Latest posts

Re: ORPG. || "You're all I need to take over the world."

Fallon
De vraag of ze al een datum hadden gekozen, had ze niet zien aankomen. Eventjes slikte ze. Michael en zij hadden nog geen datum gekozen. Ze hadden behalve de verloving zelf eigenlijk nog maar weinig besproken over de bruiloft zelf. Ze leken het beide gewoon druk te hebben om het over hun bruiloft te hebben. Bovendien was Michael, van wat ze merkte, met zijn hoofd bij hele andere dingen waardoor hij vreemd gedrag vertoonde. Samen met dat vreemde gedrag van hem en haar gevoelens voor Liam probeerde zijzelf bruiloft als gespreksonderwerp te vermijden, gezien ze nog zo haar twijfels had over alles. Die twijfels verborg ze voor iedereen, maar ze waren er wel. Een deel van haar wilde immers graag met Culhane trouwen. Ze hield al jaren van hem. Maar dan was er nu ook nog dat rare gedrag van hem waardoor ze aan hem twijfelde en dan kwamen haar gevoelens voor Liam er ook nog eens bij kijken. Ze was ergens bang dat Michael vreemdging, want zo kwam het over. Er was geen bevestiging en ze probeerde het beste in hem te zien en te hopen dat het niet zo was. Maar ze had zich al eens eerder afgevraagd; wat nou als het wel zo was? Ze had zichzelf zelfs afgevraagd of Liam zoiets bij haar zou doen of dat hij een betere vriend zou zijn. Door de situatie zat ze gewoon heel erg in de knoop met haarzelf.
"No, we haven't set a date yet. We're still discussing it." zei ze vlug. Hopelijk ging hij er niet verder naar vragen. En hopelijk zocht hij er niet meer achter dan dat ze er nog niet aan toegekomen waren. Hij hoefde niet te denken dat er meteen wat loos was tussen de twee. Tevreden knikte ze zijn kant op. "Good." mompelde ze, want als het goed was, zou hij de verbeterpunten meenemen naar de volgende vergadering. Zijn ogen zochten de hare op en toch kon ze haar blik niet van hem afwenden. "Yes, some formal eye contact is acceptable." gaf ze maar toe. Ze konden elkaar moeilijk helemaal nooit meer aankijken. Ze strook een lok weg uit haar gezicht. "That's right. You will see me tomorrow." glimlachte ze hem toe. "Oh Liam, thank you for staying." zei ze nog als laatste tegen hem voor ze zich omdraaide om enkele papieren van de tafel bij elkaar te rapen. Ze zou de laatste dingetjes regelen in haar kantoor en dan ook richting huis gaan.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Noralie trok kort haar wenkbrauw op voor een glimlach haar sierde. ''I dare you.'', merkte ze op. ''I dare you to buy her a bouquet of flowers, a small one offcourse, and act like you didn't know.'', ging ze vermaakt verder. Nu hij het gezegd had, daagde ze hem uit om het te doen ook. Haar moeder wist niet dat hij wist dat ze niet van bloemen hield. Ook maar net trouwens, dus het was niet geheel gelogen ook. Maar ze zou het ab-so-luut niet erg vinden om het gezicht van haar moeder te zien. Hoe ze haar best zou doen om haar gezicht in een plooi te houden, te glimlachen en te bedanken. Dat terwijl Noralie wist dat ze het thuis meteen in de prullenbak zou gooien onder het mom dat ze niet zo lang goed bleven. Onzin natuurlijk.
''I'm Mexican and my parents are also, so you will have to cope with the character of one or three too.'', grinnikte ze. ''Believe me, my mom is the worst one you can meet. Acting all cute in the beginning, but she will not be a nice mother-in-law.'', waarschuwde ze hem indirect toch. Het zou nog wel komen des te langer Fynn en Noralie samen waren en des te vaker hij met haar ouders te maken zou krijgen. Amerikaanse ouders waren dus niet geheel erg geweest dus.
''I suppose that will be over soon the sooner we act, don't we?'' vroeg ze zich af. Ze was hun club-gesprek over dat restaurant van hem nog niet vergeten. Om daar te beginnen. Oh nee, ze ging het niet toestaan dat haar ouders macht verkregen over de rug van hún huwelijk. Als iemand van hun huwelijk zou profiteren, dan zouden het ook Fynn en Noralie moeten zijn. Fynn eigenlijk, sinds hij het masterbrein zou zijn van hún familie naam. Zijn familie naam.
Een brede glimlach sierde haar toen hij instemde met haar outfit, wat ervoor zorgde dat ze kort naar haar outfit keek, voor zover dat mogelijk was. ''Well, thank you.'', glimlachte ze tevreden. Had ze toch goed gekozen, al zouden haar ouders haar liever in iets chique's hebben gezien. Ongeacht waar ze gingen eten...
Samen waren ze naar beneden gegaan, om de auto uit de garage te plukken en maar op weg te gaan naar deze lunch. Iets waar zij net zo min naar uit keek eigenlijk en daarom zuchtte ze ook even zacht toen Fynn een opmerking erover maakte. ''You were the one saying we couldn't cancel, I wanted too.'', legde ze het maar bij hem neer. Pestend dan wel, niet menend. Ze wist dat dit moést. Hun goede beetje voor zetten, laten zien hoe geweldig ze samen waren en vooral hun ouders niet het vermaak geven van het feit dat ze misschien niet door een deur konden. Al was dat de afgelopen dagen absoluut niét het geval, het tegenovergestelde juist en hoe de relatie tussen hen nu was, beviel haar wel. De rest kwam later wel, hoopte ze.

