Latest posts
First Page | « | 1 ... 894 | 895 | 896 | 897 | » | Last
Search found 8963 matches:
Re: ORPG| But I don't want comfort. I want poetry. I want danger. I want freedom. I want goodness. I want sin.
from Woonique on 01/06/2018 12:10 AMHaar opmerking liet hem ook glimlachen waarna hij zijn hand voorzichtig tegen haar beurse kaak legde. ''Sorry, I promise I won't do it again.'' De bebloede doekjes gooide hij in de prullenbak en bekeek Reagan voor een moment. De jongedame bekeek haar eigen spiegelbeeld om de schade op te nemen. Die kaak zou nog veel meer kleur krijgen over een dag of twee, wist Uisoo uit ervaring. Hij had tijdens zijn tijd op de academie, tevens ook daar buiten, genoeg slagen op zijn kaak gekregen om te weten hoe veel zeer dat kon doen. Dat ze inging op zijn aanbod deed hem goed, het betekende dat hij haar niet het pakhuis uit moest sleuren. Hij knikte als bevestiging en wachtte tot Reagan klaar was. Het viel hem op dat haar lip niet meer bloedde, wat een goed iets was. Het was dus waarschijnlijk een klein scheurtje. Echter het moment dat haar hand over zijn arm gleed, kroop de kippenvel over zijn lichaam. Opnieuw knikte Uisoo en hij liep naar de deur toe. De dweil die als barricade diende haalde hij weg voordat hij en Reagan de wc verlieten. Reagan liep voor hem uit en het verbaasde hem lichtelijk dat ze met haar kin geheven het pakhuis uit liep. Menig vrouw zou met hangende schouders en een gebogen hoofd zo snel mogelijk het pand willen verlaten als dit ze was overkomen. Hij kon het niet laten om te glimlachen, zeker niet nadat ze Milan zo vuil aan keek. Als blikken konden doden was hij er geweest. Het liefst wilde hij lachen, maar daar was dit het goede moment niet voor. Misschien later, als hij thuis was dat hij om dit hele tafereel zou gaan lachen. Eenmaal buiten sloeg de kou hem nogmaals die avond in het gezicht. Hij kon zich niet voorstellen hoe koud zij het wel niet moest hebben. Op dat moment schoot het hem ook naar binnen dat zijn jas nog ergens bij de bar lag. Shit. Snel viste Uisoo zijn mobiel uit zijn zak en stuurde Sokratis een bericht met daarin het verzoek of hij Uisoo's jas mee kon nemen zodra hij naar huis ging. Lichtelijk baalde Uisoo, want hij had zijn jas aan Reagan kunnen geven tegen de kou. Gelukkig waren ze snel bij zijn auto en zodra ze beide ingestapt waren, startte Uisoo de motor en zette hij de kachel op z'n hoogst. Tijdens het rijden vroeg hij aan Reagan hoe hij moest rijden en binnen de kortste keren kwamen ze bij een appartementencomplex aan die verrassend genoeg dichtbij zijn huis was. Zijn buurtje was er een paar minuten vandaan. Uisoo parkeerde de auto langs de stoep en zette de motor uit, zijn gordel maakte hij los terwijl Reagan al de auto uit stapte. Haar opmerking over een kapotte lift liet hem glimlachen.
''Walking the stairs to the third floor won't kill me, but if it were the 100th floor it maybe will.'' Grapte hij voordat hij uitstapte en zijn auto op slot deed. Zonder wat tegen elkaar te zeggen liep Uisoo achter haar aan de trappen op, hij keek een beetje om zich heen en merkte op de het complex er nog redelijk uit zag, veel beter dan de zijne. Die viel nog net niet van ellende uit elkaar maar het was een perfecte dekmantel voor een dealer. Hij wachtte tot ze de deur opende en naar binnen liep, maar net toen hij zich wilde omdraaien om weer terug naar zij auto te lopen nodigde Reagan hem uit om naar binnen te komen. Kort was hij in tweestrijd, wat was verstandiger? Naar huis gaan was vast het handigst om te doen, maar aan de andere kant kon hij wat meer over haar te weten komen en daarmee ook erachter komen waarom haar naam hem zo bekend voor kwam, dat scheelde Goodwill ook weer wat graafwerk. Hij liep naar binnen en keek onmiddellijk om zich heen. Haar appartementje zag er gezellig uit en hij hoorde haar woorden vaag in zijn achterhoofd, pas toen ze een kus op zijn wang drukte drongen de woorden bij hem binnen. Verbaasd keek hij naar haar terwijl ze rustig haar hakken uit deed en weg liep. Kort stond Uisoo nog verbaasd in de hal voordat hij een zachtjes 'graag gedaan' mompelde. Uisoo schudde zijn hoofd voordat hij dezelfde richting op liep en zag dat ze naar de keuken was gegaan, waar hij zag dat ze een pijnstiller innam. Hij voelde een schuldgevoel opkomen waarvan hij wist dat het nog de hele avond aan hem zou gaan knagen.
''Water's fine.'' Antwoordde hij langzaam terwijl hij toekeek hoe ze wat uit haar haar haalde waardoor het als een waterval over haar schouders viel. Gehypnotiseerd keek hij ernaar voordat hij opmerkte dat ze naar hem keek. Er was een korte stilte, en het schuldgevoel van Uisoo drong zich aan hem op. Hij keek wat ongemakkelijk om zich heen terwijl hij zocht naar de juiste manier om zich te verontschuldigen voor wat er gebeurd was. Hij begon aan de hem van zijn shirt te friemelen voordat hij naar zijn schoenen keek en besloot om gewoon maar zeggen dat het hem speet.
''You know, I'm sorry this all happened. It's probably my fault that you got hit by that scumbag. If I hadn't put my arm around your waist you would probably still be there partying happily...'' Hij krabde zich op zijn achterhoofd voordat hij naar haar keek om haar reactive te peilen. Kort beet hij op zijn lip, iets wat hij deed als hij zenuwachtig was. Het verbaasde hem, want waarom zou hij zenuwachtig moeten zijn? Er zou niets gebeuren, behalve dan het feit dat ze hem gelijk zou kunnen geven en daarna boos haar huis uit jagen. Echter was haar reactie het laatste wat hij verwacht had.
''If you want to make up for it, kiss me.'' Had ze tegen hem gezegd. Uisoo had verbaasd naar haar gekeken, zichzelf afvragend of hij het wel goed had verstaan. Wilde ze dat hij haar ging zoenen? ''Are you serious?'' Vroeg hij nog voor de zekerheid, waarna de jongedame knikte. Damn.. Uisoo haalde zijn hand door zijn haar voordat hij de afstand tussen hen overbrugde. Hij keek haar aan terwijl hij zijn handen voorzichtig tegen haar gezicht plaatste, zodat hij haar geen pijn zou doen. Ze was bijna een kop kleiner dan hem, iets wat hij op een of andere manier aantrekkelijk vond. Hij bracht zijn gezicht dichter naar de hare en hield op een centimeter afstand van de hare stil. Van dichtbij waren haar ogen nog mooier, hij kon er de hele avond in staren als hij dat wilde. Hij voelde haar warme adem tegen zijn lippen aan, wat hem eraan herinnerde dat haar lip nog steeds gescheurd was, ondanks het feit dat het niet meer bloedde. Dus in plaats van haar op haar lippen te kussen, drukte Uisoo een kusje op het dopje van haar neus.
