O l BFS - Best Friend&#039;s Sister

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:28 AM

Rabia
Ze had hem nieteens zien knikken - haar ogen waren stil gevallen op de stenen muur, belegd met tegeltjes die wit hoorde te zijn. Smerig waren ze, en langzaam maar zeker begon ze zich precies zo te voelen. Smerig, een soort smerig dat ze met geen enkele hoeveelheid zeep en water weg zou kunnen krijgen. Ze had er nooit zo bij stil gestaan - wanneer ze duidelijk had gemaakt dat ze zijn zin niet deelde en de jongeman haar op het bed dwong had ze haar gedachtes vaak langs de kant van het bed laten rusten. Ze had overigens ook niets gekend op zulk soort momenten, niet praten, niet huilen. Op dat soort momenten lag ze enkel stil, precies zoals ze nu ook zat. Ross zijn aanraking liet ze over zich heen komen, daar reageerde ze niet meteen op. Vooral omdat de aanraking haar eerst terug nam naar een aantal beelden van Josh - beelden die het heropstarten van haar ademhaling niet perse leken te helpen. Al raakte ze in ademnood en nam ze wat paniekerig een grote hap binnen, voordat ze haar lichaam weer wat aanspande. Ze wist het wel, wat zijn antwoord was geweest. Ja - dat was wat er was gebeurd. Anders speet het hem ook niet, al waren die woorden niet geheel tot haar door gedrongen. Niets deed dit nog op het moment. Enkel dat het was gebeurd, en dat het nu een naam had - dat alles weer omhoog kwam en haar langzaam liet stikken. Ze begon dan ook ietwat onregelmatig naar adem te happen, en had haar lichaam hier verder geen reden voor. "I want to shower," waar maakte haar niet meer uit, al miste ze haar huis en de veiligheid die het haar vroeger altijd had gebracht enorm. De jongeman ook natuurlijk, ze voelde zich beschermt van al wat haar eerder pijn had gedaan, in zijn armen. "I want to go home, now, please." Tranen stroomde nogsteeds niet, ze vertikte het. Al was er deels niets in haar dat nog naar buiten wilde komen. Tegen hem aanleunen, of meer in zijn armen komen, deed ze niet. Haar lichaam stond nog altijd strak, met alles aangespannen en weer een gevoel van verzuuring in haar spieren. Iets waarvan ze zeker wist dat het ook nog wel even stand zou houden. "I want my mom."

