Search for posts by CRNOIA

Re: ORPG| Your presence can give happiness. I hope you remember that.

Feestjes en drukke gelegenheden was niks voor Dae. Ze hield er niet van wanneer er veel mensen in één ruimte waren en ze hield er al helemaal niet van wanneer die mensen er waren om haar. Mensen verwachtte het echter niet van haar. Het beeld bestond dat omdat ze in de muziekwereld zat ze er wel van moest houden, alle drukte en al het gedoe om haar heen. Maar ze haalde er geen energie uit. Dae was een werkpaard, ze haalde energie uit het behalen van doelen. Het was dan ook niet verrassend dat ze na een goed uur handjes schudden samen met Shi naar huis was gewandeld. Voordat Dae alles goed en wel doorhad zat ze al weer in haar eigen kantoor, met het zonnetje dat net tussen de wolkenkrabbers door scheen.
"Laten we naar de receptie lopen," zei Dae. Ze had haar telefoon weer terug in de houder gelegd. Nayeon was net haar kantoor binnen komen lopen toen Dae een telefoontje kreeg dat de jongens van gisteren stonden te wachten bij de receptie. Ze greep haar tas van de grond en gooide die over haar schouder. In eerste instantie had ze zich niet willen bemoeien met het mini optreden, maar ze zou liegen als ze niet zou zeggen dat ze nieuwsgierig was. Het was een gigantisch risico, maar als dit goed zou uitwerken zou het haar bedrijf nog zo veel groter kunnen krijgen. Samen met Nayeon stapte ze de lift in, zodat ze naar beneden konden.
"Ik blijf er bij, maar jij krijgt de leiding. Ik ben er uit mijn eigen nieuwsgierigheid," glimlachte Dae bemoedigend. Ze duwde plagend met haar heup tegen Nayeon. Het was leuk om te zien dat ze opeens verantwoordelijkheid zou krijgen.
"Als je er vertrouwen in hebt na dit optreden krijg je van mij een contract. We mogen het officieel maken als je zulk belangrijk werk gaat doen," zei Dae.

In eerste instantie was Jin niet zenuwachtig geweest. Hij was juist extra vroeg wakker geworden om nog even te kunnen sporten en een goede outfit uit te zoeken die zou passen bij de anderen. Maar toen hij de marmeren vloer op stapte en naar de receptie wandelde was het toch een gevoel die wel langzaam binnen begon te dringen. Twijfelend was Jin langzamer gaan lopen, zodat hij uiteindelijk ver achteraan in de groep viel. Hij liet de anderen nu maar het woord doen. Praten met iemand was makkelijk, maar nu moest hij zichzelf gaan bewijzen. Als hij het fout zou doen, zou de hele groep daar de gevolgen van kennen. Al snel kwamen Dae en Nayeon uit één van de liften gestapt. Ergens was hij blij dat hij indruk moest maken op Nayeon en niet op Dae. Op één of andere manier intimideerde Dae hem veel te veel. De groep volgde de twee vrouwen naar een grote ruimte, met een podium en een groot scherm helemaal achterin. Het was niet groot genoeg om een heel concert in te kunnen houden, maar waarschijnlijk wel geschikt voor een hele grote meeting of wat dan ook."Ik heb opdracht gegeven dat alles klaar is gezet hier. Op de tafel naast het podium liggen microfoons," riep Dae, waarna ze in één van de vele stoelen kwam zitten. Jin kon zijn hart harder voelen kloppen met elke stap die hij dichter naar het podium zette."Volgens mij vond ik die grote optredens minder eng dan nu dit," mompelde Jin. V grinnikte zacht, maar leek ook een klein, instemmend knikje te geven. Jin kreeg zijn microfoon aangereikt. Een diepe zucht verliet hem. Hij moest gaan presteren, dit zou goed gaan en ze zouden een nieuw platencontract krijgen.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG || Her skin smells of vintage books and pale moonlight, exotic things, forbidden loves and rainy nights.

