O l BFS - Best Friend&#039;s Sister

26, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:31 AM

Rabia
Zelfs nadat de jongeman de kamer in was gegaan, onder de leiding van twee agenten - zoals ze al langere tijd had gewild, had ze niet bewogen of gesproken. Niet alleen omdat ze niet zo goed wist wat ze hem moest zeggen, en hoe ze deze woorden wilde uitspreken. Al was het haar duidelijk dat de jongeman haar begreep, en andersom. Minuten gingen wellicht voorbij, waardoor ze even compleet tpt rust leek te komen. Het was dan ook door die rust, dat ze uiteindelijk de woorden 'I told them,' over haar lippen. Ze wilde hem liever niet alles vertellen, hoe het was gegaan en waar ze over hadden gesproken. Ze wilde er helemaal geen woorden meer aan vuil maken. Iets vertelde haar echter, de hand die de hare vasthield - om maar een voorbeeld te noemen - dat de jongeman hier geen probleem mee had. Al nam het haar ook even mee naar een andere gedachte, die ze vandaag al eerder had gehad voordat alles verkeerd was gelopen. Of, nouja, voordat al het verkeerde boven de tafel was komen drijven. Haar blik gleed af naar haar hand, hoe de zijne deze vasthield. Wat wilde ze graag zijn, en wat waren ze? Gewoon vrienden die tot nog toe twee keer het bed hadden gedeeld - vrienden die een vreselijke fout hadden gemaakt, al twee keer. Al was ze er niet zeker van of ze hem überhaupt vriend mocht noemen, gezien Mateo deze titel met veel meer eer zou moeten horen dragen. Door haar kleine beweging was ze echter anders komen liggen, zo ook de jongeman. Ze kon zijn ademhaling horen - hetgeen wat haar daadwerkelijk leek te kalmeren. Ze volgde die van hem op, ademde in en uit op de momenten dat Ross dit ook deed. Haar ogen sloot ze, haar gespannen lichaam liet langzaam los. Ze zou er niet naar vragen, niet vandaag en waarschijnlijk ook morgen niet - al kwam er van binnen een 'does he love me' opborrelen. Een fijne gedachte was het, eentje om nu over na te denken, eentje die haar haast een glimlach op haar gezicht zou toveren. Ze hoopte ergens dat de jongeman haar gedachtes kon horen, of in ieder geval aan haar hand kon voelen dat zichzelf ietwat had los gelaten door zijn aanwezigheid.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:31 AM

Ross
Hij bleef het liefst een paar meter verwijderd van de jongeman waar hij op dit moment naast zat, althans, hij had er met opzet een stoel tussen gelaten. Ross kon nu wel duizend plekken verzinnen waar hij liever zou willen zijn dan hier, in dezelfde gang met de persoon die erg hoog stond in het lijstje van personen die hij haatte. Nog even en hij steeg naar nummer één, als hij die plek al niet veroverd had. Hij bevond zich nog liever thuis met een zeikende Riker aan zijn kop, was bovendien ook nog veel liever in dat kantoor op dit moment, met twee politie agenten én een directeur die hem aangaapten. Zo kon hij immers bij Rabia zijn, en op dit moment deed hij niets liever. Het enige wat hij echter op dit moment kon doen, was wachten tot de jongedame weer uit het kantoor gestapt zou komen. Hij hoopte met heel zijn hart dat ze een milde aanpak hadden gebruikt, dat ze met begrip omgegaan waren met de pijn die het haar gedaan had, en dat ze hier rekening mee hielden. Het wrat aan hem, de onwetendheid over hoe het op dit moment met haar ging, of ze wellicht in tranen haar verhaal moest doen, of dat ze het de mensen vertelde met een gevoel van leegte, de leegte die Josh bij haar achter gelaten zou kunnen hebben. Hij wist het niet, had geen idee. En plotseling leken de minuten uren te duren, de tijd kroop voorbij. Ross tikte rusteloos met zijn voet op de grond, iets dat sowieso al een tik van hem was, maar iets dat nu verergerde. Zijn elleboog steunde op de armleuning van de stoel, zijn kin lag in zijn hand, dit met zijn ogen op een willekeurige plek voor hem gericht. Toen hij eindelijk de deur open hoorde gaan, schoten zijn ogen meteen naar het geluid. Rabia kwam te voorschijn in de deuropening, en nam voordat Ross überhaupt aanstalten kon maken om op te staan, naast hem plaats. De dame zei niets, bleef stil, leek niet eens op te durven kijken. Ze bleef volledig verstijfd in die stoel zitten, totdat Josh het kantoor in verdween. Pas enkele momenten nadat die deur weer sloot, voelde Ross hoe Rabia haar hoofd op zijn schouder liet zakken. Hij besloot dat hij er maar even niet naar zou vragen, dat hij het even zou laten. Het enige wat hij op dit moment wilde doen, was er gewoon voor haar zijn, en daar hoefde hij geen woorden voor te gebruiken, Rabia wist het. Hij liet zijn eigen hoofd zachtjes op het hare rusten, pakte haar hand vast en verstrengelde hun vingers.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 01:03 PM.

26, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:30 AM

Rabia
Uiteindelijk had ze geknikt, was haar hoofd langzaam naar beneden gevallen voordat ze deze weer omhoog had laten komen. Ze had enigzins verwacht dat er wat steun zou komen, maar naast wat sussende 'het komt wel goed' woorden, bleef het op dat onderwerp volledig stil. Zo gingen ze immers over op vragen, wat hij had gedaan - wanneer en hoevaak. Of ze hier nog bewijs van had, of de jongeman wellicht zelf zo dom was geweest om bewijsmateriaal te maken. Op alles ontkende ze, puur omdat ze het simpelweg niet wist. Iets wat haar echter ook begon te kwellen, omdat het bij haar begon door te dringen dat haar ex daadwerkelijk zo ziek was dat dit nog niet eens gestoorde vragen waren. Haar lichaam trilde een beetje - dat hadden ze wel opgemerkt. Ze kreeg een bekertje water, al nam ze hier geen slokken uit. Gedurende de rest van het gesprek was ze stil blijven zitten, had ze gedaan waarom gevraagd werd. Al kwam ze pas echt in beweging toen haar werd verteld dat het gesprek over was, dat ze weer naar buiten mocht en hier mocht wachten. Al twijfelde ze even toen ze haar hand op de klink van de deur had geplaatst - wilde ze wel naar buiten? Weer naar haar ex? Ze rilde ervan, al probeerde ze heel haar lichaam strak te trekken toen ze de eerste stap door het gat heen zette. Haar ogen vielen meteen op Ross, al kon er zoals eerder ook al het geval was geweest, geen glimlach van af. Haar ogen hield ze oo hem, toen ze plaats nam in een stoel die enkel aan die van Ross grensde. Ze leunde niet tegen hem aan, sprak geen woorden. Ze wilde niets meer laten in het blijken van de jongeman, en was enigzins bang voor de eventuele vuile blik die hij haar zou schenken op het moment dat ze haar ogen wel met die van hem zou laten kruisen. Hij zou haar zelfs kunnen uitschelden, voor joost mocht weten wat, omdat hij zich wellicht bewust aan het worden was van alle dingen die hij had gedaan. Pas toen de jongeman de kamer in werd geroepen, eerder dan de jongeman waar haar hart werkelijk lag. Pas toen de deur in het slot viel liet ze haar hoofd tegen zijn schouder aan leunen, liet ze een zucht klinken. Verder liet ze echter niet veel weten.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:30 AM

Ross
Hij vond het moeilijk om toe te kijken hoe Rabia in haar eentje naar binnen stapte, wetende hoe lastig ze het vond om deze situatie aan te gaan, om te bekennen dat Josh haar had misbruikt. Hij had de pijn in haar ogen gezien, hoeveel het met haar deed, logisch, maar even pijnlijk. Ross wilde er voor haar zijn als ze het de drie mannen bekende, wilde haar laten weten met zijn aanwezigheid dat ze er niet alleen voor stond, dat Ross er voor haar was en haar door dik en dun zou steunen, maar zijn aanwezigheid was niet gewenst op dit moment, en hij had niet bepaald een andere keus dan doen wat hem gevraagd werd, met de komst van de mensen in uniform die het probleem nu in hun handen gedrukt kregen. Hij had op dit moment al genoeg aan zijn hoofd, gezeik met politie kon hij daar niet bepaald bij gebruiken. Toch vond hij het moeilijk om meteen plaats te nemen op de stoel, iets dat eigenlijk wel van hem verwacht werd, ook al was dit hem niet direct gevraagd. Enkele momenten had Ross tegen de dichte deur van het kantoortje aangekeken, zich voor de geest halend hoe Rabia erbij zou zitten, totdat hij zich ineens weer besefte welke persoon haar in deze situatie had gezet, degene die haar meerdere keren had gekleineerd, haar vanbinnen kapot had gemaakt en haar maar liefst zes keer iets had afgenomen dat ze nooit meer terug kreeg. Met een ruk draaide Ross zich naar de jongen om, die schrok van zijn plotselinge beweging. Ross' ogen werden donker, en hij merkte dat woede opnieuw de voorhand nam. 'If you deny..' Hij deed een stap naar de jongen toe, wees vol afschuw zijn kant op en verhief zijn stem. 'I swear to god if you don't confess what you did to her, your nose is gonna turn out a hell of a lot more fucked up than this. Besides, it won't be the only thing I'll break.' Josh's houding veranderde, hij ging meer ingetogen zitten en in zijn ogen werd angst weerkaatst. Voordat Ross meer woorden naar de jongen uit kon spugen, werd hij tegengehouden. 'That's more than enough, sit down.' werd hem beveeld, door één van de politiemannen, op een strenge toon. Enkele secondes bleef Ross staan, was het niet eens met dit bevel, maar deed maar wat hem gevraagd werd. Met een gevoel van frustratie en bedrukte woede nam hij plaats. Een zucht rolde over zijn lippen heen, zijn ogen gericht op het kantoor waar Rabia zich in bevond, in haar eentje. Rusteloos bleef hij naar de dichte deur staren, gekweld door het idee dat ze zich wellicht erg kwetsbaar zou voelen, en hij er niet voor haar kon zijn.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 01:02 PM.

26, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:30 AM

Rabia
Hij zou gaan bekennen, daar verzekerde Ross haar van. De vraag 'hoe' rolde vrijwel meteen door haar hoofd, al voelde ze zich nog wijs genoeg om deze niet over haar lippen te laten rollen. Al had ze, als ze eerlijk was, ook niet al teveel zin in het uitspreken van vragen, of in het luisteren naar informatie. Ze had, als ze eerlijk was, al veels te veel aan haar hoofd. Ze protesteerde dan ook niet toen de jongeman haar van de tafel af hielp, of toen ze met handen gebonden naar buiten probeerde te lopen. Ze waren onderweg naar de plek waar ze zich in ieder geval minder bekeken zou voelen. Al leek iets of iemand haar deze veiligheid niet te gunnen; de stem sprak immers over twee personen. Haar benen stopte met lopen, en even voelde het alsof ze door de grond heen zou zakken. Ze had geen zin in een lang en breed gesprek over wat er was gebeurd - ten eerste wist ze haast niets over wat er rond die foto was gebeurd, en ten tweede wilde ze liever in haar moeders armen kruipen, hopend dat ze haar geen vragen zou stellen. Dat ze daar mee zou wachten totdat Rabia zelf zou beginnen. Deze mensen immers, waar ze haar ogen nu op gelegd had, zouden haar vragen blijven stellen totdat ze zou antwoorden. Ze gaf geen reactie op hen, deels omdat ze er een tikkeltje intimiderend uitzagen. Niet zoals de mensen, waarvan ze dacht dat ze haar zouden kunnen of moeten helpen. Tegen de tijd dat Rabia zich weer bewust werd van waar ze waren, voelde ze hoe Ross zijn hand net iets strakker om de hare paste. Ze keek op, in eerste instantie om hem vragend te bestuderen, al vonden haar ogen iets anders. Groot werden ze, alsof ze een of ander angstaanjagend wezen uit een horror film hadden gezien. Ze nam een stap achteruit, stortte haar blik op de directeur - iemand die niet veel later ook haar naam uitsprak. Ze mocht als eerste. Ze knikte, had het er voor over als ze hierdoor uit het gezelschap van haar ex kon komen. Voorzichtig liep ze in de richting van de deur, om Ross te volgen, met haar hand nog in de zijne. Al werd dit stukje veiligheid haar ook niet gegund. Zijn hand had ze los gelaten, een tikkeltje verslagen door de woorden. Ross ging er op in, net zoals de directeur dit even later deed. Ross zijn hand vond toen de hare weer terug, waardoor haar ogen weer in die van hem vielen. Hij zou niet winnen. Glimlachen kon ze niet, dus knikte ze in plaats van dit gebaar voorzichtig met haar hoofd. Eenmaal binnen nam ze verlaten, aan de lege kant van het bureau plaats. De directeur zat in het midden van de tafel, aan de overkant, en naast hem twee agenten. Met ietwat trillerige handen schoof ze een plukje haar achter haar oor en luisterde ze naar de stemmen die haar de situatie ietwat probeerde te verduidelijken. Ze zat in ieder geval niet in de problemen - dat had ze ook niet verwacht. De eerste vraag ging over de foto, zoals ze ergens al had aan zien komen. Deze beantwoorde ze zo goed mogelijk, al was ze moeilik te verstaan met haar zachte stem. "I found out after Ross went back inside," bracht ze uit. Toen ze vroeg of de jongeman eerder foto's had gemaakt, schudde ze haar hoofd. "Not that i know of." Nog meer vragen volgde, of ze een goede of slechte relatie hadden gehad, hoe de jongeman in elkaar stak. Deze beantwoorde ze allemaal zo goed mogelijk - en wellicht iets te goed. Zo kwam er uiteindelijk, na nog heel wat vragen, of de jongeman haar ooit had misbruikt. Haar blik viel naar beneden, en haar vingers friemelde ze aan elkaar. Het duurde even, en het zou nog langer duren, voordat ze deze vraag fatsoenlijk zou kunnen beantwoorden. Al dacht ze aan de jongeman die buiten deze muren zat, en aan de woorden van Ross. Hij verdiende dit, om gepakt te worden. Dat er geen bewijs was, moest ze even buiten weten laten.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:29 AM

Ross
Daar had de dame gelijk in, er was geen vatbaar bewijs. Het was enkel Rabia's woord tegen het zijne, en dit was oneerlijk. De gebeurtenis bleef hetzelfde, hij had haar misbruikt, maar het was nog maar de vraag of mensen haar zouden geloven. Als Josh ontkende zal dat niet gauw gebeuren. Ze konden onmogelijk iemand opsluiten zonder bewijs, zonder te weten of diegene werkelijk die misdaad begaan was. Het frustreerde Ross, dat Rabia wellicht niet geloofd zou worden. Het laatste wat zij kon gebruiken was een tegenslag, iemand die haar zou vertellen dat ze niet geloofd werd, dat ze het zouden verklaren als iets dat niet gebeurd was, zolang ze geen bewijs hadden. Een zucht rolde over Ross' lippen, dat zou hij niet laten gebeuren. Op het voorstel om naar huis te lopen knikte hij. Hij vond alles prima, zou de indeling van de rest van de dag volledig aan haar overlaten, als zij zich er maar goed bij voelde. De twee stapten het kamertje uit, klaar om de plek waar er vandaag zoveel mis gegaan was, te verlaten. Rabia vertelde hem dat hij nooit zou bekennen wat hij gedaan had. Daar dacht Ross anders over. Het maakte niet uit wat hij ervoor zou moeten doen, of hij er door in de problemen zou komen of niet, Josh zou bekennen. 'Oh he will confess.' knikte Ross, vastberaden, iets wat voor Rabia misschien wat vragen op zou roepen, die ze hopelijk niet hardop zou stellen. Hij wilde met Rabia de hoek omslaan, de laatste gang uitlopen tot de twee grote deuren die hen naar buiten zouden leiden, maar daar kregen ze niet de kans voor. Twee mannen in politie uniform liepen het tweetal tegenmoet, met de directeur achter zich aan. 'Ah, there you are.' zei de man. 'We need you two here for the interrogations,' vervolgens verzocht het hoofd van de school ze opnieuw naar zijn kantoor te komen. Ross baalde hier enorm van, had niets liever gewild dan het gebouw verlaten, Rabia steun bieden in haar eigen omgeving, iets waar ze zich meer op haar gemak voelde, waar het meer vertrouwd was. Maar die kans werd ze niet gegund. Ze liepen de gangen door, kwamen uiteindelijk aan bij het kantoor, waar de persoon die hij het minst graag van iedereen had willen zien op dit moment, in een van de wachtstoelen buiten het kantoortje plaats had genomen. Ross' spieren spanden zich kort aan, maar toen zei de directeur iets dat zijn volledige aandacht vroeg: 'We will have a talk with Rabia first.' Ross deed al een stap naar voren, om mee naar binnen te gaan, maar de directeur liet dit niet toe, doormiddel van een hand op zijn borstkas te plaatsen. 'Only Rabia.' Was zijn strenge reactie, waarbij hij Ross doordringend aankeek. 'No, I'm going in with her.' protesteerde hij. 'You're not allowed, Lynch, we want to hear all sides of the story.' Een hopeloze blik vulde zijn ogen, maar de directeur hield voet bij stuk. Ross draaide zich om naar Rabia, vond haar ogen en deed een stap dichterbij. Hij pakte voorzichtig haar hand vast. Hij wilde haar dit niet alleen laten doen, maar ze gaven de twee geen andere keus. 'He won't win.' zei hij zachtjes, knikte haar aanmoedigend toe, maar was toen gedwongen Rabia los te laten, toen de politie-agent haar het kamertje in begeleidde. Ross bleef toekijken hoe de dame het kamertje in stapte, merkte het nu als geen ander dat hij inmens veel om haar gaf, en haar tegen alles en iedereen wilde beschermen.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 01:02 PM.

26, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:29 AM

Rabia
Met doorweekte ogen keek ze hem aan - de jongeman was voor haar geknield, zodat ze geen ander excuus had om hem niet in de ogen te kijken. Weg kijken zou onbeleefd zijn, zelfs nu, gezien de jongeman haar niets had misdaan. Haar tranen haalde ze ietwat ruw van haar gezicht af, voordat ze hem haar aandacht gaf. Ze wilde niet huilen - hard zijn, dat wilde ze, en boven haar ex staan. Iets waar Ross ook een voorstander van was, dat bleek uit zijn woorden. Al had hij haar eerst willen verzekeren van het feit dat de jongeman niet had gewonnen, en dat hij ook nooit zou winnen. Iets waarin ze mee stemde, al leek ze het nu niet zo te kunnen voelen. De jongeman had haar, om het maar zo te noemen, zes keer overmeesterd. Zes keer had hij iets genomen wat van haar was, zonder überhaupt enig pardon. Al had ze dat ook niet verwacht, toen hij haar de eerste keer op bed had weten te krijgen. Gewoon, wat zoenen - daar was ze in ieder geval van uit gegaan. Ze hadden wat gedronken, en de woorden die de jongeman toen had uitgesproken hadden het haar 'onmogelijk' gemaakt om hem tegen te houden, zo dwingend en dringend hadden ze geklonken. Dit wilde ze echter niet delen, deze gedachtes wilde ze niet hardop uitgesproken. Het was wellicht ietwat negatief, als ze de rest niet zou uitspreken. Toen de jongeman echter sprak over het aangeven van wat er was gebeurd, vergat ze waar ze eerder over had gedacht. Ze zou het niet kunnen, dat was haar eerste gedachte. Haar tweede gedachte was dat er wellicht helemaal geen aanwijzingen van waren. Haar lip trilde een beetje, vlak voordat ze dit naar hem bekende. "We last did it the night before you came, i don't think there is any evidence," ze had het gefluisterd. "You didn't see anything yesterday," voegde ze eraan toe, net weer iets zachter dan de woorden die ze daarvoor had uitgesproken. Voorzichtig nam ze zijn hand, stond ze op. Haar hand liet ze door haar haren heen glijden, om vervolgens een plukje achter haar oor te zetten. "I don't want people to see me, can we walk?" Lopen wilde ze ook niet, niets wilde ze - maar naar huis moest ze, dat was iets wat zeker was. "He would never confirm, he wouldnt - i don't have any evidence of it being true, Ross." Ze jammerde een beetje, iets wat haar nog slechter liet voelen, gezien ze niet wilde toestaan dat dit was wat de jongeman met haar deed. Ze beet dan ook haar lip, dusdanig hard - gedurende een tijdje, dat hier wat bloed uit kwam zetten. Al ging dit aan haar voorbij.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:29 AM

Ross
Rabia gooide haar kaarten open over haar gevoelens, de tegenstrijdige dingen waar zij mee om moest zien te gaan. Aan alles was te merken dat het haar zwaar viel, begrijpelijk natuurlijk. En het enige wat er in hem opkwam was hoe graag hij er wel niet voor haar wilde zijn, de steun die hij haar wilde geven. Alles om haar hier doorheen te slepen. Toch merkte hij opnieuw die vonkel medeleven in zichzelf op, die zich door zijn hele lichaam verspreidde, en helaas ook in zijn ogen weerkaatst werd. Vreselijk was het, wat Josh haar allemaal had aangedaan, en waar hij nu mee wegkwam. Ross knielde voor haar neer, aangezien de twee niet op dezelfde ooghoogte zaten, nu de dame nog op de tafel zat. Hij plaatste zijn hand zachtjes tegen haar wang, streek hier een keer overheen. 'He didn't win, he'll never win.' Zijn woorden hadden aanmoedigend geklonken, met een steun die de dame met twee handen vast mocht grijpen. 'No matter what choice you make, he will never win. But it is up to you, if you let him walk free with all the things he did to you, or charge him for it, and give him what he deserves. That's when you will finally rise above him. All I know is that you deserve closure.' Het was volledig aan Rabia wat ze zou kiezen, of ze hem er mee weg zou laten komen of niet, maar wat ze ook zou doen, de herinneringen zouden haar voor altijd bij blijven. Het was de vraag of ze hier gerechtigheid voor zou eisen of niet. 'But no matter what you chose to do, I'll be there for you, you know that right?' Vertelde hij haar, glimlachte klein naar haar, terwijl hij zijn duim zachtjes over de huid van haar wang liet strijken. Hij zou er voor haar zijn, wat ze ook zou besluiten, wat ze ook deed. Het maakte niet uit, Ross zou er altijd voor haar zijn. Hij kwam weer omhoog uit zijn knielende houding, stak een hand uit naar Rabia om haar omhoog te helpen van de tafel, terwijl hij naar haar glimlachte. 'I'm afraid we're gonna have to take the bus, though...'

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 01:01 PM.

26, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:28 AM

Rabia
Hij zou haar naar huis brengen, precies zoals ze het had gewild. Al wist ze vrijwel meteen naar zijn woorden waarin hij de belofte had afgelegd niet meer zeker of thuis was, wat ze wilde. Ze had geen zin om haarzelf in een kamer op te sluiten vol met slechte herrineringen. Overigens wilde ze niet alleen zijn - al kon ze ook niet wachten op een douche. Praten wilde ze niet, al wilde ze dat haar moeder wist wat er door haar hoofd heen ging. Wat ze had mee gemaakt en waar ze al maanden mee zat. Iets wat haar meerdere malen was overkomen, iets wat na de eerste paar keer normaal was geworden. Iets waarvoor ze zichzelf deels de schuld gaf, omdat het woord nee nooit over haar lippen nooit over haar lippen was gekomen. Niet dat ze uberhaupt had kunnen spreken op dit soort momenten - maar wie zou dit moeten kopen, naast de blonde jongeman die, nadat ze hem had gezien was dit wel in haar op gekomen, gebroken leek door het nieuwtje dat zojuist tot hem door was gedrongen. Ze glimlachte zachtjes, al kon ze het niet voor elkaar krijgen om van de tafel af te komen. Haar armen sloeg ze om zichzelf heen, voordat ze met een kleine glimlach naar de jongeman keek. Ze hield van hem, werkelijk. Hij zou eigenlijk eens moeten weten. "I don't want anything," opperde ze. Dat was wat ze voelde - al liet ze haar dubieuze gedachtes hier verder buiten. "I dont want to stand and i don't want to be alone, i want to crawl up in my sheets but i dont want to be in my room, and i want to be honest but i cant without lying.." Een kleine snik, eentje die ze enige tijd geleden al had verwacht. "I don't want him to win, i'm the boss.." Zachtjes schudde ze met haar hoofd. "He took that from me, six times." Zes keer, als ze het goed had geschat. Ze wilde het niet nagaan, niet nu en waarschijnlijk nooit niet. "He won," zachtjes grinnikte ze. Met haar handen wreef ze over haar armen heen, voordat ze haar ogen weer naar beneden liet vallen. Ze wist niet wat ze van Ross verwachte, en ze wist ook niet of ze zich opgeluchtte gevoel wilde toekennen - haar gedachtes had ze uitgesproken maar gestild waren ze nog altijd niet.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female