ORPG] He's more myself than I am...

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Nora trok kort haar wenkbrauw op. ''I'm serieus. My mom did forbid it from the very moment I learned what a gun was and that it is normal to carry it around. I was six, maybe?'' fronste ze. ''Believe me, if it was my dad's call he would've teached me. But that man is totally laying on his back for her.'' Schaamte om dat zo uit te spreken? Absoluut niet, het was een feit dat haar vader net een hondje was als het op haar moeder aan kwam. Die vrouw had hem goed onder de plak, ondanks dat dat misschien niet zo mocht lijken voor de buitenwereld. Ja, het was ook zeker haar vader die gezorgd had dat dit huwelijk gebeurde, maar haar moeder regelde altijd het fijne van dingen.
''You could teach me anyways. With or without my mother knowing. I'm your fiancé, I'm living with yoú. You are the very person who decides what is good for me and what is not. According to the rules it is, because I still think bonbons are good for me from time to time.'', glimlachte ze wat speels. Maar ze wou wel duidelijk hebben dat het niet aan haar ouders was, niet meer, om zulke dingen te bepalen. Dat was aan Fynn. ''So please teach me? I'm dying to learn how to shoot a gun.'', grinnikte ze.
Nora had haar handen ook even bij de gasbrander gehouden, om ze op te warmen. In haar zakken waren ze wel wat warm gebleven, maar toch nog erg koud vergeleken met hoe warm het was in het tentje zelf. Op haar wangen lag dan ook een blos door de temperatuur verschil en dan mocht ze blij zijn dat ze toch een beetje getint was. Anders had ze op een kreeft geleken waarschijnlijk. Een espresso was dan ook zeker iets wat haar ging helpen om goed op te warmen.
Haar bruine ogen keken vragend om naar Fynn, bij zijn vraag. ''My strangest habit, huh?'' herhaalde ze zijn vraag terwijl ze bedenkelijk haar lippen wat tuitte en haar aandacht weer op het vuur richtte zodat ze na kon denken. De vraag was erg breed, wou hij simpele dingen of erg persoonlijke dingen?
''I pick the pits of strawberries before I eat them and I never lay on my back. Sleeping and more.'', haalde ze haar schouders op. ''That's what the question was, right? So now it is your turn, your strangest habbit.'', glimlachte ze terwijl ze opkeek omdat de jongeman met hun bestelling aan kwam lopen. Welke ze bedankte voor ze haar kopje dankbaar omvatte, lekker warm!

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Ergens kon hij begrijpen dat Noralies moeder haar verboden had om te leren hoe ze moest schieten, zeker wanneer ze dit al vanaf haar 6e had gedaan. Waarschijnlijk moest er op deze leeftijd duidelijk gemaakt worden dat pistolen geen kinderspeeltjes waren. Haar ouders wilden natuurlijk niet dat ze 'per ongeluk' de trigger overhaalde en hierbij per ongeluk iemand vermoorde, nee, dit zou een verhaal zijn joh... Fynn knikte maar even toen Noralie vertelde dat haar vader eigenlijk volledig achter haar moeder stond. Bij hemzelf was dit omgekeerd. Zijn vader gaf vooral de bevelen en zijn moeder gehoorzaamde. Natuurlijk had haar moeder ook wel wat te zeggen, maar over het algemeen was zijn vaders wil de wet. Dit was al zolang hij zich kon herinneren. Over het algemeen zaten zijn ouders wel op dezelfde lijn en hadden ze dezelfde mindset en dezelfde normen en waarden wat betreft opvoeding.
