ORPG] He's more myself than I am...

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Haar leven had ze tot op een bepaald punt tot haar ouders laten beïnvloeden, tot het punt waarop ze eigenlijk aan Fynn vast zat, maar nu ze hier dan zo was, was het haar leven. De enige om wie ze hoefde te denken, rekening mee hoefde te houden en wie haar eventueel kon vertellen wat wel/niet te doen; was Fynn. Zo werkte het nu eenmaal, maar dat betekende niet dat Noralie haar eigen pit zou verliezen en ze was ook niet van plan haarzelf te vermaken met tien katten. Als Fynn niet toe had gestemd, hadden ze een tussenweg moeten vinden want ze zou gewoonweg gek worden als ze helemaal geen affectie meer zou krijgen. Op wat voor manier dan ook.
Een zachte lach ontsnapte haar. ''I might try eating them normal.'', wierp ze hem zacht toe. Het was werkelijk de enige gekke gewoonte die ze had, niet op haar rug willen was puur een controle-dingetje die ze gewoonweg niet had willen geven aan haar bedpartners – die ze nog netjes kon tellen trouwens – omdat het veelal haar keuze was om met iemand in zee te gaan. Met hetzelfde idee als Fynn; om ze daarna weg te sturen.
Haar bruine ogen waren gesloten bij de nieuwe zoen, waar ze even intenser op in ging. De lust die op leek te spelen was eentje die ook meteen aanwezig was, niet meer te negeren. Haar vingers gleden tussen de haren die in zijn nek lagen, terwijl haar andere hand naar zijn rug was verplaatst toen ze op haar rug aanbelandde. Jep, ze ging de uitzondering maken en opeens vond ze het niet heel erg meer ook.
Haar vingertoppen zochten het randje van zijn shirt, welke ze vast greep zodra ze die gevonden had, zodat ze deze omhoog kon schuiven maar zeker de zoen moest onderbreken om deze ook uit te kunnen trekken bij hem. Het was een goed idee geweest de haard aan te zetten, om de kou hoefden ze niet in te zitten.
Speels beet ze in zijn onderlip terwijl ze zijn hand onder haar trui begeleidde nu hij toch zijn hand aan de aanzet had gehad. Ze was niet van porcelein, hij mocht haar best aanraken. Sterker nog, het was fijn om aangeraakt te worden omdat dat alles weer wat subtieler maakte.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Het leek hem vreselijk om met iemand te moeten trouwen zonder zelfvertrouwen of zonder enige ervaring in bed. Nu keek Fynn natuurlijk niet echt al te trots terug op zijn eigen eerste keer, maar hij was wel tevreden dat hij op een relatief jonge leeftijd al had kunnen ervaren hoe het was om het bed met iemand te delen. Ondertussen had hij al het een en ander skills in bed opgebouwd. Het bleek wel dat Noralie ook al het een en ander van bedpartners had gehad, waar hij wel tevreden mee was. Hoewel hij al relatief veel bedpartners had gehad, waren de dames met de ervaring hem het beste bevallen. Zo bleek wel weer dat het opdoen van ervaring leidde tot specialisatie, dit gold niet alleen voor seks, maar ook voor sporten of een andere willekeurige activiteit.
Noralie zei dat ze eens ging proberen om aardbeien te eten op de standaard manier, zonder de pitjes. Dit leek Fynn wel een slim plan. Hij begreep niet hoe ze de pitjes van aardbeien níet kon opeten, maar waarschijnlijk wel gewoon de pitjes in een kiwi of watermeloen op zou eten.
Erg lang dacht hij hier niet meer over na. Hun lippen hadden elkaar vrij snel weer gevonden, ditmaal voor een zoen waarbij de lust duidelijk aanwezig was. Noralie leek de belofte waar ze het initieel over had alweer opgegeven te hebben. Ze lag op haar rug. Dit vond Fynn wel een goede zaak; ze mocht er ook wel aan gaan wennen, aangezien ze toch zouden gaan trouwen en dit naar zijn voorkeur toch de rolverdeling in bed was. Hij boven, zij onder. Misschien zou hij ooit nog een uitzondering gaan maken op deze gedachte. Noralie leek hem wel een type die goed de leiding kon nemen in bed.
