O l BFS - Best Friend&#039;s Sister

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:27 AM

Rabia
"Something fun?" Een schorsing vond ze overdreven - dat ten eerste, al begreep ze ook niet waar de jongeman aan dacht. Het liefste zou ze binnen blijven, om daar op haar gemak in haar kamer te zitten en de afgelopen dagen te laten bezinken. Ze had geen idee hoe moeilijk dat zou zijn - al leek het haar makkelijker met de jongeman aan haar zijde. Zichzelf ziekmelden zou ze dus sowieso, dat verzoek zou ze zonder enige twijfel van de jongeman aannemen. Al verwachtte ze niet, dat haar ouders haar naar school zouden sturen. Haar moeder in ieder geval niet, dat wist ze - die dame zou haar begrip tonen. Haar vader zou het deels op haar verhalen, en gezien ze niet wist wat ze hen uberhaupt zou moeten vertellen zouden dat enkel meer leugens worden. Leugens die ze hen wilde besparen, maar ook zichzelf. Al leken dat op het moment zorgen die ze aan de kant moest zetten, zodat ze plaats konden maken voor degene die Ross wilde aankaarten. Ze glmlachte kort op het moment dat hij over haar handen heen streek, wist ergens echter dat dit een afleiding was. Bang was ze, door zijn woorden die zijn vraag hadden aangekondigt. Toen hij op keek bevroor ze even, fixeerde ze sterk op zijn pupillen. Deze vertelde haar dat ook hij de vraag niet fijn vond - iets wat haar zorgen niet stilde, enkel verergerde. Iets wat na het horen van de vraag, terecht was. Haar handen waren gestopt met het natuurlijke trillen, haar ademhaling sloeg een paar happen lucht over - eveneens als haart hart, die een paar hartslagen vergat. De vraag alleen al was verkeerd, eentje die eigenlijk nooit gesteld zou moeten worden. Eentje die hoe dan ook pijn deed. Al bracht het bij haar, alles overhoop. Hij wist het, of hij had het wellicht verwacht. Iets wat ze al die tijd had verzwegen en had weg gedrukt, wat ze een paar keer had laten gebeuren. En hij had gelijk, zonder dat ze het had gewild. Tranen kwamen er niet, al was haar ademhaling er ook nogsteeds niet. Kaars recht zat ze, met haar ogen die strak in die van Ross keken. Ze probeerde de beelden buiten te houden, al vlogen er tegen haar wil in een paar over haar netvlies heen. Haar kaken verzuurde - pas op dat moment realiseerde ze zich dat ze haar tanden stevig op elkar had gezet. Deze greep verslapte ze, waarmee ook heel haar lichaam tot rust kwam. Haar handen vielen uit die van Ross, landde met een doffe klap op de tafel waarop ze zat. Haar ogen namen een vragende blik in, net voordat er een traan over haar wang heen rolde. Ze had het nooit gewild, dat was ook zeker - maar niet wat hij vroeg. Voorzichtig knikte ze, haast alsof ze bang was om het tegenover zichzelf te bekennen. De stilte heerste hierna even, voordat haar stem - die overigens precies liet horen hoe gebroken en verloren ze zich vanbinnen voelde - op een zachte toon vroeg; "Was i raped?" Ze had nooit ja gezegd, maar een daadwerkelijke en duidelijke 'nee' had ze nooit uitgesproken. Haar toestemming echter ook niet. Verloren staarde ze weer in Ross zijn ogen, voordat ze deze naar de vloer liet vallen.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:27 AM

