O l BFS - Best Friend's Sister

First Page  |  «  |  1  ...  17  |  18  |  19  |  20  |  21  ...  25  |  »  |  Last [ Go to bottom  |  Go to latest post  |  Subscribe to this topic  |  Latest posts first ]


Elio

26, female

Posts: 123

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:44 AM

Rabia
Het gejammer van zijn kant af, had haar weer opnieuw laten grinniken. School was geen dolle pret, dat wist ze zelf ook - deze reactie van hem, die de vraag hem had opgeleverd, was dit echter wel. Met vreugd staarde ze in zijn ogen, bestudeerde ze deze terwijl ze naar de zoete stem van de jongeman luisterde. Gesmeerd klonk het, zoet, als muziek in haar oren. Als ze ergens een verslaving aan zou kunnen ontwikkelen, was het zijn stem geluid. Om dan nog maar te zwijgen over deze op de momenten waarop hij zong. Daar zwijmelde ze pas écht bij weg. Al deden zijn ogen op het moment, precies hetzelfde voor haar. Ze glilachte, bleef in zijn ogen keken toen ze zijn vraag beantwoorde. "I missed you alot," opperde ze, voordat ze haar neus tegen die van hem aan liet komen. Een eskimo kusje, puur en alleen omdat ze dit graag had gewild. "I missed your warmht," mompelde ze, voordat ze haar lichaam daadwerkelijk op die van Ross liet rollen. Nu hadden ze hier nog de tijd, ruimte en veiligheid voor. Later zouden ze het niet kunnen doen, zouden ze er niet eens over mogen denken. Haar hoofd plaatste ze op zijn borstkas, met haar oren luisterde ze naar zijn hartslag. Het werkte nog altijd net zo kalmeerend als de eerste keer dat ze deze had mogen bewonderen. "Your bruise is gone." Ze glimlachte, kuste de plek waar deze eerder had gezeten, en ging vervolgens met haar vingers voorzichtig door zijn haar. "You know, blond god, you honestly have no idea of how pretty you actually are." Ze tikte een keer voorzichtig met haar nagel op zijn wang, kwam op zijn middel zitten met benen gevouwen, aan beide kanten van zijn lichaam, en deed alsof ze zijn gezicht goed bekeek. Ze knikte uiteindelijk, liet er een 'hmm-hm' uit rollen voordat ze weer begon te praten. "Pretty babies, you would make those, i'm sure of it." Ze grinnikte, haalde haar haren uit haar gezicht en keek de jongeman weer in zijn ogen aan. "Okay, question. Would you give names to your children, that start with an R?" Ze grinnikte, al veranderde dit geluid al snel in een oprechte lach. "I mean, you are, i am, the rest of your siblings are - it seems to be a trend in this family." Familie, zo sprak ze over hen. Zo voelde ze, dat zouden ze hopelijk op een dag ook worden. "Just wondering, i don't have craving womb, don't you worry." Ze stak haar tong nog even snel uit, voordat ze ietwat serieus naar de jongeman keek.

i bet your momma named you goodlookin'

