O l BFS - Best Friend&#039;s Sister

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 12:42 AM

Rabia
Ze wist niet wat ze van Ross kon verwachten, hoe hij zou kunnen reageren en wat hij zou zeggen. Al had ze, als ze eerlijk moest zijn, niet meer dan een blik aan hem geschonken. Hierna was ze in gesprek gegaan met haar vriend. Zijn frustratie en zijn jaloezie leken op hem in te werken, gezien alle weerwoorden die hij haar had gegeven. Het irriteerde haar echter dusdanig dat ze voor even geen idee had wat ze tegen hem kon zeggen, zonder dat hij zijn eigen antwoordje klaar had liggen. Misschien dat ze hem moest geven wat hij wilde, misschien dat hij dan zou afkoelen en Ross verder alleen zou laten. Hij verdiende het immers niet, het commentaar van haar vriend - voor hoeverre hij dit was dan, want op het moment was hij de titel absoluut niet waardig. Peinzend bekeek ze hem, voordat ze haar ogen op Ross liet vallen. Hij had het moment van stilte gepakt om zijn reactie te geven, deze begon met het optrekken van zijn wenkbrauwen. Ten eerste vermelde hij dat ze wel voor zichzelf kon spreken. Rabia glimlachte kort, voordat ze haar blik even naar haar voeten had gericht. Hij dacht toch niet werkelijk dat hij haar op een verkeerde manier had afgeleid? Daar moest ze het doen dan ook over hebben, nadat haar vriend zijn weg naar buiten weer had gevonden. Het liefst schopte ze hem er nu uit, al gokte ze erop dat Josh nog niet klaar was met Ross, door de woorden die hij zojuist had gesproken. Ze kon Josh zijn ogen immers groter zien worden, en voor enkele secondes wisselde hij zijn blik van Ross naar haarzelf af, haast alsof hij niet wist tegen wie hij als eerst zijn woorden moest spuwen. Voorzichtig probeerde ze hem weer mee te trekken naar boven, al was hij degene die harder trok en haar in zijn armen zette. "Josh." Ze fronste, probeerde zijn armen van haar af te duwen. De jongeman had zijn focus echter niet op haar liggen, sprak tot Ross. "Can't stand that i'm with her, can ya? That's why you are playing, arent it? So you don't have to hear it.." - "Josh, stop it!" Weer gaf ze een duw met haar schouders, maar tevergeefs. "Can't ignore it now, can you?" Josh had zijn lippen in haar nek gezet. Vreselijk vond ze het, om meerdere redenen. "Get off of me," bracht ze uit. "Get off of me, and get out. Get out Josh, i'm done!" De jongeman liet los, schudde met zijn hoofd. "He wants you Rab, look at his eyes, they bloody love it." Rabia vond een grijns op zijn gezicht, eentje die haar niet aan stond maar haar ook liet weten dat hij verder was gezonken dan dat hij normaal ging. Haar hand plaatste ze op de plek waar zijn lippen hadden gezeten, voordat ze probeerde tussen beide in te staan. "Josh, leave" bracht ze nogmaals. Ze wilde hem weg, niet alleen omdat hij haar tegen haar wil in had aangeraakt en hier vervolgens een opmerking over had gemaakt die haar niet aan stond, en niet alleen omdat hij Ross voor letterlijk niets aanviel. Ze was er klaar mee, alles wat de jongeman was. Bang was ze op het moment ook, voor wat hij zou kunnen doen. Al voelde het goed dat Ross achter haar stond, wetende dat ondanks zijn eventuele woede hij eerder voor haar zou kiezen dan voor de jongeman.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 12:42 AM

