O l BFS - Best Friend&#039;s Sister

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:20 AM

Rabia
Normaal gesproken zou ze zich gerust voelen, zou alles van haar schouders afvallen zou ze weer kunnen glimlachen, wanneer de jongeman zijn armen om haar heen sloot. Nu kon ze enkel haar gezicht in zijn nek begraven, haar armen meer om hem heen slaan en een snik over haar lippen laten rollen. Eentje waar ze vrijwel meteen spijt van had - jammer was het, dat ze deze niet kon terug nemen. De jongeman was hier degene die op het moment aandacht verdiende, dat wist ze en dat wilde ze hem geven. Ze zou hem enkel niets zeggen, totdat hij in zou geven op haar verzoek. Ze wilde er zeker van zijn dat er niets mis was met de jongeman, voordat hij ook maar ergens heen ging. Naar de directeur, naar huis, het zou haar een worst wezen. De klap die hij had gemaakt was niet niets geweest, en om dan nog maar te zwijgen over het gewicht dat hij zo abrupt op hem had gekregen. Al had hij daar goed op gereageerd, dat kon ze niet ontkennen. Ook had hij niets geuit, niets van pijn of problemen - maar dat kon simpelweg komen door de adrenaline. Ross leek dit ook te beseffen op het moment dat hij ingaf, toen hij haar zei dat hij iemand naar hem zou laten kijken. Rabia knikte, beet even op zijn lip. Ze had hem gezegd dat ze geen vragen zou stellen, en daar wilde ze zich aan houden. Voorzichtig liet ze hem los, liep ze naar de achterkant van de jongeman. Zijn blouse trok ze voorzichtig omhoog, om naar eventuele plekjes te kijken. Een schaafwond, en een blauwe plek. "You better," fluisterde ze. Ze keek op, om zich heen, en wist een van de mensen die hiervoor bedoeld waren te wenken. Zelf nam ze afstand, liep vervolgens weer naar de voorkant van de jongeman. Toen ze eenmaal stil stond zette ze een plukje haar achter zijn oor, voordat ze hem een kleine glimlach schonk. "Is it weird if i say thank you?" fluisterde ze, voordat ze haar ogen naar de grond gooide. Ze wist niet war er gaande was - al was een ding zeker; dit had Josh verdiend. Het kon haar niet schelen wat Ross zijn reden was, niet op het moment, zelf had ze immers ook genoeg redenen. Toen ze weer omhoog keek glimlachte ze nog onschuldig, voordat ze haar armen laag om haar heupen sloeg. Ze wilde het weten, ontzettend graag, maar hield zichzelf in.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:20 AM

Ross
De snik die Rabia had laten horen was hem niet ontgaan. Het maakte dat Ross de dame dichter tegen zich aantrok. Ze had het gehoord. Hij wist het zeker. Hij had zo gehoopt dat dit niet het geval geweest was, dat ze niet had meegekregen hoe Josh over haar praatte alsof ze niets was. Het deed hem zeer, dat hij zo over haar gesproken had, zo laag, zo onwaardig, terwijl ze juist zoveel voor Ross betekende. Haar pijn was zijn pijn, en dit was hem erg duidelijk geworden na vandaag, nadat hij in haar betraande ogen gekeken had. Ze werd behandeld op een manier die ze niet verdiende. Hij gunde haar zoveel meer dan dit, vond het oneerlijk dat haar leven er op dit moment niet kleurrijker uitzag dan het hoorde te zijn. Toen de jongedame hem los liet en nu achter hem ging staan, wilde hij hier een opmerking over maken, eentje die niet al te serieus genomen hoefde te worden, zoals de twee gewoonlijk met elkaar om gingen, maar het was niet het goede moment, dus hij hield zijn mond. Hij merkte dat ze zich flink om hem bekommerde, iets wat hij niet goed begreep. Hij was oké, althans, zo voelde hij zich. Het deed hem tenminste goed dat Josh er veel slechter aan toe was dan hij. De jongedame wenkte iemand die Ross zou onderzoeken, die met snelle passen aan kwam lopen. Rabia schonk hem een glimlach, streek een blonde lok uit zijn gezicht. Ook begon er nu een minuscuul glimlachje aan zijn lippen te trekken. 'No.' antwoordde hij dan ook, terwijl hij naar haar opkeek. Wat de dame immers niet wist was dat hij het voor haar had gedaan. Dit liet hem afvragen of hij het haar niet moest vertellen, wat Josh ze had geflikt, waarom Ross zo boos geworden was. Had ze er niet recht op, aangezien ze er bij betrokken was? Hij werd wakker geschud uit zijn gedachten toen de vrouw die hem zou onderzoeken, de twee verzocht naar binnen te komen, daar kon ze haar werk beter doen. Rabia en Ross liepen de school weer in, met een heel aantal ogen op hen gericht, maar daar besteedde hij geen aandacht aan. Ze wilden ongetwijfeld allemaal weten wat er gebeurd was, waarom Ross zo te keer was gegaan tegen Josh, maar daar zouden ze nooit achter komen, hoopte hij. De vrouw verzocht hem plaats nemen, wat hij dan ook maar deed, toch met iets van tegenzin in hem. Maar Rabia zou erop staan.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:49 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:20 AM

