O l BFS - Best Friend&#039;s Sister

26, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:20 AM

Rabia
Haar nieuwsgierigheid groeide toen de jongeman haar vraag met een nee beantwoorde. Was het wellicht iets, wat hij voor haar had gedaan? Ter bescherming - of was het simpelweg iets tussen de twee jongemannen stond? Hoe dan ook, het was niet raar. Voorzichtig knikte ze voordat ze een bedankje over haar lippen liet rollen, hem weer in zijn ogen aankeek. Al kreeg ze hier niet lang de tijd voor; de dame die ze had gewenkt had hen verzocht om mee naar binnen te komen, zodat ze hier beter naar Ross zou kunnen kijken. Rabia knikte vrijwel meteen, ging door haar knieën om de tas van de jongeman te pakken en deze over haar vrije schouder te hang. Ze zou het niet toestaan dat hij deze zelf zou dragen - hij zou kunnen stribbelen zoveel hij wilde, winnen zou hij niet. Ze was te bezorgd, bang dat het gewicht een mogelijk letsel erger zou kunnen maken. Ze had gewacht totdat de jongeman was gaan lopen en had hierna strak achter hem haar pas gewonnen. Ze wilde niet dat iemand nog dicht bij hem in de buurt zouden komen - ze wisten niet beter dan dat hij op een jongeman was ingeramd. Als ze het wel hadden geweten, was ze niet zo bang geweest. De ogen die op hen gericht stonden vertelde haar echter een ander verhaal. Ze wisten misschien zelfs veels te weinig - zo kende ze de jongeman ook niet. Met opgeheven hoofd liep ze door, deels omdat ze niet wilde gehoorzamen aan alle blikken en deels omdat ze niet meer voor haar ex wilde buigen. Als er iets met Ross aan de hand was, was hij voor haar ook niet meer veilig. Ze zou hem kunnen wurgen, als hij degene waar ze zo ontzettend veel om gaf pijn had gedaan. Het leek er niet op, de jongeman had nog geen kick gegeven, maar ze hield het nog voor mogelijk. Eenmaal binnen, in een hiervoor bedoelde kamer, nam ze plaats op een stoel. Haar ogen vielen vrijwel direct op de jongeman. Hij zou er een bepaalde angst in kunnen vinden, al probeerde ze deze zo ver mogelijk op de achtergrond te houden. Haar natte wangen veegde ze ruw droog, gezien ze niet wilde dat de jongeman nog meer van haar lichte verdriet zou kunnen zien. "Is he okay?" opperde ze, benieuwd naar wat de opgeleide dame wellicht had kunnen vinden. Als ze haar hoofd zou schudden zou ze naar buiten schieten, opzoek naar de jongeman die haar geliefde had toegetakeld. Geliefde, dat was hij, en op het moment kon ze het niet verdragen om dit geheim te houden. Ze haalde zijn tas dan ook van haar schoot en zocht met haar hand de zijne, om deze vervolgens vast te houden. Misschien dat ze een beetje overdreef, maar ook dit kon ze op het moment niet in houden.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:20 AM