Fynn knikte. Noralie had gelijk. Hij zou haar kunnen leren hoe ze een pistool moest gebruiken. Haar laatste grinnikende woorden zorgden ervoor dat hij fronste en van mening veranderde. I'm dying to learn how to shoot a gun. Deze woorden waren vreselijk gekozen. Plotseling leek het hem toch niet zo verstandig, misschien was ze nog niet klaar om het te leren. ,,Shooting is serious business, Noralie. It's not something you should enjoy and I don't want you to shoot someone or something, only if it's a matter of life and death... And please, lower your voice about topics like this" mompelde hij zacht. Ze zat nu te grinniken over iets dat écht niet zo grappig of leuk was. Naar zijn idee was het noodzakelijk. Daarbij was het gevaarlijk om het hardop over deze onderwerpen te hebben in het onderwerp, dus was met deze laatste woorden, dit onderwerp afgesloten. Hij zou binnenkort eens kijken of er iets mogelijk was wat betreft het leren te schieten voor Noralie.
Ho, nam ze écht eerst alle pitjes uit een aardbei voordat ze deze at? Hoofdschuddend keek hij haar aan. ,,You barely taste the pits..." mompelde hij hoofdschuddend. Er verscheen een kleine grijns op zijn gezicht, oh ja, hij begreep wel waar ze op doelde. Fynn haalde zijn schouders op toen Noralie vroeg naar zijn vreemdste gewoontes. Hij nam zijn glas thee in zijn handen en dacht na. ,,I don't have strange habits" zei hij. ,,But I'm always on top" zei hij hierna uit op dezelfde toon als Noralie. Zij begon met het uitdagen en het doelen naar seks, hij sprak hier alleen nog even zijn gewoonte over uit. Hij was de dominante in bed, hij nam de leiding en híj zat bovenop.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Noralie rolde kort met haar ogen, ongezien dan toch. ''I know and I didn't mean it like that. But it is kinda hard if your parents hold everything from you, instead of teaching you how to use it. And also with the right directions and rules.'', verklaarde ze maar wat ze bedoeld had. Ze wist dondersgoed dat het in haar wereld nodig was om haarzelf te kunnen verdedigen. Nu kon ze wel hand-to-hand een aardige tik uit delen, maar dat was toch anders dan een pistool of een mes. Noralie had bewust maar verder geen details benoemd, omdat het inderdaad niet verstandig was geweest het hardop te roepen.
Misschien een klein beetje beschaamd had ze dan ook kort haar bruine ogen even neergeslagen. Maar het was beter om het helemaal te laten rusten, om te voorkomen dat ze een uitbarsting kregen zoals ze eerder al eens had gehad. Ze kon enkel hopen dat Fynn nog steeds bereid was haar iets te leren om haarzelf te kunnen verdedigen. Het was allemaal leuk dit, om te zorgen dat bedrijven bleven bestaan en dat namen groots werden, nagedacht over de gevolgen die het mee bracht, had niemand.
''I know. But it is a strange habbit of mine.'' Ironische woordkeuze, maar ze had het niet kunnen laten om op te merken. Daarbij had ze kort haar schouders opgehaald en een glimlach laten zien. ''No worries, I barely eat strawberries, so you don't have to watch how I pluck the pits of them before we can eat.'', beloofde ze hem zowaar.
Noralie proefde wat van haar koffie en fronste kort bij de opmerking die Fynn naar haar maakte. ''Well, maybe I might make a exception on my own rule just for you.'' Nu hij er zo op door ging, kon hij het krijgen ook. Ze schaamde zich er ook absoluut niet voor, want ze hadden alleen elkaar. Als ze al niet over zulke dingen konden praten wist ze niet eens of het wel goed ging komen.