Reply

WildHearts

-, female

Posts: 752

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:44 AM

Ross
De pret ogen waar hij op dit moment in keek deden hem goed. Het maakte zijn hele dag, en hij had werkelijk alleen nog maar oog voor haar. Alles om hen heen vergat hij even, en dit zorgde ervoor dat zijn humeur gelijk opklaarde. Hij wenste dat het altijd zo kon zijn, gewoon hun tweetjes, niemand anders die ze zou zeggen dat het niet juist was dat ze deden, niemand die ze er aan herinnerde dat ze moesten stoppen met waar ze mee bezig waren, maar met wensen kwam hij natuurlijk niet verder. De situatie waarin ze zaten zou niet zomaar veranderen. Voor nu vond hij het prima, genoot hij maar gewoon van de momenten die hij wél met haar kon delen. Hij kon het niet laten te glimlachen toen ze haar neus een keer tegen die van hem liet komen, en die glimlach kon alleen maar groeien toen hij haar volgende woorden hoorde en hij voelde en zag hoe ze op hem rolde. Zijn armen omsloten haar middel, terwijl hij zijn ogen weer aan die van haar hechtte. Hij kon er eindeloos in staren en het zou hem nog niet vervelen. Ze was prachtig, hij bofte met haar, of dat nou in het geheim was of niet. 'Mine is, I wonder if Josh's are, though.' grijnsde hij klein, hopend voor het slechtste. Verder liet hij het onderwerp echter vallen, wilde er niet verder op in gaan, of ervoor zorgen dat de sfeer minder werd, ook al was zijn opmerking plagend geweest. Hij grinnikte bij het volgende dat haar lippen over kwam rollen, en wist al helemaal geen lach in te houden bij het goedkeurende binnensmondse geluidje dat ze liet horen. 'Approved?' Grijnsde hij, duidend op het feit dat de dame zo uitgebreid haar blik over zijn gelaat had laten glijden. Opnieuw ontglipte hem een lach toen ze verder inging op het onderwerp dat ze aangekaart had. 'I know, so it seems.' Knikte hij grinnikend. 'I never understood why my parents did that, to be honest.' Gaf hij toe, toen nog met een lach. Hij snapte wel meer dingen die zijn ouders gedaan hadden niet, en bij die gedachte stierf de lach langzaam van zijn gezicht af. Hij wendde zijn blik voor een moment af van Rabia, bang dat ze er iets in op zou merken. Hij schraapte een keer zijn keel, verzamelde moed om haar weer aan te kijken en zette een glimlach op. 'Ahh, I was getting worried.' Grijnsde hij haar, tot zijn grote irritatie iets zwakker, toe.

R424.jpg

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky. 

Reply Edited on 01/06/2018 01:19 PM.

Elio

26, female

Posts: 123

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:45 AM

Rabia
"Not just that, i don't think his nose straightend up yet," een kleine, smerige grijns vormde haar lippen nadat ze deze woorden had uitgesproken. Het was haar reactie, op de opmerking van de jongeman; eentje die hij had uitgelaten over zijn blauwe plek, in vergelijking tot die van haar ex. Zachtjes grinnikte ze echter, voordat ze haar handen in haar zij zette. Nu ze toch rechtop zat, boven op de jongeman, was dit geen enkel probleem. "It made you look sexy though, tuff guy." Ze stak haar tong uit, voordat ze weer zachtjes begon te grinniken. Zo wilde ze alle dagen doorbrengen, het liefst voor de rest van haar leven. Stomme conversaties hebben met de jongeman, elkaar goed laten voelen en een glimlach op elkaars gezichten toveren. In het openbaar zou een enorme plus zijn - tot nog toe kon ze enigzins genoeg nemen met wat ze nu kreeg, het uurtje of de twee uren perdag waarop ze ongestoord een stelletje konde uithangen. Ooit hoopte ze echter hele dagen twee idioten uit te kunnen hangen, met kleine kussen en het vasthouden van elkaars handen inbegrepen. Al was er nog zoveel meer waar ze dag in dag uit naar hongerde.
Toen de jongeman haar vroeg of hij was goedgekeurd, begon ze te grijnzen. "You would be, if you cleaned up that chin of yours." - "It tickels, when we kiss." Ze haalde haar wenkbrauwen even omhoog, voordat ze weer een goedkeurend binnenmonds geluid liet klinken. "You are perfect, wouldn't change a thing." En dat meende ze, er was geen ding aan de jongeman die ze anders zou willen zien, of waar ze niet van hield. Hij was uit een sprookjesboek komen lopen, leek het wel - zo prachtig was hij. Het zou haar niet kunnen schelen wat anderen hiervan te zeggen hadden. Deze jongeman was de hare, enkel zij hoefde hem op deze manier te waarderen. De rest waren enkel mensen die het, net zo als haar, van de goede kant konden bekijken. Aan delen deed ze echter niet, dus een beetje voorzichtig zou ze altijd wel zijn. Haar handen zette ze op zijn borstkas, met een hand recht boven de plek waar zijn hart hoorde te zitten. Met haar duim wreef ze over deze plek heen. Daar zou ze graag willen wonen - al vertelde iets haar, dat ze al een akelig groot plekje had weten te bemachtigen. Net zoals hij, in het hare had gedaan.
Hij mocht het dan net zo min begrijpen als ze zelf deed - het had wel iets. Een eenheid, om het zo maar te zeggen. Nu wist ze dat- dat momenteel niet het woord was, waarmee ze de jongeman zijn familie moest of zou mogen beschrijven - overigens was dit de reden dat ze de gedachte niet uitsprak - maar in haar hoofd spookde het in ieder geval rond. Ze glimlachte, keek op hem neer gezien het hoogte verschil. Het was haar opgevallen, dat hij voor een moment had weg gekeken. Het kwam in haar op, dat hij wellicht hetzelfde had gedacht als dat ze zojuist zelf had gedaan. Toen hij weer terug keek plaatste ze haar handen op zijn wangen, en wachtte ze nog even met het reageren op het laatste wat hij haar had verteld. "Don't let it bother you, not now, hm? You have been through enough, and it will fall back into place eventually. You have my word." Ze glimlachte zachtjes, liet haar handen van zijn wangen af glijden en pakte hiermee dezijne vast. Deze plaatste ze op haar buik, voordat ze breed begon te grijnzen. "Worried?" Om te plagen maakte ze het zo dat een van zijn handen over haar buik heen wreef.

