Search for posts by CRNOIA

Re: ORPG| Why is the rum always gone?

Xiomara had de kokosnoot zo ver kapot weten te slaan dat ze er schilfers van had kunnen maken. De kokosschilvers stopte ze in een buideltje. Kiwi had een aantal schilders opgegeten, waarna ze terug was gevlogen naar Sebastian. Haar bruine ogen hadden geëntertaind toe gekeken hoe de grote man op haar bed was gaan glimlachen bij het voelen van de kleine voetjes op zijn buik. Ze was langzaam naar hem toe gelopen. Nog voor dat ze zelf op bed kon ploffen had Sebastian haar pols al gepakt hem haar bij hem getrokken. Lachend plofte ze naast hem neer.
"Ik denk dat het een goed idee is," glimlachte ze. Blind had ze een kokos schilfer uit haar buidel gepakt om die vervolgens voor Sebastian zijn lippen te houden. Hij was zo veel veranderd in deze laatste paar dagen. Zijn ogen waren weer helder geworden en Xiomara kreeg het idee dat hij niet meer in de greep was van alcohol. Al zou hij nog wel een tijd haar drankje moeten drinken. Terugval was makkelijk. Xiomara had haar hand tegen zijn borstkas gelegd, waarna ze hem weer terugduwde op zijn rug. Kiwi liet een luide kreet horen, waarna ze opvloog naar haar eigen plekje. Xiomara kwam op Sebastian zijn middel zitten. Haar vingers liet ze over zijn gespierde buik glijden naar zijn borst. Haar bruine ogen bleven liefdevol hangen op het knappe gezicht van Sebastian. Het was een grappig gezicht om hem zo te zien met de handdoek rond zijn hoofd.
"Je hebt geen idee wat je met mij doet," sprak Xiomara zacht. Sebastian maakte haar wereld groter maar tegelijk ook beperkter. Haar aandacht ging uit naar hem, haar visionen werden vergeten. Xiomara leunde naar voren om zacht haar lippen tegen die van hem te duwen. Ze zou nooit genoeg kunnen krijgen van Sebastian. Ze hoopte maar dat er geen wereld zou komen waar ze niet samen met hem was.