Ross
De snik die Rabia had laten horen was hem niet ontgaan. Het maakte dat Ross de dame dichter tegen zich aantrok. Ze had het gehoord. Hij wist het zeker. Hij had zo gehoopt dat dit niet het geval geweest was, dat ze niet had meegekregen hoe Josh over haar praatte alsof ze niets was. Het deed hem zeer, dat hij zo over haar gesproken had, zo laag, zo onwaardig, terwijl ze juist zoveel voor Ross betekende. Haar pijn was zijn pijn, en dit was hem erg duidelijk geworden na vandaag, nadat hij in haar betraande ogen gekeken had. Ze werd behandeld op een manier die ze niet verdiende. Hij gunde haar zoveel meer dan dit, vond het oneerlijk dat haar leven er op dit moment niet kleurrijker uitzag dan het hoorde te zijn. Toen de jongedame hem los liet en nu achter hem ging staan, wilde hij hier een opmerking over maken, eentje die niet al te serieus genomen hoefde te worden, zoals de twee gewoonlijk met elkaar om gingen, maar het was niet het goede moment, dus hij hield zijn mond. Hij merkte dat ze zich flink om hem bekommerde, iets wat hij niet goed begreep. Hij was oké, althans, zo voelde hij zich. Het deed hem tenminste goed dat Josh er veel slechter aan toe was dan hij. De jongedame wenkte iemand die Ross zou onderzoeken, die met snelle passen aan kwam lopen. Rabia schonk hem een glimlach, streek een blonde lok uit zijn gezicht. Ook begon er nu een minuscuul glimlachje aan zijn lippen te trekken. 'No.' antwoordde hij dan ook, terwijl hij naar haar opkeek. Wat de dame immers niet wist was dat hij het voor haar had gedaan. Dit liet hem afvragen of hij het haar niet moest vertellen, wat Josh ze had geflikt, waarom Ross zo boos geworden was. Had ze er niet recht op, aangezien ze er bij betrokken was? Hij werd wakker geschud uit zijn gedachten toen de vrouw die hem zou onderzoeken, de twee verzocht naar binnen te komen, daar kon ze haar werk beter doen. Rabia en Ross liepen de school weer in, met een heel aantal ogen op hen gericht, maar daar besteedde hij geen aandacht aan. Ze wilden ongetwijfeld allemaal weten wat er gebeurd was, waarom Ross zo te keer was gegaan tegen Josh, maar daar zouden ze nooit achter komen, hoopte hij. De vrouw verzocht hem plaats nemen, wat hij dan ook maar deed, toch met iets van tegenzin in hem. Maar Rabia zou erop staan.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:49 PM.

26, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:20 AM

Rabia
Normaal gesproken zou ze zich gerust voelen, zou alles van haar schouders afvallen zou ze weer kunnen glimlachen, wanneer de jongeman zijn armen om haar heen sloot. Nu kon ze enkel haar gezicht in zijn nek begraven, haar armen meer om hem heen slaan en een snik over haar lippen laten rollen. Eentje waar ze vrijwel meteen spijt van had - jammer was het, dat ze deze niet kon terug nemen. De jongeman was hier degene die op het moment aandacht verdiende, dat wist ze en dat wilde ze hem geven. Ze zou hem enkel niets zeggen, totdat hij in zou geven op haar verzoek. Ze wilde er zeker van zijn dat er niets mis was met de jongeman, voordat hij ook maar ergens heen ging. Naar de directeur, naar huis, het zou haar een worst wezen. De klap die hij had gemaakt was niet niets geweest, en om dan nog maar te zwijgen over het gewicht dat hij zo abrupt op hem had gekregen. Al had hij daar goed op gereageerd, dat kon ze niet ontkennen. Ook had hij niets geuit, niets van pijn of problemen - maar dat kon simpelweg komen door de adrenaline. Ross leek dit ook te beseffen op het moment dat hij ingaf, toen hij haar zei dat hij iemand naar hem zou laten kijken. Rabia knikte, beet even op zijn lip. Ze had hem gezegd dat ze geen vragen zou stellen, en daar wilde ze zich aan houden. Voorzichtig liet ze hem los, liep ze naar de achterkant van de jongeman. Zijn blouse trok ze voorzichtig omhoog, om naar eventuele plekjes te kijken. Een schaafwond, en een blauwe plek. "You better," fluisterde ze. Ze keek op, om zich heen, en wist een van de mensen die hiervoor bedoeld waren te wenken. Zelf nam ze afstand, liep vervolgens weer naar de voorkant van de jongeman. Toen ze eenmaal stil stond zette ze een plukje haar achter zijn oor, voordat ze hem een kleine glimlach schonk. "Is it weird if i say thank you?" fluisterde ze, voordat ze haar ogen naar de grond gooide. Ze wist niet war er gaande was - al was een ding zeker; dit had Josh verdiend. Het kon haar niet schelen wat Ross zijn reden was, niet op het moment, zelf had ze immers ook genoeg redenen. Toen ze weer omhoog keek glimlachte ze nog onschuldig, voordat ze haar armen laag om haar heupen sloeg. Ze wilde het weten, ontzettend graag, maar hield zichzelf in.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:18 AM