Rabia
Haar nieuwsgierigheid groeide toen de jongeman haar vraag met een nee beantwoorde. Was het wellicht iets, wat hij voor haar had gedaan? Ter bescherming - of was het simpelweg iets tussen de twee jongemannen stond? Hoe dan ook, het was niet raar. Voorzichtig knikte ze voordat ze een bedankje over haar lippen liet rollen, hem weer in zijn ogen aankeek. Al kreeg ze hier niet lang de tijd voor; de dame die ze had gewenkt had hen verzocht om mee naar binnen te komen, zodat ze hier beter naar Ross zou kunnen kijken. Rabia knikte vrijwel meteen, ging door haar knieën om de tas van de jongeman te pakken en deze over haar vrije schouder te hang. Ze zou het niet toestaan dat hij deze zelf zou dragen - hij zou kunnen stribbelen zoveel hij wilde, winnen zou hij niet. Ze was te bezorgd, bang dat het gewicht een mogelijk letsel erger zou kunnen maken. Ze had gewacht totdat de jongeman was gaan lopen en had hierna strak achter hem haar pas gewonnen. Ze wilde niet dat iemand nog dicht bij hem in de buurt zouden komen - ze wisten niet beter dan dat hij op een jongeman was ingeramd. Als ze het wel hadden geweten, was ze niet zo bang geweest. De ogen die op hen gericht stonden vertelde haar echter een ander verhaal. Ze wisten misschien zelfs veels te weinig - zo kende ze de jongeman ook niet. Met opgeheven hoofd liep ze door, deels omdat ze niet wilde gehoorzamen aan alle blikken en deels omdat ze niet meer voor haar ex wilde buigen. Als er iets met Ross aan de hand was, was hij voor haar ook niet meer veilig. Ze zou hem kunnen wurgen, als hij degene waar ze zo ontzettend veel om gaf pijn had gedaan. Het leek er niet op, de jongeman had nog geen kick gegeven, maar ze hield het nog voor mogelijk. Eenmaal binnen, in een hiervoor bedoelde kamer, nam ze plaats op een stoel. Haar ogen vielen vrijwel direct op de jongeman. Hij zou er een bepaalde angst in kunnen vinden, al probeerde ze deze zo ver mogelijk op de achtergrond te houden. Haar natte wangen veegde ze ruw droog, gezien ze niet wilde dat de jongeman nog meer van haar lichte verdriet zou kunnen zien. "Is he okay?" opperde ze, benieuwd naar wat de opgeleide dame wellicht had kunnen vinden. Als ze haar hoofd zou schudden zou ze naar buiten schieten, opzoek naar de jongeman die haar geliefde had toegetakeld. Geliefde, dat was hij, en op het moment kon ze het niet verdragen om dit geheim te houden. Ze haalde zijn tas dan ook van haar schoot en zocht met haar hand de zijne, om deze vervolgens vast te houden. Misschien dat ze een beetje overdreef, maar ook dit kon ze op het moment niet in houden.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:20 AM