Re: ORPG. || "You're all I need to take over the world."

Liam Ridley
Hij rolde onschuldig zijn ogen. Oké, misschien was het flauw van hem om haar Mrs Carrington te noemen, maar hij bedoelde het niet slecht. Dat zou Fallon inmiddels wel weten, toch? Dat zijn intenties alles behalve slecht waren. Het was dan ook een vrij ingewikkelde en gecompliceerde situatie waar ze als een driehoek in zaten. Liam liet zijn blik even van Fallon afglijden. Ze bleef maar volhouden over een huwelijk met Michael, wat als ze dit echt door zou zetten? Dan zat er niks anders op om de moed op te geven. Liam haalde zijn neus kort op. Het feit dat Fallon keer op keer het huwelijk in gesprek bracht, zette hem aan het denken. Deed Fallon dit expres om hem jaloers te maken? Al zag hij er vrij koel uit van de buitenkant, hij voelde zich aardig op zijn tenen getrapt omdat híj degene wilde zijn die er met Fallon vandoor ging. Misschien zat hij zichzelf alleen maar gek te maken met het idee dat Fallon gelukkig kon zijn met iemand anders, maar het voelde alsof het gevoel tussen hen gewoon... wederzijds was. Om Fallon in geuren en kleuren te horen vertellen over het aanstaande huwelijk, vond hij niks. Maar aangezien hij zich niet wilde laten kennen, besloot hij erop in te gaan. Het tegenovergestelde doen van wat ze verwachtte kon nog wel eens positief uitpakken. "Set a date yet?" vroeg hij simpel, terwijl zijn ogen weer in die van Fallon keek. Hij was er zeker van dat Cullhane dol enthousiast was om met Fallon te mogen trouwen. Het was dan ook wel een enorme aanwinst om deze dame je vrouw te mogen noemen, dat besefte hij maar al te goed. Liam had dit zelf één keer mogen doen, alleen was het een nep huwelijk en had het maar heel kort mogen duren. Wat zonde dat Fallon het niet écht wilde proberen, hij wist zeker dat ze samen veel lol konden hebben.
"Noted." reageerde hij terwijl hij de laptop in zijn handen nog even iets steviger beet pakte. Zijn blauwe kijkers gleden naar die van haar, en opnieuw hadden de twee oog contact. "See? It's not just me." sprak hij zachtjes terwijl een grijns op zijn gezicht verscheen. "It's okay, just some formal eye contact won't hurt anyone." Zolang de twee hun handen van elkaar af konden blijven was vreemdgaan geen aanspreekpunt. Hij schraapte zijn keel eventjes, en keek van Fallon weg. Aangezien de jonge vrouw zojuist had aangegeven geen oogcontact te willen, wilde hij toch aan haar laten weten dat haar woorden niet gehoord waren. Ook al was het zijn schuld niet, hij wilde zo onschuldig mogelijk handelen. "I guess I'll see you at work tomorrow." Een nieuwe dag, met veel nieuwe blikken en kansen.