Jiro wist niet hoe, maar op één of andere manier had hij zichzelf en Ceto naar het bed weten te slepen. Het was lang geleden geweest sinds hij zo'n intens fijne en harde orgasme gehad had. Het was fantastisch geweest. Jiro opende zijn ogen toen hij hoorde dat Ceto begon te praten. Zijn arm had hij rond haar middel gelegd, zodat hij haar tegen hem aan kon trekken.
"Je was fantastisch. Ik ga zo spontaan weer hard worden als ik eraan terug denk, dus je bent gewaarschuwd. Ceto je voelde oprecht geweldig aan. Ik had op mijn tong moeten buiten anders had ik zo veel lawaai gemaakt dat iedereen ervan had kunnen genieten," zei Jiro. In tegenstelling tot Xio en Seb wilde hij niet dat het hele schip kon meegenieten. Hij wilde dit moment alleen met Ceto hebben. Jiro duwde haar terug op haar rug, waarna hij zijn eigen hoofd op haar borst liet liggen. Zijn hand bleef lui op haar buik liggen.
"Je hoeft niet aan jezelf te twijfelen. Ik zou juist bang moeten zijn dat ik niet goed genoeg was voor jou. Maar ik weet niet hoeveel vergelijkingsmateriaal jij gehad hebt," grinnikte hij. Jiro duwde zijn lippen tegen haar hals. Zo bleef hij liggen, genietend van haar heerlijke geur en aanwezigheid. Nooit in zijn leven had hij verwacht dat toen hij dit kleine scharminkel had aangenomen dat ze zo zouden eindigen. Al was hun interactie altijd al raar geweest. Ceto had iets gehad aan haar dat bijna duidelijk was dat ze een vrouw was. Maar Jiro was blind geweest.
"Dat ik je niet heb af geschrokken met mijn rare gedrag," mompelde Jiro zacht. Zeker met Xiomara had hij zich gedragen als een hork. Niet iets dat charmant was voor alle vrouwen.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Zoals verwacht was de dag sloom geweest. Ze hadden voornamelijk onderzoek moeten doen en daar werd Chris altijd kriegelig van. Hij was een man geweest die hield van bewegen en actie, niet van een baantje aan een bureau. Maar hij had weinig keuze. In de middag had hij een paar uurtjes gesport en daarna was hij weer braaf verder gegaan met het onderzoek. Chris was dol bij toen de klok eindelijk aangaf dat hij mocht vertrekken. Op een hoog tempo was hij het bureau uitgelopen met zijn spullen. Zijn tas had hij op de achterbank gesmeten. Voordat hij naar huis ging was Chris langst gegaan bij een pizzeria. Daar bestelde hij twee kleine pizza's. Trots was hij naar boven gelopen. Normaal was Ellie altijd al thuis, maar dit keer was hij de eerste geweest. Daarom was hij met tegenzin begonnen met de afwas van vanochtend. Chris had net alle borden en bekers opgeruimd toen de deur open ging.
"Hey schoonheid," glimlachte Chris. Hij had naar Ellie willen lopen om haar in een knuffel en kus te trekken, maar een grote hond blokkeerde zijn toegang. Het was een witte hond met pluizig haar en een donker masker rond zijn ogen. Haar snuit was ooit zwart geweest, maar nu was het grijs geworden. Er verscheen een glimlach op Chris zijn gezicht.
"Wat is dit?" grinnikte hij. Chris zakte door zijn knieën. Voorzichtig woelde hij met zijn hand over de kop van de hond. Het dier zakte lui door zijn kont en liet zijn volle gewicht tegen Chris aanvallen. De glimlach veranderde in een grote grijns. Chris legde zijn armen rond de hond.
"Is ze van ons?" vroeg hij hoopvol. Hij had altijd ene hond gewild. Chris vond het idee dat hij nooit alleen thuis hoefde te komen en iets had om voor te zorgen geweldig. Grijnzend klikte hij de riem los, zodat de hond zichzelf weer overeind kon duwen en lui richting de woonkamer liep om vervolgens op het tapijt neer te ploffen. Het duurde hooguit een paar tellen voordat de hond zacht begon te snurken.
"Bedankt El," zei Chris zachtjes. Hij was overeind gekomen en had Ellie haar had gegrepen. Zacht trok hij haar dichter naar hem toe, zodat hij eerst een welkomskusje tegen haar lippen kon duwen en vervolgens een dankjewel kus.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Chris had zijn armen rond Ellie haar lichaam geslagen. Zijn hoofd liet hij tegen haar schouder rusten toen ze de kus had afgebroken. Nooit in zijn leven had hij gedacht dat hij zo gelukkig had mogen worden. Chris had zichzelf vaak genoeg in slaap gehuild, wetende dat hij zou sterven in het instituut, helemaal alleen. Maar iets of iemand had medelijden gehad en hem een engel gestuurd. Chris kreunde afkeurend. Zodra ze overeind stond trok hij haar weer op zijn schoot. Hij wilde nog geen afscheid nemen van haar warmte.
"Ik wilde vanochtend wakker worden met jou, samen ontbijten. Ik kan wel een keertje overslaan. Vandaag is rustig, dus waarschijnlijk ga ik vanmiddag even sporten," mompelde Chris. Hij liet zijn hoofd lui tegen haar aan hangen. Hij kon hiervan genieten, van haar rust en geur. Waarschijnlijk was hij te gehecht. Chris spendeerde de dag aan fantaseren over Ellie en wanneer ze samen waren wilde hij alleen maar aanraken en bij haar zijn.
"Ik hou van je El. Heel veel. Ik ben zo trots op hoe je dit allemaal doet. Je bent echt geweldig bezig," zei Chris. Hij liet Ellie van zijn schoot afglijden, waarna hij zelf ook overeind kwam. Hij duwde een laatste kus tegen haar lippen.
"Vanavond neem ik wel een pizza mee, dus je hoeft niet te koken," zei Chris. Hij greep zijn sporttas en sloeg die over zijn schouder. Zijn hand stak hij nog op naar Ellie voordat hij via de voordeur naar buiten liep. Haastig rende hij de trappen af naar zijn auto. Van het werk had hij een auto gekregen. Het was wonderbaarlijk wat je allemaal kon krijgen als je zo lang ontvoerd was. Chris klaagde er niet over. Hij vond het allemaal wel prima. Daarbij had hij een auto nodig gehad, ze konden niet voor altijd de truck lenen van Ellie haar vader.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O] Just because someone stumbles and loses their path, doesn't mean they're lost forever

