Latest posts

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Rabia
Het was inmiddels alweer een week geleden, het gesprek dat ze met Ross had gehad. Naast ook het feit dat hij bij hen was komen wonen, om het zo maar even te zeggen. Tot nog toe was het soepel verlopen, tussen haar en hem. Afgezien van die avond hadden ze zich normaal tegenover elkaar gedragen. Geen verkeerde woorden en minimaal contact - iets wat sowieso niet moeilijk was, omdat Mateo aan de jongeman leek te kleven in de uren dat hij thuis was. Logisch, natuurlijk, al bracht het soms ietwat jaloezie in haar naar boven. Zo was dat gister ook gebeurd, en overigens was dit haar reden om vroeg naar bed te gaan. Ze wilde niet als het verloren schaap, het reserve wiel van een wagen, bij het gesprek hangen. Ze kon zichzelf er toch niet in verwikkelen. Al was het vroeg naar bed gaan wellicht ook een fout geweest; het had ervoor gezorgd dat ze alleen was geraakt met haar telefoon. Alleen met haar vriend dus, en die had gister avond zijn uitnodiging naar haar huis aan haar voorgeschoteld. Inmiddels zaten ze dan ook samen op haar bed, al had het even geduurd voordat de jongeman zo dichtbij was gekomen. Eerst had hij op haar kruk gezeten, die ze onder haar bureau had staan. Pas toen hij in zijn hoofd had besloten dat hij dichtbij wilde komen, en ze wist welke tijd was aangebroken, was hij naar haar toe gelopen. Al was er iets, en eigenlijk moest ze de jongeman dankbaar zijn, niet alleen voor de verlichting in haar oren, wat Josh weerhield van hetgeen wat hij van plan was. Voor haar was het immers duidelijk dat hij iets van haar wilde. Zijn vragen had hij al gesteld, en even hierna was hij weer in zijn lieve vriend rol gekropen toen hij haar naar haar nacht had gevraagd, naar haar school, en of ze nog had gedanst. Dat was immers iets wat ze in haar vrije tijd, in haar kamer, graag mocht doen. Al leek Ross zijn spel hem zo te irriteren dat deze waas van de vriend die hij ooit was geweest vrijwel meteen weg viel. Hij keek geïrriteerd, verstevigde zijn grip die hij op haar bovenarm had. "Josh, its just some music," mompelde ze. Zelf had ze geen zin in wat de jongeman wilde en eigenlijk wilde ze het niet goed praten, maar zin in een chagarijnige jongeman had hij ook niet. Al was het misschien alweer telaat voor deze realisatie. Hij was haast opgestaan, al leek Ross hetzelfde gedacht te hebben. Zijn spel was even gestopt, en niet veel later klonk het van beneden. In de tijd hier tussen had Josh zijn lippen echter in haar nek gedrukt. "Josh, not now please," had ze gezegd, weer in een mompel. Hij was even gestopt om haar in haar ogen aan te kijken. "Where are you in your mind, Rab? With that guy?" Ze schudde haar hoofd, sloot haar ogen en zuchtte inwendig. "Just not now, Josh." En die opmerking leek hij niet te hebben, en te linken aan de jongeman die onschuldig aan het spelen was. Wat hij vervolgens deed, haar kamer verlaten en naar beneden gaan, sloeg nergens op. Ook realiseerde ze dat het totaal niet eerlijk was voor Ross, de jongeman deed niets fout, Het lag aan haar vriend, en deels aan haar; zij was degene geweest die hem binnen had gelaten. Al was er een klein deel van haar dat opgelucht zuchtte; ze had immers echt geen zin gehad. Snel stond ze echter op, veegde ze de natte plek uit haar nek voordat ze achter hem aan ging. "Josh, come on." Ze schudde haar hoofd, vloog in snelle pas de trap af. Eenmaal beneden bleek echter dat haar vriend al was begonnen met praten, zo had hij gezegd "Would you stop that tune of yours, yeah? It's keeping her from focussing." Rabia haar mond zakte een beetje open, Ross had geen idee, maar het klonk haast alsof ze voor hem op het moment niets meer was dan plezier. Al had ze dit op het moment liever dan problemen met Ross. Ze pakte Josh haar schouder dan ook, probeerde hem om te draaien. "Josh, please, nothing is distracting me, let him play." Hij luisterde echter niet, of in ieder geval niet naar de boodschap die ze had willen brengen. "Are you sticking up for him now, Rab? Your mind is with him, hm?" Hij keek haar even aan, grijnsde toen voordat hij een klein lachje liet horen. "Go upstairs, please." Rabia schudde haar hoofd. "I think you are the one who needs to go upstairs." - "So you can be alone with this one, Rab?" Ze zuchtte. "Stop, Josh, Ross is Mateo his friend, and you are being rude."

