O l BFS - Best Friend&#039;s Sister

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:23 AM

Rabia
Hij had ze niet gedeeld, zoals Rabia al had gedacht. Vandaar dat de jongeman, nadat hij was gestopt met het inslaan op zijn gezicht, zijn telefoon nog weg had gesmeten. En vervolgens had vermorzelt. Iets waarvoor ze hem ontzettend dankbaar was - dat zou ze dadelijk nog wel naar hem over brengen, hoezeer ze dit op prijs had gesteld. Ze wilde dan ook wel praten, had zichzelf bijna zover gekregen dat ze dit ook zou doen, maar toen sloot de jongeman haar in zijn armen. Weer werd haar keel dicht geknepen, kon ze niets meer over haar lippen heen laten rollen. Haar lichaam liet ze tegen het zijne aan leunen, alsof hij het enige was waar ze zich op het moment aan kon vast houden, letterlijk en figuurlijk gezien. Haar hoofd plaatste ze in zijn nek, niet veel later stroomde de eerste tranen ook al langs zijn huid naar beneden. Al ging ze er van uit dat dit op het moment geen probleem was voor hem, ze hoopte in ieder geval van niet. Al was het ook niet haar plan om nog langer te huilen, om zichzelf nog langer toe te laten geven aan wat de jongeman had gedaan. Ja, het was vreselijk en oneerlijk, onredelijk en een ontzettend smerige streek - maar deze was al voorbij en maar gezien door twee mensen. Al was er iets in haar dat wilde zien waar het om ging, waar ze haar tranen om liet. Bang was ze dat het haar enkel bozer zou maken, al was ze er zeker van dat de jongeman zou krijgen wat hij verdiende. Eindelijk, nadat ze zo lang had geaccepteerd wat voor een wezen hij wel niet mocht zijn. "Show me," fluisterde ze. Ze draaide haar hoofd iets bij waardoor ze weer zicht kreeg, door de ruimte en zo dadelijk ook op het scherm van de jongeman. Haar armen sloeg ze om de jongeman heen, zijn zijde zou ze nog even niet willen verlaten. Het was immers niet alleen haar lichaam die op de foto stond, ze ging er van uit dat hij Ross ook had geschoten. "I'm sorry," voegde ze er nog aan toe. Haar vriend was degene die dit had geflikt, haar ex vriend, en ergens voelde ze zich verantwoordelijk voor wat er was gebeurd. Al was ze er inmiddels ook enorm klaar mee, met al zijn gezeik en gezeur - al zou het nog enige tijd duren voordat ze alles ook zou kunnen vergeten. Voordat ze de jongeman uit haar systeem zou hebben. Al twijfelde ze niet over de steun die ze zou ontvangen van de jongeman die haar nu in zijn armen hield. "And thank you," - "For what you did."

