Search for posts by Saranghae
1 | 2 | 3 | » | Last
Search found 29 matches:
Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.
from Saranghae on 02/03/2019 04:56 PMLoom werd Ellie wakker van de geur van gebakken ei en spek. Haar maag rammelde meteen en in haar slaperige toestand tastte ze naast zich voor Chris, die daar duidelijk niet meer lag. Ze rolde zich op haar rug en bleef voor een moment zo liggen, terwijl het besef langzaam bij haar naar binnen kwam. Een gelukkige glimlach kwam rond haar lippen en opnieuw keek ze weer naar de ring rond haar vinger. Ze kwam overeind en trok de lakens om zich heen als een soort wikkeljurk. Froppy veerde direct overeind uit de mand waar ze in had gelegen in hun kamer en blafte één keertje vrolijk. "Ook een goede morgen," glimlachte Ellie en ze kriebelde het beestje tussen de oren. "Zullen we eens kijken wat de knappe man aan het maken is? En of hij kleding aan heeft?"
Een klein grijnsje kwam rond haar lippen en ze liep achter Froppy aan de slaapkamer uit naar de keuken, waar ze Chris zag met een short. Haar ogen gleden over zijn rug naar beneden tot ze zijn blote billetjes zag. Grijnzend liep ze naar hem toe en kneep ze plagend in een bil. Daarna legde ze haar kin op zijn schouder, zodat ze eroverheen kon kijken wat hij aan het fabriceren was. "Ruikt heerlijk. Zie je, je leert het wel."
Grinnikend schonk ze twee mokken koffie in en ging ze ermee aan de tafel zitten. Ze liet het laken van haar schouders glijden, waardoor het rond haar middel bleef hangen en haar bovenlijf ontbloot was. Chris had vaak dingen laten verbranden, maar het leek erop dat het dit keer eens ging lukken om dat niet te doen. Ze vond het schattig hoe hij bleef proberen en ze waardeerde het enorm. Genietend keek ze naar haar toekomstige man. "Hoe laat wilde je vertrekken naar het bos?" vroeg ze en ze nam een slok van haar koffie. Meteen trok ze een vies gezicht. Ze was de melk vergeten. Nog niet helemaal wakker dus, maar de bittere klap in haar mond zorgde er wel voor dat ze nu wakker was. "Moet ik nog speciale dingen inpakken?" Twijfelend keek ze naar Froppy. Ze waren nog nooit ergens erop uit geweest voor een paar dagen dus ze was niet helemaal zeker hoeveel ze moesten inpakken en wat. Als het aan haar lag zou ze waarschijnlijk veel te veel dingen meenemen. Chris was praktischer, dus ze rekende op zijn verstand.
ReplyRe: ORPG| Your presence can give happiness. I hope you remember that.
from Saranghae on 12/19/2018 10:30 AMNayeon wist niet wat ze hoorde toen Dae aankondigde dat zij ook was aangenomen. Het was een behoorlijke stap om opeens van fotograaf naar manager te gaan en ergens was ze dan ook bang dat ze wellicht niet goed genoeg zou zijn voor de jongens. Aan de andere kant, Dae zou haar niet aannemen als zij niet in haar vertrouwde. Het rond zwermen voor een opdracht en geld was voorbij. Nu zou ze iets hebben wat vast was. Een vast inkomen. Het haalde een hoop zorgen van haar schouders. Al wist ze wel dat een vaste baan meer van haar zou gaan eisen dan wat opdrachten hier en daar. Ze zou zich volledig moeten focussen op hetgeen wat ze nu zou doen en waarschijnlijk ook overuren maken. Niet dat -dat haar veel uitmaakte. Dae was ook altijd op het kantoor dus wellicht dat ze elkaar wat gezelschap konden houden tijdens het werken. Niet per se om te praten, maar in een ruimte werken waar iemand anders ook zat, voelde toch minder eenzaam aan. Nayeon liep met Dae mee naar de verdieping van de assistentes en las het contract zelf door voor ze het zou voorleggen aan de jongens. Bedenkelijk tuitte ze haar lippen. Met een marker markeerde ze een aantal dingen aan en