Latest posts
First Page | « | 1 ... 887 | 888 | 889 | 890 | 891 ... 897 | » | Last
Search found 8963 matches:
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from Elio on 01/06/2018 12:52 AMRabia
Ze had veel dingen van de jongeman verwacht, woorden, wellicht wat geduw. Gelach van beide kanten, gedrag van een stelletje kleuters die zojuist een drankje vol met suiker hadden gedronken. Misschien een groene vlek in de stof van haar jas, gras in haar haren of in haar mond. Iets speels, dat de sfeer zou behouden die er al hing. Haar glimlach loog er dan ook niet om, ze kun wel genieten van dit plagerijtje van de jongeman, en van zichzelf. Zo vond ze de woorden die ze eerder had uitgesproken absoluut niet erg, eerder uitdagend tegenover de jongeman. Dit was dan ook het doel geweest, deels om hem tot handelen aan te sporen en deels om een vuurtje in hem aan te woekeren, zoals hij bij haar had gedaan. Ze had echter niet verwacht dit vuur te zien.
Na het uitspreken van zijn woorden was ze vrijwel meteen betoverd. Zijn gezicht die steeds dichter naderde brachten haar de details waar ze zo veel van hield. Zijn huid, de kleine imperfecties in deze die je alleen op deze afstand zou kunnen zien. De guur die hij bij zich droeg, zijn parfum, drong haar neusgaten binnen. De warmte die hij uitstraalde, die ze niet hoorde te voelen, overviel haar lichaam compleet. Het was haast alsof hij haar van haar benen af zwiepte, om haar vervolgens in zijn armen te nemen. Oneerlijk was het, maar geen cel in haar hoofd die daar aan dacht. Haar hart ging als een gek tekeer, en dit verergerde enkel toen de jongeman besloot om de afstand tussen zijn lippen, en de hare, nog kleiner te maken. Het scheelde millimeters, de afstand was sinds die ene avond nog nooit zo klein geweest. Heel haar lichaam vertelde haar dat dit het moment was, dat ze zo dadelijk weer een zoen zouden delen. Eentje waarop ze al zo verschrikkelijk lang had moeten wachten, eentje die ze nu wilde. Met hem, om de rest van de avond te verzachten. Om de kriebels die van haar tenen door haar lichaam heen schoten te stillen, te beantwoorden. Door de arm die hij om haar heen had geslagen was ze er haast zeker van, dat dit het moment was. Zo voelde ze zich weer veilig, en zat haar hoofd weer bomvol met herinneringen aan die ene, speciale avond. De andere hand van hem, die via haar bovenarm naar beneden gleed, bezorg haar kippenvel. Haar ogen sloot ze langzaam, om haar lichaam de rust te geven die deze nodig had op het moment dat zijn lippen de hare raakte. Ze bracht haar hoofd dan ook iets naar voren, en de jongeman trok op hetzelfde moment terug. De sleutels verloor ze uit haar handen, en vrijwel meteen liet de jongeman dit weten doormiddel van zijn woorden. Ze zou liegen als ze zei dat de zee van teleurstelling niet door haar lichaam heen golfde. Ergens stak het ook, dat ze werkelijk had gedacht dat de jongeman haar lippen zou bezegelen met die van hem. Ze realiseerde zich echte dat de jongeman aan het spelen was, en ondanks het feit dat ze deze wellicht wat minder waardeerde dan de anderen, kon ze er niet boos om worden. Ze glimlachte even kort, knikte hierna voordat ze kort met haar hoofd schudde. "You are driving, thundercloud." Gezien deze ook altijd geladen was met spanning, zoals ze zelf net was geweest, vond ze de vergelijking zo gek nog niet.
Terwijl ze haar weg vond naar de ingang van de auto bleef haar glimlach minimaal, al had ze zich al wel bedacht dat ze de jongeman hetzelfde wilde laten voelen. Ze nam haar kans dan ook, toen de twee aanmeel in de auto zaten. Ze wachtte totdat hij zelf zijn gordel om had gedaan, draaide zichzelf toen een kwartslag in zijn richting. Ze glimlachte enigszins sluw, keek hem aan door haar wimpers, en knipperde een keer onschuldig. "I just need.." fluisterde ze, voordat ze wat naar hem kwam leunen, "to get this.." ze ging verder, liet haar gezicht eerst even akelig dicht langs zijn gezicht heen gaan voordat ze verder naar beneden, en over hem leunde. Een van haar handen had ze voor steun, al was het eerder om hem te stangen, op zijn bovenbeen gelegd. Aan de binnenkant van deze. Uit de autodeur die aan Ross zijn kant zat, haalde ze het waterflesje waarvan ze wist dat haar broer deze daar altijd had staan. Al zou ze hem er niet zomaar mee weg laten komen. Zo deed ze alsof ze er niet bij kwam, leunde ze nog verder over de jongeman heen en maakte hierbij geen probleem dat haar lichaam over dat van de jongeman heen gleed. Toen ze weer omhoog kwam liet ze haar lippen weer akelig dichts langs de zijne glijden, en haar hand zeer per ongeluk over het deel, overigens wel zo zachtjes mogelijk, dat ze met meters zou moeten ontwijken. Toen ze eenmaal zat draaide ze het flesje open, dronk ze er wat uit en likte ze vervolgens over haar lippen heen, voordat ze haar blik op Ross liet vallen. "Shall i put it back.." Ze grijnsde zachtjes, leunde alweer ietwat naar voren, wachtend op de reactie van de jongeman.
i bet your momma named you goodlookin'
Reply
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from WildHearts on 01/06/2018 12:52 AMRoss
De lichte verontwaardige blik in haar ogen bleef voor Ross niet onopgemerkt, maar hij wist dat het allemaal deel uitmaakte van de act die de twee aan elkaar opdroegen. 'It is that bad.' knikte hij, na haar lachende woorden. Ross zelf had ook nog steeds een lachje op zijn gezicht staan, die er in geen mogelijkheid vanaf te krijgen was. Hij wilde er ook geen poging toe doen, het vermaak dat Rabia hem bracht door alleen al in te gaan op zijn plagerijtjes was genoeg voor hem. Dat alleen al maakte zijn hele dag. Ross snapte haar hints echt wel, maar wachtte alsnog even af of ze het misschien zou laten vallen. Zoals verwacht, deed ze dit niet. Dus zat er maar één ding voor hem op; de sleutels van haar te pakken zien te krijgen. Ze vroeg erom, letterlijk. Hij was hoe dan ook sterker dan haar, misschien ook sneller. Het was bovendien ook niet alsof hij niet aan sport deed. In de winter was hij vaak te vinden op de schaatsbaan, waar hij met zijn broers regelmatig aan ijshockey deed en in de zomers deed hij aan onder anderen surfen. Maar ook voor een potje basketball, rugby of honkbal was hij altijd wel in. En niet te vergeten waren de vele danslessen die hij vroeger gevolgd had met zijn zus en broers, in allerlei stijlen. Ross kon zich nog goed herinneren dat hij dit altijd erg leuk gevonden had.
'Playing games now, huh?' Grijnsde hij, terwijl hij een stap naar voren toe deed. Als ze het zo ging spelen, kon ze het krijgen ook. Hij deed nog een paar stappen naar voren, een bekorende blik in zijn ogen, totdat hij voor haar stond. Hij was ongeveer een kop groter dan de dame zelf. Zachtjes pakte hij haar arm vast, zodat ze niet naar achteren of iets dergelijks zou kunnen stappen. Hij bracht zijn gezicht een stukje dichter naar de hare. 'I'd much rather be playing other games.' Vertelde hij haar zachtjes, een toon onder zijn stem die alsnog speels was, maar nu op een andere manier. Ross bracht zijn lippen nog een stukje verder naar die van haar. Ze ademden dezelfde lucht in, er zaten nog maar milimeters tussen hun lippen. Hij wist dat hij haar in zijn macht had met enkel zijn aanrakingen, woorden en de dingen die hij deed. Normaalgesproken zou hij hier geen gebruik van maken, maar nu kwam het van pas. Zijn ene arm lag rond haar middel, de andere gleed via haar arm langzaam naar beneden, terwijl hij de afstand tussen hun lippen bijna helemaal minimaliseerde. Toen hij het koude ijzer van de sleutels voelde, deed hij echter weer een stap naar achteren. 'I'm driving, sunshine.' grijnsde hij haar hierna triomfantelijk toe en klikte toen op het knopje dat de auto van het slot haalde.
Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from Elio on 01/06/2018 12:51 AMRabia
Ietwat verontwaardigd draaide ze zich om naar de jongeman. Haar wenkbrauwen opgetrokken en haar lippen ietwat van elkaar af, kijkend naar de hand die de jongeman niet veel later omhoog hield. Ze kon een korte, schelle lach echter niet onderdrukken en liet deze over haar lippen heen rollen voordat ze met haar hoofd schudde. "Better drivers, huh?" Ze grinnikte, bleef nog steeds naar de hand van de jongeman kijken. Ze begon echter pas goed te lachen, dook hierbij ook een beetje in elkaar, toen de jongeman ongeduldig werd. "You don't trust me with your life now, is it so bad?" Ze hield de sleutels omhoog, haar vingers door alle twee de ringetjes heen gestoken. "Come on grandpa, we haven't got all night now do we?" Ze zette een paar stappen achteruit, een speelse grijns op haar gezicht. Haar mondhoeken omhoog gekruld, haar ogen gevuld met de vrolijke gevoelens die door haar lichaam heen sudderde. Zo wilde ze de rest van haar avond doorbrengen, met al het geluk en deze hoeveelheid vrolijkheid die ze op het moment voelde. En dat allemaal door een jongeman, zijn karakter vooral. Voorzichtig schudde ze de sleutels tussen haar vingers, liet ze het ijzer dat tegen elkaar aan kwam zo een melodietje spelen. Natuurlijk hoopte ze dat hij in haar idee mee zou gaan, dat hij zou proberen de sleutels uit haar handen te krijgen op een speelse manier. Al maakte het haar ook niet uit als het wat harder zou gaan; ze stond nu nog op gras, mocht ze vallen zou ze zichzelf hoogstwaarschijnlijk niet bezeren. Anders was ze overigens ook niet achteruit gaan lopen, gezien het verkeer dat zo af en toe haar huis voorbij reed. "What is taking you so long? Scared of girls now, Ross, or have you realised you'll never get them out of my hands?" Ze grinnikte, hield haar speelse lach aan, zelfs toen ze wat haar uit haar gezicht blies. Het was haar geluk dat er niets plakkerigs op haar lippen had gezeten, mocht dat wel het geval zijn geweest had de jongeman wat gehad om haar verder mee te treiteren. Echter wel op een manier die ze zou kunnen waarderen, zijn grappen vielen bij haar altijd op de goede plek - hij was een van de weinige die haar zou mogen zeggen dat ze een buikje zou krijgen tijdens het avond eten, over hem zou ze net zo hard praten. En dat wist hij. Dat stonden ze elkaar toe. Ze glimlachte even door de gedachte, hield de sleutels nog wat hoger.
i bet your momma named you goodlookin'
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from WildHearts on 01/06/2018 12:51 AMRoss
Hij had de woorden niet eens opzettelijk over zijn lippen laten rollen, maar het was al gebeurd voordat hij er erg in had. Of hij zijn woorden terug had willen nemen? Nee. Hij sprak immers de waarheid. Het was de waarheid, zíjn waarheid. Het maakte niet uit wat de dame aantrok, ze zag er altijd goed uit en dit had hij nooit kunnen ontkennen aan zichzelf. Aan anderen misschien, maar niet aan zichzelf. Misschien had Ross het voor zich moeten houden, maar als hij het kon zou hij zijn worden niet terug nemen. Daarvoor was het uitzicht van haar blozende wangen te goed. Er kwam een glimlach door op zijn gezicht te staan. Rabia ging voor een kort moment in op zijn woorden, maar onderbrak al snel de zin die ze hem toe had willen spreken. Ook Ross ging er niet meer op in, de dame richtte zich bovendien ook op iets anders. Grijnzend kneep hij zijn ogen een klein beetje tot spleetjes, maar gaf uiteindelijk in. 'Fine, you can pay the ice cream.' Lachte hij. Hierna zag hij hoe Rabia de autosleutels van Mateo pakte en daarmee de hal in liep. Een grijnsje verscheen rond zijn lippen, en toen hij zijn jas toegeworpen kreeg, ving hij deze netjes op. Hij trok het lerenjack aan en stapte het huis uit. De ijzige wind sneed langs zijn wangen, maar hij stoorde zich er niet aan. Bij de vraag die hem gesteld werd, richtte hij zich tot Rabia. 'I am, we all know guys are the better drivers.' plaagde hij haar opnieuw. Hij hield zijn hand op, seinde haar dat ze de autosleutels aan hem moest overdragen. Dit echter allemaal met hetzelfde, speelse grijnsje op zijn gezicht. Toen ze dit niet optijd deed, deed hij er een schepje boven op. 'I don't trust you with my life, c'mon.' Opnieuw maakte hij diezelfde beweging met zijn hand, om haar extra te stangen. Hij voegde er zelfs nóg iets aan toe, om aan te geven dat het hem zogenaamd véél te lang duurde. 'While we're still young, Rab.' Hij kon het niet helpen dat zijn grijns zich uitbreidde tot een lachje, die niet van zijn gezicht te slaan was. Zelf kon hij eigenlijk ook wel een avondje van huis gebruiken, bedacht hij zich.
Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from Elio on 01/06/2018 12:50 AMRabia
De vraag of ze er goed uit zag in alles wat ze droeg, liet haar zachtjes glimlachen. Haar blik viel naar beneden, over de stof die haar lichaam hulde, voordat ze kort met haar hoofd schudde. Ze wist niet wat de aard van zijn opmerking was, waar ze deze moest zoeken. Probeerde hij haar op te vrolijken, haar gedachtes weg te houden van wat er zojuist was gebeurd, of kwam dit uit een serieus plekje in zijn hart, dat voor zijn hoofd had gesproken? Ze wist het niet, en even bleef ze dan ook zonder woorden achter. Met haar handen streek ze haar trui glad, om deze vervolgens in de zakken te steken die deze haar bood. Uiteindelijk keek ze glimlachen op, schudde ze kort met haar hoofd. "I don't," mompelde ze, voordat haar ogen die van hem weer vonden. "You just know what's h.." en die zin kon ze beter niet afmaken. Ze bloosde zachtjes, beet op de binnenkant van haar wang voordat ze haar ogen op de grond gooide. "Fine, but then the icecream we'll get on the way back is on me." Zachtjes grijnsde ze, met een speelse blik in haar ogen, voordat ze de autosleutels van haar broer pakte. "He wont mind," mompelde ze half binnensmonds. Eenmaal in de hal gooide ze Ross zijn jas naar hem toe, voordat ze haar eigen over haar trui heen trok. "Who is driving?" Bracht ze uit, voordat ze de voordeur opende en de wind van buiten vrijwel meteen tegen haar lichaam aan voelde. Warm was het nog altijd niet. Het deed haar denken aan de avond dat Ross bij hen was gekomen, hoe koud hij het toen wel niet had gehad. Al zou het haar niet verbazen als hij, die avond voordat hij in slaap was gevallen, niets meer van die kou had gemerkt. Die avond was echter ook nog een reden die dit uitstapje tegen ze moeten houden. Nog een reden om al haar gevoelens aan de kant te zetten, inclusief de gevoelens die ze had voor de blonde jongeman. Zijn schoonheid, die moest ze vergeten, ongeacht hoe prachtig hij eigenlijk wel niet was. En zijn liefde, de warmte die hij uitstraalde, moest ze aan haar voorbij laten gaan. Niet dat ze dit kon, en zeker deze avond niet. Het was voor haar nu echter de taak om dit niet al te veel te uiten, om de jongeman niet de duidelijkheid te geven die ze diep van binnen voor hem voelde. Mocht ze dit doen, zou deze avond ineens heel verkeerd zijn.
i bet your momma named you goodlookin'
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from WildHearts on 01/06/2018 12:50 AMRoss
Rabia kon het wel gebruiken om even te vergeten wat er gebeurd was, en om er überhaupt tussen uit te kruipen. Hij snapte werkelijk niet hoe ze het zo lang uit had gehouden met die zak, hij kon er echt niet bij. Ze hoorde er een prijs voor te krijgen. Ross was oprecht een soort van opgelucht dat ze verlost was van die jongen, want na wat er gebeurd was zag hij pas écht in hoe slecht hij voor haar was en hoe dit haar beïnvloedde. Hij had altijd al zo zijn twijfels gehad bij hun relatie, maar hij had het nooit uitgesproken. Dat was immers ook niet nodig, het was wel te merken. Ross kon dan ook niet ontkennen dat hij zich vaak genoeg zorgen had gemaakt om Rabia, maar had het er niet met haar over gehad. Het voelde niet als zijn plek om er iets van te zeggen. Het was eerder iets dat Mateo een keer had moeten proberen, maar ook van hem snapte hij het als hij het niet graag deed. Josh was haar vriend geweest, en niemand vond het leuk als er grote twijfels uitgesproken werden over je partner. Nu bleek echter dat Rabia die twijfels ook gehad had.
'Perhaps...' herhaalde Ross de dame, plagend en met een knikje. Tuurlijk was dat niet haar reden geweest, maar dit was nou eenmaal de manier waarop het tweetal met elkaar om ging. Hun gesprekken bestonden vaak genoeg uit plagerijtjes, flauwe grapjes. Ross zou het niet doen als hij wist dat de dame er niet tegen kon, het niet amuserend vond of een andere reden had waardoor het haar niet aanstond, maar de glimlach die telkens op haar gezicht te voor schijn kwam, vertelde hem dat ze het net zo vermakend vond als hij. Ross had geknikt na hetgene dat ze hem meldde en had verwacht dat ze daarna meteen langs hem heen zou lopen, maar voordat ze dat deed, voelde hij haar lippen op zijn wang. Ze wist wel hoe ze hem gek moest krijgen. Terwijl ze langs hem heen liep, draaide hij zich een slag, en keek haar enkele secondes na. Hij schudde glimlachend zijn hoofd en liet zich op de bank ploffen met een zuchtje. Hij wist dat zijn idee om samen de avond te spenderen niet per se een slimme zet geweest was, gezien hij meer voor haar voelde dan hij hoorde te voelen, maar hij wilde haar gewoon even laten vergeten waar de realiteit uit bestond. Bovendien betekende het niets, als je niet wist van het verleden van de twee. Ross keek op toen hij in zijn ooghoek zag hoe de dame weer de woonkamer binnen kwam gelopen. Zijn ogen gleden een keer over haar heen, waarna een glimlach op zijn gezicht kwam te staan. 'You look good in everything, don't you?' flapte hij eruit, voor de zoveelste keer betoverd door haar schoonheid, waarna hij omhoog kwam van de bank. Hij reageerde maar snel op wat ze voor had gesteld. 'No, it's my treat, I insist.'
Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from Elio on 01/06/2018 12:49 AMRabia
Natuurlijk was het iets positiefs, dat ze de jongeman had weten te weerhouden van wat hij mogelijk had kunnen doen. Het was immers niet zo dat de twee jongemannen elkaar lekker lagen - en om dan nog maar te zwijgen over wat er voor Ross zijn eigen was afgespeeld. Als ze er wat langer bij stil had gestaan had ze zijn woede kunnen voelen, in golven door haar eigen lichaam heen. Hij had hem wel kunnen meppen, dacht ze, zijn gezicht kunnen verbouwen. Op het moment klonk dat niet slecht, maar het was anders geweest als dit wel het geval was geweest - dan had Ross problemen die ze hem niet gunde. Problemen met de jongeman, misschien zelfs op school als ze woord zouden krijgen van wat er was gebeurd. Gek was ze niet, ze wist waar de jongeman tot in staat was, haar ex-vriend. Het zou haar dan ook niets verbazen als hij pogingen zou wagen tot het verwoesten van Ross, en haar eigen leven. Het enige wat haar onzeker was aan die gedachte, was hoe en wanneer. Al weigerde ze daar over na te denken, om zichzelf te laten verdrinken in alle mogelijke manieren die de jongeman zou kunnen uitoefenen. En mocht hij het goed weten te doen, had ze zelf ook nog een mond die waarheid kon delen. Dan zou de jongeman ook niet langer een veilig, gelukkig leven lijden op de school waar ze samen zaten. Ietwat geschrokken keek Rabia op toen Ross zijn hand over haar bovenarm liet glijden, al glimlachte ze al snel weer door zijn aanraking. Ook grinnikte ze even, nadat ze zijn woorden had gerealiseerd. Ze trok haar wenkbrauwen even op, hopend om zo in te gaan op zijn deels speelse opmerking. "Perhaps," mompelde ze voordat ze haar blik even op zijn hand liet glijden. Kon deze daar niet blijven liggen? Ze zou het niet erg vinden, om weer in zijn armen te kruipen. Al kwam de jongeman met een nog mooier voorstel die ze simpelweg niet kon afslaan. En desondanks de mogelijkheid dat het voor hen niet goed was om te doen, was er niks mis met twee vrienden die wat gingen drinken en een filmpje zouden kijken. Ze knikte dan ook, glimlachte hierna kort. "If you let me get into something more comfortable, i'll be right down." Ze grinnikte, wist zichzelf niet in te houden toen ze een kus op zijn wang drukte voordat ze langs hem heen liep, via de trap naar boven. Niet veel later stond ze echter weer beneden, in een trui die haar nek bedekte, en lang genoeg was om over haar achterste te vallen - reden genoeg om in plaats van een broek een legging aan te trekken, en hieronder een paar simpele gympen te gooien. "Don't say that this isnt movie worthy, it's comfortable." Ze grinnikte zachtjes, plaatste een veloren stukje haar dat uit haar staart was gevallen achter haar oor. "I've got the money, let me pay for the movie."
i bet your momma named you goodlookin'
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from WildHearts on 01/06/2018 12:49 AMRoss
'It doesn't matter. It was worth it, getting rid of that jackass.' Dit viel echter nog maar te hopen. Ze had het nu min of meer beïndigd, maar bij Josh wist je het maar nooit. Hij was onvoorspelbaar, maar vooral gestoord. Je wist maar nooit wat hij uit zou halen, of hij het hier bij zou laten of juist niet. Ross vreesde voor het ergste, met name maakte hij zich hierbij zorgen om Rabia en wat haar ex-vriend haar wel of niet zou kunnen flikken nu hij woedend het huis verlaten had. Hij kende de jongen niet goed, maar goed genoeg om te weten dat er een kans bestond dat dit niet het laatste zou zijn wat ze van hem hoorde. En wellicht had hij het helemaal niet gemund op Rabia, maar op Ross. Dit hele akkefietje was immers begonnen omdat hij onschuldig gitaar had zitten spelen. Ross wist zeker dat het niet daarom ging, dat hij er een probleem van had gemaakt. Hij had geen probleem met het gitaarspel van hem, hij had problemen met Ross zelf. Daarbij leek hij iets opgemerkt te hebben, een soort spanning die tussen Ross en Rabia inhing. Hij had er immers een paar opmerkingen over gemaakt, waar Ross zich toch een beetje zorgen over maakte. Er was geen ene mogelijkheid dat hij ervan wist, van hun avond. Ross wist heel zeker dat Rabia het hem niet had verteld en niemand anders wist het, alleen hun twee. Zo moest het ook blijven.
Het tikje tegen zijn schouder en de lachende stem die zijn nam uit sprak, vormden een lach rond zijn lippen. 'No, I shouldn't have.' grijnsde hij hierna, terwijl hij toekeek hoe Rabia zelf een hand voor haar mond sloeg en haar hoofd schudde. Die houding liet ze echter al snel verdwijnen. Een paar twinkelende ogen namen die plaats in, waar Ross met een brede glimach op zijn gezicht in keek. Hij grinnikte bij wat ze zei. 'Oh, that was the only reason you grabbed my arm?' Zijn grijns verklapte haar dat hij haar opnieuw aan het stangen was, zoals hij dat zo vaak deed. Hierna liet hij zijn hand een keer langs haar boven arm gaan, volgde die handeling met zijn ogen, maar richtte ze hierna weer in die van Rabia. 'You've dealt with enough for today, how about we grab a drink somewhere and catch a movie after?' Stelde hij voor.
Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from Elio on 01/06/2018 12:48 AMRabia
"I don't blame myself for what he did, i just blame myself for letting it get this far - i mean, he's been treating me wrong all the way trough, but that's not the point, the point is that i wasnt fair to two people and i let you be taken by my mess." Rabia pruilde, bracht een van haar handen naar Ross zijn haren. Haar vingers liet ze door zijn blonde dunne lokken glijden, als een vorm van ontspanning - eerder voor zichzelf door het zachte strelen - al kon ze zich prima voorstellen dat het ook aangenaam kon voelen voor de jongeman. Niet veel later deed de jongeman enkel hetzelfde, en was ze zeker van haar eerdere gedachte; het voelde ook rustgevend. Ze glimlachte echter net wat breder om zijn woorden. Het liefst drukte ze een kus op zijn wang om hem te bedanken, maar ze bedacht zich. Het was niet slim, nu niet en waarschijnlijk voorlopig ook nog niet. En dus kon ze alleen dit toestaan, in zijn armen staan. Ze vond het geweldig, zijn armen om haar lichaam. Zijn warmte op haar huid, en zijn woorden die dicht bij haar oor werden uitgesproken. Zo zou ze uren kunnen blijven staan, totdat haar benen het zouden begeven. Misschien, als hij dan nog puf had, hij haar zou kunnen dragen. Zachtjes grinnikte ze om deze gedachte, hopend dat ze het niet hoefde te vertellen. Het mocht dan wel grappig zijn, er zaten ook een paar verboden woorden vast in het verhaal.
"Ross!" Rabia lachte zachtjes, liet de jongeman los en gaf hem een kort en zacht tikje tegen zijn schouder. "You shouldnt have let me stop you.." Rabia grijnsde, sloot hierna haar hand voor haar mond en schudde zachtjes met haar hoofd. Voordat ze haar hand weer liet vallen, naast haar lichaam, duwde ze haar haren over haar schouder en terug achter haar oor. "Your musecls grew tense, that was the better part of what just happend." Ze moest zich inhouden om niet weer te lachen, al vertelde haar ogen hem wellicht genoeg. Ze keek dan ook weg, weer terug naar haar voeten. "I thought you sounded lovely, by the wa y - but whats new there.
i bet your momma named you goodlookin'
Re: O l BFS - Best Friend's Sister
from WildHearts on 01/06/2018 12:47 AMRoss
Had Mateo dan niks opgemerkt? Had hij nooit doorgehad dat zijn zusje zo slecht behandeld werd door haar vriend? Of hij had het wel doorgehad, maar had er simpelweg niets over losgelaten, omdat het toch wel een belediging geweest zou zijn als hij zijn werkelijke mening gegeven had over de jongen. En misschien had Mateo het wel al een keer laten vallen, maar had het niet veel gedaan bij Rabia. Ross had in ieder geval een duidelijk mening gehad over Josh, maar wie in hemelsnaam was hij om er iets van te zeggen? Hij was enkel de beste vriend van haar broer, hij had al helemaal niets te vertellen in zijn positie. Dit had hij dan ook niet gedaan, maar zelfs als hij niets zei, was het Rabia echt wel duidelijk geweest dat Ross de jongen niet gemogen had. Dit was zelfs al duidelijk voordat Rabia iets met hem kreeg. Nadat Ross voor zijn opsomming een knikje had ontvangen, dacht hij even dat het hierbij zou blijven. Totdat de jongedame wat dingen aan het lijstje toe begon te voegen, hierom grinnikte hij zachtjes. Hij kon zo nog een hele waslijst verzinnen wat er mis was met die gozer, maar dan stonden ze hier de hele middag nog. 'Just.. Don't blame yourself for this, okay?' zei Ross, terwijl hij haar aankeek met een warm glimlachje. Als ze dit maar niet deed, dan was Ross semi-tevreden. Hij hoopte gewoon dat ze het los kon laten en vooral in zou zien dat ze er niets tegen had kunnen doen. Toen Rabia zichzelf weer tegen hem aandrukte, sloeg hij zijn armen opnieuw beschermend om haar heen. Haar bedankje liet hem glimlachen, terwijl hij zachtjes een keer door haar bruine lokken heen streek. 'You're welcome.' antwoordde hij haar. Ross zou het zo weer doen, keer en keer opnieuw. Alles om Rabia de ellende te besparen. Het was misschien niet het slimste om te doen, maar hij zou het altijd opnemen voor haar als dit nodig was. Zelfs als dit hem zelf in de problemen zou brengen. Dat deed er niet toe. Wat er wel toe deed was Rabia, en de pijn die hij haar ermee hopelijk zou kunnen besparen. Bij het volgende dat Rabia over haar lippen liet rollen, betrapte Ross zichzelf erop opnieuw kort te grinniken. 'I might have, if you hadn't held me back.' gaf hij toe, met een plagende toon onder zijn woorden geplakt.
Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.