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:24 AM

Ross
Er bestonden tuurlijk kansen dat de jongen de foto's over had gezet naar een ander apparaat, maar eigenlijk ging Ross daar niet vanuit. Josh was nooit de meest snuggere, en het feit dat hij zo verbaasd gekeken had toen Ross op hem af gekomen was, zei hem genoeg; hij had het allemaal niet doordacht. Hij had niet nagedacht bij de gevolgen, bij het feit dat de desbetreffende persoon waar hij dit naar gestuurd had, woedend op hem zou zijn en het zou vertikken naar hem te luisteren. Josh kon ze niks meer maken, zonder foto's. Hij kon enkel rond bazuinen dat de twee het bed gedeeld hadden, maar bewijs zou hij niet meer hebben. En wie zou hem geloven, wetend dat er toch wel eens een steekje los zou kunnen zitten bij hem? De enige persoon met bewijs was Ross, die de foto nog steeds in zijn telefoon had staan, in het gesprek tussen Josh en hem. Hij had de foto willen verwijderen toen hij hem gekregen had, maar had zich optijd kunnen beseffen dat het hem zou kunnen helpen, als het echt zo ver zou kunnen komen. En zo ver was het gekomen, helaas. Ross wilde het hier niet bij laten zitten, liet Josh hier niet mee weg komen. Hij had hem al flink betaald gezet, maar hij wilde het een stap verder brengen. De jongen moest krijgen wat hij verdiende, en dat was meer dan een pak slaag.
De dame ging er kapot aan, wat haar geflikt was. Hij hoorde haar snikken, voelde dat de tranen niet alleen over haar wangen, maar ook over zíjn huid heen druppelde, maar dit zal hem een worst wezen. Voor een moment hield hij haar vast, bood hij haar de steun die ze duidelijk nodig had, maar na een tijdje verzwakte de dame haar greep, waardoor ze hem aan kon kijken. Hij was verbaasd door wat ze hem vroeg. Ze wilde de foto zien. Ross wist echter niet of dit wel zo'n goed idee was. De dame was al overstuur genoeg, de foto zelf bekijken zou haar hier echt niet bij helpen. Hij wilde haar alleen maar de pijn besparen. 'I don't think you want to see that.' mompelde hij dan ook oprecht. Het leek hem geen goed idee haar het toe te schuiven, ook al vroeg de dame erom. Natuurlijk zou hij het haar niet verbieden, maar hij wilde zeker weten of dit echt wel was wat ze wilde, en of ze het aankon. Bij haar volgende woorden schudde hij zijn hoofd. 'It's not your fault.' Rabia mocht zichzelf er niet de schuld van geven, niet voor het onredelijke gedrag van haar ex-vriend. Ook niet voor het feit dat Ross er nu ook bij betrokken werd, hier had zij niet voor gezorgd, maar Josh. Bij het bedankje dat hij ontving begon een klein glimlachje aan zijn lippen te trekken. 'It was nothing.' Hij haalde er nonchalant zijn schouders bij op, had bovendien een sarcastisch toontje achter zijn woorden geplakt, gepaard met een klein grijnsje. Tuurlijk had het hem wel inspanning gekost, hij had vol op de jongen ingeslagen. 'We'll get through this.' zei hij vervolgens, toch iets serieuzer dan zijn vorige woorden en drukte hierna een kus in haar haren.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:54 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:24 AM

Rabia
Ross dacht niet dat de foto die hij gestuurd had gekregen, iets was wat ze wilde zien. Nu niet, wellicht dat hij daar gelijk in had - maar ooit, over een tijdje zou ze willen zien waar heel dit verhaal over ging. Of het daadwerkelijk zo guur was als ze dacht dat het was, zo schadelijk als haar angst haar had laten denken. Al knikte ze voor nu, besloot ze naar de jongeman te luisteren. Hij had hem immers gezien, kon dit beter inschatten dan dat ze zelf kon op het moment. En het was niet geheel onredelijk om naar hem te luisteren op het moment, gezien alles wat hij voor haar had gedaan, inclusief het ineen meppen van haar ex. Heel even, enkele secondes, glimlachte ze schuin om het idee. Vol in zijn gezicht. Net goed, dus. Zoals hij het altijd al had verdiend.
Het gesprek viel echter al snel naar haar verontschuldiging naar hem - hij keurde het af, vertelde haar dat ze geen schuld had. Iets wat ze zelf anders zag. Ze was immers met de jongeman gaan daten, wetende dat hij een lamzak was. Dit deels omdat ze iets moest hebben waar ze zich aan vast kon grijpen, om haar gedachtes weg te houden bij een fout die ze destijds slechts eenmaal was begaan. Het had gewerkt, voor een tijdje, voordat Josh de persoon was geworden die hij destijds had verborgen. Ze had er een stokje voor kunnen steken, het kunnen afkappen om dit soort dingen te voorkomen. Het was haar keuze geweest, achteraf gezien haar fout, dat ze hier niets mee had gedaan, deze mogelijkheid. En waarom? Gevoelens voor een verbode iemand. Toen had ze het dus al geweten, en al die tijd had ze het weg gestopt. Of Ross hetzelfde had moeten doen, dat vroeg ze zich sindsdien al af. Jammer genoeg kon ze het hem nu niet vragen, niet alleen omdat zijn woorden ergens anders naartoe leidde. Zachtjes glimlachte ze, duwde ze hem iets door met haar schouder te bewegen. Ze kon de grijns die hij op zijn gezicht had staan simpelweg voelen, al had de toon waarin hij had gesproken ook het een en ander verteld. Ze wilde erop reageerd, simpelweg met zijn naam op een zachte, iets vrolijkere toon dan voorheen, maar de jongeman was haar weer voor. Ze zouden er wel doorheen komen. Ze zouden, er wel doorheen komen. Rabia haar lichaam leunde vrijwel meteen weer meer tegen de jongeman aan, haar tranen waren inmiddels al gestopt met stromen. De kus die hij haar in haar haren drukte, zorgde ervoor dat ze de vraag die zijn woorden haar hadden gegeven stelde. "What 'we'?" fluisterde ze, voordat ze haar ogen weer sloot. Nu ze hier immers zaten, zonder dat de buitenwereld hen wat kon schelen, was er een kans dat ze er een serieus antwoord op zou krijgen. Al kon dat natuurlijk prima, enkel valse hoop zijn. Het moment was niet juist, dat realiseerde ze zich zelf ook; haar slappe gevoel maakte haar duidelijk dat ze nog niet boven de foto stond, of ieder ander ding dat de jongeman had geflikt. Al was een ander onderwerp, al was het maar even, natuurlijk een luxe te noemen op het moment.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:24 AM