Noralies vingertoppen hadden zijn shirt al snel gevonden, in tegenstelling tot haar shirt werd deze meteen uitgetrokken. Hoewel hij eigenlijk nog gezocht had naar een teken goedkeuring, bleek dit al snel helemaal goed te zijn. Sterker nog; op een plagerige manier had ze in zijn lip gebeten én had ze zijn handen wat onder haar shirt gelegd. Waar haalde ze het lef vandaan? Fynn had nog netjes wat rustig aan gedaan, had nog om toestemming willen vragen – dit was immers anders dan alle scharrels die hij had -, maar had dit als zijn startshot gezien.
Fynn had haar trui uitgetrokken, had deze een willekeurige richting uitgeworpen – hierbij natuurlijk wel oplettend dat deze niet in de openhaard zou belanden. Vrijwel direct hierna had hij zijn lippen richting haar hals en nek gebracht, om hier een spoor van wat kusjes te plaatsen. Voor veel dames waren de hals, nek en dijen de gevoeligste plekjes. Waar deze gevoeligste plekjes bij Noralie lagen, wist hij nog niet. Fynn zou het vanzelf wel merken wanneer haar ademhaling zou versnellen, of wanneer ze wat goedkeurende geluiden zou maken. Ondertussen waren zijn handen vanuit haar haar heupen richting haar middel gegaan, tot aan haar bh. Wanneer hem gevraagd zou worden wat voor bh ze aan zou hebben, dan zou hij het niet kunnen zeggen. Wat hem meer interesseerde, was wat er zich ín deze bh bevond. Natuurlijk zou hij zijn ogen de kost kunnen geven of haar nog wat kunnen plagen, maar Fynn liet zijn rechterhand gewoon naar haar rug glijden om vervolgens in een simpele beweging de sluiting van haar bh open te maken. 
Hij kon er nog wel omheen kunnen draaien, maar het was duidelijk dat zowel bij Noralie als Fynn lustig aanwezig was. Dit bleek niet alleen uit de innige zoen, maar ook uit de handelingen die uitgevoerd werden. Nadat Fynn de opening van haar bh had geopend, was hij kort met zijn handen door haar haren gegaan, maar gleed zijn hand hierna langzaam naar haar onderrug.
Uiteraard bleef hij een man en kon hij borsten erg aantrekkelijk en opwindend vinden, maar Fynn prefeerde de billen; hij was wat dat betreft echt een billenman. 

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Ze had haar handen kort omhoog moeten brengen, wou Fynn haar trui fatsoenlijk uit trekken dan toch, zonder dat ze zelf halverwege vast kwam te zitten. Net als dat ze voor het gemak haar rug iets holde, om hem meer ruimte te geven. Het was niet lastig voor haar om in te spelen op handelingen en dergelijke, ze had ze ondertussen zo vaak mee gemaakt. En ze was inderdaad blij dat dit niet haar eerste keer zou zijn, hoe ongemakkelijk zou dat geweest zijn. Dan was ze niet eens begonnen trouwens... Zoveel lef had ze niet gehad op die leeftijd, sinds ze redelijk jong was geweest toen ze haar eerste keer had ervaren. Daar was het uitgaan eigenlijk ook begonnen, deels in een opstand richting haar ouders.
Haar hals strekte ze in een automatisme iets toen ze de lippen van Fynn voelde, waarbij haar ogen kort dicht gleden. Eerlijk, ze kon van veel dingen genieten. Zelfs simpele dingen zoals een kus in haar nek. Kort gunde ze haarzelf dan ook even een moment om daar gewoonweg van te genieten terwijl haar handen zijn huid aftastte; langs de fijne vormen van de spieren die onder zijn huid lagen zowel op zijn rug, bij zijn schouders als zijn buik. Ze hield van mannen die goed gevormd waren.