i bet your momma named you goodlookin'

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Ross
Melodieën vulden de kamer, zijn vingers gleden behendig over de snaren heen en zijn gedachtes waren even op stand-by gezet. Gitaar spelen was werkelijk het enige moment van rust dat hij te pakken kon krijgen. Hij hoefde even niet na te denken over alle dingen die er speelden, maar liet zichzelf gewoon gaan in de muziek. Ross speelde al van jongs af aan gitaar, maar ook andere instrumenten zoals piano, drum en basgitaar beheersde hij. Toch stond gitaar centraal in zijn muziekwereldje, het stond gewoon het dichtst bij hem. Hij hoopte maar dat hij de mensen die zo enorm gastvrij geweest waren om hem hier onderdak te bieden, er niet al te veel last van hadden. Maar als ze er last van hadden, hoorde hij dit vanzelf wel. Dan zocht hij wel een andere bezigheid die zijn gedachten even uit wist te schakelen. Het was nu een week geleden dat hij hier binnengelaten was door Mateo, en nog steeds was hij hem erg dankbaar. Hij dacht nog vaak terug aan het moment, maar niet zozeer het moment dat zijn beste vriend in de deuropening verschenen was. Nee, hij dacht terug aan Rabia, die hij in zijn armen had gehad, waarmee hij op het bed had gelegen waar hij elke nacht in sliep. Het was de laatste keer dat ze zo dichtbij elkaar geweest waren en zulke gesprekken hadden gevoerd. Tuurlijk wisselden ze hier en daar woorden uit, maar dit bleef erg simpel en minimaal, niet meer zo gevuld met de dingen die ze voelden. Ze waren allebei bezig met hun eigen dingen, maar Ross dacht erg vaak aan haar. Misschien iets té vaak. Hij had er wel moeite mee dat hij in hetzelfde huis verbleef, wetende dat hij niet zomaar kon doen met haar wat hij wilde. Daarom klampte hij zich maar vast aan de momenten die hij wél met haar gedeeld had, en haalde hij deze zich vaak genoeg voor de geest. De dingen die hij voor haar voelde had hij al voor zich moeten houden, maar nu moest hij het al helemaal verbergen, aangezien hij gehoord had hoe Rabia haar geliefde vriend mee had genomen naar boven. Ross had zijn stem herkend, zelfs door de klanken van zijn gitaar heen. Meteen was er een gevoel van afschuw en grote irritatie in hem opgeborreld. Hij wilde het allemaal niet weten, was dan ook gewoon door gegaan met het spelen van gitaar, om zijn kwellende gedachten slimmer af te zijn. Na elke minuut die verstreek, leek hij zich er steeds bewuster van te worden dat Rabia met Josh in haar kamer verdwenen was. Het had misschien geen nut, maar Ross zocht een andere plek om verder te spelen. Hij was met het instrument de trap af getrippeld en had in een kleermakerszit plaats genomen op de bank, waar hij ongestoord verder speelde. Gek genoeg leek de afstand tussen zijn plek en die van het tweetal boven hem, te helpen.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky. 

Re: Orpg || If you fill my heart with love, then you'd fill my voids above 18+

Blake.
Jaren geleden was ik er al achter gekomen dat ik op mannen viel. Voor mijn beide ouders was het een enorme shock, mijn beste vriendin reageerde er daarentegen heel normaal op, ze vertelde me zelfs al te weten dat ik jongens leuker vond, voordat ik het tegen haar zei. Ik ben dol op fotografie en heb met mijn opleiding al mooie camera's mogen gebruiken, maar nu wil ik sparen voor een camera voor mezelf. Ik moest er hard voor werken, maar met mijn baantje moest ik het redden. Het was niet het meest normale baantje en mijn ouders weten hier ook niks van, maar dat hoeven ze ook niet te weten.
Ik zak net op een klant, als de man me stevig in mijn nek pakt en zichzelf al in me drukt. De meeste mannen die ik hielp met hun wensen, waren vaak hardhandig en sloegen zelfs soms door. Ik sluit mijn ogen even, begin dan te bewegen en streel de man over zijn borst. De streling was iets wat de man waarschijnlijk niet wou, want hij trekt meteen mijn armen weg en duwt die op mijn rug, waarna hij hard in me begint te stoten. Ik kreun hard, knijp mijn ogen dicht en probeer niet in huilen uit te barsten. Dit is enorm pijnlijk, maar dat mag ik nooit zeggen. Na enkele minuten vind de man dat dit geen goede positie is en gooit me dan ook hardhandig van zich af. 'Wat wilt u dan?' Vraag ik voorzichtig. Zonder een antwoord te geven, legt hij me op mijn rug en gaat verder, tot hij klaar is. Ik blijf hijgend liggen, kom voorzichtig overeind en kijk toe hoe de man zich aan kleed. Ik weet dat de klanten altijd vooraf betaalden, maar stiekem hoopte ik altijd op iets extra's, voor mezelf, het beetje geld waarvan mijn baas niet wist dat ik dat in een speciale pot stopte. Ik glimlach klein als de man me tien euro geeft en stop dat ook meteen weg. Zonder nog iets te zeggen loopt de man weg en ik trek mijn kleren ook weer aan.
Wanneer ik weer helemaal klaar ben voor een nieuwe ronde, ga ik naar beneden om een beetje rond te lopen en word dan aangesproken door mijn baas. Hij vraagt me om op de bar te gaan dansen en ik frons. 'Maar ik kan helemaal niet dansen.' Zeg ik. 'Hiermee kun je extra verdienen. Die bar op, nu.' Zegt hij tegen me. Ik kijk hem even boos aan, maar als hij zijn hand in zijn zak stopt, schud ik mijn hoofd. 'Ik doe het wel.' Zeg ik meteen. Ik weet dat als we niet deden wat hij wou, hij een paar mensen erbij zou halen die ons zouden dwingen. Ik heb het in het begin meegemaakt dat ik letterlijk geslagen werd als ik niet deed wat hij wou. De man was agressief, maar zodra hij me een blauw oog had geslagen, moest daar ook meteen make-up op. Hij wou tenslotte niet dat zijn klanten erachter zouden komen wat hier precies gebeurde.
Met gemak klim ik de bar op en begin te dansen. Ik weet dat enkele vrouwen mijn kant op keken en ik heb in het begin ook geprobeerd om het met vrouwen te doen, maar ik heb uiteindelijk aangegeven dat ik dat niet meer wil. Ik ben hier om mannen te plezieren, dat is het enige wat ik wil en dat gaat niet veranderen. Wanneer ik dan ook wat mannen zie kijken, grijns ik breed en tease een beetje, door wat minder kleding en meer huid te laten zien.

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Rabia
Toen de deur eenmaal gesloten was, haar eigen, kon zichzelf niet van een klein sprongetje weerhouden. Op de een of andere manier, en het was de eerste keer dat ze het zo letterlijk aan zichzelf toe gaf, voelde ze verliefde kriebels door haar gehele lichaam. Ze had geen idee hoe ze de jongeman had achter gelaten, in wat voor staat hij zich nu bevond. Wel wist ze dat ze een opgelucht gevoel had in haar hoofd, en nog altijd een honger, van Ross zijn lippen op de hare. Ergens stelde het haar teleur, dat er naar vijf minuten nog geen teken van de jongeman was geweest. Al was ze, weer vijf minuten later, blij geweest dat hij niet was gekomen. Simpelweg omdat ze hem weg had moeten sturen, omdat het te riskant was voor een avond als deze. Met een zacht geschud van haar hoofd kwam ze echter wel weer in beweging. Haar shirt trok ze weer naar beneden, omdat deze door het liggen omhoog was gekropen. Iets wat volgens haar onnodig was geweest, achteraf, gezien ze zo dadelijk toch weer in een bed zou kruipen. Alleen deze keer, zonder de warmte die de jongeman haar zojuist had gegeven. Het viel haar dan ook op, vrijwel meteen nadat ze onder de dekens was gekropen, dat ze het koud had. Er kon echter wel een glimlachje van af, met de gedachte dat de jongeman haar ooit wellicht iedere nacht warm kon houden. Haar doorslag was er eigenlijk al, ze moest van haar vriend af. Al volgde de gedachte dat Ross buiten haar bereik lag, en de reden om bij haar vriend te blijven hier vak na. Ze moest iets hebben dat haar van hem weg zou houden, ongeacht of ze deze reden leuk vond. Josh vond ze niet leuk, niet meer in ieder geval. Het stelde haar dan ook gerust, dat haar broer en Ross zich in ieder geval druk zouden maken om haar vriend. Ross zat bij haar op school, kon gemakkelijk een oogje in het zijl houden. Al vroeg ze zich inmiddels af of dat, na de woorden die deze avond waren gewisseld, wel zo een strak idee was. Misschien zouden de twee tegen elkaar gaan strijden, als rivalen. En misschien was dat een heel slecht film idee wat ze in haar hoofd had, maar ze hield het voor mogelijk. Voor nu echter, omdat ze simpelweg niet wist wat de toekomst, laat staan morgen, zou brengen. Met deze gedachte probeerde ze alle andere dan ook te sussen; ze zou het wel zien. En daar moest ze zich wel aan over geven, als ze niet wilde dat ze een nacht zou doorhalen, door enkel tijd te spenderen aan haar gedachtes. Ze viel dan ook in slaap, enkele minuten nadat ze dit besluit had genomen. Knieën opgetrokken, om haar eigen warmte dicht bij te houden en het gemis van dat van Ross minimaal te krijgen.

i bet your momma named you goodlookin'

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Ross
Een knikje was hetgene dat hij ervoor terug kreeg. Het was een klein gebaar geweest, maar hij nam er genoegen mee. De glimlach op haar gezicht nam hij van haar over. Hij had het al die tijd al gedacht, maar nog nooit uitgesproken. Het werd nu dan ook wel erg duidelijk hoe hij zich voelde bij de situatie, maar duidelijkheid over waar het tweetal stond was er niet. Nooit geweest ook. Hij wist echter wel wat ze hoorden te zijn; Ross enkel de beste vriend van haar broer en Rabia het zusje van zíjn beste vriend. Maar die posities waren ze als het ware ontgroeid, wat voor zowel problemen als verwarring zorgde. Wat er deze avond tussen Rabia en Ross gezegd was, zorgde hier ook voor. Hun gevoelens waren aan het woord geweest, niet hun hoofd. Hij besefte zich wel dat hij in dit gesprek vaker zijn hoofd had moeten gebruiken, vooral zelfs, maar dat had hij niet gedaan. De woorden waren hem gewoon ontglipt, ze hadden in het moment gepast dat hij deelde met haar. En nee, hij had haar niet op een afstand gehouden, zowel letterlijk als figuurlijk niet. Iets dat hij misschien wel had moeten doen, maar simpelweg niet gedaan had. Hij had willen genieten van het moment, omdat hij niet wist of het wellicht het laatste keer was waarbij hij haar huid tegen de zijne kon voelen op de manier waarop ze het deze avond beleefd hadden.
Een golf van teleurstelling stroomde door zijn aderen toen hij zag en voelde hoe Rabia omhoog kwam. Ross kwam tegelijkertijd een stukje omhoog. Hij leunde op zijn elleboog, Rabia zat recht op in bed. Ze streek een plukje haar achter zijn oor, terwijl hij met twinkelende ogen naar haar opkeek. Zonder dat beiden iets zeiden kroop de dame over hem heen, het bed uit. Hij dacht even dat ze de kamer zou verlaten zonder nog een woord los te laten of om te kijken, totdat haar stem de kamer vulde. Ze had er ook geen spijt van. Langzaam begon een glimlach aan zijn mondhoeken te trekken, terwijl hij haar bekeek toen ze naar de deur liep. Opnieuw dacht Ross dat de laatste woorden gezegd waren, maar dit was bedrog geweest. Zijn ogen stonden op Rabia gefixeerd, richtten zich geen moment op iets anders. Ze had zijn volle aandacht toen ze begon aan haar zin. Bij de tijd dat ze deze afmaakte, was Ross' glimlach al uitgebreid naar een lachje. De deur ging dicht en vrijwel meteen liet Ross zich weer achterover op het matras vallen. Ze maakte hem gek, compleet gek. Hij moest zichzelf vreselijk in houden om haar niet achterna te sprinten haar kamer in, om vervolgens zijn lippen hunkerend op de hare te drukken. Het kostte hem flink wat moeite zichzelf te dwingen in het bed te blijven liggen. Hoe moest hij nu nog in slaap kunnen vallen, gek van verlangen? Maar ook dook er een groot voordeel op; hij ging met een warm, toegenegen gevoel een poging wagen in slaap te vallen, in plaats van de herinnering aan de ruzie met Riker.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky. 

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Rabia
Hij zou alles doen, om het moment opnieuw te beleven. De manier waarop hij het had gezegd was echter het ding geweest dat het antwoord zo ongelofelijk sexy had laten klinken. Met zijn hese randje, waardoor zijn stem ook weer wat lager had geklonken. Alsof hij nog niet aantrekkelijk genoeg was. Met zijn torso bloot, zijn haren los en de grijns die zijn lippen sierde. Natuurlijk, zijn stem kon er ook nog wel bij. En de ongelofelijk speelse beweging, waarin hij zijn neus tegen de hare aan liet glijden. Even had ze gedacht dat ze zijn lippen weer op de hare zou voelen, en voor een paar seconden had ze toe gestaan het geluk van deze gedachte te voelen. Ze had dit echter weer weg getrokken, door de grote reden, en de kleine; de jongeman had zijn hoofd weer terug naar achteren getrokken. Hij ging echter verder met praten, en ergens vond ze het randje weer terug in zijn stem. Hij wist dat wat ze hadden gedaan verkeerd was, maar spijt had hij nooit gehad. Rabia glimlachte zachtjes, knikte hierna ook even kort. Voor haar gold hetzelfde; ze wist dat het fout was, ontzettend, maar spijt kwam niet in haar op als ze er aan terug dacht. Sterker nog; alles behalve spijt. Misschien zelfs lust, al was het geen onsmakelijke vorm van dit gevoel. Teder, eerder dat, precies zoals hij de situatie toen ook had behandeld. En oh, hoe ze het miste. Zijn aanrakingen, en de woorden die hij in het moment had gesproken. Ook Rabia zou alles doen om dit weer opnieuw te beleven, net zoals de jongeman dit zou doen. Al besefte ze zich dat, wanneer ze dit zou zeggen, ze de sfeer die er was enkel zou verdikken. En gezien het niet kon, gezien het feit dat haar broer beneden was, moest ze zichzelf hiervan behouden. Ze kwam dan ook voorzichtig omhoog zitten, stopte een plukje van Ross zijn haar achter haar oor, voordat ze weer even kort op haar lip beet. Voorzichtig kroop ze over hem heen, en niet veel later stond ze naast het bed. "I don't regret it either.." fluisterde ze, voordat ze voorzichtig en lichtjes heupwiegend naar de deur liep. Eenmaal voor deze draaide ze zich om, en sprak ze wellicht de meest foute opmerking van haar leven. "I wish you would.." ze opende de deur, keek even over de gang om zeker te worden van het feit dat ze alleen waren. Ze stapte hier ook op, voordat ze haar ogen weer op Ross liep, "do anyting." Ze had de jongeman nog een laatste glimlach geschonken voordat ze de deur had gesloten, en met tintelende ledematen weer terug naar haar eigen kamer was gelopen. Ze kon simpelweg niet goed geloven, wat ze zojuist had gezegd. Het was wellicht niet eerlijk, voor niemand niet - zelf zijzelf. Al was het wat ze diep van binnen voelde, en kon ze gezien deze reden lichtelijk trots zijn op haar eerlijkheid. Al zou er nog het een en ander moeten gebeuren, voordat ze uberhaupt naar de waarheid zou kunnen handelen.

i bet your momma named you goodlookin'

Re: Orpg || If you fill my heart with love, then you'd fill my voids above 18+

Met zijn vingers streek Harvey langs de snaren van zijn gitaar. Zijn inspiratie vandaag was ver te zoeken en dat had hij juist op het moment dat hij voor de volgende dag een liedje af moest hebben. De tekst, de akkoorden, alles moest hij morgen klaar hebben. Een klein begin had hij al, maar met een begin kwam je nergens. Hij moest de hele tekst hebben en alle akkoorden. In zijn achterhoofd wist hij dat het vandaag niet meer zou lukken. Dat hij vandaag geen liedje meer zou schrijven, maar hij wilde het nog niet opgeven. Niet voordat hij alles had geprobeerd om er toch eentje te krijgen.
Nog een half uur had hij zo gezeten: met zijn gitaar in zijn handen, wat tokkelend in de hoop inspiratie te krijgen. Hij bleef weg en uiteindelijk besloot hij het maar op te geven. Hij zou ervoor op zijn vingers getikt worden. Een muzikant moest tevens door zijn writersblock heen kunnen schrijven. De meeste docenten waren lovend over hem; zijn liedjes waren goed en hij was een harde werker. Op dit soort momenten baalde hij dan ook van zichzelf. De docenten zagen een rooskleurige toekomst voor hem en hij moest dat waar zien te maken. Als hij dan momenten had waarop het niet lukte, vond hij dat verschrikkelijk. Hij legde zijn gitaar op het bed en besloot dat het tijd was om iets leuks te doen. Misschien wel iets waar hij inspiratie van zou krijgen.
De hele dag had hij al in zijn boxershort rondgelopen en nu werd het dus tijd om kleding aan te trekken. Een simpele, donkerblauwe jeans, een saai wit shirt en zijn sneakers. Hij hield zich niet echt bezig met het uitzoeken van leuke kleding, hij trok gewoon aan wat comfortabel zat. Hij ging nog even met zijn hand door zijn haren, die net droog waren van de douche van anderhalf uur geleden.
Harvey zorgde dat hij alles had en verliet vervolgens zijn appartement. Het was iets wat hij wel vaker deed: naar een seksclub gaan om daar zijn behoefte te voldoen. Zijn ouders wisten dat hij op jongens viel, een enkeling van zijn vrienden wist het ook, maar verder niemand. Het was gewoon iets wat hij voor zich wilde houden, totdat hij een naam had gemaakt in de muziekindustrie, mocht hij het geluk hebben dat dat ooit zou gebeuren. Het was nou eenmaal zo dat een groot deel van de homoseksuele zangers in een bepaald hokje geplaats werden, dat was iets dat hij wilde voorkomen.
Eenmaal hij bij zijn favoriete club was, liet hij zijn ID zien aan de uitsmijten om vervolgens binnen gelaten te worden. Hij had meestal geen voorkeur voor een bepaalde jongen en daarom keek hij gewoon even om zich heen om te zien of er iets leuks tussen zat.

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Ross
Hij vond het wonderbaarlijk dat iets dat fout hoorde te zijn, zo goed voelde. In zijn ogen leek het niet mogelijk, maar dit was het wel. Het probleem stond recht voor zijn neus, als hij dat niet zag, was hij blind. Voor een moment ging hij dan ook na of het wel zo fout was als hij er al die tijd al tegenaan gekeken had. Hij was gevallen voor het zusje van zijn beste vriend, was dat nou echt zo'n schande? Liet hij Mateo tussen hen in staan als het enige dat hen ervan weerhield samen te zijn? Was het niet aan hem om Ross juist het geluk te gunnen van het zijn met degene die hij lief had? Nee. Ross had in eerste instantie nooit aan zijn zusje mogen komen. Het was naïef om te denken dat Mateo dit zomaar zou accepteren. Tuurlijk deed hij dit niet. Hij zou er eerder van walgen, en dit idee deed Ross zeer. Toch waren zijn gevoelens voor Rabia sterker dan die stekende waarheid. De weken, maanden na hun avond samen had hij het weten te negeren, of hier deed hij pogingen toe, maar nooit was hij erin geslaagd. Hij hunkerde nog steeds naar haar en dit viel niet te stillen. Dit kwam nog een heel stuk heftiger omhoog drijven nu Rabia in zijn armen lag. Hij had het erg moeilijk op dit moment, met het onderdrukken van zijn verlangens. Twee werkelijkheden streden om voorrang: de gevoelens dei hij voor Rabia had, en het simpele feit dat het fout was. Hij wist wel voor welke hij een voorkeur had.
Ross sloeg zijn ogen naar Rabia op bij het horen van haar stem. Een klein grijnsje verscheen op zijn gezicht. 'Anything.' zei hij zachtjes, waarbij zijn stem ongepland hees klonk. Hij was een stukje naar voren gebogen, had zijn neus glimlachend en een tikkeltje plagend langs de hare gehaald, waarna hij zijn hoofd weer naar achteren in het kussen liet vallen. Er viel een korte stilte, waarin Ross de jongedame bekeek. Opnieuw werd hij overdonderd door hoe mooi ze was. 'I know what we did was wrong, but I want you to know I never regretted it.' Bekende Ross, waarmee hij de stilte opvulde. Zijn hand ging naar haar gezicht, waar hij zachtjes een plukje haar uit haar gezicht streek. Het was de eerste keer dat ze het erover hadden - wat ze hadden uitgespookt samen. En het voelde goed, om de dingen die hij dacht niet altijd voor zich te hoeven houden.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky. 

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Rabia
De grijns die op zijn lippen stonden, nadat hij 'good' had gefluisterd, gaf haar niet meteen een duidelijke richting om in te gaan, als ze het over haar gedachtes moest hebben. Was het daadwerkelijk goed, dat wanneer de jongeman haar aanraakte alle eerdere punten waar hij was geweest als vuurvliegjes begonnen te gloeien? Of, was het goed omdat hij dit had willen bereiken, wellicht dat het zijn doel was geweest. Om haar lichaam verslaafd te krijgen aan het zijne, want daar begon het toch op te lijken, die verslaving. Of misschien was het goed, omdat de jongeman last had van de zelfde kwaal. In zijn ogen kon ze het jammer genoeg niet vinden. Ze glimlachte dan ook klein, als tussen antwoord en in afwachting van verdere woorden van de jongeman. Er moest zeker nog een verklaring komen, toch? Deze kwam er echter ook, en op zo een manier die haar verzekerde dat de Ross die ze kende nog duidelijk in de jongeman naast haar zat. Hij was eerst echter heel dicht bij gekomen, ze herinnerde de afstand van de eerste keer dat ze zijn lippen op de hare had gedrukt. Zijn volle, ruwe doch zachte, roze lippen. Daar was het immers mee gestart, een 'onschuldige' zoen. Wat er daarna was gebeurd was zeer zeker niet onschuldig geweest. Maar als ze daar nu in detail over na zou gaan denken, had ze een probleem. Eentje die ze liever niet wilde hebben, op het moment. Maar haar laatste optie was correct; de jongeman vond het goed omdat hij hetzelfde kwaaltje had. Zo zei hij haar, dat hij had gehoopt dat ze het net zo krachtig had onthouden als dat hij het had. Zijn vingers gleden ondertussen nog over zijn arm, en met zijn volgende woorden had hij het enkel erger gemaakt. De honger naar hem, de tintelingen die hij achterliet. Het zou haar niet verbazen als haar armharen omhoog waren gekomen. Sterker nog, helemaal niets verbaasde haar nu nog. Dat ze op haar lip beet en even niet op de jongeman kon reageren, dat haar ogen wat wijder waren geopend, of dat ze weer probeerde wat dichter tegen de jongeman aan te komen liggen. "What things?" fluisterde ze, compleet onder de spreuk van het moment dat de jongeman in het leven had geroepen met zijn woorden. De sfeer viel niet te ontkennen, en al het andere besef was weg gevallen. Dat het niet kon, dat Mateo beneden zat. Ze was hier nu alleen met de jongeman, zijn aanrakingen en de woorden die ze wisselde. Verder wilde ze even helemaal nergens aan denken. Dat zou het verpesten, bedacht ze, al zou hij wellicht ook zorgen voor het weghouden van problemen. Maar goed, wat was haar honger groot, en wat was ze nieuwsgierig naar zijn antwoord. Zachtjes beet ze weer op haar lip, en keek ze door haar wimpers heen naar de jongeman.

i bet your momma named you goodlookin'

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

Ross
Voor even liet Ross alles los. Het besef dat Mateo zich op de verdieping beneden hun bevond - dat toch was komen opzetten -, het feit dat Rabia een vriend had en deze factoren samen die haar onbereikbaar maakten. Hij probeerde nu enkel te genieten van de jongedame die in zijn armen lag, alsof dit de normaalste zaak van de wereld was. Hij hoopte dat het moment nooit tot een einde zou komen, dat het voor alltijd zou blijven duren. Dit moment, met haar in zijn armen. Niks anders, alleen Rabia en hij. Hij nam alles goed in zich op, om er later op terug te kunnen kijken. Ross wist immers dat dit uitzonderlijk was, net zoals hij wist dat dit wellicht de laatste keer was dat hij haar überhaupt zo vast zou houden. Het tweetal kon dit bovendien niet blijven doen. Maar voor nu nam hij er genoegen mee en genoot hij zo goed mogelijk van het moment. Van Rabia. Het was bijzonder eigenlijk, dat Ross zich zo open stelde tegenover haar. Hij deed het niet snel, maar zijn hart stond open voor haar. Hij zou nog met open ogen toe kijken hoe ze zijn hart eruit zou rukken ook, het maakte hem niet eens meer uit. De dame had een plekje veroverd in zijn hart en op dit moment kon hij daar alleen maar met een glimlachje naar kijken, terwijl hij vergat over de problemen die het veroorzaakte. Het bracht hem immers een gevoel dat op dit moment meer van belang was: het gevoel dat hij leefde.
Ross hing aan haar lippen toen ze hem vertelde over wat er door haar heen ging. Terwijl hij aandachtig naar haar luisterde, merkte hij hoe zijn mondhoeken een weg naar boven vonden. 'Good.' fluisterde Ross met een grijnsje, waarbij hij zijn gezicht dichter naar de hare had gebracht. Hierna liet hij zijn hoofd weer wat verder op het kussen rusten. 'I was secretly hoping you'd remember it this vividly, like I do.' En of hij dat deed. Hij herinnerde zich elk klein detail en niet alleen van de situatie, van haar lichaam, dat hij teder, maar met lust verkend had. 'The things I'd do to relive that moment.' Zuchtte hij, terwijl hij zijn vinger langs haar arm liet glijden. Dat niet alleen. De dingen die hij zou doen om ze een toekomst te geven samen, de kans om überhaupt samen te zijn...

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.