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:27 AM

Ross
Na zijn vraag viel er een stilte. Een stilte die hem naar het hart greep. Rabia's ogen stonden in de zijne gericht, maar ze zei niks. Zijn vermoedens groeide sterker en groter, maar ondanks dat, gaf het kleine, toegevende knikje dat ze hem gaf hem een flinke opdonder. Hij had verwacht nog kwader te worden, en diep van binnen was hij dat ook, maar op dat moment kwam er een ander gevoel opzetten, eentje die overheerste. Hij had medelijden met haar, vond het vreselijk hoe zij behandeld was, hoe ze zich niet veilig had kunnen voelen in haar eigen lichaam, die Josh als eigendom beschouwd had, blijkbaar als iets waar hij gebruik van kon maken wanneer hij maar wilde, ook stemde Rabia hier niet mee in. Het maakte Ross zowat misselijk, de gedachte dat Josh zichzelf zo aan haar opgedrongen had, dat hij in staat was om iemand zo te kleineren en in een hoekje te drijven. Dat Rabia volkomen machteloos geweest was, in een positie had gestaan waarin zij hem niet van zich af had kunnen weren. Wellicht had de dame wel gedacht dat het haar eigen schuld was geweest, dat ze hem verkeerde signalen had afgegeven, maar dat was het niet. Het was niet haar schuld, het was die van Josh en alleen die van hem. Het deed veel met Ross, de dingen die één jongen haar had laten doen en op dit moment liet voelen, hoeveel pijn hij haar bracht. Ze verdiende het niet, ze verdiende zoveel beter. Hij begreep niet hoe ze het zolang met hem volgehouden had, maar begreep het aan de andere kant juist dondersgoed. Ze was bang geweest, bang voor waar hij nog meer toe in staat was. Hier hoefde ze zich geen zorgen meer over te maken, Ross was er nu voor haar, zou voor haar door het vuur gaan, en bovendien verwachtte hij niet dat Josh de komende tijd weer in hun zicht verdween, als Rabia ook tegen hem over deze situatie een verklaring af wilde leggen bij de politie. Ross begreep heel goed dat dit moeilijk was, dat het haar misschien geen goed idee leek, of dat ze zich er slecht bij voelde, maar wat gebeurd is is gebeurd, en voor wat hij met Rabia had gedaan kon hij weg komen, of ze kon het hem betaald zetten, zoals hij verdiende. De situatie bleef hetzelfde, Josh had gedaan wat hij had gedaan en daar zat geen verandering in. Of je strijd voor gerechtigheid, of je bezwelkt jezelf in een gevoel van onrecht en schaamte. Ross zou haar natuurlijk nergens toe dwingen, maar zou wel weten waar zijn voorkeur lag. Echter zou hij haar steunen in welke keuze ze ook zou nemen. Hij stond achter haar, altijd. De zachte toon die ze aansloeg achter haar woorden riep een zwaar gevoel op hem af. Zachtjes knikte hij, als antwoord op haar gestelde vraag, dit echter zo behoedzaam mogelijk. 'I'm so sorry he did that to you.' Zei hij zachtjes, merkte dat het veel deed met zijn emoties. Voor de zoveelste keer op deze dag, nam hij haar in zijn armen, zowel beschermend als sussend.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 01:00 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:27 AM

Rabia
"Something fun?" Een schorsing vond ze overdreven - dat ten eerste, al begreep ze ook niet waar de jongeman aan dacht. Het liefste zou ze binnen blijven, om daar op haar gemak in haar kamer te zitten en de afgelopen dagen te laten bezinken. Ze had geen idee hoe moeilijk dat zou zijn - al leek het haar makkelijker met de jongeman aan haar zijde. Zichzelf ziekmelden zou ze dus sowieso, dat verzoek zou ze zonder enige twijfel van de jongeman aannemen. Al verwachtte ze niet, dat haar ouders haar naar school zouden sturen. Haar moeder in ieder geval niet, dat wist ze - die dame zou haar begrip tonen. Haar vader zou het deels op haar verhalen, en gezien ze niet wist wat ze hen uberhaupt zou moeten vertellen zouden dat enkel meer leugens worden. Leugens die ze hen wilde besparen, maar ook zichzelf. Al leken dat op het moment zorgen die ze aan de kant moest zetten, zodat ze plaats konden maken voor degene die Ross wilde aankaarten. Ze glmlachte kort op het moment dat hij over haar handen heen streek, wist ergens echter dat dit een afleiding was. Bang was ze, door zijn woorden die zijn vraag hadden aangekondigt. Toen hij op keek bevroor ze even, fixeerde ze sterk op zijn pupillen. Deze vertelde haar dat ook hij de vraag niet fijn vond - iets wat haar zorgen niet stilde, enkel verergerde. Iets wat na het horen van de vraag, terecht was. Haar handen waren gestopt met het natuurlijke trillen, haar ademhaling sloeg een paar happen lucht over - eveneens als haart hart, die een paar hartslagen vergat. De vraag alleen al was verkeerd, eentje die eigenlijk nooit gesteld zou moeten worden. Eentje die hoe dan ook pijn deed. Al bracht het bij haar, alles overhoop. Hij wist het, of hij had het wellicht verwacht. Iets wat ze al die tijd had verzwegen en had weg gedrukt, wat ze een paar keer had laten gebeuren. En hij had gelijk, zonder dat ze het had gewild. Tranen kwamen er niet, al was haar ademhaling er ook nogsteeds niet. Kaars recht zat ze, met haar ogen die strak in die van Ross keken. Ze probeerde de beelden buiten te houden, al vlogen er tegen haar wil in een paar over haar netvlies heen. Haar kaken verzuurde - pas op dat moment realiseerde ze zich dat ze haar tanden stevig op elkar had gezet. Deze greep verslapte ze, waarmee ook heel haar lichaam tot rust kwam. Haar handen vielen uit die van Ross, landde met een doffe klap op de tafel waarop ze zat. Haar ogen namen een vragende blik in, net voordat er een traan over haar wang heen rolde. Ze had het nooit gewild, dat was ook zeker - maar niet wat hij vroeg. Voorzichtig knikte ze, haast alsof ze bang was om het tegenover zichzelf te bekennen. De stilte heerste hierna even, voordat haar stem - die overigens precies liet horen hoe gebroken en verloren ze zich vanbinnen voelde - op een zachte toon vroeg; "Was i raped?" Ze had nooit ja gezegd, maar een daadwerkelijke en duidelijke 'nee' had ze nooit uitgesproken. Haar toestemming echter ook niet. Verloren staarde ze weer in Ross zijn ogen, voordat ze deze naar de vloer liet vallen.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:26 AM