Ross
Hij had eigenlijk ook niet kunnen verwachten dat het goed zou gaan, Josh en Ross in hetzelfde huis. Wel wist hij dat hij hem liet voor wat het was als hij zich ook niet met Ross bemoeide, maar dat had hij wel gedaan. En hij had wel degelijk het recht van zich af te bijten. Hij liet niet zomaar over zich heen lopen, al helemaal niet als het meer dan onterecht was. Hij had gehoopt op een rustig middagje, eentje waarbij hij niet gestoord zou worden door één of andere zak die dominant gedrag moest vertonen. Het sloeg werkelijk nergens op, Ross vond het belachelijk om te zien hoe snel hij over de rooie gekregen kon worden. Zijn gitaarspel had de truc al gedaan. Er lichtte een krankzinnige glinstering in Josh's ogen op, Ross zou bijna denken dat het schijn was, maar hij zag het goed. Hij gokte dat het niet lang zou duren voor hij ontplofte, als dit nog niet gebeurd was in ieder geval. Rabia probeerde hem deze ellende te besparen door haar verhitte vriend mee te trekken, maar hij gaf niet mee. Ze was niet sterk genoeg, de jongen bleef staan, trok haar op ruwe wijze in zijn armen. Ross vond het vreselijk om te zien - hoe hij met haar om ging. Alsof Rabia zijn domein was, of eerder een pop waarvan hij de touwtjes in handen hield. Het was ziek, misselijk makend. Binnen no-time stond Ross rechtop naast de bank, zijn kaken strak op elkaar van woede. 'Let her go.' gromde hij. Hij walgde van hem, dacht zelfs dat hij iemand nog nooit zo erg gehaat had. Ross wilde net ingrijpen toen Josh de dame losliet. Dat was maar beter ook, want hij wist niet wat hij anders gedaan had met de jongen. Ross was kwaad, en dit was nog zacht uitgedrukt. Woedend dat was hij. Zijn ogen stonden donker, klaar om de jongen een stomp te verkopen, maar hij hield zich in. Voor Rabia. Ross ging voor haar staan, tussen de twee in, hiermee voorkomend dat hij haar ook nog maar met één van zijn vuile vingers aan zou raken. Het werd hoogtijd dat hij vertrok, zoals Rabia hem al meerdere malen duidelijk gemaakt had. 'You heard her.' Zei hij, terwijl hij een stap naar voren deed richting Josh. Ross was een halve kop groter dan de jongeman, viel nu op. Koppig bleef hij staan, waar Ross geen genoegen mee nam. Hij moest het huis verlaten, het liefst per direct. 'Leave, and go question if you're really that much of a boyfriend to her like you praise yourself to be.' Ross betrapte Josh erop van het doen van een stap naar achteren en zijn stoere-jongen act brokkelde langzaam af.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:18 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 12:43 AM

Rabia
De woede die ze hoorde in Ross zijn stem, vertelde haar genoeg, Hij stond aan haar kant, ongeacht de oneerlijkheid van het in huis halen van zijn vriend. Iets wat niet oneerlijk hoorde te zijn, maar gezien omstandigheden... zeker nu. Het duurde echter ook niet lang voordat de jongeman zich er echt mee bemoeide, en tussen beide kwam te staan. Rabia sloeg haar armen over zichzelf heen, verschuilde zichzelf achter zijn lichaam, al liet ze haar hoofd net langs hem heen kijken. Het was immers niet zo, dat ze niet wilde zien hoe haar ex-vriend zou reageren. De relatie was nu in ieder geval over, ongeacht zijn pogingen tot een goedmaker. Hij had het dit keer echt gedaan; hij had haar niet alleen twee keer over tegen haar wensen aangeraakt, ook had hij zijn ware ik weer laten zien en hierdoor Ross, de jongeman die absoluut geen vlieg kwaad had gedaan en overigens de jongeman ook nooit wat had aangedaan, pijn gedaan. Of hij hier zelf onder lijde, of dat hij lijde door het icht dat hij zojuist had gehad, wist ze niet, Al gokte ze op een mix van beide. Ze werd echter bang van de situatie toen Ross een stap naar voren zette. Voorzichtig vouwde ze een van haar handen losjes om zijn arm, omdat ze niet wilde dat hij deze naar achteren zou trekken en uit zou halen. Voor zijn veiligheid, niet voor die van de jongeman tegenover hen. Al leek deze zijn act te verliezen, nadat hij een stap naar achteren had gezet. Zelf was ze echter ook nog niet klaar met hem, en ging ze op de woorden van Ross in. "He doesnt have one," bracht ze uit. Haar ogen keek ze een beetje samen, voordat ze deze afwendde. "Never had." Dit had Josh klaarblijkelijk niet goed in de oren geklonken, gezien zijn abrupte blik in haar ogen. "You weren't a good one anways," dat had hij gesproken. Haar grip op Ross zijn arm werd sterker, bang dat hij door deze opmerking wel zou uithalen. Al leek Josh voor het eerst sinds tijden slim te zijn, en de benen te nemen. Pas toen ze de deur in het slot hoorde vallen, liet ze Ross los. Haar arm schoot vrijwel meteen weer om haar eigen lichaam. Een beetje verbijsterd keek ze uit haar ogen, voordat ze deze op haar voeten liet vallen. "I'm sorry Ross," fluisterde ze zachtjes. Even wist ze niets hoe ze verder moest reageren, of ze moest blijven staan of weg moest lopen. Al wist ze ook niet zeker of ze binnen nu en enkele seconde een traan zou laten. Al bedacht ze zich dat er grote kans was, dat de blonde jongeman dit niet eerlijk zou vinden. Een van haar handen bracht ze voorzichtig naar haar nek, haar vingers liet ze glijden over de plek die de jongeman had geraakt. "I'll, leave you be.." een nog zachtere stem, al lag haar blik nog altijd bij haar voeten en kon ze niet zien hoe hij reageerde, en of hij het überhaupt had gehoord.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 12:43 AM

