ORPG] He's more myself than I am...

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Noralie had haar doosje bonbons bij de boodschappen gelegd en geduldig gewacht tot ze aan de beurt waren. Uiteindelijk was ze misschien wat vaker dan Fynn in een supermarkt geweest, maar voor haar was het ook geen dagelijkse kost geweest gezien de stand waarmee ze opgegroeid was. Ze was gewend dat als ze aan tafel schoof, er iemand aan kwam huppelen met een dure biefstuk en dergelijke. Nog beter, het werd naar haar kamer gebracht en dan at ze daar omdat ze geen zin had in verplicht aan tafel zitten. De supermarkt was zo... simpel dat het haast verfrissend was om te komen.
Zodra ze de boodschappen hadden betaald, waren ze naar buiten gestapt en haalde ze even diep adem. Omdat de drukte haar toch wel een beetje had benauwd eigenlijk en hoewel het in het begin aandoenlijk was geweest, had ze zich uiteindelijk dood geïrriteerd aan het feit dat hun voorganger zo nodig elke cent na had moeten tellen. Ze was het niet gewend.
''Not really, since you have no choice but to spend time with me.'', glimlachte ze onschuldig. ''You will even wake up next to me from tomorrow morning on.'', merkte ze nog vermaakt op. Eerlijk gezegd vond ze het allemaal wel prima, zolang hij maar wist aan welke kant van het bed hij behoorde en haar ongestoord liet slapen. Uitgaan zat er vast niet meer elke avond in, en anders waren ze alsnog verplicht bij elkaar om te hangen.
Ergens zou je je afvragen hoe dit niet gedoemd was te mislukken, maar tegelijk was er ook zoveel dat ze waarschijnlijk bij elkaar zou houden. Onder andere dat ze elkaars verantwoording waren.
Terug aangekomen bij het appartement was Noralie uit de auto gekomen, al had ze Fynn zeker wel de boodschappen laten sjouwen. Was zij even blij dat er een lift was en ze niet naar boven hoefde te klimmen via de trap. Hoewel dat meteen een work-out zou zijn, liever niet. Ze was van de simpele fitness, zoals hardlopen en van tijd tot tijd papte ze wel wat aan met gewichten. Extreem sporten was niets voor haar.
''Alright,'', merkte ze op zodra ze binnen waren en de tas op het kookeiland was beland. Noralie was al begonnen met het uitpakken van de tas zelf. ''I only need a baking dish for in the oven and a frying pan. And don't even think you can hang on the sofa and chill untill diner is ready. If you want this to work, you're going to help me.'', glimlachte ze terwijl ze alle ingrediënten klaar had gezet.
''Cooking helps with the bond, you know.'', grinnikte ze rollend met haar ogen. Ze meende er niets van, maar toch. Als ze dan al samen zouden leven, wou ze ook echt dingen samen doen en niet langs elkaar heen leven. Uiteindelijk zou het prettig zijn als er daadwerkelijk een soort van band zou ontstaan, iets meer dan wat er nu was eigenlijk. Anders was het een eenzaam leven.
''Well, come on. You can cut the vegetables.'', spoorde ze hem aan terwijl ze de snijplank, het zakje met groenten en een mes zijn kant op schoof. Ze mocht het graag fijn hebben, anders kon ze net zo goed de groenten zo op eten. 

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Eenmaal thuis aangekomen had hij het alarmsysteem er weer op de juiste manier opgezet zodra ze binnen waren. Natuurlijk had hij de buitenkant van het hele appartementencomplex al behoorlijk aandachtig beveiligd, maar wat zijn appartement betreft was zijn motto 'better safe than sorry', zeker nu Noralie bij hem ingetrokken was. Zo had hij de boodschappen naar binnen gedragen en had hij deze in de keuken neergezet. Hierna had hij zijn jas uitgetrokken en had hij deze opgehangen aan de kapstok die zich in de hal bevond.
Rustig luisterde hij naar de woorden van Noralie, waardoor hij fronste. Verwachtte ze dat hij zou gaan helpen met koken? Dat was behoorlijk inefficiënt, zo met z'n tweeën in de keuken. Fynn kookte dan wel zo nu en dan, maar hij zag het nut er niet van in om samen te koken. Hij had betere dingen te doen. Natuurlijk was hij best bereid de eettafel te dekken of om met iets kleins te helpen, maar Noralie moest er niet vanuit gaan dat hij elke dag zo met haar zou helpen.