Ross
Na zijn vraag viel er een stilte. Een stilte die hem naar het hart greep. Rabia's ogen stonden in de zijne gericht, maar ze zei niks. Zijn vermoedens groeide sterker en groter, maar ondanks dat, gaf het kleine, toegevende knikje dat ze hem gaf hem een flinke opdonder. Hij had verwacht nog kwader te worden, en diep van binnen was hij dat ook, maar op dat moment kwam er een ander gevoel opzetten, eentje die overheerste. Hij had medelijden met haar, vond het vreselijk hoe zij behandeld was, hoe ze zich niet veilig had kunnen voelen in haar eigen lichaam, die Josh als eigendom beschouwd had, blijkbaar als iets waar hij gebruik van kon maken wanneer hij maar wilde, ook stemde Rabia hier niet mee in. Het maakte Ross zowat misselijk, de gedachte dat Josh zichzelf zo aan haar opgedrongen had, dat hij in staat was om iemand zo te kleineren en in een hoekje te drijven. Dat Rabia volkomen machteloos geweest was, in een positie had gestaan waarin zij hem niet van zich af had kunnen weren. Wellicht had de dame wel gedacht dat het haar eigen schuld was geweest, dat ze hem verkeerde signalen had afgegeven, maar dat was het niet. Het was niet haar schuld, het was die van Josh en alleen die van hem. Het deed veel met Ross, de dingen die één jongen haar had laten doen en op dit moment liet voelen, hoeveel pijn hij haar bracht. Ze verdiende het niet, ze verdiende zoveel beter. Hij begreep niet hoe ze het zolang met hem volgehouden had, maar begreep het aan de andere kant juist dondersgoed. Ze was bang geweest, bang voor waar hij nog meer toe in staat was. Hier hoefde ze zich geen zorgen meer over te maken, Ross was er nu voor haar, zou voor haar door het vuur gaan, en bovendien verwachtte hij niet dat Josh de komende tijd weer in hun zicht verdween, als Rabia ook tegen hem over deze situatie een verklaring af wilde leggen bij de politie. Ross begreep heel goed dat dit moeilijk was, dat het haar misschien geen goed idee leek, of dat ze zich er slecht bij voelde, maar wat gebeurd is is gebeurd, en voor wat hij met Rabia had gedaan kon hij weg komen, of ze kon het hem betaald zetten, zoals hij verdiende. De situatie bleef hetzelfde, Josh had gedaan wat hij had gedaan en daar zat geen verandering in. Of je strijd voor gerechtigheid, of je bezwelkt jezelf in een gevoel van onrecht en schaamte. Ross zou haar natuurlijk nergens toe dwingen, maar zou wel weten waar zijn voorkeur lag. Echter zou hij haar steunen in welke keuze ze ook zou nemen. Hij stond achter haar, altijd. De zachte toon die ze aansloeg achter haar woorden riep een zwaar gevoel op hem af. Zachtjes knikte hij, als antwoord op haar gestelde vraag, dit echter zo behoedzaam mogelijk. 'I'm so sorry he did that to you.' Zei hij zachtjes, merkte dat het veel deed met zijn emoties. Voor de zoveelste keer op deze dag, nam hij haar in zijn armen, zowel beschermend als sussend.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 01:00 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:28 AM

Rabia
Ze had hem nieteens zien knikken - haar ogen waren stil gevallen op de stenen muur, belegd met tegeltjes die wit hoorde te zijn. Smerig waren ze, en langzaam maar zeker begon ze zich precies zo te voelen. Smerig, een soort smerig dat ze met geen enkele hoeveelheid zeep en water weg zou kunnen krijgen. Ze had er nooit zo bij stil gestaan - wanneer ze duidelijk had gemaakt dat ze zijn zin niet deelde en de jongeman haar op het bed dwong had ze haar gedachtes vaak langs de kant van het bed laten rusten. Ze had overigens ook niets gekend op zulk soort momenten, niet praten, niet huilen. Op dat soort momenten lag ze enkel stil, precies zoals ze nu ook zat. Ross zijn aanraking liet ze over zich heen komen, daar reageerde ze niet meteen op. Vooral omdat de aanraking haar eerst terug nam naar een aantal beelden van Josh - beelden die het heropstarten van haar ademhaling niet perse leken te helpen. Al raakte ze in ademnood en nam ze wat paniekerig een grote hap binnen, voordat ze haar lichaam weer wat aanspande. Ze wist het wel, wat zijn antwoord was geweest. Ja - dat was wat er was gebeurd. Anders speet het hem ook niet, al waren die woorden niet geheel tot haar door gedrongen. Niets deed dit nog op het moment. Enkel dat het was gebeurd, en dat het nu een naam had - dat alles weer omhoog kwam en haar langzaam liet stikken. Ze begon dan ook ietwat onregelmatig naar adem te happen, en had haar lichaam hier verder geen reden voor. "I want to shower," waar maakte haar niet meer uit, al miste ze haar huis en de veiligheid die het haar vroeger altijd had gebracht enorm. De jongeman ook natuurlijk, ze voelde zich beschermt van al wat haar eerder pijn had gedaan, in zijn armen. "I want to go home, now, please." Tranen stroomde nogsteeds niet, ze vertikte het. Al was er deels niets in haar dat nog naar buiten wilde komen. Tegen hem aanleunen, of meer in zijn armen komen, deed ze niet. Haar lichaam stond nog altijd strak, met alles aangespannen en weer een gevoel van verzuuring in haar spieren. Iets waarvan ze zeker wist dat het ook nog wel even stand zou houden. "I want my mom."