Voor een seconde had William gedacht dat Daisy hem zou kussen. Hij had haar ogen naar zijn lippen zien glijden, hij had de gedachten bijna door haar hoofd horen schieten. Maar voordat hij een stap kon zetten of het makkelijker kon maken voor haar draaide ze zich om. William kreeg een kleine glimlach. Soms was het lastig om te bepalen of ze het niet wilde of dat ze niet wist wat ze moest doen. Het zou hem zo gigantisch helpen als ze die stomme kracht van haar uit zou zetten zodat hij kon weten wat ze dacht. Hij had geen game op deze manier, al zijn moves, die hij vrijwel nooit gebruikte, waren afhankelijk van zijn kracht. En dat was nu weg. William pakte Daisy haar hand vast. Hij trok haar omhoog en legde haar hand tegen haar wang. Zijn lippen duwde hij tegen die van haar. De kus duurde niet lang. Het hoefde niet lang te duren. Zolang hij maar even haar lippen kon kussen.
"Hoeveel speelgoed moet ik Harry geven voordat je me toelaat dat ik je gedachten af en toe mag lezen. Want je maakt het me zo verschrikkelijk moeilijk," glimlachte William. Hij had haar weer los gelaten, maar niet voordat hij haar voorhoofd had gekust. William wierp haar een knipoog toe, waarna hij zichzelf omdraaide en terugliep naar de auto. Hij pakte de overige tassen en liep daarna naar binnen. Harry leek in een zevende hemel te zijn. Hij rende maar heen en weer tussen alle speelgoedjes, niet wetende wat hij nu als eerste moest pakken.
"Hij krijgt dalijk nog een rolberoerte," grinnikte William. Hij zette de tassen van Daisy op de bank, zijn eigen tas kon hij gelijk weggooien omdat het alleen maar simpele schoenen waren. William plofte op de stoel en keek toe hoe Daisy speelde met Harry. Hij was blij dat hij haar had kunnen helpen en dat ze het allemaal toeliet. Ze deed het zo verschrikkelijk goed en was al zo gegroeid.
"Dais, je weet dat als je vragen hebt je die aan me mag stellen, okay? Het maakt me niet uit waar het over gaat of wat het is, ik kan het aan. Ik hoor bijna dagelijks walgelijke en vieze gedachten van vrijwel iedereen. Dus ik kan veel aan," zei William na een stilte.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O] It's no longer all about faith, trust and pixie dust. It's about mercy.

Dit gevoel was heerlijk. Hij zou het voor geen goud willen veranderen. Hij zou Pan laten lopen voor een uur langer met Noa. Kane was zich goed bewust dat dit een liefde geweest was die nooit lang had kunnen duren. Waarschijnlijk zou ze dalijk terug zijn in haar wereld en verder gaan, wat hij hoopte dat ze zou doen. Ze verdiende het om een goede man te vinden en uiteindelijk mooie kinderen te krijgen. Kane zou misschien een keer haar wereld in glippen om haar te bekijken, of vragen bij Lil hoe het met haar was, en zien dat ze gelukkig zou zijn. Al die ideeën maakte zijn gedachten alleen niet beter. Hij bleef gigantisch verliefd. Hij bleef naar Noa kijken en genieten van het feit dat haar krullen aan zijn gezicht kriebelde en dat haar zachte stem kriebels veroorzaakte over zijn gehele lichaam. Ze zou zijn leven blijven beïnvloeden. Kane liet zijn lippen vlinderzacht over haar schouder glijden. Hij zou haar geur nooit meer vergeten.
"Denk niet na over de toekomst. Leef in het moment Noa. Dit is belangrijk, wij zijn belangrijk," fluisterde Kane. Hij wilde even niet meer nadenken over het moment dat sneller zou gebeuren dan hij zelf zou willen. Hij wilde alleen genieten van dit, van Noa. Onder het water pakte hij haar hand vast. Zijn vingers verstrengelde hij met die van haar. Kane had zijn ogen gesloten.
"Ik heb het nooit meegemaakt dat ik gevoelens als deze heb gekregen. Noa, ik ken iedereen op dit eiland. Ik ken alle wezens in de zee en de lucht. Vrijwel alle schatten zijn ontdekt onder mijn naam en niks, helemaal niks, maakte mij zo gelukkig als dat ik nu ben op dit moment," sprak Kane. Zijn lippen liet hij omhoog glijden naar haar hals. Zacht duwde hij kusjes tegen haar hals. Hij wilde dat ze wist hoe belangrijk ze was voor hem.
"Je hebt me zo veel geleerd. Leren liefhebben, leren nadenken. Ik kan je nooit genoeg bedanken voor alles dat je gedaan hebt voor mij. Weet dat er altijd een plek is voor jou op dit schip, er is altijd een plek in mijn hart," zei hij. Kane kneep zacht in haar hand, waarna hij weer kusjes tegen haar hals duwde.
"Ik hou van je," sprak hij.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Elke ochtend werd Chris glimlachend wakker. Zelfs op de dagen dat regen tegen de ruiten kletterde en hij nog diep in zijn eigen nachtmerries zat werd hij met een glimlach wakker. Alleen om het feit omdat hij in het mooie gezicht van Ellie kon kijken. Deze ochtend was de glimlach veranderd in een grijns. Hij werd wakker met niet alleen het rustgevende gezicht van Ellie, maar ook haar ring die in zijn ogen glinsterde.
"Fuck, wat heb ik een mazzel," zuchtte Chris tevreden. Hij wist zeker dat alles dat gebeurd was tot op dit punt het allemaal waard geweest was. Alles had hij opnieuw gedaan op deze manier als dat betekende dat hij samen uit kon komen met haar. Chris duwde een kus op haar wang en kwam vervolgens overeind. Neuriënd was hij de douche in gesprongen voor wat koud water. Hij had schone kleding aangetrokken en een kam door zijn haren gehaald, waarna hij richting de keuken was gewandeld. Vandaag had hij geen zin om te sporten. Hij wilde tijd doorbrengen met Ellie, even een keer samen ontbijten. Chris bakte een aantal pannenkoekjes en zette een pot verse koffie. Niet lang daarna kwam de liefde van zijn leven de slaapkamer uit gelopen.
"Goeiemorgen schoonheid," zei Chris. Hij duwde een kus op haar pols. Tevreden keek hij toe hoe ze een kop koffie pakte. Chris schoof het bordje met pannenkoeken naar haar toe.
"Heb deze voor je gemaakt," zei hij. Erg goed waren zijn pannenkoeken niet, maar als ze er genoeg stroop op zou doen kon het... er mee door.
"Ik zal ze de groetjes doen. Ik zat er trouwens aan te denken om morgen vrij te nemen. Zodat we een lang weekend kunnen nemen. Misschien dat we ergens heen kunnen rijden? Een hotel zoeken... even weg uit deze groep, deze omgeving," stelde Chris voor. Hij had er vooraf niet eens overgedacht. Het was iets dat hij spontaan nu zei zonder dat hij dat zelf eerst had kunnen plannen.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG || Her skin smells of vintage books and pale moonlight, exotic things, forbidden loves and rainy nights.