Ross
Hij merkte aan alles dat Rabia bezorgd om hem was. De manier waarop ze naar hem keek, alsof ze bang was dat hij elk moment ineen kon krimpen. Ross wist dat ze het goed bedoelde, maar het was nergens voor nodig. Eerst had hij door de adrenaline die als een gek door hem heen had geraasd niets gevoeld, maar nu dit een beetje van hem af begon te vallen, merkte hij wel dat hij een flinke klap had gemaakt op het stenen plein. Echter niets dat hij niet kon verdragen. Het was een beetje een zeurend gevoel, maar daar bleef het bij. Hooguit een schaafwond, maar Ross wist eigenlijk al dat dat het was. Toch gehoorzaamde hij, wat niet vaak voorkwam als hij het ergens niet mee eens was. Maar hij wist dat het voor Rabia belangrijk zou zijn, en het was niet het moment om moeilijk te doen. Hij hoopte haar gerust te stellen als het bericht kwam dat alles oké was met hem, dat hij alleen een blauwe plek over zou houden aan de val. En hierna hoopte hij dat ze het los kon laten, en daarmee bedoelde hij niet dat Ross ''gewond'' zou kunnen zijn. Hij doelde op het feit dat Josh vuile woorden over haar had losgelaten, woorden die haar duidelijk pijn hadden gedaan. Vreselijk, hoeveel die jongen haar al gekwetst had. Ze verdiende het niet, al deze pijn. Hij had het met haar te doen, ook al wilde hij dit niet aan haar laten zien. Zelf hield Ross niet van medelijden, dus anderen zou hij het ook niet snel geven. Wel moest ze weten dat hij er voor haar was, op welk moment dan ook. Hij zou altijd voor haar klaar staan, en hij hoopte met heel zijn hart dat ze dit wist. Voor nu was ze echter te druk met Ross en zijn welzijn. Ze vroeg de vrouw of hij oké was, waar hij zelf antwoord op wist te geven. 'I'm fine.' knikte hij haar geruststellend toe. De vrouw, die haar mond open had getrokken, maar die weer had gesloten toen Ross begonnen was te spreken, knikte daarom instemmend, haar ogen gericht op Rabia. Ze verliet het kamertje. Rabia's hand vond de zijne, een simpele aanraking die veel effect op hem had. Hij keek even naar hun handen en glimlachte klein. Deze glimlach stierf echter van zijn gezicht af toen hij zich besefte wat hij op het punt stond om te doen. Hij sloeg zijn ogen naar haar op. 'Rab, you need to know what happened.'

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:50 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:21 AM

Rabia
Hij was oke, dat kon de jongeman haar vertellen zonder dat de vrouw een woord voor hem had gesproken. Ze had te heftig gereageerd en inderdaad teveel gedacht van de situatie - maar die val was zo lelijk geweest, en op zo een moment gekomen dat ze niet anders had kunnen denken. Al was een groot deel van de oorzaak haar gevoelens voor de jongeman, die ze nu duidelijker kon voelen dan ooit tevoren. Ze zou het hem zo kunnen zeggen, nu, meteen en geheel duidelijk en oprecht. Al was het daar nu niet de tijd voor - doch werd het haar verleidelijk toen de dame de ruimte verliet, en ze alleen met de blondharige jongeman achter bleef. Hij had naar haar geglimlacht, waardoor ook Rabia een glimlach over haar lippen perste. Hij was prachtig, afschuw kwam niet in haar op. De manier waarop hij uit zijn ogen keek, hoe hij naar haar glimlachte, het liet haar smelten. Mochten ze nog lang zo blijven zitten zou ze niets meer zijn dan een poel van Rabia. In haar gedachtes enkel, ze mocht van geluk spreken dat dit in de werkelijkheid niet kon. Al wist ze niet of de werkelijkheid nog lang leuk zou blijven, gezien de woorden die Ross had gesproken nadat hij zijn glimlach had laten weg vallen. Ze glmlachte nog even snel, klein en gespannen voordat ze knikte. Ze wilde het ook weten, dat was een ding wat zeker was. Ook knikte ze, voordat ze haar ogen even van de jongeman afzette. "Okay," mompelde ze, voordat ze haar ogen weer tot de zijne bracht. "Tell me then." Die laatste woorden had ze gefluisterd, onbewust door de angst die ze voelde voor de waarheid die ze zo te weten zou komen. Misschien was het beter als ze het niet wist, zo dacht ze er momenteel over. Al kon ze momenteel nog niet veel denken, dacht ze zo, omdat ze zelf niets wist. Niets meer dan dat het de jongeman voor haar ongelofelijk kwaad had gemaakt. Misschien dat- dat haar bang had moeten maken, dat dat iets met haar zenuwen zou moeten doen. Al was ze boven al erg zenuwachtig voor wat hij haar zou zeggen.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:21 AM