Zo liep hij de keuken in en schudde hij zijn hoofd. ,,Wel no, actually. That doesn't mean I'm gonna lay on the couch and do nothing. I have something important to finish" sprak hij duidelijk en emotieloos uit. Waarom hij plotseling zo kil was? Geen idee. Wellicht vond Fynn het wat te veel in een keer; om én samen boodschappen te doen, én om samen te koken, én dat Noralie ervanuit ging dat hij haar zo zou helpen. Wanneer ze niets had gezegd, was hij best bereid geweest om groenten te snijden. Hij wilde duidelijk maken dat hij gewoon verplichtingen had en níet zomaar wat op de band zou gaan hangen, wellicht was dit ook datgene wat ervoor zorgde dat hij een beetje pissig was.
Zonder nog iets te zeggen zette hij de waterkoker aan, pakte hij een mok en een zakje gembercitroenthee. Strak staarde hij voor zich uit, hij hield verder zijn mond. Noralie moest leren dat ze hem niet moest commanderen en dat hij zijn eigen leven leidde, hij hield er niet van dat ze de baas speelde. Zo had hij zijn kop thee gepakt om vervolgens naar de lange tafel te lopen in de woonkamer. Hier zette hij zijn kop thee op tafel neer, waarna hij zijn laptop en beveiligingskastje uit de kluis haalde. Goed, misschien kon datgene dat hij nu zou gaan doen ook morgen, maar dit wist Noralie niet. Hij had geen zin in gevoelens, in zoetsappige gesprekjes en in dromerig gedoe. Hij wilde dit niet, had geen zin in iemand in zijn huis en vond het vervelend dat ze hem nu al zo wist te commanderen. Vanmorgen was hij er nog enigszins optimistisch ingegaan, maar inmiddels was dit compleet veranderd.
Fynn had Noralie best wel vanuit zichzelf willen helpen, maar niet wanneer ze hem zou gaan forceren.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Noralie trok haar wenkbrauw op en had haar lippen op elkaar geperst, terwijl ze haarzelf werkelijk inhield om niet tegen hem in te gaan. Het was verrassend haast hoe erg hij om kon slaan, hoewel ze zichzelf er ook wel weer in kon herkennen. Weliswaar dat ze daarom wist dat het beter was om er niet tegenin te gaan en hier een kernbom af te laten gaan, dat zou niet bepaald de beste start zijn. Toch? Met een inwendige zucht had ze zich dan ook omgedraaid en de snijplank weer naar haar terug geschoven zodat ze het eten zelf maar onder handen kon nemen.
Al met al nam het misschien twintig minuten om alles voor te bereiden en hoefde de schaal maar dertig minuten in de oven. In die tijd had ze de spullen weer kunnen opruimen en had ze het maar met de hand afgewassen om tijd te dooien. Fynn leek veel te druk met zijn laptop, wat dat ook moge zijn en daarbij leek het erop dat hij een enorm gevoelige snaar was waar je niet op wou spelen. Bang dat het zou knappen en een oog zou raken bijvoorbeeld.
Met ovenwanten aan haar handen had ze de schaal uit de oven gevist en had ze de lasagna aangesneden zodat ze twee borden kon vullen. Ze had werkelijk geen idee hoeveel Fynn normaal gezien at, maar ze ging maar uit van haar kennis vanuit haar mannelijke vrienden. Hoeveel die aten.
''Bon appetit.'', mompelde ze terwijl ze het bord voor zijn neus schoof. ''Don't worry, I didn't poison it. It is safe to eat, hot tho.'', waarschuwde ze hem nog wel voor hij nog blaren in zijn mond had ook. Met die woorden liet ze het maar en was ze langs hem heen gestapt om maar elders te gaan eten, de slaapkamer dus, zodat ze hem in elk geval niet meer lastig viel. Schijnbaar werkte het niet om leuk te doen en te doen alsof er niets aan de hand was, al had dat eerder nog een prima aanpak geleken.