Ross
Hij wist niet wat Josh bezielde, maar als het aan Ross lag bestempelde hij hem als niet helemaal goed snik. De manier waarop hij Rabia behandelde was ziekelijk, hij deed alsof ze van hem was. Het was een nare eigenschap, eentje die Ross niet goed begreep. Hij kon er simpelweg niet bij dat hij de drang voelde haar zo slecht te behandelen. Hij hoopte echt dat Rabia zo snel mogelijk van hem af zou zijn, want dit kon zo niet langer. Het idee alleen al dat ze weken, maanden met deze jongen opgescheept zat en moest zien te dealen met zijn vreselijke gedrag... Ross snapte niet dat ze het zo lang volgehouden had. Ze was veel te bang geweest voor de gevolgen die ze zou moeten ondergaan als ze het uitmaakte, maar daar hoefde ze zich geen zorgen meer over te maken, Ross zou er voor haar zijn als ze hem nodig had. Josh leek langzaam af te treden van de situatie en de grote bek die hij op had gezet. Ross kon nog steeds niets anders zeggen dan dat hij het belachelijk vond dat het zo gelopen was - dat Josh werkelijk zo te keer zou gaan om zo iets kleins. Hij hoopte dat hij naar Rabia zou luisteren en het huis zou verlaten, want ze hadden beiden geen zin meer in dit gesprek - nooit gehad ook -, dat al veel te ver uit de hand was gelopen. En dit alleen omdat Ross gitaar aan het spelen was geweest. Ook wel een ruzie om niks te noemen, maar het was er geweest en hij kon aan Rabia zien dat ze eronder leed. Ze ging in op Ross' woorden, waar Josh per se iets op terug moest zeggen. Alsof er nog niet genoeg woede door zijn aderen stroomde, kwam er alsnog een vloedgolf doorheen stromen. Voor een moment balde hij zijn vuisten, maar was nooit van plan hiermee werkelijk uit te halen. Hij wist zichzelf te beheersen, met onder andere dank aan de aanraking van Rabia, die zijn arm zachtjes beet gepakt had. Gelukkig verdween Josh, voodat Ross van gedachte veranderde. Hij had toegekeken hoe de jongen met grote, nijdige stappen de woonkamer uitgelopen was. Pas toen hij de deur in het slot hoorde vallen, richtten de twee overgebleven personen zich weer tot elkaar. Hij draaide zich om naar Rabia, die duidelijk beschadigd door deze onverwachts opgedoken situatie, in de woonkamer stond. Ze doorbrak de stilte en verontschuldigde zich, waarop Ross zijn hoofd schudde. 'There's nothing to be sorry for.' Maakte hij haar duidelijk. Het was niet haar schuld, dat ze vast had gezeten aan zo'n gestoorde zak. Het brak hem om haar zo te zien: starend naar een willekeurig punt op de grond, gekwetst en wellicht zelfs een beetje beschaamd. 'Hey..' bracht hij zachtjes uit, terwijl hij voorzichtig haar arm vast pakte. Hij deed een stap naar voren toe, plaatste zijn hand onder haar kin en bracht deze omhoog, zodat zijn ogen de hare vonden. Opnieuw voelde het alsof zijn hart doorboort werd met iets scherps: hij had het vreselijk met haar te doen. Hij had zich er dan ook niet van kunnen weerhouden haar troostend in zijn armen te nemen. Hij trok haar lichaam zachtjes tegen de zijne. Ross probeerde haar de steun te bieden die ze nodig had, en hoopte dat hij hierin slaagde. 'You did the right thing.' Zei hij vervolgens zachtjes.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:18 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 12:44 AM

