O l BFS - Best Friend&#039;s Sister

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:14 AM

Rabia
Toch nog een glimlach - eentje die voor het eerst sinds zijn witte knokkels oprecht leek. Dat kon ze dus met hem doen, bedacht ze zich. Dit was het effect dat ze op hem had. Het kon niet anders dan dat ze beide het liefst samen wilde zijn, dat dit genoeg duidelijkheid was op de wederzijdse gevoelens. Zelf kon ze het niet onderdrukken, en Ross klaarde er voor enkele secondes van op. Zachtjes glimlachte ze, voordat ze nu langs hem heen liep en haar hand over zijn onderarm liet glijden. Op school zouden ze kunnen praten, zou ze hier in ieder geval mee beginnen. Misschien had zijn broer wel gepraat over de familie, of misschien had hij hem verteld dat hij het laf had gevonden dat hij nog altijd niet terug was. Dan had hij in ieder geval een probleem, met haar, waarschijnlijk ook met Mateo - en uiteindelijk ook met Ross. Ze hoopte immers niet dat de jongeman dit aan hem voorbij zou laten gaan, dat hij zijn broer dit zou laten doen zonder enige consequentie. Daar zou ze ook een stokje voor steken - voor veel meer, als ze naar haar hart zou luisteren. Het kwelde haar, voor zichzelf en de jongeman, dat ze er niet meer voor hem kon zijn. Zuchtend nam ze plaats op de achterbank nadat haar broer haar had verteld dat Ross voorin zou komen zitten. Logisch ook, vaak genoeg had Mateo deze plek opgegeven aan de jongeman. Niet dat ze het erg vond, en al helemaal nu niet, gezien de jongeman het niet verdiende om alleen op de grote bank te moeten zitten. "Do you have a long day, Ross?" Ze vroeg het rustig, met kalmte in haar stem. "If you two come back in time i can perhaps make dinner and lay out some games?" Zijn gedachtes moesten weg bij zijn broer, op de een of andere manier, en ze had er alles voor over. Het maakte haar niet uit wat hij zou noemen. "Well do anything you'd like, and i can prepare anything you'd fancy - mom is out anyways, so she cant really complain about the mess i'll make.." Haar ogen vonden de zijne door de spiegel, glimlachend bleef ze even kijken voordat ze uit het raam keek. "What did he say?" Dit sprak ze wat zachter, gezien ze niet wist of het iets was wat de jongeman met haar wilde delen, of het iets was wat ze aan hem moest en mocht vragen. Al zou ze daar snel genoeg achter komen natuurlijk - Mateo luisterde tijdens het rijden mee, wierp zijn blik zo af en toe even naar zijn beste vriend. Voor haar was het ongemakkelijk, wetende wat er die avond daarvoor was gebeurd, al drukte ze dit nu zo ver mogelijk naar achteren.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:15 AM

Ross
Rabia had het voor enkele secondes voor elkaar gekregen hem een beetje tot bedaren te brengen. Hij wist dat zij op dit moment ook de enige was die dit voor elkaar kon krijgen, maar lang hield het helaas niet stand. De gevoelens die er door hem heen stroomden waren te sterk, hadden een té grote invloed op hem. Hij wist ook wel waardoor dit kwam. De oorzaak hiervan was het feit dat Rabia erbij betrokken was. Dat had veel meer effect op hem, maakte hem nog tien keer zo kwaad. Rusteloos begon hij uit het raam te staren. Zijn gedachten waren niet van de desbetreffende situatie af te wenden. Het was frustrerend, een gevoel waar Ross nooit erg goed mee om wist te gaan. Net als woede. Je kreeg hem niet heel snel kwaad, maar als hij dat wél was, had je iets flink verkeerd gedaan. Bovendien was het voor hem dan ook moeilijk zichzelf in de hand te houden. Het was een hele andere kant van hem, die hij niet graag liet zien, maar iets dat gewoon gebeurde. Hij had er geen controle over. Het liefst gaf hij nu een flinke zwaai aan de volumeknop van de radio om zo zijn gedachten te stillen, maar hij wist dat ook dat niet zou werken. Niet in deze situatie. De dingen waaraan hij dacht zouden er alsnog doorheen snijden op harde toon. En daar was haar stem weer, alsof ze zijn hopeloze kreten om hulp gehoord had. Hij werd erdoor wakker geschud uit zijn gedachten, maar merkte alsnog dat hij het niet volledig los kon laten. Hij bleef er zelfs een beetje in hangen. 'No, it's fine.' was zijn antwoord, nog half verzonken in het onderwerp waar hij nu al veel te lang over nadacht. Hij kon het gewoon niet los laten, en dat zou hij ook niet kunnen voordat hij er iets aan gedaan had. Rabia stelde voor om te koken, waarbij Ross zijn ogen toch maar forceerde ergens anders op te richten. In dit geval de spiegel, waar hij via de weerspiegeling de dame mee aan kon kijken. Vanavond, dan zou alles voorbij zijn. Hij glimlachte klein naar haar, ietwat afwezig. Totdat ze over een ander onderwerp begon: het berichtje. Hij wendde zijn blik van de spiegel af en schudde zijn hoofd, als teken dat hij het er niet over wilde hebben. Hij zei liever niets dan dat hij loog.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:41 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:15 AM