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
De afgelopen dagen waren eigenlijk best wel snel voorbijgegaan. Natuurlijk was het wel een beetje wennen om plotseling samen met iemand te wonen. Dit uitte zich niet alleen in het samen slapen in een bed, of het samen ontbijten en avondeten, maar óók het feit dat hij nu gewoon op iemand moest letten. Noralie en Fynn waren dan nog niet getrouwd, maar het was wel de bedoeling dat hij haar volledig zou beschermen nu ze onder zijn dak woonde. Hij had niet meteen de verwachting dat ze ooit zonder zijn weten het huis zou verlaten, maar het risico was er wel. Nu had hij het er al met Noralie over gehad; als ze ergens heen zou willen gaan of iets nodig had, dan ging hij gewoon mee, mits dit lukte. Wanneer ze dan eens alleen ergens heen zou willen gaan zonder hem, dan kon ze haar ouders vragen of ze mee wilden gaan of dan zou hij iemand regelen – iemand die hij vertrouwde – die op haar zou letten. Fynn vond het te riskant om haar alleen op pad te laten gaan, wetende wat voor bendeleden er rondliepen.
Desondanks het feit dat het gewoon nog even wennen was, was het samenwonen hem verder best wel meegevallen. Hij has nog genoeg tijd om te sporten, Noralie was verder gewoon netjes en hij kon niet echt zeggen dat hij zich de afgelopen dagen heel erg aan haar had gestoord. Bovendien kon de dame echt heerlijk koken en kon Fynn niet zeggen dat de twee keer seks die ze inmiddels hadden gehad, hem tegengevallen waren. Het was allemaal wel prima.
Vandaag was het zondag; de dag dat er een lunch op de planning stond met hun ouders. Ze hadden afgesproken in een leuk tentje, iets dat de hele situatie waarschijnlijk wat verdraaglijker maakte. Fynn kon niet zeggen dat hij er zin in had. Waarschijnlijk zouden ze het gaan hebben over de afgelopen dagen, zouden de moeders het met Noralie over de bruiloft willen hebben, terwijl Fynn nog het een en ander van zaken met de twee vaders moest bespreken. Er stond een grote missie op de planning, waarbij bandeleden van de bende van zijn vader en de vader van Noralie samengevoegd werden in een grote missie tegen een beruchte groep. Hij had het hier telefonisch nog over gehad met zijn vader en Noralies vader, maar uiteraard kon hier niet alles uitgebreid over besproken worden, dit zou veel te riskant zijn. Het zou zonder twijfel een zware missie worden, Fynn wist dat er tijdens de missie enkele doden zouden vallen, hij wist dat er hard getraind moest worden en dat er nog erg veel besproken zou moeten worden. Dit zou niet allemaal vandaag plaatsvinden, maar er zou wel een beginnetje aan gemaakt worden.
Fynn had gewoon een eenvoudige blouse aangetrokken met een trui hier overheen. Zijn jas had hij al aan, hij had de autosleutels al gepakt en had al via het alarmsysteem geregeld dat ze het huis konden verlaten. Het begon echt winter te worden, dus leek de auto hem waarschijnlijk een betere beslissing dan de motor. Stoelverwarming klonk niet verkeerd in zijn ogen.
Noralie kwam de slaapkamer uitgelopen, ze had een vrij nonchalante outfit aan, maar ze zag er wel erg leuk uit. Haar benen kwamen goed uit in de broek, ze had stoerdere laarsjes aan, ja, Fynn vond dat ze er leuk uitzag. Direct schudde hij zijn hoofd. ,,Nope" Ze hoefden niets mee te nemen. Pas toen Noralie begon over bloemen, grinnikte hij. ,,Your mom hates flowers? Let's get some flowers then, we've got plenty of time" grijnsde hij. Ach, een klein grapje kon geen kwaad. Daarbij zou het waarschijnlijk gewoon overkomen als een actie van de 'perfecte schoonzoon', hij was nu al benieuwd naar de reactie van Noralies moeder.
Noralie vroeg nog of haar outfit geschikt was, iets waardoor hij knikte. ,,I like this outfit" knikte hij. Yes, dit was een complimentje. Natuurlijk kon hij nog wel wat beschrijven wat voor aspecten hij nou leuk vond, maar zo veel verstand had hij ook niet echt van mode. Ze zag er gewoon leuk uit.
Het duurde niet lang voordat ze in de auto zaten en dat Fynn de parkeergarage uitreed. Hoewel hij wist dat deze lunch moest gebeuren aangezien hij al best lang gepland stond, had hij er echt geen zin in. Zijn ouders bleven immers de mensen die hem geforceerd hadden dat hij moest trouwen. Goed, Fynn wist dat de hele situatie achteraf gezien echt niet extreem erg was, het samenwonen was nog best wel oké, maar het bleef de gedachte die hij vreselijk vond. Hij had zijn ouders al een tijdje niet gezien en hij had ze de afgelopen weken eigenlijk helemaal niet zo gemist. ,,I'd rather cancel this lunchmeeting" mompelde hij.

why do you hesitate?

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Haar wenkbrauw ging kort omhoog toen Fynn mededeelde dat hij overeind kwam. Dat was normaal toch zo? Ze kon best wat hebben, maar ze wist niet of ze het ging trekken om zoveel kilo meer te dragen voor een langere tijd. Zelf woog ze ook maar 'royaal' en hoewel ze niet slap was, was het toch wat anders dan het gewicht van een persoon dragen. Ze kwam zelf dan ook iets overeind en haalde een hand door haar haren. Die waren zo lang dat ze aardig wat verborgen van haar rug en boezem. Los daarvan schaamde ze zich absoluut niet ook, dus ze ging verder geen moeite doen om haar broek weer aan te trekken.
Noralie was overeind gekomen en had haar spullen van de grond getrokken, zodat ze deze mee naar de slaapkamer kon nemen, zodat ze deze in de wasmand kwijt kon. ''For what's it worth, I think it was not a bad choice to start this.'', glimlachte ze nog zoetjes voor ze de slaapkamer in verdween en daar een schone slip opzocht en een veel te groot bandshirt (we hadden het erover, maar ze slaapt er veelal in haha) aantrok. Al was het wel fris om even haar tanden te poetsen en dergelijke voor ze in bed dook.
Ts.
Uiteindelijk had ze het niet eens gemerkt toen Fynn in bed was gerold en de drie dagen die daarop volgden waren eigenlijk gevuld geweest met kleine dingen die ze samen deden. Het ging in elk geval tienmaal beter dan dat het in het begin was gegaan. Ja, het was niet leuk om gedwongen te worden elkaar maar te accepteren. Maar ze hadden het beide erger kunnen treffen en dat daarom was het eerder een meevaller dan daadwerkelijk een last om elkaar dagelijks te zien.
Zo hadden ze samen ook gewoon de boodschappen gedaan en had Noralie het initiatief genomen om meer Mexicaans eten te bereiden in de keuken terwijl Fynn zich ook bezig hield met zijn 'werk' wat hij voornamelijk verrichtte op de laptop eigenlijk. Erg vond ze het niet, dat gaf haar de mogelijkheid haarzelf gewoon helemaal uit te leven en weliswaar was het niet zó erg om te roepen dat het eten klaar was.
Na die avond hadden ze ook nog één keer het bed met elkaar gedeeld, ditmaal echt het bed en niet de bank, wat toch wel wijste naar dat er toch een soort aantrekking was. Seksueel weliswaar, schijnbaar, maar dat kon ze gek genoeg niet eens zo erg vinden. Iedereen riep altijd dat je blijer werd van een 'goede beurt' en dat leek bijna van toepassing te zijn op de sfeer in het huis zelf.
Maar nu... Nu was het zondag en had ze haarzelf klaar gemaakt voor de lunch met haar ouders. Al ging ze geen moeite doen verder en had ze gewoon een semi-leren broek aangetrokken, met boots en een lekkere sweater erboven. Haar haren bond ze simpel samen in een staart en daarmee was ze klaar.
''I'm done. Do we need to take something? And please don't say flowers, my mom hate flowers.'', mompelde ze terwijl ze de slaapkamer uit liep en opkeek naar Fynn. ''I suppose this will do?'' besloot ze zijn mening maar te vragen. Anders kon ze gaan omkleden... ze kon het niet maken om in iets te gaan wat hij niet zou accepteren.

