Search for posts by CRNOIA
First Page | « | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 ... 88 | » | Last
Search found 876 matches:
Re: ORPG / No angels could beckon me back 18+
from CRNOIA on 11/29/2018 07:12 PMSeth had grijnzend met zijn ogen gedraaid toen Dahlia zei dat het zielig was om vrouwen te betalen. Hij zag het zelf niet zo, de jongens zagen het niet zo. Het was te veel gedoe om een meisje mee te nemen. Ze verwachtte alleen maar dingen en ze wilde meer, dat terwijl Seth alleen seks wilde. Hij had er geld voor over om niet door al dat gedoe te gaan.
"I don't know if i feel like sharing that, now that you called me pathetic," zei Seth plagend. Hij duwde zichzelf van het bureau af. Het kwam vaker voor dat hij mensen dwars zat bij de foxhunt. Hij had het geld niet nodig. Seth verdiende genoeg met de garage om comfortabel te kunnen leven. Dus het was juist leuk om de jongens gefrustreerd te zien omdat iets mislukte. Of om juist de fox tegen te zitten en hem te laten vangen. Seth haalde er zijn eigen spelletjes uit.
"Don't worry about it, just show up and do your thing. I will do mine," zei Seth glimlachend. Hij keek om naar Dahlia. Het was nog steeds moeilijk te geloven dat een meisje zoals zij hier aan mee wilde doen. Het was duidelijk dat ze dit nog nooit mee had gemaakt. Ze wist niet hoe ruig de mannen waren en hoevaak er ongelukken gebeurde. Ze moest wanhopig zijn.
"Now for tonight, i'd prefer if you wear something cute. Let's make the guys think you're not able to do this," zei Seth. Hij aaide met zijn hand door zijn haar.
The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven
Re: ORPG / No angels could beckon me back 18+
from CRNOIA on 11/29/2018 12:01 PMZe had niet meer hoeven zeggen. Bij de woorden dat ze uit een slechte relatie gekomen was had hij al wel begrepen wat ze er precies mee bedoelde. Seth liet vrij veel toe in zijn vriendengroep. Z'n jongens mogen drinken en drugs gebruiken wat ze maar wilde als ze daar gelukkig van werden. Maar hij liet het niet toe wanneer iemand zijn hand legde op een persoon die duidelijk zwakker was of iemand die vreemdging. Het was wel eens gebeurd. Een meisje die hier regelmatig kwam die opeens op kwam dagen met blauwe plekken. Het was het beste gevecht dat Seth ooit had mogen beginnen. Seth vouwde zijn armen voor zijn borst.
"Boring reason," mompelde Seth. Hij kwam overeind en wandelde naar het raam. De jongens waren allemaal weer aan het werk gegaan nu de afleiding uit het zicht verdwenen was. Hij wreef met zijn hand door zijn haren.
"Fine, you need to be able to drive a motor tho. You can borrow one here. It starts at 21:00. You might be lucky, you're tiny. Maybe the guys will confuse you with a mouse," mompelde Seth. Hij keek over zijn schouder naar de vrouw.
"I might help you if you agree to be my date to the party tonight. Been a long time since I had a girl I didn't to pay," zei Seth grijnzend. Hij wandelde op een langzaam tempo weer terug naar het meisje. Ze zou het nooit gaan overleven als ze geen hulp zou krijgen. Tot nu was nog maar één vrouw geweest die gewonnen had en dat was omdat de rest zo high en dronken was dat ze niet wisten hoe ze naar de motoren moesten lopen.
"I'm Seth, whats your name?" vroeg hij. Hij leunde met zijn kont tegen de rand van zijn bureau.
The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven
Re: ORPG / No angels could beckon me back 18+
from CRNOIA on 11/28/2018 09:13 PMBedenkelijk had Seth een stap naar achteren gezet. Het was voor het eerst geweest dat hij een reactie zoals deze gehad had, en dan had hij het niet over het afzuigen. Het feit dat ze privé wilde praten was iets dat hij niet eerder had meegemaakt. Seth knikte naar een ijzeren trap achter hem.