Rabia
Een echt antwoord kwam er niet - in ieder geval niet eentje die ze had verwacht. Zo hoefde het niet, en was het oke. Ergens kon ze het niet plaatsen - ze mocht wellicht niet zijn beste vriend zijn, ze kende Ross wel. Zo kon ze zich bedenken dat, als Ross echt zo kwaad was als dat hij oogde, dat er flink wat was gebeurd. Het was te hopen dat Mateo vanavond weer weg moest, zodat ze hem in haar armen zou kunnen sluiten. Ze wilde hem dingen in zijn oor fluisteren, kleine dingen zonder al teveel betekenis. Ze wilde haar vingers door zijn haar heen laten glijden, en ze wilde hem vertellen dat het uiteindelijk allemaal weer goed zou komen. Dat Riker waarschijnlijk gewoon bezorgd, momenteel angstig voor de toekomst dat het gezin dat hij nog had nu ook uit elkaar zou vallen. Heel even kon ze zich dan ook niet bedenken dat het eigenlijk wel met hem was begonnen; ze gunde Ross een vrolijke sfeer thuis, een veilig gevoel en een goede band met zijn bloedverwanten. Dat was alles wat ze in ieder geval voor hem wilde, iets waarvoor ze niet uit de weg zou gaan. Er zou niemand zijn die haar zou kunnen stoppen, in het proberen van die dingen. Als het had gekund, was ze met de jongeman thuis gebleven en had ze hierover gesproken, terwijl ze alle dingen deed waar haar hart - en hopelijk de zijne - naar verlangde. Voor nu moest ze het echter doen met zijn afwezige glimlach, die hij haar schonk door het spiegeltje die haar broer gebruikte om achter de auto te kijken. Haar blik wendde ze uiteindelijk af, richtte ze ook naar het raam toe. Voor hem koken kon ze dus niet, al was er grote kans dat ze het tegen beter weten in zou doen. Zo zat ze immers in elkaar, tot grote irritatie van de rest van de familie. Iets waar ze zichzelf echter voor prees. Maar goed, hij wilde haar ook niet vertellen over het sms'je, en dat had ze te respecteren. Misschien later, wanneer hij wat afgekoeld zou zijn. Wanneer hij het wellucht wat had laten gaan. Het was te hopen, al zou ze hem nergens tot aanzetten. Hij moest het zelf willen, en het niet voor haar doen. Het waren immers zijn gevoelens waar ze het over hadden, zijn gevoelens en zijn probleem. Als Mateo er maar voor hem zou zijn, na school, dan had ze niets om over te klagen. Ze moest het, zoals het er nu uitzag, jammer genoeg uit handen geven.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:16 AM