Ross
Het zou voor hem niet makkelijk zijn om haar deze vraag te stellen. Niet alleen omdat het wellicht niet eens waar was - het waren immers vermoedens waarop hij deze vraag baseerde -, maar als het wél overeenkwam met de realiteit, was hij bang Rabia er pijn mee te doen. Hij zou geen herinneringen die ze had geprobeerd te vergeten, weer omhoog willen halen, zodat deze in plaats van dat ze ergens ondergesneeuwd lagen, weer naar het oppervlak getrokken werden en hier op bleven drijven. De reden dat hij er toch voor koos om het te doen, met een fifty-fifty kans dat hij een onderwerp aankaartte die ze liever niet besprak, was omdat het haar wellicht afsluiting zou geven. Als hij het haar werkelijk geflikt had, kon Rabia toekijken hoe die gozer eindelijk kreeg wat hij verdiende voor wat hij haar aangedaan had. Maar ook zou Ross nog een heel stuk kwader worden. Hem nog een keer toe takelen was niet het beste idee, hoe graag hij dit dan ook zou willen. Hij walgde alleen al van het idee dat Josh Rabia aangeraakt had, laat staan misschien op manieren waar zij nooit mee ingestemd had...
'Well. I guess.' mompelde hij, niet precies wetend of het nou goed was wat er besproken was of niet. De straffen die Josh kreeg, daar had hij vrede mee, maar het feit dat hij een veel te persoonlijk en intieme foto had moeten vrijgeven was een heel stuk minder plezierig. Hels, eerder. Ross keek op naar de jongedame voor zijn neus toen ze begon over zíjn straffen. 'They won't. Two days suspension, that's all.' Hij deed een paar stappen naar de tafel toe waar de dame op zat. Hij pakte haar handen beet en keek glimlachend naar haar op. Waagde een poging het gewicht van Rabia's schouders af te tillen, voordat hij er iets nóg zwaarders op zou drukken. 'So if you call in sick.. We could do something fun.' Met een minuscuul grijnsje streek hij een plukje haar uit haar gezicht, probeerde het moment waarop hij haar de vraag voor zou dragen zo lang mogelijk uit te stellen, maar dat was op dit moment niet meer mogelijk. Ross vond dat hij het moest doen, dus het was wat hij deed. Hij keek even kort achterom, om er zeker van te zijn dat er niemand aankwam. Hierna keek hij opnieuw naar haar op, waarbij helaas de glimlach van zijn gezicht verdwenen was. Hij deed het liever niet, merkte zelfs aan zichzelf dat hij het moeilijk vond. Toch dwong hij zichzelf ertoe. 'Look, I don't want to hurt you, but I just need to ask you this.' Hij vreesde voor het antwoord dat hij wellicht zou kunnen krijgen, van de pijn die misschien opnieuw in haar ogen zou verschijnen, maar als Josh er een extra aanklacht bij kreeg, zat het alleen maar in hun voordeel. Het liefst verwijderde Ross de jongen volledig uit Rabia's leven, en daarbij het zijne, maar nu was het enkel mogelijk hem voor zo lang mogelijk weg te houden, en hij vond dat ze die kans met beide handen aan moesten grijpen. Ross' ogen hadden voor even op hun handen gestaan, in die tijd merkte hij dat hij naar de juiste formulering zocht, maar ook daarvoor had hij die niet. Hij wreed een keer met zijn duim over de rug van haar hand, maar keek hierna naar haar op. Het koste hem enkele secondes voordat hij de woorden werkelijk over zijn lippen gerold kreeg. 'Did Josh ever force you to have sex with him?'

