Latest posts

Re: ORPG. || "You're all I need to take over the world."

Fallon
Haar aandacht probeerde ze bij Michael te houden. Hij moest denken dat Liams aanwezigheid haar niets deed, want het laatste wat ze nu wilde was een discussie met Michael over Liam. Ze hadden al genoeg discussies en ruzies gehad over Liam. De ene keer hadden ze gediscussieerd over waarom Liam nog in haar leven was en de andere keer was een ruzie begonnen omdat Michael begon over haar gevoelens voor hem. Maar nu de scheiding erop zat en ze volledig voor Michael had gekozen, waren er geen discussies meer. Echter moest Fallon hem nog vertellen dat ze Liam terug had aangenomen en hem hiermee alsnog in haar leven hield, maar op zakelijk gebied. Ze wist dat Michael het niet zou kunnen waarderen. In eerste instantie had ze het hem vandaag nog willen vertellen, maar nu Liam hier ook was, leek het haar geen goed idee om er vandaag over te beginnen. Wanneer wel wist ze niet, maar ze wist in elk geval dat ze het niet te lang voor hem kon verzwijgen.
Half luisterend naar haar verloofde keek ze het restaurant even rond. Vooral om Liam in het vizier te krijgen. Fallon kon het niet begrijpen. Wat moest hij met die dame? Het was overduidelijk een date, maar ze kon haar hoofd er niet omheen krijgen. Eerst wilde hij volledig voor haar gaan en nu was hij alweer met een ander. Natuurlijk had hij het recht om weer te daten om over haar heen te komen. Ze hadden geen relatie, helemaal niets. Ze kon niet voor hem bepalen wanneer hij weer mocht verder gaan met zijn liefdesleven. Toch raakte het haar dat het zo snel ging. Bij het zien van de hand van de dame op die van Liam moest ze even slikken. Haar blik gleed langzaamaan weer terug naar haar verloofde. Ze forceerde een glimlach op haar gezicht om te doen alsof er niets aan de hand was. "Sounds very boring to be honest." zei ze over zijn dag. Momenteel had ze de neiging om het glas nog een keer achterover te slaan, maar dan zou Culhane geheid iets door hebben. Glazen alcohol dronk je meestal niet in een keer weg, tenzij je daar een reden voor had.
"We have that party Saturday. You're not going to bale this time, right?" vroeg ze, sinds het opeens in haar opkwam. Ze moest het navragen aangezien hij haar de vorige keer gewoon heeft laten zitten en waarvoor wist ze niet eens precies. Maar ze verwachtte dat hij dit keer gewoon haar date zou zijn – dat moest wel als haar verloofde. Terwijl ze een slok nam, keek ze vanuit haar ooghoeken terug naar Liam. Nog steeds lag die hand van de dame op zijn hand. Het wijnglas zette ze terug op de tafel. De menukaart pakte ze tevoorschijn en op het moment dat Culhane zijn menukaart aan het doorlezen was, zocht ze oogcontact met Liam.

  

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG / No angels could beckon me back 18+

De jongens hadden precies de reactie gehad die Seth verwacht had. Grijnzend had hij zijn arm om haar schouder laten liggen terwijl zijn vrienden hem ongelovig aanstaarde.
"This is going to be the most calm foxhunt ever. I might bet a little higher this year," glimlachte Josh, één van zijn beste vrienden. Seth trok Dahlia iets dichter tegen hem aan, waarna hij overdreven zijn schouders optrok.
"Give her a chance. We haven't seen her race yet. She might have some freaky talent hidden somewhere. Besides, you drive like shit," greens Seth. Plagend gooide hij een knipoog naar Josh. Het was een grap geworden tussen de jongens om elkaar slecht te noemen. Het was geen waarheid. Allemaal hadden ze regelmatig een race gewonnen. Iemand die slecht reed mocht niet eens meer meedoen, ze moesten zich bewijzen. Dat was niet zo voor de vos echter, die kon zo slecht zijn als maar kon. Seth vond het echter belangrijk dat hij wel iets van uitdaging zou krijgen.
"How about you shut the fuck up?" gromde Josh. Seth keek om naar Dahlia. Hij vond haar goed passen onder zijn arm. Zeker nu ze die prachtige jurk aanhad en dat zo afstak tegenover het zwart op zijn eigen arm. Hij kon er wel aan wennen dat ze vaker bij hem zou zijn, daar zou hij tenminste voor zorgen.
"You probably want to give her private lessons?" grinnikte Dave. In tegenstelling tot Josh had Dave een uitdagende blik in zijn ogen. Seth wist precies waar hij aan dacht en hij moest toegeven dat die gedachten niet compleet verkeerd klonken in zijn hoofd.
"I have showed her some stuff yeah. As long as she isn't falling she can play," zei Seth.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG. || "You're all I need to take over the world."