Met een nieuwe, deze keer hoorbare, zucht was ze uiteindelijk op de vloer van de slaapkamer gezakt en prikte ze met haar vork in haar lasagna om er kleinere hapjes van te maken, zodat ze haar mond niet zou verbranden. Uiteindelijk was dit niets nieuws, in haar eentje eten. In de slaapkamer en op de vloer, het was iets wat ze regelmatig had gedaan thuis. Veelal uit protest dan toch.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Het waren vooral zaken van missies die afgemaakt moesten worden. Niet alleen missieplannen, maar ook bijeenkomsten die georganiseerd dienden te worden. Hier had hij komende week nog een afspraak over met zijn vader, het moest namelijk gewoon soepel en goed verlopen. Iedereen moest ingelicht worden over de bijeenkomsten van de missies, iedereen kreeg een trainingsschema en een aparte taak. Er kwam weer een grote missie aan over enkele maanden, dus de voorbereidingen hiervoor moesten langzaam beginnen.
Terwijl hij aan het werken was, had hij zo nu en dan een slok genomen van zijn kop thee. Zijn woede was langzamerhand wat minder geworden, puur omdat Fynn zichzelf af wist te leiden met de missie. Wanneer hij werkte, werkte hij geconcentreerd en doelmatig. Zo merkte hij verder niet veel van de geluiden in de keuken, waaruit wel te blijken viel dat het samenwonen ook niet zó erg was. De geur die in het huis begon te verspreiden was juist echt behoorlijk lekker. Het rook goed.
Terwijl hij nog bezig was met de laatste details van de missie, kwam Noralie aan met een bord. Fynn had opgekeken van zijn laptop. Ze mompelde wat. Misschien had hij iets aardiger mogen zijn naar haar toe, zeker nu ze gekookt had. Fynn had op zijn onderlip gebeten, maar voor hij nog had kunnen reageren, was ze weggegaan. Hij kon haar niet echt iets kwalijk nemen. Hij had haar niet zo netjes behandeld net. Wel bleek het duidelijk te zijn; Noralie had hem met rust gelaten terwijl hij werkte. Dit was goed. Dit was positief. Misschien was het wel goed geweest. Nee, Fynn wist dat het niet zo netjes van hem was. 
Fynn had zijn laptop uitgezet, had de beveiliging erop gezet en had deze vervolgens opgeborgen in zijn kluis. Zo had hij diep ademgehaald, had hij kort gekeken naar zijn bord en naar de eettafel. Dit was ook niet echt direct de bedoeling. Misschien was het beter om de eerste avond samen te eten. Bedenkelijk krabde hij door zijn haren, waarna een zucht zijn mond verliet. Hij maakte de lamp boven de eettafel aan, pakte twee placemats en hij legde bestek neer. Hierna pakte hij twee wijnglazen en een fles rode wijn. Zijn eigen bord met lasagne zette hij op een van de placemats.
Nadat hij diep ademgehaald had, was hij naar Noralies kamer gelopen. Hier was ze ingegaan. Hij had even op de deur geklopt, maar voordat Noralie ook kon reageren, had hij de deur open gemaakt. Noralie zat op de grond tegen de muur aan, ze was begonnen met eten. ,,I've set the table" mompelde hij voorzichtig. Het feit dat hij haar kwam halen, zorgde wel voor een klein deukje in zijn ego. Hij was koppig en eigenwijs, maar het leek hem op dit moment misschien toch beter om samen aan een gedekte tafel te eten. Misschien moest hij toch wat gaan opofferen om het te laten werken. 

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

De vork belandde net weer in haar mond met een nieuwe hap, toen de kamerdeur open vloog na een korte klop op het massieve hout. Fronsend keek ze dan ook omhoog naar Fynn die in de deuropening was verschenen, al moest ze even moeite doen om te schakelen sinds ze geen moeite had gedaan gordijnen open te trekken of een licht aan te zetten. De donkere kamer kalmeerde juist iets.
Ergens wou ze blijven zitten, koppig doen. Net zoals hij deed. Gewoon die grote, dikke muren op trekken en doen alsof het haar allemaal niets deed. Maar dat deed het wel, heel erg zelfs. De hele situatie, niet zozeer het stomme eten, zorgde ervoor dat ze emotioneel behoorlijk op haar tenen liep en dat herinnerde haar er meteen weer aan dat ze een vrouw was. Toch kwam ze maar overeind en was ze achter hem aan gelopen naar de tafel, welke inderdaad gedekt was en er was zelfs een fles wijn aan toegevoegd.
Nora schoof op de stoel die nog leeg was, al waren er meer maar deze was gereed gemaakt om op te gaan zitten, en zette haar bord op de placemat neer. Haar bruine ogen keken vervolgens op naar Fynn, terwijl ze met haar vrije hand haar kin ondersteunde. Met haar elleboog steunend op het tafelblad.
