Search for posts by Sanne

Re: ORPG | Gamers don't die, they respawn

Naam: Clarke Amelia Hayes
Leeftijd: 18 jaar
VR naam: Elanore (Ela)






Clarke
Enthousiast zet ik de nieuwste versie van de VR bril op mijn hoofd en draai een rondje, waardoor mijn lange blonde haar als een waaier opbolt. 'Ik ben er zo blij mee, mam! Dankjewel!' roep ik verrukt uit en kijk haar door het donker getinte glas aan. Ze staat met haar handen ineen geslagen en ook met een glimlach. In het begin vond ze mijn hobby maar raar, maar inmiddels weet ze hoe blij ik van de VR wereld wordt. Met een goedkeurende zucht laat ik mijn vingers langs het strakke design van de bril gaan en doe hem weer af. Hij is zelfs draadloos! 'Echt waar, dankjewel.' zeg ik en loop naar mijn moeder toe om haar een knuffel te geven. Ze lacht en aait me over mijn bol. Van wie ik mijn lengte heb is altijd een grote vraag geweest, want zowel mijn moeder als mijn vader zijn beide twee koppen groter. Of tenminste, dat was mijn vader. Door die gedachte wend ik even mijn blik af en kijk naar de grond om mezelf te herpakken.
'Maar alleen een nieuwe bril is ook zo saai.' zegt mijn moeder en ik kijk verbaast op. Uit het niets tovert ze een ander cadeautje tevoorschijn en aan het formaat zie ik dat het een nieuwe game is. Verrukt slaak ik een gilletje en kijk haar met stralende ogen aan. Direct pak ik het aan en scheur de verpakking eraf. Mijn mond valt open terwijl ik naar de glimmende voorkant van de game kijk. 'Mam, hoe kom je hieraan?' vraag ik zacht en kijk dan haar even kort aan, waarna ik mijn aandacht weer focus op de game die ik in mijn handen heb. Asteria Cloud Online. De nieuwste VR game die vandaag pas in de release is! Eigenlijk wou ik in de ellendig lange rijen gaan staan, maar mijn moeder zei dat het gekkenwerk was. Om het vervolgens dus zelf te doen. 'Nou ik heb hem in ieder geval niet uit de wc gevist.' zegt ze sarcastisch en ik sla mijn armen stevig om haar heen en slaak een gilletje van verrukking. 'Dankjewel!' roep ik uit en voel de behoefte om een rondje door de kamer te dansen. 'Het is al goed, Clarke, beloof me dat je voorzichtig bent.' zegt ze en aait opnieuw over mijn bol.

they might have stolen the heart from inside you, but this does not define you

Re: O] Neither of them needed to be fixed, they just needed to be loved.

Maya
De droogte van zijn opmerking, doet me glimlachen en ik stop de brillenkoker terug in mijn tas. Vandaag heb ik hem niet nodig, maar voor de zekerheid draag ik hem altijd bij me. Door het vaak afwisselen van bril en lenzen, kan het wat vreemd uitpakken, bijvoorbeeld als ik in een automatisme mijn bril wat omhoog wil duwen, om er dan achter te komen dat er geen bril zit. Zoals ik al een paar keer heb gedaan, wat ik telkens weet te verdoezelen met een hand door mijn haar te halen. Grijnzend kijk ik naar hem op en schud mijn hoofd. 'Ik denk dat ik de bijnaam voor nu gewoon in het Spaans houd. Dat houdt je vast scherp en mij mysterieus.' zeg ik glimlachend en wiebel daarbij met mijn wenkbrauwen. Vanuit mijn ooghoek zie ik een meisje nieuwsgierig naar mij en Rhys kijken. Heel erg kan ik het haar niet kwalijk nemen. Hij is een aantrekkelijke jonge vent. Daarbij kent niemand hem, omdat hij niet aanwezig was bij de studiestartweek. Heb ik even geluk dat die vreemdeling naast mij is gaan zitten. Met enthousiasme kijk ik uit naar wat de rest van de dag me gaat brengen.
De ietwat schaapachtige glimlach van hem, doet me zacht met mijn hoofd schudden, een grote glimlach op mijn gezicht. 'Zoiets dacht ik al.' zeg ik, ondanks dat hij de woorden niet eens hardop heeft hoeven zeggen. Stilletjes vraag ik me af of hij wel een rijbewijs heeft, of dat zijn ouders dat ook niet nodig vonden. Mijn vader had me liever een stuk meisjesachtiger en afhankelijk gezien, een vrouw zoals mijn moeder. Iemand die gemakkelijk onder de duim te houden is en die luistert. Die twee dingen vallen niet bepaald onder mijn kunnen, daarvoor ben ik veel te koppig en zelfstandig. Het eerste wat ik had gedaan toen ik de leeftijd ervoor had, was mijn rijbewijs gehaald. Mijn vader en broers wisten er niet eens van, tot ik thuis kwam met zowel mijn autorijbewijs als mijn motorrijbewijs. Van trots kreeg ik een motor van mijn vader.
Het hoorcollege begint langzaam tot een einde te lopen, maar ik pak voor het eerst mijn schrift erbij. Bovenaan de pagina zet ik "24 uur crash-course student zijn" en ik begin een top tien te schrijven van dingen die we vandaag zullen gaan doen:

1. Drink 5 espresso shots achter elkaar
2. Volg Maya's rondleiding, maar stap elk lokaal en kantoor binnen
3. Haal take-away bij elk restaurant binnen 1km. van campus
4. Dineer op het dak van school
5. Fake een mental breakdown in de bibliotheek
6. Krijg een ban voor een week
7. Drink (veel) te veel bij een delta-feest
8. Heb een one night stand
9. Skinny dip in het campus meer
10. Kampeer op campus

Goedkeurend knik ik naar mijn eigen lijstje, dat ik uit het schrift scheur en opvouw. 'Hier.' zeg ik en stop het opgevouwen stukje papier in zijn zak. 'Je mag zelf afvinken wat je hebt gedaan. Je 24-uur start nu.' zeg ik grijnzend en stop mijn spullen weg in mijn tas, aangezien de professor aan het afronden is. Met glinsterende ogen van enthousiasme kijk ik op naar Rhys. 'Ben je er klaar voor?' vraag ik nieuwsgierig.

they might have stolen the heart from inside you, but this does not define you

Re: O] Neither of them needed to be fixed, they just needed to be loved.

Maya
Een beetje vragend kijk ik hem aan. 'Maak je geen zorgen, het valt niet op. Een geoefend oog zal het alleen opvallen.' zeg ik vriendelijk. Het voelt een beetje gek om zo vriendelijk te zijn, vaak stel ik me juist koud en afzijdig op naar vreemdelingen. De jongeman naast me echter, hij wekt iets op. Hij straalt een soort onschuldigheid uit wat mijn nieuwsgierigheid wekt.
De zachte lach als reactie op mijn grap met de brillenkoker, zorgt voor een glimlach op mijn gezicht. Het is wellicht de beste grap niet, maar zelf vind ik het altijd belangrijk als ik met iemand kan lachen. Vooral als ik zojuist heb voorgesteld om een dag samen door te brengen. Om die nou in stilte door te brengen met alleen wat formaliteiten af en toe, zou het wel heel lang duren tot het feestje zou beginnen. Iets waar ik overigens wel naar uitkeek. Omdat ik zelf niet mee had gedaan aan de studiestartweek van deze opleiding, is het lang geleden dat ik goed uit ben geweest. Vorig jaar was ik aan een andere opleiding begonnen, wel in dezelfde richting maar de hoofdleinen waren absoluut niet wat ik zocht. Na een paar weken had ik dat al door en was ik van richting veranderd. Zo had ik gelukkig snel de goede stroming en had ik een paar van de vakken mee kunnen nemen, wat me later weer weer zou schelen met studiepunten. Vorige week had ik er simpelweg geen zin in, was ik weg gegaan voordat de festiviteiten konden beginnen. Zodat ik wel even kon zien welk vlees er in de kuip zat, maar voor alsnog snel genoeg kon verdwijnen voordat er dingen verwacht werden. Nu herken ik de meeste gezichten hier wel, op een paar uitzonderingen na. Uitzonderingen zoals hij. 'Het was het proberen waard.' zeg ik nog en haal daarbij mijn schouders op. Het nonchalante gebaar staat haaks op de glimlach die ik hem schenk.
Opnieuw glimlach ik vriendelijk en knik begrijpelijk. 'Wisselen van richting is niet heel vreemd hoor, veel mensen doen het. Ik inclusief. Je moet vooral eerlijk tegen jezelf zijn. Uiteindelijk zit je hier ook voor jezelf.' zeg ik wijzelijk, waarbij ik hem een knipoog geef. Dat hij niet wilde dat zijn kleding werd herkent als dure merkkleding, vertelde me veel. Ook hoe hij erbij zat, het gonsde haast van hem af dat hij hier voor zijn ouders was. Heel erg was dat niet, de meeste studenten waren dat. Ik voor een gedeelte ook.
Zacht schiet ik in de lach als hij opmerkt dat ik zijn naam niet ken maar al een bijnaam heb. 'De bijnaam is zo passend dat je echte naam bijna niet meer uitmaakt. Bijna dan.' zeg ik grijnzend en kijk hem nieuwsgierig aan. Hij is haast een typisch witte rijke man te noemen, maar toch zit er nog iets kneedbaars in hem. Iets wat ervoor zorgt dat hij me niet buitensluit en afschrijft als een typische buitenlander.
De grijns groeit als hij mijn hand schud en toestemt met een dag doorbrengen met mij. 'Perfect, waarschijnlijk ben je hier met de auto gekomen maar ik heb wel een extra helm. Ons verplaatsen met mijn motor gaat een stuk sneller en handiger.' zeg ik en voel de ietwat duivelse grijns groeien. Het vooruitzicht naar de rest van deze dat is zojuist een stuk beter geworden. 'Aangenaam, ik ben Maya. Rhys, is dat ergens kort voor?' vraag ik nieuwsgierig.