"Follow me," zei hij. Seth draaide zichzelf om. Van verschillende jongens kreeg hij betekenisvolle blikken naar hem toegeworpen. De meeste wisten wel dat het kantoor niet veel gebruikt werd voor serieuze gesprekken. Seth knipoogde naar zijn jongens, waarna hij samen met het meisje de trap op liep naar zijn kantoor. Het kantoor dat Seth gemaakt had was een oude loft geweest die uitkeek over de gehele garage. Origineel was het bedoeld om te kunnen werken, klanten binnen te halen. Maar Seth gebruikte het regelmatig als zijn eigen vertrek na een feestje. Seth duwde de zware deur open, waarna hij de vrouw uitnodigde op één van de stoelen te komen zitten die voor zijn bureau stond.
"You are making me curious," zei Seth. Hij liep langst haar heen naar de bureaustoel. Vanaf zijn plek bekeek hij bedenkelijk naar het meisje voor hem. Er moest wel een hele rare of belangrijke reden zijn als ze niet zou willen dat de jongens er van zouden weten. Het maakte dat Seth haar iets serieuzer nam. Waarschijnlijk was ze niet een domme trien die het gewoon even wilde meemaken. Er moest iets onderliggend zijn.
"Is it to support a bad habbit? Drugs? If you stay fort he party tonight we can hook you up. Or do you have a pimp that you haven't paid?" vroeg Seth twijfelend. Ze kwam niet over als iemand die zwaar aan de drugs zat of werkte als een hoer, maar hij zag zulke dingen wel eens vaker verkeerd.
The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven
Re: ORPG / No angels could beckon me back 18+
from CRNOIA on 11/28/2018 08:20 PMDe grijns groeide alleen maar. Hij kende dit soort gedrag. Ze was iemand die overliep van angst, maar ze wist te overleven. Waarschijnlijk zou ze zichzelf altijd sterk houden. Seth kon altijd veel plezier halen uit zulke personen. Seth liet zijn handen in zijn broekzakken glijden. Zijn blauwe ogen bleven gericht op de lange wimpers van het meisje.
"You see those guys over there? They have been watching your cute, little ass since the moment you have walked in. How do you think they will behave when I give them the green light to go after you? They're hungry," sprak Seth. Hij draaide zijn hoofd iets bij, zodat hij haar van de andere kant kon bekijken. Ze moest oprecht geldproblemen hebben anders zou ze dit niet vrijwillig doen. Niet een meisje die eruitzag zoals zij. Seth tilde zijn hand op. Voorzichtig legde hij zijn wijsvinger onder haar kin. Hij wilde haar kunnen aankijken.
"I'm not going to let you participate if I don't know why. People like you don't play with guys like us just because they are bored and need a little more pocket money. Go ask your father, he'll probably say yes," zei Seth. Hij wilde zijn jongens in bescherming nemen. De vrouw voor hem was knap, ontzettend knap. Hij zou niet willen dat iemand wat zou doen bij haar in de race. Andere mannen liet hij zo toe, maar bij vrouwen wist hij uit ervaring om te pijlen wat goed was.
"Or you can show me how much you want to play. I might say yes if I feel a little.... better, you know?" grijnsde Seth. Hij liet haar kin los. Ze maakte hem nieuwsgierig en dat werkte niet goed bij een man die van nature al ontzettend nieuwsgierig was.
The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven
Re: ORPG / No angels could beckon me back 18+
from CRNOIA on 11/28/2018 06:41 PMEr had zich een grote grijns opgedaan op Seth zijn gezicht. Het was lang geleden sinds iemand zich vrijwillig had aangemeld voor de foxhunt. Hij liet zijn vingertoppen glijden over de ruwe haartjes op zijn kin. Voor hem stond een kleine vrouw. Het soort meisje die alles voor elkaar leek te hebben. Niet iemand die zich ook maar durfde te begeven in een grote garage vol zweterige mannen, harde muziek en veel geschreeuw. Seth duwde zich overeind uit de versleten sofa. Vlak voor de donkerharige vrouw bleef hij stil staan. Zijn armen had hij voor zijn borst gevouwen terwijl hij omlaag keek naar haar.