Ross
Hij had opgelucht adem kunnen halen toen de dame met hem instemde, zich er maar bij neerlegde dat dit inderdaad niet het beste moment was om de foto onder ogen te komen. Ze had al zo'n harde opdonder gehad met het feit dát er een foto van ze gemaakt was, Ross wilde niet weten wat er zou gebeuren als ze deze ook werkelijk zou zien. Ross was in ieder geval al blij genoeg dat de foto niet gelekt was, want wat hij dan gedaan zou hebben wist hij ook niet. Dat mensen hem gierend en met oordelende ogen na zouden kijken, zou hem niet eens zo erg deren. Maar als Mateo de foto te zien zou krijgen... Hij zou Ross vermoorden, of hier in ieder geval een poging tot doen, bij wijze van spreke. Het zou wel eens heel goed het einde van hun jarenlange vriendschap kunnen betekenen. Ross zou zijn beste vriend verliezen, zou op straat belanden en zou door het leven moeten gaan zonder degene waar hij eigenlijk niet meer zonder kon; Rabia. Mateo zou er echt wel voor zorgen dat de twee niet meer in contact kwamen, daar zou hij een stokje voor steken. Of Ross zich er bij neer zou leggen echter? Dat was nog maar de vraag. Een vraag waar hij zelf eigenlijk wel antwoord op wist.
Ross had in haar ogen af kunnen lezen dat ze het er niet mee eens was. Hoe in hemelsnaam moest dit haar schuld zijn? In Ross' ogen wezen alle pijlen naar Josh, en dit zouden ze ook blijven doen, van welke kant hij de situatie ook bekeek, in welk licht hij de gebeurtenis ook zette. Hij wist nog goed hoe Rabia gisteren hetzelfde had gedaan; zichzelf de schuld geven voor de dingen die Josh geflikt had. Hij vond het moeilijk om te zien hoe ze zichzelf ermee voor de gek hield, terwijl het voor hem glashelder was dat ze niet de schuldige was, verre van. Ze moest zorgen dat ze zichzelf er niet mee opscheepte, met het schuldgevoel dat ze zichzelf opvallend vaak leek toe te schuiven. Hij hoopte dat hij haar bij zou kunnen brengen dat het niet haar schuld was, of dat ze zich dit zelf zou kunnen beseffen. Hij keek naar haar op bij haar gesproken woorden. Ross merkte dat hij zichzelf hetzelfde afgevraagd had de afgelopen tijd, vooral na gisteravond. Wat waren de twee nou eigenlijk? Ze wisten wat ze hoorden te zijn van elkaar, maar die positie waren ze allang ontgroeid, en dat wisten ze beide. Hij had net zijn mond open willen trekken, toen een stem hem hiervan weerhield. 'The principal wants to see you in his office.' Werd hem gemeld, door de vrouw die hem enkele minuten geleden had geholpen met zijn verwondingen die reuze mee hadden gevallen. Ross knikte, liet zijn ogen hierna weer naar Rabia af gaan. Hij kneep een keer zachtjes in haar hand, glimlachte aanmoedigend naar haar, of eigenlijk meer om haar duidelijk te maken dat hij het wel zou redden. Hij liet de dame los en deed een stap van haar af. 'Here goes nothing.' Zuchtte hij.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:55 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:25 AM

Rabia
Ze wilde meer zijn dan wat ze nu waren - ze zouden het niet eens vrienden kunnen noemen, gezien haar broer deze rol in zijn leven had gestolen. Ze was iemand die hij kende, en zo zou het altijd moeten wezen. Dat realiseerde ze, accepteeren was echter een heel ander verhaal. Ze zou haar hele leven toch niet spijt kunnen hebben, over het laten lopen van de liefde van haar leven? Ross was alles wat ze wilde, iemand waarvan ze hield en iemand waarvan ze wist dat de gevoelens die ze voor hem had, net zo hard terug gevoeld werden. Met hem waren daar geen zorgen over, en dat de jongeman voor haar door vuur zou lopen was voor haar dan ook al meer dan een simpel feit. Immers viel niet te ontkennen dat de jongeman het al had bewezen, op het moment dat hij haar ex te lijf was gegaan. Eigenlijk was het dan ook al wel duidelijk, met alles wat ze voor hem voelde, alles wat hij voor haar deed en zeker ook de twee rondes die ze hadden gedeeld - ze waren er beide klaar voor, om het meer te laten worden. Vooral ook om het te laten zien en te laten merken aan de buitenwereld - ze droomde er al een tijdje van, om met haar trots aan haar zeide de wereld te trotseeren. Haar ouders overigens ook, haar vrienden - alle mensen met wie ze wilde delen dat Ross de hare was, en zijzelf de zijne. Dat ze na maanden van tegenhouden, misschien zelfs al wel richting een jaar - ontkennen dat ze in het begin, toen ze nog jonger was, een zwak voor de jongeman had gehad kon ze niet - eindelijk konden laten zien wat ze al die tijd wel hadden gevoeld, maar niet hadden bekend. Heel even leek het moment overigens heel dichtbij, de spanning hing er, de juiste sfeer om deze woorden uit te spreken. Enigszins hoopvol keek ze hem aan, al werd het hen weer niet gegund. De deur ging open, Ross werd verwacht op het kantoor van de directeur. Het kneepje in haar hand bracht haar weer terug naar de werkelijkheid, met een kleine zucht. Nadat hij deze los had gelaten en was opgestaan, nam ze de zijne echter weer vast voordat hij de kans had de kamer te verlaten. "You have a reason Ross, thank you," ze knikte voorzichtig voordat ze zijn hand weer los liet, hem liet gaan. Moeilijk vond ze het, om hem te zien gaan voor iets dat hij nieteens was gestart. Ze ging er van uit dat hij geen problemen zou kijken, in ieder geval niet teveel, en dat hoopte ze voor de jongeman. Dat was immers wat hij verdiende, niets tot weinig - en haar ex verdiende alles wat ze eruit zou kunnen halen. Zuchtend haalde ze een hand door haar haren heen - ze zou blijven zitten, gezien ze zich niet kon inbeelden dat het ergens in de aula beter zou zijn.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:25 AM

Ross
Natuurlijk vreesde Ross voor het ergste; dat hij de schuld van alles zou krijgen, dat hij niet geloofd werd of dat hij niet serieus genomen zou worden. Hij had immers de eerste klap uitgedeeld, en ook meteen de meeste. Maar dit niet zonder reden. Hij had redenen genoeg, kon er een heel lijstje van maken, maar de werkelijke aanleiding ervan was natuurlijk de foto die de jongen van Rabia en hem gemaakt had. Hij walgde er al van als hij nadacht over het feit dat Josh werkelijk zo ziek was om dit te doen, laat staan dat hij alles straks uit moest leggen aan de directeur. Dit echter als Ross wilde dat hij niet voor het hele gebeure op moest draaien, voor dingen die hij niet gestart had. Hij zou de waarheid op tafel moeten leggen als hij gerechtigheid wilde voor zowel zichzelf als Rabia, en zou willen dat de aanstichter van deze ellende, gestraft zou worden voor de dingen die hij gedaan had.
Rabia had de jongeman niet de kans gegeven de kamer te verlaten, in ieder geval niet voordat ze zijn hand vast had genomen en hem nog een laatste boodschap mee bracht. Zwakjes glimlachte hij naar haar, om haar te laten weten dat hij haar woorden op prijs stelde, de steun die ze hem op dit moment gaf in het algemeen. Ross draaide zich om en stapte vervolgens het kamertje uit, waar hij het liefst nog even ondergedoken was gebleven, samen met Rabia. Dit was echter niet mogelijk, hij zou de harde realiteit weer onder ogen moeten komen. Toen hij bij het kamertje van de directeur aan kwam klopte hij drie keer op de deur, voordat hem verzocht was binnen te treden. 'Ross,' klonk de diepe mannenstem. 'Sit down.' Hij deed wat hem gevraagd werd en nam plaats tegenover het hoofd van de school. Er volgde een uitgebreid gesprek, uitgebreider dan Ross hem persoonlijk gewild had willen hebben. Hij had de man tegenover hem uit moeten leggen wat er gebeurd was, waarom hij gedaan had wat hij gedaan had. 'We're gonna need some proof, Ross.' zei de man uiteindelijk, nadat Ross zijn verhaal gedaan had. Hier was hij al bang voor geweest - dat het hier op uit zou komen. In de stem van de man hoorde hij echter wel dat hij het ook niet graag van hem vroeg, logisch natuurlijk. Ross knikte zachtjes, viste met tegenzin zijn mobiel uit zijn broekzak. Toen hij het gesprek met Josh opende, slikte hij terwijl de foto verscheen. Voor enkele secondes bleef hij met de telefoon in zijn hand zitten, maar zette zichzelf er uiteindelijk toch toe het apparaat te overhandigen. Ongemakkelijk wendde hij zijn blik af en schraapte een keer zijn keel uit ongemak. Hij wenste dat hij van de aardbodem kon verdwijnen, had hier op dat moment alles voor over.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:55 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:25 AM

Rabia
Ze maakte zich zorgen, natuurlijk maakte ze zich zorgen. Het kwelde haar dat ze er niet bij kon zijn, wellicht als enkel meer bewijs voor het verhaal dat hij de man zou vertellen. Dat haar ex een foto had gemaakt, en hier mee had gedreigd. Ze hoopte werkelijk dat er begrip getoond zou worden, dat ze hem niet te hard zouden straffen voor wat hij had gedaan. Natuurlijk, het was fout dat hij de situatie zo had behandeld en het was fout dat Josh zijn bloed zelfs over zijn gehele shirt was gelopen - maar heel de jongeman was fout. Dat moesten ze beseffen, en mochten ze dit niet doen dan zou ze zichzelf hier hard voor maken. Al was er nu, tot haar verdriet, weinig wat ze kon doen. Voor zichzelf, of voor de jongeman. Ze liet de minuten wegtikken, pinkte zo af en toe nog een traan weg. Eigenlijk had ze haar moeder willen bellen, zodat ze haar stem kon horen die haar altijd zo gerust stelde. Ze wilde echter geen paniek zaaien, het verhaal liever in persoon vertellen. Tevens ook omdat ze hierna vrijwel meteen in haar armen zou kunnen rusten. Nu hield ze zichzelf vast, met haar armen losjes rond haar middel. Haar hoofd liet ze tegen de muur aan leunen terwijl ze probeerde Ross even achter haar te laten, vooral omdat ze er op het moment niet voor hem kon zijn. Mateo zou ze ook kunnen appen, om hem in te lichten over de situatie en dat de jongeman hoogstwaarschijnlijk niet mee zou komen na school. Al zou dit nu teveel vragen opleveren die ze wellicht nog niet konden beantwoorden. En dus bleef ze zitten, alleen en zonder haar telefoon erbij te pakken. Het feit dat ze liever ook met niemand wilde praten speelde mee, en dat ze het liefst in Ross haar armen wilde liggen. Zitten, leunen, steunen, het maakte haar niet uit. Ze had hem nodig, misschien net zoveel als hij haar nodig had. Dat hoopte ze, stiekem, zonder dat ze het hem zou vertellen. Ze wilde hem immers niet het gevoel geven dat hij een verplichting had, dat was wel het laatste wat ze hem wilde laten voelen. Liefde, warmte, dat waren de twee voornaamste dingen die hij, volgens haar, op het moment nodig had.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:26 AM

Ross
De man had zijn telefoon gauw genoeg weer terug gegeven, en Ross merkte aan de manier waarop hij zijn houding aanpaste, dat ook hij het een tikkeltje ongemakkelijk vond. Het gesprek vorderde weer, ging verder, dit keer met het bewijs dat het menens was. De directeur noemde onder anderen een paar opties op, maatregelen die er getroffen konden worden tegenover Josh, die verschrikkelijk gedrag vertoond had. Ross zou hier zeker mee instemmen, het liefst met de maatregel die het zwaarst was, zoals de jongen verdiende. De man tegenover hem begon op een gegeven moment zoekend door een map heen te bladeren. 'I am gonna have to inform your parents, you understand that, right?' Voordat Ross zijn mond open kon trekken, zag hij dat de man met zijn vinger bleef steken bij Ross' naam, waar geen telefoon nummer achter stond. 'How can I get in contact with your parents?' Vroeg hij de jongeman. Hierop antwoordde Ross met hetgeen dat hij de man net al duidelijk had willen maken, maar waar hij niet optijd de kans voor had gekregen. 'I don't have parents.' De man tegenover hem fronste, en even leek het alsof hij iets wilde zeggen, maar hij hield zijn mond. 'Who can I call for you?' Ross baalde van deze woorden. Er moest iemand ingelicht worden, iemand van zijn thuisfront. Als hij nou de persoon koos waarbij hij er het makkelijkst mee weg kwam... Ryland was te jong, Riker zou hem vermoorden, Rydel zou doordraaien en Rocky zou loyaal zijn tegenover zijn oudste broer en het Riker vertellen. Een goede optie zat er niet tussen dus. 'My brother.' Besloot Ross toch maar. Riker zou hem vermoorden, maar hij wist dat zowel Rydel als Rocky het hem zou vertellen, dus erachter komen zou hij toch wel. Misschien zou Riker hem nog sparen voor het feit dat hij het hem direct had laten weten, maar dat was natuurlijk naïef. Hij kon hem alweer horen zeggen dat het belachelijk was wat hij zichzelf allemaal wel niet op de hals haalde, alsof Ross dit met opzet deed. Maar dat was nu wel zijn laatste zorg. Rabia's ouders zouden ook gebeld worden... Betekende dit dat Mateo er ook achter zou komen? Dat hij te weten zou komen dat zijn zusje en zijn beste vriend het bed hadden gedeeld? Van deze gedachte kreeg Ross het toch een stuk warmer. Hij keek echter weer op toen de directeur hem toestemming gaf om het kantoor te verlaten. Ross was zich goed bewust van wat er met Josh kon gebeuren, maar of hij dit genoeg vond? Nee. Het voldeed niet aan de maatregelen die hij graag getroffen wilde zien worden tegen de jongen. Ross wilde er een schepje bovenop doen, voor zowel Josh's strafverhoging als voor Rabia, die gewoon afsluiting verdiende, net als gerechtigheid. Als zijn vermoedens immers klopte, zo niet, bleef het bij de straf die haar ex-vriend na het sturen van de foto tegenmoet ging. Maar hij had het gevoel dat hij aardig goed zat, met waar Josh zich tijdens hun relatie mee bezig had gehouden, de dingen die hij haar had laten doen. Ross verliet het kantoor en ging weer opzoek naar Rabia, die hij al snel gevonden had; op precies dezelfde plek waar hij haar een tijdje geleden achter gelaten had. 'Hey,' glimlachte hij zwakjes, toen hij het kamertje weer binnenliep. Ross wilde het haar eigenlijk niet vragen, wist dat het - als zijn vermoedens klopten - dingen naar boven zou kunnen halen met het volgende dat hij haar zou vragen, maar wilde gewoon het beste voor haar, dat ze dit achter zich zou kunnen laten, met de daarbij horende schuld die Josh verdiende.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:56 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:26 AM

