Search for posts by Lunatic

Re: O | Who are and who we need to be to survive are very different things.

Octavia
Aarde. Een plek waar de jongedame maanden geleden niet van durfde te dromen. Toch was het gebeurd; zij en negenennegentig andere jongeren waren naar de aarde gestuurd. De honderd jongeren werden gestuurd om te kijken of de aarde bewoonbaar was, maar het maakte haar niet uit dat ze als een soort proefkonijnen werden gestuurd. De aarde bleek bewoonbaar te zijn en het was buitengewoon prachtig. Op de Ark hadden ze wel wat planten en kleine boompjes, maar op aarde torenden er bomen van wel tien meter boven de grond. Er was ook geen geluid van constante luchtreinigers, die overal in de Ark waren. Nee, op aarde was het stil met geluiden van de natuur zelf. Maar schijn bedriegt.
De mensen hadden nog maar net een kamp opgezet, toen er een paar het land gingen ontdekken. Haar broer, Bellamy, leidde de expeditie. Er waren zo'n vijf jongeren meegegaan en er waren er maar drie teruggekeerd, waaronder haar broer. Het was een verschrikkelijk aanzicht. Één van de jongeren was zwaar gewond met een pijl door zijn schouder en Bellamy had bloed over zijn gezicht besmeurd. Iedereen raakte in paniek bij het aanzicht van de pijl. Er waren andere organismen op de aarde, die iets te veel weg hadden van de mens. Bellamy begon al snel te praten over mensen die op de aarde leefden. Mensen die het land kenden en het gebruikten om hen te verjagen. De volgende paar dagen werd het duidelijk dat ook deze mensen, die overigens Grounders werden genoemd, ook van hun bestaan af wisten. Elke dag stierven er wel een paar jongeren, al kwam dat niet altijd door Grounders. Er leefden andere monsters in het wild, die flink gemuteerd waren. Gigantische slangen van vijf meter of beren met twee koppen en dus meer tanden. Het was een grote chaos, maar de jongeren hielden stand.
Het begon al donker te worden en velen hadden zich verzameld rond het vuur. Octavia keek om zich heen en liep langs tenten naar de muur die gebouwd was van wat boomstammen. Al drie avonden lang had ze aan één specifiek plekje gewerkt, waar de boomstammen het meest los zaten. En vanavond was haar kans om weg te glippen. Dat klopt, wegglippen. Bellamy liet haar namelijk niet meer het kamp uit, omdat hij bang was dat ze te zwak was en het niet zou overleven. Daar zat hij fout.
Octavia duwde tegen de boomstam, die langzaam meegaf. Snel keek ze nog een laatste keer achterom, maar niemand lette op haar. Één laatste duw was nodig om de boomstam te laten kantelen en deze een klein gat te laten maken. Met wat draaien paste ze door het gat en stond ze langzaam op van de grond. Ze keek om zich heen en snoof de frisse lucht in. Daarna begon ze te rennen, recht voor zich uit.
Na ongeveer twee minuten stond ze stil en hijgde ze het even uit. Het was stil om haar heen. Ze liet zich op een boomstam zakken en sloot haar ogen even. Octavia genoot van de rust. Totdat ze het hoorde. Krak. Een takje in de verte brak. Bliksemsnel opende ze haar ogen en stond ze op. Snel keek ze om zich heen en pakte ze een scherpe stok vast. Daarna begon ze om zich heen te kijken. Misschien was het Bellamy, die haar had zien wegglippen. Daarnaast kon het een Grounder zijn of een gemuteerd wezen. Met beiden had ze liever geen confrontatie.
De jongedame wilde haar mond openen om te vragen wie er was, maar dan zou ze haar positie verraden. Daarom hield ze haar stok nog maar wat beter vast en luisterde ze naar het breken van verschillende takjes in de verte. Het kwam dichterbij.