daarna liep ze terug naar de assistentes. "Dit wil ik aanpassen," zei ze en ze kwam achter eentje staan om het door te nemen. De industrie was enorm competitief, maar ze wist wat ze uit de jongens kon halen. Het zou naar haar mening beter werken als ze een iets losser contract hadden. Al bleven er een aantal dingen wel in staan. Zo was het hebben van een relatie oké, maar het mocht niet bekend worden onder de fans. Ze liep met het contract naar een lege vergaderkamer en ging daar alvast zitten. Toen de jongens eindelijk binnen kwamen, stond ze op en deelde ze de contracten uit. "Lees het goed door," zei ze. "Jullie zullen merken dat er een aantal regels niet tussen staan die jullie wel gewend zijn. Zoals het bezitten van een mobiel en het mogen drinken van drank. Laat ik één ding heel duidelijk maken. Wij geven deze vrijheid, omdat wij weten wat jullie kunnen en omdat wij jullie vertrouwen. Schaadt dit vertrouwen en we zullen deze vrijheid weer terug nemen. Dit geldt dan niet alleen voor de desbetreffende persoon, maar voor de hele band. Draag de verantwoordelijkheid samen. Jullie mogen een mobiel hebben, maar plaats geen onverantwoordelijk gedrag, foto's of teksten online. Wel staat de regel dat als jullie hier trainen dat de telefoons in de kluisjes moeten voor optimale concentratie. Dan drank. Jullie zijn volwassen mannen. Ik wil geen dronken leden online vinden of in het openbaar. Je mag best eens een biertje of een soju drinken, maar als je dronken wil worden, doe dit dan in een privé omgeving. Zijn de andere regels duidelijk?" Ze keek alle leden stuk voor stuk aan.
Shownu lachte om Jin's haar die alle kanten op stak. Met zijn hand duwde hij de pieken wat meer omlaag om ze hopelijk te temmen. Grijnzend keek hij om naar Jimin. "Charmeur, zoals altijd."
Al kon hij niet ontkennen dat de dames er goed uitzagen. Dus hij gaf Jimin best gelijk om dergelijke gedachtes te hebben, zolang het wel op een professionele manier zou blijven. "Dat denk ik ook. Het zou best kunnen dat Dae zich af en toe ermee zal bemoeien. Dat zou ik ook doen als CEO. Checken of alles gaat zoals gewenst en zo niet wat er dan kan worden gedaan om het resultaat wel te behalen."
Shownu kneep in de schouder van I.M. en glimlachte. Zijn vroegere maknae was nog altijd zo enthousiast. "We hebben enorm veel geluk. Allemaal dankzij Jin."
Alle leden keken om naar Jin en Shownu klapte een paar keer in zijn handen. "Zonder jouw geweldige idee zouden we hier niet staan met een aangeboden contract. We gaan er iets geweldigs van maken!"
Met die woorden waren ze weer de toilletten uitgekomen en werden ze door een werknemer naar een kamer gestuurd. Hij liep naar binnen en zag Nayeon al zitten met de papieren. Hij nam plaats en keek nieuwsgierig naar de blaadjes die keurig uitgeprint en in een hoesje zaten. Nayeon deelde ze uit en meteen begon hij te lezen. Het was belangrijk om alles goed in zijn achterhoofd te houden. Hij wist immers nog goed hoe het was als trainee zonder debut en hoewel hij graag weer muziek wilde maken, wist hij niet of hij die ellende weer in wilde. Al viel dit contract hem enorm mee. Verbaasd keek hij dan ook op naar Nayeon die uitlegde dat ze vrijheden hadden gekregen vanwege vertrouwen. Hij vond het dan ook meer dan logisch dat die vrijheden weer zouden worden ingetrokken als één van hen zich niet gedroeg. "Dat is enorm redelijk," gaf hij toe en hij keek zijn bandleden even aan. Iedereen stemde ermee in zo te zien. Hij las verder tot hij alles had gelezen. "Ik word de leider?" vroeg hij verrast aan Nayeon. "Maar Jin kwam met het idee om u op te zoeken. Ik vind dat hij de leider zou moeten zijn."