Re: ORPG / No angels could beckon me back 18+

Dahlia wist niet precies wat ze had moeten verwachten. Overdag was de garage net zo luidruchtig geweest, stonden er overal mannen uitbundig te praten en klonk er harde muziek die je zelfs vanaf buiten kon horen. In de avond was er blijkbaar niet echt een verschil, sommige mannen hadden zelfs nog in dezelfde kleren aan. Er waren maar twee opvallende verschillen met overdag, namelijk de hoeveelheid alcohol dat aanwezig was en de hoeveelheid vrouwen die zich in de garage bevonden, allemaal bijna hetzelfde gekleed als Dahlia. Natuurlijk waren er wel wat uitzonderingen, maar de mannen van de garage hadden duidelijk een type.
Dahlia was nog maar net naar binnen gestapt toen Seth uit het niets bij haar kwam staan en zijn arm om haar heen sloeg. “Hello to you, too.” Ze had amper tijd om het feest in haar op te nemen of ze werd door hem dieper de garage ingetrokken. “Yeah, does this live up to your expectations?” Vroeg Dahlia met een glimlach. Ze was niet verbaasd dat hij haar keuze goedkeurde, tenzij hij haar vraag onschuldig had willen zien. Maar ze had niet het idee dat hij zo’n type was.
Het groepje mannen waar hij haar naar toe bracht, keken haar allemaal een beetje stomverbaasd aan. Wat in het geval Dahlia en het onbekende plan van Seth goed uitkwam. “You’re letting her be the fox?” Vroeg één van de mannen met een lachje, duidelijk geloofde hij Seth niet. “Do you have a deathwish, little girl?”
“I don’t, actually.” Zei Dahlia. “I just thought it would be fun. Exciting, for a change.” Ze probeerde haar stem zo normaal en toch onschuldig te laten klinken, om in haar ‘onschuldige’ rol te komen en keek met een glimlach omhoog naar Seth.

You will love him to ruins

Re: ORPG. || "You're all I need to take over the world."

Fallon
Van de keuze om hem terug aan te nemen, had ze tot nu toe nog geen spijt. Gedurende de vergadering had ze namelijk ook weer gezien waarom Liam een goede aanwinst was voor haar bedrijf. Hij had zoveel creatieve ideeën en oplossingen die goed van pas kwamen. Hij was ook erg gepassioneerd en had goede bedoelingen, wat zij zeker kon waarderen. Over zijn werk kon Fallon absoluut niet klagen. Hij leverde altijd goed werk waar ze vrijwel altijd tevreden over was. Het zou ook gewoon zonde zijn geweest om hem te ontslaan. Het was maar goed dat ze zich realiseerde dat ze hem hier wilde hebben. Voor haarzelf en voor haar bedrijf.
De combinatie van de serieuze toon in zijn stem en de speelse expressie in zijn ogen irriteerde haar. Liam wist zelf ook donders goed dat hij haar expres Mrs. Carrington had genoemd en dat was niet om formeel te zijn. Momenteel was ze niemands vrouw. Ze was immers gescheiden van Liam, al had ze zijn naam ook nooit gedragen, en ze was nog niet getrouwd met Michael, maar dat zou nog wel gebeuren. Waarschijnlijk zou ze haar eigen achternaam houden, maar eigenlijk had ze nog niet nagedacht over het overnemen van Michaels achternaam. "No that's obvious a no go for now. It's still miss Carrington. You can use Mrs. Carrington again when I'm married again." verbeterde ze hem. Als ze eenmaal getrouwd zou zijn, mocht hij haar weer bij misses aanspreken. Hoofdschuddend keek ze naar hem. Ze was er schuldig aan, maar dat zou ze mooi ontkennen. Overdreven rolde ze haar ogen toen hij iets zei wat overduidelijk een dubbelzinnige opmerking bleek te zijn. Liam wist zeker hoe hij haar kon irriteren. "No, you don't have to look at me when your head is full of creative ideas." zei ze, wat misschien wel ver ging, maar ze probeerde zichzelf er weer uit te praten. Ze betrapte haarzelf erop dat ze in zijn buurt wel vaker niet uit haar woorden kwam en zichzelf er niet zo makkelijk uit kon praten. Toch probeerde ze het iedere keer weer, in de hoop dat het lukte en hij er niets van opmerkte.
"Well, now you know what not to do next time." ze zei het concluderend, alsof het verbeterpunten waren voor hem. Zo zag ze het ook. Ze hoopte dat hij een volgende keer geen oogcontact zou zoeken, maar dan moest ze het zelf natuurlijk ook niet doen. Haar vingers legde ze op de stoel die voor haar stond neer. Voor een paar seconden liet ze haar ogen naar de zijne afdwalen.