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:57 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:26 AM

Rabia
Ze vroeg zich af waar het gesprek over ging, hoe deze verliep. Hoe het de jongeman afging, of hij straf kreeg en tot hoeverre deze zou worden toegekend. Als ze zelf de leiding had gehad, had ze hem niets gegeven, en al het mogelijke op Josh af gegooid. Ergens hoopte ze dat dit zou gebeuren, dat de jongen wellicht een strafblad zou krijgen en dat het zijn leven zou verzuren, zoals hij dit met de hare had gedaan. Nooit zou ze hem kunnen pakken zoals hij haar had gepakt, maar iets dat eraan tipte zou ze niet uit de weg slaan. Hij had immers een poging gedaan tot het publiekelijk storen van haar leven - waarom zou ze dit niet met dezijne mogen doen? Wat zou het hem schelen als mensen zouden weten wat hij met haar had gedaan - hij wou hetzelfde immers met haar doen, met Ross, hij zou geluk moeten hebben wilde hij dit ontkennen. Ross had bewijs, hard bewijs.
Bewijs dat mensen zouden moeten zien. Ze gruwelde door het idee, kon er niet bij dat volwassenen naar haar lichaam en hetzijne zouden moeten kijken, niet alleen omdat dit een verhouding was die ze niet aan hadden mogen nemen. Ook omdat de naaktheid van deze slechts voor de jongeman was bedoeld, en andersom. Preuts was ze niet, maar het laten zien van haar lichaam paste ook niet in haar straatje. In ieder geval, ze kon er niet bij, en haar gezicht vertrok iets met het idee dat de directeur niet de enige zou zijn die het plaatje onder ogen zou komen. Al wist ze dat de jongeman zich net zo moest voelen als haar. Daar ging ze toch van uit, al kon ze er ook niet perse over twijfelen. Al helemaal niet toen de jongeman weer terug kwam, sneller dna verwacht. Waarschijnlijk was hij ook snel klaar geweest met het gesprek dat hij had gevoerd. Voorzichtig glimlachte ze, hief ze haar hoofd een stukje omhoog zodat haar ogen de zijne konden ontmoeten. "How did it go?" Haar stem klonk nog altijd zacht, misschien een beetje hees door de eerdere tranen en de prop die hier, denkbeeldig, had gezeten. Haar haren stopte ze weer achter haar oor, voordat ze wat meer plaats maakte op de speciale tafel waar ze tijdens het wachten op was gaan zitten. Ze wilde zijn lichaam dicht tot het zijne, om zichzelf weer wat veiliger te voelen. Dit effect had hij immers nogsteeds, en ze zou zich verwonderen als dit ooit nog weg zou gaan. "Tell me that they wont charge you," fluisterde ze. "Or else i want a talk, too."