Ross
Als je Ross zou vragen wat er net precies gebeurd was, kon hij daar niet in detail antwoord op geven. Hij had zich in een waas verkeerd en had niet helder na kunnen denken over wat hij deed. Nu het voorbij was en hij zag hoe erg hij Josh toegetakeld had, had hij er alsnog geen spijt van. Ook was hij niet opgelucht. Hij was nog steeds kwaad op de jongeman, kon er gewoon niet bij dat hij dit het tweetal flikte. Josh gaf niet eens om Rabia, leek het enkel te doen voor haar lichaam en dit liet Ross over de rooie gaan. Rabia was zoveel meer dan een lichaam. Ja, ze zag er prachtig uit, maar uiterlijk defineert niemand. Het maakte hem kwaad dat Josh dacht daar enkel gebruik van te kunnen maken, en dat hij daar recht op had. Wat in hemelsnaam bezielde hem? Ross begon werkelijk te denken dat er een steekje los zat bij die gozer.
De poging die hij had gedaan om aan de situatie te ontsnappen was dus mislukt. Nu had hij een boze directeur op zijn dak, want hij had natuurlijk geen idee waar dit over ging. Zag waarschijnlijk alleen maar een jongeman voor hem staan die flink ingeslagen had op een ander. Maar zoiets zou Ross nooit doen zonder reden. Josh flikte Rabia, maar nu ook Ross iets dat simpelweg te gek was voor woorden. Gek vond hij het zelf niet dat hij zo door het lint gegaan was, dit vooral omdat het betrekking had tot iemand waar hij om gaf; Rabia. Hij keek naar haar op toen ze hem vertelde dat hij wél een checkbeurt kon gebruiken. Ross zuchtte toen ze de tas van zijn schouder haalde. Ze deed alsof hij zwaargewond was. Nee, hij was niet ongedeerd, maar een sneetje in zijn lip kon hij echt wel aan. Dit was in ieder geval het enige waar hij zich nu van bewust was. Hij begreep haar zorgen echter wel, hij had een flinkte smak gemaakt toen Josh zichzelf op hem geworpen had, maar Ross voelde zich prima. Het liefst sloeg hij die hele check-up over, maar hij wist dat Rabia dat nooit toe zou laten. De dame kwam dichterbij, veegde opnieuw wat bloed weg dat uit zijn lip kwam zetten. Zijn ogen stonden in die van haar, en nu viel het hem pas op dat ze gehuild had. Ze had het toch niet gehoord, wat Josh over haar gezegd had? Het idee dat ze dit wellicht wel meegekregen had, brak zijn hart. Ze vroeg hem, of smeekte meer, dat hij zichzelf liet checken, terwijl haar armen om hem heen sloegen. Een zuchtje verliet zijn lippen, maar toch sloeg hij ook zijn armen om haar heen. Voor een kort moment sloot hij zijn ogen. De omhelzing met Rabia verzachtte hem vanbinnen. De afkeer tegen de jongen bleef, maar het bleef op een veilige afstand en zelfs een beetje op de achtergrond. 'I'll let someone check up on me.' stemde hij uiteindelijk toch in, enkel om de dame een plezier te doen.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:48 PM.

26, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:18 AM

Rabia
Het werkte. Haar aanraking werkte wederom. Over zijn schouder keek Rabia naar zijn vuisten, hoe moeilijk ze het eerder ook had gevonden, die nu boven het gezicht van Josh hingen. Ze slikte, nam de jongeman nog wat strakker vast en bleef herhaald fluisteren dat het oke was, wat er ook was gebeurd. Natuurlijk had ze hier geen weet van en vrat dit aan haar, maar er nu naar vragen zou helemaal nergens op slaan. Nu had ze enkel haar geduld nodig, die zou moeten wachten op de afkeer van Ross. Hij moest opstaan, van de jongeman af komen. Dit deed hij uiteindelijk ook, iets sneller dan ze had verwacht, nadat hij de telefoon van de jongeman had gegrist. Even fronste ze, al had ze hier niet lang de tijd voor. Toen de jongeman omhoog kwam werd ze zowat mee getrokken, waardoor ze heel even haar evenwicht verloor toen ze beide weer geheel omhoog waren gekomen; haar benen hadden er niet op gerekend. Het haar dat voor haar gezicht was gevallen haalde ze hier voor weg, zodat ze weer fatsoenlijk door haar ogen zou kunnen kijken. Tegen de tijd dat ze deze mogelijkheid weer had, hoorde ze iets kraken. Haar blik viel naar beneden, naar de kapotte telefoon die onder Ross zijn voet lag. Nu snapte ze werkelijk niets meer van het tafereel, waarom de twee jongens met elkaar op de vuist waren gegaan. "Ross," fluisterde ze, maar tevergeefs. De jongeman liep weg - iets waar ze echter wel blij mee was, dan was het gevecht in ieder geval achter de rug. Even keek ze verloren naar de jongeman die in de armen van zijn vrienden stond, naar het bloed dat inmiddels ook al in zijn shirt zat. Het kon haar niet veel schelen, op de een of andere manier, dat deze jongeman pijn had. Ze zette dan ook een paar stappen tot hem, voordat ze hem met afkeur in haar ogen aankeek en knikte. "I'm nothing more than a body, so i couldnt care less." Misschien niet enorm krachtige woorden, maar ze wilde het wle gezegd hebben voordat ze achter Ross aan liep. Al was ze niet de eerste die hem had gevonden, de directeur was haar voor geweest. Ze had gelijk gehad, hij zat in de nesten - dat verdiende hij hoe dan ook niet. Ze ging er van uit dat er een goede reden was voor zijn gedrag, gezien het heel wat nodig had om Ross echt boos te maken. Al werd ze zelf lichtelijk boos door zijn woorden, en de tas die om zijn schouder hing. "You do," bracht ze uit, toen ze eenmaal dichter tot hem stond. De tas die hij om zijn schouder had geslagen nam hij hier weer van af, voordat ze hem in zijn ogen aankeek. Zelf was ze nog een beetje betraand, overigens rood van schaamte en nog altijd licht slap van het besef, maar dit zette ze aan de kant. "You fell on your back, please sit down." Het bloed dat op zijn lippen zat veegde ze weg met haar duim, voordat ze hem smeekend aankeek. "Please, i wont let you go anywhere without that check up. I wont ask anything either, just sit down." Haar armen sloeg ze echter weer voorzichtig om de jongeman. Op het moment kon het haar absoluut niet schelen wat anderen mogelijk zouden kunnen denken. Ross had dit nodig, dacht ze, een stel warme armen om hem heen. Al had ze het zelf ook nodig, om de jongeman in haar armen te slaan. Om hem dicht bij haar te houden, gezien ze gek genoeg nog niets verkeerds kon zien in de manier waarop hij haar ex had behandeld.

-

Do it all in the name of love

i bet your momma named you goodlookin'

Reply Edited on 01/06/2018 01:18 AM.

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:17 AM

Ross
Josh was veel te ver gegaan, alleen al met het sturen van die foto. Eigenlijk zelfs al met hoe hij Rabia behandelde, en hoe hij nu over haar praatte, alsof ze enkel een voorwerp was. Het had gevoeld alsof er een mes in zijn hart gestoken werd. Ross gaf om Rabia, daarom had het hem zo enorm kwaad gemaakt. Ze verdiende het niet, hoe deze jongen met haar omging en over haar praatte. Hij zat nog steeds bovenop de jongen, het bloed dat uit zijn neus kwam schrikte hem niet af. Hij was in een soort waas terecht gekomen, volledig in een hoek gedreven door zijn eigen drift. Ross wist op een gegeven moment niet eens meer precies waar hij mee bezig was, waarom hij het deed, alleen dat het gevoel van pure haat hem hiertoe had aangezet. Niemand behandelde mensen waar hij om gaf op deze manier, en kwam daarmee weg. Plotseling nam hij een bepaalde aanraking waar die hij herkende, twee armen die zich om hem heen sloegen van achteren, hopend dat hij hierdoor zou stoppen. Zijn vuist zweefde boven Josh's hoofd, die er angstig naar op keek. De trilling in haar stem brak hem. Verslagen liet hij zijn vuist vallen, merkte nu pas dat zijn ademhaling gejaagd ging. Ross griste Josh's telefoon uit zijn broekzak, waar hij eerst tegengas op had willen geven, maar daar had hij niet genoeg energie voor. Vervolgens kwam hij van de jongen af, die meteen omhoog gehesen werd door twee van zijn vrienden. De jongens keken beduusd naar hem op, totaal van de baan geslagen over wat Ross in zijn mars had gehad en hoe hij dit geuit had. Ross' ogen gleden naar de telefoon. Nu pas viel hem op dat zijn handen onder het bloed zaten, Josh's bloed. Hij smeet de telefoon voor zijn voeten op de grond en trapte er met zijn hak zo hard op, dat je het schermpje hoorde breken. Toen hij zijn voet van het apparaat afhaalde, was daar niets meer van over. Ross keek naar het gezicht van de jongen op, die rood zag van het bloed. 'Go fuck yourself.' gromde hij, waarna hij het hele tafereel de rug toe keerde en zich tussen de massa mensen doorwurmde. Een ijzersmaak drong tussen zijn lippen door. Met de rug van zijn hand veegde Ross het bloed dat uit dit spleetje in zijn lip kwam, weg. Hij moest afstand nemen van de situatie, omdat hij er anders zelf aan ten onder ging. Hier kreeg hij de kans niet voor echter. 'Ross Lynch!' Hij kwam tot stilstand, sloot zijn ogen enkele secondes verslagen, maar draaide zich toen om naar de zware stem, afkomstig van de directeur. 'After you let yourself be checked on, I want to see you in my office.' Zijn stem klonk streng, hij stond erop. 'I don't need checking up on.' Zuchtte Ross, terwijl hij zijn rugzak over zijn linkerschouder sloeg.
-
IN THE NAME OF LOOOOHOOOOOOVEEE