''I don't want to hurt you.'' Fluisterde hij tegen haar nadat hij zijn lippen van haar neus had gehaald en met zijn duim over haar wang streek. Een zwakke glimlach verscheen op zijn gezicht terwijl hij haar nogmaals in de ogen keek. Zijn lichaam vond het contact fijn, hij voelde zich fijn ondanks dat zijn verstand langzaam alarmerend en irritant naar voren kwam. Geen diepe connecties maken had zijn bevelhebber gezegd. Was hij op het moment niet het tegenovergestelde aan het doen?
ReplyArctic
Deleted user
Re: ORPG| But I don't want comfort. I want poetry. I want danger. I want freedom. I want goodness. I want sin.
from Arctic on 01/06/2018 12:09 AMWaar ik het ene moment nog sta te lachen met Soo en Lola, kan ik het andere moment wel janken. De neef van Milan, Tony, heeft me vol met een vuistslag in mijn gezicht geraakt. Voor ik echter kan reageren heeft Soo hem al neer geslagen, waardoor mijn verbazing groeit. Zodra ik zijn hand dan ook op mijn schouder voel kom ik voorzichtig overeind, maar geef Tony uit woede nog een trap na. Zonder er over na te denken loop ik met Soo mee, er vanuit gaande dat hij me helpt. Ik laat mezelf dan ook op de rand van een van de wasbakken leunen, lichtelijk van mijn stuk gebracht. Mijn blik laat ik over mijn beurse kaak en mijn bloedende lip gaan, maar al gauw voel ik hoe Soo het bloed van mijn gezicht af begint te deppen. Zodra hij opmerkt dat dit feestje blijkbaar voorbij is glimlach ik kort, maar voel dan kort de pijn door mijn lip schieten. "Don't make me smile, it hurts. Even tough it sounds like a paradox." verzucht ik dan, maar kijk toe hoe hij de bebloede doekjes weg gooit. Voorzichtig kijk ik weer naar de spiegel, waar mijn kaak lichtelijk blauw begint te worden. "Normally I'd refuse, but the truth is that I really want to go home." zeg ik dan rustig, waarna ik de overige lippenstift nog van mijn lippen haal. Ik plaats een klein laagje lippenbalsem op mijn lippen zodra ik merk dat het niet meer aan het bloeden is en laat mijn hand kort over de arm van Soo glijden. 'Let's go.' zeg ik dan ook zacht, loop de deur uit nadat hij de dweil weg heeft gehaald en loop met geheven hoofd en wiegende heupen richting de uitgang. Voor een aantal secondes houd ik mijn blik op Milan gericht, die verontschuldigend kijkt. Ik werp hem dan ook een vernietigende blik toe en vorm de woorden fuck off met mijn lippen. Ik heb het helemaal gehad met zijn idiote familie.
Nadat ik bij Soo in de auto stap duurt het niet lang voordat we bij mijn huis aankomen. Of beter gezegd, mijn appartementje. Terwijl Soo de auto uit doet stap ik alvast uit de auto, wetende dat hij me niet alleen naar het gebouw laat lopen. "The elevator is broken, so lucky you. You'll have to walk to the third floor." grinnik ik zachtjes, maar kijk dan kort naar de jongeman. In stilte beklimmen we dan ook de trappen, waarna ik mijn tas open zodra ik op de juiste gang ben om mijn sleutels uit mijn tas te kunnen grabbelen. Eenmaal gevonden open ik de deur van nummer 12a, waarna ik naar binnen stap. "Come on in." zeg ik dan ook met een uitnodigend gebaar, waarna ik de deur achter hem sluit. "Thanks for hitting him. Tony is such a fucking moron." verzucht ik dan ook, waarna ik als bedankje een kus op zijn wang druk. In de gang trap ik mijn hakken uit, loop naar de keuken waar ik een van mijn keukenkastjes open om er een pijnstiller uit te halen. Ik druk dan een uit de strip, neem deze in met een glas water en sluit voor een kort moment mijn ogen. "Would you like anything to drink?' vraag ik dan rustig, doe een aantal dimlichten aan en haal het klemmetje uit mijn haar, waardoor mijn blonde lokken weer op hun plek vallen. Het klemmetje leg ik dan ook op het aanrecht neer, waarna ik mijn blik naar Soo laat glijden, wachtend op een antwoord.
Re: ORPG| But I don't want comfort. I want poetry. I want danger. I want freedom. I want goodness. I want sin.
from Woonique on 01/06/2018 12:09 AMDe manier waarop haar gezicht oplichtte toen ze moest glimlachen, zorgde er kort voor dat Uisoo stopte met ademhalen. Wie had ooit gedacht dat iemand zo mooi kon zijn als ze lachte? Het klonk zeer cliché, maar op een of andere manier vond Uisoo dat haar glimlach de mooiste was die hij ooit had gezien. Zelfs de meisjes waarmee hij vroeger een relatie had zouden naast haar verbleken. Zo'n prachtige vrouw kon je toch niet vergeten? Het zat hem nog steeds dwars en zodra hij thuis was zou hij zeker aan Goodwill vragen of de naam hem ook zo bekend voor kwam. Haar gegrinnik was aanstekelijk, waardoor Uisoo zelf ook grinnikte terwijl hij nadacht over hoe corny zijn woorden wel niet waren. Hij wachtte een paar seconden met antwoord geven en keek hoe ze haar cocktail opdronk. ''Will do.'' Mompelde hij zachtjes voordat hij een biertje bestelde bij de barman. Hij zag hoe ze naar Sokratis en Lynn keek, en daardoor werd hij lichtelijk nieuwsgierig. Wat zag ze? Uisoo keek langs Reagan heen en zag wat zij zag. Een zucht verliet zijn mond, Sokratis zou het ook nooit leren. Stiekem hoopte hij dat Lynn niet in Tis' spel meeging en hem een flinke mep zou verkopen. Nog harder dan die van Reagan in zijn eigen gezicht. Haar blik gaf hem een benauwd gevoel. Had zijn nieuwsgierige overhand hem zojuist in de problemen gebracht? Vurig hoopte hij van niet. Terwijl zij op een kruk ging zitten keek hij echter vol verwachting toe, hopend dat zijn stomme nieuwsgierigheid niet de missie in gevaar bracht. Toen ze haar benen over elkaar heen sloeg kon hij het niet laten om ernaar te kijken, al was het maar voor even. Want haar benen waren mooi gevormd, het zorgde ervoor dat hij zich afvroeg of ze aan enig sport deed? Nadat ze nog wat drankjes had besteld begon ze met praten en Uisoo sloeg ieder woord dat ze zei op. Ze was dus Milan's scharrel, zoals hij al gedacht had. Al hoewel zij mag denken dat ze alleen vrienden zijn durfde hij te wedden dat Milan haar nog steeds als de zijne zag. Het was dus een gevaarlijk spelletje om met haar om te gaan, laat staan close met haar te worden. Het kon hem zijn kop kosten. Omdat hij niet wist hoe hij er precies op moest reageren, knikte hij alleen maar voordat hij een slok bier nam. Terwijl hij dronk keek hij naar haar, hoe ze het rietje in haar mond had genomen en hoe mooi haar mond erdoor uit zag. Het feit dat ze haar lippen likte zorgde ervoor dat Uisoo kort op de zijne beet. Dit kon echt nog wel eens linke soep worden. Ze had veel te veel effect op hem, voor zijn eigen goed. Zodra hij wist waar hij haar naam gehoord had zou hij zo min mogelijk met haar in contact moeten komen. Op den duur zouden ze elkaar wel weer vergeten en verder gaan, hoopte hij. Toen ze hem vroeg waarom hij zijn vraag gesteld had moest hij wel antwoord geven, al wilde hij dat niet echt.
''Just curious, he looked possessive over you so I wondered if I should back up or mingle.'' Hij haalde zijn schouders op, maar moest daarna wel lachen. If she only knew. Uisoo legde zijn bierglas op de bar neer en schudde zijn hoofd. ''I only sell. It would be a waste to use what I can sell. So I refrain from using and keep on selling .'' Haar aanhoudende blik naar hem zorgde voor een ongemakkelijk gevoel, had ze hem door? Dat kon het onmogelijk zijn, niets aan hem straalde undercover agent uit zover hij wist. Net toen hij aan haar wilde vragen of er iets raars op zijn gezicht zat, alleen maar om ervoor te zorgen dat ze ging praten, riep iemand haar naam. Een jongedame was aan komen lopen kende Reagan blijkbaar, aan de knuffel te zien die ze haar gaf zouden ze best nog wel eens vriendinnen kunnen zijn. Kort analyseerde Uisoo de vrouw om te kijken of hij haar ergens van kende, maar ze was onbekend voor hem. Desondanks kon ze misschien nog wel van pas komen, zeker nadat ze aan Reagan vroeg of ze ook wou gebruiken. Ze had zijn aandacht. Het feit dat Reagan naar hem had gekeken voordat ze het aanbod afsloeg verbaasde hem, maar beangstigde hem ook. Had ze het dan toch door? Ze had gezegd dat hij haar bekend voor kwam, wat als ze hem ooit in uniform had gezien en ze zich dat zojuist had herinnerd? Shit. De vrouw, die haar schouders had opgehaald, richtte zich vervolgens op Uisoo. Hij zou eigenlijk op haar aanbod in moeten gaan, ware het dan alleen maar om bewijs en informatie te verkrijgen maar door wat de vrouw tegen hem zei was het enige antwoord dat in hem op kwam 'nee'.
''I decline your offer. I rather sell than use. It's actually a shame that they give out free drugs here. You could make so much money on nights like these. And if I were to take her home, I would just want to make sure she gets home safe and sound.'' Het eerste was een ingestudeerd verhaaltje dat Uisoo had gemaakt om ervoor te zorgen dat hij niet door de mand zou vallen, maar de vrouw had ook gezegd dat Reagan een catch was, en met dat was hij het eens. Degene die later zijn of haar leven met haar zou delen mocht zichzelf in de handjes knijpen om zo'n gem naast je te hebben en heel even liet hij zich gaan. Uisoo deed een stap naar Reagan toe en sloeg zijn arm om haar middel. ''She's a catch indeed,'' begon hij terwijl hij kort naar haar keek terwijl ze lachte, ''but this catch is probably far out of my reach.'' Hij liet zijn arm van haar af glijden en glimlachte waterig. Het was misschien wel het meest verstandige om gelijk te beginnen met het creëren van een afstand tussen hun, een beetje raar misschien aangezien hij zojuist nog een arm om haar heen had geslagen. Hij deed weer een stap naar achteren en pakte zijn glas vast om vervolgens een slok te nemen. Seconden tikte bij en voordat Uisoo door had wat er ging gebeuren was het eigenlijk al te laat.
''You filthy whore.'' Hoorde hij iemand zeggen en in een split van een seconde stond een nieuw iemand bij hun en Uisoo zag hoe de nieuweling Reagan in het gezicht sloeg. Haar hoofd sloeg opzij door de impact. Het leek alsof haar mond open hing van verbazing. Uisoo handelde uit pure impuls. Hij gaf de man een duw tegen zijn schouder, waardoor ze elkaar recht aankijken voordat Uisoo hard met zijn vuist uithaalde in het gezicht van de man, een voltreffer op zijn neus. Hij voelde hoe het bot en kraakbeen kraakte en het warme bloed spatte tegen zijn hand. De man viel kreunend achterover door de impact en Uisoo weerstond de neiging om hem nog een klap te geven. ''Who's the filth here?'' Zijn stem klonk giftig terwijl hij naar de man keek die jammerend zijn neus vasthield voordat hij zich naar Reagan toe draaide.
''Are you okay?'' Vroeg hij haar terwijl hij één hand op haar schouder legde en met zijn andere hand voorzichtig haar haar uit haar gezicht haalde. Een straaltje bloed liep van haar lip over haar kin en Uisoo voelde woede in hem opkomen. Zielig stuk vuilnis dat het was. Voordat Reagan antwoord gaf draaide hij haar om en pakte hij haar bij de hand. Zonder verder nog wat te zeggen trok hij haar mee in de richting van de wc's, maar niet voordat zij de man nog een schop in zijn maag verkocht. Zeer verdiend. Hij hoopte echter dat niet veel mensen hadden gezien wat er zojuist gebeurd was, omdat hij zelf niet in de problemen wilde komen met Milan of zijn neefjes. Hij nam haar mee naar de herentoilet, omdat de vrouwen wc inlopen hem wat minder gepast leek. Tot zijn opluchting was er niemand binnen en nadat hij zichzelf en Reagan naar binnen had geloodst barricadeerde hij de deur met de dweil die in het hoekje stond. Hij had geen zin in ongenodigde gasten hierbinnen. Toen hij zich weer naar Reagan keerde gaf hij haar een licht duwtje richting de wasbakken voordat hij een zooitje papieren handdoekjes pakte en deze onder de kraan nat maakte voordat hij voorzichtig het bloed van Reagan's gezicht af depte. Hij wist nog niet zeker of haar lip gescheurd was door de klap, of dat ze een tand door haar lip had.
''I guess this party is over.'' Mompelde hij zachtjes tegen haar terwijl hij zo voorzichtig mogelijk het bloed van haar lip depte, hij wilde niet dat hij haar pijn zou doen. ''Want me to give you a ride home?'' Vroeg hij haar met een iet wat bezorgde toon in zijn stem. Hij zou geen genoemen nemen met 'nee' en als het moest haar over zijn schouder meenemen naar zijn auto om haar naar huis te rijden.
Arctic
Deleted user
Re: ORPG| But I don't want comfort. I want poetry. I want danger. I want freedom. I want goodness. I want sin.
from Arctic on 01/06/2018 12:09 AMZodra Soo begint over de grootmoeder van Sokratis, kan ik niets anders doen dan me inleven en me voorstellen hoe dat er uit zou zien. Een speelse glimlach ontstaat dan ook rond mijn lippen, waarna ik mijn ogen weer op Soo richt. Op het moment dat hij echter antwoord geeft op mijn vraag voel ik een rilling op mijn rug ontstaan. Het feit dat ik zijn adem tegen mijn huid aan voel zorgt namelijk voor een aangename rilling. Ik grinnik dan zachtjes zodra hij zegt dat mijn naam hem wel bekend voorkomt, maar hoe kan dat ook anders? Er zijn nog steeds heel veel mensen die mijn naam herkennen uit de kranten van een paar jaar geleden. "Jonge vrouw gevonden in het bos." "Wat heeft zich afgespeeld in de bossen?" Enkele headlines van de kranten kan ik nog steeds uit mijn hoofd citeren, net als de verschillende dingen die mensen over me hebben geschreven. "Hmm, let me know when you have found that bell." grinnik ik dan ook zachtjes, maar drink dan ook mijn cocktail volledig op. Voor enkele secondes laat ik dan mijn blik naar mijn vriendin en Sokratis glijden, maar trek mijn wenkbrauw op, op het moment dat ik zijn handen op haar kont zie rusten. Er is maar een ding dat deze mannen vooruit brandt en dat is lust. Lust, seks en makkelijke vrouwen.
Voor een kort moment kijk ik Soo vragend aan, maar neem eerst plaats op een van de barkrukken. Waarom is hij geïnteresseerd in mijn connectie met Milan? Ik sla mijn benen dan ook over elkaar heen, maar besluit dan eerst nog twee drankjes te bestellen. "Well, we used to hook up every now and then, but he's really just one of my friends." leg ik hem dan uit, maar vouw dan mijn lippen rond het rietje in mijn drankje. Ik neem een slok, lik kort over mijn lippen en zet het glas dan weer neer. "Why'd you ask? You don't look like the drug user type to me. Correct me if I'm wrong." zeg ik dan ook lachend, wetende dat er ook genoeg mensen zijn die een connectie met hem zoeken voor het kartel. Zou ik hem daar van kennen? Nee toch? Terwijl ik naar hem kijk pijnig ik mijn hersenen, maar kan er gewoonweg niet opkomen. We hebben ook nooit met elkaar in bed gelegen, dat zou ik me namelijk echt wel herinneren.
"Reagan!" hoor ik dan plotseling iemand zeggen, maar voordat ik me ook maar om kan draaien wordt ik in een knuffel getrokken door Lola, vragend of ik ook wat wilde gaan gebruiken. Voor een kort moment laat ik mijn blik naar Soo glijden en maak dan voor het eerst in mijn leven een verstandige beslissing. "You know I don't do alcohol and drugs at the same time sugar.' knipoog ik haar toe, waarna ze teleurgesteld haar schouders ophaalt. "What about you gorgeous? Or are you worried that you won't be able to take her home after you've done some? I see the look in your eyes and I get it, she's a catch." hoor ik Lola dan tegen Soo zeggen, waarna ik in de lach schiet. Lola heeft het nooit onder stoelen of banken gestoken dat ze op mannen en vrouwen valt, en het is vleiend.. Maar ik zou nooit verder gaan met een vrouw dan zoenen. Ik vind mannen gewoon weg lekkerder, meer opwindend..
Re: ORPG| But I don't want comfort. I want poetry. I want danger. I want freedom. I want goodness. I want sin.
from Woonique on 01/06/2018 12:08 AMHet verbaasde hem lichtelijk hoe koud het buiten was, een rilling liep over zijn rug en kippenvel verscheen op zijn armen. Misschien had hij toch eerst zijn jas moeten pakken voordat hij naar buiten ging. Wolkjes warme adem steeg omhoog terwijl hij om zich heen keek. Het was aardig verlaten buiten, wat logisch was aangezien het koud was. Uisoo zuchtte en stopte zijn handen in de zakken van zijn broek. Zolang die warm bleven kon hij wel even rond lopen. Misschien kon hij iemand vinden die wat verder van het gebouw zat. Het pakhuis was niet al te groot dus binnen een minuut of twee had hij eromheen gelopen en tot zijn grote teleurstelling niemand gezien. Een lichte frustratie kwam bij hem naar boven en hij neigde ernaar om zijn vuist tegen de muur aan te planten, maar dat was alles behalve een goed idee. In plaats daarvan haalde hij een hand door zijn haar, keek nog voor een laatste keer om zich heen en besloot daarna om weer naar binnen te gaan. Domper, nu moest hij binnen gaan vissen. Het was daar tenminste een stuk behagelijker maar er waren ook meer mensen die hem konden zien. Waarschijnlijk kon hij deze avond beter beschouwen als verloren en een beetje plezier hebben, als hij zichzelf dat natuurlijk toe stond. Misschien kon het later op de avond nogmaals proberen, aangezien de avond nog jong was en dit soort feestjes nog wel eens tot zonsopkomst konden duren. Het hing allemaal af van hoeveel drank er was, drank op betekende einde feestje.
Binnen was het inderdaad veel aangenamer dan buiten, de warmte en geurmengsel van zweet en drank sloegen hem in het gezicht. Misschien was de lucht buiten toch wat lekkerder ondanks de kou. Dicht bij de ingang stond een groep van vier mannen, waarvan Uisoo twee herkende. De twee waren ook koeriers en net iets langer bij het kartel dan hijzelf was. Ze stonden voor de metalen trap die naar het balkon leidde die zich om de muren bevond. Van boven kon je alles beneden perfect in de gaten houden maar er was geen stoel of wat te vinden, daar was het balkon te smal voor. De manier waarop de mannen bewogen vertelde Uisoo genoeg, ze hadden gebruikt en gedronken. Hij kon proberen om wat informatie uit hun te krijgen, misschien was het allemaal waardeloze informatie maar dan had hij waarschijnlijk toch een idee dat hij iets gedaan had. Uisoo nam een nonchalante houding aan en slenterde naar de mannen toe, die het niet opmerkte dat er iemand bij hun kwam staan. Ze babbelde gewoon door, terwijl Uisoo alleen maar luisterde. Zoals verwacht kwam er weinig zinvols uit hun monden. Wie de meeste meiden had genomen, wie de meeste coke had verkocht, dat ze iemand bedreigt hadden of dat ze bij Miquel waren geweest voor een speciale opdracht.. Wacht... Uisoo's volle aandacht ging uit naar de getinte jongeman met de zwarte trui, hij wilde het zijne weten van die 'speciale opdracht'.
''What kind of assignment?'' Vroeg hij aan de jongeman, het had namelijk geen zin om met iemand die niet helemaal bij om moeilijk te gaan vissen. Direct de vraag stellen was in dit geval het beste om te doen. Het leek de mannen op dat moment pas op te vallen dat Uisoo er stond, alle vier keken ze hem kort aan en daarna elkaar. De jongeman aan wie Uisoo de vraag had gesteld keek hem het langst aan, voordat die wat wiebelig een stap naar voren deed.
''You know broooo,'' begon hij voordat hij nog een stap zette, binnen arm bereik. De jongeman stonk niet naar drank, maar zijn pupillen waren zeer groot en het wiebelig duidde erop dat beide in zijn systeem zaten, ''Miquel ashed me to cwean som mesh for him. Twere wash som guy stealin his gul. I shot wim and dumped his body in the...'' De jongeman stopte kort met praten en keek om zich heen, alsof hij op het punt stond om een top geheim prijs te geven. Hij stapte nog dichterbij en bracht zijn gezicht naar Uisoo's oor. Heel kort had hij de neiging om een stap naar achteren te doen, maar zijn verstand zei hem dat hij moest blijven staan. ''River.'' Nadat de jongeman het woord in Uisoo's oor had gezegd begon hij hysterisch te lachen. Uisoo schudde zijn hoof den liep weg bij de groep. Hij had zijn tijd verprutst daar. Hij was lichtelijk aan het mokken terwijl hij zich naar de bar begaf, na deze onzin verdiende hij wel een drankje. In eerste instantie wou hij naar Sokratis lopen, die nog samen met Lynn stond maar doordat hij Raegan er ook zag staan stond hij stil. Hoe verstandig was het om zich te mengen met het liefje van Milan? Hij zag hoe ze met een servet over haar mond veegde en daarna opnieuw lippenstift op deed, dat zei hem genoeg. Hij schudde zijn hoofd en draaide zich om, hij ging daar niet heen. Nog niet. Uisoo nam bijna op het einde van de bar plaats en bestelde daar een glas whisky. Zodra het voor zijn neus stond slokte hij de gouden vloeistof naar binnen. Het brandde in zijn keel en het voelde lekker. Er keerde iets aan warmte terug in zijn lichaam. Hij had het kouder dan hij dacht.
Hij had het niet in de gaten gehad dat er iemand naar hem toe was gelopen, totdat hij een iet wat bekende stem hoorde. Lichtelijk verbaasd keek hij haar aan. Haar glimlach stond warm en voordat hij wat terug kon zeggen had ze hem een glas whisky in de handen gedrukt en dat vond hij niet erg.
''Thanks.''Mompelde hij voordat hij het glas aan zijn lippen zette en een slok nam. Hij moest lachen toen ze zei dat ze de drankjes op Sokratis' naam had gezet, en dan vooral om het feit dat ze hoopte dat hij daardoor manieren zou leren. ''Believe me, he will only learn manners if you send him to his grandma in Greece. From what I heard she is really old fashioned and won't be afraid to use a stick if you disobey her.'' Hij grinnikte van de gedachte aan een oud vrouwtje die achter Sokratis aan ging met een stok, hij zou een moord doen om dat te kunnen zien. Hijzelf had zijn ogen op de rij met drankflessen gericht, maar hij voelde haar blik op zich en net toen hij zich naar haar toe wilde draaien merkte hij op hoe dichtbij ze was. Haar gezicht dicht bij het zijne en hij kon het niet laten om naar haar te staren. Echter haar vraag liet hem fronzen. Hij was dus niet de enige die last had van herkenning. Hij keek haar nog kort aan voordat hij zijn schouders ophaalde en zijn mond naar haar oor bracht.
''Beats me. I don't recall ever seeing you, though your name does ring a bell. I have to find out which bell.'' Hij tikte kort tegen haar glas aan met de zijne voordat hij het laatste beetje whisky naar achteren goot. In zijn achterhoofd knaagde het nog dat ze zojuist met Milan was en zijn nieuwsgierigheid nam de overhand. Hij moest het gewoon vragen, met het excuus dat ze misschien wel handig voor hem kon zijn.
''So, what's your connection to this all? You seem close to Milan?'' Het lege glas zette hij op de bar neer en draaide zich naar haar toe, met zijn armen over elkaar gevouwen. Hij was benieuwd naar haar antwoord.
Arctic
Deleted user
Re: ORPG| But I don't want comfort. I want poetry. I want danger. I want freedom. I want goodness. I want sin.
from Arctic on 01/06/2018 12:08 AMMijn ogen laat ik voor enkele secondes op Soo rusten, proberend te ontdekken waar ik hem van herken. Heb ik hem ooit eerder op een feest van Milan gezien? Dat zal het vast zijn, want ik kan geen andere connectie bedenken tussen Soo en mij. Mijn blik glijdt echter al snel weer naar Milan, die zijn handen op mijn heupen neerlegt. Voor een kort moment kijk ik hem vragend aan, maar voel dan hoe hij me dichter naar zich toe trekt. "I don't like him, he looks way to hungry." hoor ik hem dan in mijn oor fluisteren, waarna ik mijn armen rond zijn nek sla. Voor een kort moment kijk ik hem met een ondeugende blik aan, maar besluit dan verder niets te zeggen. Op sommige momenten vind ik het heerlijk dat mannen zich geroepen voelen om mij te beschermen, maar ik weet dat ik mezelf prima kan redden. Rustig beweeg ik met hem mee op de maat van de muziek, maar begin me al snel te vervelen. "Isn't there anything fun to do around here?" verzucht ik dan ook, waarna Milan met zijn ogen rolt. "You sure are a piece of work, Raegan." Normaal gesproken zou ik hier tegen in gaan, maar ik weet heel goed dat ik dit ook gewoon ben. Ik ben niet makkelijk te plezieren en ben snel mijn aandacht kwijt. Ik heb geen idee of ik dit van een van mijn ouders heb, maar mijn psycholoog verzekert me dat dit iets is waarmee je geboren bent. En wat kan ik beter doen dan naar deze zielenknijper luisteren? Begrijp me niet verkeerd, na wat er met me gebeurd is is het heerlijk om met iemand te kunnen praten die geen mening heeft en het beste met je voor heeft. Maar soms wordt je zo ziek van hetzelfde verhaaltje dat elke keer maar weer afgestoken wordt.
Iets later op de avond heb ik Lynn weer gevonden, maar daarmee ook gelijk de bar. "Hey babe." lach ik haar dan ook toe, waarna ze haar ogen samenknijpt. "Your lipstick isn't where it should be." grinnikt ze zacht, waarna ik mijn telefoon er bij pak. Met een servetje verwijder ik de resterende lipstick, om deze weer opnieuw aan te brengen. "You know he's trouble Rae." hoor ik haar dan ook zeggen, waarna ik haar aankijk. "I'm not backing down for a little danger, you know me." knipoog ik haar toe, waarna ik mijn armen om haar heen sla. "I know, that's the problem, trouble." Ik grinnik zachtjes op het moment dat ik mijn bijnaam over haar lippen hoor rollen, maar steek dan mijn hand op naar de barman. Zodra hij me ziet komt hij nog net niet op ons af gesprint, waardoor ik glimlach. "Four shots of vodka please, and two cocktails." Mijn ogen laat ik dan weer over de mensenmassa gaan, maar al gauw wordt mijn aandacht getrokken door Sokratis, die zijn arm om me heen slaat. "Ah, how lovely. You ordered me a drink." zegt hij dan, maar voordat hij een van de shotjes kan pakken tik ik zijn hand weg. Ik vertel de barman dat hij de drankjes op de naam van Sokratis kan zetten, waarna ik ook nog een whisky bestel. De shotjes tik ik weg, waarna ik mijn cocktail en het glas whisky vast neem. "Thanks, sugar." knipoog ik Sokratis toe, waarna ik hem geschokt achter laat.
"Hey you!" zeg ik dan met een glimlachje op het moment dat ik bij Soo sta, waarna ik hem het glas aangeef. "Don't thank me, thank your friend. I made the bartender put it on his name, maybe that will learn him some manners." zeg ik met een glimlachje en kijk hem aan. "Have we met before, Soo? I don't remember your name, but you do seem familiar." zeg ik dan rustig, waarna ik een slok van mijn cocktail neem. In plaats van te schreeuwen, kies ik er voor om dichter bij hem te komen en in zijn oor te praten.
Re: ORPG| But I don't want comfort. I want poetry. I want danger. I want freedom. I want goodness. I want sin.
from Woonique on 01/06/2018 12:07 AMZe had pit, dat moest Uisoo toegeven en het sierde haar. Hij zou het eerder raar hebben gevonden als ze wat meegaander was. Een glimlachje op zijn gezicht was daarom ook niet uit te sluiten. Om haar opmerking grinnikte hij kort, en hij knikte. ''I'll try better to teach him some manners, so he won't smack anyone when we meet another time.'' Snel keek hij naar de vriendin van de jongedame, die nog net niet met een mes in haar tanden stond om Sokratis' keel door te snijden. Iets in hem zei dat dit Sokratis nog wel eens kon gaan triggeren om haar te plagen. Hun verbazing over zijn naam deed hem niet veel, dus haalde hij alleen zijn schouders op. ''Yellowface with a yellowface name.'' Hij glimlachte en knikte naar de jongedame met het zwarte haar. ''Nice to meet you Lynn,'' begon hij waarna hij de ander aankeek en precies om het moment dat ze hem ook aan het bekijken was, ''how about you? What's your name?'' Vroeg hij haar. Vanwege de verdomd harde muziek moest hij schreeuwen, terwijl hij er eerder naar neigde om zijn gezicht naar haar oor te brengen om haar die woorden normaal toe te spreken maar dat zou hem waarschijnlijk een tweede klap in het gezicht opleveren. Tot zijn lichte spijt had ze al toegestemd voor het drankje voordat ze haar naam aan hem had vertelt, maar de nacht was nog niet voorbij.
''This man is too stupid to realize when he should so I apologized in his stead to save his Tzatziki loving ass.'' Een mep op het achterhoofd was wat Sokratis verdiende, maar tevens ook een kus aangezien hij er wel voor had gezorgd dat Uisoo met haar praatte, als het aan hem lag was hij al weg gelopen. Ondanks dat hij zo veel mogelijk connecties moest vergaren, vriendschappen of andere soorten relaties waren niet wenselijk. Één slippertje was al genoeg om alles te verpesten en zijn leven op het spel te zetten. ''Forgiven and forgotten.'' Was zijn antwoord op haar verontschuldiging, en zijn ogen volgde haar beweging. Echter toen ze weg keek volgde hij haar blik, opzoek naar datgene dat haar aandacht had getrokken. Zijn ogen gingen over de mensen opzoek naar iemand die wellicht hun kant op keek en die persoon vond hij maar al te snel. Milan, een van Miquel's andere neefjes. Uisoo fronste zijn wenkbrauwen terwijl hij kort van Milan naar het meisje keek, en weer terug naar Milan. Wat was haar relatie met hem? Naast hem waren Sokratis en Lynn al aanstalten aan het maken om naar de bar te gaan, en toen het andere meisje niet met haar mee liep riep ze naar haar. Raegan... Hoezo kwam die naam hem zo bekend voor? Uisoo fronste nogmaals terwijl hij naar het antwoord zocht. Het was een unieke naam, dus zo vaak zou je die niet tegen komen maar toch knaagde het aan hem. Had hij een oud klasgenoot met die naam? Een collega wiens naam hij voorbij had horen komen? Het buurmeisje dat hij vergeten was? Het tergde hem dat hij het niet wist. Hij was zo in zijn gedachte dat hij niet opgemerkt had dat Raegan bij hun weg was gelopen.
''Dude,'' Sokratis pakte hem bij zijn schouder vast, waardoor Uisoo opkeek en zijn gedachtenwolk verliet, ''you coming or not?'' De vraag beantwoorde hij met een knik waarna hij achter Sokratis en Lynn aan liep maar hij kon het niet laten om rond te kijken voor Raegan. Waar was ze?
Bij de bar werd er een nieuw glas met whisky voor zij neus neer gezet, waarschijnlijk besteld door Sokratis maar de gouden vloeistof trok hem op dat moment niet. ''A beer please.'' Zei hij tegen de bartender en een paar seconden later stond het schuimende goud voor zijn neus. Ander goud, minder zoet maar alsnog even goed. Ondanks het feit dat hij een drankje in zijn hand had voelde hij zich niet bepaald rustig. Zijn ogen bleven de mensen scannen, opzoek naar het meisje dat hem een paar minuten geleden nog in zijn gezicht had geslagen. Had hij reden om dit te doen? Nee, niet echt. Dus waarom deed hij het dan? Waarom had hij de behoefte om over een vreemde te waken. Zodra hij thuis was zou hij Goodwill bellen, misschien wist hij waar Uisoo de naam had gehoord. Wie weet was het van een coldcase die Goodwill hem had laten zien tijdens zijn eerste maanden. Hij keek en keek, maar nergens zag hij het prachtige blonde haar. Het glas in zijn hand had hij met een sterke greep vast, nog wat meer druk en het glas zou in zijn handen breken. Opnieuw liet hij zijn ogen over de dansvloer gaan en net toen hij dacht dat ze ervandoor was, vond hij haar. Samen dansend met Milan. Uisoo snoof en nam nog een slok bier. Echter toen hij zag dat ze naar hem keek, en daardoor nog meer met haar heupen heen en weer wiegde, lachend dansend met een man wiens status meer dan bekend was besloot Uisoo dat het te gevaarlijk was. Hij ging zich niet mengen met Milan en zijn scharrels. Terwijl hij erover nadacht was het meer dan logisch dat ze bij Milan hoorde. Ze was prachtig en Milan, net zoals de rest van zijn familie, stond ook bekend om hun voorkeur voor prachtige vrouwen en modellen. Al hoofd schuddend zuchtte Uisoo voordat hij de rest van zijn bier in één teug naar binnen goot. De meer hij erover nadacht de dommer hij zich voelde, hij had zich zowaar zorgen gemaakt over Milan's bezit. Dom dom dom. Het was tijd om aan het werk te gaan. Het lege glas legde hij op de bar waarna hij zich naar Sokratis toedraaide en hem een klopje op zijn schouder gaf. Zonder verder nog wat te zeggen liep hij weg van zijn 'vriend' en Lynn, opzoek naar een slaafje dat hij aan het praten kon krijgen. De zwakste zieltjes stonden hoogst waarschijnlijk buiten, dus dat was waar hij zich naartoe begaf.
Arctic
Deleted user
Re: ORPG| But I don't want comfort. I want poetry. I want danger. I want freedom. I want goodness. I want sin.
from Arctic on 01/06/2018 12:07 AMZonder er verder over na te denken heb ik me omgedraaid om de jongeman een klap in zijn gezicht te geven, tonend dat ik hier zeker niet van gediend ben. Zonder ook maar enige vorm van schuld te voelen kijk ik hem aan, hopend dat hij zijn ogen uit zijn kop schaamt. Echter kom ik er al snel achter dat hij niet degene is geweest die me op mijn kont sloeg. "Greek or not, he should learn how to treat women with respect." bijt ik de jongen dan ook toe, mijn ogen gericht op de Griekse man. Lynn kijkt hem nog steeds met een dodelijke blik aan, maar langzaam begin ik wat te ontdooien. Voordat ik zijn aanbod dan ook accepteer, luister ik naar zijn woorden. "Soo?' herhaal ik dan ook vragend, waarna ik kort naar Lynn kijk. "You don't hear that name often." hoor ik haar dan ook zeggen, waarna ze zichzelf voorstelt als Lynn. Mijn ogen lat ik dan ook naar de jongeman glijden, hij is zeker niet zo gespierd als andere mannen die hier rond lopen, maar toch dwingt hij respect af door hoe hij naar anderen kijkt. "Well, a drink does sound as a perfect apology, eventough it was your friend that hit me. I'm sorry for hitting you." grinnik ik dan zachtjes, waarna ik een hand door mijn blonde lokken haal. Mijn aandacht wordt echter getrokken door Milan, een van mijn vrienden. Of ja, zijn we eigenlijk vrienden? Hij is lid van een van de kartels en we hebben een aantal keren met elkaar geslapen, dus wat zijn we dan eigenlijk? "Raegan, are you coming or not?' hoor ik Lynn dan plotseling vragen, waarna ik opkijk. "Go ahead, I'll find you guys later on." zeg ik dan met een glimlachje, waarna ik me een weg begin te banen door de dansende mensen.
"Hey you." hoor ik Milan dan al grijnzend zeggen, waarna hij zijn armen om me heen slaat en een kus op mijn wang drukt. "I should have known that my favorite party animal was going to show up.' zegt hij dan knipogend, waarna ik zacht lach. "No party without me, remember?" Een speelse glimlach rust rond mijn lippen, maar zodra hij me dan mee neemt richting de bar, neem ik een glas wodka van hem aan. "Cheers to the good times then." Ik kijk naar de transparante vloeistof, maar tik dan mijn glas tegen de zijne aan. "Cheers." Met gemak sla ik het bodempje wodka dan achterover, waarna ik het lege glas weer voor hem neerzet. "Help a girl out." zeg ik dan grijnzend, waarna hij het weer vult. Deze keer neem ik er slokken van, maar pak Milan dan bij zijn hand vast. "Come dance with me." Zonder hem ook maar de kans te geven om te weigeren, trek ik hem al mee. Met mijn heupen begin ik dan te bewegen op het ritme van de muziek, maar schiet al gauw in de lach zodra Milan al zijn moves in de strijd gooit. Gek ben ik op deze jongen, omdat hij zichzelf is. Doordat ik met mijn gezicht naar Milan toe sta, heb ik degene die achter me komt dansen niet aan zien komen. Zonder ook maar te verstijven dans ik verder, maar trek Milan dichter naar me toe. Het is nog maar het begin van de avond en ik ben nu al tussen twee jongens belandt? Ik grijns klein, maar laat mijn blik dan naar Lynn glijden die aan de bar staat met Soo. Zodra ze kijkt begin ik nog uitdagender met mijn heupen te bewegen, al lachend.
Re: ORPG| But I don't want comfort. I want poetry. I want danger. I want freedom. I want goodness. I want sin.
from Woonique on 01/06/2018 12:07 AMMuziek was iets wat zeker niet tekort kwam, datzelfde gold voor drank en drugs. Het leek wel gratis, en daar bedoelde hij de drugs mee. De coke lag nog net niet in zakjes voor je klaar, met een scheermesje ernaast. Inwendig moest hij om dit al lachen. Hoe diep door het stof sommige mensen gingen voor dat witte poeder. Daarnaast had hij ook al de nodige pillen van de ene naar de andere persoon zien gaan. Zij het via handen of via monden. Een zucht verliet Uisoo's mond, hij was nog maar een paar minuten in het pand maar had zich nog niet echt vermaakt. Misschien was het tijd voor tijd om wat te drinken. Al zigzaggend manoeuvreerde hij zich door de menigte van dansende en zwetende lichamen en eenmaal bij de bar aangekomen bestelde hij whisky. Iets wat hij alleen dronk als hij er zin in had, net zoals wodka. Een half ingeschonken glas met daarin de goudkleurige vloeistof werd voor zijn neus neergezet. Uisoo knikte naar de bartender, pakte zijn glas op en nam een slok terwijl hij zich naar de menigte toe draaide. Avonden zoals deze waren perfect om informatie te verzamelen, zolang er maar genoeg drank aan te pas kwam. Een dronken schoothondje was maar al te praatgraag met de juiste middelen. Zijn ogen gleden over de mensen, opzoek naar een van de kontenlikkers van Miquel. Daar waren er genoeg van, maar niet iedere kontenlikker was zwak van geest. Hij vroeg zich af hoe het moest voelen om zoveel mensen om je heen te hebben die alles voor je doen om maar in je kring te komen. Zelf zou hij misselijk worden van zulk volk, zou Miquel ook zo zijn? Het was eigenlijk wel bijzonder dat iemand van zijn leeftijd zo'n imperium onder zich had. Natuurlijk wist Uisoo dat Miquel het allemaal over had genomen van zijn vader maar alsnog. De jongeman maakte nooit een gespannen indruk, hij was kille kalmte. Ondanks dat dit Miquel's feestjes waren, zag je hem amper rondlopen. Hij had zijn privé hoekje, dat wist iedereen. De vraag was hoe Uisoo ook in dat hoekje kon komen, het hoekje betekende jackpot. Ongemerkt was hij gaan staren in het niets en beet hij op zijn lip. Hoe moest hij dit ooit voor elkaar krijgen? Een klap op zijn schouder rukte hem uit zijn gedachte, en voordat hij degene die hem tegen zijn schouder had geslagen, zag hij wie het was.
''Do that again and I will smack you so hard your mama will feel it.'' Zei Uisoo al lachend terwijl de typische begroeting van het kartel deed met zijn soort van vriend. Elkaars linkerhand vast houden en dan met de linkerschouder tegen elkaar aan duwen, simpel en authentiek. ''Sorry dude, but you were spacing out.'' De jongeman, die Sokratis heette, grijnsde naar Uisoo voordat hij naar de dansvloer wees. De opgetrokken wenkbrauw was al genoeg informatie voor hem, of hij een chick had gezien. Uisoo schudde zijn hoofd met een kleine lach op zijn gezicht. Truth told, er liepen mooie vrouwen rond maar geen van die mooie vrouwen had zijn aandacht had getrokken, daarnaast waren de meeste vrouwen alleen geïnteresseerd in Miquel of zijn hogere kliek. Een koerier had weinig waarde voor ze, aangezien ze niet in het geld zwommen dat nodig was om de zeer dure smaak van de vrouwen te onderhouden. Opnieuw liet hij zijn ogen over de mensen gaan, zichzelf afvragend wat hij die avond nog kon doen behalve de hele tijd aan de bar staan met een drankje in zijn hand. Want op die manier zou hij met lege handen weer naar huis terug keren.
''Tis,'' begon Uisoo terwijl hij zich naar de jongeman toedraaide, ''why's Miquel giving this party again?'' Hij keek hem niet aan, maar langs hem en kort vroeg hij zich af waarom iemand met een Griekse achtergrond zich had gemengd met de Mexicaanse maffia. Echter zouden mensen zich hetzelfde afvragen met Uisoo, wat moest een yellowface bij het kartel? Het was al een wonder als ze zijn naam correct uit konden spreken en om het ze makkelijk te maken had Uisoo zichzelf voorgesteld als Soo, niets moeilijks aan. Terwijl Sokratis uitlegde waarom dit feest er was, merkte Uisoo had hij niet luisterde. In plaats daarvan gleden zijn ogen nogmaals over de mensen. Elk van hen nam hij op in zijn geheugen want wie weet, misschien kon een van hun nog nuttig zijn. De een na de ander liep voorbij zonder echt zijn aandacht te trekken, totdat er twee vrouwen naar binnen liepen. De twee kwamen al lachend naar binnen en begaven zich al snel naar de bar. Terwijl het meisje met het zwarte haar wat tegen de bar aan leunde, haar borst naar voren zodat de inkijk maar al te goed zichtbaar was, bestelde het blonde meisje hun drankjes. Hij kon zijn ogen niet van haar afscheuren. Haar blonde haar paste perfect bij haar gouden huid en ondanks dat haar kleding simpel was, zag ze er prachtig uit. Sokratis had opgemerkt dat hij niet aan het luisteren was, en draaide zich om zodat hij kon zien wat Uisoo's aandacht wel had. Een grijns verscheen op het gezicht van de Griek, eentje die boekdelen sprak. Hij keek toe hoe ze haar drinken naar binnen slokte, en kort maakte Uisoo zich zorgen. Zou iemand zich aan haar vergrijpen? Het duurde maar een paar seconden voordat ze haar drankje helemaal op had gedronken en het lege glas op de bar neer legde. De manier waarmee ze op haar lip had gebeten was hem niet ontgaan. De twee liepen richting de dansende menigte en voordat Uisoo haar uit het oog kon verliezen goot hij het laatste beetje whisky naar binnen, plaatste zijn glas op de bar en sleurde Sokratis met hem mee de menigte in. Zigzaggend liep hij achter haar aan, niet al te dichtbij maar dichtbij genoeg om haar te kunnen zien. Haar doel was een groep mannen waarvan Uisoo wist wie ze waren. Miquel's neefje en zijn vriendjes. Juan was een echte lastpak, tenzij hij wat van je wilde. Hij had er ook geen moeite mee om iemand uit de weg te ruimen als hij diegene vervelend vond. Hoe kon hij ervoor zorgen dat ze zich niet ging mengen met Juan? Wacht, wat? Uisoo liet Sokratis los en schudde zijn hoofd, waar had hij last van. Whisky hoorde dit niet met hem te doen, zeker niet na één glas. Terwijl Uisoo zich wilde omdraaien, had Sokratis andere plannen. Hij liep naar de twee vrouwen toe en dit keer sleurde hij Uisoo mee en zodra de vrouwen binnen bereik waren nam Sokratis de gelegenheid om even gedag te zeggen. Natuurlijk kon de idioot dat niet op een normale manier doen. In plaats daarvan sloeg hij het blonde meisje op haar kont en duwde Uisoo snel naar voren, waardoor Uisoo een eventuele klap zou opvangen. And indeed he did. De jongedame keek hem woest aan nadat ze zich omdraaide en hem een klap in zijn gezicht verkocht. Hij voelde hoe zijn hoofd naar de zijkant draaide door de impact en een split van een seconde neigde hij ernaar om uit te schreeuwen dat de jongedame onder arrest stond wegens geweldpleging tegen een agent, maar dat idee drukte hij snel weg. Het zou zijn dood betekenen. In plaats daarvan pakte wreef hij op zijn wang terwijl hij de jongedame aankeek, en ondanks haar blik op moorden stond had ze prachtige ogen.
''Sokratis my friend, next time you have suicidal plans like this, please leave me out of them.'' Uisoo draaide zich half naar zijn vriend voordat hij hem een schop tegen zijn schenen verkocht. Serves him right.
''Excuse his rude manners, Greek men don't have any.'' Uisoo glimlachte naar hen voordat hij naar de bar wees. ''Let me make up for it by getting you a drink, okay?'' Hij wierp een snelle blik op Juan en zag tot zijn opluchting dat hij het tafereel niet had opgemerkt. Wacht, hij was opgelucht? Waarom? In plaats dat hij te lang nadacht over zijn verwarrende gedachtes nam hij de moeite om zichzelf voor te stellen.
''Excuse mine too. The name's Soo. How about you ladies?'' Hij gaf hem zijn beste lach, in de hoop achter haar naam te komen en wie weet wel wat meer dan alleen haar naam.
Arctic
Deleted user
Re: ORPG| But I don't want comfort. I want poetry. I want danger. I want freedom. I want goodness. I want sin.
from Arctic on 01/06/2018 12:06 AMStandaard is niet een woord wat je kan gebruiken om mijn leven te omschrijven. Mijn leven is alles behalve standaard. Chaotisch? Ja. Onbegrijpelijk? Ja. Want welk meisje van 21 kan nu zeggen dat ze jaren geleden gevonden is in een bos, gewond en zonder ook maar een enkele herinnering? Ja, natuurlijk kan ik me nog wel dingen van vroeger herinneren. Echt vroeger. Hoe ik met mijn ouders speelde, hoe ik altijd lachte om mijn oudere broer als hij weer iets doms had uitgehaald. Maar wat ik me niet kon herinneren was wat er met me was gebeurd. Allerhande mensen begonnen me vragen te stellen. Waar ik vandaan kwam, wie ik was en waar mijn ouders waren. Dat laatste is iets waar ik tot op de dag van vandaag nog geen antwoord op heb. Wat ik je echter wel kan vertellen is dat ik sterker uit de strijd ben gekomen, op mezelf woon en dingen prima voor elkaar heb.
Zoals nu, ik ben onderweg naar een feest met een van mijn vriendinnen. Nu zou je hier een mening over kunnen hebben, want het feest waar we heen gaan is bekend om het drugs en drank gebruik, evenals de kartel leden die er aanwezig zijn. Begrijp me niet verkeerd, ik ben zeker niet iemand van het kartel, maar ik kan ook niet zeggen dat het me ontzettend stoort dat we onderweg zijn. Mijn ogen laat ik langs de straatlantaarns gaan, maar al gauw laat ik mijn ogen ook nog een keer over mijn outfit glijden. Een lichte ripped jeans, gecombineerd met een zwart shirt met lange mouwen en prachtige hakken. Mijn haren heb ik half opgestoken, mijn lippen rood gestift en de rest van mijn outfit vrij simpel gehouden. De ketting die ik om heb verdwijnt tussen mijn borsten, wat de al lage v-hals nog uitdagender maakt. Ik word echter uit mijn gedachten gehaald door de schaars geklede vrouwen die het liefste voor de auto gaan staan, in de hoop de chauffeur te kunnen verleiden. Voor een kort moment kijkt hij dan ook in de spiegel, met een afkeurende blik in zijn ogen. Begrijpelijk. Waarom zouden twee meiden, gekleed voor een feestje, in godsnaam hier heen gaan? Deze plek? "Are you ready for this party?" hoor ik Lynn dan vragen, waarna ik knik. "Honey I was born ready." zeg ik dan ook met een grijns, waarna ik uit de taxi stap.
Eenmaal in het pakhuis voel ik de muziek door mijn lichaam gaan, wat er voor zorgt dat ik wil dansen, het liefste met de nodige alcohol in mijn lichaam. Ik besluit dan ook eerst naar de bar te gaan, waar ik een cocktail bestel. Zodra ik deze in mijn handen heb gekregen neem ik gulzig een slok en glimlach dan, perfect. Dit soort feesten kunnen nooit gek genoeg. Er zal hier ook vast ergens een jacuzzi staan, of een zwembad, of beide. Gekte. Iets waar ik dol op ben. Mensen die fouten maken, mensen die volledig zichzelf zijn na het nuttigen van alcohol. Ik hou er van. Ik hou van de momenten waarbij mensen oprecht zichzelf zijn. Mijn ogen laat ik over de vele mensen glijden, maar al gauw blijft mijn blik hangen bij een groepje jongens, waarvan enkelen er uit zien om op te eten. Zacht bijt ik dan ook op mijn lip, drink de cocktail op en begeef me naar de dansvloer samen met Lynn. Tijd om te dansen!