Ross
Het was moeilijk voor hem geweest om Rabia niets te vertellen, het ging immers deels over haar, maar hij wist dat het beter was. Hij wilde haar niet met dingen opschepen die ze niet kon gebruiken, en hij eigenlijk ook niet. In de auto had hij dan ook zijn mond gehouden, had het onderwerp laten vallen. Niet in zijn hoofd echter, daar ging alles gewoon door. Hij was nog maar met één ding bezig; zijn woede. Toen hij de school betrad had hij het opnieuw hevig gevoeld. Hij had zelfs zijn ogen een keer grondig over de leerlingen laten glijden, zoekend naar de boosdoener, die hij tot zijn grote frustratie niet kon vinden. Hierna was hij naar de les vertrokken, maar ook daar kon hij het niet loslaten. Rusteloos, proberend zijn drift onder controle te houden, tikte hij op een snel tempo met zijn voet op de vloer. De razernij zorgde ervoor dat hij niet stil kon zitten, laat staan dat zijn gedachten uit te schakelen waren. Hij dacht alleen maar aan het moment waarop hij die eikel zou vinden en hem haarfijn op het hart kon drukken dat Ross niet over zich heen liet lopen. Zo had hij de eerste paar lessen doorgebracht, fantaserend over wat hij de jongen wel of niet aan zou doen. Ross had met een veel te strakke greep om zijn pen naar buiten gestaard, maar het moment dat de bel ging en dit elke leerling in de school alameerde dat het pauze was, schoot hij meteen omhoog van zijn stoel. Met snelle pas verliet hij het lokaal, waarbij zijn zoektocht gelijk van start ging. Ross liet zijn ogen zoekend over de mensen in de drukke gangen glijden. De meeste waren opweg naar hun kluisje, maar ook baande een hele groep zich voort richting de aula, of naar buiten toe. Toen schoot hem iets te binnen. Ook Josh had hij vaker buiten zien staan met zijn groepje vrienden. Meteen vond hij een weg naar buiten toe, hierbij duwde hij zo nu en dan een persoon aan de kant. Elke seconde leek de vlam van woede in hem te groeien, en hij merkte nu pas hoeveel adrenaline er door hem heen raasde. Een zachte wind begon door zijn blonde lokken te blazen toen hij de buitenlucht bereikte. Verwoed speurden zijn ogen het schoolplein af. En toen trof hij de jongeman aan, een sigaret tussen zijn lippen balancerende. Ross' ogen werden donker, van steen. Zonder langer zijn tijd te verdoen en zonder enige twijfel stapte hij op hem af. De vrienden om hem heen waren de eersten die hem opmerkten, en een stukje achteruit deinsden. Ross had het echter alleen maar op Josh gemund. Aangekomen bij deze desbetreffende persoon, rukte hij de sigaret in een snel gebaar tussen zijn lippen vandaan en smeet deze op de grond. Ross greep hem bij zijn kraag en drukte hem met een aardig harde dreun tegen de muur achter hem. Josh gaf een pijnlijke kreun vrij. 'You think you can blackmail me and expect yourself to just get a clean passage out of this?' gromde hij. Geen antwoord. 'Huh?' drong Ross dominant aan, terwijl hij de jongen harder tegen de muur duwde.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:42 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:16 AM

Rabia
De les stof, die ze eigenlijk allemaal had moeten volgen, was haar compleet ontgaan. Alle uren die haar gepasseerd waren had ze niet de ruimte gehad om haar gedachtes opzij te zetten, om de jongeman een plekje te geven en het te laten rusten. Ze had het wel moeten doen, ze had zichzelf moeten realiseren dat ze niets kon doen en dat niemand het van haar verwachtte. Dat ze het aan Mateo moest overlaten en dat de jongeman wel tegen haar zou praten, dat hij er zelf over zou beginnen, als hij hier behoefte aan had. Maar goed, toen ze tijdens wiskunde de kans berekende op een goede afloop wist ze dat ze te ver weg zat. Te diep verzonken in het dillema en haar zorgen voor de jongeman, die ze overigens wilde opzoeken en uit de school wilde leidde. Niet naar Riker, niet naar haar eigen huis - ergens ver van al het gezeur vandaan. Maar dan hadden beide jonge mensen een probleem. Zuchtend en kreunend had ze de uren vol gemaakt, tot ongemak van haar vrienden en ongeloof van haar leraren. Ze had het er maar op gegooid dat ze niet helemaal lekker had geslapen - de grootste leugen van de week - en daar was ze gek genoeg mee weg gekomen. Al was het voor haar wel moeilijk om dit door te spelen in de pauze, toen al haar vrienden energiek aan het praten waren en ze haar vermoeide, afwezige rol nog moest behouden. Uiteindelijk was ze zelf echter met het idee gekomen om naar buiten gaan, 'even een luchte scheppen', dat had ze gezegd. En dat terwijl ze eigenlijk gewoon even moest bewegen, zodat ze het wellicht van haar schouders af zou kunnen schudden. Ze wist echter niet wat ze buiten zou aantreffen, dan was ze misschien liever binnen geweest. Maar haar vrienden hadden ingestemd en na een korte opruim ronde waren ze onderweg naar buiten. Rabia ergens in het midden, in gesprek met een blonde jongedame die ze al lang kende. Al verloor deze dame eenmaal buiten haar interesse in het gesprek en liet ze deze naar de andere kant van het plein glijden, waar een groep zich begon te vormen dicht tot een van de school muren. Zelf bleef ze altijd zo ver mogelijk uit de buurt van gevechten, al waren haar vrienden hier anders in. Zo trokken ze haar mee, sloten ze achteraan in het groepje mensen. Al wilde ze voor het eerst in haar leven dichterbij komen, na het horen van de stem van een wel heel bekend persoon. "Ross," had ze gefluisterd. Spoedig had ze zich door de mensen massa heen gewurmd, om uiteindelijk zo dicht bij te komen dat ze het kon zien. En ze geloofde haar ogen niet. Zo zag ze hoe hij de jongeman nog strakker tegen de muur aan drukte, dat hij hem nogmaals aansprak om zijn eerste woorden te verduidelijken. En ze snapte het niet, ze snapte niet wat het probleem was. Al pratend probeerde ze geheel vooraan te komen, terwijl haar ogen op de twee heren stonden. "Ross," bracht ze uit. Ze trok aan iemands schouder om zijn aandacht te trekken, zodat ze nu dan toch echter vooraan stond. Haar benen stonden gespreid, strak op de grond en sterk genoeg om hier te blijven staan. Haar ogen waren groot, haar mond ietwat open. Ze wilde wat zeggen, iets doen om het spel te stoppen, maar ze wist niet wat er gaande was. "What is this about?" Bracht ze uit, hopend dat de jongeman zou reageren.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:17 AM

Ross
Hij snapte niet hoe een persoon zo ziek kon zijn. Alleen al bij het fantaseren dat Josh door het raam heen had gegluurd en wel in een hele onnatuurlijke houding gezeten had moeten hebben om een foto van de twee te schieten, welde een gevoel van misselijkheid in hem op. Het was walgelijk, de gedachte verafschuwde hij met elke cel in zijn lichaam. Hij had Josh nooit gemogen, dat mocht duidelijk zijn, maar hij had nooit verwacht dat hij zó ver zou gaan in het zuur maken van het leven van een ander. Hoe haalde hij het ooit in zijn hoofd om twee personen zo iets te flikken? Om alleen al de tijd te nemen dit uit te dokteren en vervolgens uit te voeren? Ross kon er gewoon écht niet bij, had er een inmens grote afkeer tegen, tegen de jongen als persoon, als degene wie hij was en wat hij deed, de achterliggende redenen van de keuzes die hij maakte, de keuzes in het algemeen.
Terwijl er door Josh' ogen nu toch wel een vonkje angst schoot - die hij echter probeerde te verbergen met man en macht -, lichtte er in Ross' ogen juist een ander soort glinstering op. Die van haat, pure haat. Hij keek ermee dwars door Josh's act heen, maar hij bleef stand houden. Hij bleef zich opstellen als iemand die wist waar hij mee bezig was, iemand die de woede van de persoon tegenover hem aankon en die wist waar hij aan begonnen was. Maar dat alles was bedrog. Hij wist niet waar hij mee bezig was, ging ten onder aan de woedende persoon die hem hard tegen de muur aan had geduwd en wist duidelijk niet waaraan hij begonnen was toen hij dat berichtje gestuurd had. 'So how was it Ross?' Zijn stem klonk sluw, iets dat versterkt werd door de fluistertoon, die hij aanhield. Ross klemde zijn kaken strak op elkaar, om zichzelf ervan te weerhouden hem meteen toe te takelen. Hij stond zowat te popelen om zijn gezicht te verbouwen. Sadistisch was het bijna. 'Great body, right? But the rest..' Hij haalde zijn schouders op, maakte met zijn hoofd een wegwuivend gebaar. 'Guess that's really all there is.' Hij had een lijn overschreden, al een hele lange tijd geleden. In een opwelling van woede haalde Ross uit, waarbij zijn vuist hard tegen Josh's kaak klapte. Wat hij echter niet had verwacht was dat de jongen zich zo snel had hersteld. Verblind door zijn eigen woede had Ross onvoorbereid zélf een stomp gekregen. Doordat er teveel adrenaline als een gek door hem heen raasde, had hij de tweede ook niet aan zien komen. Josh wierp zich zowat op hem, waardoor Ross met zijn rug op het stenen plein belandde. De jongen boven hem haalde zijn elleboog naar achteren om opnieuw uit te halen, maar Ross wist hem hardhandig van zich af te trappen. Kreunend viel hij naast hem neer, wat dit keer Ross de kans gaf boven op hem te kruipen. Zijn drift nam beslag van hem en hij verloor volledig de controle. Hij merkte de grote kring die om het tweetal heen gevormd werd niet eens op, laat staan de stemmen die hard door elkaar heen schreeuwden. De een moedigde ze juist aan, de ander riep dat ze moesten ophouden. Zijn vuisten wisten echter niet wat dat betekende. Het bebloede gezicht van de jongen onder hem liet hem koud, volledig koud.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:47 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:17 AM

Rabia
Ze kon het niet geloven, wat er gebeurde. Ross stond met zijn hand aan Josh zijn kraag, met deze jongeman tegen de muur aangedrukt. De drukte van de mensen achter haar, het geschreeuw van deze, zorgde ervoor dat haar hoofd begon te bonken. Haar ex, die haar gister zo gruwelijk had behandeld, en de jongeman waar ze gisteravond seks mee had gehad, wat eigenlijk totaal verboden was geweest, zouden elkaar dadelijk letterlijk deuken in het gezicht gaan slaan. De vraag die Josh hem echter stelde, die ze had opgevangen doordat haar ogen zo dicht op de jongens waren gelijmd, brak echter haar hart. Hij wist het. Hij doelde op haar, hem, de seks die ze hadden gehad. Maar hoe? Hoe in hemelsnaam wist hij ervan af, hoe had hij het kunnen weten? Onbewust welde er wat tranen op in haar ogen, al verroerde ze zich niet. Ze bewoog nog geen vinger, geen enkele spier in haar lichaam die in beweging kwam. Ze kon het niet, niet meer, en zou ook niet meer weten hoe ze dit zou moeten doen. Enkel haar ogen bewogen, volgde de bewegingen van de jongemannen nauwkeurig. Al volgde er eerst een paar woorden, voordat er weer bewegingen speelde tussen de twee jongens. Nooit eerder had een zicht haar zo beangstigt. Al waren Josh zijn woorden ook pijnlijk, om meerdere redenen. Het stak haar, in haar hoofd, in haar borstkas en in haar maag. Haast alsof ze hier werd geraakt door zijn vuisten, al kon ze zijn handen die haar armen omlaag hadden gehouden toen het met hem was gebeurd nu enorm duidelijk voelen. Al was dit een van de laatste zorgen die ze momenteel had, eentje die ergens enorm ver op de achtergrond stond. Haar tranen negeerde ze ook, al wist ze nogmaals niet zeker waar deze vandaan kwamen. Al kon ze hier ook niet meer over na denken - Ross deelde de eerste klap uit, recht op de kaak van de jongeman die hij tegen de muur had gedrukt. Haar hand gleed over haar mond - ze wist niet wat er was gebeurd, al had ze ook niet gedacht dat de jongeman dit in zijn mars had. Voorzichtig zette ze een voet achteruit, voordat ze haar hand weer liet vallen. Net op tijd, ze zag hoe Ross zijn arm op haalde. "Ross!" gilde ze, hopend hem te waarschuwen, maar tevergeefs. Hij kreeg een klap terug, viel hierdoor op de grond. Op zijn rug, en ze vreesde voor zijn hoofd. Weer gilde ze, dit keer zonder woorden. Hij trapte hem echter van zich af, Ross trapte Josh weg. Niet veel later waren de rollen omgedraaid, was Ross degene die bovenop de jongeman zat. Toen hij op hem in begon te slaan brak haar hart nog meer, al werd het helemaal erg toen de jongeman bloed aan zijn handen kreeg. "Ross!" kraamde ze weer, voordat ze naar hem toe kwam en haar armen van achteren om hem heen sloeg. "Ross, please, listen to me" bracht ze uit, hopend dat de jongeman zou luisteren en zou stoppen. "Ross, he learned his lesson, please, you are getting yourself in to trouble" Ze hield hem meer vast, drukte haar lichaam tegen het zijne en nam zijn onderarm in haar handen. Ze wilde dat hij stopte - ze wist niet wat er gaande was, wat er was gebeurd en ze wist al helemaal niet hoe de jongeman wist dat ze seks hadden gehad - al wist ze op het moment heel zeker dat als Ross verder zou gaan, hij de jongeman ernstig letsel zou geven. "Ross please," jammerde ze, voordat ze haar voorhoofd tegen zijn rug aan liet vallen. Zouden de anderen het gehoord hebben, zouden ze weten dat ze het hadden gedaan? Het maakte haar misselijk, slap, maar ook deze gevoelens schoof ze aan de kant. De mensen om haar heen, het geschreeuw, dat negeerde ze voor nu. Alleen Ross was nu belangrijk, dat hij zou stoppen met zijn vuisten, dat was belangrijk.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:17 AM

Ross
Josh was veel te ver gegaan, alleen al met het sturen van die foto. Eigenlijk zelfs al met hoe hij Rabia behandelde, en hoe hij nu over haar praatte, alsof ze enkel een voorwerp was. Het had gevoeld alsof er een mes in zijn hart gestoken werd. Ross gaf om Rabia, daarom had het hem zo enorm kwaad gemaakt. Ze verdiende het niet, hoe deze jongen met haar omging en over haar praatte. Hij zat nog steeds bovenop de jongen, het bloed dat uit zijn neus kwam schrikte hem niet af. Hij was in een soort waas terecht gekomen, volledig in een hoek gedreven door zijn eigen drift. Ross wist op een gegeven moment niet eens meer precies waar hij mee bezig was, waarom hij het deed, alleen dat het gevoel van pure haat hem hiertoe had aangezet. Niemand behandelde mensen waar hij om gaf op deze manier, en kwam daarmee weg. Plotseling nam hij een bepaalde aanraking waar die hij herkende, twee armen die zich om hem heen sloegen van achteren, hopend dat hij hierdoor zou stoppen. Zijn vuist zweefde boven Josh's hoofd, die er angstig naar op keek. De trilling in haar stem brak hem. Verslagen liet hij zijn vuist vallen, merkte nu pas dat zijn ademhaling gejaagd ging. Ross griste Josh's telefoon uit zijn broekzak, waar hij eerst tegengas op had willen geven, maar daar had hij niet genoeg energie voor. Vervolgens kwam hij van de jongen af, die meteen omhoog gehesen werd door twee van zijn vrienden. De jongens keken beduusd naar hem op, totaal van de baan geslagen over wat Ross in zijn mars had gehad en hoe hij dit geuit had. Ross' ogen gleden naar de telefoon. Nu pas viel hem op dat zijn handen onder het bloed zaten, Josh's bloed. Hij smeet de telefoon voor zijn voeten op de grond en trapte er met zijn hak zo hard op, dat je het schermpje hoorde breken. Toen hij zijn voet van het apparaat afhaalde, was daar niets meer van over. Ross keek naar het gezicht van de jongen op, die rood zag van het bloed. 'Go fuck yourself.' gromde hij, waarna hij het hele tafereel de rug toe keerde en zich tussen de massa mensen doorwurmde. Een ijzersmaak drong tussen zijn lippen door. Met de rug van zijn hand veegde Ross het bloed dat uit dit spleetje in zijn lip kwam, weg. Hij moest afstand nemen van de situatie, omdat hij er anders zelf aan ten onder ging. Hier kreeg hij de kans niet voor echter. 'Ross Lynch!' Hij kwam tot stilstand, sloot zijn ogen enkele secondes verslagen, maar draaide zich toen om naar de zware stem, afkomstig van de directeur. 'After you let yourself be checked on, I want to see you in my office.' Zijn stem klonk streng, hij stond erop. 'I don't need checking up on.' Zuchtte Ross, terwijl hij zijn rugzak over zijn linkerschouder sloeg.
-
IN THE NAME OF LOOOOHOOOOOOVEEE

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:48 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:18 AM

Rabia
Het werkte. Haar aanraking werkte wederom. Over zijn schouder keek Rabia naar zijn vuisten, hoe moeilijk ze het eerder ook had gevonden, die nu boven het gezicht van Josh hingen. Ze slikte, nam de jongeman nog wat strakker vast en bleef herhaald fluisteren dat het oke was, wat er ook was gebeurd. Natuurlijk had ze hier geen weet van en vrat dit aan haar, maar er nu naar vragen zou helemaal nergens op slaan. Nu had ze enkel haar geduld nodig, die zou moeten wachten op de afkeer van Ross. Hij moest opstaan, van de jongeman af komen. Dit deed hij uiteindelijk ook, iets sneller dan ze had verwacht, nadat hij de telefoon van de jongeman had gegrist. Even fronste ze, al had ze hier niet lang de tijd voor. Toen de jongeman omhoog kwam werd ze zowat mee getrokken, waardoor ze heel even haar evenwicht verloor toen ze beide weer geheel omhoog waren gekomen; haar benen hadden er niet op gerekend. Het haar dat voor haar gezicht was gevallen haalde ze hier voor weg, zodat ze weer fatsoenlijk door haar ogen zou kunnen kijken. Tegen de tijd dat ze deze mogelijkheid weer had, hoorde ze iets kraken. Haar blik viel naar beneden, naar de kapotte telefoon die onder Ross zijn voet lag. Nu snapte ze werkelijk niets meer van het tafereel, waarom de twee jongens met elkaar op de vuist waren gegaan. "Ross," fluisterde ze, maar tevergeefs. De jongeman liep weg - iets waar ze echter wel blij mee was, dan was het gevecht in ieder geval achter de rug. Even keek ze verloren naar de jongeman die in de armen van zijn vrienden stond, naar het bloed dat inmiddels ook al in zijn shirt zat. Het kon haar niet veel schelen, op de een of andere manier, dat deze jongeman pijn had. Ze zette dan ook een paar stappen tot hem, voordat ze hem met afkeur in haar ogen aankeek en knikte. "I'm nothing more than a body, so i couldnt care less." Misschien niet enorm krachtige woorden, maar ze wilde het wle gezegd hebben voordat ze achter Ross aan liep. Al was ze niet de eerste die hem had gevonden, de directeur was haar voor geweest. Ze had gelijk gehad, hij zat in de nesten - dat verdiende hij hoe dan ook niet. Ze ging er van uit dat er een goede reden was voor zijn gedrag, gezien het heel wat nodig had om Ross echt boos te maken. Al werd ze zelf lichtelijk boos door zijn woorden, en de tas die om zijn schouder hing. "You do," bracht ze uit, toen ze eenmaal dichter tot hem stond. De tas die hij om zijn schouder had geslagen nam hij hier weer van af, voordat ze hem in zijn ogen aankeek. Zelf was ze nog een beetje betraand, overigens rood van schaamte en nog altijd licht slap van het besef, maar dit zette ze aan de kant. "You fell on your back, please sit down." Het bloed dat op zijn lippen zat veegde ze weg met haar duim, voordat ze hem smeekend aankeek. "Please, i wont let you go anywhere without that check up. I wont ask anything either, just sit down." Haar armen sloeg ze echter weer voorzichtig om de jongeman. Op het moment kon het haar absoluut niet schelen wat anderen mogelijk zouden kunnen denken. Ross had dit nodig, dacht ze, een stel warme armen om hem heen. Al had ze het zelf ook nodig, om de jongeman in haar armen te slaan. Om hem dicht bij haar te houden, gezien ze gek genoeg nog niets verkeerds kon zien in de manier waarop hij haar ex had behandeld.

-

Do it all in the name of love

i bet your momma named you goodlookin'

Reply Edited on 01/06/2018 01:18 AM.

-, female