje afslapen en dan morgen weer vergeten. Dit was iets wat haar level letterlijk zou veranderen en niet op de manier waarop zij het gepland had. Haar vader zou enorm zijn best doen om ooit nog een beetje van haar vertrouwen en dergelijke terug te krijgen. Misschien dat ze hem daarom wel terug wou pakken door beetje bij beetje van zijn macht van hem af te pakken in de toekomst. Hoewel dat iets was om serieus over na te denken, moest het ook goed doordacht worden. Om te voorkomen dat ze zelf een kogel tussen haar ogen geschoten kreeg, zo simpel als dat was het. De man zou zijn eigen dochter nog vermoorden als het zijn eigen hachje zou redden. Het was een trieste, maar ware gedachte.
Heel zeker weten wist ze het niet, wat ze precies deed. Ze deed het gewoon en waarom wist ze niet. Het was gewoon een soort gevoel wat rond had gehangen? Misschien was het inderdaad de alcohol, maar dat kon haar opeens niet zoveel schelen toen Fynn nog op haar handelingen inging ook. Het verbaasde haar ergens, maar ergens kon ze het dus ook niet erg vinden en niemand die hen raar aan zou kijken. Toch? Ze waren immers verloofd, hoewel ze het jammer vond dat ze niet met een ring kon pronken dan toch. Maar als ze elkaar hadden moeten vragen, was het antwoord sowieso 'nee' geweest, dus wat voor nut had het dan gehad om over een ring na te denken? Fynn was niet meer voorbereid geweest dan zij was, ze werden compleet het diepe in gegooid. Gek genoeg bekroop een fijne 'rilling' haar rug toen ze zijn vingers op haar onderrug voelde en ergens was ze blij dat ze hakken aan had, omdat ze anders helemaal op haar tenen had moeten staan met hem nog op de barkruk. Al moest niets, dit was gewoon iets was 'gewoon leek te gebeuren' of hoe ze het ook wouden bekijken. Een kleine glimlach bekroop haar dan ook bij zijn kleine plagerij voor ze gewillig inging op zijn uitnodiging om van de simpele kus een zoen te maken.
Eén van haar handen was zijn hals in gegleden, tot haar vingers stopt waren tussen de lokken die in zijn nek lagen. Wel, dit voelde niet verkeerd. In tegendeel zelfs, als ze had geweten dat hij nog best goed kon zoenen en niet vies was van een beetje plagen, had ze hem weliswaar eerder gezoend. Onder andere omstandigheden dan toch, wanneer ze elkaar hadden leren kennen in een club zoals deze en niet wegens de criminele activiteiten van hun families. Misschien moest ze het er maar gewoon van nemen en er niet teveel over na denken. Een zoen kon niet heel veel kwaad, in haar beleving dan toch. Hij zou straks de enige zijn die ze überhaupt nog kon zoenen, dus een voorproefje was wel op z'n plaats. Al was het meer voorproeven op het moment.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Er was een kleine grijns op zijn gezicht gekomen bij de woorden van de jongedame. Datgene wat ze hem liet weten, klopte waarschijnlijk. Ach, hij vond het pittige dat de tante in zich in leek te hebben ergens ook wel amuserend. Niets was saaier dan iemand die enkel ja en amen zei. Ook in bed kwam dit vaak tot uitdrukking: Fynn hield van dames die gewoon van zich af durfden te bijten en er niet enkel als een hopeloze zeester in bed lagen. Wat dat betreft was hij eigenlijk best een feminist. Natuurlijk was hij van mening dat mannen nu eenmaal een leidende positie binnen het bedrijfsleven en binnen gezinnen ook vaak, maar hij hield eigenlijk totaal niet van dames die zich wat afzijdig hielden. Gaf hem maar iemand met wat pit. Ja, wat dit betreft had hij het wel goed getroffen met Noralie. Ze beet in ieder geval van zich af. Nogmaals herhaalde ze dat ze het niet vond kunnen van haar vader, waardoor Fynn knikte. ,,You know, it happens quite often" mompelde hij. ,,But yeah, I also never expected it would happen to or with me" knikte hij. Natuurlijk begreep hij wat Noralie bedoelde. Hijzelf vond dit trouwen en dit hele geforceerde samenleven ook helemaal niets, maar hij begreep dat dit voor vrouwen waarschijnlijk nog anders lag. Hij gaf sowieso niet veel om liefde. Hij wist dat hij geen goede man zou zijn. Voor vrouwen was dit nog anders, waarschijnlijk had Noralie wel de hoop om de liefde van haar leven tegen te komen en zag ze haar bruiloft voor ze als iets waar ze zelf maanden over mocht plannen zodat het een perfect plaatje zou worden. Nu zou ze dit misschien nog wel mogen doen, maar hopelijk na ontzettend veel discussies. Het zou uiteindelijk ook in het perfecte plaatje van hun ouders moeten passen, zeker wat het uitnodigen van gasten betreft.
Wat wel erg prettig was, was dat Noralie alles behalve een slechte zoener was. Hierbij kwam dan wel het lengteverschil kijken. Het was geen geheim dat Spaanse dames over het algemeen wat kleiner waren, zo ook Noralie. Ergens vond Fynn dit wel leuk. Hij moest toegeven dat lange benen toch zijn voorkeur hadden, maar vond dit kleine ook wel leuk. Het paste bij haar. Bij zijn korte plaagje had hij een glimlach tegen zijn lippen aangevoeld, waardoor hij zelf ook even gegrijnsd had. Dit was het moment dat de kus overgegaan was tot een zoen. Zijn hand lag nog altijd tegen haar onderrug en zo hield hij haar gewoon rustig vast. Ondertussen voelde hij haar vingers in zijn nek, iets dat ook alles behalve verkeerd was. Fynn had nog kort zijn hand vanaf haar onderrug richting haar heup verplaatst, maar zo was de zoen langzaam ten einde gekomen. Niet omdat hij er echt direct genoeg van had, maar puur omdat er gewoon langzaam een einde kwam aan zoenen. Langzaam had hij zijn lippen van de haren gehaald en was zijn hand enkele secondes later ook van haar onderrug verdwenen. ,,You're a good kisser, that makes all of this endureable" mompelde hij, waarna er een zwakke grijns op zijn gezicht verscheen.

why do you hesitate?