ORPG] He's more myself than I am...

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Noralie grinnikte zachtjes. ''No doubt. Maybe we should play a challange game once then, I know a fun one.'', liet ze hem weten. Echter was dat niet iets om nu te bespreken want ze hadden een diner om 'naar uit te kijken'. Voor zover dat mogelijk was. Samen waren ze de auto in gestapt en was ze op de bijrijderstoel gaan zitten, waar ze het haarzelf zo gemakkelijk mogelijk maakte, wat betekende dat ze eigenlijk schuin in haar stoel zat. Ze had het niet zo met uit een raam turen eigenlijk.
Een lach ontsnapte haar toen Fynn mededeelde dat hij haar moeder wel kon handelen. ''No doubt about that too. In the end you will not talk to her much, or do any kind of business with her. I suppose it is more needed to keep my father as a friend. But since he personally chose you tob e my fiancé, I'm sure he will like you.'', glimlachte ze. ''However his jokes are bad.'', glimlachte ze nog terwijl ze een lok van haar bruine haren om haar vinger heen wikkelde. Ze had het in een staart, maar het was lang genoeg om nog over haar schouder te liggen. Het was een tik om ermee te spelen.
''And I'm also sure you can handle me. You do a wonderfull job untill now.'', rolde ze plagend met haar ogen. Eerlijk was eerlijk, het ging met de dag soepeler tussen hen en dat was fijn. Dat gaf toch een beetje hoop op een goed einde in dit alles. Ze moest er niet aan denken dat ze gehuwd had kunnen worden met iemand die losse handjes had gehad, gewoonweg gebruik van haar had gemaakt of erger... Hoeveel vrouwen van maffia-leden die mysterieus verdwenen? Ze bedoelde maar.
Kort knikte Noralie. ''That means I will probaly tell some little lies.'', liet ze hem maar weten. ''To make sure my mom doesn't take the hand in our marriage, but that also means we need to make plans soon.'', zuchtte ze zachtjes. De leugentjes waar ze het over had, waren simpele leugentjes zoals dat ze zelf al bezig waren en dat ze geen hulp nodig hadden dus. Maar dat snapte Fynn ook wel, hij was niet dom.
Noralie stapte uit en rechtte haar rug even voor ze om de auto heen liep en kort fronste. ''I know, but my feelings won't change. I hope they pay at least, then this all is a little bit less misserable.'', haalde ze haar schouders op. Echter betekende deze vertoning in het openbaar ook dat ze er ook een beetje hun best voor moet doen en daarom pakte ze zonder pardon zijn hand, zodat ze hem lichtelijk met zich mee kon trekken. Eerst bloemen en dan naar de plek waar ze zouden lunchen.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Deze afspraak met hun ouders was belangrijk en noodzakelijk. Het was niet enkel belangrijk voor de connecties met hun ouders, maar ook voor de buitenwereld. Het was niet geheel toevallig dat ze precies bij een lunchroom hadden afgesproken die behoorde tot het eigendom van de bende van zijn vader, uiteindelijk ook zijn eigen bende. Hoogstwaarschijnlijk wist Noralie hier niets vanaf, wat uiteraard ook zo gelaten moest worden. Het was het beste dat ze zo veel mogelijk buiten de zaken zou houden, het was onverantwoord om zich onnodig zorgen te maken over bepaalde zaken binnen de bende.
Fynn knikte. Haar vader was inderdaad belangrijker dan haar moeder. Hij zou immers de bende van haar vader voor een groot deel gaan overnemen, wat vervolgens weer inhield dat er veel vertrouwen bij zou kijken. Haar vader zou zijn pareltje aan hem gaan overdragen. Volgende week had hij een zakelijke afspraak met slechts haar vader, om bepaalde zaken alvast te regelen en zijn visie van de bende te achterhalen. Voor hij zijn deel over zou gaan nemen, was het belangrijk dat hij de bende (en de bendeleden) op zijn duimpje kende. Dit zou nog wel even duren en gold voor op lange termijn, maar de voorbereidingen dienden nu al gestart te worden, ook al waren Noralie en Fynn nog niet getrouwd. ,,I'm quite sure he likes me, as you say, he personally chose me" knikte hij nogmaals. Er verscheen een zwakke glimlach op zijn gezicht toen Noralie zei dat zijn grappen wel slecht waren. ,,Hmm, I'll pay attention to his jokes then" zei hij maar. Het was hem al tijdens eerdere dinertjes opgevallen dat hij inderdaad een vrij slecht gevoel voor humor had. Zijn vader had het er ook al eens over gehad. Professioneel was het niet echt.
Fynn en Noralie zouden inderdaad behoorlijk wat moeten liegen, zodat hun ouders hen zouden geloven. Hij knikte. ,,To be honest, I couldn't care less about the whole wedding" zei hij. ,,In my opinion, you may plan the whole wedding all by yourself or with your, maybe even my, mother". Voor vrouwen was een bruiloft toch een bijzondere dag, je ging ervanuit dat je maar een keer trouwde en het was voor vele vrouwen echt de droomdag van hun leven. Fynn boeide het niet veel, hij zou er gewoon in een pak staan en 'ja' zeggen.
,,But indeed, we need to make plans about the marriage soon" Bevestigde hij knikkend. Er zou overlegd moeten worden hoe het zou gaan wat het geld betreft, maar ook toekomstplannen zoals kinderen dienden besproken te worden. Fynn wilde niet dat hun ouders hier de zeggende hand in zouden krijgen.
Hij rolde grinnikend met zijn ogen toen Noralie nog zei dat ze hoopte dan hun ouders zouden betalen. ,,Are you serious?" vroeg hij. ,,Money isn't an issue Noralie. Not for them, but also not for us. I – so We – 've got plenty of money" grinnikte hij hoofdschuddend. Bijna twijfelde hij eraan of Noralie ooit veel geld gekregen had van haar ouders. Fynn had zelf meer dan genoeg geld, zijn bankrekening bestond uit behoorlijk wat cijfertjes.
Noralie had zijn hand vastgepakt, deze liet hij maar vast. Voor het openbaar moest het immers lijken alsof ze een stelletje waren. Eenmaal buiten, duurde het niet lang voor ze langs een bloemist liepen. Bedenkelijk gleden zijn ogen over de verschillende boeketjes die al klaar stonden, hij had eigenlijk geen enkel verstand wat betreft bloemen. Hoe graag hij ook een lelijke keuze zou willen maken, elk boeketje zag er eigenlijk best goed uit. Er waren nergens verdorde bloemen te bekennen. Zijn ogen vielen op een boeket met veel verschillende bloemen, het boeket was behoorlijk vrolijk. Áls hij bloemen in huis zou nemen, dan zou hij nooit zo'n boeketje nemen. Hij haalde het boeket uit de emmer. ,,I guess this one will do, right?" vroeg Fynn Noralie. Het duurde niet lang voor hij betaald had en naar het lunchroompje liepen.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Noralie fronste kort bedenkelijk. ''Hm, that's probaly because you're pretty much the same. From when my dad was younger, to be honest.'', bekende ze maar. Haar vader was net zo koppig, prestatiegericht en tevens familie-gericht. Al betekende dat voor Fynn dat hij liever meer op zichzelf was en in die tijd ook niet gestoord wou worden. Dat had haar vader dan wat meer met zijn werk, eigenlijk. Oké, werkelijk... Ze was haar vader nu aan het vergelijken met de jongeman waar ze mee moest trouwen. Gauw drukte ze het allemaal maar weg en zette ze weer een glimlach op.
''You should, it will put you in bright light. Even they are boring and the concept of the joke is always missing.'', grinnikte ze zachtjes terwijl ze door de straat heen liepen. Ondertussen luisterde ze ook naar Fynn's mening over de hele bruiloft en had ze hem haast geschokt aangekeken. Al was daar niets van gemeend.
''Don't you dare to back out of that.'', waarschuwde ze hem. ''I don't want to do it with our moms and it is not like I have a best friend to do it with either. So you can tag along picking out my dress, no questions asked. I'm more interested in the vacation we can book than the stupid rule that the groom shouldn't see his bride in her dress before the wedding. It is just a wedding, a paper to sign. The cake is even more interesting... No hard feelings, but we both know it is nothing more than we have right now.'', zuchtte ze zachtjes. Het was een feit, dat ze door een deur gingen en dat ze hun behoeftes schijnbaar bij elkaar konden vervullen, maakte nog niet dat er gevoelens speelde. Ze wist overigens niet eens of Fynn wel in staat was om gevoelens te hebben voor iemand – het was niet alsof je dat van hem zou verwachten.
''I know, I know.'', antwoordde Noralie. ''But it would still be their money and not ours. It is the feelings behind it.'', gaf ze maar toe.
Na de bloemen te hebben betaald, waren ze richting de lunchroom gelopen en had ze zijn hand ook pas binnen los gelaten, zodat ze haar jas over kon laten nemen door één van de jongens die bij de garderobe dienst hadden. Haar ouders hadden ze al gespot en daarmee ook die van Fynn. Dat ze hier heen gingen, betekende niet dat ze hoefde te doen alsof er niets aan de hand was. Daarom nam ze ook niet de moeite haar ouders te begroeten zoals ze normaal gedaan te hebben. Al hield ze haar fatsoen tegenover Fynn's ouders. Ze nam plaats op een stoel en keek kort even naar Fynn die naast haar was komen zitten.
''So...'' hoorde ze de stem van haar moeder met de eeuwige glimlach die op het gezicht van de vrouw geplakt leek te zijn. ''You two are getting along?'' was de vraag die de vrouw stelde, waarop Noralie haar wenkbrauw op trok. Werkelijk? Dat was de enige vraag die ze kon bedenken?
''We're getting along just fine, thank you very much, mother. It could've been much worse.'', besloot ze vervolgens. ''Actually, I'm quite settled and we even cooked dinner together before we enjoyed a bottle of wine.'', glimlachte ze zoetjes. Ze hoefde niet meer dan dat te zeggen om de aandacht van haar moeder te krijgen. Meer dan dat zei ze echter ook niets en ze bedankte slechts de ober kort wegens haar glas met wijn. Eentje die ze goed kon gebruiken nu.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Dat Noralie vertelde dat hij eigenlijk behoorlijk erg op haar verder leek, verbaasde dit hem niets. Waarschijnlijk was Noralies vader ook opgevoed met het enigszins strenge idee wat opvoeding betreft. Zijn eigen vader was anders geweest. Fynn had eigenlijk niet een heel goed idee van het verleden van zijn vader, maar hij wist dat het er eigenlijk op neer kwam dat hij rond zijn 15e weggelopen was thuis en hierdoor langzaam in de onderwereld terechtgekomen was. Hij had hier zelf voor gekozen, maar praatte hier liever niet over. Fynn had hierdoor nooit echt een leuke opa of oma leren kennen in zijn verleden, dus hij had geen idee of zijn grootouders nog leefden of dat ze misschien al overleden waren.
Fynn fronste zodra Noralie zei dat ze de hele bruiloft niet echt wilde plannen met hun moeders en dat ze ook niet echt een beste vriendin had. Natuurlijk begreep hij dat ze dit niet met hun moeders wilde plannen en dat ze zélf nog het een en ander wilde beslissen over hun bruiloft, maar het plannen van een hele bruiloft in haar eentje was best een grote klus. Had niet elk meisje een beste vriendin? Was er níemand die haar kon helpen? Had ze geen nichtje of iets dergelijks? De fronsende blik in zijn ogen werd alleen maar erger toen Noralie zei dat hij nota bene mee moest gaan om een jurk te kopen. ,,No" schudde hij meteen zijn hoofd. ,,That's not normal. I shouldn't see your dress before the wedding. You should ask a friend, a cousin or even our mothers to come with you, but I'm not gonna tag along to pick your dress and you shouldn't do it on your own" mompelde Fynn. ,,I could ask a friend of mine if she'd like to go with you" zei hij hier achteraan. Fynn wist niet of Emma (best friend) dit graag zou willen doen, maar hij schatte in dat ze dit best vermakelijk zou vinden. Hij had tijdens de afgelopen jaren best regelmatig het bed gedeeld met Emma, maar toch leek ze hem beter te kennen dan wie dan ook. Ze wist hoe Fynn in elkaar stak en ze wist dat ze na een sekspartij het beste gewoon naar huis kon gaan.
Fynn glimlachte kort. Een vakantie was inderdaad geen verkeerd idee. Dit vooruitzicht was een stuk beter dan de bruiloft zelf, ja, een huwelijksreis was beter dan het hele huwelijk zelf.
,,No Noralie, it's not 'their money'. I've earned this money on my own, I've worked hard for it" mompelde hij hoofdschuddend. Het was absoluut niet zo dat zijn vader continue geld op zijn rekening stortte. Wanneer hij hard gewerkt had, een goede missie had uitgewerkt of een goede missie had uitgevoerd, dan kreeg hij een behoorlijk geldbedrag op zijn rekening gestort. Daarnaast kreeg hij zo nu en dan geld van bedrijven die onder leiding van zijn vader waren, ook in ruil voor arbeid. Fynn had een behoorlijk groot geldbedrag bij elkaar gespaard, maar het betekende niet dat hij hier niet voor had gewerkt.
Fynn had zijn hand op de onderrug van Noralie gelegd terwijl ze de lunchroom binnenliepen. Het moest niet alleen voor zijn ouders, maar ook voor de rest van de buitenwereld duidelijk worden dat ze een relatie hadden. Het was niet slim om haar ouders niet te begroeten van Noralie, vond Fynn. Het mocht voor de buitenwereld niet lijken dat ze een 'ruzie' hadden. Fynn begroette zijn moeder met een korte kus op haar wang, sloeg kort zijn hand op de schouders van zijn vader en hierna gaf hij de ouders van Noralie een eenvoudige hand.
Het bosje bloemen gaf hij nu ook aan de moeder van Noralie, die er verrast uitzag, maar ook allesbehalve blij. ,,That's sweet Fynn. I love them" bracht ze uit, ze lachte als een boer met kiespijn. Fynn wisselde kort een blik uit met Noralie. Nu hij wist dat ze niet van bloemen hield, maar tóch zo overdreven glimlachend deed, maakte dit de vrouw nog een stuk erger.
Zijn ouders keken hem vragend aan na de woorden van Noralie. Dit was niets voor Fynn, al was het wel grotendeels de waarheid. Hij had weliswaar niet geholpen met het koken, maar hij had wel de tafel gedekt en ze hadden samen gegeten onder het genot van een flesje wijn. Fynn had nu gewoon een espresso besteld, puur omdat hij wel behoefte had aan wat energie voor deze lunch.
,,We've actually started planning the wedding and the whole marriage" sprak Fynn uit, er stond een strakke blik in zijn ogen, maar toch gepaard met een zwakke glimlach. Dat dit niet waar was, hoefden zijn ouders nog niet te weten. De twee moeders keken hen al direct fronsend aan, puur omdat ze hier niet echt van op de hoogte gebracht waren en eigenlijk ervan uit gingen dat zíj de hele bruiloft mochten plannen.

why do you hesitate?