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:28 AM

Ross
Voor het eerst had Ross gehoopt geen gelijk te hebben over zijn vermoedens, maar dat had hij wel. Hij vond het vreselijk wat Josh met haar gedaan had, waarover de dame al zolang had gezwegen. Ze hield het al maanden voor zichzelf, en hij kon zich goed voorstellen dat dat een enorme kwelling was. Misschien had ze het voordat Ross het in dit licht gezet had niet eens beschouwd als misbruik. Waargenomen dat het uiterst onprettig en verkeerd voelde had ze vast wel, maar misschien had zij het besef van het feit dat er straffen op stonden niet onder ogen willen komen, had ze het in plaats daarvan juist klein proberen te houden, zichzelf verteld dat het niet veel voor had gesteld, of dat ze zich aanstelde. Maar wat Josh had gedaan was onvergefelijk, onvergetelijk en bovendien ook nog eens strafbaar. Als het aan Ross lag kwam hij hier niet mee weg, maar dat was natuurlijk aan Rabia - of ze er iets mee ging doen of niet. Hij hoopte van wel, maar het was niet aan hem. Rabia zou zelf een keuze moeten maken, eentje waarbij ze zich het beste voelde, waarbij ze het het beste achter zich kon laten.
De dame gaf na een tijdje voor het eerst woorden vrij, waarbij hij haar langzaam los liet. Zijn ogen vonden de hare, waar niets anders dan pijn uit af te lezen was. Rabia wilde naar huis, naar haar moeder, vertelde ze. Hij baalde ervan dat hij haar niet genoeg steun kon geven, maar het was logisch dat de dame zich nu graag in een vertrouwde omgeving wilde bevinden en dat enkel de steun van een persoon misschien niet genoeg was. Het label dat plotseling aan de situatie was komen te hangen, weegde veel, meer dan Rabia leek te kunnen verdragen. Ross slikte een keer, geraakt door haar pijn en verdriet, maar knikte. 'I'll get you home.' Ross werd sowieso al niet meer verwacht in de les, en de directeur zou het vast wel begrijpen als ook Rabia er tussen uit piepte. Zo niet, zou Ross daar wel de verantwoordelijk voor nemen. Hij zat toch al in de problemen. Deze waren echter veel minder belangrijk voor hem dan Rabia en haar welzijn op dit moment.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 01:00 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:28 AM

Rabia
Hij zou haar naar huis brengen, precies zoals ze het had gewild. Al wist ze vrijwel meteen naar zijn woorden waarin hij de belofte had afgelegd niet meer zeker of thuis was, wat ze wilde. Ze had geen zin om haarzelf in een kamer op te sluiten vol met slechte herrineringen. Overigens wilde ze niet alleen zijn - al kon ze ook niet wachten op een douche. Praten wilde ze niet, al wilde ze dat haar moeder wist wat er door haar hoofd heen ging. Wat ze had mee gemaakt en waar ze al maanden mee zat. Iets wat haar meerdere malen was overkomen, iets wat na de eerste paar keer normaal was geworden. Iets waarvoor ze zichzelf deels de schuld gaf, omdat het woord nee nooit over haar lippen nooit over haar lippen was gekomen. Niet dat ze uberhaupt had kunnen spreken op dit soort momenten - maar wie zou dit moeten kopen, naast de blonde jongeman die, nadat ze hem had gezien was dit wel in haar op gekomen, gebroken leek door het nieuwtje dat zojuist tot hem door was gedrongen. Ze glimlachte zachtjes, al kon ze het niet voor elkaar krijgen om van de tafel af te komen. Haar armen sloeg ze om zichzelf heen, voordat ze met een kleine glimlach naar de jongeman keek. Ze hield van hem, werkelijk. Hij zou eigenlijk eens moeten weten. "I don't want anything," opperde ze. Dat was wat ze voelde - al liet ze haar dubieuze gedachtes hier verder buiten. "I dont want to stand and i don't want to be alone, i want to crawl up in my sheets but i dont want to be in my room, and i want to be honest but i cant without lying.." Een kleine snik, eentje die ze enige tijd geleden al had verwacht. "I don't want him to win, i'm the boss.." Zachtjes schudde ze met haar hoofd. "He took that from me, six times." Zes keer, als ze het goed had geschat. Ze wilde het niet nagaan, niet nu en waarschijnlijk nooit niet. "He won," zachtjes grinnikte ze. Met haar handen wreef ze over haar armen heen, voordat ze haar ogen weer naar beneden liet vallen. Ze wist niet wat ze van Ross verwachte, en ze wist ook niet of ze zich opgeluchtte gevoel wilde toekennen - haar gedachtes had ze uitgesproken maar gestild waren ze nog altijd niet.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:29 AM