Nayeon glimlachte en schudde haar hoofd. "Jin is verantwoordelijk, redelijk en zorgzaam. Hij is daarbij ook erg verlegen. De leider moet spontaan zijn. Iemand die gemakkelijk kan praten tegenover de pers, tijdens concerten en tv shows. Je was de leider van Monsta X. Je hebt jezelf bewezen die rol aan te kunnen en daarom zal je de rol nu weer krijgen. Suga, jij wordt de main rapper. Kihyun zal de main vocalist zijn en Jimin zal samen met jou, Shownu, de main dancers zijn. Jullie zijn beide voortreffelijk met choreografie. V, jij wordt de visual van de groep."
Het was veel informatie om in te nemen, maar iedereen knikte. Shownu zag dat Nayeon's blik op Jin bleef rusten. "En Jin en I.M. wil ik meer aandacht geven. In jullie vorige bands waren jullie vaak een beetje de schaduw van de rest. Daarom wil ik dat jullie samen een nummer maken en die zullen we als eerst bekend maken. Fans zullen verrast zijn door de collaboration en het is een goede sneakpeak voor de nieuwe band. Zijn jullie het daarmee eens?"
Shownu keek om naar zijn nieuwe beste vriend en grijnsde breed. Het was een enorme verantwoordelijkheid, maar hij was er zeker van dat hij en I.M. er iets prachtigs van gingen maken. Desnoods kon hij ook nog altijd helpen. Zijn blik viel daarna op Dae die in de ruimte was. Sinds wanneer was zij binnen gekomen? Hij glimlachte breed naar haar.
Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.
from Saranghae on 12/16/2018 07:25 PMEllie keek Chris glimlachend na met Froppy. Ze ging snel nog even terug naar de badkamer om zich opnieuw te douchen. Chris had ze dan wel schoongemaakt, maar zichzelf had ze compleet geskipt. Ze droogde zich weer af, maar nam geen moeite om kleding aan te doen. Nieuwsgierig keek ze even naar zichzelf in de spiegel. Zacht raakte ze haar eigen huid aan. Wat ze zag vond ze niet verkeerd en ze was blij dat Chris er net zoveel van hield als zijzelf, misschien zelfs meer. Ze borstelde haar haren en liet het voor een keer los. Meestal sliep ze met vlechten om klitten in de nacht tegen te gaan. Ze ging daarna weer in bed liggen en trok de dekens over haar blote benen heen. Het appartement was warm, maar ze was nu eenmaal een koukleun. Via de laptop zette ze de Chromecast aan, zodat de film te zien zou zijn op de tv die ze laatst hadden afgeschaft voor in de kamer. Eerst hadden ze het onnodig gevonden, totdat Ellie het bij Dani thuis had gezien en ze een lange middag lui op bed hadden gelegen terwijl ze naar foute series keken. Het was comfortabel. Ellie pakte haar glas wijn erbij en nam er een slok uit, terwijl ze naar een programma keek die 'Say Yes To The Dress' heette. Totaal verbijsterd om de enorme winkel met de gigantische hoeveelheden aan jurken keek ze ernaar. Het leek wel op een droomwinkel, maar Ellie wist dat ze het geld er niet voor had om daar te winkelen. Daarnaast hoefde ze ook niet per se een dure jurk. Zolang ze maar met Chris trouwde en geen andere vreemde man kon de rest haar eigenlijk niet veel meer schelen. Ze schrok op van de deur die opeens dicht viel. Afwachtend keek ze naar de slaapkamerdeur waar Chris niet veel later door kwam lopen. Ze kroop iets naar voren en ging op haar buik liggen toen hij zich uitkleedde, waardoor haar billen goed zichtbaar waren. Liefdevol keek ze naar haar grijnzende man die compleet naakt bij haar kwam liggen. "Ik weet niet of ik kan slapen zo hoor," grijnsde ze en ze kroop naar hem toe om hem een kus te geven. Haar ogen werden groot en ze sloeg een kreetje toen hij zijn koude hand op haar kont plaatste. "Ik pak je nog wel een keer terug," lachte ze en ze sloeg haar armen rond zijn nek. Voor een keer mocht hij zich opwarmen aan haar. "Wil je de film verder afkijken?" Ze drukte nog een kusje op zijn lippen. God, ze kreeg geen genoeg van hem.
Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.
from Saranghae on 12/12/2018 09:38 PMEllie was blijven zitten toen Chris zijn ogen opende en glimlachte onschuldig. Het was waar dat ze moeite had om verder te bewegen, hoewel ze het zo graag wilde. Haar lichaam was moe van de inspanning. Normaal gesproken hield ze het wel vol, maar in een bad vol water kostte het toch meer moeite. Ze was blij dat Chris het aan haar merkte en zelf in beweging kwam. Al was het behoorlijk koud om opeens uit het bad te zijn. Kippenvel verscheen dan ook op haar huid en haar tepels reageerden erin mee. Toch deerde het haar niet. Niet met Chris die zo vlakbij was – hij zat letterlijk in haar. Zijn warmte hield haar altijd warm en daarom sloeg ze haar armen rond hem heen, zodat ze zo dichtbij mogelijk bij hem kon zijn.
Een hoog geluidje ontsnapte uit haar mond toen hij met zijn duim bij haar speelde. Ze sperde haar ogen wijd open. "Fuck."
Ze schold nooit, maar het leek erom dat ze het zo van Chris overnam. Ze lachte om zijn fluistering en trok hem dichter. Ze voelde zich vreselijk geliefd en mooi bij hem. Oprecht, ze voelde zich open, gelukkig en zelfverzekerd door hem. Haar benen trappelden licht toen ze steeds dichter bij haar hoogtepunt kwam. Ze greep zijn schouders weer vast om in te knijpen. Haar adem stokte opnieuw, tot ze even geen adem kon halen door haar hoogtepunt. De timing was perfect, tegelijkertijd met Chris. Dat was nieuw. Vermoeid liet ze haar hoofd tegen zijn schouder vallen. "Fuck," mompelde ze opnieuw. Haar lichaam was zo moe. Ze was niet zeker of ze van de wastafel af zou komen. Een moment passeerde. Ze kwam weer iets overeind, zodat ze Chris kon aankijken. "Goede film, hè?" vroeg ze met een brede glimlach. De glazen wijn en de film was ze helemaal vergeten. Door Chris kon ze alles vergeten.
Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.
from Saranghae on 12/12/2018 12:08 PMEllie's adem was nog altijd onregelmatig, maar toch perste ze een antwoord eruit. "Please do."
Ze had zelf met Dani en Maddy ook nog veel gesproken over dingen die ze met de jongens konden doen en hoewel ze het enorm graag deed, vond ze dit ook geweldig. Seks kwam van twee kanten en daarom liet ze Chris ook zijn gang gaan om dingen bij haar te ontdekken, zoals zij had gedaan toen ze in de douch hadden gestaan. Ellie's ogen schoten open toen zijn vingers weg gingen en ze maakte een soort teleurgesteld geluidje, totdat ze voelde wat hij bij haar naar binnen drong. Ze kreunde opnieuw en kwam iets overeind, zodat ze beter zou kunnen bewegen. Ze keek Chris aan en kneep haar ogen samen. "Sneaky," grijnsde ze.
Met zijn hulp bracht ze haar heupen in beweging al bewoog ze niet heel snel of hard. Sowieso zou ze niet enorm snel kunnen gaan door de beperkte ruimte. Ze vond het niet erg. Soms was het fijn om ook eens een beetje rustig aan te doen en gewoon van elkaar te genieten. Ze gaf hem een zachte kus op zijn lippen en genoot van het moment. Met haar hand streelde ze zacht zijn wang. Het water klotste alle kanten op en ging zelfs over de rand. Het maakte Ellie vrij weinig uit. Ze zou het straks wel opruimen.