''What kind of movie do you want to see?'' vroeg ze zich vervolgens af. Het leek haar beter om niet over het eten te beginnen, te vragen over dat belangrijke ding op zijn laptop of wat dan ook. Het was beter om alles van daarnet te vergeten en te doen alsof er niets aan de hand was. Dacht ze zo.
''Nothing romantic, I hope.'', glimlachte ze vervolgens voorzichtig terwijl ze haar blik weer op haar eten had laten vallen. Nora hield helemaal niet van zoetsappig gedoe. Heus, ze kon een romantisch diner of een fancy club etentje in een VIP gedeelte wel waarderen. Maar daar was het ook wel mee gezegd. Geurkaarsjes en rozenblaadjes in een warm bad, met zwoele jazz muziek was niet bepaald haar roeping.
In afwachting van Fynn zijn antwoord, vooral om hem niet weer te bestoven met van alles en nog wat, had ze nog een hap van haar portie lasagne in haar mond gestopt en kauwde ze die langzaam weg.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Uiteraard moest hij veel van zijn trots en koppigheid aan de kant zetten om dit te doen en te vragen. Het werken had hem ondertussen wel al grotendeels afgekoeld. Fynn kon niet zeggen dat hij niet nog een beetje pissig was, maar hij besloot dit maar te laten rusten. Voor nu leek het hem het beste om een beetje moeite te doen om het wel te laten werken.
Het bleef kort stil, waardoor Fynn niet zo goed wist wat hij moest doen. Als Noralie hier in de slaapkamer wilde eten, was het ook geen probleem. Híj had dan in ieder geval laten zien dat hij moeite gedaan had, naar zijn idee.
Zo waren ze aan tafel gaan zitten, had hij kort een blik op Noralie geworpen en had hij hierna de fles rode wijn gepakt. Met de wijnopener had hij deze opengemaakt, om vervolgens wat wijn in het glas van Noralie en in zijn eigen glas te schenken. Hij had niet gevraagd of ze wat wijn wilde, maar nam aan dat ze dit geen probleem vond. Wanneer ze haar glas niet leeg zou drinken, kon Fynn hier ook niet echt wakker van liggen. Hij had meer dan genoeg flessen wijn in zijn wijnrek en had voldoende geld om nog nieuwe te kopen. Het leek hém in ieder geval een aardig gebaar van hemzelf.
Zo had hij een hapje lasagne genomen. Het was nog warm genoeg. Oh, Noralie wist zeker hoe ze moest koken. Dit was echt heerlijk. Ondertussen vroeg Noralie wat voor film hij wilde kijken. Zijn ogen gleden van de lasagne naar de dame voor hem. Er zat een normale toon aan zijn vraag, ze leek niet al te boos. Fynn beet op zijn onderlip en haalde zijn schouders op. ,,Eh... I don't really watch movies that often" mompelde hij. ,,Actually, I never watch movies... I've got a Netflix account, but I never use it" sprak hij hierachteraan. Fynn had het eens aangeschaft toen hij een dame had gevraagd om een avondje 'Netflix & chill'. Destijds was er toen wel een film aangezet, maar hadden ze hier niet meer dan een kwartier naar gekeken. De rest van de avond was voortgezet in zijn bed. Fynn keek nooit films of series. Als kind keek hij al niet vaak naar de televisie, dan was hij gewoon met andere dingen bezig. Films kijken was een vorm van tijdverspilling, met niet-bestaande gebeurtenissen. Fynn besloot niets hiervan hardop uit te spreken, wetende dat Noralie dit niet echt zou waarderen. Hij zou wel gewoon mee gaan kijken met de film, natuurlijk, misschien was dit ook weer een kleine actie waaruit af te leiden viel dat hij best wat voor haar over had.
,,As long as it's not a chickflick or a comedy, I don't really care what we're watching. What kind of movies do you like?" vroeg hij hierna. Oh ja, Fynn stelde een vraag. Applausje voor hem, hij deed echt zijn best.
Nadat hij nog enkele hapjes van de lasagne genomen had, vond hij het wel zo netjes om op te merken dat hij het lekker vond. ,,I like the lasagna" zei hij voorzichtig, ja, dit was een compliment. Hij glimlachte zwak, keek hierna weg naar zijn glas wijn om hier een slok van te nemen. Noralie leek niet echt heel boos te zijn. Zelf voelde hij zichzelf ook kalmeren, vooral omdat ze niet verder vroeg naar net. 