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:26 AM

Ross
De man had zijn telefoon gauw genoeg weer terug gegeven, en Ross merkte aan de manier waarop hij zijn houding aanpaste, dat ook hij het een tikkeltje ongemakkelijk vond. Het gesprek vorderde weer, ging verder, dit keer met het bewijs dat het menens was. De directeur noemde onder anderen een paar opties op, maatregelen die er getroffen konden worden tegenover Josh, die verschrikkelijk gedrag vertoond had. Ross zou hier zeker mee instemmen, het liefst met de maatregel die het zwaarst was, zoals de jongen verdiende. De man tegenover hem begon op een gegeven moment zoekend door een map heen te bladeren. 'I am gonna have to inform your parents, you understand that, right?' Voordat Ross zijn mond open kon trekken, zag hij dat de man met zijn vinger bleef steken bij Ross' naam, waar geen telefoon nummer achter stond. 'How can I get in contact with your parents?' Vroeg hij de jongeman. Hierop antwoordde Ross met hetgeen dat hij de man net al duidelijk had willen maken, maar waar hij niet optijd de kans voor had gekregen. 'I don't have parents.' De man tegenover hem fronste, en even leek het alsof hij iets wilde zeggen, maar hij hield zijn mond. 'Who can I call for you?' Ross baalde van deze woorden. Er moest iemand ingelicht worden, iemand van zijn thuisfront. Als hij nou de persoon koos waarbij hij er het makkelijkst mee weg kwam... Ryland was te jong, Riker zou hem vermoorden, Rydel zou doordraaien en Rocky zou loyaal zijn tegenover zijn oudste broer en het Riker vertellen. Een goede optie zat er niet tussen dus. 'My brother.' Besloot Ross toch maar. Riker zou hem vermoorden, maar hij wist dat zowel Rydel als Rocky het hem zou vertellen, dus erachter komen zou hij toch wel. Misschien zou Riker hem nog sparen voor het feit dat hij het hem direct had laten weten, maar dat was natuurlijk naïef. Hij kon hem alweer horen zeggen dat het belachelijk was wat hij zichzelf allemaal wel niet op de hals haalde, alsof Ross dit met opzet deed. Maar dat was nu wel zijn laatste zorg. Rabia's ouders zouden ook gebeld worden... Betekende dit dat Mateo er ook achter zou komen? Dat hij te weten zou komen dat zijn zusje en zijn beste vriend het bed hadden gedeeld? Van deze gedachte kreeg Ross het toch een stuk warmer. Hij keek echter weer op toen de directeur hem toestemming gaf om het kantoor te verlaten. Ross was zich goed bewust van wat er met Josh kon gebeuren, maar of hij dit genoeg vond? Nee. Het voldeed niet aan de maatregelen die hij graag getroffen wilde zien worden tegen de jongen. Ross wilde er een schepje bovenop doen, voor zowel Josh's strafverhoging als voor Rabia, die gewoon afsluiting verdiende, net als gerechtigheid. Als zijn vermoedens immers klopte, zo niet, bleef het bij de straf die haar ex-vriend na het sturen van de foto tegenmoet ging. Maar hij had het gevoel dat hij aardig goed zat, met waar Josh zich tijdens hun relatie mee bezig had gehouden, de dingen die hij haar had laten doen. Ross verliet het kantoor en ging weer opzoek naar Rabia, die hij al snel gevonden had; op precies dezelfde plek waar hij haar een tijdje geleden achter gelaten had. 'Hey,' glimlachte hij zwakjes, toen hij het kamertje weer binnenliep. Ross wilde het haar eigenlijk niet vragen, wist dat het - als zijn vermoedens klopten - dingen naar boven zou kunnen halen met het volgende dat hij haar zou vragen, maar wilde gewoon het beste voor haar, dat ze dit achter zich zou kunnen laten, met de daarbij horende schuld die Josh verdiende.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:56 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:25 AM