Ellie positioneerde haar voeten naast Chris' heupen en ging toen meet overeind zitten. Haar knieën begonnen pijnlijk te worden dus ze zocht naar andere posities. Het was zwaarder om op deze manier te bewegen, maar in elk geval zou ze dan haar been work-out ook hebben gehad. Ze keek naar Chris die nog altijd met zijn ogen dicht zat en grijnsde licht. Plots liet ze hem helemaal in haar glijden. Haar benen trilden licht, maar het was godsallemachtig heerlijk om zijn gehele lengte in haar te hebben. "Jezus, Chris."
Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.
from Saranghae on 12/12/2018 11:22 AMEllie hield ervan om hem uit te dagen, maar wat ze nog leuker vond was als Chris haar uitdaagde. Ze merkte snel op wanneer hij aan dit soort dingen dacht en vaak was zij dan ook degene die erop anticipeerde, maar die uitdagende blik die hij haar gaf terwijl haar hand naar beneden gleed... Het deed zoveel met haar. Met alleen die blik zou ze al gek kunnen worden. "Moet jij eens opletten," mompelde ze tegen zijn lippen aan. Ze kuste hem met de liefde die ze voor hem had, maar ook met het verlangen wat steeds meer opborrelde. Haar slanke vingers raakte hem aan, streelde zijn half harde erectie. Het was vreemd om te denken dat er een moment was geweest waarbij ze beide nog zo onzeker waren geweest over dit en nu waren ze steeds meer aan het experimenteren. Haar hand gleed van zijn erectie weg toen hij haar hogerop trok. Ze had hem graag nog langer willen plezieren, maar ze hadden alle tijd van de wereld en daarnaast kon ze niet ontkennen dat ze het heerlijk vond om diezelfde aandacht van hem te krijgen. Afwachtend keek ze hem aan toen zijn hand over haar billen gleed. Ze waren ruw, maar dat vond ze juist fijn. Een rilling ging over haar rug bij de aanraking. Ze schoot iets omhoog toen hij opeens zijn vingers bij haar naar binnen bracht. Verrast keek ze hem aan, waarna ze terug zakte in de houding waar ze in had gelegen zodat zijn vingers weer terug naar binnen gingen. Ellie bleef met haar grote ogen hem aan kijken, terwijl zijn vingers bij haar speelden. Het maakte Ellie niet uit hoe gek hij haar maakte. Dat vond ze juist leuk en ze had zo het idee dat als ze liet zien hoe gek hij haar maakte dat het hem dan ook gek ging maken. Daarom bleef ze hem aan kijken, met haar mond een klein beetje open. Ze kreunde zachtjes en sloot haar ogen voor een moment. Haar adem stokte en haar handen grepen zijn schouders vast waar ze in kneep. Hij maakte haar zo gek met de simpele bewegingen die zijn vingers maakten. "Chris," kreunde ze hardop en ze legde haar voorhoofd in zijn nek. Ze kon haar hoofd niet eens meer omhoog houden. Het was net alsof hij een knop had ingeduwd en al haar spieren ontspanden, op de spieren na tussen haar benen die af en toe samen trokken van het fijne gevoel. Ze drukte haar lippen tegen zijn nek om haar eigen geluiden te dempen, maar zelfs met haar mond dicht kwam er geluid. En ze vroeg zich af of dit was wat hij had gevoeld toen ze hem had laten genieten onder de douch.
Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.
from Saranghae on 12/11/2018 10:12 PMEllie keek bedenkelijk, maar knikte uiteindelijk. "Ik denk dat je gelijk hebt," zei ze en ze glimlachte. "Dan ga ik na het weekend als we weer terug zijn gelijk ernaartoe om het in elk geval op tafel te leggen."
Ze kon het altijd proberen en als het werd afgewezen dan was het maar zo. Schatterend van het lachen keek ze hem aan en ze legde haar hand op zijn wang. "Je bent altijd welkom, maar privé lessen kunnen ook thuis. Misschien onder het genot van een glaasje wijn en een zacht bed."
Ze ging met haar buik tegen de zijne aan liggen en keek naar hem op. "Of op de bank... Keukentafel is volgens mij ook een goede plek. Mmmm... Of wat dacht je van het zachte tapijt?"
Grinnikend kwam ze nog iets hoger en beet ze zacht in zijn onderlip. "De wasmachine kan ook, maar misschien maakt dat een beetje veel lawaai."
Al zou ze hem al te graag willen bijscholen. Het was waar dat ze meerdere jaren had gehad op school, maar zelf miste ze ook nog een hoop. Ze studeerde nu vooral tijdens haar vrije uren thuis. Ellie trok het niet om full time te werken en zich onder de mensen te begeven met haar angst dus werkte ze drie dagen in de week met soms een extra half dagje. De andere dagen waarop Chris weg was voor werk gebruikte ze dus om zichzelf bij te scholen met online cursussen en begeleiding. Dat vond ze fijner dan dat ze op een school rond moest lopen. Ze had aardig al wat ingehaald en het leek erop dat ze best slim was. Ze was er trots op. Al vertelde ze het niet altijd aan Chris. Ze wist dat hij zich er soms voor schaamde en ze wilde hem niet slecht laten voelen. Juist omdat ze wist dat hij net zo slim of misschien wel slimmer was dan haar. "Kom je iets te kort?" vroeg ze zacht tegen zijn lippen. Haar ogen lagen rond de zijne, zo vol en zacht. Ze keek weer naar hem op. "Moet ik je helpen?" Haar hand gleed langzaam van zijn borstkas naar beneden. Ze vond het leuk om het te doen.
Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.
from Saranghae on 12/11/2018 09:24 PM"Verschrikkelijk veel mazzel," grinnikte ze. Ellie bleef wat langer de zeep in zijn haar masseren en waste het er pas uit toen hij een film had aangeklikt. Ze zorgde ervoor dat er geen zeep of water in zijn ogen terecht kwam en drukte daarna een kus op zijn lekker ruikende haren. Haar eigen haar had ze in een vlecht gevlochten en daarna als een knot vast gemaakt. Het was altijd een enorme klus om haar lange haren te wassen en daarom waste ze het niet elke dag. "Je hoeft het niet in woorden te beschrijven, Chris. Ik merk het aan je in alles wat je voor mij, voor ons, doet. Meer heb ik niet nodig. Duidelijker hoeft niet. Jouw strelingen, knuffels, kusjes... Alles, zegt zoveel meer dan woorden. Dat je mij toelaat, terwijl je je muur weer hoog trekt, vertelt mij dat je mij vertrouwt en ik vertrouw jou. Ik ben zo blij dat we bij elkaar horen. Het leven is niet makkelijk geweest voor ons beiden, maar het heeft mij jou gegeven."
Wie weet zouden ze niet bij elkaar passen als ze het instituut nooit hadden meegemaakt. Wie weet hadden ze elkaar niet eens ontmoet of wel? Nee, ze wilde hem niet kwijt. "Ik houd ook verschrikkelijk veel van jou. Je betekent enorm veel voor me en ik kan niet wachten tot ik jouw vrouw kan zijn."
Ellie wist dat ze haar eigen achternaam kon houden als ze eenmaal zouden trouwen, maar ze had besloten dat ze Chris' achternaam over wilde nemen. Genietend nam ze wat nootjes en at ze deze langzaam op. Ze stak haar hand iets omhoog, zodat ze wat nootjes in Chris' mond kon stoppen. "Ik heb zitten denken," mompelde ze, terwijl ze een beetje afwezig naar de film keek. "Er zijn zoveel van ons met krachten. Zelfs nog jonge kinderen. En ik merk hoeveel geluk wij hebben, maar ik denk dat niet iedereen zoveel geluk heeft. Hoewel we redelijk normaal leven... Nog steeds heb ik die angst. Van mijn kracht, wat de mensen zullen zeggen... Ik zou graag naar een universiteit willen gaan om verder te leren, maar ik durf het niet. Ik durf niet om onder zoveel mensen te zijn. Dus ik zat te denken, wat als ik misschien iets op kan zetten voor iedereen zoals wij? Een veilige plek waar er verder geleerd kan worden. Niet alleen de theorie en praktijk van normale mensen, maar misschien ook de trainingen van krachten?" Ze draaide zich iets, zodat ze Chris aan kon kijken. "We moeten onder ogen zien dat... Dat er wellicht nakomelingen kunnen komen van iedereen in het instituut en wie zegt dat die kinderen geen krachten hebben? Die zouden er ook terecht kunnen. Wat denk jij?"
Ze had nog niet eerder met Chris gepraat over kinderen. Nu praatte ze niet specifiek over hun kinderen, want dat idee leek haar eng, maar over de kinderen van iedereen die in het instituut had geleefd.
Re: O|| They can capture our body, but not our spirit.
from Saranghae on 12/11/2018 08:40 PMEllie was blij en opgelucht dat Chris het een keertje allemaal uit gooide. Ze had heus wel door gehad dat het hem van binnen opbrak en nu had hij het eens los gelaten. Het betekende veel voor haar dat hij het nu bij haar durfde en ze was er ook trots op. Ze stribbelde niet tegen toen hij haar meenam naar de badkamer en haar daar neerzette. Er waren geen woorden nodig, niet nu in elk geval. Ze draaide de kraan aan en kleedde zich alvast uit. Voorzichtig schonk ze wat badschuim erbij. Vorige keer was ze onvoorzichtig geweest en was de halve fles erin gevallen. Het was een aardig schoonmaak klusje geweest, maar in elk geval had de badkamer heerlijk geroken. Net op het moment dat ze de fles wegzette kwam hij weer binnen. Ze legde de spulletjes, zoals de föhn, van een klein tafeltje en zette het tafeltje daarna naast het bad. Daar konden de glazen staan en de laptop. Ze glimlachte en drukte een lieve kus op zijn wang. "Always. Ik weet dat het soms moeilijk is. Ik vind het ook moeilijk als ik weer eens de zoveelste nachtmerrie heb gehad. Ik wil je nooit wakker maken, maar toch word je dat altijd."
Het was haast alsof hij het kon aanvoelen, net zoals zij kon aanvoelen dat als hij haar wegduwde dat hij dan juist liever had dat ze hem knuffelde. Het had even geduurd voor ze dat in zag. De eerste paar keren was ze niet weg gegaan omdat ze koppig was en nu ging ze niet weg, omdat ze wist dat hij iets anders nodig had. Zijn mond zei het een en zijn ogen zeiden het ander. Wat was ze blij dat ze koppig was. Zoals de keer in het hotel. Het had haar letterlijk opgebroken dat hij haar zo aan de kant had geduwd. Nu begreep ze hem veel beter. Ze stapte in bad en stak haar hand naar hem uit. "Kom op, kleed je uit en kom bij me. Ik wil je mooie billetjes zien."
Ellie kon het niet laten om naar hem te kijken, terwijl hij zich ontdeed van zijn kleding en uiteindelijk bij haar in bad stapte. "Kies maar een film uit dan ga ik je haar wassen." Ze ging op de badrand aan de achterkant zitten, kwakte wat zeep in haar handen en masseerde dat rustig in zijn haren. Ze kon bezorgd doen om zijn tranen van eerder, maar Ellie begreep dat hij zijn gedachtes even wilde verzetten en daar ging ze zo in mee.
Re: ORPG| Why is the rum always gone?
from Saranghae on 12/11/2018 08:07 PMSebastian opende zijn mond en nam de schilfer aan met zijn lippen. Hij knabbelde erop en keek toe hoe Kiwi ernaar bleef kijken. "Na-ah. Jij hebt al genoeg gehad," grijnsde hij, waarna hij zich gewillig om liet vallen door Xiomara. Kiwi zag hij naar haar favoriete plekje vliegen, waar ze zich neer nestelde voor een dutje.
Hij keek daarna op naar Xiomara met nog altijd die vrolijke grijns. "Ik kan wel een gokje wagen."
Grijnzend trok hij een wenkbrauw op, maar daarna verzachtte hij die grijns tot een glimlach. Hij had heus wel door dat ze iets serieus probeerde te zeggen en hij wilde niet dat ze dacht dat hij alles als een grapje opvatte. Genietend ontving hij haar lippen en sloeg hij zijn armen rond haar heen, zodat hij haar boven op zich kon duwen. Borstkas op borstkas. Alleen jammer dat er een stukje stof tussen zat. Hij maakte zijn lippen na een tijdje los en streelde een paar van haar donkere lokken uit haar gezicht. "Ik heb je graag gelukkig," zei hij zacht en hij drukte een kus tussen haar wenkbrauwen. "Zelfs met het gewicht van de wereld op je schouders, wil ik je zien glimlachen. Je zien stralen. Zo vind ik je het mooist."
Hij legde haar rustig naast zich en trok de dekens over hen heen. "Maar eerst gaan we eens goed slapen. Zodat we morgen ons kunnen leiden door ons gevoel naar de puzzelstukken die verloren zijn geraakt. Hoewel ik geniet van deze reis, zou ik liegen als ik niet liever zou willen dat het voorbij was en de zee weer vaarbaar was voor iedereen." Sebastian hield niet van missies of dingen die 'moesten'. Hij was een vrije man, een vrije geest. Hij wilde doen wat hij wilde doen, gaan waar hij naartoe kon gaan. Hij was niet iemand die zich liet vertellen wat te doen. Al moest hij nu een uitzondering maken en dat deed hij graag als dat betekende dat hij bij Xio kon zijn.
Een glimlach sierde rond haar mond bij Jiro's woorden. Ze was niet per se onzeker geweest. Ze wilde enkel weten in hoeverre ze beter zou moeten worden. Om te horen dat ze al één van zijn betere ervaringen was geweest... Het liet haar enorm goed voelen. Ze lachte zacht. "Ik had ook moeite om niet te veel geluid te maken," zei ze grinnikend. Ceto had gehoord hoe Xio en Sebastian te keer waren gegaan en ze wilde zelf niet dat anderen haar zo zouden horen. Het was een intiem moment die ze alleen wilde delen met Jiro. Zacht streelde ze met haar hand door zijn haren toen hij op haar borst kwam liggen. "Geen," antwoordde ze en ze keek naar het plafond. "Je bent de eerste met wie ik dit heb gedaan en ik..." Even sloot ze haar ogen toen hij zijn lippen tegen haar hals drukte.
"Ik zou zo weer willen als ik niet zo moe was," lachte ze. Ze had er oprecht enorm veel van genoten en ze wilde zo graag meer ervan ontdekken met hem. Het was duidelijk dat hij meer ervaring had, maar dat vond ze juist des te leuker. Hij kon haar sturen in wat hij fijn vond qua posities en zo zou ze zelf ook nieuwe dingen leren van wat ze wel en niet fijn vond. Ze hoopte maar dat hij het wel aan zou geven als hij weer aan zijn trekken moest komen en anders zou ze het zelf wel doen, zoals vandaag. "Je was niet altijd even charmant, nee."
Grinnikend keek ze wat naar beneden om hem te zien. "Maar ik kon altijd meer in je zien. De harde buitenkant is er niet altijd, zoals nu. Je bent meer dan wat je op het dek laat zien en ik ben blij dat ik het heb mogen zien."
Ceto trok de dekens over hen heen. Nu ze aan het afkoelen waren, kreeg ze het wel koud. Genietend sloot ze haar ogen en hield ze hem dicht tegen zich aan en nam ze zijn warmte over. "Ik vond het zo lastig om niet te vaak dichtbij je te zijn. Ik wilde zo vaak met je praten, maar tegelijkertijd durfde ik niet," grinnikte ze zacht. "Had je echt niets door dat ik geen jongen was? Als je het wel had geweten, had je mij dan aangenomen of niet?"