they might have stolen the heart from inside you, but this does not define you

Re: O] Neither of them needed to be fixed, they just needed to be loved.

Maya
Opnieuw verbreed de grijns zich en ik kijk hem zijlings aan, waarna ik toch zacht lach. Twee mensen voor ons kijken om en ik leg mijn vingers tegen mijn lip en kijk serieus naar de jongeman naast me, alsof hij degene is die de commotie veroorzaakte. 'Eigenlijk wel, maar voornamelijk omdat mijn broers altijd lopen te geilen op die merken.' fluister ik hem toe, me iets meer bewust van het geluid wat we produceren. Haast automatisch leun ik wat dichter naar hem toe, waarbij een onopvallende maar heerlijke geur van aftershave me tegemoed komt. Onopvallend snuif ik de geur zo diep mogelijk op, waarna ik die weer loslaat. De waarheid is dat ik de merken goed ken, omdat ik ze zelf ook draag. Winkelen met mijn moeder, broers of zelfs vader, eindigt altijd bij precies dezelfde winkels, hoewel ik het wel vaak mix met wat meer normale merken. De dure merken zijn vaak zo statisch en niet echt voor jonge mensen, wat af en toe een normale winkelstraat ook heel leuk maakt.
Zacht gniffel ik en pak de brillenkoker uit mijn tas, die ik hem plagend aanbied. 'Misschien helpt mijn bril je wat, bij die waas.' zeg ik glimlachend, waarna ik de koker op het tafeltje leg waar mijn eerder uitgepakte spullen nog steeds onaangeroerd liggen. Dit hoorcollege is vast terug te zien op het internet en anders dan vraag ik wel aan iemand aantekeningen. Dit gesprek is inmiddels stukken interessanter geworden dan een saai hoorcollege over rechten in detailhandel. Het is lang geleden dat iemand me oprecht heeft geinteresseerd. Zelfs mijn vriendinnen zijn saai geworden de afgelopen paar jaren. Misschien in mijn opzicht, omdat we thuis best met wat spanning leven. Elke dag is een nieuwe waarbij we er nog steeds allemaal zijn, dat zorgt voor heel wat adrenaline in mijn dagelijkse leven. Met de jongeman naast me, die nog een echte uni-maagd is, voel ik eenzelfde soort opwinding.
'Ay guapo, zo makkelijk geef je toch niet op. Je ziet er niet uit als een quitter, dus gedraag je ook niet zo.' zeg ik en duw mijn elleboog tegen zijn arm aan. 'Vanavond is er een feestje in een of ander delta huis. Het begint al vroeg, 8 uur. Tot die tijd kan ik best belachelijke dingen bedenken die je als student moet hebben gedaan, zoals bijvoorbeeld alle take-out restaurants in een straal van 1 kilometer proberen.' zeg ik grijnzend en breng mijn hand omhoog. 'Wat zeg je ervan, durf je deze dag aan te gaan met me?' vraag ik en probeer mijn grijns zo min mogelijk duivels te laten lijken. 'Geen zorgen, cariño mio, we maken er wel een fiesta van.' voeg ik eraan toe.