Ross
Hij zou het hoe dan ook moeilijk vinden om het haar te vertellen, maar ze had er recht op. Zij stond net zo goed op de foto als Ross, en het voelde niet goed om het langer voor haar te verzwijgen, of om er over te liegen. Daarvoor was de situatie al te ver uit de hand gelopen. Ross had het niet ''even'' op kunnen lossen, zoals hij gehoopt had en zich voorgenomen had. Rabia maakte er deel van uit, en dit moest ze weten, hoeveel pijn dit haar ook zou bezorgen. Hij hield het liever voor haar achter, maar dat kon hij niet langer meer over zijn hart verkrijgen. Het ging over haar, het was een foto waar ook zij op stond, het kon gewoon niet anders dan dat ze hier van op de hoogte gebracht moest worden. En misschien wilde hij diep van binnen ook dat ze het begreep. Hij wilde gewoon dat ze begreep dat hij niet iedereen zomaar toe takelde, dat hij er een - vond hij - geldige reden voor had gehad, maar vooral dat hij het voor haar had gedaan. Dit was immers de reden geweest dat hij er zo heftig op had gereageerd, omdat de situatie betrekking had op Rabia. Ross probeerde haar alleen maar van pijn te besparen, voelde dat ook werkelijk als een soort verantwoordelijkheid. Door haar de waarheid te vertellen was hij bang hierin te falen. En hij wíst dat hij zou falen. Het zou haar niet koud laten, wat haar ex-vriend gedaan had. Ross was bang dat ze er aan ten onder zou gaan, maar wist tegelijkertijd dat Rabia mentaal erg sterk was. Bovendien was hij er voor haar, een helpende hand, een schouder om op te steunen, iemand waarbij ze meer dan geliefd was en waarbij ze terecht kon.
Hij had in haar stem opgemerkt dat ze vreesde voor het verhaal dat op haar te wachten stond, en Ross was bang voor haar reactie. Hij wilde haar alleen maar van pijn besparen, en dát deed hem zoveel zeer; hij wist dat dit haar zou raken en dat híj degene zou zijn die het haar verteld had. Toch voelde het als zijn beste optie, open kaart spelen. Eerlijk zijn tegenover haar. Zijn ogen stonden gericht op hun handen, die elkaar nog altijd vasthadden. Hij slikte, wilde beginnen met een verklaring, voordat hij aan het verhaal zou beginnen. Geen leugens meer, gewoon de waarheid, zoals hij die misschien al vanaf het begin had moeten vrij geven. 'I didn't do it for me,' begon hij vervolgens, doelend op het gevecht dat hij gestart was met Josh. Hierna sloeg hij zijn ogen pas naar haar op. 'I did it for you.'

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:51 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:21 AM