Liam Ridley
Zijn date had hem even verward aangekeken. Ze had natuurlijk geen idee wat er gaande was, en eerlijk gezegd had hij er geen zin in om dit aan haar broek te hangen. Het was een veel te ingewikkelde situatie waar ze eigenlijk niet veel mee kon. Ze zou zich alleen maar onzeker voelen als Liam op zou biechten dat hij nog gevoelens had voor Fallon, en hij wilde deze avond absoluut niet in een domper laten eindigen. De donkerblonde heer slikte eventjes, terwijl hij zijn glas met champagne beet pakte. Toevallig liep er een serveerster langs, die hij direct aansprak. "Could we get another bottle of the same kind, please?" vroeg hij, zelfverzekerd knikkend. Zijn date begon steeds vragender te kijken. Wat was er in vredesnaam aan de hand? Deze onzekerheid begon ze ook uit te spreken. "Are you okay? What's going on?" Liam zweeg eventjes, en liet zijn vingertoppen op de rand van het glas tikken. "It's fine. Someone I know just walked in, it's just making me a bit uncomfortable." Dit was de beste manier om haar uit te leggen waarom hij zich gedroeg zoals hij zich gedroeg. Hij moest zichzelf zien op te krikken, om zijn date niet gillend gek weg te laten rennen. Dit meisje verdiende een leuke avond, en dat zou hij niet laten verpesten omdat Fallon toevallig aanwezig was. Oogcontact hadden ze nog niet gemaakt, maar dat zou zonder twijfel wel gebeuren. 
"It'll be fine." sprak het meisje, waarna ze haar hand even op die van Liam legde. Liam schonk haar een vriendelijke glimlach. "I guess, thanks." Nog steeds voelde hij zich ongemakkelijker. Misschien nog wel meer, nu de hand van het meisje op die van hem geplaatst was. Ze bedoelde het goed, en dat moest hij in zijn achterhoofd houden. "So when was your last relationship?" vroeg de jonge dame dan. Een vraag die Liam niet binnen enkele seconden kon beantwoorden. Wat Fallon en hij hadden, was geen officiele relatie. Maar het was ook niet niéts. Hoe ging hij zich hieruit redden? Als ze het nieuws had gekeken, wist zijn date dat hij onlangs gescheiden was met een Carrington. "Honestly? A good couple of weeks ago." Dit was een leugen, aangezien zijn 'relatie' met Fallon niet écht was geweest, maar voor de buitenwereld moest dat wel echt lijken. Dus om hierover eerlijk te zijn tegen zijn date die hij niet goed genoeg kende, voelde nog niet vertrouwd. Liam liet zijn blik even naar achteren schieten, in de hoop dat Fallon niet had opgemerkt dat zijn hand bedekt was met die van zijn date. Inmiddels werd de tweede fles wijn naar hun tafel gebracht. Ongeduldig wachtte Liam totdat zijn glas weer halfvol werd geschonken. Hij gaf een simpel waarderend knikje en greep het glas opnieuw beet. Fallon was al niet uit zijn gedachte te slaan, nu al helemaal niet.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Noralie grinnikte zachtjes. ''No doubt. Maybe we should play a challange game once then, I know a fun one.'', liet ze hem weten. Echter was dat niet iets om nu te bespreken want ze hadden een diner om 'naar uit te kijken'. Voor zover dat mogelijk was. Samen waren ze de auto in gestapt en was ze op de bijrijderstoel gaan zitten, waar ze het haarzelf zo gemakkelijk mogelijk maakte, wat betekende dat ze eigenlijk schuin in haar stoel zat. Ze had het niet zo met uit een raam turen eigenlijk.
Een lach ontsnapte haar toen Fynn mededeelde dat hij haar moeder wel kon handelen. ''No doubt about that too. In the end you will not talk to her much, or do any kind of business with her. I suppose it is more needed to keep my father as a friend. But since he personally chose you tob e my fiancé, I'm sure he will like you.'', glimlachte ze. ''However his jokes are bad.'', glimlachte ze nog terwijl ze een lok van haar bruine haren om haar vinger heen wikkelde. Ze had het in een staart, maar het was lang genoeg om nog over haar schouder te liggen. Het was een tik om ermee te spelen.
''And I'm also sure you can handle me. You do a wonderfull job untill now.'', rolde ze plagend met haar ogen. Eerlijk was eerlijk, het ging met de dag soepeler tussen hen en dat was fijn. Dat gaf toch een beetje hoop op een goed einde in dit alles. Ze moest er niet aan denken dat ze gehuwd had kunnen worden met iemand die losse handjes had gehad, gewoonweg gebruik van haar had gemaakt of erger... Hoeveel vrouwen van maffia-leden die mysterieus verdwenen? Ze bedoelde maar.
Kort knikte Noralie. ''That means I will probaly tell some little lies.'', liet ze hem maar weten. ''To make sure my mom doesn't take the hand in our marriage, but that also means we need to make plans soon.'', zuchtte ze zachtjes. De leugentjes waar ze het over had, waren simpele leugentjes zoals dat ze zelf al bezig waren en dat ze geen hulp nodig hadden dus. Maar dat snapte Fynn ook wel, hij was niet dom.
Noralie stapte uit en rechtte haar rug even voor ze om de auto heen liep en kort fronste. ''I know, but my feelings won't change. I hope they pay at least, then this all is a little bit less misserable.'', haalde ze haar schouders op. Echter betekende deze vertoning in het openbaar ook dat ze er ook een beetje hun best voor moet doen en daarom pakte ze zonder pardon zijn hand, zodat ze hem lichtelijk met zich mee kon trekken. Eerst bloemen en dan naar de plek waar ze zouden lunchen.