Ross
Rabia gooide haar kaarten open over haar gevoelens, de tegenstrijdige dingen waar zij mee om moest zien te gaan. Aan alles was te merken dat het haar zwaar viel, begrijpelijk natuurlijk. En het enige wat er in hem opkwam was hoe graag hij er wel niet voor haar wilde zijn, de steun die hij haar wilde geven. Alles om haar hier doorheen te slepen. Toch merkte hij opnieuw die vonkel medeleven in zichzelf op, die zich door zijn hele lichaam verspreidde, en helaas ook in zijn ogen weerkaatst werd. Vreselijk was het, wat Josh haar allemaal had aangedaan, en waar hij nu mee wegkwam. Ross knielde voor haar neer, aangezien de twee niet op dezelfde ooghoogte zaten, nu de dame nog op de tafel zat. Hij plaatste zijn hand zachtjes tegen haar wang, streek hier een keer overheen. 'He didn't win, he'll never win.' Zijn woorden hadden aanmoedigend geklonken, met een steun die de dame met twee handen vast mocht grijpen. 'No matter what choice you make, he will never win. But it is up to you, if you let him walk free with all the things he did to you, or charge him for it, and give him what he deserves. That's when you will finally rise above him. All I know is that you deserve closure.' Het was volledig aan Rabia wat ze zou kiezen, of ze hem er mee weg zou laten komen of niet, maar wat ze ook zou doen, de herinneringen zouden haar voor altijd bij blijven. Het was de vraag of ze hier gerechtigheid voor zou eisen of niet. 'But no matter what you chose to do, I'll be there for you, you know that right?' Vertelde hij haar, glimlachte klein naar haar, terwijl hij zijn duim zachtjes over de huid van haar wang liet strijken. Hij zou er voor haar zijn, wat ze ook zou besluiten, wat ze ook deed. Het maakte niet uit, Ross zou er altijd voor haar zijn. Hij kwam weer omhoog uit zijn knielende houding, stak een hand uit naar Rabia om haar omhoog te helpen van de tafel, terwijl hij naar haar glimlachte. 'I'm afraid we're gonna have to take the bus, though...'

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 01:01 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:29 AM

Rabia
Met doorweekte ogen keek ze hem aan - de jongeman was voor haar geknield, zodat ze geen ander excuus had om hem niet in de ogen te kijken. Weg kijken zou onbeleefd zijn, zelfs nu, gezien de jongeman haar niets had misdaan. Haar tranen haalde ze ietwat ruw van haar gezicht af, voordat ze hem haar aandacht gaf. Ze wilde niet huilen - hard zijn, dat wilde ze, en boven haar ex staan. Iets waar Ross ook een voorstander van was, dat bleek uit zijn woorden. Al had hij haar eerst willen verzekeren van het feit dat de jongeman niet had gewonnen, en dat hij ook nooit zou winnen. Iets waarin ze mee stemde, al leek ze het nu niet zo te kunnen voelen. De jongeman had haar, om het maar zo te noemen, zes keer overmeesterd. Zes keer had hij iets genomen wat van haar was, zonder überhaupt enig pardon. Al had ze dat ook niet verwacht, toen hij haar de eerste keer op bed had weten te krijgen. Gewoon, wat zoenen - daar was ze in ieder geval van uit gegaan. Ze hadden wat gedronken, en de woorden die de jongeman toen had uitgesproken hadden het haar 'onmogelijk' gemaakt om hem tegen te houden, zo dwingend en dringend hadden ze geklonken. Dit wilde ze echter niet delen, deze gedachtes wilde ze niet hardop uitgesproken. Het was wellicht ietwat negatief, als ze de rest niet zou uitspreken. Toen de jongeman echter sprak over het aangeven van wat er was gebeurd, vergat ze waar ze eerder over had gedacht. Ze zou het niet kunnen, dat was haar eerste gedachte. Haar tweede gedachte was dat er wellicht helemaal geen aanwijzingen van waren. Haar lip trilde een beetje, vlak voordat ze dit naar hem bekende. "We last did it the night before you came, i don't think there is any evidence," ze had het gefluisterd. "You didn't see anything yesterday," voegde ze eraan toe, net weer iets zachter dan de woorden die ze daarvoor had uitgesproken. Voorzichtig nam ze zijn hand, stond ze op. Haar hand liet ze door haar haren heen glijden, om vervolgens een plukje achter haar oor te zetten. "I don't want people to see me, can we walk?" Lopen wilde ze ook niet, niets wilde ze - maar naar huis moest ze, dat was iets wat zeker was. "He would never confirm, he wouldnt - i don't have any evidence of it being true, Ross." Ze jammerde een beetje, iets wat haar nog slechter liet voelen, gezien ze niet wilde toestaan dat dit was wat de jongeman met haar deed. Ze beet dan ook haar lip, dusdanig hard - gedurende een tijdje, dat hier wat bloed uit kwam zetten. Al ging dit aan haar voorbij.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:29 AM

Ross
Daar had de dame gelijk in, er was geen vatbaar bewijs. Het was enkel Rabia's woord tegen het zijne, en dit was oneerlijk. De gebeurtenis bleef hetzelfde, hij had haar misbruikt, maar het was nog maar de vraag of mensen haar zouden geloven. Als Josh ontkende zal dat niet gauw gebeuren. Ze konden onmogelijk iemand opsluiten zonder bewijs, zonder te weten of diegene werkelijk die misdaad begaan was. Het frustreerde Ross, dat Rabia wellicht niet geloofd zou worden. Het laatste wat zij kon gebruiken was een tegenslag, iemand die haar zou vertellen dat ze niet geloofd werd, dat ze het zouden verklaren als iets dat niet gebeurd was, zolang ze geen bewijs hadden. Een zucht rolde over Ross' lippen, dat zou hij niet laten gebeuren. Op het voorstel om naar huis te lopen knikte hij. Hij vond alles prima, zou de indeling van de rest van de dag volledig aan haar overlaten, als zij zich er maar goed bij voelde. De twee stapten het kamertje uit, klaar om de plek waar er vandaag zoveel mis gegaan was, te verlaten. Rabia vertelde hem dat hij nooit zou bekennen wat hij gedaan had. Daar dacht Ross anders over. Het maakte niet uit wat hij ervoor zou moeten doen, of hij er door in de problemen zou komen of niet, Josh zou bekennen. 'Oh he will confess.' knikte Ross, vastberaden, iets wat voor Rabia misschien wat vragen op zou roepen, die ze hopelijk niet hardop zou stellen. Hij wilde met Rabia de hoek omslaan, de laatste gang uitlopen tot de twee grote deuren die hen naar buiten zouden leiden, maar daar kregen ze niet de kans voor. Twee mannen in politie uniform liepen het tweetal tegenmoet, met de directeur achter zich aan. 'Ah, there you are.' zei de man. 'We need you two here for the interrogations,' vervolgens verzocht het hoofd van de school ze opnieuw naar zijn kantoor te komen. Ross baalde hier enorm van, had niets liever gewild dan het gebouw verlaten, Rabia steun bieden in haar eigen omgeving, iets waar ze zich meer op haar gemak voelde, waar het meer vertrouwd was. Maar die kans werd ze niet gegund. Ze liepen de gangen door, kwamen uiteindelijk aan bij het kantoor, waar de persoon die hij het minst graag van iedereen had willen zien op dit moment, in een van de wachtstoelen buiten het kantoortje plaats had genomen. Ross' spieren spanden zich kort aan, maar toen zei de directeur iets dat zijn volledige aandacht vroeg: 'We will have a talk with Rabia first.' Ross deed al een stap naar voren, om mee naar binnen te gaan, maar de directeur liet dit niet toe, doormiddel van een hand op zijn borstkas te plaatsen. 'Only Rabia.' Was zijn strenge reactie, waarbij hij Ross doordringend aankeek. 'No, I'm going in with her.' protesteerde hij. 'You're not allowed, Lynch, we want to hear all sides of the story.' Een hopeloze blik vulde zijn ogen, maar de directeur hield voet bij stuk. Ross draaide zich om naar Rabia, vond haar ogen en deed een stap dichterbij. Hij pakte voorzichtig haar hand vast. Hij wilde haar dit niet alleen laten doen, maar ze gaven de twee geen andere keus. 'He won't win.' zei hij zachtjes, knikte haar aanmoedigend toe, maar was toen gedwongen Rabia los te laten, toen de politie-agent haar het kamertje in begeleidde. Ross bleef toekijken hoe de dame het kamertje in stapte, merkte het nu als geen ander dat hij inmens veel om haar gaf, en haar tegen alles en iedereen wilde beschermen.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 01:02 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:30 AM