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:48 PM.

26, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:17 AM

Rabia
Ze kon het niet geloven, wat er gebeurde. Ross stond met zijn hand aan Josh zijn kraag, met deze jongeman tegen de muur aangedrukt. De drukte van de mensen achter haar, het geschreeuw van deze, zorgde ervoor dat haar hoofd begon te bonken. Haar ex, die haar gister zo gruwelijk had behandeld, en de jongeman waar ze gisteravond seks mee had gehad, wat eigenlijk totaal verboden was geweest, zouden elkaar dadelijk letterlijk deuken in het gezicht gaan slaan. De vraag die Josh hem echter stelde, die ze had opgevangen doordat haar ogen zo dicht op de jongens waren gelijmd, brak echter haar hart. Hij wist het. Hij doelde op haar, hem, de seks die ze hadden gehad. Maar hoe? Hoe in hemelsnaam wist hij ervan af, hoe had hij het kunnen weten? Onbewust welde er wat tranen op in haar ogen, al verroerde ze zich niet. Ze bewoog nog geen vinger, geen enkele spier in haar lichaam die in beweging kwam. Ze kon het niet, niet meer, en zou ook niet meer weten hoe ze dit zou moeten doen. Enkel haar ogen bewogen, volgde de bewegingen van de jongemannen nauwkeurig. Al volgde er eerst een paar woorden, voordat er weer bewegingen speelde tussen de twee jongens. Nooit eerder had een zicht haar zo beangstigt. Al waren Josh zijn woorden ook pijnlijk, om meerdere redenen. Het stak haar, in haar hoofd, in haar borstkas en in haar maag. Haast alsof ze hier werd geraakt door zijn vuisten, al kon ze zijn handen die haar armen omlaag hadden gehouden toen het met hem was gebeurd nu enorm duidelijk voelen. Al was dit een van de laatste zorgen die ze momenteel had, eentje die ergens enorm ver op de achtergrond stond. Haar tranen negeerde ze ook, al wist ze nogmaals niet zeker waar deze vandaan kwamen. Al kon ze hier ook niet meer over na denken - Ross deelde de eerste klap uit, recht op de kaak van de jongeman die hij tegen de muur had gedrukt. Haar hand gleed over haar mond - ze wist niet wat er was gebeurd, al had ze ook niet gedacht dat de jongeman dit in zijn mars had. Voorzichtig zette ze een voet achteruit, voordat ze haar hand weer liet vallen. Net op tijd, ze zag hoe Ross zijn arm op haalde. "Ross!" gilde ze, hopend hem te waarschuwen, maar tevergeefs. Hij kreeg een klap terug, viel hierdoor op de grond. Op zijn rug, en ze vreesde voor zijn hoofd. Weer gilde ze, dit keer zonder woorden. Hij trapte hem echter van zich af, Ross trapte Josh weg. Niet veel later waren de rollen omgedraaid, was Ross degene die bovenop de jongeman zat. Toen hij op hem in begon te slaan brak haar hart nog meer, al werd het helemaal erg toen de jongeman bloed aan zijn handen kreeg. "Ross!" kraamde ze weer, voordat ze naar hem toe kwam en haar armen van achteren om hem heen sloeg. "Ross, please, listen to me" bracht ze uit, hopend dat de jongeman zou luisteren en zou stoppen. "Ross, he learned his lesson, please, you are getting yourself in to trouble" Ze hield hem meer vast, drukte haar lichaam tegen het zijne en nam zijn onderarm in haar handen. Ze wilde dat hij stopte - ze wist niet wat er gaande was, wat er was gebeurd en ze wist al helemaal niet hoe de jongeman wist dat ze seks hadden gehad - al wist ze op het moment heel zeker dat als Ross verder zou gaan, hij de jongeman ernstig letsel zou geven. "Ross please," jammerde ze, voordat ze haar voorhoofd tegen zijn rug aan liet vallen. Zouden de anderen het gehoord hebben, zouden ze weten dat ze het hadden gedaan? Het maakte haar misselijk, slap, maar ook deze gevoelens schoof ze aan de kant. De mensen om haar heen, het geschreeuw, dat negeerde ze voor nu. Alleen Ross was nu belangrijk, dat hij zou stoppen met zijn vuisten, dat was belangrijk.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:17 AM

Ross
Hij snapte niet hoe een persoon zo ziek kon zijn. Alleen al bij het fantaseren dat Josh door het raam heen had gegluurd en wel in een hele onnatuurlijke houding gezeten had moeten hebben om een foto van de twee te schieten, welde een gevoel van misselijkheid in hem op. Het was walgelijk, de gedachte verafschuwde hij met elke cel in zijn lichaam. Hij had Josh nooit gemogen, dat mocht duidelijk zijn, maar hij had nooit verwacht dat hij zó ver zou gaan in het zuur maken van het leven van een ander. Hoe haalde hij het ooit in zijn hoofd om twee personen zo iets te flikken? Om alleen al de tijd te nemen dit uit te dokteren en vervolgens uit te voeren? Ross kon er gewoon écht niet bij, had er een inmens grote afkeer tegen, tegen de jongen als persoon, als degene wie hij was en wat hij deed, de achterliggende redenen van de keuzes die hij maakte, de keuzes in het algemeen.
Terwijl er door Josh' ogen nu toch wel een vonkje angst schoot - die hij echter probeerde te verbergen met man en macht -, lichtte er in Ross' ogen juist een ander soort glinstering op. Die van haat, pure haat. Hij keek ermee dwars door Josh's act heen, maar hij bleef stand houden. Hij bleef zich opstellen als iemand die wist waar hij mee bezig was, iemand die de woede van de persoon tegenover hem aankon en die wist waar hij aan begonnen was. Maar dat alles was bedrog. Hij wist niet waar hij mee bezig was, ging ten onder aan de woedende persoon die hem hard tegen de muur aan had geduwd en wist duidelijk niet waaraan hij begonnen was toen hij dat berichtje gestuurd had. 'So how was it Ross?' Zijn stem klonk sluw, iets dat versterkt werd door de fluistertoon, die hij aanhield. Ross klemde zijn kaken strak op elkaar, om zichzelf ervan te weerhouden hem meteen toe te takelen. Hij stond zowat te popelen om zijn gezicht te verbouwen. Sadistisch was het bijna. 'Great body, right? But the rest..' Hij haalde zijn schouders op, maakte met zijn hoofd een wegwuivend gebaar. 'Guess that's really all there is.' Hij had een lijn overschreden, al een hele lange tijd geleden. In een opwelling van woede haalde Ross uit, waarbij zijn vuist hard tegen Josh's kaak klapte. Wat hij echter niet had verwacht was dat de jongen zich zo snel had hersteld. Verblind door zijn eigen woede had Ross onvoorbereid zélf een stomp gekregen. Doordat er teveel adrenaline als een gek door hem heen raasde, had hij de tweede ook niet aan zien komen. Josh wierp zich zowat op hem, waardoor Ross met zijn rug op het stenen plein belandde. De jongen boven hem haalde zijn elleboog naar achteren om opnieuw uit te halen, maar Ross wist hem hardhandig van zich af te trappen. Kreunend viel hij naast hem neer, wat dit keer Ross de kans gaf boven op hem te kruipen. Zijn drift nam beslag van hem en hij verloor volledig de controle. Hij merkte de grote kring die om het tweetal heen gevormd werd niet eens op, laat staan de stemmen die hard door elkaar heen schreeuwden. De een moedigde ze juist aan, de ander riep dat ze moesten ophouden. Zijn vuisten wisten echter niet wat dat betekende. Het bebloede gezicht van de jongen onder hem liet hem koud, volledig koud.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:47 PM.

26, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:16 AM

Rabia
De les stof, die ze eigenlijk allemaal had moeten volgen, was haar compleet ontgaan. Alle uren die haar gepasseerd waren had ze niet de ruimte gehad om haar gedachtes opzij te zetten, om de jongeman een plekje te geven en het te laten rusten. Ze had het wel moeten doen, ze had zichzelf moeten realiseren dat ze niets kon doen en dat niemand het van haar verwachtte. Dat ze het aan Mateo moest overlaten en dat de jongeman wel tegen haar zou praten, dat hij er zelf over zou beginnen, als hij hier behoefte aan had. Maar goed, toen ze tijdens wiskunde de kans berekende op een goede afloop wist ze dat ze te ver weg zat. Te diep verzonken in het dillema en haar zorgen voor de jongeman, die ze overigens wilde opzoeken en uit de school wilde leidde. Niet naar Riker, niet naar haar eigen huis - ergens ver van al het gezeur vandaan. Maar dan hadden beide jonge mensen een probleem. Zuchtend en kreunend had ze de uren vol gemaakt, tot ongemak van haar vrienden en ongeloof van haar leraren. Ze had het er maar op gegooid dat ze niet helemaal lekker had geslapen - de grootste leugen van de week - en daar was ze gek genoeg mee weg gekomen. Al was het voor haar wel moeilijk om dit door te spelen in de pauze, toen al haar vrienden energiek aan het praten waren en ze haar vermoeide, afwezige rol nog moest behouden. Uiteindelijk was ze zelf echter met het idee gekomen om naar buiten gaan, 'even een luchte scheppen', dat had ze gezegd. En dat terwijl ze eigenlijk gewoon even moest bewegen, zodat ze het wellicht van haar schouders af zou kunnen schudden. Ze wist echter niet wat ze buiten zou aantreffen, dan was ze misschien liever binnen geweest. Maar haar vrienden hadden ingestemd en na een korte opruim ronde waren ze onderweg naar buiten. Rabia ergens in het midden, in gesprek met een blonde jongedame die ze al lang kende. Al verloor deze dame eenmaal buiten haar interesse in het gesprek en liet ze deze naar de andere kant van het plein glijden, waar een groep zich begon te vormen dicht tot een van de school muren. Zelf bleef ze altijd zo ver mogelijk uit de buurt van gevechten, al waren haar vrienden hier anders in. Zo trokken ze haar mee, sloten ze achteraan in het groepje mensen. Al wilde ze voor het eerst in haar leven dichterbij komen, na het horen van de stem van een wel heel bekend persoon. "Ross," had ze gefluisterd. Spoedig had ze zich door de mensen massa heen gewurmd, om uiteindelijk zo dicht bij te komen dat ze het kon zien. En ze geloofde haar ogen niet. Zo zag ze hoe hij de jongeman nog strakker tegen de muur aan drukte, dat hij hem nogmaals aansprak om zijn eerste woorden te verduidelijken. En ze snapte het niet, ze snapte niet wat het probleem was. Al pratend probeerde ze geheel vooraan te komen, terwijl haar ogen op de twee heren stonden. "Ross," bracht ze uit. Ze trok aan iemands schouder om zijn aandacht te trekken, zodat ze nu dan toch echter vooraan stond. Haar benen stonden gespreid, strak op de grond en sterk genoeg om hier te blijven staan. Haar ogen waren groot, haar mond ietwat open. Ze wilde wat zeggen, iets doen om het spel te stoppen, maar ze wist niet wat er gaande was. "What is this about?" Bracht ze uit, hopend dat de jongeman zou reageren.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female