they might have stolen the heart from inside you, but this does not define you

Re: O] Neither of them needed to be fixed, they just needed to be loved.

Maya
De grijns is nog niet van mijn gezicht af, ik voel hem juist enkel groeien. Helemaal als ik naar de jongeman kijk. De manier waarop hij nadenkt over mijn opmerking over het geld. Het spat gewoon van hem af. 'Je hebt geen idee wat studeren hier kost, of wel soms?' vraag ik en lik mijn onderlip, waarna ik achterover leun in mijn stoel. Het hoorcollege is allang van start gegaan, maar is geen enkele manier dat ik mijn gedachten er nu nog bij kan houden. De jongeman naast me is daarvoor veel te interessant. In plaats van op te letten, kan ik mijn aandacht niet wegtrekken bij de jongen naast me.
De grijns maakt plaats voor een glimlachje en ik buig mijn hoofd kort voor hem. 'Sí guapo, mis padres son de México. Scherp van je, hoor.' zeg ik waarbij ik een hand door mijn wilde krullen haal en opnieuw een glimlach op hem werp. Het is duidelijk dat hij uit een goed gezin komt. Zijn shirt is zwart met lange mouwen, maar van een dikke en mooie kwaliteit. Ik hoef niet lang te zoeken, of ik zie het merkteken van Versace zitten. Niet slecht. In een eerste oogopslag zie ik niets speciaals aan de broek, tot het merkje van Levi's mijn blik vangt. Mijn vermoedens worden enkel bevestigd door zijn dure merkkleding. Waarschijnlijk heeft hij geen dag in zijn leven hoeven werken, eigenlijk net zoals ik. Met mijn twee broers en vader in de hoofdrol thuis, werd er eigenlijk verwacht van de vrouwen om het huishouden te verzorgen. Hell to the no dat ik een huisvrouw ga worden later, daarvoor kan er best een schoonmaakster of housekeeper voor worden aangenomen. Nooit heb ik hoeven werken, maar altijd heb ik moeten vechten om een plekje thuis te krijgen. Inmiddels respecteert mijn vader me bijna net zoveel als mijn oudere broer. Als ik straks klaar ben, is de kans groot dat ik hen kan helpen.
'Vale, vale, Dan moeten we daar maar eens wat aan veranderen. Om te beginnen, een student loopt op koffie. Er stroomt geen bloed door hun aderen, maar koffie. Daarnaast moet er minstens een mental breakdown gebeuren in de bibliotheek, of iets anders waardoor je een week uit de bibliotheek wordt verbannen.' zeg ik glimlachend en kijk hem met een schuingehouden hoofd aan. 'Ook moet je minstens een college-feestje meemaken, waarbij je de volgende ochtend alleen foto's hebt, wakker wordt naast iemand die je niet kent en van je vrienden moet aanhoren wat je allemaal wel niet hebt gedaan.' voeg ik eraan toe en trek daarbij een wenkbrauw op. 'Ben je daar wel klaar voor, guapo?' vraag ik uitdagend. De jongeman naast me ken ik amper, maar dat betekend niet dat ik niet voor het eerst eens wat plezier mag beleven op deze oersaaie universiteit.

they might have stolen the heart from inside you, but this does not define you

Re: O] Neither of them needed to be fixed, they just needed to be loved.