Rabia
Ze maakte zich zorgen, natuurlijk maakte ze zich zorgen. Het kwelde haar dat ze er niet bij kon zijn, wellicht als enkel meer bewijs voor het verhaal dat hij de man zou vertellen. Dat haar ex een foto had gemaakt, en hier mee had gedreigd. Ze hoopte werkelijk dat er begrip getoond zou worden, dat ze hem niet te hard zouden straffen voor wat hij had gedaan. Natuurlijk, het was fout dat hij de situatie zo had behandeld en het was fout dat Josh zijn bloed zelfs over zijn gehele shirt was gelopen - maar heel de jongeman was fout. Dat moesten ze beseffen, en mochten ze dit niet doen dan zou ze zichzelf hier hard voor maken. Al was er nu, tot haar verdriet, weinig wat ze kon doen. Voor zichzelf, of voor de jongeman. Ze liet de minuten wegtikken, pinkte zo af en toe nog een traan weg. Eigenlijk had ze haar moeder willen bellen, zodat ze haar stem kon horen die haar altijd zo gerust stelde. Ze wilde echter geen paniek zaaien, het verhaal liever in persoon vertellen. Tevens ook omdat ze hierna vrijwel meteen in haar armen zou kunnen rusten. Nu hield ze zichzelf vast, met haar armen losjes rond haar middel. Haar hoofd liet ze tegen de muur aan leunen terwijl ze probeerde Ross even achter haar te laten, vooral omdat ze er op het moment niet voor hem kon zijn. Mateo zou ze ook kunnen appen, om hem in te lichten over de situatie en dat de jongeman hoogstwaarschijnlijk niet mee zou komen na school. Al zou dit nu teveel vragen opleveren die ze wellicht nog niet konden beantwoorden. En dus bleef ze zitten, alleen en zonder haar telefoon erbij te pakken. Het feit dat ze liever ook met niemand wilde praten speelde mee, en dat ze het liefst in Ross haar armen wilde liggen. Zitten, leunen, steunen, het maakte haar niet uit. Ze had hem nodig, misschien net zoveel als hij haar nodig had. Dat hoopte ze, stiekem, zonder dat ze het hem zou vertellen. Ze wilde hem immers niet het gevoel geven dat hij een verplichting had, dat was wel het laatste wat ze hem wilde laten voelen. Liefde, warmte, dat waren de twee voornaamste dingen die hij, volgens haar, op het moment nodig had.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:25 AM

Ross
Natuurlijk vreesde Ross voor het ergste; dat hij de schuld van alles zou krijgen, dat hij niet geloofd werd of dat hij niet serieus genomen zou worden. Hij had immers de eerste klap uitgedeeld, en ook meteen de meeste. Maar dit niet zonder reden. Hij had redenen genoeg, kon er een heel lijstje van maken, maar de werkelijke aanleiding ervan was natuurlijk de foto die de jongen van Rabia en hem gemaakt had. Hij walgde er al van als hij nadacht over het feit dat Josh werkelijk zo ziek was om dit te doen, laat staan dat hij alles straks uit moest leggen aan de directeur. Dit echter als Ross wilde dat hij niet voor het hele gebeure op moest draaien, voor dingen die hij niet gestart had. Hij zou de waarheid op tafel moeten leggen als hij gerechtigheid wilde voor zowel zichzelf als Rabia, en zou willen dat de aanstichter van deze ellende, gestraft zou worden voor de dingen die hij gedaan had.
Rabia had de jongeman niet de kans gegeven de kamer te verlaten, in ieder geval niet voordat ze zijn hand vast had genomen en hem nog een laatste boodschap mee bracht. Zwakjes glimlachte hij naar haar, om haar te laten weten dat hij haar woorden op prijs stelde, de steun die ze hem op dit moment gaf in het algemeen. Ross draaide zich om en stapte vervolgens het kamertje uit, waar hij het liefst nog even ondergedoken was gebleven, samen met Rabia. Dit was echter niet mogelijk, hij zou de harde realiteit weer onder ogen moeten komen. Toen hij bij het kamertje van de directeur aan kwam klopte hij drie keer op de deur, voordat hem verzocht was binnen te treden. 'Ross,' klonk de diepe mannenstem. 'Sit down.' Hij deed wat hem gevraagd werd en nam plaats tegenover het hoofd van de school. Er volgde een uitgebreid gesprek, uitgebreider dan Ross hem persoonlijk gewild had willen hebben. Hij had de man tegenover hem uit moeten leggen wat er gebeurd was, waarom hij gedaan had wat hij gedaan had. 'We're gonna need some proof, Ross.' zei de man uiteindelijk, nadat Ross zijn verhaal gedaan had. Hier was hij al bang voor geweest - dat het hier op uit zou komen. In de stem van de man hoorde hij echter wel dat hij het ook niet graag van hem vroeg, logisch natuurlijk. Ross knikte zachtjes, viste met tegenzin zijn mobiel uit zijn broekzak. Toen hij het gesprek met Josh opende, slikte hij terwijl de foto verscheen. Voor enkele secondes bleef hij met de telefoon in zijn hand zitten, maar zette zichzelf er uiteindelijk toch toe het apparaat te overhandigen. Ongemakkelijk wendde hij zijn blik af en schraapte een keer zijn keel uit ongemak. Hij wenste dat hij van de aardbodem kon verdwijnen, had hier op dat moment alles voor over.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:55 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:25 AM