Fifty shades of fucked-up

Re: ORPG] He's more myself than I am...

Fynn
Hoe lang het in zijn totaliteit had geduurd, wist hij niet, maar nadat zowel Noralie als Fynn hun tot hun hoogtepunten waren gekomen en hierna nog kort wat gezoend was, was het wel goed geweest. ,,I'm gonna get up" mompelde hij richting Noralie. Dit was het eerste dat hij zei na de seks. Zo had Fynn zich met zijn handen omhoog gehesen zodat hij niet meer boven Noralie hing. Even wreef hij wat door zijn haren. Door de openhaard, de verwarming die erg warm was en het contact van net, had hij het best warm gekregen. Tijdens seks was het wel logisch dat er gewoon wat gezweet werd en dat je het wat warmer kreeg. De seks was wel echt top geweest; prima, niets aan te klagen, misschien zelfs beter dan de seks die hij met sommige scharrels had. Noralie had gewoon een goed lichaam, dit viel niet te ontkennen.
De seks op de bank was echt een perfecte keuze geweest. De bank was te smal om hier goed op te kunnen liggen naast elkaar, waar Noralie dit eigenlijk ook niet echt kon verwachten. Het zou geen geknuffel worden, iets wat hij ook niet gewend was. Dit was meestal het moment waarop hij een scharrel langzamerhand naar huis begon te sturen, iets dat hij nu natuurlijk niet kon doen. Fynn liet het maar aan Noralie over wat ze nog wilde doen; op de bank liggen, douchen, slapen. Hij nam aan dat ze hun avond allebei gewoon een eigen ingeving gaven.
Hij was overeind gekomen, hij deed geen moeite om zijn lichaam – of eigenlijk penis – te verbergen, Noralie had hem inmiddels naakt gezien en vond het onzin om hier nu dan preuts over te gaan doen. Wat hij wel deed, was zijn boxershort erbij pakken en deze aantrekken. Zelf liep hij na seks eigenlijk bijna altijd naakt door het huis, maar nu besloot hij deze gewoonte maar even te vergeten. Dat het tweetal elkaar nu naakt gezien had, betekende niet dat ze voortaan maar naakt door het leven ging, met hun appartement als een nudistencamping. Wellicht was het wat hygiënischer om op z'n minst een boxershort aan te hebben.
In de keuken had hij even zijn handen gewassen en had hij vervolgens gewoon een glaasje water gepakt, waar hij wat van had gedronken. Fynn leunde gewoon tegen het aanrecht, terwijl hij voor zich uitkeek. Misschien had hij nog moeten zeggen dat hij het goede seks vond, of dat Noralie goed in bed was, maar hij nam aan dat dit eigenlijk wel vanzelf sprak. Tijdens de seks hadden ze ongetwijfeld aan elkaar gemerkt dat ze allebei gewoon aan het genieten waren. Misschien was het wel netjes om dit nog even te benoemen, maar ergens vond hij het ook wat overbodig. Ze hadden beiden gekreund, beiden goedkeurende geluiden gemaakt en ze waren allebei tot een hoogtepunt gekomen – wat voor een dame altijd al lastiger was - , dit leken hem genoeg tekenen van genot.

why do you hesitate?

Re: ORPG. || "You're all I need to take over the world."

Liam Ridley
De vergadering was goed verlopen. Beter dan verwacht, zelfs. Fallon had zijn plan geen schuine ogen gegeven, wat een goed teken was. Om indruk op haar te maken was natuurlijk nooit verkeerd. Ookal had Fallon zichzelf ervan overtuigd dat ze gelukkig was met Michael, zelf wist hij dat de situatie tussen hun twee kansloos was. Fallon's gevoelens waren niet alleen voor Cullhane, maar ook voor hem. Nu wilde hij niets verpesten tussen de twee, maar als Fallon zichzelf zou laten gaan, zou hij haar niet tegenhouden. 
Haar volgende woorden zorgde ervoor dat zijn wenkbrauwen in een snelle beweging omhoog schoten. Was dit een grap? Het werd nu duidelijk dat Fallon zichzelf voor de gek aan het houden was. Het oogcontact kwam van beide kanten, ze waren er beide schuldig aan. Niet alleen hij was degene die Fallon's lichte ogen een aantal keer had opgezocht, andersom deed ze dit zelf ook. "You wanted me to be formal, I did. Calling you Mrs Carrington is a no go?" vroeg hij redelijk serieus, al stonden zijn ogen nog steeds in een speelse stand. Als ze met Cullhane zou trouwen, zou ze dan ook zijn achternaam overnemen? Misschien werd ze een Carrington-Cullhane, iets waar hij kippenvel van kreeg bij de gedachte ervan. Hij betwijfelde of Fallon uberhaupt haar achtenaam achterwege ging laten, aangezien ze best gehecht was aan de naam, ookal had ze Carrington bloed wat 'genoeg' was, volgens haar. "I'm as guilty as you are." sprak Liam met een spottend lachje. Ze kon dit toch niet menen? Hem beschuldigen van iets waar ze zelf medeplichtig van was. Hij schudde even breed grijnzend zijn hoofd. "I'm not doing anything, Fallon. Can't I look at my boss if my mind is... full with creative ideas?" Een dubbelzinnige opmerking die Fallon op twee manieren kon opvatten. Liam was echt niet meer zo bang om weg gestuurd te worden, aangezien het Fallon haar eigen idee was om hem hier te laten blijven. Ze had hem zelfs lichtelijk overgehaald, iets wat hem de bevestiging gaf dat hij wel heel erg zijn best moest doen om weggestuurd te worden. Hij vond het redelijk komisch dat Fallon zich 'aangevallen' voelde door wat blikken. Als ze die al niet kon weerstaan..

Re: ORPG / No angels could beckon me back 18+

In de tussentijd van zijn ontmoeting met Dahlia tot en met het feest was Seth niet naar huis gegaan. Ondertussen nam hij de feestjes hier niet meer zo heel serieus. Er was bijna drie keer per week wel wat te doen en na een aantal jaar van feesten stopte je met jezelf voorbereiden. Seth had met een vochtige hand door zijn blonde haren gewreven om er iets van model in te kunnen brengen, maar verder was hij op zijn bank geploft met een flesje bier in zijn hand terwijl vrienden binnen begonnen te stromen. Het voordeel van de grote baas zijn was dat Seth niet lastiggevallen werd. Er was een onbesproken regel dat op momenten zoals deze niet jan en alle man tegen hem kon praten. Vanaf het eerste moment had Seth dat duidelijk gemaakt. Als hij zin had om te praten liep hij wel naar iemand toe. Overdag was hij beschikbaar voor iedereen, maar nu wilde hij zelf zijn eigen ding kunnen doen. Dat hield meestal in dat hij genoot van wat drank en daarna opzoek ging naar een geschikt meisje om daar verder plezier mee te kunnen hebben. Er verscheen een glimlach op Seth zijn gezien toen hij zag dat Dahlia binnenstapte. Ze had zijn woorden duidelijk opgevat. Het meisje droeg een prachtige zwarte jurk die vrijwel niks aan de verbeelding overhield. Seth duwde zichzelf overeind van zijn bank. Met het flesje bier nog in zijn hand liep hij naar Dahlia.
"Hey schoonheid," glimlachte hij vriendelijk. Seth legde zijn arm rond haar slanke schouders zodat hij haar mee kon trekken dieper het feest in.
"Je hebt goed naar me geluisterd, je ziet er fantastisch uit," zei hij. Met Dahlia onder zijn arm liep hij naar een groepje mannen die Seth beschreef als zijn beste vrienden.
"Dit is onze nieuwe vos," zei Seth glimlachend. De vijf jongens bleven Seth even ongelovig aankijken.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven