Search for posts by PoppyRedx
First Page | « | 1 ... 12 | 13 | 14 | 15 | 16 ... 45 | » | Last
Search found 441 matches:
Re: O]To be a king and wear a crown is a thing more glorious to them that see it than it is pleasant to them that bear it.
from PoppyRedx on 07/13/2018 12:58 PMGeoffrey knikte slechts even op Joseph's scherpe antwoord. Het leek erop dat hij niet gewend was aan dergelijke ondervragen en dat hij nooit echt verantwoordelijkheid af hoefde te leggen. Dat was in Schotland mogelijk het geval geweest, maar hier zou het wel anders gaan. 'Good. I am glad that your alliance is not to yourself.' zei hij met een lachje, hoewel hij het wel meende. Nee, dat was al te vaak het geval; mensen die deden alsof ze alles voor hun koning deden, maar eigenlijk alleen meespeelden in het politieke spelletje om er zelf beter van te worden en zaken naar hun hand te draaien. Hopelijk kon hij met deze opmerking ook aan Joseph laten merken dat hij daar niet echt van gediend was, al had hij zo het vermoeden dat de man dat ook wel kon begrijpen. Wat dat betreft waren dingen toch niet heel verschillend tussen het Engelse en Schotse hof, of zelfs het Franse hof. Overal waren mensen met een eigen agenda en dat kon soms vreselijk gevaarlijk zijn. Kort trok hij een wenkbrauw op toen de man voor hem opstond, al bleef hij zelf nog altijd zitten. Hij luisterde naar Joseph's advies en een geamuseerde glimlach verscheen rond zijn lippen. Het was wel gedurfd, ongevraagd advies geven, maar hij kon zich zo voorstellen dat dat meer gebeurde omdat hij in Schotland vrijuit had kunnen spreken. Uiteindelijk kwam het van een goede plek en kon Geoffrey er dan ook niets tegenin brengen. 'Hmmm... Thank you, milord. Thank you for your candor.' zei hij met een knikje. Hij hoefde deze man immers niet te vertellen dat hij daadwerkelijk dankbaar was voor het advies of wat hij er mee zou gaan doen. Dat waren zaken voor hemzelf en hem alleen. Uiteindelijk zou het Mylena ook beïnvloeden, maar hopelijk alleen op een positieve manier. 'If you ever have a question or wish to discuss something, don't be afraid to reach out. After all, we both have the Queen's best interest at heart.' zei hij na een tijdje waarna hij zich weer over de documenten op zijn bureau boog. Hij had nog veel te doen vandaag en eigenlijk hoopte hij later Mylena op te zoeken. Ongetwijfeld dat zijn moeder ook weer bij hem aan zou kloppen om te vragen of alle plichten van het huwelijk vervuld waren en haar ongezouten mening over alles te delen. Hij hield echt wel van zijn moeder, maar soms had hij toch liever dat ze zich nergens mee zou bemoeien. Dat deden mensen toch al veel te veel.
Eleanor glimlachte zwakjes toen Mylena haar verbeterde en daarmee eigenlijk verzocht geen formele titel te gebruiken. Ze luisterde naar haar uitleg en knikte toen langzaam. 'I am certain that is not what my mother intended, but if you wish it...' bracht ze uit voor ze haar ogen weer neersloeg. Het was lief dat Mylena voorstelde om haar meer als companion te zien, maar Eleanor was er zeker van dat dat niet was wat haar moeder in gedachten had gehad. Eerder het omgekeerde. Mogelijk zou ze dat later nog te horen krijgen, maar ergens was het ook wel fijn om een dergelijk verzoek te krijgen. 'Yes, of course. I shall arrange something.' knikte ze op Mylena's voorstel waarna ze een buiging wilde maken om de kamer weer te verlaten, maar op dat moment gingen de deuren open en verscheen the Queen Mother. Met tegenzin zakte Eleanor alsnog door haar knieën voor een reverence naar haar moeder. 'Good morning, Your Majesty. I hope everything is well?' vroeg die nadat ze ook een buiging had gemaakt, maar dan naar de koningin. Daarna gleed haar blik door naar Eleanor en liep ze naar haar dochter toe. 'I hope you didn't disturb the Queen with your arrival? I knew I shouldn't have trusted you with such an important task.' zei ze op zachte toon. Eleanor haalde een keer diep adem, vastbesloten haar geduld niet te verliezen. Niet nu en niet hier. 'You are a disgrace and disappointment to your familyname, to your late father.' volgde er echter op fluistertoon waardoor Eleanor merkte dat ze kwaad werd. Echter maakte ze een diepe buiging naar Mylena en verliet de kamer na een 'I shall go and see to the arrangements now, Your Majesty.'. Ze moest haar best doen om niet de kamer uit te stormen, maar eenmaal in de gangen en uit het zicht van iedereen vertrok ze met grote passen naar de stallen. Daar zadelde ze snel haar paard op en vertrok richting de bossen. Ze moest weg uit het paleis en zo snel mogelijk.
ReplyRe: O]To be a king and wear a crown is a thing more glorious to them that see it than it is pleasant to them that bear it.
from PoppyRedx on 07/13/2018 11:17 AMGeoffrey had ook kort gelachen op het moment dat Joseph aangaf niet zó Schots te zijn dan hij drank als ontbijt had. Nee, dat had hem ook niet geleken, maar de toon was nu in ieder geval gezet. Hij merkte zijn onderzoekende blik op en kon eigenlijk niets anders doen dan op dezelfde manier terugkijken. Het leek wel dat ze beiden zo hun twijfels en vragen hadden, maar dat was natuurlijk niet erg. Het hoorde erbij en mogelijk dat die er altijd zouden blijven. Zolang het maar niet uit de hand liep, vond hij het prima. 'Good. I'm glad to hear that.' knikte hij tevreden door Joseph's antwoord. 'And am I to assume your alliance is to England now? Or can I expect rebellion?' vroeg hij waarna hij kort weer een document van zijn bureau oppakte, de titel las en het ding vervolgens in een la propte. Dat kwam later wel weer. Zijn blik gleed dan ook naar Joseph terwijl hij hem weer onderzoekend aankeek. 'I hope you have been welcomed yesterday, that you were taken care off? I had no time to do it myself, for which I apologise, but I am sure you understand why.' vroeg hij, omdat hij inmiddels wel genoeg wist. Nee, dat zou wel prima gaan en hij kon de man wel vertrouwen. Dat nam natuurlijk niet weg dat hij in de gaten gehouden moest worden, want je wist het maar nooit wanneer iemand besloot om toch voor de andere kant te kiezen. Dat geldde ook voor Mylena, al probeerde hij daar niet teveel over na te denken. Ze had tijdens haar huwelijk immers gezworen om Engeland op nummer een te zetten dus hij hoopte dat hij er ook vanuit kon gaan dat ze dit deed. Ergens voelde het naar dat hij zo twijfels had over zijn vrouw, maar was het niet logisch? Hij kende haar amper. Hij hoopte dan ook dat dat snel zou veranderen. Echter vermoedde hij dat zijn moeder al dingen in werking had gezegd om zijn vrouw meer in de gaten te houden. Hoe erg hij ook zou willen dat ze zich nergens mee bemoeide, wist hij dat ze dat toch wel zou doen dus dan had hij het liever openlijk en in overleg met hem dan dat ze allerlei dingen achter zijn rug om zou doen.
Eleanor had een buiging gemaakt naar Mylena en was alleen maar blij dat ze haar ladies weg had gestuurd. Waarschijnlijk dat dat direct naar haar moeder zou gaan, maar dat zag ze dan wel weer. Zelfs haar moeder kon de koningin niet tegenspreken. 'Your Majesty.' glimlachte ze met enige tegenzin terwijl ze weer overeind kwam. 'I was send here by the Queen Mother to assist you as one of your ladies.' beantwoordde ze Mylena's vraag waarna ze haar ogen neersloeg. Ze had verder ook geen idee hoe dit ging. Het was immers geen deel van haar opvoeding geweest en omdat ze zelf een prinses was, had ze altijd haar eigen ladies gehad. Wat kon ze in hemelsnaam tegen haar zeggen? Wat moesten Mylena's ladies wel niet denken? Die hadden waarschijnlijk ook geen zin in een toevoeging aan hun groepje en waarschijnlijk de koningin zelf ook niet. Het waren toch redelijk privacygevoelige zaken, de taken van een lady-in-waiting, dus wie wilde daar nu een vreemde bij hebben? Zelf zou ze het ook niks vinden als er ineens iemand nieuws bij zou komen. Sowieso stuurde ze haar ladies vaak weg in de ochtend omdat ze geen behoefte had aan hun hulp, maar een nieuwe toevoeging zou ze zelf ook echt niet fijn vinden. Hun levens hadden al een groot gebrek aan privacy dus die paar uur dat ze wel alleen konden zijn of dingen zelf konden doen, vond Eleanor het toch het prettigst om die daadwerkelijk alleen door te brengen. 'However, I could leave if you do not wish me here.' bracht ze nog op zachte toon uit. Mylena was nu de koningin dus alles wat zij wilde kon geregeld worden en Eleanor zou het zelf ook niet bepaald erg vinden om te gaan.
Re: O]To be a king and wear a crown is a thing more glorious to them that see it than it is pleasant to them that bear it.
from PoppyRedx on 07/13/2018 12:28 AMGeoffrey was bij Mylena gebleven zoals zij hem gevraagd had, maar het had nog een hele tijd geduurd voor hij ook in slaap gevallen was. Hij was ook weer vroeg wakker geworden met, tot zijn grote verbazing, een arm om Mylena heen. Kort had hij haar bekeken voor hij het bed uitgekropen was en zich was gaan omkleden. Hij besloot eerst naar zijn kantoor te gaan om daar wat te werken voor hij een ingeving kreeg. Hij wilde Mylena's raadsman spreken. Daarom gaf hij ook snel opdracht aan iemand om hem te gaan halen, er eigenlijk geen rekening mee houdend dat het nog wat vroeg was. Hopelijk zou de man het hem niet te erg kwalijk nemen. Terwijl hij wachtte rommelde hij nog wat met verschillende documenten en hij was net begonnen met het lezen van een brief toen de deuren weer opengingen. 'Ah, goodmorning Lord Howard.' knikte hij terwijl hij wat rechterop in zijn stoel ging zitten. 'Please, sit. I hope I didn't wake you?' vervolgde hij terwijl hij gebaarde naar de stoel tegenover zijn bureau en daarna kort knikte naar de lijfwacht dat het oké was om de deuren te sluiten en te gaan. 'Can I offer you something to drink? Some ale? There's wine too. Nothing stronger for your Scotch appetite I'm afraid.' vroeg hij met een lach, hopend zo het ijs een beetje te breken. Het zou immers behoorlijk belangrijk zijn dat hij een, als het even kon, goede band kreeg met de man. Als Mylena's raadsman zou hij invloed op haar hebben, met haar praten over beslissingen die zij zou moeten maken, en als Geoffrey ook op goede voet met hem stond, zou hij dat ook weer kunnen beïnvloeden. Daarnaast wilde hij gewoon weten of hij nu iemand voor zijn neus had die van plan was om mee te werken of iemand die er alles aan zou doen om Mylena terug in Schotland te krijgen. 'So... I will be direct because there is no point in beating around the bush. I wish to know where you stand. With my wife, I mean. How much influence do you have? How are you planning to use that influence? I suppose I want to know if I can trust you...' ging hij dan ook van start. Het had geen nut om eerst over koetjes en kalfjes te praten; hij moest weten wie er voor zijn neus zat.
Eleanor was naar haar kamer gelopen en had nog tot diep in de nacht wakker gelegen. Het had simpelweg onmogelijk geleken om in slaap te komen en ze had geprobeerd zichzelf af te leiden door te lezen, maar ook dat hielp niet. Uiteindelijk had ze maar wat naar het plafond gestaard en had ze een paar uur slaap kunnen pakken voor ze weer gewekt werd. 'Thank you, but I don't need your help today.' bedankt ze haar ladies toen deze al haar kleding klaar hadden gelegd. Nee, het laatste waar ze deze ochtend zin in had waren de dames die aan het oppervlak allemaal vriendelijk deden, maar meteen zouden gaan roddelen op het moment dat ze de kamer uit was. 'But we have very clear instructions, Your Highness. Your mother was very persistent. After getting you dressed, we are to take you to the Queen's room and you have to help her. As an addition to the ladies she brought with her. The Queen Mother will join you there later.' sprak een van de dames haar tegen. Eleanor moest de grootste moeite doen om niet te zuchten. Natuurlijk! Natuurlijk had haar moeder het zo bedacht, want als ze nu iets verkeerd zou doen, kon ze zich meteen beklagen bij de koningin. Ze zei dan ook niets meer en liet zich stilzwijgend aankleden voor ze met grote passen de kamer uitliep. 'I know the way to her rooms.' beet ze haar ladies toe toen ze merkte dat ze haar volgden. Nee, ook dat moest er nog eens bijkomen. 'We have very strict instructions, Your Highness.' bracht een van de dames daar weer tegenin. Prima. Eleanor deed haar best om zich er niet te veel aan te ergeren en liet zich aankondigen door de lijfwacht toen ze eenmaal bij Mylena's vertrekken waren. Ze hoopte maar dat het allemaal niet te lang zou duren en dat ze haar moeder nog zou kunnen ontlopen - ijdele hoop, maar toch - want ondanks dat de dag net begonnen was, was ze er al helemaal klaar mee.
Re: O]To be a king and wear a crown is a thing more glorious to them that see it than it is pleasant to them that bear it.
from PoppyRedx on 07/12/2018 10:40 PMGeoffrey glimlachte op het moment dat Mylena antwoordde dat het niet vervelend was geweest, of in ieder geval niet zo erg als haar verteld was. 'I am glad.' knikte hij. Gelukkig maar. Hoewel hij wist dat hij niets fout gedaan had - hij was voorzichtig geweest, had gewacht en haar niks opgedrongen - zou hij zich toch schuldig gevoeld hebben als ze het wel als vreselijk ervaren had. 'It gets better after the first time, or so I'm told anyway.' zei hij, maar dat was haar hoogstwaarschijnlijk ook wel eens verteld. Bij haar vraag draaide hij zijn hoofd zodat hij haar aan kon kijken voor hij wat overeind kwam en op een arm leunde. 'Why would you think you were?' vroeg hij enigszins verbaasd waarna hij zich realiseerde dat dat eigenlijk geen antwoord was op de vraag die ze gesteld had. 'I'm sorry. That doesn't help. No, you weren't.' beantwoordde hij haar vraag dan ook waarna hij kort glimlachte. 'I know that we weren't really... Prepared for all of this and that it is all a bit strange and awkward, but you were not a disappointment at all.' zei hij na een tijdje terwijl hij haar aankeek. Nu hadden ze hun plicht voldaan, maar wat nu? Hoe zou het verdergaan? Zouden er ook daadwerkelijk gevoelens ontstaan? Op wat voor termijn dan? Hoe ging dit huwelijk werken? Geoffrey merkte dat hij het naar vond om daar helemaal geen invloed op te hebben. Wat dat betreft had hij toch echt te graag de touwtjes in handen, maar liefde of een gelukkig huwelijk was niet iets waar je echt invloed op had. Natuurlijk zouden ze beiden hun best moeten doen, maar meer dan dat konden ze ook niet. 'I... Just...' begon hij met enige twijfeling waarna hij kort zuchtte. 'If you want me to sleep somewhere else tonight, any night really, you can let me know. I know you didn't chose this, so I don't want to push it.' sprak hij uiteindelijk uit.
Eleanor sloeg haar ogen neer toen Joseph door haar heen prikte en met zijn reactie liet weten dat hij echt wel in de gaten had dat haar familie haar dwars zat. Hij nam in ieder geval geen blad voor de mond, al helemaal niet toen hij opmerkte dat ze beter haar best zou moeten doen als ze het wilde verbergen. Ze kon hem in ieder geval niet tegen spreken en zeggen dat ze het niet had proberen te verbergen, want dat was juist wat ze had willen bereiken, maar die poging leeg dus mislukt. Daarom bleef ze maar stil en beet ze kort op haar onderlip. Hij was mogelijk wel de laatste persoon waarvan ze verwacht had dat hij door haar façade heen zou prikken vanwege het simpele feit dat hij een compleet vreemde was. 'Yes... Spain is very strict.' knikte ze na een kort kuchje om haar stem terug te vinden toen hij maar besloot op een ander onderwerp over te gaan. Dat was misschien maar beter ook - al wist ze er nu even niets anders over te zeggen - maar het nam niet weg dat ze zich vreemdgenoeg erg kwetsbaar voelde nu. Er was nog nooit iemand die zo door haar heen geprikt had - of misschien wel, maar die hadden er dan niets van gezegd. Haar blik gleed kort door de steeds leger wordende zaal voor haar blik terug naar Joseph gleed door zijn zucht. 'The pleasure was mine, Milord.' wist ze zacht uit te brengen, maar ze was eigenlijk al te laat want hij had haar hand al gekust om daarna de zaal te verlaten. Ze keek hem kort na voor ze haar blik neersloeg. 'Eleanor. Come here, please.' hoorde ze plotseling haar moeder's stem. Alsof ze een hond was. Het liefst was ze omgedraaid en de zaal uitgelopen, maar dat zou ze later alleen maar berouwen. 'Yes, mother?' vroeg ze nadat ze naar de vrouw was gelopen. 'You were quite disgraceful tonight. Remember next time to mix with other guests too. People might start to imagine things.' was het antwoord waarna er al snel een scherp tegengeluid op Eleanor's tong verscheen. Ze wist het echter binnen te houden, want het laatste wat ze nu wilde was een nieuwe ruzie. 'Yes, mother. Good night, mother.' was dan ook het enige wat ze zei voor ze ook naar haar kamer vertrok.
Re: O]To be a king and wear a crown is a thing more glorious to them that see it than it is pleasant to them that bear it.
from PoppyRedx on 07/12/2018 04:43 PMGeoffrey keek Mylena met enige verbazing aan toen er zowaar een geluid van genot aan haar lippen leek te ontsnappen. Dat was in ieder geval stukken beter dan wat hij had kunnen hopen. Het spoorde hem overigens wel aan om wat harder te stoten, het tempo wat op te voeren. Zacht kuste hij haar schouder opnieuw en streek hij met een hand door haar haar. Hij merkte dat hij zelf al erg dicht bij zijn hoogtepunt zat en hoewel hij wist dat hij daar eigenlijk totaal geen rekening mee hoefde te houden en dat het huwelijk zo genoeg geconsumeerd was, wilde hij er toch voor zorgen dat zij zich ook goed zou voelen zodat ze niet met afschuw op de situatie terug zou kijken. Hij stopte daarom even terwijl hij haar hals bleef kussen en zijn hand wat verder af liet zakken naar haar heup. Echter vond hij het verbazingwekkend lastig om echt te stoppen dus begon hij het tempo weer op te voeren. Met een diepe kreun kwam hij al snel op zijn hoogtepunt waarna hij zijn armen wat steviger in het bed moest drukken zodat hij niet bovenop haar zou vallen. Hij bleef zo nog een tijdje boven haar hangen voor hij zich naast haar neer liet zakken, zijn blik op het plafond. 'I... I hope that wasn't too unpleasant for you?' vroeg hij na een tijdje voorzichtig. Wat moest hij nu in hemelsnaam doen? Mogelijk was dit nog wel ongemakkelijker dan het moment voor ze het bed hadden gedeeld. Moest hij weggaan en haar alleen laten? Moest hij haar in zijn armen nemen? Moest hij deze nacht nog wel naast haar slapen of kon hij beter naar zijn andere bed gaan? Er waren zoveel vragen omdat ze elkaar zo slecht kenden dat hij het eigenlijk nu alleen maar ongemakkelijk vond. Als er daadwerkelijk gevoelens waren geweest was dat misschien minder geweest, maar ze waren slechts een stel omdat ze getrouwd waren. Emotioneel waren ze nog helemaal niet zo ver en hij wist ook niet met zekerheid of het ooit zo ver zou komen. Een lichte zucht ontsnapte dan ook aan zijn lippen. Hun taak was gedaan, maar hoe nu verder?
Eleanor maakte een nette buiging naar Joseph toe waarna ze zijn arm aannam. 'The dancing was never the reason why I wanted to leave.' was het enige wat ze reageerde. Nee, ze vond dansen heerlijk en deed het graag, maar het grootste deel van de avond aan de kant staan, hopend dat ze ooit door iemand gevraagd zou worden - iemand die eerlijke bedoelingen had, want het was ook al meerdere malen voorgekomen dat ze iemands uitnodiging geaccepteerd had en dat die persoon na het dansen een hoop dingen had gewild waar zij graag ver van weg was gebleven - was niet haar favoriete bezigheid. Met een glimlach nam ze het glas wijn aan waarna ze een slok nam. Het was maar goed dat Joseph haar deze avond afgeleid had, want dit was slechts haar tweede glas en normaal gesproken raakte ze in dit soort situaties al snel de tel kwijt. 'Yes, it was certainly that.' knikte ze met een lachje. 'No, it was rather different than here. Or Spain, for that matter. Everything is done out in the open and no one is really ashamed of anything. So naturally I was not allowed to stay there for very long and I was moved into a convent.' vervolgde ze om haar antwoord wat verder uit te breiden. Nee, in Parijs had ze meer dan genoeg aandacht gehad, maar niet op de juiste manier. Men was een stuk opener over alle zaken en er was haast iedere dag wel een of ander feest waardoor de drank rijkelijk vloeide en men er nooit nuchter leek. Na het paleis was het klooster ineens doodstil geweest, maar ook stukken veiliger en ongetwijfeld beter voor haar reputatie, want dat was het enige waar haar moeder zich mee bemoeid had toen ze in het buitenland had gewoond. Nee, haar reputatie had perfect moeten blijven, want anders zouden ze haar nooit uit kunnen huwelijken in een belangrijke positie. De drie keer dat er een poging was gedaan haar van het leven te beroven waren niet echt belangrijk geweest, behalve dat het uiteraard niet naar buiten gebracht moest worden. Het was ook niet zo dat ze na die pogingen meteen verplaatst was, want, zo redeneerde haar moeder, de kans dat het opnieuw zou gebeuren was erg klein. Het feit dat Eleanor niet echt iemand had gehad om steun te zoeken of het simpele feit dat ze graag de veiligheid van hun eigen paleis weer zou willen voelen was genadeloos genegeerd.
Re: O]To be a king and wear a crown is a thing more glorious to them that see it than it is pleasant to them that bear it.
from PoppyRedx on 07/12/2018 12:46 PMGeoffrey knikte langzaam op het moment dat Mylena's vinger naar het plafond wees. Hij wist wel dat hij als staatshoofd religieus moest zijn, maar eigenlijk had het hem nooit zo veel gedaan. Voor hem waren de diensten op zondagochtend de perfecte tijd om zijn gedachten af te laten glijden en in alle rust plannen te maken over hoe hij alles aan zou pakken en hoe hij de nobles aan zijn kant kon krijgen. Dit was echter niet het moment om dat tegen Mylena te zeggen en hij wist überhaupt niet of ze het wel moest weten, omdat hij niet precies wist hoeveel waarde zij aan het geloof hing. Waarschijnlijk zou hij haar alleen maar beledigen als hij zou zeggen dat het niets met hem deed. Hij keek even met een verbaasde glimlach op toen hij merkte dat Mylena haar heupen dichter naar die van hem bewoog. Als zij dacht dat ze er klaar voor was... Hij veranderde zijn positie een beetje en keek haar kort aan voor hij voorzichtig bezit van haar nam. Om haar af te leiden van eventuele pijn, kuste haar weer en hield hij even stil tot hij enigszins het idee had dat het ergste nu wel over zou zijn. Daarna begon hij zachtjes in haar te stoten. Zolang ze het niet uitgilde van de pijn of er tranen in haar ogen zouden verschijnen, probeerde hij zichzelf ervan te verzekeren dat het oké was en dat ze geen andere keuze hadden dan hun huwelijk te consumeren. Het hoorde er nu eenmaal bij en daarnaast zouden er over een tijdje vragen komen als ze dit helemaal niet zouden doen, zouden wachten tot ze elkaar beter kenden en, zo hoopte hij, ook daadwerkelijk gevoelens voor elkaar hadden. Het hebben van een erfgenaam was nu eenmaal belangrijk en hoe eerder dat in een huwelijk gebeurde, hoe beter zei zijn moeder altijd.
Eleanor trok kort een wenkbrauw op toen Joseph met zijn ogen rolde. Het was maar beter als verder niemand dat had gezien. Ergens had ze het idee dat ze hem moest waarschuwen, hem moest vertellen wat voorzichtiger te zijn in zijn uitlatingen hier, maar het leek haar dat hij dat zelf ook wel wist. Die gedachte werd dan ook bevestigd op het moment dat hij aangaf dat het Schotse hof een stuk losser was en dat er daar meer mocht. Ze zou het niet weten, want ze was er nog nooit geweest. Het Franse hof - waar ze ook een deel van haar jeugd had doorgebracht - was zeker losser dan dat van Engeland, maar in Spanje was alles nog stricter geweest doordat men daar zo vreselijk religieus was en zo kon nu niet zeggen waar ze liever was. Alle plekken hadden immers een overeenkomst; ze was er niet thuis. Niet in Frankrijk, niet in Spanje, maar ook zeker niet in Engeland. Een diepe zucht ontsnapte aan haar lippen bij die gedachten waarbij ze zich plotseling weer herinnerde dat er nog altijd iemand voor haar neus stond, dat ze met hem stond te dansen nota bene. Ze sloeg daarom haar ogen neer, hopend dat de zucht hem niet was opgevallen en hij er niet naar zou vragen, want ondanks dat ze zich best goed voelde in zijn aanwezigheid - hij leek haar beter af te kunnen leiden van anderen en haar eigen gedachten dan ieder ander waar ze ooit een langer gesprek mee had gehad - had ze weinig zin om over dat soort zaken te praten. Het was gewoon te pijnlijk en juist nu ze enigszins afleiding kreeg wilde ze daarvan genieten en niet te veel blijven hangen bij de gedachten en gevoelens die ze iedere andere dacht al voelde. Voor even kon ze de eenzaamheid loslaten en doen alsof er iemand in haar leven was die om haar gaf.
Re: O]To be a king and wear a crown is a thing more glorious to them that see it than it is pleasant to them that bear it.
from PoppyRedx on 07/12/2018 11:27 AMGeoffrey moest kort lachen om de frons op Mylena's gezicht toen hij zich deels uitgekleed had, maar ging daarna in op de kus. Al helemaal toen zij haar hand in zijn hals legde. Hij keek haar aan toen de kus onderbroken werd en zag de peinzende blik waarna zijn blik afgleed naar haar onderjurk die ze uit deed. 'Are you sure you want to do this? You don't have to...' vroeg hij zachtjes terwijl hij er niets aan kon doen, maar niets anders kon doen dan haar bekijken. Het was zeker niet verkeerd wat er voor zijn neus stond en ergens hielp hem dat ook wat meer; het was een mannelijke reactie, daar kon hij niets aan doen. Hij merkte dat zij begonnen was met zijn broeksknoop, maar niet verder ging of durfde dus ontdeed hij zichzelf maar van zijn broek. Wie niet beter wist zou de volgende morgen binnen lopen met het idee dat alles vreselijk passievol was gebeurd aangezien hun kleding overal lag. Geoffrey keek Mylena nog kort aan voor hij haar optilde en naar het bed bracht. Daar legde hij haar op haar rug neer voor hij zichzelf boven haar plaatste. Zacht kuste hij haar lippen voor hij afdwaalde naar haar wang, kaak, hals, schouder, sleutelbeen en na enige twijfeling haar borsten. Vreemd genoeg had hij inmiddels idee dat hij er meer dan klaar voor was, maar hij zou zich nooit aan haar opdringen. Als aangaf dat ze toch niet wilde of iets dergelijks, zouden ze per direct stoppen. Een goed huwelijk werd gebouwd op vertrouwen en hij zou haar vertrouwen volledig schaden als hij iets tegen haar zin in deed. Toch kon hij niet tegenhouden dat een van zijn handen zachtjes langs haar been streek en ieder stukje huid aftastte.
Eleanor knikte langzaam toen Joseph haar vertelde dat het oké was en dat hij vrede met de situatie had. Een nieuwe lach ontsnapte aan haar lippen door zijn volgende opmerkingen. 'Hmmm... Yes, I suppose still having your head is preferable for surviving.' knikte ze met een plagende glimlach. Het was vreemd hoe hij haar ineens af leek te kunnen leiden van haar gedachten, haar kon laten lachen. Het voelde haast alsof ze vergeten was hoe ze moest lachen, maar door hem lukte het ineens. 'That rather depends on how big of a threat you are to the kingdom. Long imprisonments for big threats tend to lead to rebellion and attempted escapes, so my brother tries to avoid that.' reageerde ze vervolgens op zijn vraag. Dat waren zaken waar ze zich zo min mogelijk mee probeerde bemoeien, want ook zij vond het vreselijk bruut en onnodig geweldadig. Uiteraard zat niemand in haar familie te wachten op haar mening over dat soort dingen - net als ieder ander onderwerp eigenlijk - dus probeerde ze er maar voor te zorgen dat ze er zo min mogelijk van mee kreeg. Het was al meer dan eens gebleken dat ze een vrouw was in een wereld gemaakt voor mannen en dat ze er beter aan deed om haar mening voor zich te houden. Toen haar vader nog in leven was geweest, had het geven van haar mening haar met enige regelmaat een klap in het gezicht opgeleverd. Nu was hij er gelukkig niet meer, maar ze twijfelde niet dat haar moeder wel weer een andere manier zou vinden om haar te kleineren en beschamen. Soms zou ze toch willen dat ze helemaal nooit geboren was. Dat zou voor iedereen beter zijn geweest.
Re: O]To be a king and wear a crown is a thing more glorious to them that see it than it is pleasant to them that bear it.
from PoppyRedx on 07/12/2018 01:33 AMGeoffrey beet kort op zijn lip toen hij merkte dat er een lichte rilling door Mylena's lichaam ging. Idioot. Waarom had hij dat dan ook gedaan? Echter zeiden haar woorden al snel dat ze het niet erg vond, dat ze zich niet oncomfortabel voelde. 'Good..' zei hij zacht waarna hij haar nog even bekeek. Daarna begon ze zelf echter haar korset los te maken en deed ze vervolgens een stap opzij om uit de jurk te komen waardoor zijn handen van haar heupen vielen. Een glimlach verscheen rond zijn lippen toen ze naar hem toedraaide en hem aankeek. Ergens was het ook wel mooi om te zien hoe ze zich openstelde voor iets waarvan ze totaal niet wist hoe het ging. Ze had in ieder geval het lef. Hij kon niets anders doen dan haar eerst voorzichtig terugkussen voor hij zijn handen om haar wangen legde en de kus wat dieper maakte. Al vrij snel gleed een hand naar haar middel waardoor hij haar wat meer naar zich toe kon trekken en haar echt kon kussen. Op een gegeven moment moest hij echter ademhalen en dat was ook het moment waarop hij zich bedacht dat het niet eerlijk was om haar daar zo in haar onkleding te laten staan terwijl hij nog compleet gekleed was. Met een glimlach keek hij haar dan ook even aan voor hij wat meer ruimte nam en zijn laarzen uittrapte. Daarna volgde zijn jasje en na enige twijfel ook zijn blouse. Meer wilde hij haar nog even niet aan doen. Eerst maar zien of ze dit nog oké vond. Hij stapte daarom weer op haar af en kuste haar opnieuw, iets voller, iets dwingender deze keer.