Re: ORPG. || "You're all I need to take over the world."

Fallon
Zelfs op momenten dat ze met haar verloofde was, dwaalde haar gedachten regelmatig af naar Liam. Zich afvragend wat hij nu aan het doen was. Fallon probeerde hem uit haar gedachten te zetten. Iedere keer als hij haar hoofd binnendrong, probeerde ze hem eruit te krijgen. Ze wilde helemaal niet aan hem denken. Dat maakte het voor haar nog moeilijker, want dan voelde ze weer die vlinders in haar buik; tekenen dat ze verliefd op hem was. Dat die gevoelens omhoog kwamen wanneer ze hem zag, was al erg genoeg. Ze ervaarde dat het steeds moeilijker begon te worden om hem uit haar hoofd te zetten. Om haar gevoelens voor hem diep weg te stoppen en er niet aan toe te geven. Toch bleef ze er tegen vechten.
De serveerster kwam naar hun toegesneld met de vraag wat ze te drinken in kon schenken. Net op het moment dat ze haar mond wilde openen, bestelde Michael al een van de duurste wijnen die ze op het menu hadden staan. Het was een heerlijke wijn die hij had besteld. Michael probeerde haar duidelijk een romantische, bijzondere, avond te laten beleven. "That's some good wine." zei ze grijnzend tegen haar verloofde. Haar hand lag op de tafel en zijn hand lag op de hare. "I thought you might like that one." op zijn woorden knikte ze even. De serveerster keerde echt binnen twee minuten al terug met de fles wijn en wijnglazen, die ze op de tafel plaatste. Ze schonk de twee glazen in en zelf reikte Fallon naar een van de wijnglazen, sinds ze de wijn eerst mocht proeven om het goed te keuren. Na een eerste slok knikte ze goedkeurend naar de serveerster, als teken dat ze de wijnfles kon neerzetten. "Cheers to a good evening." Zijn glas tikte tegen het hare aan. Vervolgens bracht ze hem naar haar lippen om een grote slok te nemen. Fallon was altijd toe aan alcohol. Alcohol verlichtte vaak de problemen die ze had. En daarbij was het ook nog eens lekker. Je kon zeggen dat ze wekelijks wel meerdere glazen dronk. Tijdens diners, maar ook op de feestjes en soms thuis als ze er de behoefte aan had.
"Are you serious?" Michaels stem zorgde voor een frons op haar gezicht. "What's wrong?" vroeg ze hem, niet wetende wat er aan de hand was. "What is he doing here? He seems to be everywhere." Dit keer volgde ze zijn blik om te zien over wie hij het had. Liam. Wat deed hij in godsnaam hier? En met wie was hij? Fallon keek vooral naar de dame met wie hij was. Was hij dan al zo snel over haar heen? Na enkele seconden keek ze terug naar haar verloofde. "Don't get fed up. Just ignore his presence." probeerde ze Michael weer op andere gedachten te brengen. Zelf nam ze een grote slok van haar wijn. Ze voelde een steek van jaloezie. Wat deed hij met die dame hier? Ze was niet eens zo mooi. Vanuit haar ooghoeken keek ze nog even die kant op. Ondertussen dronk ze onbewust het hele wijnglas binnen een paar slokken leeg. "How was your day? I didn't even ask that when I got home. Sorry." zelf probeerde ze afleiding te zoeken om niet naar Liam te hoeven kijken en niet aan hem en die vrouw bij hem te hoeven denken.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Hij had zijn wenkbrauwen opgetrokken toen Noralie hem nog uitdaagde om een boeketje bloemen te kopen. Was dit een uitdaging? Fynn had wel ergere uitdagingen aangenomen. Hij knikte, er stond een grijns op zijn gezicht. ,,Well, challenge accepted" knikte hij. ,,I've had worse challenges" grijnsde hij. Fynn haalde een hand door zijn haren heen en reed gewoon naar het centrum van de stad. Het was zo'n 10 minuutjes rijden, in het centrum zou hij de auto kunnen parkeren in een parkeergarage om naar het lunchroompje te gaan. Ondertussen zouden ze nog wel een goedkoop boeketje kunnen halen. Erg veel verstand had hij niet echt van bloemen, maar het zou vast goed komen om een klein boeketje te regelen.
Fynn luisterde naar Noralie, glimlachte kort door haar woorden. Het was eigenlijk algemeen bekend dat Mexicanen een vrij kort lontje hadden. Er was vaak een sterk karakter aanwezig bij Mexicanen, wat in het bendewereldje ook als vrij gevaarlijk beschouwd kon worden. Of hij wat dat betreft 'angstig' was tegenover zijn toekomstige schoonmoeder? Nee. Fynn wist dat het belangrijk was dat hij het goed kon vinden met Noralies vader, maar om eerlijk te zijn, maakte het niet veel uit wat zijn schoonmoeder van hem dacht. Uiteindelijk hadden mannen meer te zeggen dan vrouwen. Uiteraard zou het gunstiger zijn wanneer ze het wél goed met elkaar konden vinden, dit viel niet te ontkennen. ,,I'm quite sure I can handle a horrible mother-in-law" sprak hij uit. ,,In the end, I have to deal with your father, and you"
Het was bijzonder rustig op de weg. Waarschijnlijk waren de meeste mensen aan het werk of naar school. Fynn tikte even met zijn hand op het stuur mee met de muziek, hij knikte na de woorden van Noralie. Ja, ze moesten eigenlijk gewoon ervoor zorgen dat ze hun eigen huwelijk in de hand kregen. ,,Yes. I think we have to show them that we're capable of managing our own marriage" knikte hij. Fynn bedoelde hiermee natuurlijk niet dat ze dit letterlijk moesten zeggen, oh nee, allesbehalve. Ze moesten gewoon non-verbaal laten zien dat ze zélf de macht hadden over hun huwelijk en leven.
Inmiddels reed hij de parkeergarage in, om hier de auto te parkeren. Zo stapten ze gewoon uit de auto en sloot hij de auto hierna af. De sleutels belandden in zijn jaszak. Hij grijnsde door de woorden van Noralie. ,,I said that bacause it's true. We cannot cancel this meeting, even though I'd love to"

why do you hesitate?