Rabia
Er was niets waar ze schuldig voor hoefde te voelen - maar ze kon het niet helpen. Zo dacht ze terug aan de week daarvoor, hoe ze hem had verteld dat hij alles zou doen voordat ze zijn kamer uit was gelopen. Ze had hem signalen gegeven, en een week later haar vriend onder zijn neus gegooid. Natuurlijk, hij wist het hele verhaal niet en het viel enigszins mee als je het hare hoorde, maar de vraag was of Ross hier ooit naar zou willen luisteren. De jongeman had hem immers aangesproken op het kleinste, hem hier compleet voor afgezeken. Dat speet haar ook, dat een frustratie die ze zelf had veroorzaakt tegen de jongeman was uitgespeeld. Zijn woorden hadden haar achter wel gerust gesteld, een last van haar schouders af gehaald waarvan ze niet eens had geweten dat deze er was geweest. Ze had echter niet verwacht dat de jongeman haar verder nog zou helpen, haar schouders schokte dan ook een beetje op toen hij haar aandacht vroeg met zijn stem, en zijn hand die haar arm zachtjes vast pakte. Het was echter niet een aanraking die haar niet beviel. Hij straalde rust uit, leek dit ook aan haar af te geven. Alsof het via zijn huid, in de hare kwam. A was dat effect dat hij op haar had niets nieuws. Dat had hij altijd al gehad, die kracht.
De hand die hij onder zijn kin had gelegd, had ervoor gezorgd dat ze omhoog had gekeken. Recht in zijn ogen. Zachtjes glimlachte, beet ze op haar wang om een paar kleine tranen tegen te gaan. Dit gebeurde echter pas toen hij haar in zijn armen trok, haar lichaam tegen het zijne aan zette. Haar hoofd plaatste ze in zijn nek, en haar ogen sloot ze. Ze knikte toen hij zei dat ze het goede had gedaan. "It wasn't your fault.." fluisterde ze. Haar armen had ze nog altijd om zichzelf heen geslagen. "It wasn't the guitar, i didnt want him touching me and he didnt listen." Haar stem had zacht geklonken, met het gesnik van de paar tranen die ze had gelaten op de achtergrond. "It wasnt fair on you to watch him walk in, i realise and.. i'm sorry Ross, i.." Geen woorden. Ze had geen woorden om te beschrijven wat ze voelde, al wist ze ook niet wat ze op het moment tegen de jongeman wilde zeggen. Al was het haar gevoel dat weer sprak, de angst die ze voelde, maar ook de jammerende gevoelens tegenover hem, en tegenover zichzelf. "I never loved him." Ze snoof even met haar neus, probeerde zo een goede hap adem naar binnen te krijgen. Een van haar armen sloot ze voorzichtig om zijn lichaam, voordat ze zichzelf echt tegen hem aan liet leunen. Met hem voelde ze zich veilig, en op het moment voelde ze dit meer dan ooit tevoren.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 12:44 AM

Ross
Het deed hem pijn om te zien hoe een schuldgevoel haar gezichtsuitdrukking overnam. Dat het zelfs zo ver kwam dat ze zichzelf er de schuld van gaf, raakte hem diep. Maar ze strafte zichzelf onterecht, gaf zichzelf de schuld voor dingen die ze zelf niet gedaan had. Het was haar vriend die verstoord door het kleinste dingetje de trap af was gestormd, alsof hij zocht naar iets waarop hij Ross kon pakken. Het was niet zijn schuld, had ze zachtjes gefluisterd. Dat wist hij. Het was inderdaad niet zijn fout geweest. Hij had alleen maar gitaar zitten spelen, was zelfs naar beneden verhuist met het instrument- ook al had dit meer te maken met zijn eigen kijk op de situatie -, waardoor hij het geluidsoverlast verminderd had. Hier had Josh alleen alsnog geen genoegen mee genomen, het was niet goed genoeg voor hem. Ross wist dan ook dat de jongen hem het liefst helemaal niet in het huis had gehad, maar dit gold ook voor hem. Hij zag Josh het liefst verschillende meters van zich af, en daarbij ook zo ver mogelijk van Rabia verwijderd. De dingen de hij gezegd had, de dingen die hij bij haar gedaan hadden bleven steken bij Ross, en hij wist nu al dat het hem moeite zou kosten om het hier bij te laten. Hij was nog steeds kwaad op hem, en niet zo'n beetje ook. Zijn haat voor hem leek met de dag te groeien. Hij dacht dat de limiet hiervan allang bereikt was, maar hij had zichzelf overtroffen. Even had Ross geluisterd naar Rabia's gepieker, maar wilde het niet langer aanhoren, puur omdat het niet eerlijk was tegenover haarzelf. Hij verloste zijn greep om haar aan te kunnen kijken, maar bleef haar wel vasthouden. Met een arm nog steeds om haar middel geslagen, plaatste hij zijn andere hand zachtjes tegen haar wang. Haar zachte huid tintelde onder zijn hand. 'Don't blame yourself for something you didn't do. It's your boyfriend who acted unreasanable, childish, way too agressive...' Nadat hij dit gezegd had verscheen er een grijnsje op zijn gezicht, die stand hield bij het volgende dat hij zei. 'Should I go on?' Het was zijn poging de situatie wat luchtiger te maken, maar als hij hier niet in zou slagen, vond hij dat niet erg. Wel zou het hem dwars zitten als de dame zichzelf nog steeds de schuld zou geven. Het was gewoon volkomen onterecht. 'And please don't cry, it breaks my heart.' Glimlachte hij klein, op zachte toon, waarna hij met zijn duim een verdwaalde traan wegveegde.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:19 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 12:46 AM

Rabia
Ze merkte het vrijwel meteen, dat zijn grip op haar losser werd. Voor even dacht ze dat hij haar los zou laten, dat er een vlaag van woorden zou komen of dat hij haar alleen zou laten in oorverdovende stilte. Het zijn zijn hand die na enkele secondes op haar wang lag, die deze gedachtes te niet deed. Ze glimlachte weer voorzichtig, betrapte haar onderlip op een of twee trekjes waardoor deze leek te trillen. Ze kon er niet bij dat hij niet boos was, niet op haar. Ze had hem immers oneerlijk behandeld, en mede dankzij haar was zijn avond bruut onderbroken door haar ex vriend. Maar hij was er voor haar, zelfs na het toneelstuk van zonet. Hij liet dit uit zijn worden, opnieuw, blijken. Ze moest zich niet schuldig voelen voor de dingen die ze niet had gedaan. Het was haar vriend geweest, die zich onredelijk, kinderlijk en agressief had gedragen. Voorzichtig knikte ze, voordat ze haar ogen weer tot de grond richtte. Hij had gelijk, dat wist ze. En ze had hem geprobeerd te stoppen, dat had hij ook kunnen doen. Het was immers niet zo dat ze het eens was met de dingen die Josh tegen hem had gezegd, sterker nog; verre van dit. Toen ze op keek en zijn grijns zag, rolde Rabia met haar ogen. Ze lachte echter zachtjes, voordat ze rustig begon te knikken. "Abusive, demanding.." ze mocht zelf ook wel wat toevoegen, niet? Al was ze ook benieuwd naar wat de jongeman nog te zeggen was. Ze keek hem dan ook enigszins hoopvol aan, in de hoop dat haar woorden haar zouden opluchten, en dat ze weg kon kijken van het schuld gevoel dat ze zichzelf aankaartte. Al was het voor haar moeiljk dit nog te voelen, al helemaal na de laatste woorden van de blonde jongeman. Hij vroeg haar niet te huilen, omdat het zijn hart brak. Ze glimlachte, al werd deze groter op het moment dat hij een traan weg veegde. Zelf pinkte ze er nog wat weg, voordat ze weer tegen hem aan leunde, haar gezicht weer in zijn nek plaatste. "Thank you," zo begon ze, "for sticking up for me, and making me feel safe." Ze was hem werkelijk dankbaar, al kon ze veel meer dingen noemen dan dat ze zojuist had gedaan. Haar armen sloeg ze wat strakker om zijn middel, voordat ze eenmaal opgelucht zuchtte. "You looked as if you were going to kill him, you know."

i bet your momma named you goodlookin'

-, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from WildHearts on 01/06/2018 12:47 AM

Ross
Had Mateo dan niks opgemerkt? Had hij nooit doorgehad dat zijn zusje zo slecht behandeld werd door haar vriend? Of hij had het wel doorgehad, maar had er simpelweg niets over losgelaten, omdat het toch wel een belediging geweest zou zijn als hij zijn werkelijke mening gegeven had over de jongen. En misschien had Mateo het wel al een keer laten vallen, maar had het niet veel gedaan bij Rabia. Ross had in ieder geval een duidelijk mening gehad over Josh, maar wie in hemelsnaam was hij om er iets van te zeggen? Hij was enkel de beste vriend van haar broer, hij had al helemaal niets te vertellen in zijn positie. Dit had hij dan ook niet gedaan, maar zelfs als hij niets zei, was het Rabia echt wel duidelijk geweest dat Ross de jongen niet gemogen had. Dit was zelfs al duidelijk voordat Rabia iets met hem kreeg. Nadat Ross voor zijn opsomming een knikje had ontvangen, dacht hij even dat het hierbij zou blijven. Totdat de jongedame wat dingen aan het lijstje toe begon te voegen, hierom grinnikte hij zachtjes. Hij kon zo nog een hele waslijst verzinnen wat er mis was met die gozer, maar dan stonden ze hier de hele middag nog. 'Just.. Don't blame yourself for this, okay?' zei Ross, terwijl hij haar aankeek met een warm glimlachje. Als ze dit maar niet deed, dan was Ross semi-tevreden. Hij hoopte gewoon dat ze het los kon laten en vooral in zou zien dat ze er niets tegen had kunnen doen. Toen Rabia zichzelf weer tegen hem aandrukte, sloeg hij zijn armen opnieuw beschermend om haar heen. Haar bedankje liet hem glimlachen, terwijl hij zachtjes een keer door haar bruine lokken heen streek. 'You're welcome.' antwoordde hij haar. Ross zou het zo weer doen, keer en keer opnieuw. Alles om Rabia de ellende te besparen. Het was misschien niet het slimste om te doen, maar hij zou het altijd opnemen voor haar als dit nodig was. Zelfs als dit hem zelf in de problemen zou brengen. Dat deed er niet toe. Wat er wel toe deed was Rabia, en de pijn die hij haar ermee hopelijk zou kunnen besparen. Bij het volgende dat Rabia over haar lippen liet rollen, betrapte Ross zichzelf erop opnieuw kort te grinniken. 'I might have, if you hadn't held me back.' gaf hij toe, met een plagende toon onder zijn woorden geplakt.

Said that you're afraid of heights, but you were meant to light the sky.

Reply Edited on 01/06/2018 12:19 PM.

25, female

Re: O l BFS - Best Friend's Sister

from Elio on 01/06/2018 12:48 AM

Rabia
"I don't blame myself for what he did, i just blame myself for letting it get this far - i mean, he's been treating me wrong all the way trough, but that's not the point, the point is that i wasnt fair to two people and i let you be taken by my mess." Rabia pruilde, bracht een van haar handen naar Ross zijn haren. Haar vingers liet ze door zijn blonde dunne lokken glijden, als een vorm van ontspanning - eerder voor zichzelf door het zachte strelen - al kon ze zich prima voorstellen dat het ook aangenaam kon voelen voor de jongeman. Niet veel later deed de jongeman enkel hetzelfde, en was ze zeker van haar eerdere gedachte; het voelde ook rustgevend. Ze glimlachte echter net wat breder om zijn woorden. Het liefst drukte ze een kus op zijn wang om hem te bedanken, maar ze bedacht zich. Het was niet slim, nu niet en waarschijnlijk voorlopig ook nog niet. En dus kon ze alleen dit toestaan, in zijn armen staan. Ze vond het geweldig, zijn armen om haar lichaam. Zijn warmte op haar huid, en zijn woorden die dicht bij haar oor werden uitgesproken. Zo zou ze uren kunnen blijven staan, totdat haar benen het zouden begeven. Misschien, als hij dan nog puf had, hij haar zou kunnen dragen. Zachtjes grinnikte ze om deze gedachte, hopend dat ze het niet hoefde te vertellen. Het mocht dan wel grappig zijn, er zaten ook een paar verboden woorden vast in het verhaal.
"Ross!" Rabia lachte zachtjes, liet de jongeman los en gaf hem een kort en zacht tikje tegen zijn schouder. "You shouldnt have let me stop you.." Rabia grijnsde, sloot hierna haar hand voor haar mond en schudde zachtjes met haar hoofd. Voordat ze haar hand weer liet vallen, naast haar lichaam, duwde ze haar haren over haar schouder en terug achter haar oor. "Your musecls grew tense, that was the better part of what just happend." Ze moest zich inhouden om niet weer te lachen, al vertelde haar ogen hem wellicht genoeg. Ze keek dan ook weg, weer terug naar haar voeten. "I thought you sounded lovely, by the wa y - but whats new there.

i bet your momma named you goodlookin'

-, female