"Why on earth would someone like you want to participate in a race like this?" vroeg Seth. Hij stond zo dichtbij dat hij de fruitige parfum kon ruiken. Het was een verademing in vergelijk met de ranzige geur van mannen. Seth boog naar voren, zodat hij in het meisje haar oren kon fluisteren.
"Did a boy reject you? Your sweet ego needs to be lifted by a few dozen men hunting her?" fluisterde hij. Seth likte over zijn lippen. De vossenjacht was een spelletje ontwikkeld door de groep, de bende. Ze zochten iemand die straf verdiende of geld nodig had en die gingen ze opjagen, het was simpel. Als de vos won kreeg hij geld, werd de vos gevangen kreeg de jager het geld.
"Don't worry sweetheart, I'll hunt you even without that little foxtail. I'm not picky," grijnsde hij. Seth voelde in zijn rug de ogen van zijn vrienden prikken. Het kwam regelmatig voor dat hier vrouwen kwamen, sommige hadden zelfs een vaste relatie. Maar overdag was het toch een ander verhaal. Overdag was het een gewone garage, pas in de avond kwam drank, drugs en auto's. En soms, in Seth zijn geval, een aantal hoeren. Maar net waar hij zin in leek te hebben.
"Just say so and I'll make your ego feel amazing,".
The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven
Re: ORPG / No angels could beckon me back 18+
from CRNOIA on 11/28/2018 06:10 PM
The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven
Re: ORPG || Her skin smells of vintage books and pale moonlight, exotic things, forbidden loves and rainy nights.
from CRNOIA on 11/26/2018 09:18 PMAlex kon het niet helpen om te grijnzen bij haar woorden. Hij vond het leuk om een tease genoemd te worden. Hij kwam dichter tegen hem aan staan. Plagend liet hij het puntje van zijn tong over haar huid glijden. Hij was altijd een uitdaging om iemand weer te kunnen plagen. Alex liet zijn vingertoppen over haar buik glijden. Ze voelde goed. Sophie liet hem zo verschrikkelijk goed voelen.
"I only tease what I like," glimlachte hij. Alex legde een arm rond haar middel, waarna hij haar overeind trok zodat ze haar armen rond zijn middel kon slaan. Zijn hand liet hij omlaag glijden over haar borst.
"See if I care, i'm up for round two, you're not?" glimlachte Alex. Hij keek uitdagend op naar Sophie. Nu ze haar benen rond hem heen had geslagen was ze op even hoogte als hij. Daarom kon hij zijn voorhoofd tegen die van haar leunen. Alex voelde dat het bloed van hem al weer naar één plek gestroomd was. Sophie maakte hem gek. Hij deed misschien alsof hij haar helemaal van haar voeten wist te vegen, maar zij deed dat net zo goed bij hem. Ze hoefde hem maar één keer aan te kijken en hij vergat direct waar hij over aan het praten was. Ze maakte hem gek en niet eens op seksueel gebied.
The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven
Re: ORPG || Her skin smells of vintage books and pale moonlight, exotic things, forbidden loves and rainy nights.
from CRNOIA on 11/13/2018 10:02 AMAlex keek weer omlaag naar zijn eigen arm. Hij vond het fijn om die bezorgde stem te horen. Het was lang geleden dat hij oprecht bezorgdheid in iemand haar stem hoorde dat over hem ging. Alex glimlachte naar Sophie en schudde zijn hoofd als teken dat het niet erg was. Het was maar een kras, niets meer.
"You didn't, she did. You did nothing wrong, Soph," zei Alex. Hij legde zijn armen rond haar middel en trok haar dichter tegen hem aan. Het zou niet eerlijk zijn als zij zou denken dat ze iets fout had gedaan. Dit was allemaal doordat Rachel zichzelf niet kon beheersen en niet om iets wat Alex op Sophie gedaan had.