Murphy
Het was al bijna donker aan het worden. De jongeman zat op een boomstam en keek in het vuur dat voor zich aan het oplaaien was. Om hem heen klonk gelach en werd er met elkaar geproost op de aarde. Pathetic, vond Murphy. Op de eerste dag van de landing, was hij met Bellamy en drie anderen gaan verkennen. De jongeren om hem heen deden nu al alsof de aarde van hen was. Ze hadden het fout, zo fout. Geen van hen was dan ook meegeweest op de verkenningstocht. De vijf waren nog maar een kwartier onderweg, totdat Carter, die voorop liep, zich omdraaide naar zijn kameraden. 'Guys, I found something!' riep hij. Net toen Murphy zich naar de gast omdraaide, zag hij hoe er vanuit het niets een pijl tussen zijn ogen vloog. Carter viel levenloos op de grond en in de verte klonk er geschreeuw. Het was een menselijke schreeuw, dat wel, maar het bracht kippenvel op de armen van de verkenners. 'Shit! Retreat!' riep Bellamy en de vier overgebleven mensen begonnen te rennen, totdat er weer het geluid klonk van een pijl die door de lucht vloog. De pijl raakte Luke recht in zijn hart, waardoor hij met een doffe klap op de grond viel. De rest van de verkenners renden terug naar kamp. Achter hen klonk geritsel tussen de bladeren en ze konden nog steeds pijlen achter hen op de grond vallen, maar er vielen geen doden meer. Het trio viel wel vaak genoeg van een heuveltje op struikelden, waardoor ze wondjes kregen, maar ze bleven rennen, richting veiligheid.
Daarom kon Murphy de mensen om zich heen moeilijk hebben nu. De mensen die hier al leefden, de Grounders, wisten nu geheid waar ze zaten. Toch zat iedereen hier vrolijk te lachen en wat te feesten. Algauw kreeg ook Murphy een drankje aangeboden, maar hij sloeg het weg, waardoor het op de grond viel. 'Murphy, what the hell?' vroeg Monroe, die hem het drankje had aangeboden. De jongeman stond op en gaf de meid een kleine stoot tegen haar schouder, waarna hij wegliep van het vuurtje. Hi jhad nu even geen zin in mensen die gelijk ruzie zochten. Tuurlijk, een kleine ruzie kon geen kwaad, maar nu stond zijn hoofd er niet naar. Achter hem hoorde hij al hoe mensen tegen elkaar fluisterden en het zou de jongeman niet verbazen als het over hem ging. Het ging vaak genoeg over hem. Murphy had dan ook niet echt bepaald veel vrienden. Hij kon het wel met een paar mensen vinden, maar hij zou ze nooit vrienden noemen. Daar vertrouwde hij ze niet genoeg voor.
De jongeman stond geleund tegen een boom, terwijl zijn blik over het kamp gleed. Idioten, allemaal.

Re: O | Who are and who we need to be to survive are very different things.

Octavia Blake


John Murphy

Re: O | You try your best to calm the longing, but there are certain things you can't deny.

Scarlett
Ze had niet veel gezegd tijdens de fietstocht naar school, maar Elijah zorgde ervoor dat het niet ongemakkelijk werd. Hij had natuurlijk allang opgemerkt dat er iets aan de hand was met Scarlett, maar hij ging er niet op in. Hierdoor voelde Scarlett zich alleen maar slechter, want hij deed zo zijn best.
Toen ze het schoolplein opkwamen, zetten ze hun fietsen weg in de stalling. Verbaasd keek ze Elijah aan toen hij haar serieus aankeek. De woorden die zijn mond verlieten, lieten haar nog verbaasder kijken. Hoe wist hij dat ze gelogen had? Hoe wist hij het? Ze voelde hoe hij nog een kus op haar voorhoofd plantte en al snel liep hij de school binnen. Een zucht verliet Scarletts lippen en ze schudde haar hoofd. 'You really fucked up this time, Scar,' zei ze zacht en geïrriteerd in zichzelf. Ze gooide haar rugzak over haar schouder en liep hoofdschuddend de school binnen. Ze zocht op naar welk klaslokaal ze moest en al snel werd ze herinnerd aan het feit dat ze Ross weer zou zien. Een glimlachje kroop op haar mond, maar verdween al snel. Ze mocht zo niet denken over hem en zo mocht ze zich al helemaal niet voelen tegenover hem. Nog een zucht verliet haar mond. Misschien moest ze proberen om wat afstand van hem te nemen, al wist ze niet zeker of dat haar ging lukken. Het was het proberen waard.
Toen ze bij haar klaslokaal aankwam, zag ze Ross al staan. Hij keek gelukkig niet haar kant op, waardoor ze snel door kon lopen naar een ander bekend gezicht. Scarlett liep door naar Gina, die dichtbij de deur stond van het lokaal. 'Hi Gina,' zei ze glimlachend. Gina glimlachte terug en ze begonnen een kort gesprek. Scarlett maakte zeker dat ze met haar rug naar Ross stond en ze voorkwam dat hun blikken elkaar ontmoeten. Het was het best zo. Zij was niet beschikbaar en daar moesten beide Ross en Scarlett aan herinnerd worden. Het was misschien hard om zo te doen, maar ze hoopte dat hij zou afhaken op deze manier.

Elijah
Het zien van Olivia's gezicht deed hem heel even Scarlett vergeten. Heel even maar. Ze begroette hem terug en vroeg hem naar Scarlett. Zijn glimlach werd wat kleiner en hij zuchtte even. 'Kind of. I told her that I do know that she lied yesterday. If she's ready to talk about it, then she can come find me,' glimlachte hij enkel. 'How are you doing, by the way?' vroeg hij glimlachend. Elijah kreeg het gevoel dat ze bijna de hele tijd aan het praten waren over zijn problemen. Het was natuurlijk fijn dat ze luisterde, maar hij wilde haar niet het gevoel geven dat hij alleen maar met haar praatte om de last op zijn schouders te verminderen. Hij vond Olivia oprecht een aardige meid en wilde weer met haar omgaan zoals ze vroeger met elkaar omgingen. Haar weer leren kennen zoals hij haar vroeger kende. Sinds hij steeds meer Scarlett omging, zag hij haar steeds minder vaak en sprak hij haar minder vaak. Het was niet dat hij bang was dat zijn vriendin jaloers zou zijn , maar Olivia zat steeds minder vaak in zijn gedachten. Waar zij ooit in zijn hoofd had gezeten, was nu ingepikt door Scarlett. Al begon dat steeds meer te verdwijnen, zeker na gisteren. Hij dacht tenminste op een andere manier aan Scarlett. Hij was bezorgd en wilde weten waarmee ze bezig was.
De docent kwam aanlopen, wat betekende dat het lokaal open was om te betreden. 'Lets go again,' zuchtte Elijah waarna hij naar binnenliep en hij ergens ging zitten. Hij zocht Olivia's blik op en toen hij deze had gevonden, wenkte hij haar en wees hij naar de tafel naast hem. Misschien konden ze hun gesprek enigszins voortzetten als ze naast hem kwam zitten. Dat mocht ze uiteraard zelf bepalen.

Re: O | You try your best to calm the longing, but there are certain things you can't deny.

Scarlett
Scarlett was die avond weer netjes op tijd naar huis gebracht door Ross. Toen ze bij haar huis hadden gestaan, was de neiging om hem een kus op zijn wang te drukken erg groot, maar ze besloot het niet te doen. Ze wilde Ross geen foute signalen afgeven, al had ze dat de hele dag al gedaan. Elijah zat altijd in haar achterhoofd verstopt en leek niet te verdwijnen.

De volgende ochtend was aangebroken en Scarlett was zich aan het klaar maken voor school. Ze trok wat kleren aan en zorgde dat haar haar niet al te pluizig was. Daarna liep ze naar beneden om een appel mee te nemen naar school. Zodra ze beneden kwam, verscheen haar moeder vanuit de keuken. 'Young lady, I say you two yesterday,' zei ze enkel, waarna ze haar armen over elkaar sloeg. Scarlett fronste en schudde haar hoofd. 'It's not what it looks like,' lachte ze, waarna ze voorbij haar moeder liep. 'It's not fair to Elijah and it's probably also unfair tot he blonde one,' zei haar moeder nog. 'Bye, mom!' zei Scarlett nog, waarna ze de voordeur achter haar dichttrok en snel haar fiets pakte. Een zucht verliet haar mond en ze schudde haar hoofd.
'Scarlett!' riep een vrolijke stem in de verte. Scarlett keek op en zag Elijah aankomen. 'Hi,' glimlachte ze. Elijah boog naar voren voor een kus, maar Scarlett trok zich terug. Meteen had ze spijt van haar actie. 'What's wrong?' vroeg haar vriend dan ook direct. Scarlett beet op haar lip en dacht snel na. 'I think I'm coming down with the flu,' zei ze met een kleine glimlach. Elijah keek bedenkelijk, maar knikte enkel. 'Oh, okay,' zei hij, waarna hij alvast begon te fietsen. 'Come on, slowpoke!' riep hij nog, waardoor Scarlett achter hem aan fietste.
Ze kon het niet laten om boos op zichzelf te zijn. Elijah had niets fout gedaan en nu ging ze zo met hem om. Ze voelde zich slecht, maar aan de andere kant ook zo goed. Het was een vreemde tegenstrijd en ze wist niet welke kant zou winnen.

Elijah
De hele avond had Elijah zich druk gemaakt om Scarlett. Hij wist niet waar ze was en dat maakte hem bezorgd. Meestal was ze 's avonds thuis, maar hij wist dat ze daar niet was. Ze was weggegaan met de klas naar het strand. Wie wist er nou wat voor mensen er in haar klas zaten?
De volgende ochtend was hij op tijd naar Scarlett gefietst om te checken of alles in orde was. Ze stond er bij alsof ze diep in gedachten was, waarvoor hij de oorzaak niet wist. Hij groette haar zoals normaal en wilde haar een kus geven, maar deze ontweek ze. Stomverbaasd had hij haar aangekeken en had hij haar gevraagd wat er aan de hand was. Haar reden was niet erg sterk en kwam ook niet heel overtuigend over. Hij besloot er echter niet op in te gaan en liet het maar gaan. De twee besloten naar school te fietsen. Beiden waren ze diep in gedachten. Elijah was aan het denken over wat er met Scarlett aan de hand was of wat er aan de hand kon zijn, maar hij kon zijn vinger er niet op leggen. Wat hij echter niet wist, was dat Scarlett over iets heel anders aan het denken was. Aan iemand anders.
De twee kwamen op het plein aan en zetten hun fiets in de stalling. Elijah zuchtte en zocht de blik van Scarlett op. 'Scarlett, I don't know what's going on and why you lied to me yesterday,' begon hij en hij zag hoe ze hem stomverbaasd aankeek, 'but know I'm here for you.'
Na dit gezegd te hebben, drukte hij haar nog een kus op het voorhoofd en glimlachte hij. 'I'll see you in break. Think about what I said,' zei Elijah nog, waarna hij de stalling uitliep en zo de school binnenliep. Een zucht was zijn lippen ontglipt. Door een keer op zijn telefoon te kijken, wist hij welk lokaal hij moest hebben. Terwijl hij er heen liep, zag hij al snel een bekend blond kopje. 'Olivia!' zei hij vrolijk toen hij zijn buurmeisje herkende.

Re: O | You try your best to calm the longing, but there are certain things you can't deny.

Scarlett
Het was haar niet ontgaan wat Ross zei, dus draaide ze zich lachend om. 'Oh, if only you would know,' zei Scarlett tegen Ross, waarna ze speels haar wenkbrauw optrok. Lachend had ze zich weer omgedraaid om zich weer te focussen op het spel. Christina was ondertussen door bijna iedereen uitgelachen, al wist Scarlett dat de andere meiden vast hetzelfde als Christina hadden meegemaakt. Christina schraapte haar keel en keek de kring rond. Haar blik bleef bij een jongen hangen, die Scarlett zelf niet kende. 'Winston, truth or dare?' begon Christina. De jongen om wie het ging, wreef over zijn hoofd waarna hij zijn biertje wegzette. 'Truth, I guess,' zei hij, niet al te geïnteresseerd. De jongen had bruine krullen, sproeten en een bril op zijn neus. Hij was niet onaantrekkelijk, maar zeker niet Scarletts type. 'Do you know him?' vroeg Scarlett aan Ross, waarna ze vragend haar hoofd naar hem omdraaide. Ze had het gevoel dat Ross de meeste mensen wel ergens van herkende. Scarlett had nooit echt op andere mensen gelet, zeker geen jongens. Of tenminste, niet toen ze net met Elijah had. In die tijd was Elijah haar wereld en zag ze geen andere jongens naast hem. Dat was intussen wel wat veranderd. Haar blik was vaker naar andere jongens gegleden; Ross was daar een voorbeeld van. Ross was uit het niets komen opdagen en had haar tot nu één van de beste dagen uit haar leven gegeven.
Haar blik was dit keer niet naar zijn lippen gegleden, al had haar dat wel wat moeite gekost. 'Geez, your hair is a total mess,' zei Scarlett lachend, waarna ze zonder te vragen zijn haar wat probeerde te fixen. Er staken dan ook aan beide kanten van zijn haar wat plukjes opzij, wat er lachwekkend uit had gezien. Na een paar seconden had ze de losse plukjes gefixt en glimlachte ze naar hem. 'That looks a lot better,' zei ze plagend.

Re: O | You try your best to calm the longing, but there are certain things you can't deny.

Scarlett
Het had niet lang geduurd tot Ross Scarlett op zijn schoot had getrokken. Scarlett kon voelen hoe ze iets warmer werd en haar hart iets sneller voelde slaan, zeker toen hij zijn armen losjes rond haar middel liet vallen. Ietwat stijf durfde ze zich ook niet te bewegen. Haar blik was naar May gegaan, die met een tevreden grijns op haar gezicht zat. Scarlett zuchte en bedacht toen opeens dat zij iemand een truth of dare moest geven. Ze keek de kring rond en liet haar blik hangen bij Christina. Christina kwam over als een vrij bescheiden en nuchter meisje, dus was ze wel benieuwd naar haar andere kant.
'Christina,' begon Scarlett, maar haar adem stokte toen ze Ross' hand op haar bovenbeen voelde. Het bloed steeg naar haar wangen en ze kuchte even om zichzelf te herstellen. 'Christina, truth or dare?' hervatte ze zich. Christina keek naar Scarlett en leek haar antwoord al te weten. 'Truth,' zei Christina rustig. 'Well, tell us.. What was your most erotic dream?' vroeg Scarlett met een grijns. Christina leek even verbaasd en liet haar blik wegzakken. Haar hoofd liet ze hangen, maar Scarlett kon met gemak zien dat haar hoofd al rood was aangelopen. Christina mompelde wat, maar Scarlett kon haar niet verstaan. 'Christina, a little bit louder,' zei Scarlett plagend. Christina ging rechtop zitten en haalde diep adem. 'Having sex with mr. Woodrow,' zei ze daarna. Scarletts mond viel open en een lach ontglipte haar lippen. Zonder erbij na te denken was ze van het lachen wat naar achteren gaan leunen, waardoor ze de borst van Ross tegen haar rug kon voelen. Snel draaide ze haar hoofd om en lachte ze klein. 'Sorry,' zei ze zacht, bijna fluisterend. Pas nadat ze dat woord uit haar mond had laten rollen, merkte ze hoe dicht hun hoofden eigenlijk wel niet bij elkaar waren. Haar ogen wilden zijn ogen verlaten, maar dat ging moeilijk. Het hielp dan ook zeker niet dat haar ogen langzaam naar beneden zakten. Haar ogen waren op zijn lippen gaan rusten, maar na een paar seconden, wat voor haar voor een eeuwigheid voelde, draaide ze zich weer om en richtte ze zich weer op Christina. 'Who would have thougt. I have to give you that though; mr. Woodrow is pretty hot,' lachte Scarlett. Mr. Woodrow was hun biologie docent, was begin dertig en was zeker niet lelijk.

Re: O | You try your best to calm the longing, but there are certain things you can't deny.