Noralie had haar hand uiteindelijk langs zijn rug weer naar zijn nek laten glijden, zodat ze zijn lippen weer op kon zoeken met de hare en haar vrije hand vrij spel kon geven om de knoop van zijn broek op te zoeken. Uitkleden was leuk, maar het hoefde ook niet eeuwig te duren voor haar en daarom knoopte ze het ding ook in één beweging los en zipte ze de rits naar beneden.
''I think we kinda need eachothers help here.'', wist ze uiteindelijk een beetje vermaakt uit te brengen. Meer wegens het idee dat hij op zijn knieën zat en ze zijn broek dus nooit uit ging krijgen en om haar broek uit te krijgen zou ze toch iets overeind moeten komen. Het zou geen goed beeld afgeven als ze hem nu al een knietje zou geven...

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Het had niet meer lang geduurd voordat Noralies bh volledig uitgetrokken was. Dit was overigens wél een moment waarop zijn handen langs haar borsten streelden, iets dat niet geheel onlogisch was. Noralie had een goed en fit lichaam, dit kon hij niet ontkennen. Eigenlijk was ze ook gewoon een aantrekkelijke jongedame. Nu hij hier zo met haar lag, realiseerde hij zich dit steeds meer. Ze had niet alleen een goed lichaam, ze kon goed zoenen, ze wist hoe het eraan toe ging in bed en ze wist wat te plagen.
Het had niet lang geduurd voordat Noralie naar zijn gulp en broek had gegrepen. Langzamerhand was zijn zaakje daar beneden steeds wakkerder aan het worden, dit merkte hij door de spanning die langzaam in zijn boxershort begon te ontstaan. Toch zou het beste moment dadelijk nog moeten komen; natuurlijk zorgde dit stiekeme geplaag al voor een spanning, maar het begon pas écht wanneer ze allebei volledig naakt zouden zijn, vond hij. Geen poespas, gewoon pure lust, dáár hield hij van. Er was een kleine grijns op zijn gezicht gekomen door de woorden van Noralie. Ze had gelijk; ze moesten ietwat van positie gaan veranderen om hun broeken uit te krijgen. Zo had hij de broek van Noralie tot aan haar knieën naar beneden gekregen, de rest zou ze zelf kunnen doen met haar voeten. Fynn was half van de jongedame afgegaan, niet alleen zodat zij hierdoor plek had om haar broek volledig uit te trekken, maar ook zodat hij zelf zijn broek helemaal uit kon trekken.
Terwijl hij zag dat Noralie nog bezig was met het uittrekken van haar broek, had hij wel even kort een goed uitzicht. Eigenlijk nam hij nu gewoon even de tijd om haar borsten even te bekijken, die er zo goed als perfect uitzag. De openhaard zorgde sowieso voor een goed licht. Eerlijk was eerlijk, Noralie zag er behoorlijk sexy uit.
Zodra hij in haar uitdagende bruine ogen keek, ging hij weer half boven haar hangen en leunde hij weer wat naar voren. Hij bracht zijn lippen weer op de haren, terwijl hij zijn handen gewoon de vrije loop liet gaan. Ze streelden van haar borsten, rustig naar beneden. Hoewel hij normaal niet echt van het geplaag was en merkte dat dames eigenlijk vanzelf al vrij 'nat' voor hem waren, wilde Fynn er ditmaal zeker van zijn dat het voor Noralie ook een enigszins prettige ervaring was. Wat geplaag, hoorde hier wel bij. Zijn rechterhand bevond zich inmiddels op haar billen; hier streelde hij haar slipje aan de kant zodat hij wat beter kon voelen. Het viel hem niet tegen.
Zijn linkerhand was vanuit haar buik richting het randje van haar slipje gegaan, hier gleden zijn vingertoppen kort langs, waarna hij zijn hand op een rustig tempo in haar slipje bracht. Zodra hij met een vinger al kort voelde hoe de situatie daar beneden was, merkte hij dat Noralie zo te merken ook behoorlijk opgewonden was. Dit hield hem niet tegen om op een rustig tempo wat meer spanning op te bouwen.