"Don't worry about it," zei Alex. Hij zou het zelf wel regelen. Als ze graag vervelend wilde doen kon Alex dat net zo hard terug spelen. Hij had tenminste de tools en technieken om vervelend te kunnen zijn, waar Rachel vrijwel niks had. Alex keek glimlachend omlaag naar Sophie. Hij wilde zijn aandacht nu aan iets geven dat het verdiende om aandacht te krijgen. Zacht liet Alex zijn vingertop over Sophie haar wang glijden. Het fascineerde hem altijd hoe verschrikkelijk zacht vrouwen wel niet waren. Sophie leek de kroon daarin te nemen. Alles aan haar was verschrikkelijk zacht.
"Fun things, eh?" grinnikte Alex. Uitdagend keek Alex het meisje recht aan. Hij wist genoeg leuke dingen om over te praten en te doen. Grijnzend duwde Alex Sophie iets tegen de muur. Zijn lippen liet hij vlinderzacht over haar hals glijden. Sophie rook lekker. Alles aan haar was lekker.
The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven
Re: ORPG| Your presence can give happiness. I hope you remember that.
from CRNOIA on 11/13/2018 09:42 AMDae had haar benen over elkaar geslagen. Een notitieblok liet ze op haar been balanceren, terwijl ze haar kin ondersteunde met haar hand. Bedenkelijk had ze toegekeken naar de show die de jongens opvoerde. Ze waren niet zo slecht als dat ze verwacht had, ergens had ze juist meer tegenstrijdigheden verwacht. Maar ze waren nog verre van klaar voor optredens. Er zou veel veranderd moeten worden, ze zouden een strak regime moeten krijgen en een manager die ze goed onder de duim kon houden. Zelf had ze het niet aangenomen, niet omdat ze geen kansen zag, maar omdat het te veel werk zou worden voor haar persoonlijk met de bands en mensen die ze nu begeleidde. Daarom was dit perfect voor Nayeon. De jongens hadden zelf al enige ervaring, ze wisten wat ze nodig hadden. En zij kon dat geven, als ze haar volle willen erin zou zetten tenminste. Al zou Dae haar waarschijnlijk nog wel enigszins begeleiden. Ze had dit nog nooit gedaan. In stilte had ze geluisterd naar haar beste vriendin die opnoemde wat het plan van aanpak zou worden. Ze deed het nu al verschrikkelijk goed. Als iemand niet beter zou weten zouden ze zeggen dat ze al een professional was. Dae keek terug naar de jongens. Er was van hun gezichten af te lezen dat ze blij en opgelucht waren.
"Ik denk dat het verstandig is dat jullie voor nu beginnen met het opbouwen van jullie social media. Maak nog niks bekend, maar laat wel doorschemeren dat jullie met iets bezig zijn. Tweets, post en foto's moeten eerst gekeurd worden door Nayeon als het gaat over muziek. We gaan iets groots opzetten om jullie weer aan te kondigen in de muziekwereld," zei Dae. Ze kon het niet helpen toch geprikkeld te worden en vol te stromen met ideeën. Het was spannend en het zou verschrikkelijk goed uit kunnen werken als ze het goed zouden aanpakken. Dae keek glimlachend om naar haar beste vriendin.
"En jij bent ook aangenomen," sprak ze zachtjes, zodat de jongens het niet zouden horen. Dae duwde zichzelf overeind uit haar stoel. Ze zouden nu contracten moeten gaan opstellen, voordat ze weggekaapt zouden worden door iemand anders. Dae schudde haar donkere lokken over haar schouder.
"Jullie kunnen je opfrissen in de toiletten. Ik laat mijn assistente contracten opstellen die we vandaag nog kunnen tekenen, Nay zal die met jullie doornemen," zei Dae glimlachend.
Hijgend was Jin uiteindelijk tot stilstand gekomen. Zijn donkere ogen keken hoopvol naar de twee dames die een paar meter verderop stonden. Hij had zijn best gedaan. Voor het eerst sinds tijden had hij weer zijn volle 100% gegeven. Of het genoeg was wist hij niet, maar hij hoopte het wel. Jin kon de woorden van Nayeon niet eens horen. Het enige geluid dat hij hoorde was zijn eigen gehijg en zijn hart die drie keer zo snel leek te kloppen. Pas toen V hem hard op zijn schouder klopte en hij de blije gezichten van de jongens zag realiseerde hij zich dat het gelukt was. Een grote grijns van oor tot oor sierde het gezicht van Jin. Wat er verder gebeurde kreeg hij opnieuw niet mee. Zijn lichaam was nog gespannen, vol met energie. Zonder te weten waarheen liep Jin achter de jongens aan naar wat later bleek de toiletten te zijn.
"Dat ging fantastisch!" brulde Suga nog voor dat de deur echt dicht gevallen was achter hen. Jin keek even op naar zichzelf in de spiegel. Zijn wangen waren vuurrood en zijn haar stond alle kanten op door V die net wild door zijn haren had gewoeld. Jin liep naar de kraan toe. Hij stak zijn handen onder het koude water. Een goede plens koud water in zijn gezicht zorgde ervoor dat zijn hartslag het weer enigszins omlaag ging en hij weer fatsoenlijk kon horen. Trots keek hij om naar zijn vrienden.
"Worden die twee beide onze managers? Begrijp me niet verkeerd, m'n ogen zouden dat alleen maar leuk vinden," grijnsde Jimin. Jin leunde met zijn kont tegen de wasbak. Het verbaasde hem niet dat Jimin eerder zou letten op de looks van de twee vrouwen. Jin draaide met zijn ogen.
"Alleen Nayeon. Volgens mij heeft Dae die taak aan haar overgedragen tenminste. Denk ik," zei Jin bedenkelijk. Hij wist het zelf allemaal ook niet zo goed. Hij wist dat ze aangenomen waren en dat Dae en Nayeon er beiden in betrokken waren, maar de hoogte daarvan had hij eigenlijk nog geen idee over. Ze zouden dat nog wel merken.
"Gister hadden we helemaal niks en nu kunnen we gewoon een contract gaan tekenen binnen een paar uur. Dit is zo ziek snel gegaan," riep I.M. die het voorbeeld van Jin had genomen en zijn gezicht nat had gemaakt onder de koude kraan.
The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven
Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.
from CRNOIA on 11/13/2018 09:01 AMLui draaide Chris zijn ogen mee met de verschillende bewegingen van Ellie. Zijn lichaam was compleet uitgeteld. Na alle spanningen van vandaag en dan ook nog deze afsluiting vond hij dat ook niets meer dan logisch. Er verscheen een glimlachje op zijn gezicht bij het horen van haar ideeën.
"Herfst is goed. Wel ergens buiten, we hebben lang genoeg binnen gezeten. Misschien bij de bossen, op je vaders land. Feestje in de schuur," mompelde Chris. Misschien vond ze het zelf saai of niet leuk om het op zo'n bekende plek te trouwen. Maar voor Chris vond hij het juist betekenisvol. Ze hadden daar zo veel ondernomen en als mens waren ze zo gegroeid. Het leek niet meer dan logisch voor hem om daar ook de verbinding met elkaar aan te gaan. Chris had zijn ogen dicht laten vallen. Een zacht zuchtje verliet zijn lippen bij het voelen van haar kusjes. Ze accepteerde hem voor alles dat hij gedaan had, al kon hij niet begrijpen waarom. Hij zou walgen van iemand die levens had genomen. Hij walgde van zichzelf. Het maakte het alleen iets makkelijker dat hij geaccepteerd werd door haar.
"Ik hou van jou," fluisterde Chris. Lui keek hij over zijn schouder. Ellie liet haar handen masserend over zijn gespannen rug glijden. Hij hield er niet van wanneer ze aan zijn rug en nek zat. Hij wilde niet dat ze zag hoeveel mensen hij vermoord had. Ellie verdiende een zorgzaam en liefdevol persoon en niemand iemand die bloed had aan zijn handen. Maar dat zou hij haar toch nooit wijs kunnen maken. Ze was net zo eigenwijs als dat ze mooi was.
"Je bent geweldig, weetje dat?" mompelde Chris. Hij liet zijn ogen weer dichtvallen. Hij was gesloopt.
"Kom, laten we slapen. Ik hou het niet lang meer vol," mompelde Chris.
The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Reply