Met een ondeugende twinkel in zijn ogen bleef Alex haar aankijken. Hij vond haar handen over zijn lichaam zo fantastisch lekker. Het herinnerde hem er weer aan waarom hij zo graag singel wilde blijven. Hij wilde zich geen zorgen hoeven maken over dingen zoals belangrijke data 's, romantische dates en gewoon gezeur. Het enige wat hij wilde waren de zachte vingertoppen van een vrouw over zijn buik voelen, haar stem horen in zijn oor.
"I am quite persuasive. I would have convinced you anyways," fluisterde Alex. Hij liet zijn tong over haar hals glijden. Alex liet een gesmoorde kreun uit bij het voelen van Sophie haar hand rond zijn lengte.
"No time for playing," gromde Alex. Hij had geen zin in voorspel. Het was allemaal leuk en aardig maar hij wilde gewoon seks en hij wist dat Sophie dat ook wilde. Hij greep haar pols vast en trok haar van de muur af zodat hij haar kon omdraaien. Alex hield één hand tegen haar nek, zodat hij haar tegen de muur kon blijven duwen, terwijl hij zijn andere hand op haar heup liet rusten. Sophie had fantastische billen. God wat had hij een mazzel. Haar heupen had hij wat naar achteren getrokken. Zijn lengte liet hij plagend tussen haar lippen glijden, voornamelijk om te testen hoe nat ze was.
"You're so fucking hot," zuchtte Alex. Hij duwde zichzelf naar binnen. Een diepe kreun verliet zijn keel. Dit was precies de reden waarom hij nog een tweede ronde wilde, ze was fantastisch.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG / No angels could beckon me back 18+