Maya
De grijns is nog niet van mijn gezicht af, ik voel hem juist enkel groeien. Helemaal als ik naar de jongeman kijk. De manier waarop hij nadenkt over mijn opmerking over het geld. Het spat gewoon van hem af. 'Je hebt geen idee wat studeren hier kost, of wel soms?' vraag ik en lik mijn onderlip, waarna ik achterover leun in mijn stoel. Het hoorcollege is allang van start gegaan, maar is geen enkele manier dat ik mijn gedachten er nu nog bij kan houden. De jongeman naast me is daarvoor veel te interessant. In plaats van op te letten, kan ik mijn aandacht niet wegtrekken bij de jongen naast me.
De grijns maakt plaats voor een glimlachje en ik buig mijn hoofd kort voor hem. 'Sí guapo, mis padres son de México. Scherp van je, hoor.' zeg ik waarbij ik een hand door mijn wilde krullen haal en opnieuw een glimlach op hem werp. Het is duidelijk dat hij uit een goed gezin komt. Zijn shirt is zwart met lange mouwen, maar van een dikke en mooie kwaliteit. Ik hoef niet lang te zoeken, of ik zie het merkteken van Versace zitten. Niet slecht. In een eerste oogopslag zie ik niets speciaals aan de broek, tot het merkje van Levi's mijn blik vangt. Mijn vermoedens worden enkel bevestigd door zijn dure merkkleding. Waarschijnlijk heeft hij geen dag in zijn leven hoeven werken, eigenlijk net zoals ik. Met mijn twee broers en vader in de hoofdrol thuis, werd er eigenlijk verwacht van de vrouwen om het huishouden te verzorgen. Hell to the no dat ik een huisvrouw ga worden later, daarvoor kan er best een schoonmaakster of housekeeper voor worden aangenomen. Nooit heb ik hoeven werken, maar altijd heb ik moeten vechten om een plekje thuis te krijgen. Inmiddels respecteert mijn vader me bijna net zoveel als mijn oudere broer. Als ik straks klaar ben, is de kans groot dat ik hen kan helpen.
'Vale, vale, Dan moeten we daar maar eens wat aan veranderen. Om te beginnen, een student loopt op koffie. Er stroomt geen bloed door hun aderen, maar koffie. Daarnaast moet er minstens een mental breakdown gebeuren in de bibliotheek, of iets anders waardoor je een week uit de bibliotheek wordt verbannen.' zeg ik glimlachend en kijk hem met een schuingehouden hoofd aan. 'Ook moet je minstens een college-feestje meemaken, waarbij je de volgende ochtend alleen foto's hebt, wakker wordt naast iemand die je niet kent en van je vrienden moet aanhoren wat je allemaal wel niet hebt gedaan.' voeg ik eraan toe en trek daarbij een wenkbrauw op. 'Ben je daar wel klaar voor, guapo?' vraag ik uitdagend. De jongeman naast me ken ik amper, maar dat betekend niet dat ik niet voor het eerst eens wat plezier mag beleven op deze oersaaie universiteit.

they might have stolen the heart from inside you, but this does not define you

Re: O] Neither of them needed to be fixed, they just needed to be loved.

Maya
Afwachtend kijk ik de jongeman aan, terwijl mijn handen ondertussen de handelingen uitvoeren van mijn spullen pakken. Normaal gesproken zou ik aantekeningen maken op mijn computer, maar vandaag had ik het ding thuis gelaten. De verbaasde blik op het gezicht van de jongeman, doet me haast in de lach schieten. Als het nog niet overduidelijk was geweest dat hij hier nieuw was, dan had ik het nu wel zeker geweten. 'Mocht het toch niet het goede hoorcollege zijn, laat het dan op z'n minst wat interessants zijn.' zeg ik vriendelijk tegen hem en trek een mondhoek omhoog. In een automatisme breng ik mijn hand omhoog, maar ik besef me op het laatste moment dat ik mijn bril niet op heb vandaag, maar mijn lenzen draag. In plaats daarvan strijk ik maar wat haar uit mijn gezicht en kijk naar de leraar, die met een rood aangelopen hoofd probeert om zijn spullen in orde te krijgen en de klas stil te krijgen. In mezelf glimlach ik naar de man, waarna mijn aandacht weer wordt getrokken door de jongeman naast me.
Zijn vraag bevestigd opnieuw dat hij nieuw is, ondanks dat het nieuwe schooljaar al een week geleden is begonnen. Tenminste, dat was de studie start week, waarbij er allerlei domme activiteiten werden gedaan om de zogenaamde school spirit hoog te houden. Zelf heb ik er ook geen deel aan genomen, en de jongeman ook niet blijkbaar. 'De eerste paar weken wel vaak, dat is bij ieder semester zo. Daarna beginnen steeds meer af te druppelen, tot de zaal ongeveer voor de helft vol is.' vertel ik hem, waarna ik me een beetje naar hem omdraai en hem aankijk. Het is niet zo alsof ik veel mensenkennis heb, maar als ik naar deze jongeman kijk, zie ik een nieuweling en ietwat een balletje. Hopelijk zal het universiteit leven hem goed doen, want momenteel ziet hij er meer uit als iemand die van een privéschool komt. 'Heb je bewust besloten niet mee te doen aan de studie start week, of wist je er niet van?' vraag ik met een klein maar plagend glimlachje. Misschien kan hij dit verkeerd opvatten, als provocerend, honend of misschien als pest gedrag, maar zo is het niet bedoelt. Het betekend enkel dat hij niets weet van deze school, wat ik eigenlijk best sneu vind. Als nieuweling zou je op z'n minst moeten weten waar de toiletten zijn, zodat je je in de pauzes je er kan verstoppen. Oh, nee, wacht, dat was de middelbare school.

they might have stolen the heart from inside you, but this does not define you

Re: O] Neither of them needed to be fixed, they just needed to be loved.

Maya
Een paar Spaanse scheldwoorden rollen over mijn lippen terwijl ik de tas rond mijn schouders sla en mijn motor aan probeer te trappen. Bij de derde poging lukt het, waarna ik weg schiet. Het is slechts een paar minuten naar de uni, tenminste met het tempo waarop ik rijd. Inmiddels zijn de auto's gestopt met toeteren als ik ze inhaal, omdat het vrijwel altijd dezelfde mensen zijn die hier rijden, althans op de tijdstippen waarop ik deze weg afsjees. Al snel kom ik dan ook aan bij de uni, waar ik mijn motor netjes neerzet en mijn helm vast maak aan de ketting, zodat die niet mee kan worden genomen. Niet dat iemand dat zou doen, vooral niet met de beveiliging op campus, maar better safe than sorry. Misschien een vreemd gezegde om mee op te groeien in het huishouden van een drugsbaron, maar voor alsnog heeft mijn vader dat als een van de meest belangrijke lessen meegegeven. Onze veiligheid ging hem altijd voor op wat dan ook. Mijn moeder, jongere broertje, oudere broer en ik waren voor hem altijd nummer 1, zijn zaak kwam altijd op de tweede plek. Sinds kort zijn die twee plekken ietwat samengebracht. Mijn oudere broer is meer betrokken bij de zaken. Ik zou liegen als ik zou zeggen dat dat me niet jaloers maakte. Maar, ik begrijp zijn beslissing wel. Momenteel ben ik nog druk met mijn opleiding, daarna ligt de wereld aan mijn voeten. Hoewel ik nu wel kan zeggen dat ik ook erbij wil werken, kan dat zo veranderen. Er zijn genoeg verhalen die mijn vader vertelt die me bang maken voor de wereld. Dat ik nooit van iemand zou kunnen houden zonder angst, dat soort dingen.
Ietwat in gedachten verzonken ren ik met mijn tas over een schouder geslagen naar het lokaal. 'Hopelijk is het rooster niet veranderd.' mompel ik al rennend tegen mezelf, ietwat geïrriteerd dat ik dat niet eerder heb gecheckt. Wanneer ik bij de gang ben aangekomen waar de meeste hoorcolleges van mijn opleiding gegeven worden, minder ik wat vaart en werp een blik in elk lokaal. Uiteindelijk vind ik het lokaal met de meest bekende gezichten, waar ik naar binnen wandel en een plekje uitzoek, ergens aan het gangpad. Ondanks dat ik laat ben, is het college nog niet begonnen en druppelen er steeds meer mensen binnen, uiteindelijk ook de docent. Omdat het uiteindelijk zo druk is, moet ik het vrije plekje naast me opgeven en een stoel opschuiven, zodat er nog iemand kan zitten. Natuurlijk glimlach ik vriendelijk naar het net aangekomen meisje naast me, maar van binnen had ik toch liever gewoon alleen gezeten, vooral omdat ik mijn ochtend koffie nog niet heb gehad. Kort kijk ik opzij naar de jongeman naast me. Een onbekend gezicht, waardoor ik ga twijfelen of ik wel bij het goede hoorcollege zit. 'Algemeen recht in detailhandel, zit ik hier goed?' vraag ik zacht aan de jongen naast me. De docent is net begonnen met het uitpakken van zijn computer, nu is er nog tijd om een ietwat genante aftocht te maken naar het goede lokaal.

they might have stolen the heart from inside you, but this does not define you

O] Neither of them needed to be fixed, they just needed to be loved.

Maya Fraze

they might have stolen the heart from inside you, but this does not define you

Re: O|| If you want to know what a man's like, take a good look at how he treats his inferiors, not his equals

Lura
Even kijk ik de nimf nog aan, die zijn arm laat zakken. Tot mijn verbazing laat hij vervolgens een glimlach zien, dat had ik niet verwacht. Normaliter zou ik terug glimlachen, al was het alleen maar uit vriendelijkheid. Door alle gebeurtenissen in nog geen paar minuten tijd, kan ik het echter niet voor elkaar krijgen. Mijn mondhoeken weigeren simpelweg omhoog te komen, hoe oogverblindend de glimlach van de enige mannelijke nimf ook mag zijn.
'Weet je het zeker?' vraag ik onzeker en trek ietwat verbaast een wenkbrauw naar hem op als hij zijn arm door die van mij haakt. Alsof ik nog niet genoeg problemen heb. Nu wilt een opstandige mannelijke nimf de aandacht nog meer op mij vestigen door arm in arm de zaal binnen te lopen. Diep haal ik adem en begin met hem mee te lopen. Heel veel dieper in de problemen kan ik mogelijk niet zakken, dus ik laat het maar over me heen komen. De nimf lijkt me te willen helpen, dus dat moet ik voor nu maar geloven en accepteren. Zacht schud ik met mijn hoofd en kijk nog even naar hem op door zijn opmerking. Voor ik erop kan reageren, lopen we een grote zaal in en zie ik alle ogen zich op mij focussen. Waar die ogen zojuist nog nieuwsgierig en open-minded hadden gestaan, staan ze nu vol afgunst en afgrijzing. Onder die blikken krimp ik wat ineen, wat een oprechte reactie is die alles meehelpt aan mijn onschuldige uiterlijk en onschuldige indruk die ik wil wekken. Ondanks mijn dekmantel, voel ik me oprecht een beetje bang dat ik straks weggestuurd zou worden. Door een domme fout als dit.
Wijzelijk houd ik me heel stil als de nimfen beginnen te praten. Ook houd ik mijn blik heel stil gericht op de vloer, omdat ik zo min mogelijk aandacht wil trekken. Het was een oprechte fout, die ik niet bedoelde te maken. Als ik had geweten dat het niet mocht, had ik het niet gedaan. Waarschijnlijk wel, maar niet direct. Uiteindelijk zal ik de wand moeten vinden, maar het was niet de bedoeling de eerste momenten hier al direct op hun lange en oude tenen te trappen. Uiteindelijk bied de man zijn excuses aan, waardoor ik ietwat verrast naar hem opkijk. Hoewel hij had gezegd dat ik beter niets kon zeggen of doen, had ik niet verwacht dat hij álle schuld op zich zou nemen. Miniscuul glimlach ik dankbaar naar hem, waarna ik mijn blik weer richt op de ouderlingen. 'Het spijt me.' zeg ik zacht, waarna ik me ook snel omdraai en achter de mannelijke nimf aan loop. Zijn benen zijn een stuk langer dan die van mij, maar het kost geen enkele moeite om hem bij te houden. Al snel heb ik hem zelfs ingehaald. 'Bedankt.' zeg ik zacht en kijk strak voor me uit. Elven bedanken haast nooit, omdat een bedankje betekend dat je de ander iets verschuldigd bent. In dit geval is dat werkelijk zo. 'Ik ben trouwens Lura, ik had me eerder voorgesteld, maar de twee korte audiencies achter elkaar sloegen me ietwat uit het veld.' zeg ik in een poging vriendelijk te zijn en glimlach klein.

they might have stolen the heart from inside you, but this does not define you