Rabia
Hoe de jongeman erbij zat, onzeker en niet comfortabel met zichzelf, zorgde er enkel voor dat haar angst groter werd. Wat kon er in hemelsnaam zo erg zijn? Zonder dat ze het door had begon haar rechterbeen iets te trillen, tikte haar hak steeds tegen de vloer aan. Zou het haar schaden, zou ze er zelf ook een rol in spelen? Zou het iets zijn dat haar achterna zou kunnen zitten? Het was Josh die het had gedaan - wat kon ze niet van de jongeman verwachten? Hij wist toch immers dat ze die avond seks hadden gehad, hij wist wat er was gebeurd - maar wat hij hiermee zou kunnen doen kwam niet in haar op. Haar ogen werden groter terwijl ze naar de van Ross keken, vresend voor wat er uit zijn mond zou komen. Hij keek echter naar haar hand, die de zijne vast had. Haar grip was wat zwakker geworden, haast alsof haar lichaam al wel wist wat er mogelijk over zijn lippen zou kunnen rollen. Toen hij begon te praten sloot ze haar ogen, bang dat ze als ze dit niet deed uit haar kassen zouden rollen. Al had hij haar nog niet verteld wat er was gebeurd, enkel dat hij het niet voor zichzelf had gedaan. Hij wist wel goed, hoe hij haar spanning moest opbouwen. Zachtjes knikte ze, keek ze van hem weg toen de jongeman zei dat hij het voor haar had gedaan. Het was dus zo erg, zo begon ze te denken, dat het hem had gedeerd - iets wat haar dan zou aanspreken. Even voelde zich gefleid, al verdween dit gevoel al snel weer. Deze werden weer vervangen door angst, en alle andere slechte emoties die haar een verschrikkelijke vlaag van misselijkheid lieten voelen. "Please just tell me Ross, please," ze keek hem weer aan, glimlachte zachtjes. "It cant be that bad, right? It were just words he said? I can grow over and deny words, hm?" Haar woorden waren eerder een uitweg voor haarzelf, dan een logische verklaring voor het gedrag van de jongeman. Het was erger, dat wist ze, dat kon ze voelen. Zijn hand liet ze los, die sloeg ze net zoals haar andere om haar eigen lichaam heen. "Please, now its okay." Ze knikte voorzichtig. "I will be okay, i promise, but dont make me wait any longer Ross it's eating me, not knowing."

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:22 AM

Ross
De dame zei dat ze het wilde weten, maar dit betwijfelde hij. Als ze het eenmaal wist, wenste ze wellicht dat ze nog steeds aan onwetendheid leed, dat Ross haar niets had verteld. Maar hij moest wel, het was het beste om te doen, en ook Rabia zou dit weten, hoeveel pijn zijn woorden haar ook zouden doen. Ook Ross kon nog steeds niet geloven dat iemand tot deze dingen in staat was, dat hij zó ver ging het in zuur maken van andermans levens, terwijl hij beweerde niet eens te geven om Rabia. En dat deed hij ook niet, anders had hij het nooit gedaan. Het was hard, maar het was de waarheid. Hij zou het haar echter nooit zeggen, ook al zou ze zich hier zelf ook bewust van zijn. Het deed te veel pijn, dat wist hij en daar hield hij rekening mee. Hij wist dat het niets betekende dat ze zijn hand los liet op een gegeven moment, maar toch maakte het hem een tikkeltje bang dat ze hem iets kwalijk zou nemen. Dat gevoel zette hij van zich af, of dit probeerde hij. Toen ze begon over woorden die ze zou kunnen negeren, schudde Ross zachtjes zijn hoofd. Als ze dacht dat het om zoiets ging, zou ze nogal een shock tegemoet gaan en zat ze er bovendien flink naast. Dit keer verzekerde ze Ross ervan dat ze het aan kon, dat het aan haar vrat, het niet weten. Hij knikte zachtjes, besefte dat het nu definitief was; hij zou het haar vertellen. Hij vreesde haar reactie, was bang dat het haar meer raakte dan hij kon verdragen om te zien, maar vooral dat het meer was dan de dame zélf kon verdragen. Maar hij zou haar hoe dan ook opvangen, er voor haar zijn, haar er doorheen slepen. 'You remember that text I got this morning? It wasn't Riker, it was from Josh.' begon hij aan het verhaal. Een kort moment zocht hij naar de juiste woorden, maar die waren er niet. De situatie bleef hetzelfde, even erg, hoe hij het ook zou verwoorden. 'It was a picture of us...' begon hij, zuchtte een keer uit frustratie, maar pikte de draad weer op. 'Yesterday evening.' Hij probeerde haar reactie te pijlen, wilde niets liever dan stoppen met praten, maar dat was nog niet alles. 'The text said that if I didn't make you come back to him, he'd leak the photo.' Zijn ogen stonden in die van Rabia gericht, waar al haar gevoelens in weerkaatst werden. Het raakte hem, hard.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:52 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:23 AM