Eleanor schrok enigszins van Joseph's antwoord. Ze had de vraag uit pure onschuld gesteld en het laatste wat ze gewild had was een gevoelige snaar raken. Echter zag ze al snel zijn glimlach waardoor ze zich er iets beter over voelde. Het leek haar immers niet niks om je vrouw en ongeboren kind te verliezen. 'I am sorry to hear that.' zei ze zacht voor ze haar blik weer afwendde, al ving hij al snel haar blik weer. Een zachte lach ontsnapte aan haar keel door zijn opmerking. Hij had wel zelfspot. Niet dat hij geen knappe man was, maar hij wist wel de spanning te breken. Dat was in de tuinen ook al meerdere malen gebleken. Zijn advies om het te negeren was echter lastig. Het viel haast niet te negeren, niet als je dit de afgelopen twee jaar continu had doorgemaakt, maar ze was niet van plan om dat aan hem te vertellen. Ze was sowieso niet van plan hem iets te vertellen. Haar gevoelens, haar gebroken hart, bleven lekker dicht bij haar en iemand zou heel erg zijn best moeten doen om die naar buiten te krijgen. Ze reageerde dan ook niet zozeer op het advies, maar meer op het feit dat hij zei dat haar moeder het niet waard was. 'If anyone had heard that, you might have gotten accused of treason.' merkte ze met een lachje op. Het was echter wel de waarheid. Het "beledigen" van de Koninklijke familie werd hoog opgenomen hier en je was lang niet altijd vrij om je mening uit te spreken. Niet dat ze van plan was om hem te verlinken - in tegendeel zelfs, want ze wist eigenlijk, diep in haar hart, ook dat hij gelijk had, maar het was vreselijk moeilijk om dat los te laten - maar het was misschien wel iets wat hij zou moeten weten. Als hij wilde overleven.
Re: O]To be a king and wear a crown is a thing more glorious to them that see it than it is pleasant to them that bear it.
from PoppyRedx on 07/12/2018 12:43 AMGeoffrey glimlachte op het moment dat Mylena aangaf dat ze niet bang voor hem was of iets dergelijks, maar dat ze simpelweg niet wist wat ze moest doen, hoe deze avond zou gaan. 'Don't worry. You can't really do anything wrong.' glimlachte hij voor hij zachtjes begon met het losmaken van de knoopjes van haar jurk. Ze had hem er immers toestemming voor gegeven. Na enige twijfeling ging hij wat dichter bij haar staan en drukte hij zijn lippen zachtjes op haar schouder. Kon hij dat wel maken? Zou dat haar überhaupt helpen om haar op haar gemak te voelen of had hij dat nu compleet verpest? Al snel had hij alle knoopjes los en duwde hij de stof zachtjes van haar schouders waarna hij zijn blik even over haar heen liet gaan. Hoe moest hij dit in hemelsnaam doen? Het was niet dat hij niet eerder seks had gehad met een vreemde. Het grote verschil hier was dat de vrouw voor hem iets voor hem zou moeten gaan betekenen in de toekomst en dat was bij de andere dames natuurlijk niet zo geweest. Die waren goed geweest voor een nacht, sommigen twee, en daar hield het dan ook op. Voorzichtig legde hij zijn handen op haar heupen en trok haar wat meer naar zich toe. 'Please tell me if anything I do makes you uncomfortable.' fluisterde hij voor hij nog een kus op haar schouder drukte. Op dit moment kon Geoffrey alleen maar dankbaar zijn dat er niemand voor de deur stond te wachten of luisteren, of, erger nog, dat er iemand mee zou moeten kijken. Nu konden ze dit in ieder geval in hun eigen tempo doen en zouden ze ook daadwerkelijk kunnen stoppen als Mylena zich zou bedenken.
Eleanor had Joseph even diep in de ogen gekeken toen hij haar aankeek voor ze haar blik neersloeg. Ze wist immers dat ze moeilijk kon verbergen dat haar ogen nog geen vijf minuten eerder vol tranen hadden gestaan en ze wilde zich niet kwetsbaar voelen. Sowieso vond ze dat al geen prettig gevoel, maar bij iemand die ze amper kende vond ze dat al helemaal moeilijk. 'No, I don't.' knikte ze zachtjes. Ze luisterde hoe hij terugkwam op het onderwerp Schotland en een zwakke glimlach verscheen rond haar lippen. Dat was een veel beter onderwerp om over te praten. Geen emotionele zaken, maar simpel zijn thuisland. 'Did you leave a family behind? A wife? Children?' vroeg ze nadat ze even geslikt had en weer opkeek. Het leek haar immers niet meer dan logisch. Een man van zijn leeftijd had meestal wel een vrouw. Haar broer was simpelweg laat geweest. Inmiddels leek het wat rustiger te worden in de troonzaal, maar dat nam niet weg dat Eleanor haar moeder's blik nog altijd in haar rug voelde branden. Wat wilde ze nou? Haar doden met een blik? Het idee was leuk, maar het werkte helaas niet zo. Ze werd er gek van. Ieder moment van de dag werd ze van top tot teen bekeken, aangestaard alsof ze door een keuring moest komen die ze iedere dag opnieuw faalde. In plaats van praten, interesse tonen in haar dochter en gesprekken voeren, leek staren en haar afkafferen het enige wat de Queen Mother kon doen tegenover haar dochter. En waarom? Wat had ze in hemelsnaam gedaan om dit te verdienen? Dit wat al gaande was voor zo lang ze zich kon herinneren. Het simpele feit dat ze een vrouw was kon toch niet dit soort gedrag uitlokken? Er was immers al een mannelijke erfgenaam geweest dus wat was het probleem? Wat had ze zo vreselijk fout gedaan dat ze geen aandacht waard was?
Re: O]To be a king and wear a crown is a thing more glorious to them that see it than it is pleasant to them that bear it.
from PoppyRedx on 07/11/2018 11:33 PMGeoffrey had kort gelachen om Mylena's opmerking over het jagen. Ze wist in ieder geval wat ze wilde en bezat enige vorm van zelfvertrouwen. 'I am sure you will.' beaamde hij met een glimlach, al was het alleen maar om het feit dat zij werkelijk haar hele getraind was voor de taak. Net zoals hij zelf eigenlijk. 'And I am sure we will have fun too.' vervolgde hij waarbij hij een klein kneepje in Elena's hand had gegeven. Eenmaal in de kamer merkte hij wel dat hij niet de enige was die enigszins nerveus was. 'Yes, of course.' knikte hij toen ze vroeg of hij haar wilde helpen met de jurk. 'And don't be afraid. I will not hurt you or force myself onto you.' floepte er daarna uit voor hij er erg in had. De woorden waren wel door zijn gedachten gegaan, maar hij had ze niet persé hardop willen zeggen. Nu kon hij er echter niets aan veranderen. 'I mean... If you really don't want to, we do not have to. There's no one who will check and besides... It is none of their business.' probeerde hij zijn woorden wat te verzachten. Hij liep wat meer naar haar toe en veegde haar haar uit haar nek zodat hij beter bij de sluiting kon. Echter raakte hij haar verder nog niet aan en slikte even. 'May I?' vroeg hij voorzichtig, want ondanks dat ze om hulp had gevraagd, wilde hij toch haar expliciete toestemming. Nog altijd baalde hij ervan dat ze elkaar niet eerst hadden kunnen leren kennen. Natuurlijk hadden ze hun huwelijksnacht dan ook door moeten komen en waren ze nog steeds niet echt bekenden geweest, maar nu waren ze letterlijk vreemden. Hij wist alleen haar naam, leeftijd, waar ze vandaan kwam en dan de hobby's waar ze eerder over verteld had. Verder wist hij niets en dat maakte deze situatie toch wat ongemakkelijk, hoe erg hij zich ook probeerde af te scheiden van dat gevoel. Voor haar moest het immers dubbel ongemakkelijk zijn. Ze kende hem niet, maar wist mogelijk ook maar half wat er zou gebeuren. Als ze dat wel wist, had Geoffrey waarschijnlijk niet met haar kunnen trouwen, want zijn Koningin moest uiteraard nog wel puur zijn. Het was dus een soort van in zijn voordeel dat hij dit wel eerder had gedaan, maar hij wist niet goed hoe hij haar gerust kon stellen. Moesten ze dit misschien gewoon uitstellen? Er was niemand om te controleren. Ze hoefden aan niemand verantwoording af te leggen. Hij durfde het echter niet aan haar voor te leggen, bang dat ze hem dan misschien een lafaard vond.
Eleanor had haar ogen neergeslagen door Joseph's reactie. Het vage vermoeden dat hij misschien meer voor Mylena betekende dan slechts haar raadsman bleek dus niet waar te zijn. Ergens luchtte haar dat enorm op, al kon ze niet persé zeggen waarom. De woorden zelf deden echter pijn, meer jaloezie. Hoe fijn moest het zijn om iemand aan je zijde te hebben die voor je wilde zorgen? Er voor je wilde zijn? Kort keek ze op toen hij haar arm in de zijne haakte. Dit was mogelijk wel het laatste waar ze nu zin in had. Ze wilde niet terug naar die zaal vol mensen, vol chaos en rumoer. Terug naar het onzichtbaar zijn. Het liefst zou ze gewoon terug gaan naar haar kamer. Daar was ze tenminste alleen en wist ze dat het zo was. In de troonzaal werd ze omgeven door mensen, maar voelde ze zich eenzamer dan daarvoor. Een lichte zucht ontsnapte dan ook aan haar lippen, maar echt tegenstribbelen deed ze niet. Hoe kon ze ook? Het hoorde niet dat een dame een dergelijke uitnoding afwees en ze had al helemaal geen zin in de negatieve aandacht die er bij een afwijzing in de troonzaal zou horen. Bij terugkomst in de zaal merkte ze direct haar moeder's afkeurende blik op hen. Uiteraard. Die zou zich afvragen waarom ze met hem alleen weg was geweest. Waarschijnlijk spookten er al honderd ideeën door haar hoofd en zou ze denken dat haar dochter alles had gedaan, behalve wat er daadwerkelijk gebeurd was. Zonder twijfel zou ze daar de volgende dag nog wel iets over horen. 'You don't look the commanding type.' reageerde ze op het moment dat hij aangaf dat hij een afwijzing niet zou accepteren voor ze ook een buiging maakte en zijn hand aannam.