Rabia
Ze wilde meer zijn dan wat ze nu waren - ze zouden het niet eens vrienden kunnen noemen, gezien haar broer deze rol in zijn leven had gestolen. Ze was iemand die hij kende, en zo zou het altijd moeten wezen. Dat realiseerde ze, accepteeren was echter een heel ander verhaal. Ze zou haar hele leven toch niet spijt kunnen hebben, over het laten lopen van de liefde van haar leven? Ross was alles wat ze wilde, iemand waarvan ze hield en iemand waarvan ze wist dat de gevoelens die ze voor hem had, net zo hard terug gevoeld werden. Met hem waren daar geen zorgen over, en dat de jongeman voor haar door vuur zou lopen was voor haar dan ook al meer dan een simpel feit. Immers viel niet te ontkennen dat de jongeman het al had bewezen, op het moment dat hij haar ex te lijf was gegaan. Eigenlijk was het dan ook al wel duidelijk, met alles wat ze voor hem voelde, alles wat hij voor haar deed en zeker ook de twee rondes die ze hadden gedeeld - ze waren er beide klaar voor, om het meer te laten worden. Vooral ook om het te laten zien en te laten merken aan de buitenwereld - ze droomde er al een tijdje van, om met haar trots aan haar zeide de wereld te trotseeren. Haar ouders overigens ook, haar vrienden - alle mensen met wie ze wilde delen dat Ross de hare was, en zijzelf de zijne. Dat ze na maanden van tegenhouden, misschien zelfs al wel richting een jaar - ontkennen dat ze in het begin, toen ze nog jonger was, een zwak voor de jongeman had gehad kon ze niet - eindelijk konden laten zien wat ze al die tijd wel hadden gevoeld, maar niet hadden bekend. Heel even leek het moment overigens heel dichtbij, de spanning hing er, de juiste sfeer om deze woorden uit te spreken. Enigszins hoopvol keek ze hem aan, al werd het hen weer niet gegund. De deur ging open, Ross werd verwacht op het kantoor van de directeur. Het kneepje in haar hand bracht haar weer terug naar de werkelijkheid, met een kleine zucht. Nadat hij deze los had gelaten en was opgestaan, nam ze de zijne echter weer vast voordat hij de kans had de kamer te verlaten. "You have a reason Ross, thank you," ze knikte voorzichtig voordat ze zijn hand weer los liet, hem liet gaan. Moeilijk vond ze het, om hem te zien gaan voor iets dat hij nieteens was gestart. Ze ging er van uit dat hij geen problemen zou kijken, in ieder geval niet teveel, en dat hoopte ze voor de jongeman. Dat was immers wat hij verdiende, niets tot weinig - en haar ex verdiende alles wat ze eruit zou kunnen halen. Zuchtend haalde ze een hand door haar haren heen - ze zou blijven zitten, gezien ze zich niet kon inbeelden dat het ergens in de aula beter zou zijn.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female