Rabia
Ze vroeg zich af waar het gesprek over ging, hoe deze verliep. Hoe het de jongeman afging, of hij straf kreeg en tot hoeverre deze zou worden toegekend. Als ze zelf de leiding had gehad, had ze hem niets gegeven, en al het mogelijke op Josh af gegooid. Ergens hoopte ze dat dit zou gebeuren, dat de jongen wellicht een strafblad zou krijgen en dat het zijn leven zou verzuren, zoals hij dit met de hare had gedaan. Nooit zou ze hem kunnen pakken zoals hij haar had gepakt, maar iets dat eraan tipte zou ze niet uit de weg slaan. Hij had immers een poging gedaan tot het publiekelijk storen van haar leven - waarom zou ze dit niet met dezijne mogen doen? Wat zou het hem schelen als mensen zouden weten wat hij met haar had gedaan - hij wou hetzelfde immers met haar doen, met Ross, hij zou geluk moeten hebben wilde hij dit ontkennen. Ross had bewijs, hard bewijs.
Bewijs dat mensen zouden moeten zien. Ze gruwelde door het idee, kon er niet bij dat volwassenen naar haar lichaam en hetzijne zouden moeten kijken, niet alleen omdat dit een verhouding was die ze niet aan hadden mogen nemen. Ook omdat de naaktheid van deze slechts voor de jongeman was bedoeld, en andersom. Preuts was ze niet, maar het laten zien van haar lichaam paste ook niet in haar straatje. In ieder geval, ze kon er niet bij, en haar gezicht vertrok iets met het idee dat de directeur niet de enige zou zijn die het plaatje onder ogen zou komen. Al wist ze dat de jongeman zich net zo moest voelen als haar. Daar ging ze toch van uit, al kon ze er ook niet perse over twijfelen. Al helemaal niet toen de jongeman weer terug kwam, sneller dna verwacht. Waarschijnlijk was hij ook snel klaar geweest met het gesprek dat hij had gevoerd. Voorzichtig glimlachte ze, hief ze haar hoofd een stukje omhoog zodat haar ogen de zijne konden ontmoeten. "How did it go?" Haar stem klonk nog altijd zacht, misschien een beetje hees door de eerdere tranen en de prop die hier, denkbeeldig, had gezeten. Haar haren stopte ze weer achter haar oor, voordat ze wat meer plaats maakte op de speciale tafel waar ze tijdens het wachten op was gaan zitten. Ze wilde zijn lichaam dicht tot het zijne, om zichzelf weer wat veiliger te voelen. Dit effect had hij immers nogsteeds, en ze zou zich verwonderen als dit ooit nog weg zou gaan. "Tell me that they wont charge you," fluisterde ze. "Or else i want a talk, too."

i bet your momma named you goodlookin'

-, female