Re: ORPG. || "You're all I need to take over the world."

Liam Ridley
Ook al waren er wat uren verstreken, de gedachtes om met Fallon te zijn bleven in zijn hoofd hangen. Helaas had hij geen berichtjes of mailtjes van haar mogen ontvangen. Fallon moest waarschijnlijk zelf ook haar best doen om Liam uit haar hoofd te krijgen. Daar was hij niet zeker van, maar hij wist wel dat als hij in de buurt was, de verleiding groot was om oogcontact met hem te maken. Liam had deze avond een date gepland. Gewoon om zijn focus op iets anders te leggen dan op een dame die al bezet was. De persoon tegenover hem was een leuke dame, hij vond het gezellig met haar en er was zeker een klik. Maar op liefdesgebied? Couldn't tell. In zijn hoofd zat hij echt bij Fallon. Het was waarschijnlijk niet helemaal eerlijk om over een andere meid na te denken als hij hier met een date zat, maar hij kon er niks aan doen. Wat hij ook probeerde, hij kreeg de aantrekkelijke Carrington niet uit zijn kop.
Liam schoot voorzichtig in de lach toen zijn date een leuk, echt gebeurd verhaal vertelde. Ze was oprecht een leuke meid, en deze date ging beter dan verwacht. Het meisje leek ook wel interesse in de jonge man te hebben. Dat was te zien aan haar lustvolle ogen en charmerende blikken. Of Liam er van gediend was: niet bepaald. Natuurlijk vond hij het leuk als meiden aangaven hem een leuke gast te vinden, maar opnieuw: zijn hoofd en hart lag bij heel iemand anders. Kon hij zichzelf hier ooit overheen zetten? Hij betwijfelde het. "Really? You did that?" vroeg Liam grijnzend en hoofdschuddend, terwijl hij zijn glas hief om deze vervolgens tegen zijn lippen aan te drukken. Zijn ogen gleden kort rond het restaurant. Zoals altijd, was deze plek vrij populair. Het zat altijd wel vol met mensen die weken hadden gewacht op een plekje om hier te komen dineren. Ridley had het geluk dat hij de eigenaar van de plek kende, en daarom ook niet veel moeite hoefte te doen om een plekje te weten bemachtigen. Hij had zijn date wel onder de indruk weten te brengen om hier te dineren. Hij wilde haar oprecht een leuke avond bezorgen, maar meer zat er op dit moment niet in. 
Opnieuw liet hij zijn ogen door het restaurant heen glijden, en die pauzeerde stijfjes toen hij een herkenbare verschijning zag. Meteen slikte hij. "You've gotta be kidding me." mompelde hij zachtjes. Het laatste wat hij wilde was een mondeling gevecht met Fallon óf Cullhane over het feit dat hij ook hier zat. Wist hij veel? Fallon had niet laten vallen dat ze hier vanavond zou zijn, en hij ook niet. Het was dus puur toeval dat ze hier alle twee vanavond zaten. Hij liet zijn blauwe kijkers weer naar zijn date toe draaien en glimlachte onschuldig naar haar. Dit zou een lange, ongemakkelijke avond worden...

Re: ORPG|The first lesson I ever learned was never to wait for a man's rescue. History is written by the survivors, and I am surely that.

Voor enkele momenten staar ik voor me uit, hopend dat ik op tijd ben om de situatie onder controle te krijgen. Maar tegelijkertijd slaat de twijfel bij me toe. Heb ik te lang gewacht met het veroveren van Schotland? Na de dood van Mary is het land in rep en roer, maar er is eigenlijk geen betere tijd om toe te slaan. Maar ik moet met zo veel aspecten rekening houden. Ik moet iemand hebben die namens mij plaats neemt in Schotland, aangezien ik niet overal tegelijkertijd kan zijn. En daarbij, wil ik ook zo veel mogelijk burger slachtoffers voorkomen, zowel Engelse als Schotse. Het maakt me niet uit wat voor religie de inwoners hebben, iedereen moet gelijk behandeld worden. Jong en oud, Schots en Engels. Voor mij wordt het een groot volk op het moment dat het onder mij valt. Ik wil dat mensen elkaar met respect behandelen, ongeacht hun afkomst. Maar dit alles in de praktijk brengen zal moeilijk worden, of beter gezegd: een hele uitdaging. Plotseling word ik uit mijn gedachten gehaald door de stem van Sebastian, waardoor ik kort glimlach. "Dat mag jij altijd," glimlach ik, waarna ik vervolg. "De grens met Schotland is onrustig, zoals je morgen ook zult zien. Ik wil graag dat je met me mee reist naar de grens, zodoende kun je meer van het prachtige Engeland zien. Maar ook een glimps opvangen van het land waar Mary koningin van was, ik weet dat ze ook speciaal voor jou was." Ondanks het feit dat ik me veel afzijdig heb gehouden ten tijde van de relatie van Mary en Francis, wist ik zeker wel wat er speelde. Zo weet ik ook dat er een tijd is geweest dat Mary belangrijk was voor Sebastian, maar ik kan het hem niet kwalijk nemen. Mary was een prachtige vrouw. Uniek in haar soort, om het zo te noemen. "Ik had gehoopt ons bezoek aan de grens uit te kunnen stellen, maar het kan niet langer wachten. Ik moet ze laten zien dat ik ze zeker niet vergeten ben, doordat ik mijn tijd in Frankrijk heb doorgebracht." Een glimlach rust op mijn lippen, maar ondertussen gaan er veel dingen door mijn hoofd heen. Waaronder dat ik hem niet alles kan vertellen, wetende dat Schotland nog altijd gevoelig ligt voor prins Francis door zijn verleden met Mary. 
"Maar voor nu, lijkt het me verstandig om de rondleiding iets in te korten. Ik kan me voorstellen dat je genoeg zaken hebt gezien en gehoord, om een duidelijk verslag uit te kunnen brengen aan de koning en prins. Zo hoef je niet nog langer naar de verhalen van Frederic te luisteren." Het laatste zeg ik iets zachter, waarna ik er een knipoog aan toevoeg. Ik ben me er van bewust dat Frederic zichzelf soms kan verliezen in zijn verhalen, waardoor het lastig is om hem te volgen. Helemaal als je verplicht mee bent gestuurd, zonder dat het je interesse heeft. Niet alleen scheelt het Sebastian tijd, maar het is ook voor mij een prioriteit om zo snel mogelijk met mijn raadsleden te kunnen overleggen. Wellicht is het een goed idee om voor mij in te trekken in het kasteel dat vlakbij de Schotse grens staat. Gevaarlijk? Ja. Noodzakelijk? In mijn ogen wel. Het is voor de Engelse bevolking nodig om hun koningin te zien en voor de Schotse bevolking is het belangrijk om te laten zien dat ik geen ophef tolereer. 
Eenmaal weer op onze weg terug zorg ik er voor dat ik naast Sebastian rijd, vrijwel achteraan in de groep. "Voordat je terug keert naar Frankrijk zal ik een brief schrijven, waarin staat hoe tevreden ik ben met de manier waarop jouw bezoek verlopen is." glimlach ik. Meer dan tevreden zelfs. "Ik heb straks een overleg, maar daarna zal ik je op de hoogte komen stellen van de plannen. Ik zou graag willen dat je mee gaat, maar de keuze is aan jou." vertel ik hem dan, waarna we de binnenplaats van het kasteel oprijden. Soepel stijg ik van mijn paard, waarna ik kort naar Sebastian knik. Voor ik het weet wordt ik dan naar binnen gebracht, waarna ik zonder me om te kleden gelijk de deuren naar de zaal open, waar veel geroezemoes uit komt.
"Heren.." begin ik dan ook, waarna ik mijn mantel afsla. "Laat ik maar gelijk met de deur in huis vallen. Ik verbaas me over de plotselinge onrust aan de Schotse grens en zoals jullie waarschijnlijk al gehoord hebben, heb ik een aantal mannen naar het dichtstbijzijnde kasteel laten vertrekken, om te laten zien dat we ze niet alleen zien, maar ook horen. Morgen zal ik, samen met nog een groep mannen, naar het kasteel reizen. Ik zal blijven voor zolang nodig, in de tussentijd is het van belang om te bedenken, hoe we zo snel en efficient mogelijk, Schotland kunnen veroveren." Bij een enkeling zie ik een mond open vallen, bij andere zie ik glimmende ogen. 



Zelf kan ik niets anders doen dan glimlachen op het moment dat de woorden die Rosemary heeft gesproken, daadwerkelijk tot me doordringen. Haar enthousiasme en eerlijkheid zijn twee van haar eigenschappen die ik geweldig vind en misschien zelfs wel verliefd op ben geworden. "Ik zou niets anders willen, Rose." glimlach ik dan en druk een kus op haar prachtige haren. Mijn mok met thee zet ik neer, waarna ik haar gezicht in mijn handen neem. Zacht druk ik dan ook een kus op haar lippen, om vervolgens mijn voorhoofd tegen het hare te laten rusten. Mijn ogen houd ik gesloten, genietend van dit moment. Na het verlies van Mary, mijn eerste grote liefde, was ik er heilig van overtuigd dat ik nooit meer liefde zou voelen. Dat het me niet gegund is om een opvolger voor de troon op te voeden en dat ik niet geschikt ben voor het koningschap. De twijfel begon de overhand bij me te krijgen. Maar nu? Rosemary lijkt iets in me te ontwaken, wat ervoor zorgt dat ik zin heb in het leven en met goede moed de dag tegemoet treed. "Ik zou niets liever willen dan elke dag met jou doorbrengen, liefste." Mijn ogen heb ik inimiddels geopend, waarna er uit zichzelf een glimlach op mijn gezicht is verschenen. De toekomst is iets waar ik naar uitkijk, een toekomst met haar. Ik weet dat de manier waarop ze uitgenodigd is en waarom, nogal raar is. Maar god, wat ben ik blij dat ze besloten heeft om de trip te maken. Zelf ben ik dan van mening dat er niets meer gezegt hoeft te worden, het enige wat ik op dit moment wil is haar aanraken. Aanraken alsof ze al officieel de mijne is, aanraken op een manier wat voor andere mannen verboden zal worden. Zacht druk ik mijn lippen dan ook op die van haar, maar het duurt niet lang voordat ik haar bij me op schoot heb getrokken om haar goed te kunnen zoenen. Na onze eerste kus voelt het goed, alsof er niet meer een grens is die we aan het overschrijden zijn. Mijn handen laat ik afglijden naar haar heupen, om mijn vingers in haar huid te kunnen drukken. 
Terugkijkend op mijn verleden met vrouwen zou je kunnen zeggen dat ik niet altijd netjes ben geweest tegenover Mary. Waar Mary altijd uitte dat ze zou kiezen voor haar eigen land en dat liefde een luxe was die niet iedereen zich kon veroorloven, ben ik van mening dat liefde iets is wat iedereen verdient. Een luxe dat je het hebt, dat is het zeker. Maar liefde is een van de prioriteiten die je in je leven zou moeten hebben. Er is dan ook geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om de relatie die ik met Rosemary heb, zo te laten worden als mijn vorige. Ik wil haar liefhebben, haar speciaal doen voelen en haar beschermen tegen de wereld. 

Re: ORPG. || "You're all I need to take over the world."

Fallon
Nadat Liam de vergaderkamer had verlaten, had Fallon hetzelfde gedaan. Ze had haar weg vervolgd naar haar kantoor waar ze een half uurtje op had doorgebracht om wat dingen te regelen en zodra die geregeld waren, was ze richting huis gegaan. Thuis had Culhane haar verrast met dat ze uiteten gingen, omdat ze er totaal niet op voorbereid was, had ze in een korte tijdsperiode een outfit bij elkaar moeten rapen en zich moeten klaarmaken. Het was een leuke verrassing, maar ze had het liever van tevoren geweten zodat ze zich erop had kunnen voorbereiden. Dan had ze eerder naar huis gegaan of alvast een outfit klaargelegd.
Het was inmiddels al twee uur later dan toen ze van kantoor was vertrokken. Ze had zich thuis binnen zo'n driekwartier klaargemaakt voor ze in de auto was gestapt, die onderhand alweer tot stilstand kwam. Michael stapte al uit en kwam haar kant opgelopen om het portier voor haar, als een gentleman, te openen. Met een glimlachje rondom haar mondhoeken klom ze uit de auto en strook ze met haar rechterhand direct het jurkje goed dat ze aan had. De arm van Michael voelde ze al snel om haar schouders heen waardoor ze tegen hem aangetrokken werd en praktisch tegen hem aanliep richting de ingang van het restaurant. Hij had haar niet verteld waar ze gingen eten en gedurende de rit had ze zich afgevraagd waar ze zouden eten. En nu zag ze het eindelijk. Hij had een goede keuze gemaakt. Echter vroeg ze zich wel af of hij ver van tevoren had gereserveerd, want hier kreeg je niet op de dag zelf zo makkelijk een plekje, tenzij je een grote naam had. Maar Michael had geen bekende naam. Hij had gewoon niet zo'n naam zoals haar waar je alles gedaan mee kreeg.
"You have made a good choice." zei ze tegen hem toen hij de deur voor haar open hield zodat ze naar binnen kon stappen. Voordat ze door de volgende deur heen zou lopen, trok ze haar jasje uit die ze overhandigde aan de persoon die over de garderobe ging. Opnieuw werd de deur voor haar geopend en stapte ze het restaurant binnen. Michaels hand voelde ze ditmaal op haar onderrug. Nadat de naam Culhane was gevallen, waaronder immers gereserveerd was, werden ze begeleid naar een romantisch plekje in het restaurant. "Thank you." bedankte ze haar verloofde voor het naar achteren trekken van de stoel en ook weer voor het naar voren schuiven. Ze geloofde dat Michael erg zijn best had moeten doen om dit plekje in het restaurant te reserveren.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG. || "You're all I need to take over the world."

Liam Ridley
Blijkbaar kwam zijn vraag nogal uit of the blue. Aan haar expressie in haar ogen kon hij zien dat het erg onverwachts was. Had ze dan helemaal niet over haar bruiloft nagedacht? Hoe kon ze zich aan het idee hechten om met Cullhane gelukkig te worden, als ze niet met één van de belangrijkste momenten in haar leven bezig was? Ook al had Fallon al een eerste 'huwelijk' erop zitten - eigenlijk twee, als je die van Colby ook mee telt - , aangezien ze zichzelf ervan overtuigde dat dit 'echte' liefde was, vond hij het apart dat ze niet in geur en kleur over haar aanstaande bruiloft vertelde. Dit kwam voor hem ook als een verrassing, aangezien Fallon er redelijk van was overtuigd dat ze met Michael zou trouwen. "You've got all the time in the world. Don't rush it like we did." merkte hij eerlijk op. Hun situatie was dan ook wel aardig krankzinnig geweest. Om een gunst te vragen aan een wild vreemde man die je net had ontmoet, was een huge deal. Waarom Fallon hem vertrouwde wist hij niet. Misschien zat haar gevoel goed, en daar had ze geen ongelijk in.
Wat formeel oog contact kon geen kwaad, daar was Fallon het mee eens. Hoe ze het formeel gingen proberen te houden wist hij niet. Wat uitdagende blikken zouden er op den duur toch wel komen, of ze het nu wilde of niet. Als hij Fallon nou eens kon betrappen op het opzoeken van oogcontact, kon hij haar laten zien dat hij zeker niet de enige was die geïnteresseerd was in wat speelse blikken. De man gaf haar een zacht knikje. Het was tijd om te gaan, en Fallon met haar opholslaande gedachtes even rust te geven. Zijn lichaam draaide hij kort om toen Fallon hem beleefd bedankte om hier te blijven. Hij glimlachte. "My pleasure." antwoordde hij op een lieve toon, waarna hij de vergaderkamer verliet. Om haar nu wat ruimte te geven was belangrijk. Hij wilde helemaal niet klef doen of haar het idee geven dat hij iets van haar wilde, ook al spraken zijn ogen boekdelen. Hij kon het gewoon niet tegenhouden. Fallon was een té leuke meid waar hij eerst overheen zou moeten komen voordat hij het idee van haar en hem los kon laten.