Hij had de zoen nog niet verbroken, had een hand rustig op haar billen liggen terwijl hij ondertussen op een nog vrij rustig tempo langs haar clitoris vingerde.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Een glimlach sierde haar toen Fynn haar hint leek te begrijpen, waarop ze iets overeind kon komen om haarzelf van haar strakke jeans te ontdoen. Zodat deze een plekje bij de rest van hun kleding kon krijgen, wat een beetje door elkaar lag over de vloer. Ze zou het straks wel weer vinden, of niet, want het was best laat aan het worden en ze was niet van plan in haar trui te gaan slapen. Of met BH aan.
Noralie nam zijn lippen weer gewillig in ontvangst en sloot daarbij haar ogen terwijl ze een hand weer op zijn rug legde. Het gaf toch een beetje houvast, zo op de bank. Al was die zeker breed genoeg voor dit avontuurtje. En hoewel het zoenen niet erg was, had ze ook heus wel even gespiekt naar wat haar uitzicht precies was. Van top tot teen en wat ze halverwege had kunnen spotten, zou haar waarschijnlijk niet teleurstellen. Haar ademhaling was dan ook zeker wel iets versneld tezamen met haar hartslag, hoe kon het niet?
Een soort van tevreden zuchtje ontsnapte haar toen ze zijn hand langs haar buik voelde, all the way down. Gelukkig had ze geen beloftes gedaan betreft haar nagels – die ze al best kort hield – welke toch langs zijn rug krasten toen ze zijn vingers voelde. Een 'mmh' ontsnapte haar dan ook al gauw, waarop ze er niets aan kon doen dat ze daarmee de zoen ook onderbrak. Echter maakt het haar ook... ongeduldig.
Met haar vrije hand had ze het randje van zijn boxer opgezocht, zodat ze deze over zijn heupen heen kon dwingen en haarzelf ook een beetje vrijspel kon geven. Om met haar vingers zijn heupen in eerste instantie wat af te tasten, voor ze zijn lengte opzocht en deze streelde. Ze kon geblinddoekt nog weten hoe ze een man kon plezieren, maar het was nooit iets waar ze zich lang mee bezig hield. Maar om hem niet geheel in het donker te laten, had ze zijn lengte beet gepakt zodat ze de schacht wat omhoog kon trekken voor ze haar hand weer liet zakken. Op die manier zouden ze er beide 'klaar genoeg voor zijn'.
Het was dan ook Noralie die na enkele minuten het initiatief nam om haar eigen slipje naar beneden te werken en met een beetje moeite uit te schoppen. Een stuk ondergoed kreeg ze nog wel voor elkaar in vergelijking met een broek. Speels beet ze in zijn onderlip terwijl ze haar heupen uitnodigend tegen die van hem aan had gedrukt. Meer toestemming ging hij niet krijgen op dit moment, ze lag al onder hem – haar eigen regel verbrekend – en het was tergend om nog langer te moeten wachten.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Hoe lang het in zijn totaliteit had geduurd, wist hij niet, maar nadat zowel Noralie als Fynn hun tot hun hoogtepunten waren gekomen en hierna nog kort wat gezoend was, was het wel goed geweest. ,,I'm gonna get up" mompelde hij richting Noralie. Dit was het eerste dat hij zei na de seks. Zo had Fynn zich met zijn handen omhoog gehesen zodat hij niet meer boven Noralie hing. Even wreef hij wat door zijn haren. Door de openhaard, de verwarming die erg warm was en het contact van net, had hij het best warm gekregen. Tijdens seks was het wel logisch dat er gewoon wat gezweet werd en dat je het wat warmer kreeg. De seks was wel echt top geweest; prima, niets aan te klagen, misschien zelfs beter dan de seks die hij met sommige scharrels had. Noralie had gewoon een goed lichaam, dit viel niet te ontkennen.