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Over de wijn zou Nora inderdaad niet klagen, omdat het nu meer dan welkom leek te zijn om dit alles weg te drinken. Grote kans dat ze nog een extra glas zou vullen voor ze daadwerkelijk naar de film zouden gaan. Gezien het niet echt de bedoeling was om een fles wijn mee de biosscoop in te nemen, hoewel dat misschien alles wel wat leuker maakte om te kijken. Misschien iets voor een andere keer... wanneer ze thuis een serie of film aan zouden zetten. Of in haar eentje.
Nora fronste kort, voor ze toch zacht grinnikte. ''That kinda sounds like you have a subscription on the sportschool, but you don't go and they earn 'golden money' from you that way.'', glimlachte ze voorzichtig. Uiteindelijk was het dan ook zijn idee geweest om een film te kijken. Hij had haar gevraagd.
Haar lasagne had ze ondertussen in elk geval op en daarom had ze haar glas ook gepakt, om haar wijn te kunnen drinken. Om het weg te spoelen en haar voor te bereiden op de avond omdat ze niet wist wat ze er nu nog van moest verwachten na deze kleine 'uitbarsting'.
''Honestly,'' was ze begonnen. ''Much the same. As long as it isn't romantic or a comedy.'', herhaalde ze haar eerdere woorden. ''Maybe we should watch a horror or so, so we can talk about how fake it looks.'', glimlachte ze. Ze wist heus dat films kijken niets meer was dan een tijd vullende onderneming. Het was niet echt, zou niet echt worden ook. Uiteindelijk kon Nora meer plezier halen uit het neerhalen van een film, dan te fantaseren over hoe het zou zijn als het echt was – dat was kinderlijk.
Uiteindelijk was ze overeind gekomen en had ze de gebruikte borden en bestek op elkaar gestapeld, zodat ze het naar de vaatwasser kon brengen. Ze hadden laat gegeten en als ze werkelijk een film wouden kijken, moesten ze straks wel gaan.
''It's all about going out and not getting stuck at home, I don't care about the movie really. Believe me, it is boring in the end since I've tried.'', bekende ze maar. Ze had zichzelf een keer dagen lang in haar kamer opgesloten om één of andere reden. Betreft dat was Noralie goed in afstand nemen als het haar teveel werd, hoge muren optrekken en alleen zijn.
''Mhh, maybe I will make it more often then.'', antwoordde ze op zijn compliment. ''But for now we should really go if we want to watch a movie and make something of the evening. Or at least try, since we agreed on that.'', besloot ze vervolgens. Anders was de avond al voorbij voor ze eraan begonnen en eigenlijk hoopte ze erop dat ze nog een frisse neus kon halen voor ze uiteindelijk terug naar huis zouden gaan.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Er was een kleine glimlach op zijn gezicht gekomen toen Noralie de vergelijking maakte met een sportabonnement. Ja, het was wel wat zonde van zijn geld, maar ergens maakte deze extra 20 euro per maand hem niets uit. Hij had voldoende geld. Bovendien was hij van mening dat het wel altijd handig was om te hebben, voor het geval dat. Ook nu voor Noralie, zou het ook misschien zo kunnen zijn dat zij wat series of films wilde zien. Bijna ieder huishouden had tegenwoordig een account aangemaakt op Netflix, zo ook hij. ,,You can see it like that, indeed" knikte hij. ,,Well, I go to the gym and I never watch Netflix. Most people are doing exactly the opposite" glimlachte hij hier zwak achteraan. Goed, nu ging hij niet echt naar de sportschool. Hij had een eigen kamer met hier een mini-sportschooltje in, maar het principe was wel hetzelfde.
Fynn had gewoon rustig gegeten van zijn lasagne. Zijn bord was nog niet op, maar hij was wel al bijna klaar. Zo had hij nog enkele hapjes genomen. Zodra hij zijn bord leeggegeten had, had hij zijn bestek gewoon diagonaal op het bord neergelegd en had hij een slokje genomen van zijn glas wijn.
Noralie leek het eens te zijn over zijn woorden. Geen romantische film en geen comedy. Hadden ze inmiddels nog een overeenkomst gevonden tussen hen twee. Noralie stelde voor om een horrorfilm te kijken, iets dat hij prima vond. Het maakte hem helemaal niets uit naar wat voor film ze zouden gaan. Bij horrorfilms was Fynn vaak vooral aan het opletten op de productie en de special effects binnen de film, goed, wanneer hij vroeger dan eens een horrorfilm gekeken had. Hij was er destijds niet echt van onder de indruk geweest, al kon dit ook aan deze specifieke horrorfilm liggen natuurlijk.