''However there are alot of different positions that are more fun too.'', fluisterde ze nog wel nadat ze wat naar hem toe was geleund. Het was niet de bedoeling dat iemand het anders te horen kreeg. Fynn mocht gerust weten dat dergelijke onderwerpen haar niet afschrikten, in tegenstelling tot dat ze dus niet wist hoe ze een wapen moest afvuren. Ze wist wat ze had aan haar eigen lichaam gelukkig.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Hij besloot niet meer op Noralie te reageren. Hij begreep dat ze tot dit moment niet betrokken was geweest in de criminele wereld. Uiteraard wilde Fynn dit op zekere hoogte ook zo houden, dus diende ze ook te realiseren dat het niet iets was waar grapjes over gemaakt konden worden of waar zo hard in het openbaar over gepraat kon worden. Dit was niet alleen onverstandig, maar ook erg gevaarlijk. Fynn hoopte dat hij duidelijk had gemaakt dat hij best bereid was haar te helpen, maar dat ze zich dan wel wat volwassener mocht gaan gedragen. Hij begreep niet waarom haar ouders haar niet veel hadden verteld over de bendes. Fynn mocht hopen dat ze een béétje zou weten over de huidige verhoudingen binnen het wereldje, al vreesde hij voor het ergste. Het was waarschijnlijk een goede bedoeling om Noralie uit de onderwereld te houden, maar hij vond het persoonlijk was hypocriet. Haar ouders wilden haar uit de bendewereld laten, terwijl ze haar wel forceerden om met hem te trouwen. Ze wisten dondersgoed dat híj wel actief was in de bendewereld, ze zou er dus hoe dan ook voor een deel in betrokken worden.
Fynn had zijn handen om de thee en roerde hier vervolgens goed in, zodat de smaak van het gemberblokje dat in het hete water zat, gewoon goed verspreidde. Zo nam hij zijn eerste slok; het was behoorlijk heet, zoals hij dit graag had. Hij dronk zijn koffie en thee – bij wijze van spreken – het liefste wanneer deze net niet meer kookten. Hij hield zijn vingers nog altijd rondom het glas, waarna hij naar Noralie keek na haar woorden. Het gesprek leek plotseling een andere wending te krijgen. Wat het was, wist hij niet. Of het wat flirterig plagen was? Ja, zonder twijfel. Natuurlijk zouden ze ooit seks (moeten) hebben, daar konden ze niet omheen. Natuurlijk had Fynn hier geen moeite mee, Noralie was een aantrekkelijke dame en ze had een mooi lichaam. Wel wist hij, dat hij wellicht het een en ander zou moeten gaan veranderen aan zijn gedrag in bed. Fynn was iemand die seks had voor de lust, wellicht zou het in de toekomst iets passievoller verlopen. Zo niet, dan had hij er ook geen probleem mee. Zolang Noralie maar niet verwachtte dat ze na de seks als een romantisch en schattig koppel knuffelend in bed zouden gaan liggen. Ho maar, nee. Er was een grijns op zijn gezicht verschenen. Ze zou een uitzondering kunnen maken op haar eigen gewoonte. Fynn vond dit geen probleem. ,,Oh, that's great news" grijnsde hij. ,,Because I never make exceptions" Wanneer een scharrel eerder voorstelde of probeerde om bovenop te zitten, draaide hij de rollen al snel om, het kostte niet veel moeite om een dame van hem af te halen en vervolgens weer bovenop te gaan. Hij had gewoon graag de controle, óók als het om seks ging.
Noralie leunde naar hem toe, ze fluisterde wat. Gezien er verder in de zaak een jonger meisje zat, was het niet heel gek dat ze fluisterde. Er waren inderdaad genoeg standjes gaande in de seksindustrie. Fynn prefereerde de ietwat standaard, of de goede oude doggystyle. Verder vond hij het altijd wat zonde van zijn tijd om zich in allemaal vreemde richtingen te draaien om een bepaalde positie in te nemen. Hij vond het prima om seks te hebben, maar had nooit echt behoefte om een heel boek aan verschillende standjes af te gaan. ,,Well, I guess we've got plenty of time to figure out some positions" sprak Fynn Noralie toe, hierbij doelde hij op het hele huwelijk. Until death do us part...

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Noralie kon er niets aan doen dat het gesprek op deze onderwerpen aan kwam, het was te verleidelijk om het niet te doen als Fynn gewoon op haar reageerde. Daarbij kon ze zich er niet voor schamen ook, ze mocht hopen dat dat niet hoefde want ze deed haar best om er goed uit te zien. Zoals het haar geleerd was, natuurlijk. Wat het was, wist zij echter ook niet en dat hoefde voor nu niet. Ze deed haar best en dat had ze hem laten weten, ze kon enkel hopen dat ze het zover kon krijgen dat hij ook wat zou 'openen', al had ze het vermoeden dat dat een lang proces zou zijn.
Eerlijk, als het gewoonweg zou blijven bij een soort geflirt en lust, dan was het ook prima voor haar. Ze kon niet verwachten dat iemand van haar ging houden terwijl er eigenlijk helemaal chemie was tussen hun twee? Kort fronste ze op die gedachte, want omdat Fynn ergens zijn best wél leek te doen, betekende dat dus dat er ergens wel een soort chemie was. Alleen dan niet zoals je het zou verwachten van een koppel dat verloofd was. Maar goed, ze waren dan ook geen normale mensen in een ongewone wereld op zich. Het was lastig, omdat ze in het begin nog had nagedacht om het hem zo moeilijk mogelijk te maken en nu zat ze hier een beetje haar best te doen om het makkelijk te laten verlopen.
Kort rolde Noralie met haar ogen. ''So I've experienced untill now. But no worries, I kinda like the kind of guy that's stubborn.'', verklapte ze hem maar. ''It doesn't help you to flock with the other sheeps.'', glimlachte ze vermaakte terwijl ze een slok van haar koffie nam en weer naar hem opkeek. ''That doesn't mean I like you, by the way. I'm trying.'', glimlachte ze hem zoetjes toe omdat het nu toch wel héérlijk was om een beetje te stangen. Het leek de boel een beetje luchtig te houden tussen hen. Ze zou liegen als ze zou zeggen dat Fynn niet haar type was... want elke meid zou vallen voor zijn strakke kaaklijn, warrige kapsel en nonchalante houding die hij constant ophield.
''I guess we have.'', grinnikte ze zachtjes. ''But I think this isn't a conversation to continue here...'', liet ze hem nog wel weten met een hoofdknikje naar het jonge meisje dat schijnbaar iets opgevat had en met een knalrood hoofd weg had gekeken. Vermaakt had ze haar lege kopje op het schoteltje gezet en was ze overeind gekomen. Ze waren enkel gekomen om wat warms te drinken en dat zouden ze naar huis. Een fles wijn ontkurken was wat ze eerder nodig had dan koffie.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Het had niet lang geduurd voordat ze weer bij zijn appartement waren, of hun appartement inmiddels. Ergens was het niet zo slim geweest om in dit strandtentje wat te gaan drinken. Zowel Noralie als Fynn waren zodra ze weer naar buiten gingen helemaal opgewarmd, maar dit maakte de kou van buiten eigenlijk net weer een tikkeltje erger. Zodra ze aangekomen waren in de parkeergarage waar Fynn de motor geparkeerd had, hadden ze het allebei weer behoorlijk koud gekregen. Zo waren zijn eigen wangen waarschijnlijk wat rozig geworden, hij had het ook gewoon koud. Zijn lichaam bestond dan wel uit best wat spier, maar een vetlaagje was niet echt heel erg aanwezig door zijn snelle stofwisseling. In deze gevallen zou hij graag willen dat hij iets voller gebouwd was. Daarentegen wist hij dit ook vaak te relativeren; van een beetje kou ging je niet dood.
Fynn had er voor ze weer naar huis gingen al voor gezorgd dat de verwarming thuis van twee graden omhoogging, zodat het lekker warm was wanneer ze binnen kwamen. Hij had het beveiligingssysteem op het appartement gezet, had zijn jas aan de kapstok gehangen en had zijn muts hier ook gewoon aangehangen. ,,Home sweet home" zei hij maar. Fynn kroop wat dieper in zijn trui, checkte even of de verwarming inmiddels al wat warm was – yes, dit was zo – en was hierna naar de eettafel gelopen. De fles wijn stond nog op de tafel, de twee glazen van het avondeten stonden hier wat verdwaald bij. Fynn opende de fles en schonk twee glazen in van de wijn die nog in de fles zat. Hij nam hier meteen een slokje van; de wijn zorgde voor een warm gevoel in zijn keel, perfect naar zijn mening.