De seks op de bank was echt een perfecte keuze geweest. De bank was te smal om hier goed op te kunnen liggen naast elkaar, waar Noralie dit eigenlijk ook niet echt kon verwachten. Het zou geen geknuffel worden, iets wat hij ook niet gewend was. Dit was meestal het moment waarop hij een scharrel langzamerhand naar huis begon te sturen, iets dat hij nu natuurlijk niet kon doen. Fynn liet het maar aan Noralie over wat ze nog wilde doen; op de bank liggen, douchen, slapen. Hij nam aan dat ze hun avond allebei gewoon een eigen ingeving gaven.
Hij was overeind gekomen, hij deed geen moeite om zijn lichaam – of eigenlijk penis – te verbergen, Noralie had hem inmiddels naakt gezien en vond het onzin om hier nu dan preuts over te gaan doen. Wat hij wel deed, was zijn boxershort erbij pakken en deze aantrekken. Zelf liep hij na seks eigenlijk bijna altijd naakt door het huis, maar nu besloot hij deze gewoonte maar even te vergeten. Dat het tweetal elkaar nu naakt gezien had, betekende niet dat ze voortaan maar naakt door het leven ging, met hun appartement als een nudistencamping. Wellicht was het wat hygiënischer om op z'n minst een boxershort aan te hebben.
In de keuken had hij even zijn handen gewassen en had hij vervolgens gewoon een glaasje water gepakt, waar hij wat van had gedronken. Fynn leunde gewoon tegen het aanrecht, terwijl hij voor zich uitkeek. Misschien had hij nog moeten zeggen dat hij het goede seks vond, of dat Noralie goed in bed was, maar hij nam aan dat dit eigenlijk wel vanzelf sprak. Tijdens de seks hadden ze ongetwijfeld aan elkaar gemerkt dat ze allebei gewoon aan het genieten waren. Misschien was het wel netjes om dit nog even te benoemen, maar ergens vond hij het ook wat overbodig. Ze hadden beiden gekreund, beiden goedkeurende geluiden gemaakt en ze waren allebei tot een hoogtepunt gekomen – wat voor een dame altijd al lastiger was - , dit leken hem genoeg tekenen van genot.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Haar wenkbrauw ging kort omhoog toen Fynn mededeelde dat hij overeind kwam. Dat was normaal toch zo? Ze kon best wat hebben, maar ze wist niet of ze het ging trekken om zoveel kilo meer te dragen voor een langere tijd. Zelf woog ze ook maar 'royaal' en hoewel ze niet slap was, was het toch wat anders dan het gewicht van een persoon dragen. Ze kwam zelf dan ook iets overeind en haalde een hand door haar haren. Die waren zo lang dat ze aardig wat verborgen van haar rug en boezem. Los daarvan schaamde ze zich absoluut niet ook, dus ze ging verder geen moeite doen om haar broek weer aan te trekken.
Noralie was overeind gekomen en had haar spullen van de grond getrokken, zodat ze deze mee naar de slaapkamer kon nemen, zodat ze deze in de wasmand kwijt kon. ''For what's it worth, I think it was not a bad choice to start this.'', glimlachte ze nog zoetjes voor ze de slaapkamer in verdween en daar een schone slip opzocht en een veel te groot bandshirt (we hadden het erover, maar ze slaapt er veelal in haha) aantrok. Al was het wel fris om even haar tanden te poetsen en dergelijke voor ze in bed dook.
Ts.
Uiteindelijk had ze het niet eens gemerkt toen Fynn in bed was gerold en de drie dagen die daarop volgden waren eigenlijk gevuld geweest met kleine dingen die ze samen deden. Het ging in elk geval tienmaal beter dan dat het in het begin was gegaan. Ja, het was niet leuk om gedwongen te worden elkaar maar te accepteren. Maar ze hadden het beide erger kunnen treffen en dat daarom was het eerder een meevaller dan daadwerkelijk een last om elkaar dagelijks te zien.
Zo hadden ze samen ook gewoon de boodschappen gedaan en had Noralie het initiatief genomen om meer Mexicaans eten te bereiden in de keuken terwijl Fynn zich ook bezig hield met zijn 'werk' wat hij voornamelijk verrichtte op de laptop eigenlijk. Erg vond ze het niet, dat gaf haar de mogelijkheid haarzelf gewoon helemaal uit te leven en weliswaar was het niet zó erg om te roepen dat het eten klaar was.