Terwijl Noralie opgestaan was om de borden naar de vaatwasser te ruimen, had hij zelf de twee placemats maar opgevouwen om deze in de juiste lade te leggen. Ondertussen had hij een vaatwastablet erbij genomen om deze in de vaatwasser te stoppen en deze vervolgens aan te zetten. Hij zette – ook wanneer hij alleen was – de vaatwasser gewoon iedere avond aan. Natuurlijk was het beter voor het milieu om dit met de hand te doen en om dit niet elke dag te doen wanneer er maar een beetje afwas was, maar ook hier kon hij niet echt wakker van liggen. Fynn klikte op het juiste knopje en zette deze hiermee aan. Er ontstond langzaam een geluid; hij stond aan.
Noralie had gezegd dat het gewoon erom ging dat ze het huis uit gingen, waardoor hij maar even knikte. Misschien deed hij dat ook wel veel te weinig; gewoon zonder een rede het huis uit gaan. Direct dacht hij na over een hond, wanneer ze een hond zouden hebben, zouden ze hier gewoon elke ochtend en avond mee kunnen gaan wandelen. Toch wist hij niet hoe handig dit was, hoe het beveiligingssysteem hier nog mee zou functioneren en of hij het wel wilde. Bovendien kon hij niet direct toezeggen aan alles wat Noralie (maar ook hijzelf) wilde, puur omdat dit niet vanzelfsprekend was. ,,Okay" knikte Fynn dan ook. Zouden ze nog wel naar de bioscoop gaan dan? Waarom zouden ze dan niet gewoon naar het strand of iets dergelijks gaan? Hij had eigenlijk vrij weinig zin om wat te hangen in een bioscoopstoel en wat naar een scherm te kijken. Het leek hem beter om dan naar het strand te gaan.
Yes, het was inderdaad een goed idee om te gaan. ,,If I were you, I'd wear a warm sweater and a warm coat. It will be cold tonight" sprak hij nog uit. Hij dronk het laatste beetje uit zijn glas wijn uit en liep vervolgens even naar zijn kamer. Hier trok hij de trui die hij nu aanhad om voor een dikkere en warmere sweater. Hierna had hij een dikke jas erbij gepakt en had hij een beanie opgedaan. Het leek hem wel een goed idee om met een motor te gaan. ,,We're going by motorcycle, okay?" vroeg hij Noralie. Ze zou gewoon achterop kunnen, inmiddels had hij een tweede helm gekocht. Ja, hij had echt overal aan gedacht wat betreft het feit dat ze bij hem in zou trekken.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Nora keek kort even over haar schouder naar Fynn, nadat hij de suggestie had gedaan om haarzelf warm aan te kleden. Dat was inderdaad wel slim, gezien de temperaturen in de laten avond en nacht tegenwoordig. Ze gingen echt naar de winter en ze kon stiekem dan ook niet wachten tot er een pak sneeuw lag. Gewoon lekker thuis blijven met een beker warme chocomelk en zelf gemaakte slagroom. Het waren gewoon echt haar tijden, zeker omdat dat betekende dat er ook kerstversiering in huis gehaald kon worden.
Ze trok haar huidige sweater uit en trok vervolgens een tanktop aan, waarover ze een dikkere sweater met hoodie aan trok. Op die manier had ze al meteen iets meer... isolerend aan. Ze trok haar sweater recht en stapte vervolgens in haar laarsjes, die ook heerlijk gevoerd waren, terwijl ze haar haren in een slordige knot samen had gebonden. Ze gingen immers niet naar een chique restaurant. Dan had ze waarschijnlijk een jurk aangetrokken en het er maar mee gedaan dat haar blote benen er af zouden vriezen.
Vervolgens trok ze haar halflange jas aan en bond ze nog een sjaal rond haar nek. Handschoenen had ze een hekel aan, ze verstopte haar handen wel in haar jaszakken. Hoewel ze kort fronste door de mededeling dat ze met de motor gingen.
''Sure.'', antwoordde ze iets verbaasd terwijl ze achter hem aan liep richting de lift, zodat ze naar de garages konden. ''But if my feet freeze off, you need to buy me new ones.'', waarschuwde ze hem wel. Ze meende er niets van maar ze wou oprecht haar best doen het luchtig te houden tussen hen in hoop dat het allemaal makkelijker zou verlopen.
Het nam niet lang om de motor van Fynn te vinden en de helm van hem aan te nemen. Al moest ze daarvoor het elastiek weer uit haar haren nemen en rond haar pols binden. Met een knot op haar hoofd ging het niet passen. Zodra ze haar helm op had, was ze ook achter Fynn gekropen – nadat hij zijn plek had genomen dan toch – en had ze toch kort getwijfeld. Maar om niet te willen vallen in een bocht, zat er toch niets anders op dan haar armen rond zijn middel te wikkelen.
''Maybe this was a better idea for when it was summer.'', bekende ze maar met een schaapachtig lachje. ''We can still go Netflix and chill?'' grapte ze voorzichtig. Ze wist dat dat niet was wat ze wou, ze wou er juist tussenuit. Maar de motor leek haar inderdaad koud, hoewel ze nu toch zat en het aan Fynn was om weg te rijden.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Kort had hij met zijn ogen gerold door haar woorden. Als zij haar voeten eraf zou vriezen, dan zou hij haar nieuwe moeten kopen. ,,Aha, okay, I will" had hij maar gereageerd, wetende dat dit een opmerking was om de sfeer luchtig te houden. Nog altijd kon hij hier nog niet echt aan wennen, al moest dit wel langzaam. Hij was niet gewend aan de kleine opmerkingen die de hele dag door werden gemaakt, hij had nog nooit een kerstboom in huis gehad en hij was gewoon echt niet gewend aan het hebben van een relatie. Natuurlijk maakte hij zo nu en dan wat plagerige opmerkingen wanneer hij met een dame flirtte, maar dit was dan ook echt gewoon met de rede om haar dan in zijn bed te krijgen. Waarschijnlijk lukte dit zonder deze plagerige opmerkingen ook wel.
Toen Noralie zei dat dit misschien een beter idee was in de zomer, grinnikte hij. ,,Yep. You're probably right" zei hij, maar haalde hij hierna zijn schouders op. ,,You're the one who wanted to get out" grijnsde hij, terwijl hij zijn helm opzette en was gaan zitten. Hierna draaide hij zich om toen Noralie begon over netflix and chill. Had ze het nu over het 'echte' netflixen, of had ze het over seks? Wanneer ze het over seks had, zou hij hier geen problemen mee hebben, maar het leek hem niet de situatie. Fynn besloot niet meer op haar woorden te reageren en zette de motor aan. Meteen voelde hij de armen van Noralie om zich heen, wat ook gewoon het veiligste was.
Terwijl hij lekker gas gaf en wegreed, besloot hij dat hij helemaal geen zin had om naar de bioscoop te gaan. Waarom zouden ze naar de bioscoop gaan, wanneer hij hier eigenlijk geen zin in had? Noralie wilde de deur per sé uitgaan, dan vond ze het strand vast ook prima. Fynn manoeuvreerde zich gewoon door de straten, gaf tijdens enkele stukjes wat extra gas, maar stopte ook gewoon netjes voor een zebrapad wanneer dit nodig was. Zo nu en dan reed hij dan wel wat agressief en hard, maar hij zou nooit onveilig rijden of een andere weggebruiker in gevaar brengen. Hij ontving dan wel eens een boete, maar dit beetje geld miste hij niet.
Noralie moest wel al doorhebben dat ze niet naar de bioscoop zouden gaan. Fynn was het strandterrein opgereden en had zijn motor hier aan de zijkant geparkeerd. Hij kon natuurlijk niet de duinen en het daadwerkelijke zand doorgaan met zijn motor, dan kwamen ze vast te zitten. Zodra de motor stilstond en hij de motor uitgezet had, was hij afgezet. Hij had de handvaten nog vastgenomen; Noralie zat nog op de achterkant en hij wilde natuurlijk niet dat ze omviel, al zou dit bij nader inzien best komisch kunnen zijn.
,,I figured we could just go here, instead of the cinema" sprak hij uit. Hij had gewoon zijn zin in een film. Fynn had de helm van Noralie aangenomen en had zijn eigen helm afgezet. Het leek alsof er niemand meer op het strand was. Waarschijnlijk waren de meeste mensen lekker warm thuis. 

why do you hesitate?