i bet your momma named you goodlookin'

Reply

WildHearts

-, female

Posts: 752

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:45 AM

Ross
Niet alleen op Ross' gezicht leek een sadistisch grijnsje te staan, ook Rabia leek haar lippen deze vorm gegeven te hebben. 'I can set it straight for him? I'm sure it would hurt.' Was het volgende dat hij zei. De twee konden er nu tenminste over praten, op een manier die niet serieus genomen hoefde te worden. Leedvermaak, dat was het. En ze vermaakten zich er prima mee. 'Sexy? Oh, maybe I should start fights more often then.' Mompelde hij quasi serieus, maar kon een lach die volgde niet tegenhouden. Hij hield van hun gesprekken, kon er geen genoeg van krijgen. Niet van de sfeer die er altijd hing, niet van de lach op Rabia's prachtige gezicht, niet van haar ogen waar altijd een bepaalde twinkel in te zien was. Hij kon geen genoeg krijgen van háár, en al het geluk dat ze hem bracht. Natuurlijk genoot hij hier liever van in het openbaar, zodat hij op welk moment dan ook genegenheid haar kant op kon sturen, maar voor nu moest hij het hier mee doen en dat was meer dan genoeg. Zolang hij maar bij haar in de buurt kon zijn, was hij eigenlijk teleurgesteld. Hopen voor iets anders, iets beters, was natuurlijk toegestaan, maar hij verwaarloosde geen seconde van de tijd die ze samen hadden, ook al was die beperkt.
'Oh really? I was planning on letting it grow for a while.' Mompelde hij, terwijl hij over zijn kin heen wreef, waar hij nu inderdaad stoppeltjes op voelde. Een grijns brak open op zijn gezicht, hij maakte natuurlijk een grapje en kaartte nu dan ook de waarheid aan, alsnog op een grappende manier echter; 'Well, deal with it. Let a guy be lazy in the morning, gosh.' Dit voordat hij voor haar volgende mierzoete woorden een kus op haar lippen drukte. Maar goed, lui was hij inderdaad geweest vanochtend, ook al was hij wakker geworden met veel meer energie dan de dagen daarvoor. Na de vechtpartij van twee weken terug had hij een heel stuk slechter geslapen. De nachten waren lang, terwijl hij geen oog dicht had gedaan. De situatie, of eigenlijk meer de blauwe plek op zijn gezicht en de verwonding aan zijn lip, hadden hem herinnerd aan zijn jeugd. Het beurse gevoel dat het gaf als je het aanraakte, de herinnering aan wat het veroorzaakt had, de blikken in de spiegel, waar hij zijn blik vroeger duizenden keren verachtend van af had geweken. Zelfs een simpel woord als ouders had ook deze keer weer allerlei ongewenste herinneringen en gevoelens in hem opgeroepen. Vreselijk was het, dat hij er maar niet vanaf kwam. Hij probeerde zich al jaren groot te houden, deed hier zoveel zijn best voor, maar nooit betaalde het af. Machteloos, dat voelde hij zich. Zijn vader was al zo lang uit beeld, Ross ging al jaren zonder hem door het leven, maar toch leek hij de touwtjes nog altijd in handen te hebben. Ross' ogen vonden die van Rabia, die hem aanmoedigende woorden toe sprak. Hij stelde het op prijs, dat ze zo met hem mee dacht en mee voelde, en wat hij nog meer op prijs stelde was het feit dat ze zijn gestorven glimlach niet in verbinding had gebracht met het onderwerp dat hij onbewust aangesneden had; zijn ouders. Ze kon het ook niet weten, dat het daarover ging, en dat was maar beter ook. Niemand wist het, en zo zou hij het de rest van zijn leven willen houden. Hij wilde er nooit meer over hoeven spreken, wilde er het liefst nooit meer aan terug denken, maar dat was voor hem onmogelijk. Zijn herinneringen waren hem al die tijd al stilletjes aan het martelen. Hij knikte dan ook maar bij haar woorden, deed gewoon alsof dát inderdaad hetgene was dat hem dwars had gezeten en deed een poging het hele onderwerp van zich af te zetten. De opmerking van Rabia hielp daarbij. Een glimlach brak open op zijn gezicht. Hij trok de dame grijnzend naar zich toe en drukte zijn lippen op de hare. Wat was hij toch gek op haar.

R857.jpg

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky. 

Reply Edited on 01/06/2018 01:20 PM.

Elio

26, female

Posts: 123

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:45 AM

Rabia
"That, or you stupidly walk into things that'll bruise your face." Ze grijnsde ietwat speels na haar woorden, enkel door haar volgende. "I'll care for you, hm? Kiss you way more often.." Leugens, ze kuste hem nu al zoveel als ze kon. Ze ging er van uit, dat hij dit wist. "And talking about him, if you could do that i wouldn't stop you, you know." Ze drukte nog een kus op zijn lippen voordat ze weer rechtop kwam zitten. Hij zou wel meer recht mogen zetten, en hij zou hem zeer zeker ook pijn mogen doen, als de keuze aan haar was. Op alle mogelijke manieren, mogelijk op dezelfde die hij tegen haar had gebruikt. Ze dacht er niet veel meer over na, had het vooral de afgelopen paar dagen goed achter zich proberen te houden. Iets wat hij met haar gezondheid had geholpen, haar meer rust had geboden in de nacht maar zeker ook in haar hoofd. Ze liet mensen haar weer aanraken, was overigens ook weer naar school terug gegaan. Mensen hadden haar daar ietwat na gekeken, al was het nieuwe daar na twee dagen ook weer van af. Vandaag was prima geweest, doch nog een beetje slopend. Ze zou de blonde jongeman niet hoeven uitleggen, waarom dit zou was geweest. Hij zou haar hoogstwaarschijnlijk zonder uitleg al gelijk in geven. Haast alsof ze haar prima konden aanvoelen. Een band hadden ze, een echte en diepe band die ze nog nooit eerder met een ander had gehad. Zelfs haar moeder kon ze soms niet lezen. Met Ross was dit ook zo, doch opvallend minder. "I love you," mompelde ze voordat ze een kleine glimlach op haar gezicht liet glijden.
Hij had het willen laten groeien - dat vertelde hij haar. Even keek ze ietwat geschrokken, hierna bedacht ze zich echter. Haar vingers liet ze, net zoals hij zojuist had gedaan, langs zijn stoppels glijden. "I think you could pull it off though, a slight one." Ze knikte, nam haar hand weer terug. "If you put your hair up in a bun, it would be.." Ze zei niets, knikte alleen. Ze wist dat hij het niet meende, maar hij mocht best weten dat hij er helemaal niet verkeerd uit zou zien met zo een uiterlijk. Door zijn latere opmerking lachte ze. "Fine, fine i'll let you be lazy!" Even hield ze stil, beet ze op haar lip. "But then i won't shave anything below my belly button anymore, deal with it." Ze grijnsde, stak haar tong nogmaals uit.
Nadat hij had geknikt had ze weer even kort geglimlacht - kort was het zeker, omdat haar gezicht ietwat geschrokken weg trok toen de jongeman haar grijnzend dichter tot zich, en dus naar beneden, trok. Ze kuste hem echter terug, toen ze zijn lippen eenmaal tegen de hare voelde. Met haar armen, die ze naast zijn lichaam had geplaatst, ondersteunde ze zichzelf. Dit hield ze voor een tijdje vol, totdat ze weer iets van de jongeman af kwam. "I would look cute with a baby bump. I hope they'll be blonde." Ze grijnsde ietwat, glimlachte hierna. Ze meende het niet serieus, in de zin dat ze nog geen kinderen wilde en dat ze hier ook nog niet aan toe was. Gek genoeg vond ze het echter niet erg, om er zo luchtig over te spreken. Naar haar idee ken ze de jongeman al lang, en goed genoeg, om over deze 'onzin' te praten. Ze zou stopen als het hem ongemakkelijk zou maken, al vond ze het zoals gewoonlijk ook mooi om hem ergens mee te pesten, zoals ze dit altijd deden. "You'd be a wonderfull dad," en hier kwam het moment, waarop ze zonder dat ze het zo had gepland, toch werkelijk serieus begon te praten, "Not just because you are a great, caring person, you've been through some stuff other people havent. I don't know what went on in your home, with your brother and everything and i won't make you tell me, but i just know you wouldn't ever want that for your own children. I know it might not seem truthfull now, or rather any good at all, but truts me on my words when i say it will be alright." Ze glimlachte zachtjes, plaatste een van haar handen op zijn wang. "Best dad i'll ever know, and he probably doesnt even know that yet."

i bet your momma named you goodlookin'

Reply

WildHearts

-, female

Posts: 752

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:46 AM

Ross
Hij had met opzet een genietend geluidje laten horen, toen ze hem zei dat ze voor hem zou zorgen en hem veel vaker zou kussen. 'I like that idea.' Grijnsde hij haar toe, natuurlijk op net zo'n plagende manier als waarop zij haar woorden gebaseerd had. 'I know.' antwoordde hij, gezien de dame hem vertelde dat ze hem niet zou stoppen als het op Josh aankwam. Hij moest dan ook toegeven dat als hij hem over een tijd - wat hopelijk nog erg lang zou duren - weer tegen zou komen, het nog onzeker was hoe hij zou reageren. Het mocht dan wel een aantal weken geleden zijn, kwaad was Ross nog altijd. Hij had haar zoveel afgenomen, zoveel pijn bezorgd, en ze verdiende het niet. Daarom kon hij zich er nog zo kwaad om maken, dat haar dit overkomen was, terwijl zij wel de laatste persoon was die het verdiende. Wel had ze zich er ontzettend goed doorheen geslagen, en was ze nu zelfs op het punt dat ze er op deze luchtige manier met hem over kon spreken. Ze had zichzelf goed weten te herstellen, en Ross was enorm blij en opgelucht dat dit haar zo goed gelukt was. Het had ook hem zeer gedaan haar zo te zien twee weken geleden, kapot, gesloopt van alles wat haar overkomen was. Dit alleen al gaf aan hoeveel hij om haar gaf, hoeveel hij met haar mee leefde en hoeveel hij ervoor over had haar gelukkig te zien. Toen ze hem de drie woorden waarvan de waarde nooit minder zou worden schonk, kon hij dan ook niets anders dan ze wederkeren. 'I love you too.' Het deed hem denken aan de eerste keer dat die woorden zijn lippen over gerold waren. Hij was zich er niet eens bewust van geweest, het was hem zomaar ontglipt, waar hij later pas achter gekomen was. Hij had het al een tijd daarvoor geweten, dat hij zoveel om haar gaf dat het houden van genoemd mocht worden, maar nooit eerder had hij het toen werkelijk uitgesproken. Nu zei hij het haar vaak genoeg. Hij ilde dat ze het wist, hoeveel hij werkelijk om haar gaf, van haar hield.
Hij luisterde met een klein grijnsje naar haar woorden, haar stem, die hem altijd zo plezierig in de oren klonk. Kon het niet helpen dat hem toch een lachje ontglipte bij het bericht dat ook zij zich dan niet meer zou scheren. 'Are you blackmailing me, Rabia Álvarez?' Had hij haar grijzend toegesproken. Hij zou zo uren met haar door kunnen brengen, ook al deden ze vrij weinig. Ross genoot alleen al van hun onzin gesprekken, sterker nog, hij kon er geen genoeg van krijgen. Die van nu bijvoorbeeld, Rabia die uitbundig begon over kinderen. Hij wist ook wel dat het niet serieus genomen hoefde te worden, maar problemen had hij er niet mee dat het aangekaart was. Bovendien zag hij het allemaal wel voor zich; een toekomst met Rabia. 'I hope they'll look like you.' Zei hij, met een klein glimlachje, nadat de dame hem grijnzend had verteld dat ze hoopte dat hun kinderen blond zouden worden. Hij streek een plukje haar achter haar oor en sloeg hierna een arm achter zijn hoofd, waar hij op steunde. Zijn andere hand plaatste hij weer op haar heup. Vervolgens luisterde hij met een klein glimlachje op zijn gezicht hoe de dame hem maar de hemel in bleef prijzen. Ook bij het serieuzere onderwerp dat ze aansneed wist hij het voor elkaar te krijgen het glimlachje stand te laten houden. Hij wist dat ze het goed bedoelde, dat ze hem er alleen maar mee complimenteerde, en ergens vond hij dat juist schattig. De hand die ze op zijn wang had gelegd pakte hij zachtjes beet, en drukte hier een keer zijn lippen op. 'You're amazing, did you know that?' Glimlachte hij haar warm toe. 'I'm one hell of a lucky guy.'

R80.jpg

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky. 

Reply Edited on 01/06/2018 01:21 PM.

Elio

26, female

Posts: 123

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:46 AM

Rabia
Dat hij het wist, dat ze hem niet zou stoppen als het om Josh ging, vertelde haar genoeg. Verdere woorden of gedachtes wilde ze hier niet aan vuil maken, alles behalve dat. Het was dan ook tot haar geluk, dat hij voor deze bekentenis nog had uitgesproken dat hij het idee mooi vind, die waarin ze hem had geopperd dat ze voor hem zou zorgen en hem veel meer kussen zou geven. Ze glimlachte, schudde hierna zachtjes met haar hoofd. Prachtig vond ze het, stiekem, dat ze het idee nog niet eens zou erg vond. Veel liever voerde ze het echter uit, zonder dat de jongeman een lelijke blauwe plek op zijn huid moest dragen. Hem verzorgen vond ze lang zo erg nog niet, gezien ze wist dat hij haar hetzelfde zou behandelen. Daar bestond voor haar geen twijfel over, een twijfel die er overigens ook nooit was geweest. Ze schudde nog zachtjes na, voordat ze met haar vingers een plukje haar achter haar oor duwde. Als ze nog iets langer doorging, ongeacht de pesterige sfeer die het bracht, zou ze er misselijk van worden.
Hij hield ook van haar - ze had de woorden al vaker gehoord en vaker uitgesproken, doch voelde ze nog altijd zo magisch als de aller eerste keer dat hij ze over zijn lippen had laten rollen. Het liet iets in haar knappen, zorgde ervoor dat ze zich de mooiste, meest geliefde vrouw op aarde voelde. Overigens ook de zijne - ze was niet iemands eigendom, daar niet van. Maar wel met hem. Zelfs dat liet haar al speciaal voelen. "I love you," fluisterde ze nog een keer, terwijl ze zachtjes op haar onderlip beet. Wanneer ze zo zaten en zo tegen elkaar spraken leek ze de hele wereld te vergeten. Wat er was gebeurd, wat er gaande was en wat er nog moest komen kon haar totaal niet meer schelen. Alleen de jongeman waar ze 's nachts over droomde mocht haar aandacht hebben. Hij, zijn leven en zijn gedachtes. Meer niet. Ze hoopte dat het zo simpel zou kunnen blijven - al leefde ze al lang genoeg, om te weten dat het leven op zichzelf vol zat met onverwachte wendingen. Alles vond ze prima, zolang ze hem maar had.
Hevig knikte ze, toen de jongeman haar vroeg of ze hem onderdrukken was. Ze grinnikte, omdat ze toch ietwat gebruik van hem en zijn eerdere woorden hadden gemaakt. Een geintje echter, omdat de jongeman ook niet serieus was geweest. Dat wist hij echter wel, anders had hij ook niet zo gereageerd. Ze kende hem inmiddels goed genoeg, had al genoeg pesterijen met hem gedeeld om te weten dat dit er net zo'n eentje was. Glimlachend stond ze hier even bij stil.
Uit deze gedachtes werd ze wakker gemaakt, toen de jongeman uitsprak dat hij hoopte, dat hun kinderen op haar zouden lijken. Ze bloosde er ietwat door, voelde zich alweer speciaal door zijn doen en laten. Een van haar lokken stopte hij terug achter haar oor - deze was dus toch weer naar voren gevallen - en deze arm sloeg hij hierna achter zijn eigen hoofd. Ze glimlachte even, bekeek hem weer en drukte een kus op zijn lippen. Gewoon, omdat ze het nu kon doen. Zijn andere hand had hij op haar heup geplaatst, deze leek onder zijn aanraking te gloeien. Misschien dat deze rood was gekleurd, die plek, net zoals haar wangen zojuist hadden gedaan. Haar hand, die ze op zijn wang had gelegd, pakte hij vast, voordat hij hier zijn lippen op had gedrukt. Ze bloosde nog wat harder, giechelde door zijn woorden. Stil bleef ze echter nog voor een tijdje, voordat ze de volgende woorden sprak met haar pret-oogjes en kaken die pijn deden van het glimlachen. "I'm glad you see it my way," ze had het gefluisterd, had hem hierna nog een kus op zijn lippen gedrukt. Voorzichtig liet ze haar lichaam op de zijne rusten, met haar kin nam ze plaats op zijn borstkas zodat ze hem nog kon aankijken. "You know what i see when i look at you?" Haar ogen glimlachte voor haar. "Everything i've ever dreamed of."

i bet your momma named you goodlookin'

Reply

WildHearts

-, female

Posts: 752

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:46 AM

Ross
Wederom hadden de woorden haar lippen verlaten, en zelfs nu ze het enkele seconden geleden ook al tegen hem gezegd had, deed het alsnog wat met hem. Van binnen vloeide er een golf van warmte door hem heen, er verscheen ongetwijfeld áltijd een glimlach rond zijn lippen en het gevoel van puur geluk ontbrak hierbij nooit. Hij bofte met haar, ontzettend en dat besef ontging hem nooit. Er tikte geen seconde voorbij waarin hij zich dat niet besefte. De drie woorden die ze dan uit zou spreken, zouden hem dit alleen maar nog een tikkeltje harder op het hart drukken, en daar had hij geen enkel probleem mee. Het was het enige dat hij nodig had op dit moment; de zekerheid die Rabia hem bracht, hoe onvast hun situatie ook was. Hun toekomst was onzeker, maar tegelijkertijd zo enorm glashelder voor hem. Hij wist het zeker, dat dít het meisje was waarmee hij oud wilde worden, waarmee hij de rest van zijn leven door zou willen brengen. Ze was degene die hem het gelukkigst kon maken, het hardst kon laten lachen, degene waar hij niet meer zonder kon. Dát was de zekerheid die hij continu voelde. Een gevoel dat zich de afgelopen tijd flink in hem had genesteld, niet meer van plan hier ooit vandaan te komen.
Het was hem niet ontgaan, hoe haar wangen toch een tikkeltje roder geworden waren na zijn woorden. Het had hem laten glimlachen, maar verder zei hij er niets over. Het was een schattig aanzicht, en om te weten dat hij dit nog altijd voor elkaar kon krijgen met enkel een paar woorden, gaf hem een tevreden en fijn gevoel. Haar gloeiende wangen maakten niet veel later plaats voor een stel pretoogjes, waar Ross gelijk grijnzend in keek, wetend dat er nu een opmerking kwam die niet al te serieus genomen moest worden. En inderdaad, hij had gelijk gehad. Een korte stilte viel, waarin de dame een andere houding aannam. Zijn ogen volgden haar, wendden zich geen seconde van de prachtige verschijning voor zijn neus af. En haar woorden... Hij smeltte bijna weg. Zijn hart maakte een paar extra slagen, terwijl zijn mondhoeken omhoog krulden op een manier waarbij hij zijn tanden bloot lachte. 'You know what I see when I look at you?' Glimlachte hij nu. 'My world.'

R887.jpg

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky. 

Reply Edited on 01/06/2018 01:21 PM.

Elio

26, female

Posts: 123

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 01:47 AM

Rabia
De manier waarop zijn blonde haren nu langs zijn gezicht vielen, waarop zijn ogen stonden en wat ze hier in kon vinden, kon lezen - prachtig vond ze het. En dan enkel het idee, dat ze de enigste zou zien die het ooit op deze manier zou mogen bewonderen. Daar hoopte ze toch op, dat ze de enigste was, dat er na haar niemand zou volgen. Al verloor ze deze gedachte op het moment dat ze zijn glimlach zag, de manier waarop hij zijn tanden liet zijn - de manier waarop hij reageerde, op haar eerdere woorden. Het smolt haar hart, liet het recht op het zijne druppelen. Ze zouden als een kunnen kloppen - al liet ze haar gigantisch verliefde, roze gedachtes dan wel heel diep gaan. Al gaf hij haar hier een reden toe, toen hij met zijn glimlach haar wist te vertellen wat hij zag, wanneer hij naar haar keek. Nog roder werd ze, waardoor ze haar gezicht naar beneden keerde en deze zo onzichtbaar maakte voor hem, gezien haar neus op zijn borstkas lag. Haar handen had ze echter nog op haar wangen liggen, en voor een tijdje hield ze zich zo stil. Dit voor enkele minuten, totdat ze weer omhoog keek en met haar ogen de zijne vond. Gelukkig was ze, razend gelukkig. Ten diepste, meer dan dat ze ooit had durven dromen. Sneller dan dat ze ooit had verwacht, na de evenementen van twee weken eerde. Dat deed hij voor haar, onbewust wellicht, Liefde in de puurste vorm, dacht ze. En als dat al kon, zonder dat ze het konden laten schijven zoals de zon, dan zouden ze verblindend worden vanaf de dag dat iedereen het zou mogen weten. Haar armen sloeg ze, met ietwat moeite, rond en onder zijn lichaam. "Thank you for letting me be," fluisterde ze. "Because i love, to be." Een zacht lachje, voordat ze een kus op zijn shirt drukte - net op de plek. Waar zijn hart zou moeten zitten. Die momenteel bedolven lag, onder het hare. Voorzichtig keek ze weer op, kwam ze dichter bij zijn hoofd. "I love you, for forever and beyond the end of time." Een kus op zijn lippen, en nog een, gevolgd door nog meerdere. Het zou onzin zijn, voor haar, om ooit nog jaloers te zijn op andere meiden, dames of vrouwen. Hoe ze hier lagen, hoe ze spraken, vertelde haar genoeg. Haar hart knapte haast, door de stille realisatie die in haar had plaats gevonden.

i bet your momma named you goodlookin'

Reply

WildHearts

-, female

Posts: 752

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 01:47 AM

Ross
Dat de dame nog roder was geworden na zijn woorden was hem niet ontgaan. Het liet hem breed uit glimlachen terwijl hij toekeek hoe Rabia haar gezicht tegen zijn borstkas verborgen hield. Hij kon niets anders zeggen dan dat het een schattig uitzicht geweest was. Hij zou het bijna jammer vinden dat ze haar prachtige gezicht verborg. Prachtig was niet eens genoeg om de schoonheid van deze dame te beschrijven. Dat zou hij nooit doormiddel van woorden kunnen doen. Hij zou het kunnen proberen, maar zijn woorden zouden niet aan de werkelijkheid voldoen. Ze was volmaakt, beeldschoon, in de puurste vorm die je maar van iemand te zien kon krijgen. De momenten die ze deelden zouden hem voor altijd bij blijven. Zelfs deze, in de simpelste situatie de je maar kon bedenken; het tweetal samen op bed. Hij zou de herinnering opslaan, het moment blijven koesteren ook al was deze al voorbij. Ross kon niet wachten meer herinneringen met haar te maken, momenten met haar delen waar hij hierna met een glimlach van oor tot oor aan terug kon denken. Zijn liefde voor deze persoon was onbeschrijfelijk. Hij baalde ervan dat hij het haar nooit duidelijk zou kunnen maken met woorden, hoeveel ze eigenlijk voor hem betekende.
Hij glimlachte om haar woorden. Het zachte lachje dat ze liet horen deed hem goed, klonk hem wederom als muziek in de oren. Het was een geluid waar hij altijd van genoot als hij het te horen kreeg. 'Well, I love to be, with you.' Was zijn reactie op haar bedankende woorden, die hem dat lachje hadden opgeleverd. Vervolgens werd hem opnieuw verteld dat ze van hem hield, drie woorden die voor altijd betekenis zouden hebben voor hem. Haar lippen drukten zich meerdere keren op de zijne, wat op den duur zijn mondhoeken omhoog liet trekken. Hij hoopte op meer momenten met haar, momenten zoals deze, waarin ze de wereld om hun heen even konden vergeten en hij alleen maar na hoefde te denken over hoeveel hij van haar hield. Als hij de rest van zijn dagen zou kunnen doorbrengen met Rabia, kon hij tot de gelukkigste man op aarde gekroond worden.

R1180.jpg

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky. 

Reply Edited on 01/06/2018 01:22 PM.
First Page  |  «  |  1  ...  17  |  18  |  19  |  20  |  21  ...  25  |  »  |  Last

« Back to forum