Rabia
Het ging dus over dat berichtje van vanmorgen - die vraag werd haar immers gesteld, of ze zich deze nog kon herinneren. Hoe kon ze dit niet? Ze had gezien wat het met de jongeman had gedaan, hoe kwaad het hem had gekregen. Dat zou haar nooit weer ontgaan, al helemaal niet omdat het nu bleek dat de twee dingen een verband aan elkaar hadden. Maar Riker zou toch nooit, zo onredelijk kunnen zijn? Zo had ze hem niet verwacht, nooit ingeschat - dan zou hij volgens haar erg ver onder zijn niveau zijn gezakt. Al kon ze ook niet vinden waar haar rol hierbij viel, hoe de jongeman een afkeur richting haar had gekregen, en waar deze op gebaseerd was. Al bleek het al snel - haar gedachtes waren te snel aan het denken gegaan - dat het sms'je niet eens van zijn broer was geweest, dat deze er niet mee te maken had gehad. Het was haar ex geweest - na het horen van zijn naam was haar moed tot haar schoenen gevallen, al sijpelde dit ook al langs de zoomen van deze. Vanaf nu kon het alle kanten op, het zou enorm gek kunnen worden. De jongeman had immers geen grenzen, wist het verschil niet tussen het goed en het kwaad, wat wel en wat niet kon. Hij was tot alles in staat, dat wist ze zelf ook. De glimlach die ze had gedragen voordat de jongeman was begonnen met praten, was nu ver van haar gezicht weg. Deze was weg gesmolten, van haar gezicht af gedreven. Klaar was ze niet, daar kwam ze nu achter, voor de opeenvolgende woorden van de jongeman. Ze vreesde ze, al werd haar nieuwsgierigheid ook steeds groter. Meerdere ideeën racete door haar hoofd heen, afwachtend op de zoete doch zure verlossing van Ross en zijn woorden. Al sloeg haar wereld compleet in elkaar bij het horen van een foto, en wanneer deze gemaakt was. Ze zou er omheen kunnen draaien, kunnen denken dat het enkel een foto was geweest waarop de jongeman naast haar had gelezen - maar de gehele avond had ze alles onthuld, had er niets op haar lichaam gezeten, en gezien de woede van de jongeman. Haar hoofd, haar mondhoeken en haar blik liet ze allen naar beneden vallen. Voorzichtig knikte ze, al had ze nog steeds niet alles gehoord. Hij had er nog iets bij geschreven, dat wanneer Ross haar niet terug zou brengen naar de jongeman hij de foto zou lekken. Paniek schoot in haar ogen, nam haar over. "Well did he send it?" Haar gezicht schoot omhoog, vond die van de jongeman. Tranen rolde over haar wangen heen, haar handen zaten strak om haar armen en leken deze haast af te knellen. Ze voelde zich raar, niet op haar plaats, door een mix van verdriet, ongeloof en niet handelbare spanning en onzekerheid. Al had de jongeman kapot gegooid, voor een reden - als Josh ze al had verstuurd was er geen reden meer voor geweest. In dat opzicht waren ze dus nog veilig. Haar hoofd liet ze weer vallen, en even bleef ze zo zitten. In stilte, met enkel een dof geluid van een van haar tranen, die op de grond was gevallen. Het was relatief niet een groot probleem, alleen Ross en Josh hadden de foto mogelijk kunnen zien, maar het idee dat het erger had kunnen zijn en dat de jongeman gisteravond zo voor haar raam had gestaan, maakte haar gek. Al wilde ze ook niet in hysterie uitbarsten, of enorm grote tranen over haar wangen laten rollen. Ze was sterker dan dit, dan de jongeman, en wilde niet langer voor zijn doen en laten buigen. Al lukte het haar op het moment niet om rechtop te zitten; haar lichaam zat enigszins in elkaar gevouwen, met haar hoofd naar beneden en haar ogen inmiddels gesloten. Ze knikte weer, langzaam en voorzichtig. "Oke," bracht ze ietwat hees uit. "Thank you fo.." Ze had verder willen praten, werkelijk, haar stem was enkel zo gebroken in het midden van de zin dat ze het niet meer voor elkaar kreeg zichzelf nog verstaanbaar te maken. "Fuck," had ze nog binnensmonds gemompeld, al ging ze er niet van uit dat Ross dit had mee gekregen.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female