Na die avond hadden ze ook nog één keer het bed met elkaar gedeeld, ditmaal echt het bed en niet de bank, wat toch wel wijste naar dat er toch een soort aantrekking was. Seksueel weliswaar, schijnbaar, maar dat kon ze gek genoeg niet eens zo erg vinden. Iedereen riep altijd dat je blijer werd van een 'goede beurt' en dat leek bijna van toepassing te zijn op de sfeer in het huis zelf.
Maar nu... Nu was het zondag en had ze haarzelf klaar gemaakt voor de lunch met haar ouders. Al ging ze geen moeite doen verder en had ze gewoon een semi-leren broek aangetrokken, met boots en een lekkere sweater erboven. Haar haren bond ze simpel samen in een staart en daarmee was ze klaar.
''I'm done. Do we need to take something? And please don't say flowers, my mom hate flowers.'', mompelde ze terwijl ze de slaapkamer uit liep en opkeek naar Fynn. ''I suppose this will do?'' besloot ze zijn mening maar te vragen. Anders kon ze gaan omkleden... ze kon het niet maken om in iets te gaan wat hij niet zou accepteren.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
De afgelopen dagen waren eigenlijk best wel snel voorbijgegaan. Natuurlijk was het wel een beetje wennen om plotseling samen met iemand te wonen. Dit uitte zich niet alleen in het samen slapen in een bed, of het samen ontbijten en avondeten, maar óók het feit dat hij nu gewoon op iemand moest letten. Noralie en Fynn waren dan nog niet getrouwd, maar het was wel de bedoeling dat hij haar volledig zou beschermen nu ze onder zijn dak woonde. Hij had niet meteen de verwachting dat ze ooit zonder zijn weten het huis zou verlaten, maar het risico was er wel. Nu had hij het er al met Noralie over gehad; als ze ergens heen zou willen gaan of iets nodig had, dan ging hij gewoon mee, mits dit lukte. Wanneer ze dan eens alleen ergens heen zou willen gaan zonder hem, dan kon ze haar ouders vragen of ze mee wilden gaan of dan zou hij iemand regelen – iemand die hij vertrouwde – die op haar zou letten. Fynn vond het te riskant om haar alleen op pad te laten gaan, wetende wat voor bendeleden er rondliepen.
Desondanks het feit dat het gewoon nog even wennen was, was het samenwonen hem verder best wel meegevallen. Hij has nog genoeg tijd om te sporten, Noralie was verder gewoon netjes en hij kon niet echt zeggen dat hij zich de afgelopen dagen heel erg aan haar had gestoord. Bovendien kon de dame echt heerlijk koken en kon Fynn niet zeggen dat de twee keer seks die ze inmiddels hadden gehad, hem tegengevallen waren. Het was allemaal wel prima.
Vandaag was het zondag; de dag dat er een lunch op de planning stond met hun ouders. Ze hadden afgesproken in een leuk tentje, iets dat de hele situatie waarschijnlijk wat verdraaglijker maakte. Fynn kon niet zeggen dat hij er zin in had. Waarschijnlijk zouden ze het gaan hebben over de afgelopen dagen, zouden de moeders het met Noralie over de bruiloft willen hebben, terwijl Fynn nog het een en ander van zaken met de twee vaders moest bespreken. Er stond een grote missie op de planning, waarbij bandeleden van de bende van zijn vader en de vader van Noralie samengevoegd werden in een grote missie tegen een beruchte groep. Hij had het hier telefonisch nog over gehad met zijn vader en Noralies vader, maar uiteraard kon hier niet alles uitgebreid over besproken worden, dit zou veel te riskant zijn. Het zou zonder twijfel een zware missie worden, Fynn wist dat er tijdens de missie enkele doden zouden vallen, hij wist dat er hard getraind moest worden en dat er nog erg veel besproken zou moeten worden. Dit zou niet allemaal vandaag plaatsvinden, maar er zou wel een beginnetje aan gemaakt worden.