Scarlett
Het vuur laaide op, waardoor er een fonkel in de ogen van May te zien was. Voordat Scarlett haar kon aanspreken, ging May rechtop zitten en keek ze de kring rond. 'Scarlett, I dare you to,' begon ze, waarna ze bedenkelijk de kring rondkeek, 'sit on Ross' lap for ten minutes,' zei ze glimlachend, waarna ze de blondine weer aankeek. Scarlett trok verbaasd een wenkbrauw op en liet haar blik langzaam richting Ross gaan. Een ongemakkelijke glimlach verscheen op haar gezicht. 'If you don't want to-' begon May, maar Scarlett onderbrak haar meteen, 'I'll do it.'
May lachte en klopte Scarlett op de rug. 'I love your spirit, girl,' zei May. Scarlett glimlachte even sarcastisch, waarna ze opstond en wat zand van zich afklopte. Weer liet ze haar blik naar Ross glijden. Een zucht verliet haar mond, waarna ze rond het vuur naar hem toeliep. Er vlogen allemaal gedachtes door haar hoofd, vooral over Elijah. Bij alles wat ze deed, dacht ze aan wat zijn oordeel zou zijn over alles wat ze deed. Het was fout om dat te denken, maar ze kon het niet laten. Echter, het moment dat ze bij Ross stond, verdwenen die gedachten. Een glimlach verscheen op haar gezicht, waarna ze een losse haar achter haar oor streek.
'Hi blondie, I'm afraid that I'll have to sit on your lap,' zei ze met een kleine glimlach, waarna ze eerst besloot om naast hem op de grond te zitten. Ze wilde eerst zijn toestemming, al wist ze bijna zeker dat hij er niet moeilijk over zou doen. Ross leek in veel dingen makkelijk te zijn, als het natuurlijk niet té erg was. Als Scarlett van May een bepaalde grens over zou moeten, dan zou hij dat zelf waarschijnlijk ook stopzetten. De jongen werd vaak als een badboy neergezet die alleen maar naar meiden keek, maar Scarlett had de hele dag al een hele andere kant van hem ervaren. Het was iets wat ze leuk vond en ze hoopte dat het niet de laatste keer zou zijn.

Re: O | You try your best to calm the longing, but there are certain things you can't deny.

Scarlett
Scarlett had de grijns rond Ross zijn lippen zien ontstaan en ze kon het niet laten om om te kijken naar May. De blondine kreeg het gevoel dat May nog lang niet jarig was. Misschien was het dan ook niet slim geweest om de jongen zo aan te sporen.
Haar ogen waren abrupt naar Ross gegleden toen hij zijn woorden uitsprak. Een lach verliet haar eigen mond, waarna ze opzij keek naar Scarlett om haar reactie te peilen. May beet op haar lip en er was te zien hoe haar wenkbrauwen zich in een boze frons vormden. Scarlett ging verder met lachen en voelde een duw tegen haar schouder van May. Het was een zachte duw, maar Scarlett moest haar hand in het zand zetten om niet om te vallen. May stond langzaam op en liep om het vuur richting Isaac. Isaac had ondertussen een beetje een rode kleur op zijn wangen gekregen en keek wat ongemakkelijk om zich heen. Scarlett keek toe hoe May tussen Isaacs benen ging staan en wat stroef haar heupen heen en weer bewoog. Isaac kreeg een grijns op zijn lippen, terwijl hij keek hoe ze haar ding deed. May besloot na tien seconden dat het wel goed was geweest en liep weer weg. Ondertussen had er een daverend applaus plaatsgevonden voor May. Zodra May zat, verscheen een glimlach op haar gezicht. Haar hoofd draaide langzaam naar Scarlett, waardoor Scarlett haar vragend aankeek. 'Since it's my turn, I would love to ask you, my dear Scarlett. Truth or dare?' vroeg May met een brede glimlach. Scarlett dacht even na en keek May aan. 'As long as you won't let me lapdance or someone, I'll go for the dare,' zei Scarlett grijnzend, waarop May begon te lachen. 'You sure?' vroeg May nog, waarna ze grijnzend haar wenkbrauw optrok. Scarlett haalde haar schouders op en knikte. 'Yeah, why not?' zei ze enkel terug, terwijl ze langzaam spijt begon te krijgen van haar beslissing. Waarom deed May zo? Wat was die meid van plan?

Re: O | You try your best to calm the longing, but there are certain things you can't deny.

Scarlett
Ross gaf antwoord op de vraag en Scarlett glimlachte even. Hij had in totaal vijf meiden gezoend. Ergens vond ze dat veel, maar ook weer weinig. Ross had een bepaalde charme die ook Scarlett niet kon ontkennen. Daarom was ze niet verbaasd dat het er zoveel waren. Hierdoor vond ze het echter ook weinig, want ze wist dat hij bijna elk meisje kon krijgen. Al wist ze ook wel dat Ross niet zo was. Een paar flings hier en daar, maar om dat nou elk weekend te doen, dat leek haar ook niets voor hem.
Het was redelijk spontaan dat Ross merkte dat Scarlett naar hem keek. Hij sloeg zijn ogen naar haar op en ze kon voelen hoe ze weer opwarmde bij zijn bewegingen en gebaren die hij maakte. Vooral de knipoog liet haar kort huiveren, op een positieve manier. Ook zij stak grijnzend haar flesje bier omhoog, waarna ze er weer een slokje van nam. Al snel klonk zijn stem weer, maar deze keer was de beurt aan May. Grijnzend keek Scarlett opzij en May zuchtte. May keek kort naar Scarlett en gaf haar een zachte duw. Scarlett lachte en zorgde ervoor dat ze recht bleef zitten. 'Why me?' zuchtte May, waarna ze haar keel schraapte en haar hoofd schudde. 'Because I'm not a pussy, I'll choose for dare,' glimlachte May uitdagend. 'If you don't want to do it, then you have to do something stupid he tells you to do. You know that right?' vroeg Felix, waarop er een zucht van May te horen was. 'Ofcourse I know that,' zei May lichtelijk geïrriteerd. 'Come on, Ross, tell me,' zei May glimlachend. Scarlett keek bewonderend naar May. Het leek erop alsof de dame geen enkel beetje angst kende. In ieder geval, zo kwam ze over in de paar uur dat ze met elkaar waren omgegaan. Scarlett zou willen dat zij meer zoals zij was. Ergens wist de blondine wel dat ze vanbinnen een rebels kantje had, al had die nog niet zijn tijd gehad om naar voren te komen. Alleen in de middag, toen ze tegen Elijah loog en met Ross meeging op de motor, kwam dat rebelse kantje een beetje naar voren. Het had haar dan ook zeker een goed gevoel gegeven. Het had haar een adrenalinekick gegeven, die ze nooit eerder had gehad.

Re: O | You try your best to calm the longing, but there are certain things you can't deny.

Scarlett
Ross had gekozen voor Truth, om rustig te beginnen. Ze begreep zijn keuze meteen, al was de kans groot dat er een ietwat ongepaste vraag aan zou komen. Felix keek even naar het vuur en Scarlett kon zien hoe hij aan het nadenken was. Al redelijk snel keek Felix alweer de kant van Ross op, waardoor Scarlett ook weer oplette. Felix glimlachte even naar Ross. 'I'll start off easy too. How many girls have you kissed in your life?' vroeg de jongen, waarna hij glimlachte. Scarlett liet haar blik rond de kring gaan en zag de meeste meiden al met elkaar smoezen. De jongedame was zelf ook wel benieuwd. Het zou haar redelijk verbazen als hij nog nooit gezoend had. Dat zou haar sterk lijken. Er zou toch een bepaald moment in het leven van de jongen geweest zijn dat zijn aandacht was gevestigd op een meisje en die aandacht was gebleven?
'Who wants some beer?' vroeg May, die een vriesbox naar voren schoof over het zand. 'Did you guys plan this party?' vroeg Scarlett lachend. 'Ofcourse,' zei May met een knipoog, waarna ze bierflesjes de kring rond liet gaan. Scarlett kreeg er ook eentje toegereikt, al wist ze niet of ze hem moest aannemen. 'I don't really drink,' zei ze tegen May, die naast haar zat en haar een biertje toereikte. May hield haar hoofd schuin en glimlachte. 'It's okay Scarlett, no one will look different at you because of one beer,' zei May, waarna ze haar arm wat verder naar de blondine toeduwde. Scarlett keek er even twijfelend naar, waarna ze hem toch maar aannam. Een glimlachje was op haar gezicht ontstaan. 'I'm sorry. I'm not used to any of this,' glimlachte ze naar May, die haar alleen even in haar schouder kneep als begrip. Scarlett keek even naar het flesje, maar besloot er een slok van te nemen. Het brandde in haar keel en ze voelde haar wangen wat warmer worden. Haar ogen gleden onwillekeurig weer door de kring, al leken ze altijd terug te keren naar één specifiek persoon. Bij Ross bleven haar ogen altijd even hangen. Of dat kwam door de hemelse gloed die op hem viel door het vuur of omdat ze een hele nieuwe wereld leerde kennen door hem, wist ze niet. Wat ze wel wist, was dat alle nieuwe dingen haar een goed gevoel gaven.