ORPG] My reality is just different than yours.
First Page | « | 1 | 2 | 3 | 4 | » | Last
[ Go to bottom | Go to latest post | Subscribe to this topic | Latest posts first ]
xMirima
Deleted user
Re: ORPG] My reality is just different than yours.
from xMirima on 01/07/2018 08:20 PMAlly kantelde kort haar hoofd even, terwijl James leek te snappen waar ze op doelde. Mooi zo, want ze had geen zin om dat verder uit te leggen. De voorstelling was zeker iets wat ze nog nooit gezien had en meteen was ze al in haar hoofd bezig hoe ze daar misschien gebruik van kon maken, al sprak ze die gedachten niet uit.
''Hmm.'', mompelde ze toen James toegaf niet te willen weten wat Hunters deden met hun prooi, gevangenen, hoe je ze ook wou noemen. Zowel Ally als James waren beide niet normaal en weliswaar beide een leuke voor in de collectie. Dus met een beetje geluk werd je in leven gehouden. Al was een snelle dood dan toch prettiger. Kort fronste ze om haar eigen, depressieve gedachten vooral ze maar doorliep. Ze luisterde zwijgend naar de uitleg van James, dat zowel vuur als ijs voor- en nadeel hadden. Dat was iets wat ze ook wel wist, al had ze liever ijs dan vuur eigenlijk. Meer omdat ze zich beter staande kon houden bij verschrikkelijke temperaturen dan bij hitte. Maar daarmee bedacht ze zich ook dat ze het niet wou uittesten, wat als hij direct je bloed kon bevriezen? Dan was je dood. Morsdood.
Op de overloop bleef ze staan en keek ze hem wat onderzoekend aan toen hij voorstelde samen naar buiten te willen, omdat hij zijn boeken en scripties wou hebben. ''Alserien.'', onderbrak ze hem echter. ''Alserien is mijn naam, al voldoet Ally. Ruby is mijn tweede naam.'', mompelde ze. Ze had zich bedacht dat ze over vertrouwen had gesproken en daarvoor vond ze het nodig om hem dan op z'n minst haar echte naam te laten weten. ''Alserien Ruby O'Leary.'', verklaarde ze maar nader. Ze merkte meteen dat ze allemaal dingen aan het stamelen was over haar naam en zweeg maar weer vooral ze zichzelf herpakte. ''Morgen kunnen we je spullen halen.'', besloot ze daarop en daarmee was het voor haar wel gedaan eigenlijk. Ze was niet zo goed in sociaal gedrag. Het was enorm lastig voor haar zoals hij misschien wel kon merken.
Reply
Re: ORPG] My reality is just different than yours.
from CupCake on 01/08/2018 08:53 PMJames:
Op mijn antwoorden had ik maar weinig reactie teruggekregen. Een enkele hum tot de stilte onderbroken werd. "Alserien", had het geklonken gevolgd door "Ally". 'Alright, Ally is the name', herhaalde ik en knikte. 'Fine by me, Ruby', plaagde ik haar met een knipoog. 'James, maar dat wist je al. Jameson Diarasso om volledig te zijn.', liet ik dan ook maar blijken. Ik stelde me maar zelden met mijn volledige naam voor. Echter vertelde mijn voorgevoel dat ik maar beter rekening kon houden met Ally voor er dingen mis zouden gaan of ze me eruit zou trappen. Ze had me niet graag uitgenodigd, maar toch had ze me in haar huis toegelaten. Even later was ze zelfs van mening geweest dat het beter was dat ik hier bleef, bij haar, dan dat ik terug ging naar mijn eigen plekje in de bossen. 'Deal', zei ik rustig toen ze toezegde op mijn vraag, eerder een voorstel om mijn spullen te verhuizen naar hier. Zonder de boeken en scripties was ik waardeloos als het ging om nieuwe dingen oefenen en uitproberen. 'Vertel eens, waar zijn weerwolven nog meer goed in naast stil rondsluipen, reuksporen opzoeken en geluiden oppikken van heinde en verre?', vroeg ik aan haar en nam in kleermakerszit plaats op een bank. 'Het lijkt me het beste om elkaar een beetje beter te leren kennen. Tenminste om te weten wat we aan elkaar hebben.', stelde ik voor. Meer zou ik voor dit moment niet van haar vragen. Ik had haar ongemakkelijkheid gemerkt, maar het was ook zo. Het voelde wat kil in het huis, niet alleen door de aanwezigheid van ons beiden, maar ook door de witte doeken, de dikke laag stof en meer. Echter zag ik deze informatie-uitwisseling niet anders dan een noodzakelijk kwaad naast het feit dat het me stiekem wel interesseerde. Zou ze afweten van de band die vuurmagiërs en weerwolven met elkaar ooit zouden hebben gehad?
xMirima
Deleted user
Re: ORPG] My reality is just different than yours.
from xMirima on 01/08/2018 09:29 PMEen flauwe glimlach kwam kort tevoorschijn, voor die ook weer verdween. ''Ah,'' liet ze vallen toen hij zijn volledige naam ook liet blijken. Wel, dat was goed om te weten. Met dat kon ze hem wat meer opsporen en uitzoekend wat hij zoal uit gespookt had. Als er enige informatie te vinden was dan toch, maar ze kon er niet bij dat hij zijn hele leven al in het bos leefde. Dat deed zelfs zij niet en dat zou ze ook nooit gaan doen. Al stond dit huis midden in het bos, maar goed, dat was anders. Kort kantelde ze haar hoofd toen James ineens vroeg naar haar kunnen, dat bracht haar kort van haar stuk voor ze haarzelf weer herpakte. ''Verbeterde zintuigen in het algemeen.'', verbeterde ze hem deels. ''Het wolf zijn is geen gift, James.'', waarschuwde ze hem. Niet dat ze hem kon veranderen door te bijten of zo, die privilege's had ze dan weer niet. ''Maar als je het echt wilt weten, er zit een kern van waarheid in slaapverhaaltjes. Verbeterde zintuigen, kracht, snelheid maar dat komt gepaard met een oncontroleerbaar iets met volle maan.'', somde ze op. Ze wist net zoveel als hem eigenlijk, gewoonweg omdat ze zelf ook niet precies wist wat het wolf zijn inhield. ''Dus het is beter om die drie dagen binnen te blijven.'', knikte ze. Nee, nu ze de mogelijkheid om misschien een ongewone alliance aan te gaan voor haar doen, wou ze hem niet verscheuren eigenlijk. Ze wou niet perongeluk een persoon bespringen inplaats van een hert, want die jacht had ze wel nodig op die dagen. Ally zweeg daarna en vouwde haar benen wat beter op, zodat ze zichzelf wat beter in de stoel kon proppen vooral ze kort op haar nagel beet. ''Moet je spreuken gebruiken?'', vroeg ze ineens. Pas achteraf bedacht ze zich hoe stom het klonk.
Re: ORPG] My reality is just different than yours.
from CupCake on 01/09/2018 08:31 PMJames:
Ik luisterde geïnteresseerd naar haar woorden en zorgde ervoor dat elk woord in mijn geheugen gegrift zou staan. Ooit zou het me mogelijk kunnen helpen. Het bleek verder dat ze ook nog niets wist tussen de bijzondere bond tussen wolven en magiërs. Dat kon ik ook nog maar beter even zo houden. 'Ik denk dat elk wezen er zo over denkt', antwoordde ik haar toen ze me ervan overtuigde dat Wolf zijn geen gift is. Algauw legde ze haar "zwakke", oncontroleerbare plek bloot. De verandering bij volle maan, ongecontroleerd. 'Dan blijven we binnen', verzekerde ik haar toen ze dat aangaf.
Het duurde even voor de stilte doorbroken werd en Ally van houding veranderde in de stoel. 'Ja, voor de meeste dingen heb ik spreuken nodig. Spreuken, gebaren, gevoel...', somde ik op en keek naar haar. 'Het komt niet helemaal vanzelf', zei ik tegen haar. 'Vandaar dat ik graag mijn spullen bij de hand heb.', legde ik haar misschien wel onnodig uit. Zodoende kon je voorkomen of de kans verkleinen dat iets fout ging, kon je nieuwe kennis opdoen die je later weer van pas kon komen. 'Alle drie de elementen zijn belangrijk voor zowel het ijs als het vuur', voegde ik aan mijn eerdere uitleg toe. 'Mijn zwakke plek ligt bij het vuur. Het ijs kan ik eigenlijk altijd onder controle houden.', zei ik tegen haar. Ik vond het wel zo eerlijk om haar te waarschuwen voor het vuur en tevens had zij ook haar zwakke plek blootgelegd.
xMirima
Deleted user
Re: ORPG] My reality is just different than yours.
from xMirima on 01/14/2018 09:53 PM''Dan blijf jij binnen.'', verbeterde ze hem. ''Als je hier wilt blijven en wilt overleven, dan kun je het beste mijn advies opvolgen, James.'', sprak ze toch wel een beetje ernstig. Waarom ze hem precies wou helpen, wist ze nog niet helemaal, maar het was de gok waard. Iets in haar zei dat dan toch. Dat maakte dat ze hem kort even aantuurde, voor ze haar groene ogen weer afwendde en op de stoffige ramen richtte waardoor je niets meer kon zien. Dat wou ze graag zo houden. Dit huis moest er onbewoond uitzien vanaf de buitenkant, dat vergrootte de kans dat ze hier ontdekt werden. Haar familie was lang geleden al verjaagd in ieders geheugen, het zou niet bevorderlijk zijn als ze die cover liet vallen. Zwijgend luisterde ze naar wat James haar vertelde en knikte even. ''We gaan het morgen halen, zoals ik gezegd had. Niemand die bij de schuur in de buurt komt zonder dat ik het hoor.'', liet ze maar weten. Het was dichtbij genoeg, dus weliswaar was dat ook wel een stukje zekerheid naar hem toe dat zijn spullen daar veilig waren? Echter fronste ze wel even om het probleem, welke hij aangaf, met het vuur. ''Probeer dat dan niet hier uit te oefenen?'', gebood ze hem weliswaar wat onhandig maar ze bedoelde het niet kwaad. Ze wou niet dat dit huis in vuur en vlam werd gezet, ze wou even iets langer blijven dan slechts deze dagen.
Re: ORPG] My reality is just different than yours.
from CupCake on 01/16/2018 07:23 PMJames:
'Eh, ja.', antwoordde ik iets ongemakkelijk. 'Dat bedoelde ik ook. Ik wil enkelvoud en meervoud nog wel eens door elkaar halen als het om mezelf draait', zei ik schouderophalend. Ik ging verder niet op haar in dat ik haar advies het beste op kon volgen. Haar wil was zeker niet per se wet. We konden beter samen uitzoeken wat het beste zou zijn en proberen zoveel mogelijk te profiteren van elkaar. Ik knikte rustig toen ze het had over het feit dat niemand anders bij de spullen zou weten te komen, zonder dat zij het door had. Dat betekende dus dat ze óf 's nachts veelvuldig wakker lag, óf dat ze heel licht sliep. Dat zou zeker iets zijn om rekening mee te houden. 'Hmmm... een deel gaat wel', zei ik en liet met enkele woorden een wolvenkop verschijnen van vlammen die even in de lucht bleef hangen voor deze in lucht opging. 'Nieuwe dingen doe ik liever buiten of in een dichte kelder of afgesloten ruimte', zei ik tegen haar. Ik liet me hier toch niet de les lezen door deze dame omdat ze een weerwolf was. Ik bepaalde zelf wel wanneer ik wat deed, echter wilde ik wel zo redelijk zijn om enigszins rekening te houden met haar wensen. 'Het is soms anders toch best handig.', zei ik voor ik op afstand een vuurtje in de open haard aanmaakte. Zodoende kon zich wat warmte door het huis verspreiden zolang ik me goed op het vuur concentreerde zodat het niet zou doven of ik er niet te dicht bij zou komen. Door de koude om me heen kon het al snel doven als ik niet oppaste.
xMirima
Deleted user
Re: ORPG] My reality is just different than yours.
from xMirima on 01/16/2018 08:13 PMAlly trok kort een wenkbrauw op bij de kleine voorstelling die ze van James kreeg. Ze zei echter niets en volgde enkel hoe het weer op ging in de zuurstof die in de kamer rond hing. Ze hoorde zijn woorden over een kelder en afgesloten ruimte daarom maar half, vooral haar groene ogen naar de openhaard schoten en ze zelf ook overeind schoot. ''Put it out!'', gilde ze nog net niet. ''Stop ermee, doe het uit. Laat het uit gaan!'', ging ze in paniek verder terwijl ze al op zoek was naar iets wat ze kon vullen met water. Als iemand dit zag, dan waren ze zo screwed! Allebei! Ze stormde om die reden dan ook langs hem heen om een vaas te pakken - welke eerder een lekkage aan het opvangen was - en die leeg te kieperen in de openhaard, maar dat leek enkel maar voor nog meer rookvorming te zorgen. Ze wist niet wat hij deed, maar ze wist wel dat ze het niet leuk vond en dat maakte dat ze meteen een stempel drukte; deze man ging haar dood worden. Dat kon niet anders. Met een diepkeelse grom had ze zich omgedraaid en had ze hem bij zijn kraag gepakt. ''Stop ermee.'', gebood ze hem nog een keer, op een niet al te vriendelijke manier. ''Of wil je ons allebei dood hebben? Hoeveel mensen zullen dat zien denk je vanaf een afstand? Jagers weliswaar!'' ging ze grommend verder om maar duidelijk te maken waarom ze zo paniekeerde. Het zorgde ook voor kwade emoties, omdat ze niet had gedacht dat hij zo stom was. Ze kon er dan ook niets aan doen dat haar hoektanden waren gegroeid en haar nagels dwars door zijn shirt heen waren gegaan. Eerder waren ze al weggelopen van jagers en nu waren ze praktisch vrij gegeven, ze hadden zich nog in deze omgeving bevonden immers. Ally had ze kunnen horen lopen namelijk, het waren net olifanten die door het bos liepen. Voor haar dan toch. ''Shht.'', plakte ze er al gauw achteraan, waarop ze haar andere hand voor zijn mond plaatste en haar ogen naar haar ooghoeken schoten. ''Daar zijn ze al.'', liet ze hem weten vooral ze hem overeind trok en los liet, omdat hij wel zelf kon lopen gokte ze zo. ''De kelder, daar waar je de documenten hebt gezien. Die kast kun je naar achteren duwen.'', doelde zeop een gang die je normaal niet kon zien. Waarom ze hem verderom in veiligheid wou hebben, wist ze niet, maar hij kon maar beter niet tegen haar in gaan nu.
Re: ORPG] My reality is just different than yours.
from CupCake on 01/16/2018 08:36 PMJames:
Ik keke haar aan met een vreemde blik toen ze meteen haar stem verhief. Ik merkte hoe ze de vlammen probeerde te doven. 'Nothing to worry for', verzekerde ik haar. Echter waren mijn vlammen maar moeilijk te doven en zorgde het water vooral voor rookontwikkeling. 'Calm down, please', begon ik geïrriteerd te raken door haar activiteiten. Voor ik het wist had ze echter mijn kraag te pakken. 'Ja, denk je dat dat werkt als je me zo beet pakt?', beet ik haar toe. 'Spreuken, gebaren, gevoel', benadrukte ik het woord gevoel nog eens en voelde de woede opkomen. De vlammen reageerden erop alsof ze gevoed werden door een niet zichtbare bron. Het was duidelijk dat de gemoederen hoger opliepen doordat haar hoektanden doorkwamen en haar nagels door mijn shirt heen klauwden. Ik pulkte haar hand van mijn mond af toen ze me tot stilte maande. 'Houd op!', riep ik uit. Ik werd echter algauw naar de kelder gedwongen. 'Wat doe je?', siste ik kwaad en keek naar haar. Ik voelde hoe de vlammen gevoed werden door mijn emotie en voelde hoe mijn huid lichtrood begon te kleuren van verbranding. Ik kon de energie niet kwijt. 'Ga vast', zei ik tegen haar en knikte naar de deur. Op deze manier zouden de vlammen nooit uitgeraken. Ik werd alleen maar gestresster van haar en ze leek het niet te begrijpen dat emoties een rol speelden bij het beïnvloeden van de vlammen en ik het haardvuur met de beste bedoelingen gestart had om haar wat comfort te bezorgen. Waarom weigerde ze om dat in te zien?
xMirima
Deleted user
Re: ORPG] My reality is just different than yours.
from xMirima on 01/16/2018 11:22 PMDat hele gedoe met gevoelens kon haar echt even gestolen worden. Hij had het vuur aangewakkerd, dan kon hij het ook weer laten stoppen. Hij had niet extreem vrolijk geleken of zo, dus waarom zou woede er dan voor zorgen dat het sterker werd? Ergens wist ze het antwoord wel, want het gebeurde bij haar ook. Op dit moment. Ally snoof en hoorde de helft van zijn woorden niet eens, enkel de mensen die hun kant op kwamen. Het geschreeuw dat ze veroorzaakten, dat de wolf terug was gekeerd. Wat een ellende, dacht ze eindelijk een keer rust te hebben zorgde een magiër ervoor dat ze prijs werd gegeven. Een grom volgde dan ook toen James besloot haar aanwijzingen niet te volgen. ''Whatever.'', snoof ze vooral ze de trap afdaalde en de ruimte door rende zodat ze de geheime uitgang kon nemen. Ze wou langer leven dan vandaag en toch voelde het niet goed om hem nu achter te laten. De jagers waren met meer dan ze gehoopt had en howel ze met stevige passen door de gang liep, voelde het enorm slecht om door te lopen. Ally betrapte haarzelf er dan ook op dat ze uiteindelijk in het bos stilstond, daar waar de geheime gang naar toe leidde. Ver weg gestopt, onmogelijk te vinden als je niet wist waar je moest zoeken omdat de uitgang op een boom leek. Het was begroeid en de klimop planten zorgden ervoor dat de holte verborgen bleef. De boom leefde nog, maar was gespleten door een blikseminslag een hele tijd geleden. Het had zichzelf weten te helen door de tijd heen en deed ook zijn dienst al die tijd al aan haar familie.
> Het ene moment had ze in het bos gestaan, het andere moment had ze zich op vier poten bevonden. Waarom wist ze ook niet, maar het had gewoonweg niet goed gevoeld. Dat was echter iets om later in te zien en eventueel naar te zoeken, zodat ze het beter zou begrijpen. Voor nu nam ze een sprint en kon ze vanuit haar ooghoeken zien hoe een aantal mannen haar huis binnen drongen. Daar waar James nog steeds was. Een ontploft huis konden ze ook niet gebruiken, dat trok helemaal aandacht - dat was vooralsnog de gedachte die ze erbij kreeg - wat maakte dat ze met een boog op één van de mannen af rende en haar bek opende, vooral ze samen met de man door het voorruit vloog. Het deed haar weinig, wat simpele sneeën weliswaar die wel weer zouden genezen. Een hoop gegrom volgde tezamen met geschreeuw, vooral ze haar kop zo bewoog dat ze de man zijn nek brook. Gekraak wat door merg en been ging, iets wat nooit helemaal zou wennen. Maar wat was belangrijker dan je eigen leven? Je thuis, je safehaven? Niets. Beschermend plaatste ze zichzelf dan ook voor James voor de laatste drie mannen welke geschokt genoeg leken te zijn om haar daadwerkelijk te zijn dan meteen te handelen...
Re: ORPG] My reality is just different than yours.
from CupCake on 01/18/2018 08:36 PMJames:
Ik had haar nagekeken en was naar het vuur gelopen. Ik moest rustig zien te worden. Traag begon ik met het concentreren op mijn ademhaling in de hoop dat het voldoende zou helpen om de vlammen te laten doven. Het duurde even voor ik merkte dat ik de kamer om me heen vergat en de vlammen langzaamaan wat kleiner werden, echter lukte volledig doven niet. Ik hoorde gestommel en snelde naar iets toe waar water in zat om een toneelstukje op te kunnen voeren. Een toneelstuk wat ik al vaker gespeeld had: de sukkel die het vuur niet onder controle gehouden had of in slaap gevallen was om nu gauw het vuur proberen te blussen.
Ik had gerekend op de jagers die Alserien voorspeld had, echter hoorde ik gerinkel van het glas van de voordeur. Ik trok mijn wenkbrauw vragend op en draaide me om met mijn rug naar het vuur dat ondertussen ook weer wat aanwakkerde. Het moest er lachwekkend uitzien voor iemand die op dat moment binnen kwam in de kamer. Een jongeman met een pan vol water met een ongemakkelijk vertrokken gezicht, niet goed wetend wat te doen die met zijn rug naar een open haard stond waar het vuur wat heftiger brandde dan het normaal zou hebben gedaan.
Het werd nog vreemder toen ik gegrom hoorde, gevolgd door geschreeuw en gekraak. Het kippenvel schoot over mijn lichaam heen en alle haren op mijn armen en benen stonden overeind. Ik zette enkele stappen naar voren toe, het vuur vergetend, en zag Alserien. Als wolf welteverstaan. Een kleine glimlach kon ervanaf toen ze zich beschermend voor me plaatste en als het er niet zo angstaanjagend uit had gezien had ik bijna een hand op haar kop gelegd en haar vacht kunnen stelen zoals je met een hond zou doen. Hoe kon ik me op dit moment het beste gedragen? Het zou voor de mannen ook gek zijn dat ik niet bang voor haar zou zijn, maar ik kon haar noch mezelf niet verraden. Doordat de tijd op dat moment stil leek te staan, leek ik mezelf weer onder controle te krijgen en daalde de temperatuur toen de open haard zo goed als uit ging en enkel nog kooltjes brandden en af en toe een vonkje loslieten, klaar om weer op te laaien. 'Ga weg, jullie horen hier niet.', klonk mijn stem redelijk kalm. Ik had mezelf ervan verzekerd dat ik het redelijk onder controle had en vuurwapens niet bruikbaar zouden zijn zolang ze binnen mijn bereik waren waardoor de wolf naast me ook veilig zou zijn. 'Pas op of ik doe beklag over huisvredebreuk', zei ik met meer vertrouwen in mijn stem. 'Hoe durven jullie iemand die hierheen is gegaan voor zijn rust, te storen?', sprak ik verder. 'Wegwezen, en wel nu meteen', zei ik voor ik om Alserien heen liep en de mannen letterlijk een duwtje gaf in de juiste richting, die van de voordeur.