Fynn had gewoon een eenvoudige blouse aangetrokken met een trui hier overheen. Zijn jas had hij al aan, hij had de autosleutels al gepakt en had al via het alarmsysteem geregeld dat ze het huis konden verlaten. Het begon echt winter te worden, dus leek de auto hem waarschijnlijk een betere beslissing dan de motor. Stoelverwarming klonk niet verkeerd in zijn ogen.
Noralie kwam de slaapkamer uitgelopen, ze had een vrij nonchalante outfit aan, maar ze zag er wel erg leuk uit. Haar benen kwamen goed uit in de broek, ze had stoerdere laarsjes aan, ja, Fynn vond dat ze er leuk uitzag. Direct schudde hij zijn hoofd. ,,Nope" Ze hoefden niets mee te nemen. Pas toen Noralie begon over bloemen, grinnikte hij. ,,Your mom hates flowers? Let's get some flowers then, we've got plenty of time" grijnsde hij. Ach, een klein grapje kon geen kwaad. Daarbij zou het waarschijnlijk gewoon overkomen als een actie van de 'perfecte schoonzoon', hij was nu al benieuwd naar de reactie van Noralies moeder.
Noralie vroeg nog of haar outfit geschikt was, iets waardoor hij knikte. ,,I like this outfit" knikte hij. Yes, dit was een complimentje. Natuurlijk kon hij nog wel wat beschrijven wat voor aspecten hij nou leuk vond, maar zo veel verstand had hij ook niet echt van mode. Ze zag er gewoon leuk uit.
Het duurde niet lang voordat ze in de auto zaten en dat Fynn de parkeergarage uitreed. Hoewel hij wist dat deze lunch moest gebeuren aangezien hij al best lang gepland stond, had hij er echt geen zin in. Zijn ouders bleven immers de mensen die hem geforceerd hadden dat hij moest trouwen. Goed, Fynn wist dat de hele situatie achteraf gezien echt niet extreem erg was, het samenwonen was nog best wel oké, maar het bleef de gedachte die hij vreselijk vond. Hij had zijn ouders al een tijdje niet gezien en hij had ze de afgelopen weken eigenlijk helemaal niet zo gemist. ,,I'd rather cancel this lunchmeeting" mompelde hij.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Noralie trok kort haar wenkbrauw op voor een glimlach haar sierde. ''I dare you.'', merkte ze op. ''I dare you to buy her a bouquet of flowers, a small one offcourse, and act like you didn't know.'', ging ze vermaakt verder. Nu hij het gezegd had, daagde ze hem uit om het te doen ook. Haar moeder wist niet dat hij wist dat ze niet van bloemen hield. Ook maar net trouwens, dus het was niet geheel gelogen ook. Maar ze zou het ab-so-luut niet erg vinden om het gezicht van haar moeder te zien. Hoe ze haar best zou doen om haar gezicht in een plooi te houden, te glimlachen en te bedanken. Dat terwijl Noralie wist dat ze het thuis meteen in de prullenbak zou gooien onder het mom dat ze niet zo lang goed bleven. Onzin natuurlijk.
''I'm Mexican and my parents are also, so you will have to cope with the character of one or three too.'', grinnikte ze. ''Believe me, my mom is the worst one you can meet. Acting all cute in the beginning, but she will not be a nice mother-in-law.'', waarschuwde ze hem indirect toch. Het zou nog wel komen des te langer Fynn en Noralie samen waren en des te vaker hij met haar ouders te maken zou krijgen. Amerikaanse ouders waren dus niet geheel erg geweest dus.
''I suppose that will be over soon the sooner we act, don't we?'' vroeg ze zich af. Ze was hun club-gesprek over dat restaurant van hem nog niet vergeten. Om daar te beginnen. Oh nee, ze ging het niet toestaan dat haar ouders macht verkregen over de rug van hún huwelijk. Als iemand van hun huwelijk zou profiteren, dan zouden het ook Fynn en Noralie moeten zijn. Fynn eigenlijk, sinds hij het masterbrein zou zijn van hún familie naam. Zijn familie naam.