Rabia
Hij zou gaan bekennen, daar verzekerde Ross haar van. De vraag 'hoe' rolde vrijwel meteen door haar hoofd, al voelde ze zich nog wijs genoeg om deze niet over haar lippen te laten rollen. Al had ze, als ze eerlijk was, ook niet al teveel zin in het uitspreken van vragen, of in het luisteren naar informatie. Ze had, als ze eerlijk was, al veels te veel aan haar hoofd. Ze protesteerde dan ook niet toen de jongeman haar van de tafel af hielp, of toen ze met handen gebonden naar buiten probeerde te lopen. Ze waren onderweg naar de plek waar ze zich in ieder geval minder bekeken zou voelen. Al leek iets of iemand haar deze veiligheid niet te gunnen; de stem sprak immers over twee personen. Haar benen stopte met lopen, en even voelde het alsof ze door de grond heen zou zakken. Ze had geen zin in een lang en breed gesprek over wat er was gebeurd - ten eerste wist ze haast niets over wat er rond die foto was gebeurd, en ten tweede wilde ze liever in haar moeders armen kruipen, hopend dat ze haar geen vragen zou stellen. Dat ze daar mee zou wachten totdat Rabia zelf zou beginnen. Deze mensen immers, waar ze haar ogen nu op gelegd had, zouden haar vragen blijven stellen totdat ze zou antwoorden. Ze gaf geen reactie op hen, deels omdat ze er een tikkeltje intimiderend uitzagen. Niet zoals de mensen, waarvan ze dacht dat ze haar zouden kunnen of moeten helpen. Tegen de tijd dat Rabia zich weer bewust werd van waar ze waren, voelde ze hoe Ross zijn hand net iets strakker om de hare paste. Ze keek op, in eerste instantie om hem vragend te bestuderen, al vonden haar ogen iets anders. Groot werden ze, alsof ze een of ander angstaanjagend wezen uit een horror film hadden gezien. Ze nam een stap achteruit, stortte haar blik op de directeur - iemand die niet veel later ook haar naam uitsprak. Ze mocht als eerste. Ze knikte, had het er voor over als ze hierdoor uit het gezelschap van haar ex kon komen. Voorzichtig liep ze in de richting van de deur, om Ross te volgen, met haar hand nog in de zijne. Al werd dit stukje veiligheid haar ook niet gegund. Zijn hand had ze los gelaten, een tikkeltje verslagen door de woorden. Ross ging er op in, net zoals de directeur dit even later deed. Ross zijn hand vond toen de hare weer terug, waardoor haar ogen weer in die van hem vielen. Hij zou niet winnen. Glimlachen kon ze niet, dus knikte ze in plaats van dit gebaar voorzichtig met haar hoofd. Eenmaal binnen nam ze verlaten, aan de lege kant van het bureau plaats. De directeur zat in het midden van de tafel, aan de overkant, en naast hem twee agenten. Met ietwat trillerige handen schoof ze een plukje haar achter haar oor en luisterde ze naar de stemmen die haar de situatie ietwat probeerde te verduidelijken. Ze zat in ieder geval niet in de problemen - dat had ze ook niet verwacht. De eerste vraag ging over de foto, zoals ze ergens al had aan zien komen. Deze beantwoorde ze zo goed mogelijk, al was ze moeilik te verstaan met haar zachte stem. "I found out after Ross went back inside," bracht ze uit. Toen ze vroeg of de jongeman eerder foto's had gemaakt, schudde ze haar hoofd. "Not that i know of." Nog meer vragen volgde, of ze een goede of slechte relatie hadden gehad, hoe de jongeman in elkaar stak. Deze beantwoorde ze allemaal zo goed mogelijk - en wellicht iets te goed. Zo kwam er uiteindelijk, na nog heel wat vragen, of de jongeman haar ooit had misbruikt. Haar blik viel naar beneden, en haar vingers friemelde ze aan elkaar. Het duurde even, en het zou nog langer duren, voordat ze deze vraag fatsoenlijk zou kunnen beantwoorden. Al dacht ze aan de jongeman die buiten deze muren zat, en aan de woorden van Ross. Hij verdiende dit, om gepakt te worden. Dat er geen bewijs was, moest ze even buiten weten laten.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female