Fynn had geen idee wat Noralie nu zou willen doen. Hij had niet echt 'cozy dekentjes' in huis, op de bank lagen geen kussens en hij wist niet of de plagerijen van net nu echt bedoeld waren voor deze avond. Hij nam aan van niet, wellicht was het wat hopeloos om direct op de eerste avond samen in bed te duiken. Ze haatten elkaar nog, toch? Nee, Fynn wist dat ze elkaar wel enigszins mochten, het feit dat ze gewoon hun leven samen moesten spenderen, zorgde ervoor dat ze niet veel anders konden.
Hoewel het idee van een douche niet verkeerd klonk in zijn oren, had Noralie ook gevraagd naar de openhaard op het strand. Zo zette hij zijn glas wijn neer, om vervolgens naar de openhaard te lopen. Hij gebruikte het ding echt veel te weinig, maar was wel handig in het aanmaken van het vuur. Er lagen al enkele blokken nieuw hout in het luik, dus begon hij gewoon met het starten van een vuurtje. De blokken hout lagen al perfect om het vuur zonder enige moeite aan te krijgen. Er kwam meteen wat extra warmte vandaan, waardoor een douche bij nader inzien wat overbodig zou zijn. In alle tijd dat ze thuisgekomen waren, had Fynn buiten de drie woordjes niks gezegd. Hij had eigenlijk geen idee wat hij zou moeten zeggen. Zouden ze nu echt over koetjes en kalfjes moeten praten, hun hele leven lang?

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

De kou was bijna ondragelijk geweest en ze voelde ook werkelijk haar bovenbenen niet meer op een gegeven moment. Wel was ze zo brutaal geweest om haar handen in elk geval in Fynn zijn jaszakken te stoppen om te voorkomen dat haar vingers er af vroren. Mocht hij oprecht een ring voor haar willen halen, dan was het fijn om ook vingers aan haar handen te hebben. Al verwachtte ze verder niets, hun verloving stond toch al vast op papier en een ring bracht weinig mening met zich mee op die manier. Weliswaar was het gewoon het idee dat het een beetje traditie was... Noralie had sowieso altijd een soort fantasie gehad dat iemand eerst een promise ring voor haar zou komen, die zou kunnen matchen met een verlovingsring en uiteindelijk een trouwring. Ze mocht er dan op losfeesten, dromen had ze zeker gehad als jonge vrouw.
In huis trok ze meteen haar jas uit en trok ze haar muts van haar hoofd terwijl ze alles aan de kapstop hing. Op haar sokken, nadat ze haar schoenen achter had gelaten in de hal, was ze al wrijvend in haar handen naar binnen gelopen. Haarzelf even een moment gevend om aan de warme kamertemperaturen te wennen. Het was heerlijk hier thuis, 23 graden was gewoonweg huiselijk. Maar het zorgde er ook voor dat de zenuwen in haar lichaam een klap kregen en ze in eerste instantie toch wel een beetje pijnlijk oren en vingertoppen kreeg voor het eindelijk beterde.
Dankbaar nam ze het glas met de rode wijn aan en nam ze een grote slok in eerste instantie. ''Home sweet home, indeed. It's warmer at least.'', glimlachte ze terwijl ze op het vloerkleed voor de openhaar neer was gezakt terwijl Fynn die aanmaakte. Dankbaar hield ze haar handen dan ook even vooruit toen het vuur aan de houtblokken likte en steeds hoger leek te reiken. Het was een andere warmte dan de vloerverwarming of centrale verwarming, het was aangenamer om de hitte langs haar wangen te voelen strijken.
''You act kinda lost.'', merkte ze uiteindelijk zachtjes op. ''I honestly think it will not be thát bad as we thought it would be. And I aren't that bad of a kisser, am I?'' vroeg ze zich af terwijl ze Fynn aan had gekeken. Werkelijk, ze wou alleen maar dat hij iets losser zou worden om haar heen in elk geval. Hij mocht die strakke houding en die harde blik in zijn ogen houden en ook uiten naar iedereen die hem moest vrezen. Maar ze moesten verdorie een heel leven met elkaar delen. Till death do us part, daar zouden ze nog letterlijk 'I do' op zeggen.
Noralie besloot de rest van haar wijn maar achterover te gooien voor ze haarzelf iets draaide, zodat ze op haar knieën kwam te zitten, met haar voeten onder haar kont gevouwen in eerste instantie. Haar bruine had ze opgericht naar het gezicht van Fynn terwijl een glimlach haar sierde.
''I honestly decicded on getting to know you, Fynn. More than I know now. We have time, but we also have a whole life to spend together and I think we should make the best out of it. Whatever that may be, whatever that may mean for us, and so on.'', liet ze hem weten. Ze had het op het strand niet gezegd, maar ze wou het wel gezegd hebben. Ze zou het niet kunnen om constant op haar tenen te moeten lopen en zich moeten afvragen wat er in hem om ging. Weliswaar moesten ze andersom werken dan, alles ging toch al niet zoals het 'normale mensen' verliep.
Haar hand was zijn nek in gegleden zodat ze de kus van eerder kon hervatten, of eigenlijk was het een nieuwe kus. Dan konden ze het maar beter zo proberen, misschien zou het werken en dat zou ze helemaal niet erg vinden.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Ergens dacht hij na over de dingen die hij had gedaan wanneer hij alleen was geweest. Waarschijnlijk had hij dan gewerkt, was het nu tijd geworden dat hij eens wat eten zou bestellen, of wellicht zou hij in bed liggen met een van zijn scharrels. Misschien was dat ook wel hetgene dat hij wat miste. De vrijheid om iemand te bellen wanneer hij seks wilde, maar ook de vrijheid om deze dame vervolgens ook weer weg te sturen als hij er geen zin meer in had. Fynn wist echt wel hoe hij zichzelf kon helpen, maar dit zou toch anders zijn.
Inmiddels had hij de openhaard succesvol aangemaakt en brandde het hout zachtjes weg. Het zou wel even duren voordat er nieuw hout in zou moeten, de stukken waren namelijk vrij dik. Zo had Fynn zijn glas wijn gepakt en was hij hierna op de bank gaan zitten. Noralie zat op het vloerkleed. Het was maar wat je comfortabel vond, dacht hij maar. Hij had de laatste slokjes van zijn glas wijn genomen, er zat nog maar een beetje in de fles dus de glazen hadden ook niet echt vol gezeten. Wellicht zou hij zo een nieuwe fles openen. Ook nu had hij geen idee wat Noralie van hem verwachtte. Het was pas half negen, maar hij had geen idee wat ze de rest van de avond wilde doen. Hij vond half negen te vroeg om naar bed te gaan, véél te vroeg. Meestal sliep hij rond 1 uur, dit was dan nog relatief vroeg. Vaak werd hij dan wakker rond half 7. Fynn had niet veel slaap nodig, al had hij zichzelf dit vooral wijsgemaakt. Met kortere nachten had hij langere dagen waarin meer uitgevoerd kon worden.
Het was blijkbaar niet onopgemerkt gebleven dat hij wat in zijn gedachten was. Fynn keek Noralie maar aan, haalde zijn schouders op. Ze had gelijk; zij zat in gedachten. ,,I didn't know what to say, or actually, I don't know what to say or what you expect me to say or do" mompelde hij. Deze woorden waren nieuw voor hem. Hij was eerlijk over zijn gevoelens, zei tot zekere mate wat er in hem omging. Natuurlijk bleven deze woorden vaag, maar voor zijn idee was hij al erg open.
Noralie draaide zich nog even goed om, glimlachte, maar zei hierna weer iets. Hij beet op zijn lip en haalde een hand door zijn haren. Noralie zei dat ze wel tijd hadden, maar dat ze er gewoon echt het beste van moesten maken. Waar deze woorden vandaan kwamen wist hij niet, maar het voelde voor hem een beetje aan als een preek. Naar zijn mening hadden ze er op het stand al voldoende uitgebreid over gesproken. Fynn zuchtte. ,,I think you've just gotta accept the fact that I'll never be a perfect boyfriend or husband, Noralie" mompelde hij. ,,But I'll try" zei hij hier zacht achteraan. Het was hem altijd geleerd om zijn gedachten te blokkeren, om een stalen gezicht te houden en om een harde blik in zijn ogen te hebben. Noralie maakte duidelijk dat het tijd was hier misschien iets in te veranderen. Zijn woorden waren in ieder geval al een persoonlijk mijlpaal; hij sprak al behoorlijk open over de dingen waar hij over nadacht.
Voor hij het wist had hij Noralies hand in zijn nek. Eigenlijk viel al te verwachten wat er ging komen; ze kuste hem weer. Het was hem ondertussen wel duidelijk geworden dat ze echt initiatief toonde, niet alleen met het voeren van gesprekken, maar ook met het kussen en zoenen. Of Fynn dit vervelend vond? Nee, misschien was dit juist wat hij nodig had. Gewoon korte zoenen, waardoor hij zijn gedachten kort kon vergeten. Zijn hand gleed naar haar middel, maar deze liet hij hier gewoon rusten. Na enkele secondes haalde hij zijn lippen van de hare. ,,You are a good kisser" sprak hij uit, waarna hij zijn lippen weer kort op de hare drukte. Ditmaal gleed zijn hand vanuit haar middel naar haar heup.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Noralie fronste kort. ''I'm afraid we both don't really know what to expect or do. Well, mostly.'', stemde ze maar in. Ja, het was ergens wat vreemd maar ze moesten ergens beginnen? Alles ging toch al anders dan in de 'normale wereld', dus wat maakte het ook nog uit allemaal? Maar hij zou wel naast haar in slaap vallen en ook naast haar weer wakker worden voor zolang hij aan haar vast zat. En andersom trouwens. Maar opeens leek het misschien wel niet eens zo erg te zijn ook, als ze echt moest kiezen was het leven met haar ouders tot nu toe erger geweest.
''Maybe we shouldn't expect anything. Just go with the flow and be ourselves, it wouldn't be healthy to change who we truly are.'', besloot ze knikkend. Ze zou nooit van hem verwachten dat hij voor haar zou vaderen. Misschien wat opener, maar dat leek een goede kant op te gaan en daar ging ze dan ook absoluut niet over klagen. Stapje voor stapje, al leken de meeste stapjes achteruit gezet te worden. Tegen het verkeer in, maar dat was niet erg. Het had ook wel weer wat en het was ergens ook wel spannend om af te wachten wat er van zou komen dan.
Kort tuitte Noralie haar lippen. ''I don't like perfect.'', liet ze hem maar weten. ''Perfect is só boring, because you will know what to expect. It kinda takes away the suprise, don't you think?'' besloot ze met een glimlach. Het was wel duidelijk dat ze nog veel over elkaar te leren hadden ook. Ze had heus ook haar flaws, zoals de pitjes van een aardbei plukken. Je zou denken dat er geen aardbei meer over bleef dan.
De kus was ondertussen niet moeilijk meer, dit was de zoveelste al en Fynn leek het alles behalve erg te vinden omdat hij ze tot nu toe elke keer beantwoord had. Al ontsnapte een kort lachje haar toch wel bij zijn compliment. ''Well, thank you.'', fluisterde ze met een zachte grinnik voor ze haar ogen weer sloot omdat zijn lippen weer tegen die van haar aan vielen. Misschien was er niet eens wijn nodig ook.
Noralie had haar lippen iets van elkaar gehaald, zodat hun tongen elkaar tegemoet konden komen voor een kort ander spel dan een simpele kus. Ze waren geen oud stel, er mocht heus wat meer spanning in zitten, toch? Daarbij had ze totaal geen schaamte om het initiatief te nemen, ze hoorde het wel als het niet oké was zoals hij dat vanmiddag ook gedaan had.
''I might actually make a exception on my own rule.'', mompelde ze uiteindelijk tegen zijn lippen aan waarbij ze naar hem op had gekeken. Als dat was wat hij wou dan toch...

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Het was dan ook niet echt de meest ideale relatie en konden ze zichzelf ook niet echt vergelijken met het stereotype relatie. Zo was er eigenlijk totaal geen verliefde fase aan bod gekomen, maar dienden ze wel te trouwen... Zo hadden ze deze week ook weer de lunch met hun ouders, waarin waarschijnlijk gediscussieerd werd hoe hun relatie er nu precies uitzag en of ze het met elkaar konden vinden. Fynn verwachtte niet dat zijn eigen ouders of de ouders van Noralie dit ook maar iets zou uitmaken. Als ze ook maar een beetje van hun kind gehouden hadden, dan hadden ze hen niet geforceerd om een relatie met elkaar te beginnen en te trouwen. Dit was wel gebeurd, dus vond Fynn dat deze actie eigenlijk boekdelen sprak. Het was wel duidelijk waar Noralie en hij goed voor waren.
Noralie stelde voor om het maar gewoon op zich af laten komen, hij knikte. Ze konden allebei niet veranderen. Het minste wat ze konden doen was eerlijk zijn tegen elkaar, iets wat voor hem ook wennen was. Zijn gevoelens waren tot op de dag van vandaag eigenlijk niet echt een gesprekstopic geweest. Hij had net al veel over zijn gevoelens onthuld, vond hij.
De dame naast hem zei dat ze niet van perfectie hield, iets waardoor hij fronste. Aha. Dat was nieuw voor hem. Fynn wist dat hij in vele opzichten niet perfect was, maar wat zijn bendeleven betreft streefde hij naar perfectie. Wat zijn beveiligingssysteem betreft streefde hij naar perfectie. Als hij iets kookte, deed hij meestal zijn best om ervoor te zorgen dat dit lekker werd. Over het algemeen streefde Fynn wél naar perfectie, al wist hij dat dit niet mogelijk was. Hij zou nooit iemand worden die gemakkelijk zijn gevoelens zou uiten, hij zou nooit iemand worden die romantische uitjes plande of die zoetsappige complimenten zou geven. Oprechte complimenten gaf hij soms, maar hij overdreef hier niet in.
Zodra Noralie haar lippen iets van de zijne afhaalde om een tong toe te voegen, kon hij niets anders dan meegaan in dit spel. Fynn bewoog langzaam, gewoon op Noralies tempo; zij was begonnen met het invoegen van een tong, zij bepaalde het tempo. Toen Noralie haar lippen kort van de zijne afhaalde en wat mompelde, grijnsde hij kort. Hij wist waar ze het over had, oh ja, hij wist het maar al te goed. ,,Hmm. Like picking the pits out of strawberries before you eat them?" concludeerde hij plagend, er stond een brede grijns op zijn gezicht.
Haar woorden waren wel een startsein geweest voor een nieuwe zoen. Natuurlijk konden ze zich wel gaan verplaatsen naar zijn – kuch, hun – slaapkamer, maar nu hij hier de openhaard had aangezet en het hier lekker warm was, vond hij het ook wel prima om het hier te doen. Fynn nam in ieder geval aan dat Noralie dit wilde, maar aan haar handelingen en woorden te merken, zouden ze dit allebei geen probleem vinden. De nieuwe zoen was intenser dan de eerdere. Zo maakte hij zijn mond wat meer open en beet hij zachtjes, wat plagerig op haar onderlip. Zijn handen gleden naar de onderkant van haar shirt; geen gekke handeling, vond hij. Inmiddels was hij wat meer naar haar toe gaan leunen. Inmiddels lag Noralie op haar rug en leunde hij met zijn handen op de bank, zodat hij niet met zijn volledige gewicht op haar zou liggen.

why do you hesitate?