Een brede glimlach sierde haar toen hij instemde met haar outfit, wat ervoor zorgde dat ze kort naar haar outfit keek, voor zover dat mogelijk was. ''Well, thank you.'', glimlachte ze tevreden. Had ze toch goed gekozen, al zouden haar ouders haar liever in iets chique's hebben gezien. Ongeacht waar ze gingen eten...
Samen waren ze naar beneden gegaan, om de auto uit de garage te plukken en maar op weg te gaan naar deze lunch. Iets waar zij net zo min naar uit keek eigenlijk en daarom zuchtte ze ook even zacht toen Fynn een opmerking erover maakte. ''You were the one saying we couldn't cancel, I wanted too.'', legde ze het maar bij hem neer. Pestend dan wel, niet menend. Ze wist dat dit moést. Hun goede beetje voor zetten, laten zien hoe geweldig ze samen waren en vooral hun ouders niet het vermaak geven van het feit dat ze misschien niet door een deur konden. Al was dat de afgelopen dagen absoluut niét het geval, het tegenovergestelde juist en hoe de relatie tussen hen nu was, beviel haar wel. De rest kwam later wel, hoopte ze.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Hij had zijn wenkbrauwen opgetrokken toen Noralie hem nog uitdaagde om een boeketje bloemen te kopen. Was dit een uitdaging? Fynn had wel ergere uitdagingen aangenomen. Hij knikte, er stond een grijns op zijn gezicht. ,,Well, challenge accepted" knikte hij. ,,I've had worse challenges" grijnsde hij. Fynn haalde een hand door zijn haren heen en reed gewoon naar het centrum van de stad. Het was zo'n 10 minuutjes rijden, in het centrum zou hij de auto kunnen parkeren in een parkeergarage om naar het lunchroompje te gaan. Ondertussen zouden ze nog wel een goedkoop boeketje kunnen halen. Erg veel verstand had hij niet echt van bloemen, maar het zou vast goed komen om een klein boeketje te regelen.
Fynn luisterde naar Noralie, glimlachte kort door haar woorden. Het was eigenlijk algemeen bekend dat Mexicanen een vrij kort lontje hadden. Er was vaak een sterk karakter aanwezig bij Mexicanen, wat in het bendewereldje ook als vrij gevaarlijk beschouwd kon worden. Of hij wat dat betreft 'angstig' was tegenover zijn toekomstige schoonmoeder? Nee. Fynn wist dat het belangrijk was dat hij het goed kon vinden met Noralies vader, maar om eerlijk te zijn, maakte het niet veel uit wat zijn schoonmoeder van hem dacht. Uiteindelijk hadden mannen meer te zeggen dan vrouwen. Uiteraard zou het gunstiger zijn wanneer ze het wél goed met elkaar konden vinden, dit viel niet te ontkennen. ,,I'm quite sure I can handle a horrible mother-in-law" sprak hij uit. ,,In the end, I have to deal with your father, and you"
Het was bijzonder rustig op de weg. Waarschijnlijk waren de meeste mensen aan het werk of naar school. Fynn tikte even met zijn hand op het stuur mee met de muziek, hij knikte na de woorden van Noralie. Ja, ze moesten eigenlijk gewoon ervoor zorgen dat ze hun eigen huwelijk in de hand kregen. ,,Yes. I think we have to show them that we're capable of managing our own marriage" knikte hij. Fynn bedoelde hiermee natuurlijk niet dat ze dit letterlijk moesten zeggen, oh nee, allesbehalve. Ze moesten gewoon non-verbaal laten zien dat ze zélf de macht hadden over hun huwelijk en leven.
Inmiddels reed hij de parkeergarage in, om hier de auto te parkeren. Zo stapten ze gewoon uit de auto en sloot hij de auto hierna af. De sleutels belandden in zijn jaszak. Hij grijnsde door de woorden van Noralie. ,,I said that bacause it's true. We cannot cancel this meeting, even though I'd love to"

why do you hesitate?