Alex was druk bezig geweest om de juiste tempratuur te regelen van het water toen hij de vraag kreeg waar hij al op had zitten wachten. Hij keek over zijn schouder naar de blondine.
"Someone not worthy my time, unlike you," zei Alex. Hij pakte haar handen vast en trok haar iets naar hem toe. Zacht duwde hij een kus tegen haar slaap. Hij wilde haar eigenlijk niet vertellen dat het een one night stand was. Het laatste dat Alex wilde was dat ze dacht dat hij haar zo zou behandelen. Alex had heus wel respect voor vrouwen, maar niet als ze hem zo lastig vielen.
"Just a girl I had a one night stand with not long ago. She's been harassing me through text and such. This was the first time she came here though," zei Alex. Hij keek om naar zijn arm die open gekrast was door Rachel. Ze had beter haar best gedaan dan Sophie, dat was al snel duidelijk. Al kon hij haar nagels ook nog steeds op zijn huid zien.
"She got me real good. Don't worry about it tho. She isn't going to bother you," glimlachte Alex. Hij wreef met zijn handen over zijn gezicht. Het was een heel gedoe vandaag, maar het feit dat Sophie er tenminste was maakte het fijn. Waarschijnlijk had hij Rachel anders binnen laten komen. Hij had een zwakte gehad voor die grote bruine ogen van haar. Alex legde zijn armen rond Sophie haar lichaam.
"Im sorry you had to see that. Trust me, normally i treat woman good. She just went over the line by jumping inside," zei Alex.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Your presence can give happiness. I hope you remember that.

Terwijl Nayeon duidelijk maakte dat er gasten waren die haar graag zouden willen spreken vouwde Dae haar armen voor haar borst. Ze had geen zin om nu mensen te moeten ontvangen. Sowieso was ze officieel niet aan het werk nu, daarbij was het een feest. Het was niet netjes om nu zaken te willen doen. Was het iemand anders geweest dan Nayeon had Dae zonder na te denken geroepen dat ze maar een afspraak moesten maken. Maar als Nayeon het belangrijk genoeg vond zou ze het een kans geven. Ze liep naar de deur. Twee bekende gezichten stonden verscholen achter het kleine gestalte van Nayeon. Beide mannen waren ooit groot geweest in Korea, zo'n twee jaar terug. De meeste jongeren stopte in hun latere twintigere jaren om gefoceerd het leger in te gaan. Maar weinig wilde ook echt terug komen als artiest.
"BTS en Monsta X samen?" zei Dae. Ze keek even om naar Nayeon. Ze kende de bands en beide hadden gigantische grote verschillen. Het klonk fantastisch, twee grote bands samen brengen, maar in theorie zou het zo veel vragen dat het bijna onmogelijk was. Alleen al de verschillen in de muziek. Een zucht verliet Dae haar lippen. Ze draaide zichzelf om en wandelde terug haar kantoor in.
"Kom binnen," zei ze zuchtend. Dae zat achter het bureau. De beide mannen kwamen op de twee stoelen zitten die voor het bureau stond. Het was aan ze te zien dat ze gespannen waren.
"Hoe gaan jullie het verschil overbruggen? Wat gaat het imago worden? Hoe denk je om te gaan met het feit dat jullie originele bands nog steeds bestaan? Het gaat jullie concurrentie worden," begon Dae haar vragenvuur. Ze ging het niet netjes opbouwen of alles sugarcoaten. Dae vouwde haar armen weer voor haar borst.

Voor een paar seconde had Jin verwacht dat de deur in zijn gezicht dicht gegooid zou worden toen Dae wegliep. Maar ze werden uitgenodigd om binnen te komen. Jin hield de deur netjes open zodat Nayeon als eerste naar binnen kon lopen, waarna hij en Shownu samen naar binnen stapte. Nog voor Jin goed en wel kon gaan zitten werd hij overspoeld door een vragenvuur. Met grote ogen keek hij van de vrouw terug naar zijn vriend. Ze hadden er natuurlijk allemaal over nagedacht, maar nu het zo in één keer naar hem toe gegooid werd koste het een paar tellen om zichzelf te hervatten.
"Uhm... wij...eh. Zien het als een kracht. BTS begon een beetje hetzelfde als Monsta X. We kunnen beide stijlen combineren," zei Jin. Hij zou liegen als de doordringende blik van Dae hem niet licht intimideerde. Bedenkelijk draaide hij zijn ogen naar Shownu.
"En veel van de oude bandleden zijn nog vrienden, maar we laten dat niet weerhouden van onze droom. Ze respecteren dat. En opnieuw, het kan alleen maar in ons voordeel werken. We kunnen eens samenwerken, we kunnen in voorprogramma's. Er zijn veel opties," begon Jin. Dae leunde met haar onderarmen op haar bureau. Hij was opgelucht toen ze opkeek naar Nayeon.
"Wat is jouw mening hierover?" vroeg Dae. Direct draaide Jin zijn hoofd zo snel om naar de vrouw dat hij een spiertje voelde protesteren. Hoopvol keek hij omhoog naar Nayeon.
"Laat ik het zo zeggen. Jullie zijn een groot risico, maar als het werkt zou het goed uitwerken. Jullie kunnen morgen een liedje presenteren en als Nayeon het goed genoeg vindt krijgen jullie een contract. Zij gaat jullie managen," zei Dae.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG || Her skin smells of vintage books and pale moonlight, exotic things, forbidden loves and rainy nights.

Hij had Rachel weer terug de gang op kunnen krijgen, dat was tenminste tot Sophie verkondigde dat ze ging douchen. Ontzettend snel dook het meisje onder Alex zijn arm door, zodat ze Sophie kon zien staan in zijn blouse. Alex was snel genoeg om zijn arm alsnog rond haar middel te kunnen slaan en haar zo weer de gang op te duwen, maar dat ging niet gepaard met een paar flinke krassen van haar nagels op zijn arm.
"I don't feel like doing this anymore Rachel. There never was anything between us, nothing wil ever happen. So forget about it. I don't want you here, ever," zei Alex, waarna hij de deur in haar gezicht dicht sloeg. Hij had geen zin in haar gedoe. Toen ze hem alleen via de telefoon lastig viel was het prima, maar nu ging ze te ver. Alex hoorde hoe ze op de deur bontste. Ze schreeuwde nog wat, maar Alex kon het allemaal niet zo heel veel schelen.
"I don't care, Rachel," riep Alex. Hij draaide zijn deur op slot, waarna hij zich omdraaide naar Sophie. Glimlachend legde hij zijn arm rond Sophie haar schouder. Als ze ging douchen wilde hij daar graag bij zijn. Elk moment dat hij kon genieten van haar naakte lijf was een moment dat hij aangreep. In de badkamer gooide Alex zijn boxer met een boogje de wasmand in. Grijnzend kwam hij achter Sophie staan. Na wat er nu net weer was gebeurd had hij weer een beetje liefde nodig. Hij duwde een aantal kusjes tegen haar hals, waarna hij zijn blouse van haar schouders haalde.
"You're beautiful, you know that," glimlachte Alex. Hij liet het puntje van zijn tong over haar hals glijden, waarna hij haar de douche in mee trok.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG || Her skin smells of vintage books and pale moonlight, exotic things, forbidden loves and rainy nights.

Normaal gesproken hield Alex er niet van wanneer een vrouw iets achterliet op hem, een zuigzoen of zoals Sophie nu haar nagels die ze diep in zijn huid duwde. Maar nu Sophie het deed vond hij het extreem opwindend. Het kon hem niet schelen wat ze deed, zolang hij haar maar kon voelen. Hijgend bleef hij Sophie aankijken toen hij klaar kwam. Voor een paar stillen bleven ze stil. Het enige geluid van hen die hijgde. Er verscheen een glimlachje op Alex zijn gezicht.
"You are amazing, you know?," glimlachte Alex. Hij leunde naar Sophie toe en duwde zacht een kus tegen haar voorhoofd. Voorzichtig tilde hij haar van hem af. Alex greep zijn boxer van de grond.
"If you want to shower or whatever, feel free to go," zei Alex. Hij trok zijn boxer aan. Tevreden wandelde hij naar de koelkast. Voor hem en Sophie pakte hij flesjes water. Alex wilde weer naar haar toe lopen, maar de deurbel stopte hem. Met een diepe frons op zijn voorhoofd keek hij om naar de deur. Hij verwachtte niemand.
"Stay here," zei hij tegen Sophie. Alex zette de flesjes op een tafeltje. Met grote stappen liep hij naar de deur. Er was niemand te zien door het kijkgaatje. Alex opende de deur. Hij was niet bang aangelegd, hij was een sterke, grote man. Daarbij zou de beveiliging beneden niemand zo maar naar boven laten lopen. Alex had de deur nog maar een stukje geopend toen een blond figuur zichzelf door de opening probeerde te duwen. Geïrriteerd rolde Alex met zijn ogen.
"Rachel, what the fuck are you doing?" zuchtte Alex. Twee grote, bruine ogen keken hem vol woede aan. Het meisje die hij eerder als simpele one night stand gebruikte was de laatste paar dagen compleet geobsedeerd geraakt over Alex. Het was vervelend.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG || Her skin smells of vintage books and pale moonlight, exotic things, forbidden loves and rainy nights.

Het streelde Alex zijn ego verschrikkelijk dat hij zo veel effect had op Sophie. Het was vrij makkelijk om iemand opgewonden te maken, maar het was heel iets anders om ook op deze manier te participeren. Hij had haar ronden rond Sophie haar billen gelegd. Zacht kneep hij in haar huid. Hij vond het heerlijk om in billen te kunnen knijpen.
"You're fucking perfect," gromde Alex. Hij duwde haar iets naar voren, zodat ze haar over zijn erectie kon voelen glijden. Kreunend leunde hij met zijn hoofd tegen de rugleuning. Dit was waar hij ultiem van kon genieten. De warme lippen van Sophie tegen zijn hals en haar heupen die zachtjes over zijn erectie gleden. Het hoefde niet altijd ruig van hem. Hij vond het heerlijk om net zoals de vorige keer haar hard te nemen. Maar iets rustiger zoals dit vond hij ook heerlijk. Alex liet een hardere kreun horen. Hij had genoeg gespeeld. Hij keek op naar Sophie. Het kostte hem niet veel moeite om haar iets op te tillen, zodat hij haar neer kon laten zakken op zijn erectie. Zijn hoofd leek weer te ontploffen. Sophie voelde zo verschrikkelijk goed, het was alsof ze speciaal gemaakt was voor hem. Alex duwde zijn vingers in haar huid.
"Fuck," kreunde hij diep. Hij duwde haar iets omhoog, zodat hij haar kon ondersteunen bij het bewegen. Genietend keek Alex op naar Sophie. Ze was geweldig. Het feit dat hij hier met zijn student zat had hij al compleet naast hem gelegd. Sophie had hem compleet betoverd. Ze was zo mooi. Hij legde zijn hand tegen haar wang. Ze was perfect.
"I need you to come for me, beautiful," kreunde Alex. Hij zou het niet heel veel langer vol kunnen houden, maar hij wilde dat zij eerst klaar zou komen.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Your presence can give happiness. I hope you remember that.

Het was moeilijk om werk neer te kunnen leggen. Dae wist heel goed dat ze haar avonden zo vrij mogelijk hoorde te houden en dat een week van 40 uur werken meer dan genoeg was. Maar het was zo verschrikkelijk moeilijk. Ze had zichzelf de afgelopen vijf jaar compleet opgebouwd, van een simpele assistente had ze zichzelf opgebouwd naar CEO en eigenaar van haar eigen bedrijf. Ze had die weg niet kunnen afleggen en kunnen bereiken als ze niet tot laat in de avonden gewerkt had. Het resulteerde er nu echter in dat ze om 12 uur in de nacht in haar eigen kantoor zat, terwijl er op de verdieping beneden haar een feest gaande was te eren van het vijf jarig bestaan van haar eigen bedrijf.
"Werk stopt nooit, Shishi," zuchtte Dae tegen de slaperige herdershond die op het grote, pluizige kleed lag in haar kantoor. Nu ze hier zo vaak aanwezig was had ze van haar kantoor een soort huisje gemaakt. Er stond een gemakkelijke bank, een aantal stoelen en een grote boekenkast. Er was zelfs een klein badkamertje en zwart witte kunstwerken hingen op de muur. Ze was hier vaker dan gewoon thuis, haar super deluxe penthouse niet ver van hier. Ze plofte op de bank. Het leer kraakte zachtjes onder haar gewicht.
"Misschien moeten we zo maar gaan genieten van het feestje," zei Dae. Ze ging nooit ergens heen zonder haar hond. Het was vrijwel, naast een paar vrienden, haar enige echte gezelschap en daarbij ook een soort bescherming. Dae is en bleef een vrouw in de muziekindustrie waar mensen ontzettend intimiderend konden zijn. Shishi gaf haar een stuk zelfvertrouwen. Niemand deed haar wat als de herder grommend overeind kwam. Er klonk een zacht klopje op de eikenhoute deur van Dae. Voorzichtig ging het open. Nayeon stak haar hoofd glimlachend om de deur.
"Hey, geen zorgen ik kom zo," glimlachte Dae.

Er was een glimlach ontstaan van oor tot oor op Jin zijn gezicht. Nooit in zijn leven had hij verwacht dat een feestje, dat zo goed beveiligd hoort te zijn, een achterdeur had die zo onbewaakt was. Nooit had hij ook maar verwacht weer een band te kunnen starten. Niet na zijn gigantische succes een aantal jaar geleden. Hij had geforceerd moeten stoppen toen hij het Koreaanse leger in moest. Voor Jin was het een periode geweest waarin hij oprecht gedacht had dat hij waarschijnlijk nooit meer wat met muziek zou gaan doen op de manier waarop hij dat nu deed. Dat was totdat hij een paar andere ex leden tegen kwam, onder wie Shownu, de man waar hij nu ook het feest mee was binnen kunnen sneaken. Hij had het idee gehad om gewoon bij kantoren langst te gaan, zoekende naar een manager die een band vol exleden zou willen hebben. Jin had verwacht dat het makkelijk zou zijn, maar ze hadden al zeker drie afwijzingen gehad. Dit feest was vrijwel hun enige hoop.
"Nayeon moet hier ergens zijn, zij en Dae zijn super close van wat ik mij kan herinneren," mompelde Jin. Hij had eens samen gewerkt met Dae, maar dat was toen ze nog niet erg bekend was. Ze was nu haar enige hoop geweest en om bij haar te komen moesten ze gebruik maken van Nayeon. De vrouwen waren beste vrienden en hij wist dat als ze haar aan boord hadden, Dae vanzelf wel zou inspringen.
"Daar is ze!" riep Jin terwijl hij met zijn hand tegen Shownu zijn bovenarm sloeg. Hij greep hem bij zijn mouw en trok hem door de mensen menigte heen naar de vrouw die ze zochten. Met een grote glimlach was hij voor de zwartharige vrouw blijven staan.
"Hey, herken je mij nog? Jij en Dae werkte samen met onder andere mij aan dat ene album," zei Jin glimlachend.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Your presence can give happiness. I hope you remember that.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: ORPG| Why is the rum always gone?

Een tevreden zucht was Xiomara haar lippen verlaten. Ze had de spons over de rand van het bad laten vallen. Xiomara liet haar hoofd tegen zijn schouder leunen. Haar neus duwde ze tegen zijn hals waarna haar ogen dicht vielen.
"We gaan naartoe waar de zee ons heenbrengt," zei Xiomara. Ze liet haar nagels over zijn borst glijden. Het was lang geleden dat ze contact zoals dit gehad had. Ze genoot ervan. Xiomara opende haar ogen.
"Jullie praten zijn altijd zo druk bezig met je bestemming. Niemand laat zich meer begeleiden door de zee zelf. Jullie schreeuwen van de zee te houden, maar niemand luistert naar haar. De drietand is van de zee, het is de zee," zei Xiomara. Ze kwam weer overeind. Het was altijd vermakelijk om te zien hoe vast de piraten zich hielden aan een koers. Het was vrijwel alle ruzies geweest van haar en Jiro in het begin. Hij wilde dat ze zou zeggen waar ze heen moesten en dat kon ze niet. Ze duwde een kusje tegen Sebastian zijn wang, waarna ze overeind kwam.
"Geniet van de reis, Sebastian. Je maakt het maar één keer mee," zei Xio. Ze greep een badhanddoek en wikkelde haar lichaam daar in. Tevreden trok ze de knot uit haar haren, zodat haar donkere lokken over haar schouders vielen. Ze liep door de badkamer uit. Moeite om haar goed af te drogen deed ze niet. Ze pakte een witte nachtjapon en liet die rond haar lichaam vallen. Op verschillende plekken bleef het aan haar lichaam plakken. Uit haar tas pakte ze een kokosnoot. Voordat ze zouden slapen konden ze nog wat snacken.
"Mag Kiwi ook kokos?" vroeg Xiomara. Vrijwel direct kwam Kiwi op hoge snelheid aangevlogen. Het diertje had al geantwoord voordat Sebastian wat kon zeggen.

Hij zou direct hier en nu klaar komen door de manier waarop Ceto met hem omging. Maar op één of andere manier wist ze precies wanneer ze van hem af moest stappen. Jiro had een paar seconden nodig om te beseffen dat ze over het bureau gebogen stond. Ze zag er fantastisch uit. Jiro had al menig vrouw hier binnen gehad, maar Ceto was perfect.
"Ik wil je gezicht zien," gromde Jiro. Hij draaide Ceto om. Ruw schoof hij haar op haar billen het bureau op. Het maakte hem oprecht niet uit normaal gesproken hoe hij iemand kon nemen, zolang hij maar de beste orgasme kon krijgen. Maar hij wilde nu haar gezicht kunnen zien. Jiro wilde er voor zorgen dat hij en Jiro beiden genoten van dit moment. Jiro legde zijn handen rond haar heupen en trok haar iets naar hem toe. Zijn erectie hield hij tussen zijn hand, zodat hij zich voorzichtig bij haar naar binnen kon duwen. Het was gemakkelijk om zich in één keer naar binnen te duwen, maar hij wilde graag rustig aan doen. Hij legde zijn voorhoofd tegen die van Ceto.
"Zeg het mij als ik je pijn doe," mompelde Jiro. Hij was gewend om ruig te doen, het kon hem niet schelen wat hij een ander aan zou doen. Maar dat was nu allemaal anders. Ceto verdiende het om geliefd te worden en hij wilde dat dolgraag aan haar duidelijk maken. Hoe was alleen nog lastig voor hem. Liefde geven was moeilijk. Jiro zijn hand gleed over Ceto haar buik naar haar borst. Zijn duim liet hij over haar tepel glijden.
"Je bent zo mooi," mompelde hij.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven

Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.

Chris liet zijn ogen gefrustreerd dicht vallen. In de laatste maar maanden waren ze zo op elkaar ingespeeld dat Ellie precies wist wat ze moest doen om hem gek te maken. Hij had zijn handen rond haar heupen gelegd en kon zichzelf er niet van weerhouden om iets te ruw zijn vingers in haar huid te duwen. Ze maakte hem kapot van verlangen. Chris liet haar een paar seconden haar ding doen, genieten van haar plagerij. Dat was totdat hij zichzelf niet maar kon inhouden. Chris liet weer een diepe grom horen. Hij schoot razendsnel overeind, met zijn armen rond haar lichaam. Ruw duwde hij Ellie met haar rug tegen de muur. Zijn handen duwde hij stevig in haar bovenbenen. Chris duwde zijn lippen tegen haar hals. Zonder iets te zeggen duwde hij zichzelf bij Ellie naar binnen. Meestal was hij liefdevol en dacht hij na over Ellie haar gevoelens. Maar op sommige zeldzame momenten, zoals de schuur en nu hier nam er iets primitiefs in hem over. Hij wilde klaar komen en zo snel mogelijk. Chris kon voelen dat er zweet begon te ontstaan op zijn lichaam bij elke stoot.
"Je maakt me gek," gromde Chris. Hij kneep zijn ogen dicht en liet zijn voorhoofd tegen haar schouder vallen. Zijn lichaam stond strak van de spanning, door het gewicht van Ellie en de intensiviteit voelde hij hoe zijn spieren begonnen te trillen. Hij zou het niet lang meer volhouden, op elk gebied.
"Fuck," hijgde Chris. Hij kneep harder in Ellie haar haar benen. Een luide kreun verliet zijn lippen vlak voordat hij hard klaarkwam in haar. Hij bleef nog een paar keer doorstoten, waarna hij zichzelf langzaam en voorzichtig uit haar liet glijden. Chris liet haar weer op haar eigen voeten staan, waarna hij zelf vermoeid en compleet gesloot op bed zakte.

The mind is its own place, and in itself can make a heaven of hell, a hell of heaven