De jongens hadden precies de reactie gehad die Seth verwacht had. Grijnzend had hij zijn arm om haar schouder laten liggen terwijl zijn vrienden hem ongelovig aanstaarde.
"This is going to be the most calm foxhunt ever. I might bet a little higher this year," glimlachte Josh, één van zijn beste vrienden. Seth trok Dahlia iets dichter tegen hem aan, waarna hij overdreven zijn schouders optrok.
"Give her a chance. We haven't seen her race yet. She might have some freaky talent hidden somewhere. Besides, you drive like shit," greens Seth. Plagend gooide hij een knipoog naar Josh. Het was een grap geworden tussen de jongens om elkaar slecht te noemen. Het was geen waarheid. Allemaal hadden ze regelmatig een race gewonnen. Iemand die slecht reed mocht niet eens meer meedoen, ze moesten zich bewijzen. Dat was niet zo voor de vos echter, die kon zo slecht zijn als maar kon. Seth vond het echter belangrijk dat hij wel iets van uitdaging zou krijgen.
"How about you shut the fuck up?" gromde Josh. Seth keek om naar Dahlia. Hij vond haar goed passen onder zijn arm. Zeker nu ze die prachtige jurk aanhad en dat zo afstak tegenover het zwart op zijn eigen arm. Hij kon er wel aan wennen dat ze vaker bij hem zou zijn, daar zou hij tenminste voor zorgen.
"You probably want to give her private lessons?" grinnikte Dave. In tegenstelling tot Josh had Dave een uitdagende blik in zijn ogen. Seth wist precies waar hij aan dacht en hij moest toegeven dat die gedachten niet compleet verkeerd klonken in zijn hoofd.
"I have showed her some stuff yeah. As long as she isn't falling she can play," zei Seth.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG / No angels could beckon me back 18+

In de tussentijd van zijn ontmoeting met Dahlia tot en met het feest was Seth niet naar huis gegaan. Ondertussen nam hij de feestjes hier niet meer zo heel serieus. Er was bijna drie keer per week wel wat te doen en na een aantal jaar van feesten stopte je met jezelf voorbereiden. Seth had met een vochtige hand door zijn blonde haren gewreven om er iets van model in te kunnen brengen, maar verder was hij op zijn bank geploft met een flesje bier in zijn hand terwijl vrienden binnen begonnen te stromen. Het voordeel van de grote baas zijn was dat Seth niet lastiggevallen werd. Er was een onbesproken regel dat op momenten zoals deze niet jan en alle man tegen hem kon praten. Vanaf het eerste moment had Seth dat duidelijk gemaakt. Als hij zin had om te praten liep hij wel naar iemand toe. Overdag was hij beschikbaar voor iedereen, maar nu wilde hij zelf zijn eigen ding kunnen doen. Dat hield meestal in dat hij genoot van wat drank en daarna opzoek ging naar een geschikt meisje om daar verder plezier mee te kunnen hebben. Er verscheen een glimlach op Seth zijn gezien toen hij zag dat Dahlia binnenstapte. Ze had zijn woorden duidelijk opgevat. Het meisje droeg een prachtige zwarte jurk die vrijwel niks aan de verbeelding overhield. Seth duwde zichzelf overeind van zijn bank. Met het flesje bier nog in zijn hand liep hij naar Dahlia.
"Hey schoonheid," glimlachte hij vriendelijk. Seth legde zijn arm rond haar slanke schouders zodat hij haar mee kon trekken dieper het feest in.
"Je hebt goed naar me geluisterd, je ziet er fantastisch uit," zei hij. Met Dahlia onder zijn arm liep hij naar een groepje mannen die Seth beschreef als zijn beste vrienden.
"Dit is onze nieuwe vos," zei Seth glimlachend. De vijf jongens bleven Seth even ongelovig aankijken.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG / No angels could beckon me back 18+

Seth legde zijn vingertoppen tegen zijn kin bij het horen van haar vraag. Hij draaide zijn ogen naar het plafon alsof hij na wilde denken. Als hij kon kiezen tussen een onschuldig schoolmeisje of een sexy vrouw moest hij rustig de tijd nemen om te besluiten. Grijnzend keek hij omlaag naar Dahlia.
"Can't you combine the two? Or bring a second outfit so i can see both, because honestly i think they are both going to be great," zei Seth. Plagend stak hij het puntje van zijn tong uit. Hij vouwde zijn armen voor zijn borst. De mannen zouden waarschijnlijk toch niet veel oog voor haar hebben. Niet naar bedoeld naar Dahlia, ze was oprecht prachtig. Maar als er meerdere mooie vrouwen waren, waren de mannen snel afgeleid. Dahlia moest alleen het idee geven dat ze incompetent was, dan zouden de mannen gemakkelijker gaan denken en had ze meer kans om te winnen.
"Pick whatever makes you look dumb and incompetent. The guys need to think that you are incapable of handeling a motor. I love my friends, but they like to think that women can't use motors or cars. It's stupid, but we can use that to your advantage," zei Seth. Hij keek op naar Dahlia en glimlachte.
"Now leave, get ready for tonight. You can come here around nine," zei Seth. Hij kwam overeind en wandelde met zijn handen in zijn broekzakken richting de deur van haar kantoor. De deur hield hij open voor Dahlia, als teken dat ze weer kon vertrekken.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven